Memmedei… (Moederdag)


Vandaag is het moederdag… een prachtige stralende dag waarin de moeders weer worden verwend..

Maar ook een dag waarin ook vele tranen zullen zijn, tranen van blijdschap, tranen van verdriet, tranen van gemis..

Wat mooi dat God dit ook wist.. Hij heeft namelijk in de bijbel al laten opschrijven dat Hij jou tranen ziet en ze voor je bewaard.. (Psalm 56:9) en als je uiteindelijk bij Hem komt Hij al je tranen van je ogen zal wissen en ze zal omkeren in Blijdschap! (Openbaring 21:4)

Iedereen beleeft deze dag op zijn of haar eigen manier..

Ik ben 51 lentes jong…. voel mij ondanks mijn omstandigheden dankbaar en gezegend, maar toch doen deze dagen nog steeds ontzettend pijn.. en is het gemis voelbaar..

Het is verlies.. en dit verlies is ook rouw… en rouwen doet pijn en is hard werken.. elk jaar weer opnieuw.. dit gevoel stopt nooit.. en het voelt of wordt het ook niet minder pijnlijk..

Of toch wel…

Ik kan wel zeggen dat je er mee om leert gaan.. de scherpe randjes gaan er wat vanaf.. je vindt er een weg in..

Maar toch… elke keer bij gebeurtenissen die relateren aan het moederschap voel je weer die “leegte” in je leven ..

Nu ik ouder wordt kom ik in de fase van oma zijn.. overal om mij heen zie ik leeftijdsgenoten langzaam oma worden.. al die blije koppies van heerlijke lachende baby’s en super trotste oma’s.. de ene foto nog mooier en gelukkiger dan de ander..

Slik….

Tranen vullen mijn ogen en langzaam rollen ze naar beneden..

Het lastige is ook nog momenteel dst ik in een fase zit waarin je hormonen ook nog met je gevoel op de loop gaan…. Overgang.. een verhaal apart maar wat het gemis wel bemoeilijkt.. juist door de emoties.

Ik heb het gemis van “kinderloos” zijn doorlopen (lees verwerkt), waarom ik kinderloos ben gebleven kun je lezen in deze blog: https://lovehealsallthings.blog/2016/05/07/moederdag/

En toch… komt het elk jaar weer opnieuw heftig binnen, zou dit gemis ooit slijten? Ik weet het niet.. bij mij heeft het een enorme leegte achtergelaten..

En dan is het hard werken om niet in dat verdriet te blijven hangen maar te kijken naar je lichtpuntjes… naar wat je wel hebt..

Toch weet ik ook, als ik om mij heen kijk dat het moederschap niet alleen maar rozengeur en maneschijn is…

Want er zijn ook kinderen die geen moeder meer hebben, moeders die hun kinderen niet meer zien, gebroken relaties..

Rond relaties speelt de meeste gebrokenheid..

Dit komt naar mijn idee omdat God een God van relaties is… en de andere kant… de duivel.. weet dat hij… door relaties kapot te maken… God altijd dwars zit.. hij weet dat hij daarin de mens kan breken..

Maar dan mogen wij zien op Jezus die ook voor gebroken relaties Zijn leven heeft gegeven, ook voor het “gemis” in jou leven.. en dan mag je naar Hem toe gaan.. Hij weet als geen ander wat “gemis” betekend..

Is de pijn die het geeft dan weg.. nee.. het blijft een extra gevoelige plek.. maar het “gemis”.. de leegte wil en kan Hij vullen..

Vullen met iets van betekenis.. iets er voor in de plaats geven wat jou leegte en gemis invult.. dit kan voor iedereen verschillend zijn.. wij zijn uniek gemaakt en wat voor jou “buurvrouw” werkt hoeft niet zo voor jou te zijn..

We hebben een Creatieve God die houdt van verscheidenheid!

Wens alle moeders en moeders die graag moeder hadden willen zijn een Gezegende dag toe!

God ziet jou!

Be Blessed!

Voor wie zoekt maar nergens vindt
voor wie vecht maar zo vaak niet wint
net als ik
Voor wie gaat maar niet bereikt
voor wie liefde geeft maar niet krijgt
weet dit
je draagt het niet alleen


Voor wie gokt en steeds verliest
wie probeert maar vaak verkeerd kiest
net als ikVoor wie lacht maar niet geniet
voor wie wel gelooft maar niet ziet
weet dit
je draagt het niet alleen


Raak de rug je muur
sluit de nacht je in
kun je nergens heen
dan er tegen in
je draagt het niet alleen


Zelfs als de hemel zwijgt
als je geloof bezwijkt
al je me niet begrijpt
Ik zal er altijd zijn
je draagt het niet alleen


© Tekst en muziek: Matthijn Buwalda & Henk Pool, 2016.

Stilte….


Stille Zaterdag

Tussen lijden en opstanding zit een adempauze!

God Geeft Ruimte…

Niet voor niets wordt Stille Zaterdag in de orthodoxe kerk de Grote Sabbat genoemd. God geeft ruimte om te rusten… om afscheid te nemen… om te twijfelen… te schreeuwen… en te zoeken waar Jezus nu is. Citaat Mirjam van der Vegt 

Prachtig dit citaat van Mirjam van der Vegt..

Vindt het zo bemoedigend en Liefdevol dat wij deze ruimte krijgen van Hem die als geen ander weet dat wij die ruimte soms zo nodig hebben…

Ruimte om te twijfelen.. om te rouwen.. om onze wanhoop uit te schreeuwen.. en omdat deze emoties zo heftig kunnen zijn.. geeft Hij tijd om te rusten… rusten aan Zijn voeten..

Jezus heeft hiervoor de “weg” vrijgemaakt!

Zodat wij in Gods Aanwezigheid mogen komen om te rusten, te rouwen… om onze vragen te stellen die we hebben over het Leven.. het leven wat niet makkelijk is.. wat lijden kent.. wat pijn kent.. wat verdriet kent..

Jezus heeft dit alles voor je gedragen aan het kruis op Golgotha.. Hij kent als geen ander jou pijn, verdriet en lijden.. jou pijn, lijden en verdriet heeft Hij gedragen..

Zodat je vrij en zonder schaamte aan Zijn voeten mag komen zitten en Hij zijn liefdevolle armen om je heen kan slaan om je te troosten, te Helen, te bevrijden en te genezen

God is een God van herstel!

Misschien niet hier op deze aarde maar dan mogen we uitzien naar een Volledig herstel als we Hem gaan ontmoeten in Zijn Koninkrijk!!

Wat een hoop.. wat een vooruitzicht…

Ik kan bijna niet meer wachten… 

En tot die tijd mogen we regelmatig “ruimte” en “tijd” nemen om te “rusten”… aan Zijn Vaderhart!

Wat een Liefde…

Be Blessed…

Ik heb last van rouw…


“Ik heb last van rouw”

Hoofd schouders knie en teen….

In bovenstaande link is een herkenbaar schrijven…

Ook ik heb hier last van in mijn brein maar ook in mijn lichaam… ondanks dat mijn lief er nog is… maakt het misschien nog ingewikkelder… rouwen om “levend verlies”

Toen mijn lief nog thuis woonde had ik er natuurlijk ook al wat last van want het afscheid nemen begon toen al, niet alleen is rouwen wat bij de dood hoort.. maar als je te maken krijgt met chronische ziekte/lijden begint er al een rouwproces..

Ik merk nu mijn lief niet meer fysiek thuis woont het rouwen nog meer vorm krijgt en heftiger wordt..
Elke keer de gang naar hem toe.. (vasthouden) en daarbij weer terug naar huis.. is elke keer een beetje loslaten..
Dit gebeurt in je brein maar ook dus in je lichaam…

Het voortdurend schakelen is doodvermoeiend… je kunt “nog” niet helemaal loslaten, dit maakt het nog ingewikkelder en vermoeiender..

Als ik terug kijk op mijn leven waren mijn eerste 40 jaar van mijn leven verweven met Rouw… rouw om verliezen.. in allerlei vormen.. wat zich zeer zeker in mijn leven heeft geuit in “chronische” aandoeningen.. de rouw uitte zich in allerlei vormen in mijn lichaam..

Als ik nu kijk wat het leven mij gebracht heeft… na 40 jaar rouw… is dat door de Liefde van de ander, Liefde voor jezelf en Liefde van mijn Vader in de hemel je lichaam een groot herstellende kracht in zich heeft!
Hierbij is de Liefde de SLEUTEL naar dit herstel..

LOVE HEALS ALL THINGS!

Ben zo blij dat ik mijn website destijds zo heb genoemd.. voortdurend komt het voorbij dat Liefde álle dingen heelt!

T’is logisch dat mijn lichaam het momenteel zwaar heeft nu het weer met een Verlies te maken heeft.. ik merk dat dit verlies er meer inhakt dan de 40 jaren van verlies die ik achter de rug heb..

Misschien wel omdat de Liefde van mijn lief juist mij zoveel herstel heeft gebracht… waar ik zo verwondt was geraakt op álle vlakken in de liefde heeft de relatie met mijn lief zoveel herstel gebracht.. en dat ik juist deze Liefde weer moet loslaten is het meest wrange en bittere pil die ik ooit heb moeten slikken..

Het voelt daardoor zo onterecht, zo oneerlijk van het leven..

Maar toch zeg ik dat ik het niet had willen missen… ondanks de pijn en verdriet wat dit verlies met zich meebrengt… ik heb zoveel gekregen in die korte tijd dat we samen waren.. wat de balance geeft om de pijn en verdriet te kunnen dragen..

Gelukkig mag ik weten dat de Grootste Liefde altijd blijft en nooit hoef los te laten of kwijt zal raken! Hij blijft en houdt mij vast ook nu ik (weer) door een heftige periode van verlies ga!

Maar pittig blijft het, kwestie van lange adem.. momenten van diepe eenzaamheid… plotseling opkomend verdriet.. en juist daarin heb ik jullie zo nodig.. om vol te houden.. om mijzelf niet te verliezen in de rouw.. om naast mij te blijven staan door gewoon er te ZIJN..

Vaak vragen mensen mij wat heb je nodig? Hoe kunnen we je helpen praktisch?

Tja.. weet je dat ik dat vaak niet weet? Of kan bedenken überhaupt?

Denk dat je mij het meeste helpt door een luisterend oor te bieden… op de momenten dat ik het even nodig heb om mijn verhaal te vertellen…

De vraag “hoe is het met je”.. steeds weer opnieuw te vragen.. ook al kun je het antwoord misschien dromen..

Iemand die rouwt kan het soms niet opbrengen om je te appen, of te bellen… terwijl ze het soms zo nodig hebben om even van zich af te praten… rouwen bij levend verlies is.. of chronisch lijden vraagt om een lange adem.. van de rouwende maar ook van omgeving..

Het is fijn om te weten dat je er bent voor de rouwende!

Gelukkig weet ik van een aantal dat ik dag en nacht bij ze aan kan kloppen als er wat is…

Toch durf ik dat niet altijd omdat ik nog vaak last heb van dat stemmetje in mijn hoofd wat zegt.. “joh ze zitten echt niet op je te wachten.. kom je alweer aan met je verdriet.. ze hebben het al zo vaak gehoord.. je bent nu aan het zeuren.. je moet sterk zijn.. je kunt dit prima alleen”

Oefff.. wat een stemmetjes.. wat een leugens..

En dan komt het er op aan om Lief te zijn voor jezelf, de stemmetjes te negeren.. hulp te vragen op de momenten dat je het zo nodig hebt.. maar wat is dat lastig en wat kost dat bakken energie… wat je dus eigenlijk niet hebt omdat rouwen hard werken is en bakken energie kost..

En dan kan het dus gebeuren dat je het laat.. en je blijft zitten waar je zit met je verdriet en eenzaamheid.. de ander niet weet hoe zwaar je het hebt op dat moment..

Het is en blijft Hard Werken… ROUWEN!!!

Onderstaand nummer zegt genoeg!

Be Blessed

Leven en Verlangend naar dat Licht


Deze preek van de VBG Bethel uit Drachten wil ik graag met jullie delen!

De tijd is kort.. voordat het hier zo donker wordt..

Een bemoedigende aansporende preek.. aan het begin van de preek bij 58.30 deelt een zuster van deze gemeente een bijzondere, bemoedigende en speciale boodschap voor iedereen die het wil horen!

Graag deel ik deze speciale boodschap omdat ik geloof dat het niet lang meer duurt voordat het Licht ons ophaalt, en dat het hier dan zooooo donker wordt..

Dit gun ik niemand…

Echt.. ik krijg kippenvel als ik bedenk dat er mensen achter zullen blijven in duisternis..

Ik hoop en bid voor je dat je dit bericht zult horen en je leven aan Jezus zult geven.. meer vraagt Hij niet van je om erbij te zijn… geen werken, geen regels en geen wetten..

Enkel Liefde voor je medemens, ook voor je vijand..

Hoe gaat het met je?

Hoe ben je deze 2 jaar doorgekomen? Ben je harder geworden naar je medemens? Door alle polarisatie en verdeeldheid? Verlang je naar eenheid? Naar rust en Vrede?

‘Alles dan wat u wilt dat de mensen u doen, doet u hun ook zo, want dat is de Wet en de Profeten.’
‭‭Mattheüs‬ ‭7:12‬

Wacht dan niet langer.. morgen kan je laatste dag zijn.. weet jij zeker dat je dan het Licht tegemoet gaat?

Jezus het licht van de wereld.. onze enige redding van eeuwige duisternis..

Ken jij Jezus al? Nog niet? Zoek Hem op.. en zeg ja tegen Jezus…

Hij en jij zijn het meer dan waard!

Ik verlang ernaar dat ik jou daar mag ontmoeten..

Weet dat er bidders zijn die voor jou bidden en dat Jezus met open armen op je wacht.. ongeacht wie je bent, wat je hebt gedaan of hoe jij je ook voelt!

Hij verlangt naar jou!

Be Blessed!

Van hart tot Hart!


I put my faith in Jesus
My anchor to the ground
My hope and firm foundation
He’ll never let me down

Faithful through the ages

Afgelopen zondag een prachtige online dienst gekeken.. ik ben zo geraakt door de woorden die zijn gesproken.. zo ontzettend bemoedigd…. maar ook werd ik stil en dankbaar.. alleen kan ik mij niet stilhouden.

Iets in mij moedigt mij aan om het juist te vertellen, te delen wat ik vanmorgen heb gehoord..

Wij hebben een God die zo groot is... zo goed is.. zo onvoorstelbaar Liefdevol!

Dan kun je niet stil blijven en het voor je zelf houden..

Het ging vanmorgen over Abraham, een man met een groot geloof!

Abraham kreeg van de vraag van God om zijn zoon te offeren, en Abraham gehoorzaamde zonder te weten wat er zou gaan gebeuren en hoe het af zou lopen.

Abraham werd beproefd door God..

In eerste instantie moest hij heel lang wachten tot dat God hem gaf wat God hem had belooft.. een zoon… dat was al een enorme beproeving, en dan als die zoon er is.. vraagt God een nog grotere beproeving van Abraham, God vraagt Abraham zijn zoon terug te geven aan God..

Oeff.. wat zal er door Abraham heen gegaan zijn…

Het raakte mij… maar het bemoedigde mij tegelijk..

En toch vroeg God dit aan Abraham, niet om Abraham te testen, Hij wist allang wat er zou gebeuren en ook hoe Abraham zou reageren, de spreker vertelde dat hij vermoedde dat God dit deed zodat wij erdoor bemoedigd zouden worden dat God altijd voorziet.

God voorziet, ook al zien wij het op dat moment niet maar Gods voorziening ligt al klaar tijdens de beproeving, alleen vraagt God van ons vertrouwen en geloof…

Geloof je echt dat Hij voorziet?

De spreker raakte mij met een heldere eyeopener…

“een beproeving heeft altijd als doel om je sterk(er) te maken.. om je te zuiveren.. een verzoeking heeft altijd als doel om je te verleiden om iets fout te doen om je te verleiden tot zonde”…

Verschil tussen beproevingen verzoeking…

Een beproeving komt van God en een verzoeking komt van duivel.. maar soms is het lastig om hierin onderscheid te maken…

Het is een grote beproeving als je lang moet wachten op een belofte die God heeft uitgesproken en in je leven geeft, maar het is een nog grotere beproeving als je uiteindelijk die belofte hebt ontvangen van God en God je dan uiteindelijk vraagt zoals bij Abraham om die belofte weer aan Hem terug te geven.

Citaat Jafeth Bex

Wat herken ik veel in het verhaal van Abraham..

Abraham werd op de proef gesteld! https://debijbel.nl/bijbel/NBV21/GEN.22.1-GEN.22.19

Ook ik heb lang moeten wachten om uiteindelijk te ontvangen wat God aan mij had belooft..

Mijn eerste liefde..

Nadat wij elkaar uit het oog verloren in onze tienertijd, is mijn man altijd in mijn hart gebleven, maar dan als verboden liefde… in die leugen was ik helaas gaan geloven… destijds hebben wij naar elkaar uitgesproken, nog voor dat we wisten dat wij elkaar uit het oog zouden verliezen, dat wij zouden trouwen..

Dat ik hier 30 jaar op moest wachten wist ik toen nog niet.. maar dat het uiteindelijk toch waarheid is geworden maakt mij een dankbaar en gezegend mens…

Maar ooo wat worstel ik af en toe met de enorme beproeving waar ik momenteel door heen ga.. mijn lieverd loslaten waar ik zolang op heb gewacht…. is niet makkelijk..

En toch houdt ik mij vast aan Hem die mij mijn grote liefde teruggaf… waarom.. omdat ik ontzettend veel van mijn God houdt en ik 100% weet dat Hij het beste met mij voorheeft.. ook al zie ik de uitkomst nu nog niet..

Hij was en is er altijd.. in mijn diepe dalen en op mijn hoogtepunten.. juist in de diepe dalen liet God zich steeds zien.. Hij nam mij bij de hand als ik het niet meer wist.. zo vaak heeft Hij voorzien als de beproevingen te heftig voor mij werden… je kan het in mijn vorige blogs lezen….

In de beproeving voorzag hij al en ik zag het meestal pas achteraf..

Door “wonderen” groot en klein.. waarin God mijn Zijn onvoorwaardelijke Liefde steeds liet zien… is mijn vertrouwen in Hem zo enorm gegroeid…. ik heb een rotsvast vertrouwen in mijn Liefdevolle Vader..

Maar maakt dit “vertrouwen” dan makkelijker om mijn lief los te laten? Nee… oooo wat worstel ik er soms mee.. en wat heb ik soms het gevoel dat het leven oneerlijk is…

En toch kan ik het dragen… elke dag een stukje… ik kijk niet vooruit.. elke dag heeft genoeg aan zijn eigen beslommeringen.. maar ook omdat mijn vertrouwen ligt in Hem.. ik weet dat Hij erbij is.. zowel bij mij als bij mijn lief…

Er staat duidelijk in de bijbel in 1 Korinthiers 10:13 https://debijbel.nl/bijbel/NBV21/1CO.10.13 U hebt geen beproevingen te doorstaan die niet voor mensen te dragen zijn. God is trouw en zal niet toestaan dat u boven uw krachten wordt beproefd: Hij geeft u mét de beproeving ook de uitweg, zodat u haar kunt doorstaan. dat Hij je nooit meer zal geven dan je aan kan..

Hier houdt ik mij aan vast.. en in die beproevingen van het leven zal Hij ook weer voorzien.. simpelweg omdat Hij van mij houdt en ik van Hem…

De spreker gaf nog een eyeopener wat mij aan het denken zette…

Waarom Geloven wij in God… geloven wij om wat Hij geeft of geloven wij in Hem om wie Hij is..

Ik denk dat het een samenspel is… Ik geloof in Hem omdat Hij een Liefdevolle Vader is, Hij heeft mij gemaakt.. van top tot teen en van binnen en van buiten.. en daar ben ik blij mee.. God is een God van herstel, een God van relaties.. een God die naar je omziet.. en door de situaties die je mee maakt met Hem wordt bevestigd wie Hij is.. een Liefdevolle Vader!

Een leven zonder deze God is voor mij ondenkbaar.. zonder Hem zou ik niet gekomen zijn waar ik nu sta in het leven… nog sterker gezegd… zonder de relatie met Hem zou ik niet eens meer in leven zijn!

Alle eer aan Hem…

Het gaat God er niet om wat Hij je geeft, want Hij kan je alles geven.. maar Hij kan het ook zo weer terug nemen… zie maar naar het leven van Job… Job had alles… maar hij raakt ook alles kwijt en als Job alleen maar op hand van de gevende God had vertrouwd dan had hij tegen God gezegd.. Doei… tot ziens… ik vertrouw U niet meer… maar Job keek naar het hart van God.. de Liefdevolle Vader.. die het beste met Zijn kinderen voorheeft..

Ook al zou Hij mij niets meer geven dan nog houdt ik mij vast aan Hem!

Misschien denk je wel.. wacht maar tot Hij je niks meer geeft… dan nog hoop en bid ik dat ik mij vast zal houden aan Hem!

Ik heb die periodes gekend.. 20 jaar van mijn leven was het een woestijn in mijn leven… dor en leeg… en voor mijn gevoel een periode waarin God stil was… Hij was ver weg maar toch soms ook dicht bij.. dit ervoer ik doordat er in die periode een dun lijntje aanwezig was naar Hem, dit was een muzikaal lijntje.. door omstandigheden kon/mocht ik niet naar de kerk om opgebouwd te worden in mijn geloof.. maar in de muziek die ik luisterde was God aanwezig en lied God zich af en toe zien.. over deze periode vertel ik in een van mijn allereerste blogs..

Mijn hele leven heb ik al een relatie met Hem, van jongs af aan wist ik wie Hij was… en Hij is altijd mijn houvast gebleven.. en net zoals je in je relatie met je partner moet investeren moet je ook investeren in de relatie met Hem… zo leer je Gods hart kennen.. wat je juist zo nodig hebt als je door moeiten gaat..

Ons doel op aarde is dat we steeds meer verbinding krijgen met God, en hoe krijgen we meer verbinding met God… door mijn hart met Zijn Hart te verbinden.

Ik ervaar door de beproevingen heen dat mijn geloof steeds dieper wordt en ik een steeds hechtere relatie krijg met mijn Liefdevolle God.

God laat ons door de beproevingen Zijn liefdevolle Vaderhart zien!

Maar daarin vraagt God wel van ons gehoorzaamheid/vertrouwen in Hem.. dit is vaak het lastigste stuk… dit komt bv doordat wij een verkeerd beeld hebben van God.. of dat ons vertrouwen in God weg is ontstaan door verschillende redenen… of we hebben andere dingen op de eerste plaats gezet in plaats van God op de eerste plaats.. of we zijn bang dat we dingen kwijt raken of los moeten laten… of ons egoïsme staat ons in de weg..

Soms vraagt God ons om terug te gaan naar de plek waar het pijn doet om van daaruit herstel te ontvangen..

En als we dan herstel ontvangen… of voorzien worden in onze beproeving.. dan mogen we getuigen van het feit dat God en Liefdevolle Vader is en voorziet in je beproevingen… net als God deed bij Abraham…

Toch merk ik… dat door mijn ervaringen die ik heb meegemaakt in het leven, en mijn ervaringen met God… God mij gebruikt om tot zegen te zijn voor anderen die God op mijn weg plaatst..

Ik ben blij en dankbaar dat ik deze Liefdevolle God ken, dat ik een relatie met Hem heb en van daaruit verbinding heb met Zijn hart..

Ken jij ook deze Liefdevolle Vader.. heb jij ook een relatie met Hem…. Van hart tot Hart..

Ik wens het je van Harte toe!!

Zodat jij ook een Zegen mag en kan zijn voor de ander en daarin Zijn Zegen door mag geven!

Geniet nog van de woorden van het onderstaande lied waar ik mijn blog mee begon!

Be blessed!

Faithful through the ages


God of Abraham
You’re the God of covenant
And of faithful promises
Time and time again
You have proven
You’ll do just what You said

Though the storms may come and the winds may blow
I’ll remain steadfast
And let my heart learn, when You speak a word
It will come to pass

Great is Your faithfulness to me
Great is Your faithfulness to me
From the rising sun to the setting same
I will praise Your name
Great is Your faithfulness to me

When the seasons change
You remain the same

God from age to age
Though the earth may pass away
Your word remains the same, yeah
You’re history can prove
There’s nothing You can’t do
You’re faithful and true

Though the storms may come and the winds may blow
I’ll remain steadfast
And let my heart learn, when You speak a word
It will come to pass

Great is Your faithfulness to me, oh
Great is Your faithfulness
From the rising
From the rising sun to the setting same (I will praise Your name)
I will praise Your name
Great is Your faithfulness to me, yeah, yeah (oh, oh)

Your faithfulness, it never runs out (yeah)
It never runs out
Oh-oh, Your faithfulness
Oh, it never runs out (it never runs out)
It never runs out (it never runs out)

I put my faith in Jesus
My anchor to the ground
My hope and firm foundation
He’ll never let me down
I put my faith in Jesus
My anchor to the ground (my hope and firm foundation)
‘Cause my hope and firm foundation (He’ll never let me down)
He’ll never let me down (oh, I put)
I put my trust (faith) in Jesus (yes, I do)
My anchor to the ground
My hope and firm foundation (my hope and firm foundation)
He’ll never let me down (He’ll never let me down)
Never let me down
I put my faith in Jesus (I put my faith in Jesus)
My anchor to the ground (my anchor to the ground), oh
He’s my hope, my only hope, my only hope (my hope and firm foundation)
He’ll never let me down (He’ll never let me down)
He’ll never let me down
Great is Your faithfulness to me (faithfulness, oh, great)
Great is Your faithfulness to me (from the rising sun)
From the rising sun to the setting same
I will praise Your name
In every season, great is Your faithfulness to me
Say, I put my faith
I put my faith in Jesus
My anchor to the ground (He’s my hope)
My hope and firm foundation (and He’ll never let me down)
He’ll never let me down (I put my faith)
I put my faith in Jesus (my anchor)
My anchor to the ground (He’s my hope)
My hope and firm foundation (never let me down)
He’ll never let me down (come on sing it loud)
Say, I put my faith
I put my faith in Jesus (my anchor to the ground)
My anchor to the ground (my hope and)
My hope and firm foundation (never let me down, He’ll never)
He’ll never let me down (never let me)
I put my faith in Jesus (I put my faith in Jesus)
My anchor to the ground (my anchor to the ground)
He’s my hope and firm foundation
My hope and firm foundation
He’ll never let me down (He’ll never let me down)
No, He’ll never let me down (He’ll never let me down)

Great is, great
Great is Your faithfulness to me
In every season, great is Your faithfulness to me (great is Your faithfulness)
From the rising sun
From the rising sun to the setting same (hey)
I will praise Your name
From the rising sun
From the rising sun to the setting same (hey)

I will praise Your name
From the rising sun
From the rising sun to the setting same (let it go up and let it go down)
I will praise Your name (I’ll still bless You, I’ll still praise You)
From the rising sun to the setting same (let it go up and let it go down)
I will praise Your name (and I’ll still bless You, I’ll still praise You)
From the rising sun to the setting same (let it go up and let it go down)
I will praise Your name (and I’ll still bless You, I’ll still bless You)
From the rising sun to the setting same (and I’ll still bless You, I’ll still bless You)
I will praise Your name (I’ll still bless You)

Great is
Great is Your faithfulness to me (I’ll still bless You)
Great is Your faithfulness to me (I’ll still bless You)
From the rising sun (I’ll still bless you)
From the rising sun to the setting same (I’ll still bless You)
I will praise Your name (I’ll still bless You)
Great is Your faithfulness to me (I’ll still bless You)

Yes, I’ll still bless You
In the middle of the storm, in the middle of my trial
I’ll still bless You
In the middle of the road, when I don’t know where to go
I’ll still bless You (yeah)
In the middle of my storm, in the middle of my trial
I’ll still bless You (yeah)
When I’m in the middle of the road and I don’t know which way to go
I’ll still (I’ll still bless You)
I’ll still bless You
I’ll still bless You, oh (I’ll still bless You)
I’ve got a reason to bless You, yeah
I’ve got a reason to bless You (I’ll still bless You)
I’ve got a reason to bless Your name
You’ve been faithful, You’ve been faithful (I’ll still bless You)
You’ve been so good to me, You’ve been so good
Come on just lift up your praise
Just lift up your worship to him
You’ve been so good, you’ve been so good
Let this, oh, this body be filled with Your praise
Be filled with Your praise (we bless Your name, we bless Your name)
We bless Your name, oh-oh-oh
I’ll still bless You, oh-oh-oh
I’ll still bless You, oh-oh-oh
I’ll still bless You, oh-oh-oh
I’ll still bless You

Great is Your faithfulness
Great is Your faithfulness to me (great is)
Great is Your faithfulness to me (from the rising sun)
From the rising sun to the setting same
I will praise Your name (from the rising sun)
From the rising sun to the setting same
I will praise Your name (from the rising sun)
From the rising sun to the setting same
I will praise Your name (great is)
Great is Your faithfulness to me

In Gods hand!


Onderstaande afbeelding gemaakt voor mijn werk.

Morgen tijdens de weeksluiting hebben we een herdenkingsdienst waarin we onze lieve bewoners herdenken die ons afgelopen jaar zijn ontvallen.

En wat waren dat er veel…

Afgelopen december zou het eigenlijk plaatsvinden zoals gewoonlijk maar door dat het C virus weer binnen onze muren was gedrongen moesten we het uitstellen.

Maar goed dankbaar dat we morgen een moment mogen hebben om het afgelopen jaar af te sluiten.

Het was een pittig jaar voor iedereen.. en ik denk dat menigeen dit kan beamen ook in huiselijke kring..

Daarom wil ik dit delen en jullie bemoedigen met onderstaand gedicht!

Weet dat er 1 Iemand is die jullie ziet en troost! Die met open armen de mensen ontvangt die ons ontvallen! Maar tegelijk omarmen die Liefdevolle armen ook de mensen die achterblijven!


In Gods hand

Omringd door liefdevolle zorgen,
Beveiligd als een kostbaar pand,
Zo ligt mijn broos bestaan bij U geborgen,
Diep in de holte van Uw hand.

Mijn pril begin hebt Gij gezocht;
Uw liefde riep mij in het leven;
Elke minuut elke ademtocht
Wordt mij in gunst door U gegeven.

Dit blijde weten, dit geluk
Slaat álle twijfel in mij stuk;
Verdrukking, ziekte, dood of lijden,
Wat kan mij van Uw liefde scheiden?

Want in de holte van Uw hand,
Omringd door liefdevolle zorgen,
Beveiligd als een kostbaar pand,
Houdt Gij, voor eeuwig, mij geborgen!


You Are in God’s Hands

shadows close upon the silence
as you wipe the tears away
It’s taking all you have to just hold on
To make another day
So I pray these words I offer will reach you
and will somehow let you know
you’re not alone

You are in God’s hands
O how He loves you
let Him hold you
Just let him be the strength
you need to see you through
you are in God’s hands
and if you’ll let him
you will find Him
to be more than faithful
you are in God’s hands

I know it can be hard to trust him
to believe that God is there
but He’s waiting for you now with open arms
to show you how much He cares
yes I He knows inside your breaking
and He only wants to help you be made whole
just let go

You are in God’s hands
O how He loves you
let Him hold you
Just let him be the strength
you need to see you through
you are in God’s hands
and if you’ll let him
you will find Him
to be more than faithful
you are in God’s hands

You can surely rise above this mountain
God is your provider
He will let you ride on wings of eagles
you can fly higher

You are in God’s hands
O how He loves you
let Him hold you
Just let him be the strength
you need to see you through
you are in God’s hands
and if you’ll let him
you will find Him
to be more than faithful
you are in God’s hands

He is more than faithful
you are in God’s hands.

Bovenstaand nummer vond ik op YouTube.. wat een prachtig nummer.. in Gods hand.. wat er ook gebeurt en waar je ook doorheen gaat!

Be Blessed!

 

Samen…. 2022


Mijn woord voor 2022 is SAMEN!

Je kunt beter met zijn tweeën dan alleen zijn, want samen zwoegen loont. Wanneer twee vrienden samen zijn en een van beiden valt, helpt de ander hem weer overeind, maar wie alleen is en ten val komt is beklagenswaardig, want hij heeft niemand die hem op de been helpt.
Prediker 4:9-10

Vele wensen komen al voorbij.. we zullen voorspoed en geluk ervaren maar ook moeiten en verdriet… daarom wens ik jullie deze bijzondere wens toe.. zo belangrijk en zo nodig!

Ik wens je toe dat bij moeite en verdriet er een arm is die om je heen geslagen wordt.

Ik wens je toe dat er bij ziekte iemand zal zijn die zorg voor je heeft.

Ik wens je toe dat er bij eenzaamheid iemand jou mag zien en tijd voor je zal hebben.

Ik wens je toe dat er bij armoede iemand het goede uit zijn of haar leven met jou zal willen delen.

Ik wens je toe dat je bij verlies tijd krijgt om te rouwen, te herstellen en te herdenken en je hierbij armen om je heen mag voelen.

Ik wens je toe dat anderen je zullen bemoedigen, op zullen bouwen en samen met jou op weg willen gaan in 2022

Alleen kom je misschien ver, samen komen we verder. Goede reis door het leven in 2022

Tekst Mariska Polhuijs

Be Blessed!

Eeuwigheidszondag


God,
Soms zijn mensen van wie je houdt
er opeens niet meer.
We denken aan die mensen
die er nooit meer zullen zijn.
Ze zijn dood, maar –
wat is dat eigenlijk?

Als we stilstaan bij de dood,
betekent dat toch niet alleen
verdriet en dat je iemand mist?
Het betekent toch ook
dat we ineens weer moeten lachen
om die éne grappige gebeurtenis?
Dood betekent toch ook leven
met de herinnering hoe iemand was?

Leer ons leven met de dood
en vertrouwen op
Uw eeuwig voortbestaan.
Neem degene die we missen
op in de bescherming van Uw hand.
Want het troost ons om te weten,
dat wie dood gaat voor altijd
leeft in Uw liefdevolle eeuwigheid.

Amen

Be Blessed!

Verbinden in Liefde!!


Zoek jij ook opnieuw naar verbinding?

Luister dan onderstaande dienst.. Een geweldige dienst met een prachtige verbindende preek..

Het raakte mij tot in elke vezel.. echt een aanrader juist in deze tijd van polarisatie.

Terug naar onze eerste Liefde.. Jezus.. en niet een stap achteruit omdat de ander een ander standpunt heeft maar juist een stap naar voren.. elkaar blijven zoeken en vinden in Liefde.. waardoor er opnieuw verbinding ontstaat!

Het is zo waar… als ons alles ontvalt blijft Hij overeind en naast ons.. Hij veranderd niet.. Hij laat ons niet los.. want Hij houdt van ons!!

En door Zijn Liefde mogen we elkaar weer vinden in Liefde naar elkaar!

Laat elkaar niet los… maar houdt elkaar vast.. we hebben elkaar zo nodig!!

Wat verlang ik naar EDEN!!

Luister vanaf minuut 19:45.. Be Blessed!

Kolossenzen 3:14


En kleedt u zich boven alles met de liefde, die de band van de volmaaktheid is.
Kolossenzen 3:14 HSV

Goodness of God


I love You, Lord
For Your mercy never fails me
All my days, I’ve been held in Your hands
From the moment that I wake up
Until I lay my head
Oh, I will sing of the goodness of God

And all my life You have been faithful
And all my life You have been so, so good
With every breath that I am able
Oh, I will sing of the goodness of God

I love Your voice
You have led me through the fire
And in darkest night You are close like no other
I’ve known You as a Father
I’ve known You as a Friend
And I have lived in the goodness of God, yeah!

And all my life You have been faithful, oh
And all my life You have been so, so good
With every breath that I am able
Oh, I will sing of the goodness of God, yeah!

‘Cause Your goodness is running after, it’s running after me
Your goodness is running after, it’s running after me
With my life laid down, I’m surrendered now
I give You everything
‘Cause Your goodness is running after, it’s running after me, oh-oh
‘Cause Your goodness is running after, it’s running after me
Your goodness is running after, it’s running after me
With my life laid down, I’m surrendered now
I give You everything
‘Cause Your goodness is running after, it keeps running after me

And all my life You have been faithful
And all my life You have been so, so good
With every breath that I am able
Oh, I’m gonna sing of the goodness of God
I’m gonna sing, I’m gonna sing
‘Cause all my life You have been faithful
And all my life You have been so, so good
With every breath that I am able
Oh, I’m gonna sing of the goodness of God
Oh, I’m gonna sing of the goodness of God

Wauw.. wat gaaf om dit nummer zo in de openlucht te mogen zingen… dromen moeten er blijven…

Ik zal blijven zingen van de Goedheid van mijn Heer!! Ondanks…

Be Blessed!

Herstelmodus..


Inmiddels zijn we 2 maanden verder na dat ik mijn hart ben gaan volgen..

Mijn lieverd zit al weer 9 weken in een verpleeghuis en heeft het best naar zijn zin.. zeker zijn er af en toe momenten dat het even binnenkomt.. dat je merkt dat je niet meer thuis woont, dat je apart woont.. maar wat is er van beide kanten een stuk rust gekomen…

Mijn lieverd die daar zichzelf kan zijn, tot rust kan komen mentaal en fysiek, nieuwe vrienden op doet.. het gezellig heeft met de verzorging…

En aan de andere kant mijn situatie thuis..

Ik kom tot rust, raak steeds meer uit de zorgmodes.. jong wat is dat wennen… en wat ben ik mezelf tegen gekomen en nog… ik hoef niet meer alert te zijn… dat is iets wat ik mijn hele leven ben geweest, vanaf mijn vroege jeugd.. dit doet veel met je…

Ik merk dat mijn geheugen mij hierdoor af en toe verrast… in negatieve zin… meer ook in het feit wat ik afgelopen jaren allemaal heb gedaan in die zorgmodes… merk dat ik zoveel jaar op mijn reserves heb gelopen.. maar ook zoveel ballen in de lucht heb gehouden… heel veel dingen zelf uitgezocht.. steeds maar weer opzoek naar de beste zorg voor mijn lieverd.. dat was mijn hoofddoel!

Herstellen van een intensieve periode neemt maanden tot jaren in beslag.. het bizarre is dat ik nog steeds in een herstelfase zit van al de afgelopen jaren voor dat ik voor mijn lieverd ging zorgen… dus eigenlijk gaat het een beetje dubbelop.. of simpel gezegd.. duurt herstellen bij mij dus langer.. en ondertussen blijft de situatie met mijn lieverd ook nog wel een poos in stand omdat je bij proces dementie steeds een beetje afscheid neemt.. steeds weer een stukje loslaat van elkaar.. het is rouwen bij leven… en neem van mij aan dat het hard werken is.. maar tegelijk mag ik ook elke dag een stukje herstel ervaren… soms in het groot.. soms in het klein.. de tijd die herstel nodig heeft wil ik mijzelf ook geven… het zal met vallen en opstaan gepaard gaan… en een kwestie van een lange adem!

Moet ik daarbij dan niks meer doen? nee hoor.. ik mag (leren) luisteren naar mijn lichaam en gewoon af en toe toegeven aan rust.. maar doorgaan met leven binnen je grenzen is ook herstellen…. daarin speelt geloof een grote Rol… ja de hoofdrol.. want God is de regisseur van mijn leven.. dus ook over dit stukje..

Wat doet het pijn als je merkt dat er aan mijn intenties getwijfeld wordt…

Helaas lukte het niet meer om dit in de thuissituatie te realiseren.. hoe graag ik dit ook had gewild.. ik schrijf dit omdat ik ook weet dat er mensen zijn die hieraan twijfelen… mensen die denken dat je deze keuze zomaar maakt, echt he…. of je je Grote Liefde als een vuilniszak bij de weg doet… men heeft vaak geen idee wat voor worstelingen.. verdriet.. tranen er aan vooraf gaan voor je uiteindelijke deze keuze moet maken… het druist zo tegen je natuur in.. het liefst blijf je zorgen… maar niemand heeft er uiteindelijk iets aan als je allebei uitgeschakeld wordt en je met spoed geplaatst moet worden in een crisisplek.. niet wetende waar je dan terecht gaat komen..

En daarnaast de gedachte die ook nog rondspeelt dat je dus “zomaar” opgenomen kan worden… nou neem van mij aan dat dit niet “zomaar” gedaan wordt, daar gaan heel wat stappen/gesprekken aan vooraf.. met een duidelijke diagnose… er moet een gegronde reden voor zijn.. er zijn immers zoveel wachtenden voor u.. zoveel schrijnende situaties.. die soms zo moeten pleiten voor een plekje..

Misschien zul je denken.. joh waarom verdedig jij jezelf nog? laat gaan…

Nou nee…. ik kan dit niet op zijn beloop laten.. Ik ervaar het ook niet als een verdediging mijn reactie… maar meer een feit dat er nog veel onbegrip is voor deze aandoening en wat voor situaties en beslissingen hieruit voort rollen… en dat dit allemaal wel gehoord en gezien mag worden….

Maar daarnaast wordt ik ook ontzettend bevestigd en bemoedigd… als ik hoor hoe de zorg mij bevestigd in het feit dat mijn lieverd op zijn plek zit.. en dat het een juiste keuze was op een juist moment.. dan haal ik opgelucht adem en klop mijzelf op mijn schouder en zeg…

Goed gedaan!!

Maar he.. hiermee is er nog geen eind gekomen aan mijn mantelzorgtaken hoor.. het zorgen gaat door.. alleen op een andere manier.. ook hierin is het zoeken… een weg vinden…

Het liefst was ik elke dag bij mijn lief.. echt… maar dit is (helaas) niet mogelijk vanwege mijn eigen leven.. afstand en werk… en daarnaast is het ook niet “gezond” voor mij omdat ik dan in de zorgmodes zou blijven zitten.. gelukkig kan ik hem loslaten en met vol vertrouwen dat er goed voor hem gezorgd wordt..

Ik mag nu vanuit de zorgmodus in de verwenmodus stappen.. samen leuke dingen doen, af en toe een dagje thuis halen of een weekendje.. lekkere dingen toestoppen… en dan alleen maar van elkaar Genieten!!

Maar daarnaast blijft er een stukje mantelzorg.. wat ik ook helemaal niet erg vind en ook ervaar als een stukje verantwoordelijkheid.. hij is en blijft mijn man.. in voor en tegenspoed tot de dood ons scheidt! Al is het op een iets andere manier dan we 7 jaar geleden hadden gedacht toen we in ons huwelijksbootjes stapten… maar nog steeds geen haar op mijn hoofd die spijt heeft van die keuze.. ben blij en dankbaar dat ik er nog steeds voor hem mag en kan zijn..

Soms echt wel pittig.. vooral omdat ik vaak last heb dat er te weinig uren in een dag zitten..

Herkenbaar hihi…

Want naast je werk ook nog naar hem toe valt niet mee… omdat de Vlinder ons destijds ook nog in de steek heeft gelaten is het wat lastiger om elke keer fysiek op bezoek te kunnen gaan.. moet vanuit mijn woonplaats een uur reizen om bij hem op bezoek te kunnen, zowel met OV als met de fiets… maar wat ben ik tegelijk dan blij dat we in een digitaal tijdperk leven zodat we elke dag via Facetime, WhatsApp contact kunnen hebben.. elke dag elkaar even kunnen spreken en elkaar elke dag even welterusten zeggen.. samen de dag af te sluiten!

En dan zie je uit naar je weekje vakantie wat nog gepland stond… het weekend zou mijn lief mee en daarna nog een paar dagen voor mijzelf…heerlijk eruit naar ons geliefde Ommen.. geweldig stukje Nederland… en heb je alles gepakt.. alles geregeld… taxi ed.. nog 1 nachtje slapen.. heerlijk opladen..

Volgende morgen wordt je wakker en waar je al een poosje rekening mee hield gebeurt.. knallende hoofdpijn, koorts, niet meer op mijn benen kunnen staan van de pijn.. alsof er een vrachtauto over mij heen was gedenderd….

tja en nu?…

Omdat mijn lief ook zou komen heb ik eerst maar een sneltest gedaan… binnen 10 seconden 2 streepjes…. Een PCR test aangevraagd en s’middags kreeg ik het antwoord… het C virus gooide roet in het eten.. oftewel in onze vakantie!

Het zal toch niet waar zijn!!!

Kan mij het ook wel voorstellen dat ik juist nu ziek ben geworden.. dat mijn lichaam nu juist erg vatbaar is.. ik kwam zoals ik al zei tot rust.. lichamelijk zowel mentaal.. en ja dan gaat je lichaam in de herstelmodus en ben je extra vatbaar.. je merkt al dat je extra vermoeid bent.. dat je lichaam er harder aan moet trekken om in de rust te blijven.. en dan zegt Mr C vriendelijk.. ik ga je wel een handje helpen.. van de wal in de sloot!

Maar goed.. er zit nu niks anders op dan rust te pakken en goed voor mijzelf te zorgen.. de tijd te nemen om hier weer bovenop te komen..

Tegelijk vind het ook best wel pittig…. het is zo’n gemeen virus.. vooral voor de kwetsbaren… en dan te horen dat er steeds meer collega’s en bewoners besmet zijn doet pijn.. natuurlijk weet je dat je er niks aan kunt doen.. dat dit buiten je onvermogen gaat.. maar toch je gevoel zegt soms zo wat anders dan je hoofd uiteindelijk wel weet..

Dit wil je het liefst voorkomen… ik werk in de zorg om de bewoners een fijne oude dag te bezorgen..

Elke dag probeer ik te relativeren dat het iedereen had kunnen gebeuren.. probeer ik lief te zijn voor mijzelf.. maar als je dan leest dat er weer iemand positief getest is.. ziek is geworden met daadwerkelijke klachten.. dan laat ik stiekem een traan..

Het blijft door je koppie gaan…

Ik hoop dat mijn/ieders herstel voorspoedig mag verlopen.. ik heb momenteel flinke klachten.. maar hoop dat ik er gauw weer voor mijn collega’s en bewoners mag en kan zijn…

Tot die tijd kan ik maar 1 ding doen..

Dat is bidden dat God Zijn beschermende handen om ons heen legt.. en ons wil dragen door deze weer opnieuw heftige periode..

En dan mag en kan ik het loslaten en overgeven aan Hem die zoveel machtiger is dan het virus…

Makkelijk??… nee.. maar ik kies er bewust voor om Hem deze last te laten dragen..

Hij zegt zelf! Ben je vermoeid of belast? Breng je zorgen bij Mij.. want Mijn juk is zacht en Mijn last is licht!

Be Blessed!

Laura Daigle… Tremble


Prachtig nummer.. qua muziek en tekst!

Niks aan toe te voegen.. ik zou zeggen ga er lekker voor zitten… en luister heerlijk mee!

Onder de video ik heb het nummer vrijvertaald naar het Nederlands voor de lezers die engels niet zo machtig zijn!

Ik zal beven bij geen andere naam

Mijn hart geeft zich over aan geen andere heerschappij

Ik zal voor geen andere troon buigen

Mijn hart rust bij geen ander huis

Laat deze handen geen andere kroon optillen

Laat deze knieën op geen andere grond vallen

Trek deze ogen van het goud dat niet zal schijnen

U verandert dit leven van water in wijn

Oh ik beef, ik beef

In Uw aanwezigheid

In Uw aanwezigheid

U neemt mijn adem met elke sterrennacht

Toon Uw kracht in de stadslichten van de binnenstad

U bent hoger dan de hoogste top van de heuvels

En sterker dan de muren die we proberen te bouwen

U verblindt mij met de schoonheid van Uw gezicht

En trek me dicht naar U toe met Uw goddelijke omhelzing

U spreekt tot mij met genezende woorden

En repareert de dingen waarvan ik niet wist dat ze gekwetst waren

Oh ik beef, ik beef, Heer

In Uw aanwezigheid

In Uw aanwezigheid

Mijn Heer, mijn Heer, mijn Heer, mijn Heer

Mijn Heer, mijn Heer, mijn Heer, mijn Heer

Mijn Heer, mijn Heer, mijn Heer, mijn Heer

Aan U alleen, aan U alleen zij lof en Eer

Mijn Heer, wie zou de plaats kunnen innemen van

Mijn Heer, wat is te vergelijken met Uw liefde?

Mijn Heer, voor alles wat U hebt gedaan

Aan U alleen, aan U alleen zij lof en Eer

Mijn Heer, oh wie zou de plaats kunnen innemen van

Mijn Heer, wat is te vergelijken met Uw liefde?

Mijn Heer, voor alles wat U hebt gedaan

Aan U alleen, aan U alleen zij lof en Eer

U heeft alle tijd en ruimte uitgevonden

De ochtend en middernacht op hun plaats geroepen

De bergen gemaakt, de wildste zeeën getemd

En toch richt U Uw heilige ogen op mij

Ik zal altijd in verwondering leven

Met het feit dat U oneindig veel van mij houdt

De eeuwigheid zal bijna genoeg zijn

De eeuwigheid zal bijna genoeg zijn

Ik zal altijd in verwondering leven

Met het feit dat U oneindig veel van mij houdt

De eeuwigheid zal bijna genoeg zijn

De eeuwigheid zal bijna genoeg zijn

Be Blessed!

Mattheus 11:28-30


Kom naar Mij toe, allen die vermoeid en belast zijn, en Ik zal u rust geven. Neem Mijn juk op u, en leer van Mij dat Ik zachtmoedig ben en nederig van hart; en u zult rust vinden voor uw ziel; want Mijn juk is zacht en Mijn last is licht.
Mattheüs 11:28‭-‬30 HSV

Follow your heart… it nows the way


In mijn vorige blogs konden jullie lezen dat ik een nieuwe baan had gekregen.. en mijn man een nieuwe plek had gekregen

Maar anderhalve week geleden heb ik mijn laatste werkdag gehad bij mijn nieuwe werkgever…

Huh???

Yepp.. je zal vast denken.. daar was je toch net begonnen? Dat klopt..

Deze stap verdient enige uitleg…. want mijn God en hopelijk ook die van jou.. is een grote en Liefdevolle God en dat kan ik niet zomaar voorbij laten gaan zonder jullie hierin mee te nemen!

Je krijgt een Zegen nooit alleen voor jezelf.. juist door te delen vermenigvuldigd de Zegen!

Wees dus bemoedigd.. althans dat is mijn hoop en Gebed!

Zoals ik in mijn voorgaande blogspot had verteld… had ik ja gezegd tegen mijn nieuwe werkgever en mocht ik een weekje later beginnen ivm de verhuizing van mij lief… hier was ik erg dankbaar voor!

Maar na de pittige week van verhuizen van mijn lief… stond mijn leven flink op de kop..

Ik zag als een berg tegen mijn nieuwe baan op.. gewoon omdat de grond onder mijn voeten weg was geslagen.. althans zo voelde het.. ik stond maar het voelde of was ik alle grip op mijn leven kwijt..

Ik dacht bij mijzelf en zei tegen God.. hoe ga ik dit doen… mijn lieverd uit huis, nieuwe baan… Heer dit trek ik echt niet!

Maar goed.. dacht ik… je hebt weinig keus Mirjam… wie A zegt moet ook B zeggen..

Lief zijn voor mijzelf blijft nog wel een dingetje..

Ondertussen heb ik wel geleerd… stap voor stap… dan kom je er vanzelf…

Zo gezegd zo gedaan…

Ik begon met lood in mijn schoenen aan mijn nieuwe baan.. tegelijk merkte ik dat de afleiding mij erg goed deed…

Maar de balans in mijzelf was ver te zoeken.. hierdoor moest ik er flink aan trekken om aan te sluiten op mijn nieuwe werkplek..

Ik had mijn twijfels al gehad vanaf mijn sollicitatie, is dit wat U wilt dat ik ga doen? Ik kreeg op dat moment geen antwoorden..

Het bleef stil..

Ik weet dat je dan ook stappen mag zetten in vertrouwen… wetende dat Hij ook hierin meegaat..

In eerste instantie heb ik ja gezegd zodat ik dichterbij huis was… als er thuis wat zou gebeuren dan was ik zo thuis… dit had mijn lief ook aangegeven..

Het leek er namelijk nog lang niet op dat mijn lieverd al zo snel een plekje zou krijgen.. 8 appartementen op heel Twente is niets voor deze doelgroep..

Ondertussen mistte ik Zorggroep Manna enorm.. maar goed alle begin is moeilijk.. ik dacht gewoon doorgaan.. het went vanzelf..

Na een week dat mijn man opgenomen was en ik een week aan het werk was bij mijn nieuwe baan begonnen bij mij de scheurtjes te komen in het volhouden…

Ik kreeg geen energie uit mijn werk.. bracht er alleen maar energie heen.. terwijl dat mijn energielevel niet zo hoog meer was..

Je begrijpt.. ik raakte langzaam maar zeker uitgeput.. en was ongelukkig in deze situatie..

Waar ik achter ben gekomen is dat je plezier in je werk moet hebben anders raak je zomaar uitgeput en je bron opgedroogd..

Ik kreeg slapeloze nachten, had veel verdriet van het missen van de vertrouwde dingen..

Ik merkte dat er teveel veranderingen in een keer waren geweest… maar streng als ik ben tegen mijzelf.. probeerde ik mijzelf moed in te praten..

Ik zei tegen mijzelf.. “doorzetten Mirjam… je moet hieraan wennen… geef het de tijd.. je kunt nu geen weloverwogen besluit nemen.. je bent veel te emotioneel.. je grond schud onder je voeten.. geef het echt de tijd”..

Toch wist ik diep in mijn hart waar de schoen aan het wringen was.. maar wilde daar niet aan denken.. de onrust bleef.. en ik dacht.. heb ik dan toch een verkeerde keuze gemaakt? Kan ik het nog terug draaien??

Ik ging de voor en tegens op papier zetten zodat ik overzicht kreeg en daardoor misschien duidelijkheid over mijn situatie en misschien antwoorden in wat ik zou kunnen doen..

Ik merkte dat de doelgroep mij momenteel ook zwaar viel.. logisch natuurlijk… het is een doelgroep waarbij je stevig in de schoenen moet staan anders redt je het niet… en stevig in mijn schoenen stond ik momenteel niet..

Het is een totaal andere doelgroep dan waar ik eerst voor heb gezorgd, PG ( psychogeriatrie) ouderen met dementie, het heet niet voor niets Bijzondere Begeleiding..

Wel een ontzettende leuke doelgroep maar niet voor mij in mijn huidige situatie..

Soms komt iets te vroeg..

De jaren van zorgen lieten ook zijn sporen na in mijn hoofd.. waardoor mijn hoofd soms te vol zit..

En mijn draagkracht is nu een maal niet erg groot door wat ik allemaal al heb meegemaakt maar ook merk ik dat de medicatie die ik vroeger allemaal heb geslikt zijn sporen hebben achtergelaten.

Niet leuk..

Maar wel iets om rekening mee te houden in mijn leven..

Ondertussen mistte ik de warme zorg van de PG doelgroep… deze doelgroep heeft een speciale plek in mijn hart.. liefdevolle warme zorg.. dat is wat ik mistte..

Ik was nog maar net begonnen dus kon ik die afweging wel goed en zuiver maken?

Ik bad ondertussen elke dag voor mijn situatie.. ik vroeg God of Hij wilde laten zien wat ik moest doen.. wat was zijn weg met mij..

Maar het bleef nog steeds stil..

Ondertussen had ik een paar vriendinnen gevraagd of ze met mij mee wilden bidden, ik had verteld dat ik nog niet echt lekker zat bij mijn nieuwe werkgever en of God helderheid en duidelijkheid wilde geven voor mijn proeftijd om was..

Ik wist ook dat ik deze baan niet had aangenomen.. zelfs niet had gesolliciteerd als we van te voren duidelijkheid hadden gehad in de situatie omtrent mijn lief.. als we van te voren hadden geweten dat er binnenkort een plek voor hem zou zijn.. Ik zat namelijk enorm op mijn plek bij mijn vorige werkgever…

Natuurlijk was daar ook wel eens wat, wat niet lekker liep… maar heb je dat niet bij elke werkgever?!

Ondertussen moest ik nog steeds afscheid nemen van mijn oude team, doordat alles in een sneltreinvaart was gegaan van mijn lief, was ik daar nog niet aan toegekomen.. maar we hadden eindelijk een datum gepland..

Ik zag er zo tegen op.. ik voelde aan mijn water dat ik het gemis alleen maar sterker zou voelen, kon ik dat nu wel gebruiken??

Juist nu ik mij zo ongelukkig voelde op mijn nieuwe werkplek?

Maar goed.. ik ben gegaan en het was een ontzettend gezellig en leuk afscheid.. maar het was ook een erg emotioneel afscheid..

Het gekke was dat het helemaal niet voelde als "afscheid" maar meer als "thuiskomen" 

Dit maakt het wel ingewikkelder..

Ik had natuurlijk wel ingecalculeerd dat het een emotionele middag zou worden… maar het gevoel van “thuiskomen” had ik niet in verwacht…

Mijn gevoelens schoten van hot naar her..

Wat voelde ik nu eigenlijk en wat wilde ik… maar bovenal wat wilde God dat ik deed?!

Natuurlijk kwam de vraag vanuit het team of ik het naar mijn zin had op mijn nieuwe werkplek..

Tja deze vraag had ik verwacht.. ik had nog zo tegen mijzelf gezegd.. je zegt gewoon dat het goed gaat en de tranen houdt je maar tegen… maar ja ook al deed ik nog zo mijn best.. ik hield het echt niet meer droog…

Ik vertelde in tranen dat ik daar mijn draai nog niet kon vinden.. dat het zo dubbel voelde.. dat het omgaan met de nieuwe doelgroep erg zwaar was omdat ik zelf zo wankel in mijn schoenen stond.. maar dat het vast kwam omdat ik zelf door een heftige tijd ga.. en de balans volledig kwijt was.. maar ook vertelde ik dat ik zorggroep Manna en de PG doelgroep erg mistte..

Maar waarom mistte ik zorggroep Manna zo erg?!

Een oud-collega zei treffend.. “Weet je nu je leven zo op de kop staat mis je de basis”..

Hiermee sloeg ze de spijker op zijn kop..

Ze had zo gelijk… Ik miste zeer zeker de basis, werken vanuit je geloof in een organisatie waar de christelijke identiteit nog hoog in het vaandel staat en waar je het ook aan de mensen geeft en terugkrijgt waardoor je het samen beleeft..

Juist nu mijn leven zo op de kop staat, heb ik die basis zo nodig om overeind te blijven en door te kunnen gaan..

Maar goed.. ik droogde mijn tranen en zei met een big smile..

Kop d’r veur..

Wie A zegt moet ook B zeggen..

Middags moest ik weer werken bij mijn nieuwe werkgever.. ik stapte met lood in mijn schoenen op de fiets… mijn hoofd zat nog zo vol.. maar het gaf die middag ook wel weer de nodige afleiding.. alleen bleef alles maar door mijn hoofd malen.. de onrust en vrede was ver te zoeken in mij..

Na mijn dienst stapte ik op de fiets naar huis en onder het fietsen bad ik tot God… dit doe ik vaak op de fiets.. zijn vaak mijn momenten met Hem.. ik deelde mijn vragen en vroeg wie ik kon bellen om even te sparren over dit alles.. waar ik mijn verwarring mee kon delen..

Ik kreeg direct antwoord.. God zei dat ik mijn vriendin moest bellen uit Friesland.. het was zo duidelijk dat ik geen moment aarzelde en gelijk haar belde..

Wat er toen gebeurde.. ik ben er nog ondersteboven van..

God gaf antwoord via haar..

Ik had haar destijds ook gevraagd om voor mij te bidden..

Ik vertelde haar wat mij bezig hield.. dat ik het niet meer trok.. ik zo verdrietig was.. en in verwarring… dat ik ook zoooo moe was… eigenlijk te moe om door te gaan… kortom ik zag het niet meer zitten hoe ik verder moest..

Ze luisterde en vertelde dat zij afgelopen zondag een beeld had gekregen in een kerkdienst voor mij.. het was via een andere mevrouw in de dienst die een beeld kreeg, ze zei dat het voor iemand was die waarschijnlijk niet in de dienst was.. Mijn vriendin zei: “Ik heb de hele week in gebed steeds jou voor me in gedachten. En ik wist en weet dat dit beeld en deze teksten voor jou zijn.. ik heb veel aan je moeten denken”

Ze wist niet waar ik afgelopen week doorheen was gegaan..

Het onderstaande beeld kreeg die mevrouw en ik wil het graag met jullie delen..

Je staat in een kamer.. met alleen 1 raam.. hiervoor hangt een gordijn.. deze is dicht dus is het wat donker in de kamer. Aan jou de keuze: gordijn open of dicht/ lichter of hetzelfde. Je doet het gordijn open en kijkt naar buiten.. buiten is het mooi, zonnig, vrolijk, kleurrijk door de bloemenzee, kabbelend water, fluitende vogels.. Weer aan jou de keuze: binnen blijven of eruit.. alleen.. je hebt alleen dit raam en moet hierdoor dus naar buiten, het kan alleen aan de buitenkant geopend.. vraag je hulp?? Buiten staat Iemand die je kan (en wil)helpen. Je vraagt om hulp, het raam gaat open, je gaat eruit en onmiddellijk word dit raam weer gesloten.. je kunt niet meer terug naar ‘de bescherming van de kamer’. Buiten is het warm door de zon, het is fijn. Vogels fluiten, kleurrijke bloemen die heerlijk geuren, kabbelend water.. daar tussendoor 1 weg.. het word steeds warmer.. keuze: die ene weg of daar blijven in de hitte.. zodra je op weg gaat, merk je op dat je niet alleen bent.. en het pad is in de schaduw… de weg samen komt uit bij water.. daardoor heen een steiger.. maar je bent moe, zo moe dat je huilt.. het water komt hoger(door de tranen) maar je bent zo moe, te moe om je weg te vervolgen.. je kijkt de steiger neer.. daar zie je iemand van jou tranen kristallen maken en vervolgens parels die zorgvuldig in een flesje gaan.. je word gewenkt: “Kom maar, ik zette je vrij uit jou donkere kamer, ik liep met je mee uit de hitte, ik zorgde voor schaduw, ik zie jou tranen en verzamel ze, ik ben er steeds, droog je tranen en twijfel niet meer zodat je Mij, De Weg beter kunt zien.. ik geef je kracht om door te gaan.. steeds opnieuw..

Ze kreeg ook deze Bijbeltekst op haar hart.. 2 Kronieken 16:9 

“Zijn Oog gaat over de gehele aarde, om hen die een volkomen hart hebben, in Hem krachtig bij te staan!!!”

Wauw wat een bemoediging……..

Wat ik zo bijzonder vond is dat in dit beeld ook een beeld weer naar voren kwam die ik vorig jaar mocht ontvangen tijdens gebed bij ons in de kerk.. toen worstelde ik met het feit of ik wel weer werk mocht/kon zoeken.. of dat Gods plan was.. of moest ik voor mijn lief blijven zorgen.. Toen heeft God heel duidelijk gesproken..

Ik stond in een groot meer op een steiger en kon de overkant niet zien… op de oever stond mijn lief.. en God zei.. ga maar.. ontwikkel je maar, ontplooi je maar.. ik zorg voor je lief!

En nu kwam dat zelfde beeld weer voorbij.. ik werd er zo door bemoedigd!!

Ik haalde verder uit het beeld dat God zei.. Zet de stap.. vraag of je terug kunt komen.. ga weer je vrijheid tegemoet.. maar jij moet de stap zetten… en Ik ga met je mee..

Die eerste vrijheid van werken had ik bij zorggroep Manna mogen beleven… en ik merkte dat ik mij beklemd voelde bij mijn nieuwe werkgever.. dat ik daar niet op mijn plek was.. ook qua werkzaamheden niet… de werkgever en collega’s waren top.. echt waar… maar die onrust die ik steeds bleef ervaren was er niet voor niets.. en die ging alleen weg als ik weer mijn vrijheid zou opzoeken..

Ook kreeg ze nog psalm 20 voor mij mee.. een prachtige psalm van David.. wauw nog een bemoediging…

Een psalm van David, voor de koorleider.

‘Moge de HEERE u verhoren in de dag van benauwdheid, de Naam van de God van Jakob u in een veilige vesting zetten.

Moge Hij u hulp zenden uit het heiligdom en u ondersteunen uit Sion.

Moge Hij aan al uw graanoffers denken en uw brandoffer tot as verteren.

Moge Hij u overeenkomstig de wens van uw hart geven en al uw voornemens in vervulling doen gaan.

Wij zullen juichen over uw heil en de vaandels opheffen in de Naam van onze God.

Moge de HEERE al uw verlangens vervullen.

Nu weet ik dat de HEERE Zijn gezalfde verlost!

Hij zal hem verhoren uit Zijn heilige hemel, met machtige daden van heil door Zijn rechterhand.

Dezen vertrouwen op strijdwagens en die op paarden, maar wíj zullen de Naam van de HEERE , onze God in herinnering roepen.

Zíj kromden zich en vielen, maar wíj zijn opgestaan en staande gebleven.

HEERE , verlos; moge die Koning ons verhoren op de dag dat wij roepen.’

Ik ging die avond slapen met rust in mijn hart en wist wat ik de volgende dag moest doen..

Ik moest de stap zetten en vragen of ik terug kon komen bij mijn oude werkgever.. het was voor mij gelijk ook een toets of dit beeld echt voor mij bedoeld was..

Want als ik niet terug kon komen dan bleef ik bij mijn nieuwe werkgever en was ik er ook van overtuigd dat God mij dan ook de tools, rust en geduld zou geven om te wennen…

De volgende dag heb ik de stoute schoenen aan getrokken en zorggroep manna gebeld met de vraag of er een mogelijkheid was om terug te komen, of er nog een vacature open stond..

Ik had een gesprek met mijn oude teamcoach en heb open en eerlijk verteld wat er was gebeurt en wat mijn drive was om terug te keren naar Zorggroep Manna..

Het was een open en eerlijk gesprek en het beeld wat mijn vriendin kreeg… was voor mij bedoeld…

Ik kon terug komen,

Er was een vacature…

Na het telefoongesprek was ik stil.. en de tranen rolden over mijn wangen.. ik voelde mij zo bevrijd.. opgelucht… ik kreeg zoveel rust en vrede in mijn hart en hoofd..

Wat een Wonder.. wat dien ik een Wonderlijke en liefdevolle God!

Ondanks….

Ik ben God zo dankbaar voor zijn zorg voor mij..

Ik heb geen spijt van mijn “uitstapje” het was een leerzame ervaring.. ik weet nu wat bij mij past.. en wat ik nodig heb.. ik heb mijzelf meer leren kennen… maar bovenal weet ik nu welke talenten en kwaliteiten God in mij heeft gepland… waarin ik mag groeien en leren op de plek waar Hij mij neerzet..

En dat dit terug is bij Zijn basis is zo fijn.. ik mag mijn werk doen in een rustige stabiele basis waar ik het meeste vrucht kan dragen..

Dat is wat God van mij vraagt..

De Toekomst is in Zijn hand.. dat geeft zoveel rust… Hij zorgt in Alles.. ik hoef alleen maar te Zijn..

Ik zat nog in mijn proeftijd bij mijn nieuwe werkgever en die donderdag had ik een evaluatie over hoe verder..

Pfff… dat vond ik best enorm spannend… ik ben een pleaser en deze gesprekken vermijd ik liever… maar ook dit hoort bij groeien en ik vertelde haar wat er was gebeurt en dat ik stopte bij hun en mijn hart ging volgen…

Mijn hart die al die tijd wist welke weg bij mij paste maar waar ik niet goed naar had geluisterd en leren mag om er steeds meer naar te luisteren..

Ze konden het heel erg goed begrijpen maar vonden het wel ontzettend jammer.. ze heeft nog wel geprobeerd om mij over te halen maar ik kon dicht bij mijzelf blijven en dat vond ik toch wel knap..

Tijdens mijn laatste dienst kwam ik nog even in gesprek met een collega, zij vertelde dat ze mij deze weken had meegemaakt en dat haar een ding was opgevallen.. ze wist dat ik de opleiding Psycho Pastorale toerusting deed… ze zei dat ik daar meer mee moest gaan doen.. dat ze gezien had hoe goed ik een luisterend oor ben voor de ander en dat de ander zich zo bij mij op zijn/haar gemak voelt.. maar dat het een goede keus was dat ik bij hun stopte want dat ik beneden mijn niveau werkte en daar erg tegenaan zou lopen als ik bij hun bleef…

Dit was voor mij een enorme bemoediging… ook in het feit dat ik die opleiding doe..

Tjonge Mirjam… die steek je toch maar even in je zak dacht ik..

De laatste avond ging ik wel met een dubbel gevoel weg… ook deze mensen moest ik achterlaten… ook deze mensen waren ondanks hun problematiek al aardig op weg om mij te vertrouwen.. dit raakte mij.. dat had ik niet gedacht..

God is Goed.. Hij weet wat wij nodig hebben..

Ik zie vol vertrouwen uit naar mijn nieuwe baan bij Zorggroep Manna terug team Regenboog!

Een Teken van Trouw..

Be Blessed!

Pittige Tijden


Ik had nog even een paar daagjes vrij tussen mij oude en nieuwe baan..

Ik had donderdags mijn laatste werkdag bij mijn oude werkgever en die week erop zou ik op de dinsdag beginnen bij mijn nieuwe werkgever..

De dag na mijn laatste werkdag gaat de telefoon..

Ik neem op..

Aan de ander kant van de lijn zegt een vriendelijke vrouw.. tis met de cliëntadviseur…

Ik bel u omdat er plek is voor uw man…

SLIK…

Ik viel stil.. Nee.. dit kan niet waar zijn…

Duizend en één gedachten gingen door mij heen.. “Heer… dit kan toch niet.. het zou nog lang niet zover zijn.. ja hij stond op de wachtlijst.. maar er waren toch zoveel wachtenden voor hem??”

Ik herpakte mij weer redelijk snel en zei.. echt.. dit meent u niet.. echt waar??? Dit hadden we nog niet verwacht..

Ze zei: “Dat kan ik mij voorstellen, er zou een nieuwe bewoner komen maar die is vlak voor opname overleden.. ik viel weer stil.. weer vlogen mijn gedachten in luttele seconden door mijn hoofd…

Moest ik nu blij zijn of verdrietig.. moest ik ja zeggen of moesten we nog even wachten…

“Heer dit kan toch niet.. ik heb net een nieuwe baan…nu komt alles tegelijk.. dit trek ik niet Heer”

De grond schudde onder mijn voeten.. en ik moest even tot bezinnen komen..

Ondertussen zei ik haar dat ik het zou bespreken met mijn man en dat ze nog van mij zou horen..

De telefoon viel naast mij neer op de bank en ik stond eerst een paar minuten met mijn mond vol tanden… en mijn ogen vulde zich met tranen..

Het zweet brak mij uit.. en een gevoel van paniek overmeesterde mij.. Ik plofte neer op de bank.. mijn hart sloeg tegelijk bijna mijn strot uit..

Verdriet en blijdschap tuimelden over elkaar heen..

Het is echt waar.. er is opeens plek.. mijn maatje.. mijn grootste liefde gaat definitief ergens anders wonen.. verdriet overmeesterde mij.. maar tegelijk besefte ik ook dat mijn hele “zijn” aangaf dat ik er aan toe was..

Het zal ons allebei zoveel ruimte geven…

Maar niet nu.. niet alles tegelijk..

Na dat ik weer tot mezelf gekomen was trok ik gelijk mijn overlevingsjas weer aan en dacht.. kop op Mirjam.. het is zoals het is.. ook dit overleef je wel.. je hebt al voor zoveel hete vuren gestaan.. en God zegt..

Als u door diepe wateren moet, zal Ik bij u zijn. Als u rivieren moet oversteken, zult u niet verdrinken! Als u door het vuur loopt, zult u niet worden verbrand, de vlammen zullen u niet verteren.
Jesaja 43:2 HTB
https://my.bible.com/nl/bible/75/ISA.43.HTB

Stap voor stap… één ding tegelijk.. en je hoeft het niet alleen te doen.. Hij gaat met je mee..

Ik werd weer wat rustiger en toen mijn man thuis kwam van de dagbesteding heb ik het hem verteld..

Zijn antwoord verraste mij eerlijk gezegd niet.. ook omdat we het er geregeld over hadden gehad en ik ook wist dat hij er aan toe was..

Hij zei: “oké.. nu al?? Nou dat is mooi” hij ging gelijk in de regelmodus… de knop was om..

Natuurlijk merkte ik bij tijd en wijle wel dat hij het ook ontzettend spannend vond..

We hebben de Clientadviseur gebeld en een afspraak gemaakt voor de maandag erop… om zijn kamer te bekijken en een gesprek met de psycholoog en de cliëntadviseur..

Ik was blij dat hij het zo oppakte maar tegelijk zei het ook veel over zijn ziekteproces..

Na het gesprek moest er veel geregeld worden want hij kon binnen een week al inhuizen… tjonge dat ging wel heel snel..

Kregen we nog tijd om het te laten dalen?

Nou eigenlijk niet..

De levenstrein had volle snelheid gekregen en de handrem was zoek..

Het werd een ongekende bizarre week..

Als eerste heb ik maar even goed voor mijzelf gezorgd door mijn nieuwe werkgever te bellen en te vragen of ik een weekje later kon beginnen.. werken in deze bizarre week trok ik echt niet.. en aan de andere kant had mijn nieuwe werkgever nu ook niks aan mij want mijn hoofd stond nu wel even bij andere zaken dan een nieuwe baan..

Gelukkig kreeg ik alle begrip en meeleven… ik mocht een weekje later beginnen…

God zorgt!

De sneltrein denderde onvermoeid voort want er moest enorm veel geregeld worden… Er moesten spulletjes aangeschaft worden, meubeltjes, maar ook het financiële plaatje kwam op de kop.. verzekeringen moesten afgesloten worden.. enz. enz.. Veel geregel.. gezoek op internet.. telefoontjes die gepleegd moesten worden.. Je wilt niet weten wat er bij een opname zoal komt kijken..

Gelukkig verliep alles redelijk vlot en eind van de week kon ik met lieve vrienden zijn kamer alvast inrichten… zodat hij die maandag erop in een aangeklede kamer zou komen..

Hier was mijn man erg blij om want daar zag hij erg tegenop.. hij mist namelijk het overzicht hoe deze dingen aan te pakken en het zou hem alleen maar veel stress bezorgen..

Het bijzondere was dat ik in de hectiek God dicht bij ervoer.. God die mij zag en mij droeg..

Wat was het een zware week.. ik zat nog helemaal in de afscheid modus van mijn oude werk en toen kwam het afscheid van mijn lieverd ook al dicht bij… mijn emoties vlogen van hot naar her… ik wilde er ook niet aan toegeven omdat ik nog zoveel moest regelen.. en dwong mijzelf om nog maar even in de overlevingsmodus te blijven… maar af en toe kwam het flink binnen en liet ik de emoties maar de vrije loop…

Pittige tijden..

Het was een week van afscheid… want in die week liet mijn Vlinder (45km autootje) mij ook in de steek.. hij vertoonde steeds al mankementen.. nadat ik hem had aangeschaft was er steeds wat mee.. en nu.. een half jaar verder heb ik er qua onkosten het zelfde ingestoken dan waar ik hem voor gekocht had.. dit doet pijn.. ontzettend veel pijn.. het afgelopen jaar werkte ik voor de auto..

Gelukkig kon ik een leenauto van de garage meekrijgen.. maar in die week gaf de garage mij een bericht dat het weer minimaal duizend euro zou kosten.. ik heb te kennen gegeven dat het voor mij klaar was.. dat ik dat bedrag simpelweg niet meer heb… hij gaf mij groot gelijk…

Tja en daar sta je dan… ook nog afscheid van mijn Vlinder nemen…

Hoeveel kon er nog bij??

God wist het… ik niet.. maar niet veel meer…

Tegelijk kwam om de hoek het besef dat ik straks alleen zou wonen.. ik die nog nooit van mijn leven echt alleen heb gewoond.. ja op mijn 17e in de zusterflat toen ik de opleiding deed.. maar daarna nooit meer..

Hoe ging ik dit doen??

Echt ik had geen idee!!

Ik zag er als een berg tegenop.. en dan vooral de nachten… nachten waren voor mij toch wel een dingetje.. helaas een overblijfsel vanuit mijn jeugd…

Ik vond een leesplan op YouVersion over God in de nachten.. en haalde er mijn troost en Zijn nabijheid uit..

Heb de hele week ook voor de nachten gebeden dat God daarin zijn rust wilde laten zien.. dat de angst er niet zou zijn maar Zijn vrede!

Maandag.. een week na dat we waren wezen kijken heb ik mijn lieverd weggebracht..

Hoe ik mij voelde na dat we het opname gesprek hadden gehad en ik wegliep om naar huis te gaan… is niet onder woorden te brengen…

Ik voelde mij verdoofd en leeg…

Tegelijk kreeg ik flashbacks van vroeger..

Het had namelijk vroeger niet veel gescheeld of ik had zelf voorgoed in een instelling gewoond.. en wel te verstaan een psychiatrische instelling.. wat ben ik blij en God dankbaar dat ik toen zo helder was dat ik kon aangeven dat ik dit niet wilde.. nooit niet..

Ik had namelijk een onderbuik gevoel dat ik helemaal niet “ziek” was zoals iedereen dacht.. ik wist dat er iets anders gruwelijk mis was.. dat ik niet psychisch ziek was door een of andere “stoornis”… jaren later kwam ik achter de waarheid doordat ik mijn dossier had opgevraagd…

De labeltjes namelijk die ik allemaal in die jaren op geplakt had gekregen klopten niet.. het kwam namelijk door de medicatie die ik allemaal kreeg, (vanwege al die labeltjes) waar ik niet tegenkon.. ik had een contra-indicatie tegen al die medicatie ontwikkeld.. hierdoor werd ik steeds zieker.. en ja dan kom je in een vicieuze cirkel.. medicatie waar ik zieker van werd.. maar omdat ik zieker werd dacht men dat ik nog maar meer medicatie moest gaan slikken.. i.p.v. kijken waarom de medicatie niet hielp en waarom ik steeds zieker werd… Deze vicieuze cirkel maakte mij zo ziek dat ik dus bijna “voorgoed” opgenomen moest worden… opgenomen op een chronische psychiatrische afdeling… mijn gedachten gingen nog verder.. en een heel tafereel van vroeger ging door mijn hoofd.

Ik werd verdrietig maar ook ontzettend dankbaar tegelijk dat God mij voor deze narigheid heeft behoed.. want was dit gebeurt dan was ik er menselijk gezien nooit meer weggekomen..

Aan de andere kant mijn dubbele gevoel dat ik nu mijn eigen lieverd weg moest brengen.. een hele andere situatie maar gevoelsmatig raakte het bepaalde vlakken..

Het leven is soms niet te begrijpen… soms is het teveel..

Waarom??

Ik vraag niet meer waarom.. omdat ik weet dat God er net zoveel verdriet van heeft dan wij.. Hij heeft deze gebrokenheid ook niet gewild.. ja dat Hij kan ingrijpen is zeker waar.. waarom Hij dat niet doet.. dat is aan Hem.. God is soeverein.. daar kom ik niet aan… Hij overziet het gehele plaatje en weet de uitkomst… wij hoeven Hem alleen maar te vertrouwen.. en dat doe ik 1000000%…

Ondanks mijn verdriet, mijn pijn… omdat ik weet dat God dezelfde blijft.. Hij draagt, zorgt en is erbij in Zijn eindeloze Liefde en trouw… uiteindelijk zullen we, als het onze tijd is, de eeuwigheid binnen gaan en mogen we vallen in Zijn liefdevolle armen..

Eindelijk Thuiskomen in een veilige haven.. en tot die tijd houden we vol.. met Hem.. nooit meer alleen!!

S ’middags waren mijn ouders er nog even en die zijn nog even een nachtje gebleven.. slapen kon ik niet.. mijn hoofd zat te vol..

Na dat mijn ouders weer naar huis waren gegaan zat ik “alleen”.. maar tot nu toe heb ik mij nog geen moment alleen gevoeld….

Het verdriet komt en gaat.. het zijn golvende bewegingen…

Het is rouwen bij leven…

Maar het wonderlijke gebeurde…

De eerste nacht alleen heb ik geslapen als een blok.. ik rustte in zijn Liefdevolle armen.. er heerste rust en vrede in huis!

Geen angst..

Ben zo dankbaar en blij om te merken en te zien hoe God zorgt voor mij en ook voor mijn lieverd…

Hij was vanaf dag 1 gewend.. hij heeft het er ontzettend naar zijn zin… vind het gezellig met zijn medebewoners.. leeft helemaal op..

Hij heeft een spreekwoordelijke jas uit gedaan… dit komt omdat hij zijn best niet meer hoeft te doen.. hij is daar één van de besten waardoor hij niet meer hoeft op te boksen in de maatschappij om mee te kunnen komen.. hij mag nu relaxen en tot rust komen..

Wat gunde ik hem dit… hier deed ik het voor… een mooie bijkomstigheid is dat hij straks wat meer energie overheeft en ik ook… om samen nog te kunnen genieten van de mooie dingen die het leven ook nog bied!


Ik hou van U.
Uw genade blijft me dragen;
dag aan dag, in de palm van uw hand.
Van de morgen tot de avond,
als ik weer slapen ga,
zing ik steeds van de goedheid van God.

Refrein:
Al heel mijn leven bent U trouw, Heer.
Al heel mijn leven bent U goed, zo goed!
Zolang U adem aan mij geeft, Heer,
zing ik steeds van de goedheid van God.

Uw zachte stem
leidde mij door al mijn dalen.
U was dichtbij, in mijn donkerste nacht.
Heer, ik ken U als een Vader.
Ik ken U als een vriend.
Ik leef met U, in de goedheid van God.

(Refrein)
Bridge 2x:
Uw goedheid is altijd bij mij,
is dag en nacht bij mij.
Uw goedheid is altijd bij mij,
is dag en nacht bij mij.
Heel mijn hart en ziel
leg ik voor U neer.
Ik geef U alles, Heer!
Uw goedheid is altijd bij mij,
is dag en nacht bij mij.
(Refrein 2x)

Ja, ik zing van de goedheid van God.
Psalm 27:13, Psalm 145:7

Oorspr. titel: Goodness of God

Be Blessed!

Mattheüs 28:10


Jezus zei tegen hen: “Wees niet bang. Ga naar mijn broeders en zeg hun dat ze naar Galilea moeten gaan. Daar zullen ze Mij zien.”
MATTEÜS 28:10

Na drie dagen stond Hij op uit de dood… Halleluja Jezus leeft!!!! De dood is overwonnen!

Jezus kwam Maria en Maria van Magdalena tegen en zei tegen hen:

"Wees niet bang. Ga naar mijn broeders en zeg hun dat ze naar Galilea moeten gaan. Daar zullen ze Mij zien."
MATTEÜS 28:10

Er staat ook dat ze blij en bedroefd waren maar toch gingen zij op weg om te doen wat Jezus hen opdroeg..

Ook in deze tijd mogen we op weg gaan en vertellen aan een ieder die het wil horen..

Jezus LEEFT!!

En je hoeft niet bang te zijn want Hij gaat met je mee.. Wij mogen in vrijheid leven en sterven!

Want bij Hem zullen we verder leven.. de ruil met Jezus dood was groot.. Zijn volbrachte werk bracht ons Leven..

Eeuwig Leven!

Wat een Genade!

Leef jij in deze Liefdevolle Vrijheid??

Be Blessed!

Pasen.. HALLELUJA


Onderstaand filmpje verteld in een paar minuten het hele paasverhaal!

Het raakte mij en ik was erg ontroerd..

Zo dankbaar wat Jezus voor mij heeft gedaan…. voor jou heeft gedaan..

Pure Liefde!! Liefde voor IEDEREEN…..

In Johannes 3:16 staat waarom Jezus Zijn leven heeft gegeven!

Want zo lief heeft God de wereld gehad, dat Hij Zijn eniggeboren Zoon gegeven heeft, 

opdat ieder die in Hem gelooft, niet verloren gaat, maar eeuwig leven heeft.

Geloof jij in deze Liefdevolle God? Deze God die jou op het oog heeft, jou al kende voordat je bestond?

Onderstaand lied wilde ik graag met je delen!

Heb de tekst opgezocht en vertaald naar het nederlands voor de mensen die de engelse taal niet zo goed bij machte zijn!

HALLELUJA!!

Op Zijn hoofd een doornenkroon geplaatst.
Hij wist dat Hij spoedig dood zou gaan
Hij zei: “Bent u mij vergeten, vader?”
Ze spijkerden Hem aan een houten kruis.
Zodat de hele wereld spoedig het verlies zou voelen,
van Christus de Koning voor Zijn Halleluja
Halleluja, Halleluja
Halleluja, Halleluja
Hij boog Zijn hoofd, was klaar om te gaan
Toen hief Hij Zijn gezicht omhoog
En zei: Ik ga naar huis Vader, naar U”
Een riet met Zijn laatste slok
Werd zacht naar zijn lippen gebracht
Hij dronk een teug en gaf Zijn ziel in heerlijkheid
Halleluja, Halleluja
Halleluja, Halleluja
De soldaat die zijn zwaard had gebruikt
Om het lichaam van onze Heer te doorboren
Zei: “Echt, dit was Jezus Christus onze Verlosser”
Hij keek met angst op naar zijn zwaard
Toen draaide hij zich om naar Christus de Heer
En viel op zijn knieën huilend Halleluja
Halleluja, Halleluja
Halleluja, Halleluja
Nam de doornen kroon van Zijn hoofd
en wikkelde Hem in een linnen kleed
Toen legde hij Hem neer in het graf om te rusten
De gaten in Zijn handen, Zijn voeten en zij
In ons hart weten we dat Hij stierf
Om ons van onszelf te redden, oh Halleluja
Halleluja, Halleluja
Halleluja, Halleluja
Drie dagen gingen voorbij
Ze kwamen om de steen te verplaatsen,
om de doden te zegenen
Te zalven met olie en specerijen Halleluja
Maar toen ze de steen gingen verplaatsen,
zagen ze dat ze niet alleen waren
Want Jezus Christus is verrezen, Halleluja
Halleluja, Halleluja
Halleluja, Halleluja
Halleluja, Halleluja
Halleluja, Halleluja

A crown of thorns placed on His head
He knew that He would soon be dead
He said, “Did you forget me, Father did you?”
They nailed Him to a wooden cross
Soon all the world would feel the loss
Of Christ the King before His Hallelujah
Hallelujah, Hallelujah
Hallelujah, Hallelujah
He hung His head and prepared to die
Then lifted His face up to the sky
Said, “I am coming home now Father, to you”
A reed which held His final sip
Was gently lifted to his lips
He drank His last and gave His soul to glory
Hallelujah, Hallelujah
Hallelujah, Hallelujah
The soldier who had used his sword
To pierce the body of our Lord
Said, “Truly, this was Jesus Christ our Savior”
He looked with fear upon his sword
Then turned to face his Christ and Lord
Fell to his knees crying Hallelujah
Hallelujah, Hallelujah
Hallelujah, Hallelujah
Took from his head the thorny crown
And wrapped him in a linen gown
Then laid him down to rest inside the tomb
The holes in his hands, his feet and side
Now in our hearts we know he died
To save us from ourselves, oh Hallelujah
Hallelujah, Hallelujah
Hallelujah, Hallelujah
Three days went by, again they came
To move the stone, to bless the slain
With oil and spice anointing Hallelujah
But as they went to move the stone
They saw that they were not alone
For Jesus Christ has risen, Hallelujah
Hallelujah, Hallelujah
Hallelujah, Hallelujah
Hallelujah, Hallelujah
Hallelujah, Hallelujah

BE BLESSED!!

Vergeet niet… LOVE HEALS ALL THINGS!!

Omdenken..


‘Houd het meest van mij, als ik dat het minst verdien, want dan heb ik dat het hardste nodig.’

Happy Valentine ❤


Belangrijk is dat men gelooft en de liefde kent, die het geloof zijn kracht verleent.” Galaten 5:6b

1 KORINTHIËRS 13:7


De liefde beschermt altijd, heeft altijd vertrouwen, verwacht het altijd van God en houdt stand.
1 Korinthiërs 13:7

Besmettelijk.. schuldig.. of?


Vandaag kreeg ik onderstaande overdenking toegestuurd die ik graag met jullie wil delen.

Kijk ‘Esther Noordermeer Visie op verdeeldheid naar aanleiding van Corona’ op YouTube

Een mooie en gedegen uitleg over de verdeeldheid in Nederland…

Het kwam bij mij binnen en ik werd er ontzettend verdrietig van.. verdrietig hoe wij als mensen de weg kwijt kunnen raken maar vooral wat de gevolgen zijn…

Bij welk kamp hoor jij? En hoe snel wijs jij met de vinger naar de ander!

Wat ik ook bijzonder vindt.. hoe dit alles… wat er gebeurt wereldwijd… vroeger in de bijbel ook gebeurde!

Het mooie en bemoedigende is hoe gaan wij hier mee om..

Roepen we Hem aan… en blijven we dat doen? Zodat Hij één of DE Richter gaat sturen…

Ik houdt hoop.. hoop op een machtige God die deze reddeloze wereld in Zijn handen heeft en uiteindelijk uitkomst zal brengen

Tegelijk hoop en bid ik dat ik vol mag houden.. doe jij met mij mee??

Be Blessed

Light of the World


The world waits for a miracle
The heart longs for a little bit of hope
Oh come, oh come, Emmanuel
A child prays for peace on Earth
And she’s calling out from a sea of hurt
Oh come, oh come, Emmanuel
And can you hear the angels singing
Glory to the light of the world
Glory, the light of the world is here
The drought breaks with the tears of a mother
A baby’s cry is the sound of love
Come down, come down, Emmanuel
He is the song for the suffering
He is Messiah, the Prince of Peace has come
He has come, Emmanuel
Glory to the light of the world
Glory to the light of the world
Glory to the light of the world
Glory to the light of the world
For all who wait
For all who hunger
For all who’ve prayed
For all who wonder
Behold your King
Behold Messiah
Emmanuel, Emmanuel
Glo-glory to the light of the world
Glory to the light of the world
Glory to the light of the world
Behold your King
Behold Messiah
Emmanuel, Emmanuel
The world waits for the miracle
The heart longs for a little bit of hope
Oh come, oh come Emmanuel

Songwriters: Lauren Daigle / Paul Duncan / Paul Mabury Songteksten voor Light Of The World © Sony/ATV Music Publishing LLC, Capitol Christian Music Group
Vertaling in het nederlands van het bovenstaande prachtige lied!

De wereld wacht op een Wonder 
Het hart verlangt naar een klein beetje hoop
Oh kom, oh kom, Emmanuel 
  
Een kind bidt voor vrede op aarde 
En ze roept vanuit een zee van pijn 
Oh kom, oh kom, Emmanuel 
  
En kun je het horen, engelen zingen 
Glorie aan het licht van de wereld 
Glorie, het licht van de wereld is hier 
  
De wanhoop breekt met de tranen van een moeder 
Het gehuil van een baby is het geluid van de Liefde 
Kom naar beneden, kom naar beneden, Emmanuel 
  
Hij is het lied van het lijden 
Hij is de Messias, de Vredevorst is gekomen 
Hij is gekomen, Emmanuel 
  
Glorie aan het licht van de wereld 
Glorie aan het licht van de wereld 
Glorie aan het licht van de wereld 
Glorie aan het licht van de wereld 
  
Voor allen die wachten 
Voor allen die honger hebben
Voor allen die hebben gebeden 
Voor allen die zich afvragen 
  
Zie uw Koning 
Zie uw Messias 
Emmanuel, Emmanuel 
  
Glo-glorie aan het licht van de wereld 
Glorie aan het licht van de wereld 
Glorie aan het licht van de wereld 
  
Zie uw koning 
Zie Messias 
Emmanuel, Emmanuel 
  
De wereld wacht op een Wonder 
Het hart verlangt naar een klein beetje hoop 
Oh kom, oh kom Emmanuel 

Wat kunnen we soms verlangen naar dat Licht… Licht in ons donker hoekje.. maar nog meer naar de tijd waarin het Licht nooit meer zal doven..

In deze tijd vind ik het knap lastig om hoop te houden.. hoop.. dat het ooit weer anders zal worden.. hoop… dat het leven ooit weer “normaal” zal worden… maar ik merk dat langzaam deze hoop vervliegt bij mij .. en bekruipt mij de angst dat waarschijnlijk de tijd waarin we nu leven… 1.5 meter afstand… de social distance… mondmasker.. geen/weinig kerkdiensten… hardheid van de mensen.. oordelen en veroordelen.. koud en kilte.. altijd zal blijven… of mischien nog wel erger zal worden…

Who nows!!

En weet je… daar kan ik niet mee leven… echt niet!!

Het valt mij zo zwaar.. en ik wordt er ook enorm verdrietig van.. tegelijk bekruipt mij een angstig gevoel.. zo’n niet pluis gevoel.. op het moment dat ik dit schrijf rollen de tranen over mijn wangen en voel ik deze heftige pijn diep van binnen..

Ja ik weet dat God er is.. dat Hij de volledige controle heeft over deze wereld.. ook over covid19.. ook over de huidige situatie met al zijn regels.. en ja ook over mijn leven.. er gebeurt niks buiten Zijn medeweten om..

Maar soms…

Raak ik dat vertrouwen even kwijt.. heb ik (even) niet mijn blik op Hem gericht… soms… raakt het je te diep.. worden oude wonden weer opengescheurt..

Ik weet dat ik niet alleen ben… maar man wat kun je je toch ontzettend eenzaam en alleen voelen..

Pffff…

Nu zul je denk ik zeggen.. kijk naar je zegeningen… wees dankbaar… naar de dingen die er wel zijn..

Echt waar.. als ik daar aan denk dan voel ik mij enorm gezegend.. maar toch… zonder “Samen” stellen die dingen niks voor..

Een mens is niet gemaakt voor de social distancing.. wij zijn gemaakt om te knuffelen.. om aangeraakt te worden.. die arm om je schouder.. die schouder om op uit te huilen.. met elkaar te lachen.. samen te eten… samen een activiteit te ondernemen..

Al is het er maar ÉÉN!!

Ik merk dat er elke dag een stukje meer kapot gaat bij mij van binnen.. hoe hard ik ook mijn best doe om het te negeren.. hoe hard ik ook mijn best doe om te kijken naar mijn zegeningen… om dankbaar te zijn..

En dan lees ik even terug wat ik nu schrijf.. negeren om het niet te voelen..

En dan kijk ik naar mijzelf en glimlach ik.. en zeg tegen mijzelf..

"Is het erg dat je even stuk gaat.. is het erg om even te huilen.. is het erg om er even aan toe te geven wat je voelt"

NEE

Dat is niet erg.. het is soms zo nodig om te voelen wat je voelt.. om er juist niet aan voorbij te gaan…

Want ik heb ook geleerd dat er in het voelen vaak bijzondere dingen gebeuren, dat God komt.. dmv muziek.. een stukje tekst.. stilte.. rust… ennn… dat deze gevoelens/emoties weer voorbij gaan..

En dan wordt ik stil en dankbaar dat ik God ken.. God die zoveel van ons houdt dat Hij Zijn Zoon Jezus naar deze aarde heeft gestuurd niet om het te veroordelen maar om het te redden… om ons hoop te brengen.. om ons te troosten.. om ons te omarmen… Hij die nooit loslaat.. hoe diep je ook geraakt wordt!

Bovenstaande lied kwam vanavond zo bij mij binnen.. ik werd tot tranen toe geroerd.. het bezingt zooo mijn verlangen… “De wereld wacht op een Wonder… Het hart verlangt naar een klein beetje hoop… Oh kom, oh kom Emmanuel” … mijn verlangen naar Hem.. mijn verlangen naar Vrede.. naar het Licht voor deze Wereld in nood.. naar dit Licht voor mijzelf.. naar dit Licht voor Jou!!

En… Hij is er en Hij komt (Spoedig)!!

Ik weet (gelukkig) diep van binnen dat het niet lang meer duurt voor Hij terug komt.. dat het einde nabij is.. de boze maakt nu veel kabaal.. hij weet dat zijn laatste uur is geslagen.. en een kat in het nauw maakt rare sprongen..

Soms………………………… Vind ik het jammer dat ik niet weet wanneer Hij precies komt..

Want als ik dat wist..

"Dan hing ik de avond er voor de slingers op.. dan hing ik de vlag uit.. dan zette ik de muziek op 10... dan bakte ik de lekkerste taart...  dan nodigde ik al mijn familie en vrienden uit om er bij te zijn.. en dit ik mijn feestelijkste jurk aan.. bezocht ik de kapper.. zodat ik er op mijn mooist uit zou zien.. net zoals ik op mijn eigen bruiloft was 6 jaar geleden"

Realiteit is dat we het niet weten.. maar dat God wel in de bijbel zegt dat we er elk moment klaar voor moeten zijn.. dat Hij komt als een dief in de nacht..

Ik kan met heel mijn hart zeggen dat ik er klaar voor ben.. liever vandaag dan morgen!

Ben jij er ook klaar voor??

Ik hoop en bid dat jij hier ook AMEN op kunt zeggen..

Be Blessed!!

Ergens… in jou stille nacht!


Prachtig nummer..

Ergens in jou stille nacht.. en ik denk dat vele mensen vandaag de dag een stille nacht zullen kennen, dan wil ik je bemoedigen met dit nummer..

In jou stille nacht is Hij.. Hij hoort jou… ziet jou.. en in die stille nacht komt Hij.. met overweldigende Liefde klopt Hij zachtjes aan jou deur.. mag Hij jou vinden?

Doe jij open??

Omdat ik weet dat ik ook volgers heb die de engelse taal niet zo bij machte zijn heb ik het lied vertaald naar het nederlands.

Ergens in je stille nacht
Ergens in je stille nacht
Alles is kalm en alles is helder
Overal behalve vanavond in je hart
Ze zingen kerstliederen van Vrede en Vreugde
Maar je voelt je te ver weg en te ver van iemands bereik
 
Ergens in je stille nacht
De hemel hoort het lied dat je gebroken hart heeft gehuild
Hoop is hier, hef je hoofd maar op
Want Liefde is gekomen om je te vinden
Ergens in je stille nacht
 
Van de hoge hemel tot de lage kribbe
Is er geen afstand die de Vredevorst niet kan gaan
Van de lage kribbe naar de heuvel van Golgotha
​​Als je pijn hebt gaat dat diep
Maar Zijn liefde gaat nog dieper
Hij heeft altijd van je gehouden, kind
En dat zal hij altijd blijven doen
 
Ergens in je stille nacht
De hemel hoort het lied dat je gebroken hart heeft gehuild
Hoop is hier, hef je hoofd maar op
Want Liefde is gekomen om je te vinden
Ergens in je stille nacht
 
Hef je hoofd
Hef je hart maar op
Immanuel zal je ontmoeten waar je ook bent
Hij kent je pijn
Hij kent je naam
En jij bent precies de reden dat Hij kwam

 
Ergens in je stille nacht
De hemel hoort het lied dat je gebroken hart heeft gehuild
Hoop is hier, til je hoofd maar op
Want Liefde is gekomen om je te vinden
Ergens in je stille nacht
 
Liefde zal je vinden
Liefde zal je vinden
Liefde zal je vinden

Hieronder vind je de originele tekst van Casting Crowns

Casting Crowns – Somewhere In Your Silent Night (Official Lyric Video) – YouTubeSomewhere

In Your Silent Night 
All is calm and all is bright 
Everywhere but in your heart tonight 
They’re singing carols of joy and peace 
But you feel too far gone and too far out of reach 

Somewhere in your silent night 
Heaven hears the song your broken heart has cried
Hope is here, just lift your head 
For love has come to find you 
Somewhere in your silent night 

From heaven’s height to manger low 
There is no distance the Prince of Peace won’t go 
From manger low to Calvary’s hill 
When your pain runs deep 
His love runs deeper still 
He has always loved you, child And He always will 

Somewhere in your silent night 
Heaven hears the song your broken heart has cried 
Hope is here, just lift your head 
For love has come to find you 
Somewhere in your silent night 

Lift your head Lift your heart 
Emmanuel will meet you where you are 
He knows your hurt 
He knows your name 
And you’re the very reason that He came 

Somewhere in your silent night 
Heaven hears the song your broken heart has cried 
Hope is here, just lift your head 
For love has come to find you 
Somewhere in your silent night
 
Love will find you 
Love will find you 
Love will find you 

https://www.youtube.com/watch?v=nT-5cP4BeoI

(Mark Hall, Bernie Herms, Matthew West) (C) 2017 Provident Label Group LLC, a division of Sony Music Entertainment

#neveralone

Be Blessed!

Relatie vanuit Liefde


Onderstaand verhaal kwam ik tegen op Facebook… het trof mij.. hoe vaak voel(de) ik mij niet die speelbal?

Verlangend naar relatie met God, de ander en mijzelf…

Wat gaat het vaak mis vanuit onze pijn.. vanuit onze ervaringen.. vanuit onze verwachtingen.. vanuit niet gezien worden door de ander.. op welke manier dan ook..

Zo bemoedigend om dan te lezen dat God tegenover elke pijnlijke ervaring, onvervulde verwachtingen.. niet gekend of geliefd zijn… een onuitputtelijk liefdevol en troostend antwoord zet…

Pure Liefde..

~Speel bal~

Ze was als een speel bal op een verlaten strand, op zoek naar een vaste hand.
Ze werd van links naar rechts getrapt, haar meningen en keuzes werden meteen afgekapt.
(Iemand die twijfelt, lijkt op een golf van de zee, die door de wind heen en weer gejaagd wordt. Jacobus 1:6)

Langzaam liep de bal leeg, ze zocht naar iets wat haar opvulling geeft.
(Jezus zei: Ik ben het brood dat leven geeft. Wie bij mij komt zal nooit meer honger krijgen, wie in mij gelooft zal nooit meer dorst krijgen. Johannes 6:35)

Leeg en alleen achter gelaten op het strand, voelde ze plotsteling Zijn zachte hand.
(Nooit zal ik jou opgeven, nooit zal ik jou verlaten. Hebreeën 13:5)

Ze had één helpende hand gevonden, er moesten toch meer handen zijn die haar helpen konden?
(Vervloekt wie op een mens vertrouwt, wie zijn kracht ontleent aan stervelingen, wie zich afkeert van de Heer. Jeremia 17:5)

Nergens was ze veilig, ze zocht naar iets betrouwbaars en heilig.
(Bij een roddelaar is een geheim niet veilig, wie betrouwbaar is, hult zich in zwijgen. Spreuken 11:13)

Ze zocht naar oprechte waarheid, geen leugens en valse beloftes in tegenstrijd.
(God is geen man dat Hij zou liegen, Hij verandert niet van gedachten zoals mensen doen. Heeft Hij ooit iets belooft zonder Zijn belofte na te komen? Numeri 23:19)

Als een speel bal voelde ze haar steeds leger, een gebroken hart heel integer, wonden diep geslagen, ze kon het niet lang meer verdragen. (Mensen met een gebroken hart vinden bij Hem genezing, Hij heelt alle wonden. Psalm 147:3)

Ze was als een speel bal tussen een linker en een rechter voet, ze zou er los van komen de vrijheid tegemoet.
(Als u door de Zoon van God word bevrijd, zult u werkelijk vrij zijn. Johannes 8:36)

Ze zocht naar veiligheid, een hogere plek zonder strijd.
(Hij verbergt mij veilig in Zijn tent, Hij tilt mij hoog op een rots. Psalm 27:5)

De lege speel bal verruilde ze voor een koninklijk bestaan, ze klom uit het dal en trok een mooie prinsessen jurk aan.
(U bent door God uitgekozen om een koninklijke priester te zijn, uitgekozen door God om te vertellen hoe groot en goed Hij is. Die mij uit de duisternis heeft geroepen naar zijn wonderbaarlijk licht. 1 Petrus 2:9)

Die zachte helpende hand, die haar meenam van het verlaten strand. Die hand houd haar stevig vast, Hij heeft een veel mooiere plek die beter bij haar past.
(Gezegend is wie op de Heer vertrouwt, wiens toeverlaat de Heer is. Ze is als een boom geplant aan water, haar wortels reiken tot in de rivier. Jeremia 17:7)

De lege bal behoort tot het verleden, nu richt ze haar op het heden. Haar toekomst is zeker en goed.
(Mijn plan met jou staat vast spreekt de Heer. Ik heb je geluk voor ogen, niet je ongeluk. Ik zal jou een hoopvolle toekomst geven. Jeremia 29:11)

Zoals jullie weten doe ik de cursus Psycho Pastorale toerusting.. en wat gaat er een wonderlijke wereld voor mij open..

Soms enorm confronterend en dan moet ik echt even slikken.. de tijd nemen om het te laten dalen.. en er even doorheen te gaan.. aan de andere kant merk ik ook dat ik enorm gegroeid ben en ik mijn “ballast van het verleden” van een andere kant mag gaan bekijken..

Het pijnlijk om te ontdekken hoeveel er mis is gegaan in mijn leven.. maar ook in Liefde en bewogenheid er op terug mogen en kunnen kijken, waarom de dingen die gebeurt zijn, gebeurt zijn..

Het doet verdriet maar tegelijk kan ik er vanuit een ander perspectief naar kijken..

Wonderlijk

Ik besef dat ik dit niet vanuit mij zelf kan.. maar dat dit pure genade is van Hem die mij liefheeft en voor mij zorgt!

Het is een geweldige rijke aanvulling.. zo blij dat ik er aan begonnen ben.. en dan ben ik nog maar net onderweg.. het is een ontzettende waardevolle zoektocht naar mijzelf en God binnen het pastoraat..

Graag wil ik autonoom zijn.. zijn wie ik ten diepste ben.. leven vanuit mijn hart.. leven hoe God mij bedoelt heeft..

Maar ooo wat is het lastig als je leeft gericht op de buitenwereld.. het is nou eenmaal makkelijker om gericht op de ander te leven dan eerst stil te staan bij mijzelf en vanuit mijn eigen hart te leven.. (zelfzorg)

Wat leeft er dan in mijn hart?

Hoe zit het met mijn please gedrag naar God toe.. kloppen de verwachtingen die ik denk dat Hij van mij vraagt?

God is een God van relatie.. van mijn hart naar Zijn hart.. dat lijntje is het belangrijkste.. niet de wetjes en de regeltjes.. Hij heeft ons toch vrijgekocht?

Wat is vrijheid in mijn geloof? Is mijn geloof een relatie met een liefhebbende God of is mijn geloof een relatie met de wetjes en de regeltjes vanuit de kerk (lees denominatie)

In deze coronatijd ontdek ik steeds meer wat “geloven” voor mij betekend… we kunnen niet meer wekelijks naar de kerk.. verbonden zijn met je mede broers en zussen is minimaal… online kerk zijn is toch anders.. de wetjes en regeltjes verdwijnen (gelukkig) steeds meer naar de achtergrond..

Ik ervaar steeds meer vrijheid bij mij zelf en in mijn geloofsleven.. (een positieve noot binnen de beperkingen van Covid19)

En dan kom ik uiteindelijk bij mijn hart en mijn daadwerkelijke relatie met Jezus mijn Heer

Deze relatie bestaat al sinds mijn prille begin.. ben gelovig opgevoed waar ik mijn ouders erg dankbaar voor ben.. Ik heb/had altijd een warme bijzondere relatie met de Here Jezus maar door dat ik ook diepe dalen heb gekend door heftige gebeurtenissen, heb ik ook periodes gekend waarin het koud en kil was.. waarin Jezus enorm ver weg was.. en ik de eenzaamheid tot op mijn bot heb gevoeld en geproefd.. waarin diepe littekens zijn ontstaan.. maar elke keer kwam er toch weer een periode dat ik de warmte weer mocht ervaren.. waarin God wel weer zichtbaar was.. waarin ik weer het houvast vond.. waarin de relatiebanden weer stevig aan werden getrokken..

Puur Jij en God..

Wauw.. en dan ga je ontdekken dat dit genoeg is en dat die relatie met Hem pure Genade is.. want dat kun je niet vanuit jezelf.. maar dat kun je doordat Hij de verbintenis met jou gezocht heeft en jij Ja hebt gezegd tegen deze relatie!

En dan zijn het niet meer de verplichtingen, zoals alle wetjes en regeltjes… stille tijd.. Bijbellezen.. kerkgang.. die je relatie met Hem onderhouden..

Nee dan is het gewoon dagelijks wandelen met Hem..

Vanuit ontspanning..

Vanuit je eigen hart.. en ontdek je jou eigen weg met Hem.. Dan ontdek je waar jou verbinding/relatie met Hem ligt..

Het bijzondere is dat dit voor iedereen anders is.. en dat is oké!!

God heeft ons uniek gemaakt met een eigen karakter en eigen talenten en gaven..

Iedereen vindt God in zijn of haar weg.. de een heeft verbinding/relatie met Hem door de natuur.. de ander door literatuur.. de ander door aanbidding.. de ander door kerkgang.. weer een ander door… vul zelf maar in..

Hij heeft jou gemaakt dus wie zijn wij om de ander te veroordelen in Goed of Fout.. God gaat met een ieder een eigen unieke weg!

Wat is het een rijkdom om te weten dat we een Grote Veelzijdige God hebben.. die er voor jou wil zijn op de manier die bij jou past.. en met jou op weg gaat zodat je helemaal uit de verf komt zoals Hij jou bedoelt heeft met al jou gaven en talenten!

Als je dit pakt en ziet is elke vorm van relatie/verbinding met God oké.. en ben je geen speelbal meer van je pijnlijk verleden, onvervulde verlangens, ongekend, niet geliefd zijn.. maar mag je gaan leven vanuit verbinding met God, jezelf en de ander!

Psalm 139 is een mooie bemoedigende psalm die ik je graag mee wil geven..

Een psalm van David voor de koordirigent.
Here, U ziet alles van mij,
U kent mij helemaal zoals ik ben.
U weet het als ik zit en als ik weer opsta, vanuit de hemel weet U wat ik denk.
U ziet waar ik heen ga en weet wanneer ik ga liggen.
Alles wat ik doe, is voor U bekend.
Elk woord dat ik uitspreek, kent U al, Here.
U bent bij mij, naast mij, voor mij, achter mij.
Uw hand rust op mij.
Het is voor mij onmogelijk dat te begrijpen.
Het is zo wonderlijk, zo hoog.
Hoe zou ik mij kunnen verbergen voor Uw Geest, waar zou ik naartoe moeten om U te ontvluchten?
Als ik naar de hemel ging, zag ik U daar.
Als ik neerdaalde in het dodenrijk, zou ik U ook daar ontmoeten.
Zelfs als ik vleugels had en ging wonen aan de andere kant van de zee,
zou ik U daar ontmoeten.
U zou mij vasthoudenen Uw rechterhand zou mij stevig leiden.
Stel dat ik zei dat de duisternis op mij kon vallen, dan zou het nog licht om mij heen zijn.
Ook de duisternis kan niets voor U verbergen.
Voor U is de nacht net zo licht als de dagen duisternis betekent niets voor U.
U hebt mij immers in de buik van mijn moeder gemaakt?
Mijn hele lichaam werd door U geweven.
Ik prijs U, omdat U mij zo prachtig hebt gemaakt.
Alles wat U doet, is wonderbaarlijk.
Alles in mij getuigt daarvan.
U zag elk van mijn botten, terwijl zij in het verborgene werden gemaakt.
U zag mij al toen ik nog geen vorm had.
Elke dag van mijn leven stond toen al in Uw boek opgeschreven.
Wat betekenen Uw gedachten veel voor mij, mijn God.
Zij zijn ontelbaar.
Zelfs als ik ze zou proberen te tellen, blijken het er nog meer te zijn dan de zandkorrels.
Ik ben voortdurend in Uw nabijheid.
Mijn God, wilt U uw tegenstanders doden?
Moordenaars, blijf uit mijn buurt!
Zij zeggen boosaardige dingen tegen U en gebruiken Uw naam voor hun leugens.
Zij zijn Uw vijanden.
Ik moet immers wel de mensen haten die U haten, Here?
Ik heb een diepe afkeer van mensen die tegen U in opstand komen.
Ik voel een diepe haat tegen hen en beschouw hen als mijn eigen vijanden.
God, houdt U mij in het oog en ken mijn hart.
Toets mij.
U mag alles weten wat er in mij omgaat.
Let op of ik soms de verkeerde weg opga.
Leid mij op Uw weg, die naar Uw eeuwigheid voert.

Be Blessed!

Psalm 139:5-6


U bent bij mij, naast mij, voor mij, achter mij.
Uw hand rust op mij.
Het is voor mij onmogelijk dat te begrijpen.
Het is zo wonderlijk, zo hoog
Psalm 139:5-6

Toekomst in Eeuwigheid


Deze kan ik niet zonder dat de tranen over mijn wangen biggelen zingen..  elke keer slik ik vele tranen weg van ontroering.. en tegelijk zing ik dwsrs door mijn tranen heen uit volle borst de refreinen mee!

Elke keer raakt het mij weer tot diep in mijn hart ❤ waarom dit lied mij elke keer weer ontroerd kan ik nog niet echt onder woorden brengen..

U geeft een Toekomst vol van hoop
Dat heeft U ons beloofd
Niemand anders dan U alleen
Leidt ons door dit leven heen!

U geeft een Toekomst vol van hoop
Dat heeft U ons beloofd
Niemand anders U alleen
Leidt ons door dit leven heen!

Steeds moet ik bij dit lied denken aan onze trouwtekst… Nog steeds geeft Hij een toekomst vol van hoop.. is het niet samen hier op aarde.. dan in de Eeuwigheid waar onze Toekomst ligt!

Maar dan troost mij de gedachte dat wij elkaar weer zullen ontmoeten.. in een andere situatie.. een Volmaakte Situatie!
Hoe is voor mij een groot vraagteken..  maar dat het gebeurt staat voor mij vast!
Dan kan ik door mijn tranen heen blijven  zingen.. 

U geeft een toekomst vol van hoop!

Want Ik weet, welke gedachten Ik over u koester, luidt het woord des Heren , gedachten van vrede en niet van onheil, om u een hoopvolle toekomst te geven. Dan zult gij Mij aanroepen en heengaan en tot Mij bidden, en Ik zal naar u horen; dan zult gij Mij zoeken en vinden, wanneer gij naar Mij vraagt met uw ganse hart. Dan zal Ik Mij door u laten vinden, luidt het woord des Heren , en in uw lot een keer brengen;
Jeremia 29:11‭-‬14b NBG51

Toekomst vol van Hoop!

EEN TOEKOMST VOL VAN HOOP

In de nacht van strijd en zorgen 

kijken wij naar U omhoog,

biddend om een nieuwe morgen, 

om een toekomst vol van hoop. 

Ook al zijn er duizend vragen,    

al begrijpen wij U niet,             

U blijft ons met liefde dragen, 

U die alles overziet.   

U geeft een toekomst vol van hoop; 

dat heeft U aan ons beloofd.                       

Niemand anders, U alleen, 

leidt ons door dit leven heen. 

U heeft ons geluk voor ogen. 

Jezus heeft het ons gebracht. 

Mens, als wij, voor ons gebroken

in de allerzwartste nacht.                  

U bent God, de Allerhoogste,

God van onbegrensde macht.

Wij geloven en wij hopen

op het einde van de nacht.

Stickeroplosser


Onderstaand verhaal is een verhaal van Max Lucado.

Ik vond het op de christelijke verhalen site op internet.

Het raakte mij opnieuw, ja opnieuw… na dat ik in 2010 ging scheiden ben ik bij een christelijke therapeut/coach gekomen en zij las op een gegeven moment dit verhaal voor..

STIP OF STER

Er waren eens kleine, houten mensjes. Elk houten mensje was gesneden door de houtsnijder Eli. Vanuit zijn werkplaats op de heuvel kon je hun hele dorp overzien.

Elk mensje was anders. Sommigen hadden grote neuzen, andere grote ogen. Sommigen waren lang en anderen juist weer korter. Sommigen van hen droegen hoeden, sommigen jassen. Maar ze waren allemaal gemaakt door dezelfde houtsnijder en ze woonden allemaal in hetzelfde dorp.

En elke dag, de hele dag door deden ze hetzelfde: ze gaven elkaar stickers. Op de straten en de pleinen…..overal kon je zien dat ze sterren en stippen op elkaar aan het plakken waren.

De mooie, kleine, houten mensjes, die met mooie gladde verf, kregen altijd sterren. Maar als het hout ruw was, of de verf afgebladderd, dan kregen ze stippen.

De talentvolle kleine, houten mensjes kregen ook sterren. Sommigen konden grote stokken heel ver boven hun hoofd tillen of over grote blokken springen. Anderen kenden moeilijke woorden of konden heel mooi zingen. Die kregen allemaal sterren.

Maar anderen, die niet zoveel konden kregen stippen.

Punchinello was een van de anderen. Hij probeerde net zo hoog te springen als anderen, maar hij viel altijd. Wanneer hij wilde uitleggen waarom hij gevallen was, dan zei hij iets geks, want hij was ook niet zo welbespraakt, dus gaven ze hem nog meer stippen.

Na een poosje had hij zoveel stippen dat hij niet meer naar buiten durfde. Hij was bang om iets doms te doen, zoals zijn hoed vergeten, of in een waterplas trappen. En dan zouden ze hem nog meer stippen geven. Op het laatst had hij zoveel stippen dat men hem er soms, zelfs zonder reden nog een bij op plakten.

“Hij verdient heel veel stippen.” De kleine houten mensjes waren het allemaal met elkaar eens. “Ja, veel stippen, want hij is geen goed klein, houten mensje.”

Na een poosje begon Punchinello het zelf te geloven. “Ik ben geen goed klein, houten mensje”, zei hij. Op sporadische keren dat hij toch naar buiten ging, hing hij wat rond bij andere kleine, houten mensjes die ook veel stippen hadden. Hij voelde zich bij hun beter op zijn gemak.

Op een dag ontmoette hij een klein, houten mensje zoals hij die nog nooit had gezien. Ze had geen stippen, maar ook geen sterren. Ze was gewoon een klein, houten mensje. Haar naam was Julia. En het was niet zo dat ze haar geen stickers probeerden te geven…..maar ze wilden gewoon niet blijven plakken. Sommigen bewonderden Julia omdat ze geen stippen had en wilden haar juist daarom een ster geven. Maar die viel er gewoon weer af. Sommigen keken op haar neer omdat ze geen sterren had, dus wilden ze haar een stip geven. Maar ook die bleven niet zitten.

“Zo zou ik willen zijn!”, dacht Punchinello. “Ik wil geen stickers meer.” Dus vroeg hij het stickerloze kleine, houten mensje hoe ze dat toch deed.

“Dat is makkelijk”, antwoordde ze. “Ik ga elke dag naar Eli.”

“Eli?”

“Ja, Eli, de houtsnijder. Ik zit vaak samen met hem in zijn werkplaats.

“Waarom?”

“Waarom ga je dat zelf niet uitzoeken? Toe, ga de heuvel op. Hij is er.”

En het kleine, houten mensje zonder stickers draaide zich om en verdween.

“Maar hij wil me vast niet zien!” schreeuwde Punchinello haar na. Maar Julia hoorde niets meer. Dus ging Punchinello weer naar huis. Hij zat voor het raam en keek naar de kleine, houten mensjes die druk bezig waren om stippen en sterren op elkaar te plakken.

“En toch is het niet goed,” murmelde hij in zichzelf. En hij besloot om tóch naar Eli te gaan.

Hij liep het smalle pad op de heuvel op en stapte de grote werkplaats binnen. Zijn houten ogen werden groot toen hij het formaat van alles zag. De kruk was net zo groot als hij. En als hij helemaal op het puntje van zijn tenen ging staan, dan kon hij nog net over de werkbank kijken. Er was een hamer die zo lang was als zijn arm. Punchinello kon zichzelf horen slikken. “Ik blijf hier geen minuut langer.” Hij draaide zich snel om. Klaar om te vluchten.

Toen hoorde hij zijn naam.

“Punchinello?” De stem was diep en krachtig.

Punchinello stopte.

“Punchinello! Wat fijn om je te zien! Kom eens hier en laat me je eens bekijken.”

Punchinello draaide zich langzaam om en keek recht in het bebaarde gezicht van de grote houtsnijder.

“U kent mijn naam?”zei het kleine, houten mensje.

“Natuurlijk. Ik heb je zelf gemaakt.”

Eli bukte zich, tilde hem op en zette hem op de werkbank.

“Mmm…”, zei de maker terwijl hij de grijze stippen inspecteerde. “Het lijkt erop dat ze je wat lelijke merktekens hebben gegeven.”

“Het was niet mijn bedoeling, Eli. Ik heb echt heel erg mijn best gedaan!”

“Och, lieve kind. Je hoeft tegen mij geen verantwoording af te leggen, hoor. Het kan mij niet schelen wat de andere kleine, houten mensjes van je denken.”

“Nee?!”

“Nee, en het zou jou ook niet moeten schelen. Wie zijn dat, die  stippen en sterren  geven? Dat zijn kleine, houten mensjes, net als jij. Wat zij denken doet er niet toe, Punchinello. Het enige wat telt is wat ik vindt. En ik vindt je mooi en speciaal.”

Nu moest Punchinello lachen. “Ik? Speciaal? Waarom? Ik kan niet hard lopen, ik kan niet springen, mijn verf bladdert af. Hoe kunt u mij nou speciaal vinden?”

Eli keek Punchinello aan, terwijl hij zijn handen op de smalle houten schoudertjes legde. “Omdat je van mij bent. Daarom vindt ik jou speciaal.”

Nog nooit had iemand op deze manier naar Punchinello gekeken, laat staan zijn maker. Hij wist niet wat te zeggen.

“Ik heb er elke dag op gehoopt dat je zou komen”, legde Eli uit.

“Ik kwam doordat ik iemand ontmoet had zonder stickers.”

“Dat weet ik. Ze heeft me over jou verteld.”

“Waarom blijven de stickers niet op haar zitten?”

“Omdat zij besloten heeft dat het belangrijker is wat ik vindt, dan wat anderen van haar vinden. De stickers plakken alleen als jij ze dat toestaat.”

“Huh?”

“De stickers plakken alleen maar als jij ze belangrijk genoeg vindt. Hoe meer je op mijn liefde vertrouwt, hoe minder je om de stickers gaat geven.”

“Ik ben bang dat ik het niet helemaal begrijp.”

“Dat zul je wel, maar dat heeft even tijd nodig. Jij hebt heel veel stickers. Vooralsnog wil ik graag dat je elke dag even langskomt zodat ik je er aan kan herinneren hoeveel ik om je geef.”

Eli tilde Punchinello van de werkbank en zetten hem terug op de grond.

“En denk eraan”, zei Eli terwijl Punchinello naar de deur liep, “jij bent speciaal omdat ik je gemaakt heb. En ik maak nooit fouten.”

Punchinello stopte niet, maar hij voelde in zijn hart dat Eli het echt meende.

En een stip viel af…….

Mogen al je stippen afvallen.

Max Lucado

Ik heb zo gehuild want het was een zeer herkenbaar verhaal.. wat heb ik mij vaak gevoeld als Punchinello.. met al mijn stippen en sterren..

En dan ben ik zo enorm dankbaar dat ook ik houten mensjes op mijn pad mocht ontmoeten die mij steeds naar Eli verwezen… en dat ik bij Hem mocht komen.. en Hij mij door de jaren heen heeft behandeld met zijn liefdevolle stickeroplosser!

Nog steeds voel ik af en toe wel waar ze hebben gezeten… sommige plekken voelen nog best beurs aan.. andere plekken kan ik niet meer terugvinden.. en aan de andere kant merk ik steeds meer de wondere werking van Zijn stickeroplosser..

De stickeroplosser die Eli gebruikt is een mix van Geurende Olie en Liefdevolle Woorden!!

Tegelijk gun ik ook jou, als jij misschien kampt met stippen en sterren, dat jij ook de weg naar Eli mag gaan vinden.. en dat hij met zijn Heilzame geurende olie en Liefdevolle Woorden de stickers mag gaan oplossen!

Be blessed!

Liefde… Vertrouwen.. Verbinding..


Echt de moeite waard om onderstaande overdenking van Jan Pool te beluisteren als jij het leven op dit moment net zo verwarrend vindt als ik..

Wat is Waarheid? Jan Pool


Ik ben geraakt en tegelijk ontroerd omdat ik zo bevestigd wordt.. mijn gebed is al maanden.. Heer wat is waarheid!

Deze tijd is zo verwarrend.. je leest en hoort zoveel tegenstrijdige berichten.. maar ook de liefdeloze strijd onderling is ontzettend heftig en neemt zulke extreme vormen aan..

En dan denk ik steeds Here Jezus wat zou U doen?

En dan krijg je via een bemoedigende overdenking het antwoord voorgeschoteld..

Ik heb 2 ontzettend heftige weken achter de rug, waarin ik in een rollercoaster van emoties was beland.. waarin ik naar God toe mijn vertwijfeling heb uitgeroepen..

Er is deze week een einde aangekomen..  maar voor hoelang?

Alleen God weet dat..

Mijn lieve schat had een nieuw NPO onderzoek gehad.. en de uitslag daarvan was niet om naar huis te schrijven..

Cognitief waren er de nodige problemen.. wat vooral vanuit de frontale kwab kwam..  hier komt alles uit wat met planning, structuur, organiseren enz te maken heeft.. ook het geheugen was erg achteruit gegaan.. de psycholoog vertelde dat hij elke dag een marathon aan het lopen was.. doordat mijn man erg intelligent is, wat ook uit de test naar voren kwam, kan hij nog erg goed alle ballen redelijk in de lucht houden.. en merken de meeste mensen niet dat er wat aan de hand is.. hij is de hele dag “onbewust” aan het compenseren en verbloemen..   alleen kost hem dit ontzettend veel energie en past er naast zijn hobby/vrijwilligerswerk ook geen ander leven.. alles gaat naar zijn passie om dit nog zolang mogelijk te kunnen blijven doen!

Mijn petje neem ik echt voor hem af!

Hij was dus best wel achteruit gegaan.. en het heftige van vasculaire problemen is dat hij dit zelf heel af en toe ook bewust meemaakt en ervaart… en dat maakt het op dat moment best wel heftig en emotioneel..

Op een nacht werd hij wakker en ging praten, mijn man is een binnenvetter  dus praat niet zo gauw over wat hij voelt of denkt.. ik ervaar dit dan ook als kostbare momenten..

Hij verteld verdrietig dat hij merkt hoe zijn geheugen hem af en toe in de steek laat en dat het plannen en organiseren steeds lastiger wordt.. het overzicht houden is ook best wel problematischer geworden.. hierdoor wordt het alleen zijn ook lastiger..

En om een stukje veiligheid voor hemzelf te creëren, stelde hij voor om dan maar opgenomen te worden..

Slik.. hoorde ik dat goed? Ik was even stil en moest dit even tot mij door laten dringen..

Ik schrok hier best wel van.. het kwam totaal onverwacht.. natuurlijk houdt je er steeds wel wat rekening mee.. maar als het zich dan aandient is het altijd onverwacht en schrikken en reken je er totaal niet op!

Een week van regelen en uitzoeken brak aan.. verschillende disciplines kwamen langs en hij werd actief op de wachtlijst gezet..

Ik ging AAN.. en mijn lijf ging automatisch in de overlevingsstand..  mijn gevoelens en emoties kon ik redelijk parkeren.. althans voor even.. af en toe schoten mijn emoties van hot naar her.. en belande ik ongewild in een rollercoaster van emoties en verwarring..

Ik wandelde met de hond en had tijdens de wandeling Verbinding met Jezus.. ik vroeg.. is het echt waar.. is hij echt al daar aan toe.. of hoor ik morgen dat was een vergissing..

Mijn man is namelijk ook af en toe een flipperkast wat deze dingen aangaat.. logisch het is ook niet niks wat er allemaal gebeurt in zijn hoofd.. ik geef het je te doen..

Maar elke dag begon hij er weer over en ik kreeg steeds meer het idee dat hij er ook al woonde in zijn hoofd..

Hij vondt het wel ontzettend moeilijk om dit te delen met zijn naaste familie.. hij was bang dat ze hem niet zouden begrijpen.. 

Je gaat zelf toch niet voor opname kiezen?

Toch begreep ik het wel.. daar had hij overzicht.. kleine kamer.. geen verantwoordelijkheden meer.. altijd zorg in nabijheid.. en hij kon hem helemaal storten op zijn passie.. de radio! Zodat hij dat zo lang mogelijk kon blijven doen..

Hij had wel een voorwaarde gegeven aan de opname.. hij moest wel gewoon naar zijn Passie kunnen gaan..

Dus werd er voor een open PG gekozen en de wachtlijst zou worden geactiveerd.. 

De casemanager zou nog gesprek hebben met de opname coördinator om te horen hoe lang de wachtlijst zou zijn en wat praktische dingetjes..

Na een dikke week belde ze mij op..

Corona strooide roet in het eten..  want vanwege de corona kon hij wel opgenomen worden maar niet met de voorwaarde dat hij naar zijn Passie kon blijven gaan.. want dat bracht teveel besmettingsgevaar met zich mee!

Oeps… de opname ging niet door want dit wilde hij niet.. zeer logisch..

Geen Passie Geen Leven!!

Maar nu komt er wel meer op mij af.. ik werk parttime maar wel onregelmatig.. dus als ik avonddienst heb.. of cursus dan moet ik dus nu iemand regelen die bij mijn man thuis kan zijn.

Ik heb al veel mee gemaakt en geleerd dat problemen er zijn om opgelost te worden en mijn vertrouwen in Hem is Groot!

Ook dit komt goed! Hij zorgt dat is mijn houvast.. 

Maar toch… in deze verwarrende tijd zit een onzekere toekomst wat betreft de zorg voor mijn man..

Want wat is waarheid.. hoe lang blijft Covid19 onder ons..

Wat moet ik geloven daarin? Tussen al die tegenstrijdige berichten?

En dan komt de overdenking van Jan Pool zomaar voorbij en krijg ik een antwoord..

Eigenlijk een bevestiging.. want het ontroerde mij.. Jezus raakte mij aan vanavond en zei: Vertrouw op Mij, Ik zorg.. ook in deze verwarrende onzekere coronatijd..

Zo fijn dat Hij geeft wat je op dat moment even nodig hebt!

Bevestiging!!

Nog steeds heb ik die zo nodig..  een overblijfsel van mijn getraumatiseerde leven..

Niet erg.. want ook dat weet God en ook daarin verzorgt Hij mij..

Wat een Genade..

Ondertussen tijdens dat ik de overdenking beluisterde kwam mij een lied in de gedachten.. 

Een heel oud nummer van Esther Tims.. maar zo van toepassing in deze tijd..

Liefde is de sleutel naar het hart!

Liefde is de Sleutel

Liefde, Vertrouwen en Verbinding met Jezus zijn de drie elementen om de strijd in deze verwarrende tijd aan te gaan!

Hij geeft me kracht. Hij helpt me om te leven zoals Hij het wil, omdat Hij dat heeft beloofd.
PSALMEN 23:3

In Hem zijn wij meer dan overwinnaars!

Be blessed!

Herder van mijn hart


Heer voor eeuwig, Herder van mijn hart. Steeds aanwezig, Liefde van mijn ziel. Op de hoogste berg of in het diepste dal. Mijn Herder is altijd bij mij. Lied LEV.

Wie schudt het potje???


Dit vind ik een mooie… een (na) denkertje!

Als je naar de zuidwestelijke woestijn gaat en 100 rode vuurmieren vangt, evenals 100 grote zwarte mieren en in een potje stopt, in eerste instantie gebeurt er niets. 🤷🏼

Echter, als je met geweld het potje schudt en ze weer op de grond dumpt, vechten de mieren tot ze elkaar uiteindelijk vermoorden. ☠️

Het ding is, de rode mieren denken dat de zwarte mieren de vijand zijn en omgekeerd, terwijl in werkelijkheid de echte vijand de persoon is die het potje schudde.

Dit is precies wat er vandaag in de maatschappij gebeurt.
Liberaal tegen conservatief
Zwart vs wit
Pro masker vs Anti masker
Vax tegen Anti Vaxx
Rijk tegen Arm
Man tegen vrouw
Politie tegen burger
Gezond vs ziek
Jong tegen ouderen
Wetenschap vs Angst

De echte vraag die we
onszelf moeten afvragen is…
wie schudt het potje en waarom? 🤔💭

Gevonden op Facebook… moeite waard om te delen. Met dank aan Thalia voor deze mooie vergelijking

Be Blessed!

Spreuken 25:11


Wijze woorden, op de juiste manier gezegd, zijn als gouden appels op een zilveren schaal.
SPREUKEN 25:11

Zo deze tekst kwam binnen, was vanavond aan het lezen op de Youversion app in het bijbelboek Esther met bijbehorende overdenking.

Graag zou ik op een goede manier met de hele corona/Covid 19 situatie omgaan..

De tegenstrijdigheden die ik lees en hoor baren mij zorgen.. want wat zie ik een enorme verdeeldheid ontstaan op deze aardbol..

En dan denk ik aan mijn God die juist ons de opdracht geeft om in eensgezindheid te blijven in geloof..

Maar hoe doe je dat dan? Als je zoveel verschillende imputs krijgt/leest..

Ja ook ik deel stukjes op fb.. stukjes die ik lees en mij aanspreken en mij aan het nadenken zetten..

God zegt toch ook onderzoek alles en behoud het goede… maar wat is dan het goede..

Ik worstelde hier best wel mee.. wat is wijsheid hierin…

Totdat ik een aantal keer geconfronteerd werd met het feit dat Facebook censuur toepast.. ik schrok hier best wel van..

Ik kreeg namelijk een paar keer een melding van Facebook dat ze een bericht hadden verwijderd wat in strijd was met de richtlijnen (lees overtuigingen) met de WHO

Hoezo vrijheid van meningsuiting? Leven we werkelijk in een vrij land? Een land waar je eerlijk je vragen mag stellen, mening mag uiten.. onderzoeken wat nu wel juist is?

Over Corona is het nodige al gezegd.. dat ga ik nu niet doen.. is ook niet de bedoeling van deze blog..

Nee.. ik ben niet uit op discussie maar heb mijn vragen… waar ik een antwoord op zoek..

Maar helaas kan ik die niet vinden in deze wereld die tot op het bot verdeeld raakt.. dus waar kun je ze beter stellen dan bij Hem die deze wereld nog steeds in Zijn handen heeft..

Nu las ik dus deze tekst en het trof mij..

Wijze woorden, op de juiste manier gezegd, zijn als gouden appels op een zilveren schaal.

Wat zijn wijze woorden.. dat is voor iedereen verschillend.. tis maar net door welke bril jij de woorden leest die de schrijver zeer waarschijnlijk vanuit zijn eigen (wijsheid) schrijft..

Ik weet wel dat je in de bijbel veel kunt vinden over wijze woorden.. vriendelijke woorden.. positieve woorden.. deze doen meer dan kritische woorden..en dan denk ik aan God die veel beter kan strijden dan ik.. die veel meer wijsheid bezit dan ik..

En dan wordt ik stil en neem ik mijn besluit..

Vanaf nu wil ik alleen maar bemoedigende woorden schrijven.. positieve input geven in deze overheersende coronacrisis..

Kritische noot brengt niks.. alleen maar nog meer verdeeldheid.. soms is het wijs om stil te zijn en God zijn werk maar te laten doen.

Zelfs in onze ijverige strijd in deze Coronacrisis moeten we niet vergeten dat het alleen God is die de kracht heeft om het hart van de ander aan te raken. 

Zoals God de weg baande voor Esther zo zal Hij ook voor een ieder van ons een weg banen.. maar omdat we Uniek gemaakt zijn door deze zelfde God gast Hij ook met een ieder een andere weg..

En elke weg die Hij gaat met jou en met mij is GOED!!

Want God is GOED!!

Ook in deze crisis blijft Hij als een fundament in mijn leven.. als een Rots in deze branding…. nooit zal Hij ons verlaten.. ook niet in deze strijd..

En dan mag ik de wijze woorden in bemoedigende woorden vormgeven..

Bemoedigende woorden voor degene die ze op dat moment nodig heeft.. en dan gaat bovenstaande tekst leven en worden het GOUDEN APPELS op een ZILVEREN SCHAAL!

Be Blessed!

U bent Sterker


Geweldig Lied!

Elke keer als ik dit lied hoor krijg ik kippevel… en een brok in mijn keel.. elke keer komt dit lied ontzettend binnen bij mij… en zing ik het luidkeels me vanuit mijn tenen..

Kan niet zo goed de vinger er op leggen waarom..

Ach misschien ook wel..

Wat er ook gebeurt Hij is sterker!

Wat geeft dat een enorme rust.. maar elke keer wel weer een strijd om alles aan Hem over te geven, los te laten en te vertrouwen dat er niets gebeurt wat Hij niet weet!

Hoe moeilijk ook.. Hij zorgt… en dat geeft mij rust..

Natuurlijk ben ik bij tijd en wijle onrustig.. omdat ik niet in de toekomst kan kijken hoe het leven verder gaat..

De onzekerheid omtrent mijn lieve man, de coronasituatie… en dan het missen van de verbinding met de ander..

Juist omdat de verbinding anders wordt in de thuissituatie heb je zo de verbinding met anderen nodig.. en juist door de coronacrisis is dit zo anders geworden.. en als je dan al moeite hebt met hechting dan zijn dit rake klappen..

Gelukkig mag ik dan merken dat God ook daarin voor mij zorgt!

Niet dat ik dan helemaal achterover kan en mag leunen met de gedachte Hij doet het werk wel voor mij.. nee samen met Hem mag ik er door heen gaan.. stappen zetten.. beslisisingen nemen.. keuzes maken.. en dit durf ik omdat ik de zekerheid weet dat Hij voor ons zorgt!

Zou er wat gebeuren dan mag ik er op vertrouwen dat Hij in die situatie ook weer uitkomst zal geven.

En dan geeft dit lied mij elke keer weer een boost om door te gaan.. hoe zwaar en donker de weg soms ook is..

U Bent Sterker!!

Zoals een sprankje licht het duister breekt
U bent sterker
Mijn angst verstilt wanneer uw liefde spreekt
U bent sterker

Licht dat altijd schijnt
Liefde zonder eind

En moet ik door een dal van lijden gaan
U bent sterker
en als ik val en niet meer op kan staan
U bent sterker

Licht dat altijd schijnt
Liefde zonder eind

Refrein
Jezus U bent meer dan genoeg voor mij
Jezus U blijft mijn God in eeuwigheid

En als m’n leven hier ten einde loopt
U bent sterker
Want aan de horizon gloort nieuwe hoop
U bent sterker

Refrein
Jezus, U bent en blijft
Meer dan genoeg voor mij
Jezus, U bent en blijft
Mijn God in eeuwigheid

Refrein
Licht dat altijd schijnt
Liefde zonder eind

© 2017 Reyer van Drongelen, Kees Kraayenoord en Hanne de Vries

Be Blessed!

Belevingsgerichtezorg


Onderstaand stukje las ik op Facebook.. geschreven door Marriët de Landmeter-Moerdijk.. het raakte mij.. belevingsgerichtezorg.. het mooiste om te geven!

Zorg met het hart

ZELFREFLECTIE, BEWUSTWORDING

Beseffen wij (de zorgmedewerkers) nog wel hoe groot de crisis is in het leven van mensen wanneer er een verhuizing noodzakelijk is naar een verpleeghuis?

Beseffen we de impact van het idee opgesloten te worden wanneer een opname nodig is op een “gesloten” afdeling?
Alle veiligheid en vertrouwdheid op te moeten geven? En je “lot in handen te moeten leggen van vreemde “zusters”?

Denken we daar nog wel eens over na wanneer we aan het werk zijn?
Dat we zorgen voor mensen, mensen zoals jij en ik? Met een eigen kijk op het leven, met ieder zijn eigen eigenaardigheden, gewoontes en privé dingen?

Beseffen we wat het zeggen wil om je letterlijk bloot te moeten geven? Iemand anders dan jezelf of een vertrouwd iemand aan je lichaam te laten zitten?
Afhankelijk bent in alles, al je zelfstandigheid en eigen regie op te moeten geven?
Merken we dit nog op, kijken we bij gedrag nog naar de mens áchter het gedrag?
(Zoals ze in België zo mooi zeggen: vergeet Dementie, onthoud de Mens!)

Beseffen we hoe groot ons doen en laten van invloed is, in het leven van de mensen waar we voor MOGEN zorgen?

Ik vergeet het wel eens, dat is eerlijk waar. Maar gelukkig word ik vaak dan door de mensen zelf op mijn plek gezet.
Het ontroert me dan ineens, wanneer er een bewoner vraagt MAG ik naar het toilet? Of MAG ik nog éven blijven liggen? Wie ben ik dan toch om daar een antwoord op te geven? Die vragen horen eigenlijk helemaal niet gesteld te worden!

“Vandaag wil ik echt die nare strakke kousen niet aan, of weer al een schoon hemd aan, moet het nu allemaal weer al in de was?
Wie ben ik dan om te zeggen, ja het is echt beter voor u hoor, voor uw gezondheid en voor de hygiëne….? Nee dat gebakje dat slaan we over vandaag, dan word u te zwaar of dat is niet goed voor uw diabetes. Het staat zo in uw dossier, of we doen dit al jaren zo……Zal ik het even voor u doen? of het wordt allemaal voor u geregeld u hoeft niets meer te doen….

Beseffen we als zorgverleners nog dat het een voorrecht is, een gunst dat we MOGEN zorgen voor….? Dat het een voorrecht is dat een bewoner zorg toestaat, kijken we verder dan de boosheid en het verdriet?

Of zijn we meer bezig met een goed sluitend zorgplan? Zijn de doelen SMART genoeg en kloppen de indicaties nog? Hoe kunnen we bezuinigen, hoe houden we het financieel gezond?

Soms heb ik daar toch zo’n last van, het wordt in de instellingen soms zó moeilijk gemaakt om belevingsgericht te werken. De inspectie die overal bovenop zit en tig aan regels stelt waar men zich aan dient te houden. Een zorgkantoor of indicatiebureau wat in je nek hijgt, een geldkraan die zomaar dichtgedraaid kan worden wanneer bepaalde protocollen niet kloppen. Dit lijstje moet ingevuld zijn, en deze kolom moet kloppen enz.

Tjonge wat kan ik er soms naar verlangen om heel die dossier en zorgplannen “los” te mogen laten. Niets geen doelen halen en tig rapportages schrijven, lijstjes invullen en afvinken. Welnee, iedere bewoner krijgt een (digitaal) dagboek en we schrijven alleen nog maar gelukmomenten op. En de rest van de tijd zijn we bezig met het creëren van gelukmomenten. Niets meer en niets minder!

bewustwording #blijvendromenmag

Mariët de Landmeter-Moerdijk
@mariëtopzorgavontuur

Zo bijzonder.. bewustwording.. Belevingsgerichtezorg..


Wat voel ik soms met “mijn” bewoners mee.. ik weet helaas hoe het voelt.. om opgesloten te zitten, afhankelijk van zorg te zijn..


Ik moest echt wel even de spreekwoordelijke drempel over toen ik voor het eerst de deur achter mij in het slot hoorde vallen.. er gebeurde op dat moment heel veel in mijn koppie.. het verschil was dat ik nu een sleutel/pasje had en gewoon de deur weer open kon doen wanneer ik wilde…

Ik ben mij meer dan bewust dat “mijn” bewoners die keus niet meer hebben..

Mijn heftige rugzak met de nodige trauma’s mag en kan ik gelukkig nu omzetten naar iets positiefs!

Ik Hou Van “Mijn” bewoners ❤

Be Blessed!

1 Korinthiërs 16:13-14



Let goed op jezelf. Sta stevig in het geloof. Wees volwassen en sterk! Doe alles vol liefde voor elkaar. 1 Korinthiërs 16:13-14

Gaaf…


Hoe gaaf is het dat de God die hemel en aarde schiep, jou maakte omdat hij wist dat de wereld jou nodig had!

Zielsgelukkig…


Wat is er al weer veel gebeurt na 9 mei, de dag dat mijn leven drastisch omgegooid werd..

Ik moet steeds maar denken aan de uitzending van Groot Nieuws Radio met Arie de Rover. Zie mijn blog “Afgodjes”

Eigenlijk is dat het begin geweest van een nieuwe fase.. mijn roep naar God werd beantwoord..

En wat is er na die tijd veel gebeurt, mijn sprong in het diepe heeft ver gaande gevolgen gehad..

Positieve hoor!!!!

Vorig jaar februari ging ik voor het eerst na 30 jaar weer richting UWV.. “Gewoon” om te praten, kijken wat er voor mogelijkheden waren en wat ik überhaupt nog zou willen en kunnen qua werk!

En nu ben ik al weer bijna drie maanden aan het werk…. heb veel gewerkt.. hard gewerkt.. wat was het een intensieve tijd.. maar ook een tijd die ik niet had willen missen… wat heb ik in dit korte tijdsbestek veel geleerd.

Verwonderd over mijzelf..

Na 30 jaar weer aan het werk, alleen voelt het of ben ik al weer jaren aan het werk.. ik ervoer dat ik het zo weer oppakte.. denk dat je het zorgen niet verleerd.. ook merkte ik dat ik nog steeds de fijngevoeligheid bezat die je goed kunt gebruiken… vooral in de zorg met mensen die aan dementie lijden..

Ik ben daar in het diepe gegooid door de corona omstandigheden maar gemerkt dat ik nog kan zwemmen…

Wat geeft dat een boost aan je zelfvertrouwen!

Weet je.. ik was best wel bang dat het voor mij heel erg pittig zou worden… weer terug in het werk.. met name of ik het wel fysiek aan kon maar ook geestelijk.. eerlijk gezegd was ik best wel bang dat mijn hersenen een knauw hadden gekregen van de medicatie… dat ik de gevolgen daarvan wel zou merken.. of dat mijn rug het af zou laten weten vanwege de operaties..

Maar tot mijn verbazing pakte ik snel de zorg weer op en liep ik daar rond of deed ik het al jaren.. ook fysiek had ik nergens geen last van… ja oké ik was na een werk dag moe.. maar gelukkig is dat “heel normaal” hihi

Het grappige was dat mijn collega’s ook dachten dat ik al jaren in het vak zat… ze zagen natuurlijk alleen mijn ogen maar en ja dan moet je iemand op zijn blauwe ogen geloven.. haha.. maar ze kwamen geregeld bij mij omdat ze dachten dat ik verpleegkundige was.. (dit zei wel iets over hoe ik mijn werk deed)

Hihi.. ga ik nou naast mijn schoenen lopen?? Nee hoor.. ik sta gewoon regelmatig verbaasd…

We zijn nu bijna een jaar later.. en ik kan met volle tevredenheid zeggen:

Ik heb een BAAN!

Afgelopen maandag is mijn drie maanden contract omgezet in een jaarcontract van 12 uur.

Soms overvalt mij een gevoel van enorme dankbaarheid.. soms zo heftig dat ik alleen maar kan huilen..

Huilen van dankbaarheid..

Ik merk dat ik nog echt in de wauw.. oe en aahh fase zit.. alles is voor mij nieuw.. de reacties van collega’s.. de ervaringen met bewoners.. de goedheid van God..

Maar ook huilen van intens verdriet… er zit namelijk ook een verdrietige kant aan deze ervaringen.. een kant dat ik besef wat ik al die jaren gemist heb.. in wat voor diepe eenzaamheid en enorme leegte ik heb geleefd… afgesneden van de “normale” wereld.. van familie en vrienden.. lichamelijk en geestelijk..

En ja dat raakt.. dit voel ik soms zo intens en dat kan mij dan bij vlagen ontzettend verdrietig maken.. maar ook ontzettend dankbaar voor het “Leven” wat ik terug heb gekregen.

Vaak ben je snel geneigd om het voor jezelf te bagatelliseren.. om het een soort van luchtig te houden.. maar ik besef steeds meer dat mijn ervaringen er mogen zijn… een soort van acceptatie..

Maar nog meer…

Ik.. met mijn hele hebben en houden mag er steeds meer zijn.. van mijzelf!

En wat geeft dat lucht en ruimte..

Ik merk nu ik steeds meer “LEEF” en ik steeds meer ervaar wat “NORMAAL” is en steeds meer ervaar in wat voor wereld ik terecht ben gekomen.. met zijn mooie en minder mooie kanten dat ik steeds dichter bij mijzelf kan en mag komen.. bij mijn eigen gevoel.. lichamelijk en geestelijk.. en dan voel ik dat mijn lichaam en mijn geest veel te verduren heeft gehad..

Hierdoor merk ik dat ik steeds meer uit de overlevingsstand kom.. omdat ik steeds meer de controle durf los te laten.. over kan geven aan Hem.. ik weet mij gedragen door Hem en dat Hij voor mij/ons zorgt..

Wie had dit ooit gedacht.. heb er hard voor en aan gewerkt samen met Hem die mij nooit loslaat… gewerkt aan mijn geest ziel en lichaam en het resultaat mag er zijn!

Geen rolstoel meer, geen scootmobiel, geen aangepast senioren appartement meer, geen ongezonde voeding meer die mij ziek maakt, geen medicijnen meer, geen Diabetes, SLE of Sjögren meer (zijn in remissie volgens arts)…. maar…. ik heb LEVEN er voor terug gekregen!!

Ik ben blij om te ervaren dat beetje bij beetje mijn trauma’s een plekje hebben gekregen en dat ik ook steeds meer durf te voelen hoe heftig het is geweest voor mijn geest en lichaam.. en dat ik daarin vol Liefde naar mijzelf mag kijken…

Dit is herstel..

En dan mag ik ervaren dat wat ik meegemaakt heb er “gewoon” mag zijn.. dat het mij gemaakt heeft samen met God in wie ik nu ben.. God gebruikt mijn omstandigheden om mij te vormen naar de vrouw die Hij voor ogen heeft..

Ben ik er dan nu… nee.. gelukkig is het hele leven een leerproces en zal ik vast nog wel eens onderuit gaan zoals iedereen…

Maar ik heb geleerd om niet meer op mijn omstandigheden te kijken maar omhoog en naar binnen te kijken.. en wat ontdek je dan mooie en bijzondere dingen..

Ik ben blij met wat ik tot nu toe heb bereikt!

Ik kan met recht zeggen dat ik echt Zielsgelukkig ben!

Soms kan je dat zo voelen tot in je tenen.. Blijf dicht bij jezelf en God.. dichtbij wat jou gelukkig maakt..

Ondanks je omstandigheden en in je omstandigheden!!

Mijn man en ik zingen vaak onderstaand lied.. het is ons lijflied geworden en het trekt ons er doorheen!!

Dus trek je het even niet zing dan met dit nummer mee… want zingen is 2x bidden!!

LEEF MET VOLLE TEUGEN

Op de drempel van het leven
Staar ik naar de horizon
Voel me plompverloren en verlegen
Dat ik sterk ben en gezond
Want jij bent ziek en ik begrijp het niet
Ik zou willen dat je hier blijven kon

Ben niet bang, alleen soms even
Maar dan zing ik mij er dwars doorheen
Voel me broos en moegestreden
Verlangend naar de overkant,
alleen Ik houd me vast aan alles wat zo mooi is
En ik tel ze, de kostbare momenten

Leef met volle teugen
Durf te leven met de dag
Glimlach elke morgen
Er is iets moois dat op je wacht

We hebben het ervaren
Dat het leven niet om ons draait
Dat wij alleen maar kunnen varen
Op de wind die waait waarheen hij waait
En elke dag een nieuwe kans
Om elkaar vast te houden

Leef met volle teugen
Durf te leven met de dag
Glimlach elke morgen
Er is iets moois dat op je wacht

En God, die bijna nooit te vinden is als je Hem moet hebben
Maar die soms toch, juist als er niets meer lijkt te redden
Zichtbaar wordt als hier op aarde tranen vallen van verdriet
Omdat er iets van waarde schuilt in als we hier op aarde
Het niet meer weten, niets anders kunnen
Dan maar bidden in een lied

Leef met volle teugen
Glimlach elke morgen
Nooit gedacht
Dat het zo tot een eind zou komen
Maar ik ga met jou
Dwars door de winter
Naar de lente en naar de zomer
Want jij en ik Wij blijven samen
En blijven zingen
Tot het eind Ik laat jou niet los

Leef met volle teugen
Durf te leven met de dag Glimlach elke morgen
Er is iets moois dat op je wacht
Geniet van je dagen
Verlies je in de tijd
Je wordt steeds gedragen

Tot in alle eeuwigheid
Geniet van je dagen
Verlies je in de tijd
Je wordt steeds gedragen
Tot in alle eeuwigheid
Dwars door de winter
Naar de lente
En naar de zomer

Want jij en ik
Wij blijven samen
Wij blijven zingen
Tot het eind
Want jij bent nooit Alleen Tekst: Elbert Smelt & Kinga Bán
Muziek: Trinity, Jelmer van der Veer & Kinga Bán
Label: Trinity Music

Be Blessed!!

Helpende handen..


Na mijn blog over “afgodjes” kwam ik in een soort rust.. ik vond het opeens ook minder erg om thuis te zijn.. ook had ik dagelijks weer het gevoel dat ik weer ontmoetingen had met God.. dit deed mij zo goed..

Zo ging mijn week verder, ik deed mijn ding en vulde mij elke dag met de dingen die belangrijk zijn voor mij, met Gods Liefde, en strekte mij elke dag uit naar Zijn Geest, dat de Heilige Geest mijn leven maar invulling wilde geven.. ik wilde in afhankelijk leven van deze God omdat ik weet dat Hij weet wat goed voor mij is..

Ongeveer anderhalve week later ging ineens de telefoon, ik had mij aan het begin van dit C-virus opgegeven voor Helpende Handen, dit is voor zorgverleners die de handen uit de mouwen willen steken als de nood aan de man is, de mevrouw aan de telefoon vroeg of ik nog beschikbaar was en eventueel wilde helpen.. ze hadden mensen nodig..

Ik schrok.. ik dacht dit kan niet… mijn hart sloeg over.. en wilde eigenlijk gelijk al zeggen.. “natuurlijk”… maar ik heb ook al veel geleerd ondertussen dat ik niet gelijk over al ja op moet zeggen.. want dat hoeft niet.. ik mag gerust nadenken en later beslissen of dit iets voor mij is en bovenal of dit in Gods plan paste.. ik hield mij stil en was benieuwd wat ze nog meer te vertellen had..

Ze vertelde dat het wel ging om helpen binnen een verpleeghuis waar het C-virus was uitgebroken, er was veel vast personeel ziek geworden en nu zaten ze om zorgverleners verlegen..

Pfff.. helpen wilde ik heel erg graag… maar helpen waar corona was uitgebroken.. dat was andere koek.. ik viel even stil en heel veel gedachten schoten door mij heen… moest ik hier wel ja op zeggen.. kon ik hier wel ja op zeggen.. is dit verantwoord?? kan ik het überhaupt wel??

Heer is dit echt wat U van mij vraagt? wilt U dat ik dit ga doen?

Wilt U dat ik deze sprong in het diepe ga maken??

Ik zei dat ik even tijd wilde hebben om hier over na te denken, ik vertelde ondertussen wie ik was en dat ik ook mantelzorger ben en daarom even tijd nodig heb voor mij zelf om te beslissen of ik dit wel wilde doen..

Hihi.. ik schrok van mijzelf.. zei ik dit?? wat een wijsheid en besefte mij dat het leven mij al veel geleerd had..

Ze vond het erg logisch dat ik hier even over na wilde denken, ze wilde het wel graag die zelfde dag weten dus sprak ik af dat ik haar s’middags terug zou bellen..

Ik legde de telefoon aan de kant en ging in gesprek met God..

Moet ik dit echt doen.. is dit wat U van mij vraagt?? Past dit in Uw plan met mij?

Mijn hart zei gelijk DOEN.. maar mijn gevoel ging een heel andere kant op..

Heer ik durf dit niet.. dit kan ik toch niet doen.. is dit wel verantwoord? Ik… mantelzorger… zelf nog herstellende.. pff.. moest echt wel even slikken en mijn hart sloeg over.. en dan “wat zullen de mensen wel niet zeggen”.. onverantwoord…”

Maar ik denk dat ik iemand ben van de uitersten en dat ik dan eigenlijk op mijn best functioneer.. waarom weet ik niet..

Ik dacht na hoe ik er achter kon komen wat God hierin van mij vroeg.. en ineens kreeg ik de gedachte.. overleg met je vriendin… hoor wat zei zegt.. zij kent je situatie en redeneert vaak nuchter en objectief.. dus ik belde haar en zij nam direct de telefoon op.. ik vertelde haar dat ik was gebeld door helpende handen en dat ik ontzettend was geschrokken en niet goed wist wat ik nu moest doen.. we liepen samen de punten na.. de voor en tegens.. en we kwamen tot de conclusie dat je in de supermarkt meer kans op besmetting hebt dan beschermd werken in besmet gebied.. en het was voor mij wel een enorme kans om er achter te komen of dit is wat ik graag weer wil gaan doen.. en of ik lichamelijk dit werk weer aan zou kunnen..

Werken in de fysieke zorg..

Na het gesprek ging ik terug naar God en legde mijn voor en tegens op een rij.. maar ik was toch nog niet helemaal gerust.. ik heb meer bevestiging nodig Heer…

Toen zei iets in mij.. bel je re-integratiecoach.. zei is een integere vrouw, zij kent jouw situatie en weet ook hoe je in elkaar zit.. en ik zei tegen mijzelf.. als zij ook enthousiast reageert en de voors en tegen met mij naloopt en de voors de overhand hebben dan is het oké.. dan wilt U dat ik het ga doen.. maar als zij twijfelt en het mij afraadt dan doe ik het niet.. dan is het echt onverantwoord..

Zo gezegd.. Zo gedaan..

Ik belde haar op en wonderwel nam ze gelijk de telefoon op.. ik vertelde haar wat er was gebeurt en ze zei direct.. wat bijzonder.. maar wat wil je zelf.. een wat zegt je gevoel.. ik deelde met haar de voors en tegens.. en we kwamen tot de zelfde conclusie die ook al uit het gesprek met mijn vriendin naar voren kwam..

Dit was voor mij de tweede bevestiging en genoeg om een weloverwogen keuze te maken..

Voldoende om Ja te zeggen..

En ook al zou ik ziek worden.. dan heb ik in ieder geval gedaan wat ik het liefste doe…

Hij gaat met mij mee, en in die afhankelijkheid doe ik het ook.. ik kan dit absoluut niet in eigen kracht.. daar was ik mij heel erg van bewust..

Dus ik ging het doen..

Je wilt niet weten hoe spannend ik dit telefoontje vond..

Nog steeds twijfelde wel mijn gevoel.. ben ik niet onverantwoord bezig. maar merkte dat dit gevoel ook gebaseerd was op.. “wat zullen de mensen wel niet zeggen”… en ik Pleaser van anderen vond dit toch wel het moeilijkst.. maar wilde dit keer dicht bij mijzelf blijven en bij wat God van mij vroeg..

Ik bad God om rust als het in Zijn plan paste… en paste het niet in Zijn plan dat hij mij dan wilde overspoelen met angst.. en ongerustheid…

Ik wachtte nog een uurtje met bellen en voelde mij kalm worden.. en kreeg een bepaalde rust.. ook een gevoel van uitdaging overviel mij.. ik mocht weer wat betekenen.. ik kon eindelijk mijn handen weer uit de mouwen steken..

Ik belde haar op en zei dat ik het ging doen.. we namen alles door.. ik kreeg een contract van drie maanden en 3 uur en de meer uren kon ik gewoon schrijven.. en ging als helpende aan de slag.. waar ik ook de diploma’s voor heb..

Ik legde de telefoon neer en een gezonde spanning overmeesterde mij.. wat was ik blij dat ze had gebeld.. maar tegelijk ook spannend.. wat zou ik aantreffen.. hoe ging het allemaal in zijn werk..

Ik zou die week erop beginnen.. maar een uurtje later belde ze op en vroeg mij of ik de volgende dag al wilde beginnen.. de nood was erg hoog..

De volgende dag ging ik in mijn brommobiel op weg naar het verpleeghuis.. spannend was dat ritje.. maar ik ging er biddend heen.. ik zegende in de auto het verpleeghuis, de bewoners en al het personeel.. en vroeg Hem of hij er wilde zijn en ons wijsheid wilde geven..

Ik kwam daar en kreeg instructies over de beschermende hulpmiddelen.. helemaal ingepakt moest ik aan het werk..

Wat was de eerste dag pittig… en erg warm in de beschermkleren.. bijna al het vast personeel is besmet met het virus.. en van alle bewoners waren er nog maar een handjevol gezond.. we moesten er dus tegenaan met hoofdzakelijk invallers.. dit is lastig want tijd om in te werken was er niet.. het is pionieren en improviseren..

Het verdrietige is dat de bewoners ons niet kennen en wij voor hun staan in gekke pakken.. met spatscherm, mondkapjes.. schorten en handschoenen aan.. kan mij voorstellen dat dit voor hun verschrikkelijk eng over komt..

Het is een verpleeghuis waar mensen wonen met vergevorderde dementie.. deze bewoners begrijpen vaak niet wat er gebeurt en merken jou onrust en hectiek des te meer.. het zijn mensen die nog leven op gevoel.. en juist dat valt weg.. ze zien alleen je ogen.. deze mensen leven op jou uitdrukkingen in het gezicht.. daaraan kunnen zij vaak lezen hoe je iets bedoelt en nu zien ze alleen je ogen..

De kunst aan ons is om onze ogen te laten lachen terwijl ons hart wordt geraakt door al dit verdriet.. dat kan ik omdat ik Liefde voel..

Zijn Liefde voor deze bewoners..

Maar tegelijk voel je ook verdriet en delen we de zorgen die we hebben.. overleven ze dit.. hoe ziek worden ze.. wat zijn de gevolgen..

In de week voordat ik daar kwam werken waren er al een paar bewoners overleden.. de gevolgen werden steeds zichtbaarder.. terwijl dat het C-virus er nog maar een week aanwezig was.. zien we dat dit C-virus razendsnel om zich heen grijpt als het eenmaal is uitgebroken..

Ook raakt het verdriet van de familie je.. de familie die niet bij hun geliefden kunnen zijn die ziek zijn.. pas als er geen kans meer is op herstel en het stervensproces in gang is gezet.. dan mag de familie er bij.. en dan staat de familie soms voor onmenselijke keuzes…

Ga ik wel of ga ik niet…

Als de familie ook kwetsbaar is.. of ziek zijn… dan moeten ze hun geliefde soms zonder hun nabijheid laten gaan.. wat een diep intens verdriet geeft..

En als zorgverlener sta je machteloos.. wat wil je soms andere keuzes maken dan wat de regels voorschrijven.. dit breekt je hart..

Wat leven we toch in een rare tijd…

En toch doe ik het werk met een blij hart en ben ik dankbaar dat ik het kan en mag doen.. dat ik hier van betekenis kan zijn.. ik probeer ondanks de heftigheid nog iets van plezier bij de bewoners te brengen.. af en toe een grapje en proberen het “normale” ritme van de dag zo goed mogelijk door te laten gaan.. en dat is hard werken..

Elke dag ga ik met biddend hart er naar toe.. in deze tijd raak ik zo doordrongen van het feit dat ik het alleen niet kan.. ik heb God zo nodig.. altijd natuurlijk.. maar juist in deze tijd ben ik er nog meer bewust van.. ik kan dit absoluut niet alleen..

Na 30 jaar op deze manier terug in de zorg.. had ik van te voren niet kunnen bedenken.. maar waarom God mij juist nu in deze tijd hier heeft neergezet… daar wordt ik mij elke dag meer bewust van..

Een voorbeeldje..

Tijdens mijn werk mag ik een verlengstuk zijn van Hem.. er lag een bewoner op sterven… (dit brengt bij mij altijd een vreemd soort spanning… vind het altijd een heftig iets en echt het went nooit..) ik verleende samen met een ander zorgverlener zorg aan deze bewoner.. de andere zorgverlener moest even weg om spulletjes op te halen en ik was alleen met de bewoner.. ik merkte dat deze bewoner erg onrustig was en ik zag angst in de ogen bij deze bewoner.. ineens kreeg ik op mijn hart om voor deze bewoner te gaan bidden.. en zacht bad ik voor deze bewoner.. dat God er wilde komen met Zijn rust en dat Hij zijn beschermende handen om deze bewoner wilde leggen.. ik sprak zacht tegen deze bewoner en vertelde dat God er bij is, dat het goed was en dat Hij draagt… ik wist niet of deze bewoner het nog mee kreeg… maar dit weerhield mij niet om te bidden… ondertussen kwam de andere zorgverlener terug.. en ook de dienst doende verpleegkundige kwam binnen.. en opeens merkten we op dat deze bewoner erg rustig was geworden en dat deze bewoner er vredig bij lag…. op dat moment drong het nog niet echt tot mij door, je hoofd is bezig met zorgen.. maar na dat we klaar waren en naar beneden liepen schoot het door mij heen..

God U was daar… wat ben ik blij en dankbaar dat U dit op mijn hart heeft gelegd.. dat ik voor deze bewoner mocht en kon bidden..

Deze momenten maken mijn werk dierbaar.. en ervaar ik Zijn nabijheid en Zijn kracht in mijn zwakheid..

Dit maakt dat ik door kan gaan.. ondanks dat het fysiek enorm zwaar is en mentaal ook..

Ik ben blij en dankbaar dat ik het kan..

Tot nu toe ben ik en mijn partner nog steeds gezond en kan ik het allemaal bolwerken en loopt thuis alles in hetzelfde ritme door..

Ik bid en hoop dat dit zo mag blijven.. ik heb ondanks dit heftige gebeuren veel plezier weer in het zorgen van deze groep ouderen.. zij hebben een speciaal plekje in mijn hart.. daar ben ik in deze heftige week wel achtergekomen..

Hoe dit in mijn verdere leven vorm gaat krijgen is voor mij nog een open boek.. maar God is de auteur en regisseur van mijn levensverhaal.. dus ben erg benieuwd..

Wordt vervolgd…

“Afgodjes”


Beste lezers van mijn blogs..

Vinden jullie het bij tijd en wijle ook zo zwaar om je leven te leiden in deze coronacrisis? Nee??

Nou ik wel..

Ik voel mij af en toe zo leeg.. en dan ga je opzoek naar iets wat die leegte kan vullen..

Vind het ook lastig om daarin God te vinden.. zoeken gaat wel.. ik pak mijn bijbel, mijn leesplannen, mijn zingen.. maar toch.. God vinden daarin is wel en ander ding.. en soms.. ja dan is het gewoon stil..

Maar hoe erg is stil??

Van nature ben ik een spring in ’t veld.. een doener.. en geen stilzitter.. wat er nu ook gebeurt druist helemaal tegen mijn karakter in..

Maar we worden nu gewoon stil gezet.. in de rust gebracht.. tijd om over dingen na te denken…

Ik luister bijna elke naar Groot Nieuws Radio, en dan naar Blessings, By Jorieke of Brandstof.. stuk voor stuk bemoedigende programma’s, maar ook programma’s die je prikkelen.. of je aan het denken zetten..

Zo ook vorige week dinsdag 28 April By Jorieke met Arie de Rover...

Zo wie zo vind ik het altijd fijn om naar Arie de Rover te luisteren.. Hij brengt je altijd weer terug bij waar het echt om draait in dit leven.. Het vaderhart van God.. niks meer en niks minder.. en dit in alle rust.. zijn manier van vertellen en spreken brengt je al in een soort rust modus… maar dan kan je hart en hoofd nog wel enorm onrustig zijn.. en heeft het even tijd nodig om tot rust te komen.

De eerste vraag die werd gesteld was: “wat ben je kwijtgeraakt door het Coronavirus wat doet dat met je”

Zo die was gelijk raak…

Ik liet de vraag in mij omgaan… bij Groot nieuws radio kun je reageren op het programma en ook op deze vraag mocht je reageren..

Ik kreeg heel erg op mijn hart om te reageren.. ik doe dit nooit want vind het toch wel een beetje eng.. stel dat je bericht voorgelezen wordt..

Iets met kwetsbaar??

Maar goed ik kreeg het duidelijk op mijn hart, en heb dus gemaild wat ik door de corona ben kwijtgeraakt en wat dit met mij doet…

En het doet veel met mij heb ik gemerkt.. al mijn vrijwilligerswerk is gestopt.. en je valt dus in spreekwoordelijke gat.. en ja hoe vul je die dan weer op.. ook haalde ik juist mijn energie daar vandaan.. na 30 jaar was ik eindelijk weer in de gelegenheid om buiten de deur te werken en was ik druk op zoek naar een nieuwe richting in mijn leven en wat God van mij vraagt daarin..

En dan kom je thuis te zitten.. met niks.. met alleen je zelf en de zorg voor je man..

In een keer werd mijn zoektocht naar wie ik ben en wat ik graag wil abrupt afgebroken.. ik werd “opnieuw” stil gezet.. althans zo voelt het voor mij.. af en toe krijg ik flinke dreunen op mijn blauwe plekken..

Er kwam een enorm leeg gevoel over mij heen.. en hoe vul ik die leegte.. hoe kom ik in rust??

Je doet je ding en sommige dagen heb je er meer last van dan andere dagen.. zo is het leven.. zoals iedereen het ervaart… zo gaat het bij mij ook.. en niet anders..

Maar die leegte knaagt wel… ik ben een doener zoals ik al schreef en ik wordt niet gelukkig van stil zitten en ik denk ook niet dat God dat van mij vraagt.. Hij weet dat ik daar niet gelukkig van wordt.. en Hij heeft mij gemaakt..

Nadat ik gemaild had luisterde ik verder naar de uitzending… Arie sprak verhelderend over onze “Afgodjes”

Ik vroeg mijzelf af: “hoe zit het met mijn afgodjes?”

Alles passeerde de revue… vrijwilligerswerk, de kerk, mijn geloof, mijn mantelzorgtaken..

Met welke drive doe ik wat ik doe? Waarom doe ik wat ik doe?

Eerlijk?? Ik keek er naar en dacht.. tja mijn vrijwilligerswerk is weggevallen en ik val in een diep gat.. was het dan toch mijn “afgodje” geworden? Mijn steunpilaar.. mijn houvast.. kon ik niet meer zonder??

Voelde ik mij alleen maar “gezien” als ik mijn werk had??

Tja… mijn vrijwilligers werk was wel een beetje mijn “afgodje” geworden..

Is dat erg?

Nee in zekere zin niet natuurlijk.. het geeft voldoening.. het geeft nieuwe energie.. afleiding..

Maar kan ik er zonder als het wegvalt..

Waar ben ik als ik geen werk meer heb.. waar is mijn identiteit op gevestigd?? voel ik mij alleen maar van betekenis als ik werk heb??

Als alles wegvalt is mijn identiteit dan zo verstevigt in Hem dat Hij voldoende is in mijn leven??

Voel ik mij net zoveel van betekenis als ik alleen God nog zou hebben??

Arie zei.. “Wij gaan direct ons afgodje reanimeren als hij wegvalt.. logisch zit in onze natuur.. maar kunnen we het ook op dat moment loslaten en overgeven aan Hem.. in afwachting en vertrouwen dat Hij alles in Zijn hand heeft.. en dat ik niet afhankelijk ben van mijn werk.. maar alleen afhankelijk ben van Hem..

Jou hele hebben en houden overgeven aan Hem..

Dit vond ik erg moeilijk want ik stond eigenlijk mijn “afgodje” direct te reanimeren en oplossingen te zoeken om mijn leegte te vullen… in plaats van het van Hem te verwachten.. hierin zocht ik God wel maar ik kon Hem nog niet vinden..

Die ochtend werd ik mij heel erg bewust dat ik de Heilige Geest hierin zo nodig had.. dat Hij alleen mijn leegte kon opvullen..

Jou leegte laten vullen door Hem.. en dan gewoon maar berusten in wat het op dit moment is.. gewoon genieten van de tijd die je gegeven is om nieuwe dingen te ontdekken??

En oké.. als het even duurt voordat Hij vult.. neem dan die tijd.. en wees niet zo ongeduldig..

Haha dat is nou net niet een van mijn sterkste kanten.. “Geduld”

Natuurlijk mis ik mijn werk.. mis ik de connectie met de mensen en met de collega’s, en dat is goed.. anders moet je je afvragen of je op de goede plek zit..

Aan het einde van de uitzending werden de mails en WhatsApps voorgelezen… ik schrok toen ik ineens mijn reactie voorbij hoorde komen.. dit had ik eerlijk gezegd niet verwacht.. maar achteraf gezien moest het zo zijn..

Het antwoord van Arie was een antwoord van God… het was erg bemoedigend en het mooiste wat ik kon ontvangen.. ik weet dat het God was die mij een antwoord gaf op mijn worstelen…

Hij zei dat het logisch was dat ik in een enorm gat was gevallen.. en voor Arie ook herkenbaar.. na 30 jaar weer je leven oppakken en opnieuw wordt je stil gezet..

God antwoordde: “voel het maar… en oordeel er niet over.. trap jezelf niet de grond in.. wordt er niet boos van.. voel maar wat het met je doet.. en ga met dat gevoel naar God.. en zeg tegen Hem wat je voelt en dat je zo graag vrijer zou willen zijn.. en wilt U er voor in de plaats komen.. en als straks de crisis voorbij is ga je het zelfde misschien weer doen maar met een iets andere identiteit…

Ik was er stil van.. zo mooi.. en tegelijk kwam het zo binnen.. ik werd enorm geraakt.. en begon te huilen.. want wat heb ik daar een handje van… (mijzelf veroordelen.. boos worden op mijzelf.. gelijk mijzelf de grond in trappen.. toe doe even normaal.. niet zo aanstellen… even geduld en je mag weer…) ik vloog direct mijn gevoel voorbij.. ik heb dat ook nooit geleerd om bij mijn gevoel te blijven staan.. ik mocht en kon nooit voelen anders had ik niet overleefd wat ik meegemaakt heb.. ik moest mijn gevoel altijd uitschakelen.. dus ja wat doe ik als het moeilijk wordt?? Mijn gevoel uitschakelen.. en in de overlevingsstand!

En wat zegt God nu tegen mij.. VOEL HET MAAR!!!

Weet Hij dan niet hoe moeilijk en eng ik dat vind.. VOELEN??

En toch.. op dat moment kon ik bij mijn gevoel komen en echt voelen wat dit met mij deed.. op dat moment had ik zo’n intiem moment met mijn Heer.. en mocht ik in Zijn aanwezigheid voelen wat het met mij deed… zo wonderlijk… en zo goed.. het was helemaal niet eng… omdat ik het in Zijn veiligheid mocht doen.. Hij sloeg letterlijk Zijn armen om mij heen en ik waande mij bij Hem op schoot.. ik mocht er gewoon zijn met al mijn gevoelens.. zonder veroordeling..

Op dat moment kwam er een enorme rust over mij heen.. een heerlijke innerlijke rust.. Op dat moment kwam Hij er voor in de plaats..

Heerlijk!!

De dagen erna werden gevuld met blijdschap en rust.. elke dag mag ik beginnen met Hem.. en elke dag krijg ik nieuwe energie.. ik doe mijn dingen met een andere intentie en vanuit een bepaalde rust..

God is zo goed, Hij weet wat ik nodig heb en voorziet.. en ik zie uit naar de dag dat alles weer “normaal” wordt en ik gewoon weer naar mijn werk kan.. mijn mensen weer ontmoeten kan.. en niet alleen mijn werk, maar ook weer naar mijn vrienden, familie, de kerk, naar koor enz enz…

Tot die tijd mag ik rusten bij Hem.. in afwachting…

Hij is erbij..

Ik mag nu opladen zodat als alles weer open gaat ik de Balance heb dat ik er niet meer afhankelijk van ben! Dat dit werk niet mijn identiteit is.. dat ik het niet doe om eindelijk weer van betekenis te zijn maar dat als ik het werk niet zou hebben ik nog steeds van betekenis ben, gewoon om de simpele reden dat ik ben wie ik ben..

Een geliefd kind van de Vader!

Niet in wat ik doe ligt mijn identiteit maar in wie ik ben!

In Hem!

Deze hele coronacrisis brengt mij veel.. moeilijkheden maar ook inzichten…

Soms is het nodig om er af en toe weer bij bepaald te worden, even wakker geschud te worden..

Wie ben ik!

Wat ben jij kwijtgeraakt door de coronacrisis?? en wat doet dit met je??

Ik hoop dat je in de verliezen een ontmoeting mag hebben met Hem.. weet dat wat er ook gebeurt jij ook een Geliefd kind van de Vader bent en blijft!

Je bent het waard!!

Be Blessed!

De Heer is waarlijk Opgestaan!!!


Wens iedereen Gezegende Paaszondag

Onderstaand gedicht trof ik op Facebook aan, verteld zo treffend wat pasen inhoudt en wil het daarom graag met jullie delen!

Waarlijk opgestaan!

De steen is weggerold
als ik sta bij ’t open graf
doeken netjes opgerold
daar waar Hij toen lag

De ruimte is verlaten
toen ik kwam aangehold
ik kreeg toen in de gaten
de dood is opgerold

Hemels licht komt binnen
in ’t graf dat Hem omsloot
verlicht gerolde linnen
’t is sterker dan de dood

Ik zie geen rovers sporen
of teken van geweld
maar hoor de engelen koren:
“de laatste vijand is geveld”

Wanneer het graf de mens begroet
geliefden moeten gaan
dat je iemand missen moet
en ’t donker grijpt je aan

Wanneer je denkt dat dit het einde is
vertrouw op Zijn herrijzenis
laat die steen voor ’t hart verdwijnen
zodat ’t Licht erop kan schijnen

Geketend aan het aardse leven
bouw je op dit aardse goed?
bid dan dat je de Heer ontmoet
Hij zal je echte Vrijheid geven

Als links en rechts bazuinen klinken
zal ik met Hem de wijn echt drinken
de grote Morgen vangt straks aan
De Heer is waarlijk opgestaan!

Dichter Robert Doek

Be Blessed

Gezegende Paasdagen


Geef Mij nu je angst, IK geef je er Hoop voor terug

Licht en Hoop


Mooi gedicht.. verdriet mag er zijn… tranen laten rollen lucht alleen maar op..
Laten we vanavond met z’n allen een kaars aansteken om verdriet met elkaar te delen.. Maar ook door licht en hoop te verspreiden, in deze duistere tijd van ziekte, dood en pijn hebben we juist licht en hoop nodig…

Zijn licht! Zijn hoop!

Doe je mee?

Als alles duister is,
ontsteek dan een lichtend vuur dat nooit meer dooft,
vuur dat nooit meer dooft …
een lied uit Taizé

Laat ons huilen

Laat ons huilen om de doden
die eenzaam daalden in het graf.
Laat ons huilen om hen die geloven
dat ziekte een oordeel is, een straf.
Laat ons huilen om de ouderen
die gescheiden worden van man of vrouw
Laat ons huilen, laat ons rouwen;
de dood zet velen in de kou.
Laat ons huilen om de zieken
die in slaap moeten worden gebracht.
Laat ons huilen om de fabrieken
waar straks niemand meer wordt verwacht.
Laat ons huilen om de kinderen
die thuis steeds minder veilig zijn.
Laat ons huilen waar krachten minderen
waar gebeden wordt om lucht in pijn.
Laat ons huilen om de vaders
die zich zorgen maken om hun werk.
Laat ons huilen want de kaders
van ons leven blijken minder sterk.
Laat ons huilen om de moeders
die plotseling een juf moeten zijn.
Laat ons huilen om zusters, broeders
die samen worstelen met hun pijn
Laat ons huilen om hen die zorgen
en moeten kiezen tussen goed en kwaad.
Laat ons huilen om wie niet geborgen
en heel eenzaam in het leven staat.
Laat ons huilen om de landen
waar één leider de macht in handen neemt
Laat ons huilen om de ander;
we raken zo van elkaar vervreemd.
Laat ons huilen om ons leven
dat plotseling op zijn kop werd gezet
Laat ons huilen om ons streven
dat alles maar zo maakbaar werd.
Laat ons huilen totdat al onze tranen
in dit tijdelijke droeve aardse dal
een rivier van vrede mogen banen
tot het rijk Gods komen zal.

Geschreven door Ronald Lammers.

Be Blessed!

PSALM 25:20


Plaatje gemaakt naar aanleiding van de dagelijkse mail die ik vandaag kreeg van “Ik Wonder Jou”

Klik op deze link Ik wonder jou om naar het bericht te gaan!

“Ik vertrouw op U.
In mijn eenzaamheid, ben ik een met U.”
PSALM 25:20 BB

Quote C.S. Lewis


Ik heb niets anders te bieden dan de overtuiging dat een beetje moed veel meer helpt dan kennis, en een beetje meeleven meer dan veel moed, en de kleinste dosis van Gods liefde meer dan wat dan ook
C.S. Lewis

Wat kunnen we zelf?


Onderstaand stuk las ik op Internet en wil ik graag met je delen..

Als je op deze link Waarom leren we onze mensen niet… klikt kom je op de officiële site..

Een goede blog over hoe wij eigen immuunsysteem kunnen versterken.. Waarom horen we hier niks over van de hoge heren…

Medicatie is er niet.. Maar dat betekend niet dat er niets te doen is aan het coronavirus..

We kunnen zelf juist veel doen!

Helaas krijgen we die tips niet mee vanuit Den Haag.. Maar gelukkig zijn er artsen die dit wel durven vertellen..

En ons juist willen leren wat voor rijke natuur we hebben!!

Ik wil je aanmoedigen om het artikel te lezen en er mee aan de slag te gaan..

Geloof je het niet.. vindt je het maar wassen neus… dan laat je het aan je voorbij gaan..

Maar je weet niet wat je mist… En baat het niet het schaadt ook niet… want het is puur natuur!!

Onze God heeft de natuur en ons lichaam zo genieus gemaakt dat het bijna triest is dat wij daar niets mee doen.. Dat wij onze gezondheid niet daaruit halen..

Ik ben van mening dat wij God, met ons gedrag en het negeren van Zijn Grootheid, tekort doen..

Soms wordt ik er stil van hoe Groot Mijn God is..

Hij kent ons.. elke haar op ons hoofd, elk grassprietje kent Hij.. Hij Zorgt voor de musjes, ze komen niets tekort.. hoe zou Hij dan niet voor jou zorgen.. Maar soms reikt Hij ons dingen aan, wijsheid, antwoorden.. En doen wij er niks mee!

Het heeft mij tot nu toe veel en ver gebracht…

Wordt ik dan nooit meer ziek??

Oja hoor…. Maar ik merk wel dat ik minder heftig ziek wordt, dat ik er veel sneller weer ben.. En mijn lichaam is nog steeds herstellende… 20 jaar ziek kost zeker jaren herstel..

Maar hé ik herstel!!!

Maak gebruik van Zijn schepping op de juiste manier en je gaat herstellen… tegelijk geef je God de hoogste Eer en Erkenning die Hem toekomt!

Be Blessed!

Met Elkaar



MET ELKAAR,
Lieve zuster, lieve broeder
er is hard voor jou geklapt.
Maar bij jou in het verpleeghuis
is haast niemand die het snapt.
 
Want geen partners en geen kind’ renen
geen vrienden zijn te zien.
En bewoners vragen constant:
‘Weet jij waar ze zijn misschien?’
 
Dan vertel je van het virus,
in één uur wel twintig keer.
Maar na enkele minuten
weten mensen het niet meer.
 
Mensen worden heel onrustig,
raken soms totaal van slag.
Ze begrijpen er geen snars van,
dat bezoek niet komen mag.
 
En jij zelf moet afstand houden,
maar hoe moet dat aan het bed?
Bij het wassen, bij het eten,
bij het brengen naar ‘t toilet?
 
Je mag ook geen knuffel geven,
hoewel jij dat soms vergeet.
Of misschien dat jij uit liefde
bewust die regel overtreedt.
 
Je mist hulp van mantelzorgers,
die altijd aanwezig zijn
en geliefden bezig houden
en die afleiding is fijn
 
Want dat geeft jou even ruimte
en heb jij je handen vrij
om te doen wat maar blijft liggen,
want dat hoort er ook nog bij.
 
De familie is verdrietig,
de verpleging horendol
,de bewoners zijn onrustig
niets loopt volgens protocol
 
Het zijn hele rare tijden
en het lijkt nog lang niet klaar.
Maar we gaan het zeker redden
en dat doen we met elkaar.
❤️❤️❤️
 

Met Elkaar


Vandaag las ik een ontroerend mooi gedicht voor alle zorgenden van mensen met dementie!

Ik was ontroerd.. het zei precies hoe het nu is op de vele afdelingen… het is zwaar.. het is moeilijk.. ook voor de mensen die thuis achter blijven.. die niet naar hun partner, moeder, vader, oma of opa kunnen..


MET ELKAAR

Lieve zuster, lieve broeder,
er is hard voor jou geklapt.
Maar bij jou in het verpleeghuis
is haast niemand die het snapt.
 
Want geen partners en geen kind’ renen
geen vrienden zijn te zien.
En bewoners vragen constant:
‘Weet jij waar ze zijn misschien?’
 
Dan vertel je van het virus,
in één uur wel twintig keer.
Maar na enkele minuten
weten mensen het niet meer.
 
Mensen worden heel onrustig,
raken soms totaal van slag.
Ze begrijpen er geen snars van,
dat bezoek niet komen mag.
 
En jij zelf moet afstand houden,
maar hoe moet dat aan het bed?
Bij het wassen, bij het eten,
bij het brengen naar ‘t toilet?
 
Je mag ook geen knuffel geven,
hoewel jij dat soms vergeet.
Of misschien dat jij uit liefde
bewust die regel overtreedt.
 
Je mist hulp van mantelzorgers,
die altijd aanwezig zijn
en geliefden bezig houden
en die afleiding is fijn
 
Want dat geeft jou even ruimte
en heb jij je handen vrij
om te doen wat maar blijft liggen,
want dat hoort er ook nog bij.
 
De familie is verdrietig,
de verpleging horendol
,de bewoners zijn onrustig
niets loopt volgens protocol
 
Het zijn hele rare tijden
en het lijkt nog lang niet klaar.
Maar we gaan het zeker redden
en dat doen we met elkaar.
❤️❤️❤️
 
 
 

Met dit gedicht wil ik alle zorgenden, mantelzorgers en naasten een hart onder de riem steken.. er wordt aan jullie gedacht!

Mijn aandacht gaat ook naar de mantelzorgers, de mantelzorgers die thuis zorgen voor hun partner, hun moeder of vader, opa of oma met dementie… die niet meer naar de dagbesteding kunnen, waar de thuiszorg niet meer kan komen… waardoor alle zorg op de mantelzorger neerkomt!

Ik bid en hoop dat we VOL houden.. ondanks.. dat we hulp durven in te roepen als het echt niet meer gaat!! Ik bid dat er dan ook hulp zal zijn!!

Maar waar ligt de grens.. vooral nu… en als je zorgt voor je naaste verleg je onbewust/bewust voortdurend de grens… waarom.. omdat je elke keer bij iets positiefs denkt.. ach het gaat ook wel weer.. totdat er weer een punt komt waardoor je weer met de harde werkelijkheid geconfronteerd wordt!

En Opgeven komt niet bij een mantelzorger in welke vorm dan ook in zijn of haar woordenboek voor!

Met Elkaar!!

Samen Sterk!!

Be Blessed…

MAAR DE LENTE WIST HET NIET….


Het was begin 2020…
De mensen hadden een lange donkere winter achter de rug,
Februari was een hele onrustige maand geweest met veel stormen en veel regen
De natuur was onrustig, alsof ze de mensen iets wilde vertellen, alsof ze de mensen ergens voor wilde waarschuwen…En toen werd het Maart…

Het was Maart 2020…
De straten waren leeg, de meeste winkels waren gesloten, de meeste auto’s stonden langs de kant van de weg, de mensen kwamen bijna niet meer buiten en dat over de hele wereld, landen gingen op slot, de mensen konden niet geloven dat dit gebeurde, het was zo surrealistisch…Iedereen wist wat er aan de hand was

Maar de lente wist het niet
En de bloemen bleven bloeien
En de zon scheen…De eerste mooie lentedag sinds lange tijd brak aan
En de zwaluwen kwamen terug
En de lucht werd roze en blauw
Het werd later donker en ’s ochtends kwam het licht vroeg door de ramen

Het was Maart 2020…
De jongeren studeerden online, vanuit huis
Kinderen speelden onvermijdelijk vooral in huis
Pubers verveelden zich, ouders wisten niet wat te doen
Mensen kwamen alleen even buiten om boodschappen te doen of om de hond uit te laten
Bijna alles was gesloten …Zelfs de kantoren, hotels, restaurants en bars
Het leger begon uitgangen en grenzen te bewaken
Mensen moesten vanuit huis gaan werken
Ondernemers kwamen in de problemen
De meeste kinderen konden niet meer naar school
Er was ineens niet genoeg ruimte voor iedereen in ziekenhuizen, operaties en onderzoeken werden uitgesteld…Iedereen wist het

Maar de lente wist het niet en het ontsproot
Ze draaide onverstoorbaar haar jaarlijkse programma af
Ze schonk ons haar mooiste bloemen en haar heerlijkste geuren
Het was Maart 2020

Iedereen zat thuis in quarantaine om gezondheidsredenen of preventief
Sommige mensen mochten niet meer naar hun werk, anderen móesten
Elkaar omhelzen, kussen of een hand geven was ineens een bedreiging
Iedereen moest flinke afstand tot elkaar bewaren, dat was afschuwelijk
In de supermarkt waren allerlei schappen leeg
Allerlei leuke dingen gingen niet meer door, daar werd een streep door gezet en niemand wist wanneer dat weer kon
Mensen werden beperkt in hun vrijheid terwijl er vrede was
Over de hele wereld werden veel mensen ziek en het was besmettelijk…
Er was isolatie, ziekte en paniek….

Toen werd de angst pas echt!!

En de dagen zagen er allemaal hetzelfde uit…
En de weken duurden ineens veel langer…
En iedereen hoopte dat er niet nóg meer strenge maatregelen zouden volgen…
De mensen zaten vast in een film en hoopten dagelijks op dé held…
De wereld was vertraagd terwijl het geen vakantie was, niemand had dit verwacht…Iedereen wist wat er gebeurde

Maar de lente wist het niet en de rozen bleven bloeien
De Magnolia stond in de knop
De vogeltjes begonnen aan hun nestjes

En toen…
Het plezier van koken en samen eten werd herontdekt
Iedereen gaf elkaar tips over leuke dingen die je met je kinderen kon doen
Er was weer tijd om te schrijven en te lezen, mensen lieten hun fantasie de vrije loop en verveling ontsproot in creativiteit
Sommigen leerden een nieuwe taal
Sommigen ontdekten kunst
Sommigen ontdekten dat ze niet écht leefden en vonden de weg naar zichzelf terug
Anderen stopten met onwetend onderhandelen
Iedereen had van de één op de andere dag veel meer tijd voor het gezin
Eentje sloot het kantoor en opende een herberg met slechts vier mensen
Anderen ontdekten opnieuw de liefde in hun vastgeroeste relatie
Anderen boden aan om voor kwetsbare mensen boodschappen te doen of te koken
Iedereen wist ineens wat een ‘vitaal beroep’ was, deze mensen werden helden, ze werden meer gewaardeerd dan ooit
Anderen gingen op afstand muziek met elkaar maken of zingen om op deze manier samen te zijn
Mensen kregen oog voor eenzaamheid en verzonnen dingen om er iets aan te doen
Mensen herstelden van hun stressvolle leven
Mensen die elkaar niet kenden begonnen spontaan een praatje met elkaar
Sommigen maakten vliegers van papier met hun telefoonnummer erop zodat eenzame mensen ze konden bellen
De overheid ging bedrijven en zelfstandigen helpen zodat ze niet failliet zouden gaan of mensen zouden moeten ontslaan
Gepensioneerde zorgpersoneel bood zichzelf aan om te helpen in de Zorg
Uit alle hoeken kwamen vrijwilligers, iedereen wilde iets doen
Om 20:00 uur s ‘avonds gingen mensen uit allerlei landen klappen voor alle artsen, verpleegkundigen, zorgpersoneel en mantelzorgers die keihard aan het werk waren om de zorg waar dan ook, draaiende te houden

Het was het jaar waarin men het belang erkende van gezondheid en verbinding, van saamhorigheid, van sociale contacten en misschien ook van zijn roeping, dit deed iets met het collectieve bewustzijn, dit deed iets met alle mensen…
En de economie ging bijna kopje onder, maar stopte niet, het vond zichzelf opnieuw uit
Het was het jaar waarin de wereld leek te stoppen, het jaar waarin we met elkaar in de geschiedenisboeken zouden komen…

Dat wisten we allemaal

En de lente wist het niet,
En de bloemen bleven bloeien, en de bomen liepen uit
En het werd steeds warmer
En er waren veel meer vogels

En toen kwam de dag van bevrijding…
De mensen keken tv en de premier vertelde iedereen dat de noodsituatie voorbij was
En dat het virus had verloren!
Dat iedereen SAMEN had gewonnen!!!
En toen ging iedereen de straat op…
Met tranen in de ogen…
Zonder maskers en handschoenen…
De buurman werd geknuffeld, alsof hij een broer was
En de wereld was mooier en liefdevoller geworden
En de mensen waren humaner geworden
En ze hadden weer waarden en normen
De harten van mensen waren weer open, en dat had positieve gevolgen
Doordat alles stil had gestaan kon de aarde weer ademen, ook zij was genezen van wat de mensen háár veel eerder hadden aangedaan

En toen kwam de zomer….
Omdat de lente het niet wist
En hij was er nog steeds
Ondanks alles
Ondanks het virus
Ondanks de angst
Ondanks de dood

Omdat de lente het niet wist,
leerde iedereen
de kracht van het leven…

Susan Blanco (De Taalrecycler) raakte geinspireerd door het origineel van Irena Vella. Zij heeft er een eigen switch aangegeven, gebaseerd op het leven in Nederland tijdens de Coronacrisis.

Het origineel is een poëzie uit Italië en is geschreven door Irena Vella http://www.irenevella.com/

Psalm 32:7


Bij u ben ik veilig, u behoedt mij in de nood en omringt mij met gejuich van bevrijding.
Psalm 32:7

De kracht van uw liefde


De kracht van uw liefde

Heer ik kom tot U
Neem mijn hart verander mij
Als ik U ontmoet, vind ik rust bij U
Want Heer ik heb ontdekt, dat als ik aan uw voeten ben, trots en twijfel wijken,

voor de kracht van Uw liefde

Houd mij vast, laat Uw liefde stromen
Houd mij vast, heel dicht bij Uw hart
Ik voel Uw kracht, en stijg op als een arend
Dan zweef ik op de wind, gedragen door Uw Geest, En de kracht van Uw liefde.

Heer kom dichter bij, dan kan ik Uw schoonheid zien
En Uw liefde voelen diep in mij en Heer leer mij Uw wil, zodat ik U steeds dienen kan.

En elke dag mag leven
Door de kracht van Uw liefde

Houd mij vast, laat Uw liefde stromen
Houd mij vast, heel dicht bij Uw hart
Ik voel Uw kracht, en stijg op als een arend
Dan zweef ik op de wind, gedragen door Uw Geest, En de kracht van Uw liefde.

Opwekking 488

Bron: Musixmatch