Spreuken 12:25


Bezorgdheid in iemands hart drukt het terneer, maar een goed woord verblijdt het.
Spreuken 12:25 HSV

Zielsgelukkig…


Wat is er al weer veel gebeurt na 9 mei, de dag dat mijn leven drastisch omgegooid werd..

Ik moet steeds maar denken aan de uitzending van Groot Nieuws Radio met Arie de Rover. Zie mijn blog “Afgodjes”

Eigenlijk is dat het begin geweest van een nieuwe fase.. mijn roep naar God werd beantwoord..

En wat is er na die tijd veel gebeurt, mijn sprong in het diepe heeft ver gaande gevolgen gehad..

Positieve hoor!!!!

Vorig jaar februari ging ik voor het eerst na 30 jaar weer richting UWV.. “Gewoon” om te praten, kijken wat er voor mogelijkheden waren en wat ik überhaupt nog zou willen en kunnen qua werk!

En nu ben ik al weer bijna drie maanden aan het werk…. heb veel gewerkt.. hard gewerkt.. wat was het een intensieve tijd.. maar ook een tijd die ik niet had willen missen… wat heb ik in dit korte tijdsbestek veel geleerd.

Verwonderd over mijzelf..

Na 30 jaar weer aan het werk, alleen voelt het of ben ik al weer jaren aan het werk.. ik ervoer dat ik het zo weer oppakte.. denk dat je het zorgen niet verleerd.. ook merkte ik dat ik nog steeds de fijngevoeligheid bezat die je goed kunt gebruiken… vooral in de zorg met mensen die aan dementie lijden..

Ik ben daar in het diepe gegooid door de corona omstandigheden maar gemerkt dat ik nog kan zwemmen…

Wat geeft dat een boost aan je zelfvertrouwen!

Weet je.. ik was best wel bang dat het voor mij heel erg pittig zou worden… weer terug in het werk.. met name of ik het wel fysiek aan kon maar ook geestelijk.. eerlijk gezegd was ik best wel bang dat mijn hersenen een knauw hadden gekregen van de medicatie… dat ik de gevolgen daarvan wel zou merken.. of dat mijn rug het af zou laten weten vanwege de operaties..

Maar tot mijn verbazing pakte ik snel de zorg weer op en liep ik daar rond of deed ik het al jaren.. ook fysiek had ik nergens geen last van… ja oké ik was na een werk dag moe.. maar gelukkig is dat “heel normaal” hihi

Het grappige was dat mijn collega’s ook dachten dat ik al jaren in het vak zat… ze zagen natuurlijk alleen mijn ogen maar en ja dan moet je iemand op zijn blauwe ogen geloven.. haha.. maar ze kwamen geregeld bij mij omdat ze dachten dat ik verpleegkundige was.. (dit zei wel iets over hoe ik mijn werk deed)

Hihi.. ga ik nou naast mijn schoenen lopen?? Nee hoor.. ik sta gewoon regelmatig verbaasd…

We zijn nu bijna een jaar later.. en ik kan met volle tevredenheid zeggen:

Ik heb een BAAN!

Afgelopen maandag is mijn drie maanden contract omgezet in een jaarcontract van 12 uur.

Soms overvalt mij een gevoel van enorme dankbaarheid.. soms zo heftig dat ik alleen maar kan huilen..

Huilen van dankbaarheid..

Ik merk dat ik nog echt in de wauw.. oe en aahh fase zit.. alles is voor mij nieuw.. de reacties van collega’s.. de ervaringen met bewoners.. de goedheid van God..

Maar ook huilen van intens verdriet… er zit namelijk ook een verdrietige kant aan deze ervaringen.. een kant dat ik besef wat ik al die jaren gemist heb.. in wat voor diepe eenzaamheid en enorme leegte ik heb geleefd… afgesneden van de “normale” wereld.. van familie en vrienden.. lichamelijk en geestelijk..

En ja dat raakt.. dit voel ik soms zo intens en dat kan mij dan bij vlagen ontzettend verdrietig maken.. maar ook ontzettend dankbaar voor het “Leven” wat ik terug heb gekregen.

Vaak ben je snel geneigd om het voor jezelf te bagatelliseren.. om het een soort van luchtig te houden.. maar ik besef steeds meer dat mijn ervaringen er mogen zijn… een soort van acceptatie..

Maar nog meer…

Ik.. met mijn hele hebben en houden mag er steeds meer zijn.. van mijzelf!

En wat geeft dat lucht en ruimte..

Ik merk nu ik steeds meer “LEEF” en ik steeds meer ervaar wat “NORMAAL” is en steeds meer ervaar in wat voor wereld ik terecht ben gekomen.. met zijn mooie en minder mooie kanten dat ik steeds dichter bij mijzelf kan en mag komen.. bij mijn eigen gevoel.. lichamelijk en geestelijk.. en dan voel ik dat mijn lichaam en mijn geest veel te verduren heeft gehad..

Hierdoor merk ik dat ik steeds meer uit de overlevingsstand kom.. omdat ik steeds meer de controle durf los te laten.. over kan geven aan Hem.. ik weet mij gedragen door Hem en dat Hij voor mij/ons zorgt..

Wie had dit ooit gedacht.. heb er hard voor en aan gewerkt samen met Hem die mij nooit loslaat… gewerkt aan mijn geest ziel en lichaam en het resultaat mag er zijn!

Geen rolstoel meer, geen scootmobiel, geen aangepast senioren appartement meer, geen ongezonde voeding meer die mij ziek maakt, geen medicijnen meer, geen Diabetes, SLE of Sjögren meer (zijn in remissie volgens arts)…. maar…. ik heb LEVEN er voor terug gekregen!!

Ik ben blij om te ervaren dat beetje bij beetje mijn trauma’s een plekje hebben gekregen en dat ik ook steeds meer durf te voelen hoe heftig het is geweest voor mijn geest en lichaam.. en dat ik daarin vol Liefde naar mijzelf mag kijken…

Dit is herstel..

En dan mag ik ervaren dat wat ik meegemaakt heb er “gewoon” mag zijn.. dat het mij gemaakt heeft samen met God in wie ik nu ben.. God gebruikt mijn omstandigheden om mij te vormen naar de vrouw die Hij voor ogen heeft..

Ben ik er dan nu… nee.. gelukkig is het hele leven een leerproces en zal ik vast nog wel eens onderuit gaan zoals iedereen…

Maar ik heb geleerd om niet meer op mijn omstandigheden te kijken maar omhoog en naar binnen te kijken.. en wat ontdek je dan mooie en bijzondere dingen..

Ik ben blij met wat ik tot nu toe heb bereikt!

Ik kan met recht zeggen dat ik echt Zielsgelukkig ben!

Soms kan je dat zo voelen tot in je tenen.. Blijf dicht bij jezelf en God.. dichtbij wat jou gelukkig maakt..

Ondanks je omstandigheden en in je omstandigheden!!

Mijn man en ik zingen vaak onderstaand lied.. het is ons lijflied geworden en het trekt ons er doorheen!!

Dus trek je het even niet zing dan met dit nummer mee… want zingen is 2x bidden!!

LEEF MET VOLLE TEUGEN

Op de drempel van het leven
Staar ik naar de horizon
Voel me plompverloren en verlegen
Dat ik sterk ben en gezond
Want jij bent ziek en ik begrijp het niet
Ik zou willen dat je hier blijven kon

Ben niet bang, alleen soms even
Maar dan zing ik mij er dwars doorheen
Voel me broos en moegestreden
Verlangend naar de overkant,
alleen Ik houd me vast aan alles wat zo mooi is
En ik tel ze, de kostbare momenten

Leef met volle teugen
Durf te leven met de dag
Glimlach elke morgen
Er is iets moois dat op je wacht

We hebben het ervaren
Dat het leven niet om ons draait
Dat wij alleen maar kunnen varen
Op de wind die waait waarheen hij waait
En elke dag een nieuwe kans
Om elkaar vast te houden

Leef met volle teugen
Durf te leven met de dag
Glimlach elke morgen
Er is iets moois dat op je wacht

En God, die bijna nooit te vinden is als je Hem moet hebben
Maar die soms toch, juist als er niets meer lijkt te redden
Zichtbaar wordt als hier op aarde tranen vallen van verdriet
Omdat er iets van waarde schuilt in als we hier op aarde
Het niet meer weten, niets anders kunnen
Dan maar bidden in een lied

Leef met volle teugen
Glimlach elke morgen
Nooit gedacht
Dat het zo tot een eind zou komen
Maar ik ga met jou
Dwars door de winter
Naar de lente en naar de zomer
Want jij en ik Wij blijven samen
En blijven zingen
Tot het eind Ik laat jou niet los

Leef met volle teugen
Durf te leven met de dag Glimlach elke morgen
Er is iets moois dat op je wacht
Geniet van je dagen
Verlies je in de tijd
Je wordt steeds gedragen

Tot in alle eeuwigheid
Geniet van je dagen
Verlies je in de tijd
Je wordt steeds gedragen
Tot in alle eeuwigheid
Dwars door de winter
Naar de lente
En naar de zomer

Want jij en ik
Wij blijven samen
Wij blijven zingen
Tot het eind
Want jij bent nooit Alleen Tekst: Elbert Smelt & Kinga Bán
Muziek: Trinity, Jelmer van der Veer & Kinga Bán
Label: Trinity Music

Be Blessed!!

Jezus.. Hij blijft…


In mijn werk ervaar ik wat Jezus kennen betekend..

Mijn bewoners glijden langzaam terug naar het “kindzijn”… hoe belangrijk is het dan dat je vanaf je kindertijd opgevoed bent met Jezus..

Als je echt alles kwijtraakt in je hoofd.. letterlijk en figuurlijk.. namen, plaatsen, waar jij je überhaupt bevindt.. noem maar op.. als je geest je zo in de steek laat..

Wat blijft er dan over??

Ik ervaar dat bewoners die met het geloof zijn opgegroeid alles vergeten… maar dat het geloof blijft..

Jezus…. Hij blijft!!

Jezus zit diep in je hart geankerd.. begin maar met zingen, bidden of bijbel lezen… en gelijk doen ze mee.. herkennen de versjes, de gebeden of de Bijbelteksten.. tot het einde toe blijft dit bestaan!

Wat ben je dan gezegend!

Hoe onrustig of angstig ze ook zijn.. begin maar met zingen, bidden of lezen en de rust en vrede daalt vaak neer!!

Hier mee wil ik zeggen.. deze aftakeling kan ons allemaal overkomen…. rijk… arm.. gezond.. ziek.. jong.. oud…

Wat is het dan ontzettend belangrijk om zo vroeg mogelijk je kinderen over Jezus te vertellen.. en voor ze te bidden…. zodat het in hun hart wordt verankerd!

Welke weg je ook mag gaan… Jezus zit verankerd.. en Hij blijft…

“Leer een kind van jongs af aan de juiste weg,
en het zal er niet van afwijken wanneer het oud geworden is”

In Prediker 22:6 staat: “Leer een kind van jongs af aan de juiste weg,
en het zal er niet van afwijken wanneer het oud geworden is”

Wat gaat deze tekst dan nu leven…

Ben blij en dankbaar dat mijn ouders mij van jongs af aan hebben verteld wie Jezus is!

JESUS SWEETEST NAME I KNOW!!

Wees bemoedigd en Gezegend!

Be Blessed!

GOD


God doesn’t give us what we can handle, God helps us handle what we are given.
Quote

Helpende handen..


Na mijn blog over “afgodjes” kwam ik in een soort rust.. ik vond het opeens ook minder erg om thuis te zijn.. ook had ik dagelijks weer het gevoel dat ik weer ontmoetingen had met God.. dit deed mij zo goed..

Zo ging mijn week verder, ik deed mijn ding en vulde mij elke dag met de dingen die belangrijk zijn voor mij, met Gods Liefde, en strekte mij elke dag uit naar Zijn Geest, dat de Heilige Geest mijn leven maar invulling wilde geven.. ik wilde in afhankelijk leven van deze God omdat ik weet dat Hij weet wat goed voor mij is..

Ongeveer anderhalve week later ging ineens de telefoon, ik had mij aan het begin van dit C-virus opgegeven voor Helpende Handen, dit is voor zorgverleners die de handen uit de mouwen willen steken als de nood aan de man is, de mevrouw aan de telefoon vroeg of ik nog beschikbaar was en eventueel wilde helpen.. ze hadden mensen nodig..

Ik schrok.. ik dacht dit kan niet… mijn hart sloeg over.. en wilde eigenlijk gelijk al zeggen.. “natuurlijk”… maar ik heb ook al veel geleerd ondertussen dat ik niet gelijk over al ja op moet zeggen.. want dat hoeft niet.. ik mag gerust nadenken en later beslissen of dit iets voor mij is en bovenal of dit in Gods plan paste.. ik hield mij stil en was benieuwd wat ze nog meer te vertellen had..

Ze vertelde dat het wel ging om helpen binnen een verpleeghuis waar het C-virus was uitgebroken, er was veel vast personeel ziek geworden en nu zaten ze om zorgverleners verlegen..

Pfff.. helpen wilde ik heel erg graag… maar helpen waar corona was uitgebroken.. dat was andere koek.. ik viel even stil en heel veel gedachten schoten door mij heen… moest ik hier wel ja op zeggen.. kon ik hier wel ja op zeggen.. is dit verantwoord?? kan ik het überhaupt wel??

Heer is dit echt wat U van mij vraagt? wilt U dat ik dit ga doen?

Wilt U dat ik deze sprong in het diepe ga maken??

Ik zei dat ik even tijd wilde hebben om hier over na te denken, ik vertelde ondertussen wie ik was en dat ik ook mantelzorger ben en daarom even tijd nodig heb voor mij zelf om te beslissen of ik dit wel wilde doen..

Hihi.. ik schrok van mijzelf.. zei ik dit?? wat een wijsheid en besefte mij dat het leven mij al veel geleerd had..

Ze vond het erg logisch dat ik hier even over na wilde denken, ze wilde het wel graag die zelfde dag weten dus sprak ik af dat ik haar s’middags terug zou bellen..

Ik legde de telefoon aan de kant en ging in gesprek met God..

Moet ik dit echt doen.. is dit wat U van mij vraagt?? Past dit in Uw plan met mij?

Mijn hart zei gelijk DOEN.. maar mijn gevoel ging een heel andere kant op..

Heer ik durf dit niet.. dit kan ik toch niet doen.. is dit wel verantwoord? Ik… mantelzorger… zelf nog herstellende.. pff.. moest echt wel even slikken en mijn hart sloeg over.. en dan “wat zullen de mensen wel niet zeggen”.. onverantwoord…”

Maar ik denk dat ik iemand ben van de uitersten en dat ik dan eigenlijk op mijn best functioneer.. waarom weet ik niet..

Ik dacht na hoe ik er achter kon komen wat God hierin van mij vroeg.. en ineens kreeg ik de gedachte.. overleg met je vriendin… hoor wat zei zegt.. zij kent je situatie en redeneert vaak nuchter en objectief.. dus ik belde haar en zij nam direct de telefoon op.. ik vertelde haar dat ik was gebeld door helpende handen en dat ik ontzettend was geschrokken en niet goed wist wat ik nu moest doen.. we liepen samen de punten na.. de voor en tegens.. en we kwamen tot de conclusie dat je in de supermarkt meer kans op besmetting hebt dan beschermd werken in besmet gebied.. en het was voor mij wel een enorme kans om er achter te komen of dit is wat ik graag weer wil gaan doen.. en of ik lichamelijk dit werk weer aan zou kunnen..

Werken in de fysieke zorg..

Na het gesprek ging ik terug naar God en legde mijn voor en tegens op een rij.. maar ik was toch nog niet helemaal gerust.. ik heb meer bevestiging nodig Heer…

Toen zei iets in mij.. bel je re-integratiecoach.. zei is een integere vrouw, zij kent jouw situatie en weet ook hoe je in elkaar zit.. en ik zei tegen mijzelf.. als zij ook enthousiast reageert en de voors en tegen met mij naloopt en de voors de overhand hebben dan is het oké.. dan wilt U dat ik het ga doen.. maar als zij twijfelt en het mij afraadt dan doe ik het niet.. dan is het echt onverantwoord..

Zo gezegd.. Zo gedaan..

Ik belde haar op en wonderwel nam ze gelijk de telefoon op.. ik vertelde haar wat er was gebeurt en ze zei direct.. wat bijzonder.. maar wat wil je zelf.. een wat zegt je gevoel.. ik deelde met haar de voors en tegens.. en we kwamen tot de zelfde conclusie die ook al uit het gesprek met mijn vriendin naar voren kwam..

Dit was voor mij de tweede bevestiging en genoeg om een weloverwogen keuze te maken..

Voldoende om Ja te zeggen..

En ook al zou ik ziek worden.. dan heb ik in ieder geval gedaan wat ik het liefste doe…

Hij gaat met mij mee, en in die afhankelijkheid doe ik het ook.. ik kan dit absoluut niet in eigen kracht.. daar was ik mij heel erg van bewust..

Dus ik ging het doen..

Je wilt niet weten hoe spannend ik dit telefoontje vond..

Nog steeds twijfelde wel mijn gevoel.. ben ik niet onverantwoord bezig. maar merkte dat dit gevoel ook gebaseerd was op.. “wat zullen de mensen wel niet zeggen”… en ik Pleaser van anderen vond dit toch wel het moeilijkst.. maar wilde dit keer dicht bij mijzelf blijven en bij wat God van mij vroeg..

Ik bad God om rust als het in Zijn plan paste… en paste het niet in Zijn plan dat hij mij dan wilde overspoelen met angst.. en ongerustheid…

Ik wachtte nog een uurtje met bellen en voelde mij kalm worden.. en kreeg een bepaalde rust.. ook een gevoel van uitdaging overviel mij.. ik mocht weer wat betekenen.. ik kon eindelijk mijn handen weer uit de mouwen steken..

Ik belde haar op en zei dat ik het ging doen.. we namen alles door.. ik kreeg een contract van drie maanden en 3 uur en de meer uren kon ik gewoon schrijven.. en ging als helpende aan de slag.. waar ik ook de diploma’s voor heb..

Ik legde de telefoon neer en een gezonde spanning overmeesterde mij.. wat was ik blij dat ze had gebeld.. maar tegelijk ook spannend.. wat zou ik aantreffen.. hoe ging het allemaal in zijn werk..

Ik zou die week erop beginnen.. maar een uurtje later belde ze op en vroeg mij of ik de volgende dag al wilde beginnen.. de nood was erg hoog..

De volgende dag ging ik in mijn brommobiel op weg naar het verpleeghuis.. spannend was dat ritje.. maar ik ging er biddend heen.. ik zegende in de auto het verpleeghuis, de bewoners en al het personeel.. en vroeg Hem of hij er wilde zijn en ons wijsheid wilde geven..

Ik kwam daar en kreeg instructies over de beschermende hulpmiddelen.. helemaal ingepakt moest ik aan het werk..

Wat was de eerste dag pittig… en erg warm in de beschermkleren.. bijna al het vast personeel is besmet met het virus.. en van alle bewoners waren er nog maar een handjevol gezond.. we moesten er dus tegenaan met hoofdzakelijk invallers.. dit is lastig want tijd om in te werken was er niet.. het is pionieren en improviseren..

Het verdrietige is dat de bewoners ons niet kennen en wij voor hun staan in gekke pakken.. met spatscherm, mondkapjes.. schorten en handschoenen aan.. kan mij voorstellen dat dit voor hun verschrikkelijk eng over komt..

Het is een verpleeghuis waar mensen wonen met vergevorderde dementie.. deze bewoners begrijpen vaak niet wat er gebeurt en merken jou onrust en hectiek des te meer.. het zijn mensen die nog leven op gevoel.. en juist dat valt weg.. ze zien alleen je ogen.. deze mensen leven op jou uitdrukkingen in het gezicht.. daaraan kunnen zij vaak lezen hoe je iets bedoelt en nu zien ze alleen je ogen..

De kunst aan ons is om onze ogen te laten lachen terwijl ons hart wordt geraakt door al dit verdriet.. dat kan ik omdat ik Liefde voel..

Zijn Liefde voor deze bewoners..

Maar tegelijk voel je ook verdriet en delen we de zorgen die we hebben.. overleven ze dit.. hoe ziek worden ze.. wat zijn de gevolgen..

In de week voordat ik daar kwam werken waren er al een paar bewoners overleden.. de gevolgen werden steeds zichtbaarder.. terwijl dat het C-virus er nog maar een week aanwezig was.. zien we dat dit C-virus razendsnel om zich heen grijpt als het eenmaal is uitgebroken..

Ook raakt het verdriet van de familie je.. de familie die niet bij hun geliefden kunnen zijn die ziek zijn.. pas als er geen kans meer is op herstel en het stervensproces in gang is gezet.. dan mag de familie er bij.. en dan staat de familie soms voor onmenselijke keuzes…

Ga ik wel of ga ik niet…

Als de familie ook kwetsbaar is.. of ziek zijn… dan moeten ze hun geliefde soms zonder hun nabijheid laten gaan.. wat een diep intens verdriet geeft..

En als zorgverlener sta je machteloos.. wat wil je soms andere keuzes maken dan wat de regels voorschrijven.. dit breekt je hart..

Wat leven we toch in een rare tijd…

En toch doe ik het werk met een blij hart en ben ik dankbaar dat ik het kan en mag doen.. dat ik hier van betekenis kan zijn.. ik probeer ondanks de heftigheid nog iets van plezier bij de bewoners te brengen.. af en toe een grapje en proberen het “normale” ritme van de dag zo goed mogelijk door te laten gaan.. en dat is hard werken..

Elke dag ga ik met biddend hart er naar toe.. in deze tijd raak ik zo doordrongen van het feit dat ik het alleen niet kan.. ik heb God zo nodig.. altijd natuurlijk.. maar juist in deze tijd ben ik er nog meer bewust van.. ik kan dit absoluut niet alleen..

Na 30 jaar op deze manier terug in de zorg.. had ik van te voren niet kunnen bedenken.. maar waarom God mij juist nu in deze tijd hier heeft neergezet… daar wordt ik mij elke dag meer bewust van..

Een voorbeeldje..

Tijdens mijn werk mag ik een verlengstuk zijn van Hem.. er lag een bewoner op sterven… (dit brengt bij mij altijd een vreemd soort spanning… vind het altijd een heftig iets en echt het went nooit..) ik verleende samen met een ander zorgverlener zorg aan deze bewoner.. de andere zorgverlener moest even weg om spulletjes op te halen en ik was alleen met de bewoner.. ik merkte dat deze bewoner erg onrustig was en ik zag angst in de ogen bij deze bewoner.. ineens kreeg ik op mijn hart om voor deze bewoner te gaan bidden.. en zacht bad ik voor deze bewoner.. dat God er wilde komen met Zijn rust en dat Hij zijn beschermende handen om deze bewoner wilde leggen.. ik sprak zacht tegen deze bewoner en vertelde dat God er bij is, dat het goed was en dat Hij draagt… ik wist niet of deze bewoner het nog mee kreeg… maar dit weerhield mij niet om te bidden… ondertussen kwam de andere zorgverlener terug.. en ook de dienst doende verpleegkundige kwam binnen.. en opeens merkten we op dat deze bewoner erg rustig was geworden en dat deze bewoner er vredig bij lag…. op dat moment drong het nog niet echt tot mij door, je hoofd is bezig met zorgen.. maar na dat we klaar waren en naar beneden liepen schoot het door mij heen..

God U was daar… wat ben ik blij en dankbaar dat U dit op mijn hart heeft gelegd.. dat ik voor deze bewoner mocht en kon bidden..

Deze momenten maken mijn werk dierbaar.. en ervaar ik Zijn nabijheid en Zijn kracht in mijn zwakheid..

Dit maakt dat ik door kan gaan.. ondanks dat het fysiek enorm zwaar is en mentaal ook..

Ik ben blij en dankbaar dat ik het kan..

Tot nu toe ben ik en mijn partner nog steeds gezond en kan ik het allemaal bolwerken en loopt thuis alles in hetzelfde ritme door..

Ik bid en hoop dat dit zo mag blijven.. ik heb ondanks dit heftige gebeuren veel plezier weer in het zorgen van deze groep ouderen.. zij hebben een speciaal plekje in mijn hart.. daar ben ik in deze heftige week wel achtergekomen..

Hoe dit in mijn verdere leven vorm gaat krijgen is voor mij nog een open boek.. maar God is de auteur en regisseur van mijn levensverhaal.. dus ben erg benieuwd..

Wordt vervolgd…

Genesis 2:18



“Eenzaamheid is het eerste waarvan God zei dat het niet goed was!
Genesis 2:18

BEVRIJDINGSDAG 2020


Niet wegkijken
Niet goedpraten
Niet uitwissen
Niet apart zetten
Niet normaal maken
Wat niet normaal is

De tekst van de Koning

Identiteitskaart


Ik ben niet wat ik doe
Ik ben niet wat ik heb
Ik ben niet wat mensen over mij zeggen
IK BEN GODS GELIEFDE KIND!
Dat is wie ik ben
Niemand kan dat van mij afpakken
Ik hoef mij geen zorgen te maken
Ik hoef mij niet te haasten
Ik kan Jezus vertrouwen
en Zijn Liefde met de wereld delen!

“Afgodjes”


Beste lezers van mijn blogs..

Vinden jullie het bij tijd en wijle ook zo zwaar om je leven te leiden in deze coronacrisis? Nee??

Nou ik wel..

Ik voel mij af en toe zo leeg.. en dan ga je opzoek naar iets wat die leegte kan vullen..

Vind het ook lastig om daarin God te vinden.. zoeken gaat wel.. ik pak mijn bijbel, mijn leesplannen, mijn zingen.. maar toch.. God vinden daarin is wel en ander ding.. en soms.. ja dan is het gewoon stil..

Maar hoe erg is stil??

Van nature ben ik een spring in ’t veld.. een doener.. en geen stilzitter.. wat er nu ook gebeurt druist helemaal tegen mijn karakter in..

Maar we worden nu gewoon stil gezet.. in de rust gebracht.. tijd om over dingen na te denken…

Ik luister bijna elke naar Groot Nieuws Radio, en dan naar Blessings, By Jorieke of Brandstof.. stuk voor stuk bemoedigende programma’s, maar ook programma’s die je prikkelen.. of je aan het denken zetten..

Zo ook vorige week dinsdag 28 April By Jorieke met Arie de Rover...

Zo wie zo vind ik het altijd fijn om naar Arie de Rover te luisteren.. Hij brengt je altijd weer terug bij waar het echt om draait in dit leven.. Het vaderhart van God.. niks meer en niks minder.. en dit in alle rust.. zijn manier van vertellen en spreken brengt je al in een soort rust modus… maar dan kan je hart en hoofd nog wel enorm onrustig zijn.. en heeft het even tijd nodig om tot rust te komen.

De eerste vraag die werd gesteld was: “wat ben je kwijtgeraakt door het Coronavirus wat doet dat met je”

Zo die was gelijk raak…

Ik liet de vraag in mij omgaan… bij Groot nieuws radio kun je reageren op het programma en ook op deze vraag mocht je reageren..

Ik kreeg heel erg op mijn hart om te reageren.. ik doe dit nooit want vind het toch wel een beetje eng.. stel dat je bericht voorgelezen wordt..

Iets met kwetsbaar??

Maar goed ik kreeg het duidelijk op mijn hart, en heb dus gemaild wat ik door de corona ben kwijtgeraakt en wat dit met mij doet…

En het doet veel met mij heb ik gemerkt.. al mijn vrijwilligerswerk is gestopt.. en je valt dus in spreekwoordelijke gat.. en ja hoe vul je die dan weer op.. ook haalde ik juist mijn energie daar vandaan.. na 30 jaar was ik eindelijk weer in de gelegenheid om buiten de deur te werken en was ik druk op zoek naar een nieuwe richting in mijn leven en wat God van mij vraagt daarin..

En dan kom je thuis te zitten.. met niks.. met alleen je zelf en de zorg voor je man..

In een keer werd mijn zoektocht naar wie ik ben en wat ik graag wil abrupt afgebroken.. ik werd “opnieuw” stil gezet.. althans zo voelt het voor mij.. af en toe krijg ik flinke dreunen op mijn blauwe plekken..

Er kwam een enorm leeg gevoel over mij heen.. en hoe vul ik die leegte.. hoe kom ik in rust??

Je doet je ding en sommige dagen heb je er meer last van dan andere dagen.. zo is het leven.. zoals iedereen het ervaart… zo gaat het bij mij ook.. en niet anders..

Maar die leegte knaagt wel… ik ben een doener zoals ik al schreef en ik wordt niet gelukkig van stil zitten en ik denk ook niet dat God dat van mij vraagt.. Hij weet dat ik daar niet gelukkig van wordt.. en Hij heeft mij gemaakt..

Nadat ik gemaild had luisterde ik verder naar de uitzending… Arie sprak verhelderend over onze “Afgodjes”

Ik vroeg mijzelf af: “hoe zit het met mijn afgodjes?”

Alles passeerde de revue… vrijwilligerswerk, de kerk, mijn geloof, mijn mantelzorgtaken..

Met welke drive doe ik wat ik doe? Waarom doe ik wat ik doe?

Eerlijk?? Ik keek er naar en dacht.. tja mijn vrijwilligerswerk is weggevallen en ik val in een diep gat.. was het dan toch mijn “afgodje” geworden? Mijn steunpilaar.. mijn houvast.. kon ik niet meer zonder??

Voelde ik mij alleen maar “gezien” als ik mijn werk had??

Tja… mijn vrijwilligers werk was wel een beetje mijn “afgodje” geworden..

Is dat erg?

Nee in zekere zin niet natuurlijk.. het geeft voldoening.. het geeft nieuwe energie.. afleiding..

Maar kan ik er zonder als het wegvalt..

Waar ben ik als ik geen werk meer heb.. waar is mijn identiteit op gevestigd?? voel ik mij alleen maar van betekenis als ik werk heb??

Als alles wegvalt is mijn identiteit dan zo verstevigt in Hem dat Hij voldoende is in mijn leven??

Voel ik mij net zoveel van betekenis als ik alleen God nog zou hebben??

Arie zei.. “Wij gaan direct ons afgodje reanimeren als hij wegvalt.. logisch zit in onze natuur.. maar kunnen we het ook op dat moment loslaten en overgeven aan Hem.. in afwachting en vertrouwen dat Hij alles in Zijn hand heeft.. en dat ik niet afhankelijk ben van mijn werk.. maar alleen afhankelijk ben van Hem..

Jou hele hebben en houden overgeven aan Hem..

Dit vond ik erg moeilijk want ik stond eigenlijk mijn “afgodje” direct te reanimeren en oplossingen te zoeken om mijn leegte te vullen… in plaats van het van Hem te verwachten.. hierin zocht ik God wel maar ik kon Hem nog niet vinden..

Die ochtend werd ik mij heel erg bewust dat ik de Heilige Geest hierin zo nodig had.. dat Hij alleen mijn leegte kon opvullen..

Jou leegte laten vullen door Hem.. en dan gewoon maar berusten in wat het op dit moment is.. gewoon genieten van de tijd die je gegeven is om nieuwe dingen te ontdekken??

En oké.. als het even duurt voordat Hij vult.. neem dan die tijd.. en wees niet zo ongeduldig..

Haha dat is nou net niet een van mijn sterkste kanten.. “Geduld”

Natuurlijk mis ik mijn werk.. mis ik de connectie met de mensen en met de collega’s, en dat is goed.. anders moet je je afvragen of je op de goede plek zit..

Aan het einde van de uitzending werden de mails en WhatsApps voorgelezen… ik schrok toen ik ineens mijn reactie voorbij hoorde komen.. dit had ik eerlijk gezegd niet verwacht.. maar achteraf gezien moest het zo zijn..

Het antwoord van Arie was een antwoord van God… het was erg bemoedigend en het mooiste wat ik kon ontvangen.. ik weet dat het God was die mij een antwoord gaf op mijn worstelen…

Hij zei dat het logisch was dat ik in een enorm gat was gevallen.. en voor Arie ook herkenbaar.. na 30 jaar weer je leven oppakken en opnieuw wordt je stil gezet..

God antwoordde: “voel het maar… en oordeel er niet over.. trap jezelf niet de grond in.. wordt er niet boos van.. voel maar wat het met je doet.. en ga met dat gevoel naar God.. en zeg tegen Hem wat je voelt en dat je zo graag vrijer zou willen zijn.. en wilt U er voor in de plaats komen.. en als straks de crisis voorbij is ga je het zelfde misschien weer doen maar met een iets andere identiteit…

Ik was er stil van.. zo mooi.. en tegelijk kwam het zo binnen.. ik werd enorm geraakt.. en begon te huilen.. want wat heb ik daar een handje van… (mijzelf veroordelen.. boos worden op mijzelf.. gelijk mijzelf de grond in trappen.. toe doe even normaal.. niet zo aanstellen… even geduld en je mag weer…) ik vloog direct mijn gevoel voorbij.. ik heb dat ook nooit geleerd om bij mijn gevoel te blijven staan.. ik mocht en kon nooit voelen anders had ik niet overleefd wat ik meegemaakt heb.. ik moest mijn gevoel altijd uitschakelen.. dus ja wat doe ik als het moeilijk wordt?? Mijn gevoel uitschakelen.. en in de overlevingsstand!

En wat zegt God nu tegen mij.. VOEL HET MAAR!!!

Weet Hij dan niet hoe moeilijk en eng ik dat vind.. VOELEN??

En toch.. op dat moment kon ik bij mijn gevoel komen en echt voelen wat dit met mij deed.. op dat moment had ik zo’n intiem moment met mijn Heer.. en mocht ik in Zijn aanwezigheid voelen wat het met mij deed… zo wonderlijk… en zo goed.. het was helemaal niet eng… omdat ik het in Zijn veiligheid mocht doen.. Hij sloeg letterlijk Zijn armen om mij heen en ik waande mij bij Hem op schoot.. ik mocht er gewoon zijn met al mijn gevoelens.. zonder veroordeling..

Op dat moment kwam er een enorme rust over mij heen.. een heerlijke innerlijke rust.. Op dat moment kwam Hij er voor in de plaats..

Heerlijk!!

De dagen erna werden gevuld met blijdschap en rust.. elke dag mag ik beginnen met Hem.. en elke dag krijg ik nieuwe energie.. ik doe mijn dingen met een andere intentie en vanuit een bepaalde rust..

God is zo goed, Hij weet wat ik nodig heb en voorziet.. en ik zie uit naar de dag dat alles weer “normaal” wordt en ik gewoon weer naar mijn werk kan.. mijn mensen weer ontmoeten kan.. en niet alleen mijn werk, maar ook weer naar mijn vrienden, familie, de kerk, naar koor enz enz…

Tot die tijd mag ik rusten bij Hem.. in afwachting…

Hij is erbij..

Ik mag nu opladen zodat als alles weer open gaat ik de Balance heb dat ik er niet meer afhankelijk van ben! Dat dit werk niet mijn identiteit is.. dat ik het niet doe om eindelijk weer van betekenis te zijn maar dat als ik het werk niet zou hebben ik nog steeds van betekenis ben, gewoon om de simpele reden dat ik ben wie ik ben..

Een geliefd kind van de Vader!

Niet in wat ik doe ligt mijn identiteit maar in wie ik ben!

In Hem!

Deze hele coronacrisis brengt mij veel.. moeilijkheden maar ook inzichten…

Soms is het nodig om er af en toe weer bij bepaald te worden, even wakker geschud te worden..

Wie ben ik!

Wat ben jij kwijtgeraakt door de coronacrisis?? en wat doet dit met je??

Ik hoop dat je in de verliezen een ontmoeting mag hebben met Hem.. weet dat wat er ook gebeurt jij ook een Geliefd kind van de Vader bent en blijft!

Je bent het waard!!

Be Blessed!

Spreuken 16:3


Wentel uw werken op de HEERE, en uw plannen zullen bevestigd worden.
Spreuken 16:3 HSV

PSALM 73:23


Want ik mag altijd dicht bij U zijn.
U houdt mijn hand vast.
Psalm 73:23

Wanneer…


Wanneer het verleden je heeft getekend
Laat het heden je dan kleuren
Quote

Mantelzorg in Coronatijd 2


Ik ben blij en dankbaar!

Nadat ik getest ben ging ik weer naar huis, de spanning viel iets van mij af maar nu was het spannend wat er uit zou komen..

Als de uitslag positief was dan hing er heel veel aan vast.. hoe moest de zorg voor mijn man dan geregeld worden.. konden we het thuis redden? want hoe zou de ziekte verlopen? Bleef het bij milde klachten..

Heer U bent er bij.. ik hoop het zo…

Helaas bleef ik nog steeds benauwd bij inspanning, gelukkig draaide ik een goed nacht en de volgende ochtend bleef het nog steeds bij dezelfde klachten..

Gelukkig verergerde het niet.. dit vond ik al positief!

De maandag kreeg ik de uitslag..

Negatief!

Een gevoel van dankbaarheid ging door mij heen.. er viel een enorm grote last van mij af en ik slaakt een zucht van grote opluchting..

Dank U Heer!

Hihi ik was bijna geneigd om de vlag uit te hangen.. 🤭

Weet je.. verdacht van corona is gewoon verschrikkelijk.. dat doet mentaal zoveel met je!

Nu kon de rust in huis weerkeren, de thuiszorg kon gewoon weer komen voor mijn echtgenoot.. en het belangrijkste… mijn echtgenoot kon gewoon weer naar de studio.. zijn dagbesteding..

Weer structuur en houvast!

Door de uitslag werd ons wereldje weer wat groter.. natuurlijk blijf je kwetsbaar en val je nog steeds in het risico gebied.. maar gewoon het gevoel dat je niet besmettelijk bent..

Ik besef mij ten zeerste dat de uitslag ook positief had kunnen zijn.. Corona is gewoon een vreselijk virus… en denk aan de mensen die wel een uitslag krijgen dat ze corona hebben, en als je de heftige variant treft dan staat je leven op de kop.. lichamelijk en geestelijk voer je een ongekende strijd..

Ik leef met de mensen mee die geraakt zijn op wat voor manier dan ook door Corona, lichamelijk, geestelijk, financieel, sociaal.. en ook de mensen die dierbaren hebben verloren aan dit vreselijk virus..

Nu dus opknappen.. want met dat deze goede uitslag was ik er nog niet..

Tja wat was heb ik dan onder de leden??

Voor dat ik dat ga vertellen wil ik graag eerst nog iets anders met jullie delen.. ik twijfel wel of ik het wel moet delen..

Maar die twijfel komt uit mijn trauma en onzekerheid met mensen en artsen.. ik ben bang ben dat ik weer als hypochonder of iets dergelijks wordt neergezet.. maar het blijft maar door mijn hoofd malen waardoor ik toch besluit om het met jullie te delen.. in de wetenschap dat het twee kanten op kan vallen.. waarbij ik hoop dat het de goede kant op gaat vallen..

Al maanden gaan mijn gedachten terug naar eind januari.. het laat mij niet los.. de trouwdag van mijn lieve ouders..

Wij waren onderweg naar Friesland omdat mijn ouders 50 jaar getrouwd waren die dag.. het was een verrassingsbezoek.. dus gingen we met de trein.. in die tijd kwam net het coronavirus in opspraak.. Wuhan ging bijna op slot en hier in Nederland was het nog niet.. tenminste dat werd toen gezegd.. (nu gaan er al andere zienswijze rond vanuit de onderzoeken die er zijn geweest) toen wij in de trein zaten stapten er op een gegeven moment drie chinezen personen in de trein.. alle drie met mondkapjes op.. dit is voor chinezen niet vreemd maar wat mij opviel was dat een van die drie enorm aan het hoesten was.. gezien de toestand in de wereld dacht ik bij mij zelf.. als zij bij ons in de coupe gaan plaats nemen dan vertrekken wij naar een andere coupe.. niet om hun.. maar voor ons eigen kwetsbare gezondheid.

Maar ze liepen verder en namen plaats in een ander coupe..

Ik dacht het zal toch niet..

We reisden verder en ik liet het los.. we hebben een gezellig dag gehad en avonds gingen we weer naar huis.. zonder gekke dingen zijn we veilig thuis gekomen..

Het bleef wel in mijn achterhoofd hangen maar verdrong het direct.. ik dacht hier ga ik niks mee doen.. ik ga dit niet aankaarten.. ik ben altijd de sjaak… ik zal niet de eerst zijn.. niet ik..

Sommige mensen/artsen hebben namelijk al een vooroordeel over mij en denken dat ik hypochonder ben.. dus nee… het zal niet vanuit mij komen..

Niet ik.. niet uit mijn mond!!

Maar.. na anderhalve week werd ik flink ziek.. hoge koorts en belandde ik op bed.. dit duurde en paar dagen.. ook was ik enorm verkouden.. gelukkig had mijn man nergens last van.. totdat.. ik knapte net een dag op en toen werd mijn man ziek.. hoge koorts.. en die werd zo ziek dat ik mij toch wel zorgen begon te maken.. boven de 41 graden koorts en op een gegeven moment heb ik toch de dokterswacht gebeld.. het was in het weekend dat het enorm stormde en niemand de weg op mocht.. de de arts belde terug en zei.. ik kom niet dat is onverantwoord.. maar uit uw verhaal maak ik op dat uw man longontsteking heeft.. ik schrijf een antibiotica voor en hopelijk gaat het zijn werk doen.. angstvallig hield ik mijn mond over onze ervaring in de trein.. ik durfde het niet te zeggen met het idee in mijn achterhoofd dat ze mij toch niet zouden geloven.. ik ben toch hypochonder??

Een paar uur later arriveerde de taxi met de antibiotica en na een paar heftige dagen knapte mijn man op..

Tja.. dan rijst natuurlijk nu de vraag… hebben we toen al corona gehad?? Wie zal het zeggen??

We zijn toen niet getest en nu ben ik getest en heb ik het niet.. (gelukkig) maar deze test zegt niet of ik het destijds heb gehad..

Ik heb toen niks daarover verteld omdat ik het gewoon niet durfde… ik heb de nodige trauma’s opgelopen in de ziekenhuizen en met artsen waardoor ik terughoudend ben geworden maar ook erg onzeker in wat ik wel en niet vertel.. dit zijn helaas de sporen…

Het gekke is dat mijn gedachten er steeds naar terug gaan.. nu nog meer doordat er vanuit de overheid ook steeds meer geluiden komen dat zeer waarschijnlijk het virus al veel eerder in Nederland was dan toen de eerste corona patiënt bekend werd..

Lees hier het artikel: https://www.ad.nl/binnenland/het-coronavirus-was-al-veel-langer-in-nederland~af840f5b/?referrer=https://www.google.com/

Tja wat heb ik dan nu onder de leden gehad?

  • Zouden we het C virus al hebben gehad waarom ben ik dan weer ziek geworden?

Het RIVM zegt dat het niet zeker is dat je immuun bent als je het gehad hebt.. maar dan hebben we al wel antistoffen opgebouwd waardoor we het een stuk milder hebben gehad en mijn man ook niet ziek is geworden.. die kreeg namelijk alleen maar lichte koorts klachten..

  • zou ik een opvlamming van mijn SLE hebben dan zou mijn man geen koorts hebben gekregen.. want SLE is niet besmettelijk.. een virus wel..

Tja zeg het maar…

We zullen het waarschijnlijk nooit weten…

Is dat erg???

Nee ik vind het prima.. Ik neem het leven zoals het elke dag op mijn pad komt.. met zijn ups en downs..

Om het een en ander uit te sluiten heb ik in overleg met mijn reumatoloog nog wel bloed geprikt…

Na de “goede” uitslag ben ik nog twee dagen erg benauwd geweest bij inspanning en daarna knapte ik op.. de hele week was ik nog wel ontzettend moe.. alles was gauw te veel..

Maar langzaam stapje voor stapje klom ik weer omhoog uit dit dal..

Ik ben nu bijna twee weken verder en merk dat ik steeds verder opknap en mijn energie level al weer aardig op peil is..

Ben fit genoeg om weer heerlijk actief te zijn, ik wandel veel.. alleen of samen met een vriendin… heerlijk in de natuur en waar ik mijzelf heerlijk kan opladen..

Ik weet dat er ontzettend veel mensen voor ons gebeden hebben en wil iedereen bedanken daarvoor…

God Zorgt!

Aardbeien toetje!


Vandaag heerlijke Aardbeien toetjes gemaakt!

Makkelijk en snel klaar..

Wat heb je nodig:

  • Cupcakeblik
  • Oven
  • Beslagkom
  • Steelpannetje
  • Mixer
  • 200 gr amandelmeel
  • 50 gr havermoutmeel
  • 50 gr kokosrasp
  • 70 gr kokosolie
  • 40 gr noten
  • 40 gr honing

Voor de topping

  • Blikje kokosmelk uit de koelkast
  • Aardbeien naar eigen inzicht
  • Scheutje honing
  • Klein beetje kokosrasp

Vet de cupcakeblik in met beetje kokosolie. Zet de oven aan op 175° Smelt de kokosolie in een steelpannetje en die daar de honing bij. Meng de amandelmeel, havermoutmeel en de noten door elkaar in beslagkom. Als de kokosolie met de honing is gesmolten meng je dit door het meel met de noten. Het wordt nu een stevige massa. Verdeel dit in het cupcakeblik en druk het stevig aan, iets omhoog bij de randjes zodat je een kuipje model krijgt. Schuif het voor 15 minuten in de oven. Haal het uit de oven en laat het helemaal goed afkoelen voor je de bakjes eruit haalt, anders breken ze.

Nu maak je de topping

Doe de (stevige) kokosmelk in een kom en doe daar de aardbeien en de honing bij. Mix dit met een mixer tot een glad mengsel. Schep dit in de afgekoelde bakjes en druk er bovenop een aardbei en schep er den beetje kokosrasp overheen

Eet Smakelijk!

Meesterwerken uit Gebrokenheid!


Prachtig nummer gezongen door Kirsten Alting-Winkelman… enorme bewondering voor deze moedige bijzondere vrouw!
Zij deelt onderstaand schrijven en zingt het nummer!
Voor velen een herkenbare tekst.. denk dat we allemaal wel een stuk(je) gebrokenheid kennen!
Hou vol… in deze crisis is Hij dichtbij!!

Ik had het echt op mijn hart om dit lied voor jullie te zingen en delen juist nu de wereld een wereld wat beheerst wordt door corona, chaos, gebrokenheid, angst en pijn.
We hebben er allemaal mee te maken. Hoe ik ermee te maken heb is dat ik opgenomen ben in een verpleeghuis, bedgebonden ben en mijn man en kinderen al weken niet gezien heb. Jij hebt vast op hele andere manieren ermee te maken. Misschien lijkt alles hopeloos en gebroken.
Maar ik hoop dat dit lied je hoop en kracht mag geven. Want God maakt juist Zijn meesterwerken uit gebrokenheid.
Geschreven door Dixie Phillips,Kenne Walker en Natalie Cromwell. Als je dit deelt wordt de tekst niet meegedeelt dus mijn verzoek om mijn tekst te kopieren en erbij te plakken

Lyrics

When your life falls apart
Left with an injured heart
Bring your hurts to the Master
He comes to where you are
Redeems and heals your scars
Brings beauty from disaster

‘Cause every masterpiece made by Jesus
Begins with broken pieces
He takes the shattered clay
And mingles truth with grace
Day by day, time after time
His work of art is redesigned
Every masterpiece begins with broken pieces

No one could understand
Why nails pierced His feet and hands
And He hung on Calvary
His wounded body bled
Painted His cross red
This was His finest artistry

Cause every masterpiece made by Jesus
Begins with broken pieces
He takes the shattered clay
And mingles truth with grace
Day by day, time after time
His work of art is redesigned
Every masterpiece begins with broken pieces

Mercy shapes you into what you were always meant to be
A vessel of His love and glory

Cause every masterpiece made by Jesus
Begins with broken pieces
He takes the shattered clay
And mingles truth with grace
Day by day, time after time
His work of art is redesigned
Every masterpiece begins with broken pieces

Be Blessed!

Johannes 14:27


Ik laat jullie vrede na; mijn vrede geef ik jullie, zoals de wereld die niet geven kan. Maak je niet ongerust en verlies de moed niet.
Johannes 14:27

Mantelzorg in Coronatijd 1


In mijn vorige blog “Houd vol… ik ben met je” schreef ik al wat deze periode met ons kan doen… de angsten die we kunnen voelen en de worstelingen die er zijn en kunnen komen..

Toen ik die blog schreef was het nog niet heel erg dichtbij gekomen en had gehoopt en gebeden dat het onze deur voorbij mocht gaan..

En dan komt het ineens heel dichtbij…

Niet dat het bij ons al definitief is vastgesteld maar dat je verdacht bent..

En wat komt er dan een narigheid over je heen.. je beland in een ontzettend spannende tijd.. een tijd die je niet mee wilt maken maar waarin je geen keus hebt dan er dwars door heen te gaan!

Op goede vrijdag begonnen de klachten bij mij, verkouden en ontzettende hoofdpijn.. ach ik dacht gaat wel weer over.. maar het werd steeds erger.. er kwam keelpijn bij en de hoofdpijn werd steeds erger tot misselijk aan toe..

Ik twijfelde… moet ik contact op nemen met de huisarts.. of gaat het vanzelf voorbij.. na wikken en wegen toch maar contact op genomen.. omdat mijn echtgenoot ook in de risicogroep valt wilde ik geen risico nemen..

Aan de andere kant ben je terug houdend omdat het nogal een eng idee is en je niet weet wat je verwachten kunt.. ik belde en werd verwacht op de coronapoli in onze woonplaats.. als ik kwam kon ik in wachtkamer 7 plaatsnemen en een mondkapje opdoen wat klaar ligt…

Daar ging ik…

Kriebels en spanning van heb ik jou daar.. niet zo zeer dat ik bang was maar meer het ongewone… het bijzondere.. het onzekere..

Op dat moment flitste er een gebed door mij heen die iemand van onze huiskring de avond ervoor had gebeden voor mij, en wat had ik dat nu nodig had..

Ik was die avond al niet lekker maar we hadden via Jitsi toch een huiskring avond.. ik was achteraf blij dat ik wel was gegaan.. na ons lief en leed gedeeld te hebben besloten we voor elkaar te bidden..

Zij bad dat Gods vrede bij mij mocht zijn en dat ik mocht weten en ervaren dat Hij altijd bij ons is.. wat er ook nog ging gebeuren.. 

Nu denkend daaraan vond ik het een knipoog van Hem, elke dag zeg ik “Hij is erbij” vaak tegen mijzelf en de ander.. de hele middag verliet dit niet meer mijn gedachten.. ik moest er steeds aan denken, en met dat gebed in mijn hoofd en hart ging ik op weg naar de coronapost..

Ik laat jullie vrede na; mijn vrede geef ik jullie, zoals de wereld die niet geven kan. Maak je niet ongerust en verlies de moed niet.
Johannes 14:27

Natuurlijk had ik nog steeds een knoop in mijn maag, en ik zong onderweg mijzelf moed in met dit gebed..

Het is namelijk niet zo dat als je christen bent de rampen jou deur voorbij gaan.. wij lijden net zo hard en soms nog harder.. maar wij hebben een troost dat God bij ons is… altijd… en ons nooit verlaat.. waardoor wij de stormen anders doorstaan.. in het vertrouwen dat Hij voor ons zorgt..

En tegelijk blijf je mens… met je tekortkomingen.. je spanning.. je angsten en daar tegenover je hoop, je geloof en je vertrouwen in Hem waardoor ik de spanning, angst en tekortkoming kan handelen..

God wist gisteren al dat dit vandaag zou gaan gebeuren en wist wat ik daarin nodig had!

Aangekomen en plaatsgenomen waar ik moest zijn kwam daar de dokter.. onherkenbaar in een wit pak.. masker voor en bril op.. hij stelde zich zelf voor en had hij pietje gezegd dan had ik het ook geloofd..

Dit was zo bizar!

Ik kreeg zo’n naar gevoel… het was net of had ik de pest en was ik ongelofelijk besmettelijk.. was natuurlijk ook zo maar zo heb je dit nog nooit meegemaakt en moest denken aan wat er in de bijbel staat over de melaatsen dat iedereen ze uit de weg ging en ze buiten de stadpoorten werden gezet…

Dit kwam flink binnen en het was of iemand mij een stomp gaf op mijn blauwe plekken.. ongewenst.. niet oké.. afgekeurd.. afgewezen..

De dokter was erg vriendelijk en ik had een goed gesprek met hem.. maar ondanks dat ik en mijn man in risicogroep vallen werden we niet getest.. ondanks dat ik onze situatie had uitgelegd.. hij deed het niet omdat simpelweg er te weinig testen zijn en omdat er geen therapie voor is heeft het ook geen zin…

We moesten er “gewoon” vanuit gaan dat het C virus bij ons aanwezig was..

Nou “gewoon”.. dit hield al heel wat in.. zo “gewoon” zou het niet worden… Thuisblijven.. in quarantaine… niet zelf de hond uitlaten.. mijn echtgenoot niet meer naar zijn dagbesteding.. wat betekend dat de structuur weg zou vallen.. terwijl daar juist zo’n behoefte aan is als je cognitieve problemen hebt..

De arts gaf mij wel een antibiotica mee voor als het misschien een bijholteontsteking was, en het kon geen kwaad..

Ik was erg verbaasd.. wat moet ik nu met antibiotica.. je weet helemaal niet wat mij mankeert.. ik wist dat dit wel degelijk kwaad kon, en na informatie te hebben gevraagd bij mijn orthomoleculaire immunoloog vriend Ron Grit van Vita Nova… besloot ik om het absoluut niet te slikken…

Antibiotica verzwakt je immuunsysteem waardoor je alleen maar meer kwetsbaarder wordt voor het coronavirus.. en dat is toch iets wat we nou juist niet willen.. en mijn grootste herstel van mijn lichaam heeft te maken met mijn immuunsysteem..

Ik ging weer naar huis en was doodmoe…

De dagen daarna leverde ik steeds meer in, bij elke inspanning kreeg ik het benauwd, en de hoofdpijn werd ook met de dag erger..

Maar goed mijn mantelzorgtaken gingen wel gewoon door.. en je moet gaan nadenken over…

Wat als…

Stel dat ik weg zou vallen door opnamen in ziekenhuis bv.. hoe moest het dan met mijn echtgenoot.. is het verantwoord om hem alleen achter te laten.. nee.. dus moeten er dingen geregeld worden..

Stel dat mijn echtgenoot die ook al koorts kreeg ziek zou worden.. wat zou hij willen… wil hij dan nog naar de IC.. wil ik nog naar de IC bij het slechtste scenario.. al deze vragen komen aan je voorbij en moet je het over hebben..

Oké.. je kan zeggen.. je moet niet van het ergste uitgaan… valt toch allemaal wel mee.. maar als je het nieuws een beetje volgt dan weet je ook wat er kan gebeuren.. gelukkig treft het bij de meeste mensen de milde variant…

Ook weten we allemaal wel dat deze puntjes vaak niet besproken worden in het dagelijks leven.. en als je het op dat moment moet beslissen en je weet niet wat je naaste wil dan zijn die beslissingen zo heftig en moeilijk.. wat is er dan mooier als je het samen doorgenomen hebt en weet wat de ander zijn wensen zijn…

Al deze dingen brengen de nodige spanningen en onzekerheid met zich mee.. en zeg nou eerlijk het is ook niet makkelijk en ook niet leuk om het over deze dingen te hebben.. hier wil je toch niet mee bezig zijn..

Gelukkig had ik nauw contact met mijn mantelzorgondersteuner en mijn coach.. en mijn arts op de achtergrond.. met elkaar liepen we de stappen door..

Niet makkelijk..

Ik werd met de dag benauwder en op een gegeven moment vertrouwde ik het niet meer..

Maar bellen dat was echt voor mij nog een stap te ver… ik wist dat als ik zou bellen.. dat dit heel veel consequenties kon betekenen… voor ons allebei..

De hele middag heb ik geworsteld.. overlegd… gebeden.. maar kon geen keuze maken.. en die keuze moest ik toch zelf maken..

Als mantelzorger kun je dit gewoonweg niet.. dit is gewoon onmenselijk.. mijn hart huilde… wat moest ik doen..

Bang voor mij zelf was ik niet.. nee… maar voor de thuissituatie wel.. de consequenties die dit met zich mee zou kunnen brengen.. brrr… het greep mij naar de keel.. ik was kapot van de spanning.. en er volgde zowaar een paniek aanval..

Dit kon ik niet!!

Auteur Hendrikje Fictorie verwoorde in een reactie op een schrijven van mij zo treffend wat ik voelde.. en wat vele mantelzorgers voelen..

Afhankelijk zijn terwijl je weet dat je geliefde afhankelijk van jou is is slopend..

Uiteindelijk heb ik na uren toch gebeld.. waarom.. omdat mijn saturatie best wel was gedaald en ik mij steeds benauwder ging voelen.. en natuurlijk de spanning die dit alles met zich meebracht is natuurlijk ook niet niks…

Dit is gewoon ondraaglijk.. ik kan die keuze gewoon niet maken..

Het is verschrikkelijk dat je sommige keuzes in je eentje moet maken.. die verantwoording is bijna niet te dragen.. dan ga je er nog liever zelf aan onderdoor..

In tranen vertelde ik de assistente van de spoedeisende hulp wat de situatie was.. de assistente wilde dat ik kwam.. omdat ze het niet vertrouwde..

Na het telefoontje vervoer kunnen regelen, een lieve vriendin ging met mij mee.. maar ik moest mijn man thuislaten want er mocht maar 1 begeleider mee.. en omdat mijn man niet meer mag autorijden had ik geen andere keus dan hem alleen achter te laten..

En dat brak mijn hart.. dit was zo verschrikkelijk.. want eerlijk gezegd wist ik niet zeker of ik weer thuis zou komen die avond.. en hoe moest het dan met mijn partner.. Hij kan zich namelijk niet meer alleen redden.. wel een paar uurtjes en dan nog moet ik altijd bereikbaar zijn.. dus al helemaal geen dagen of weken..

De taxi kwam voorrijden en tijd om te gaan was aangebroken..

Een laatste knuffel..

Wat heb ik die knuffel gevoeld..

Wat deed die knuffel pijn!

Ik slikte mijn tranen weg en en liep naar de deur.. draaide mij nog een keer om en zei..

Tot gauw.. lieverd…

Ik stapte de deur uit, mondkapje op en vlug in de auto..

Oooo wat deed dit zeer…

Door de spanning laaide mijn dystonie even enorm op.. al mijn gezichtspieren vlogen alle kanten op.. ik had even geen controle over mijn spieren..

Onderweg naar de coronapost kon ik gelukkig even kletsen met mijn vriendin.. en zo mijn gedachten even afleiden..

Op de coronapost gebeurde het zelfde als de afgelopen woensdag.. dus wist al een beetje hoe het ging en merkte dat die spanning er gelukkig niet meer was..

Tijdens het gesprek met de arts zei de arts op een gegeven moment dat ze het erg vreemd vond dat ik die woensdag niet was getest.. u zit in zo’n kwetsbare situatie en u zit samen met uw man in de risico groep..

En om thuis goed de zorg te kunnen regelen is het van belang dat je weet wat er aan de hand is..

Fijn… ik voelde me even gehoord!!

De thuiszorg die bij mijn man normaliter komt, had ik afgezegd vanwege het besmettingsgevaar, en dacht voor de tijd dat het duurt doe ik het wel samen met mijn man.. maar als de thuiszorg weer in beeld wilde komen dan was het toch van belang dat er duidelijkheid zou komen..

Helemaal als ik te ziek zou worden..

Ze zei ik vind dat u getest moet worden dus dat gaan we nu ook doen en daarna kunt u naar huis.. want als het zo is heeft u uw echtgenoot allang besmet..

Ik was ontzettend blij dat ik weer naar huis kon en het afscheid niet voor lang was geweest!

Toch heeft het mij wel aan het denken gezet..

Het heeft veel met mij gedaan merk ik.. het leven is kwetsbaar..

Het is afwachten morgen wat er uit komt..

Hopelijk blijft het bij dit.. en heb ik het hoogtepunt nu bereikt.. en gaan we weer langzaam de goede kant op..

Wat ik erg bijzonder vindt is dat er voor ons opnieuw een mooie nieuwe wereld opengaat sinds we verhuisd zijn.. we zijn niet zomaar in deze buurt komen wonen.. en we mogen weer ervaren dat buren ook “leuk” kunnen zijn.. dat je ook “normaal” contact met je buren kunt hebben… en dat we er voor elkaar mogen en kunnen zijn.. dit doet mij zo goed.. het maakt dat ik in no time mij hier ontzettend thuis ben gaan voelen en hier voor geen goud meer weg wil… het is zo ons eigen plekje geworden en langzaam aan komt alles af..

Ook de vele berichtjes die we krijgen hoe het met ons gaat, de zorg die we krijgen via de huiskring van onze kerk.. eten wordt gekookt.. hond wordt uitgelaten.. het is een Zegen om dit te ervaren..

En aan het eind van de middag zag ik een mooi bijzonder getuigenis filmpje op internet voorbij komen..

Ik wil het graag met jullie delen..

Een mooie bemoediging in deze coronatijd!

Getuigenis

Be Blessed!

Psalm 50:23


Alleen door Mij je dankbaarheid te tonen, eer je Mij.
Alleen dan maak je de weg vrij zodat Ik je kan komen redden.”
Psalm 50:23 BB

De Heer is waarlijk Opgestaan!!!


Wens iedereen Gezegende Paaszondag

Onderstaand gedicht trof ik op Facebook aan, verteld zo treffend wat pasen inhoudt en wil het daarom graag met jullie delen!

Waarlijk opgestaan!

De steen is weggerold
als ik sta bij ’t open graf
doeken netjes opgerold
daar waar Hij toen lag

De ruimte is verlaten
toen ik kwam aangehold
ik kreeg toen in de gaten
de dood is opgerold

Hemels licht komt binnen
in ’t graf dat Hem omsloot
verlicht gerolde linnen
’t is sterker dan de dood

Ik zie geen rovers sporen
of teken van geweld
maar hoor de engelen koren:
“de laatste vijand is geveld”

Wanneer het graf de mens begroet
geliefden moeten gaan
dat je iemand missen moet
en ’t donker grijpt je aan

Wanneer je denkt dat dit het einde is
vertrouw op Zijn herrijzenis
laat die steen voor ’t hart verdwijnen
zodat ’t Licht erop kan schijnen

Geketend aan het aardse leven
bouw je op dit aardse goed?
bid dan dat je de Heer ontmoet
Hij zal je echte Vrijheid geven

Als links en rechts bazuinen klinken
zal ik met Hem de wijn echt drinken
de grote Morgen vangt straks aan
De Heer is waarlijk opgestaan!

Dichter Robert Doek

Be Blessed

Hij Leeft


Wie de roep van gisteren heeft gehoord…wie de stilte van vandaag heeft begrepen… wil niet meer zwijgen over morgen… Hij Leeft! Auteur onbekend!

Het is Volbracht


Het is Volbracht
Toen Jezus van de zure wijn had gedronken, zei Hij: “Alles is gedaan!” En Hij boog zijn hoofd en stierf.
Johannes 19:30

Gezegende Paasdagen


Geef Mij nu je angst, IK geef je er Hoop voor terug

Licht en Hoop


Mooi gedicht.. verdriet mag er zijn… tranen laten rollen lucht alleen maar op..
Laten we vanavond met z’n allen een kaars aansteken om verdriet met elkaar te delen.. Maar ook door licht en hoop te verspreiden, in deze duistere tijd van ziekte, dood en pijn hebben we juist licht en hoop nodig…

Zijn licht! Zijn hoop!

Doe je mee?

Als alles duister is,
ontsteek dan een lichtend vuur dat nooit meer dooft,
vuur dat nooit meer dooft …
een lied uit Taizé

Laat ons huilen

Laat ons huilen om de doden
die eenzaam daalden in het graf.
Laat ons huilen om hen die geloven
dat ziekte een oordeel is, een straf.
Laat ons huilen om de ouderen
die gescheiden worden van man of vrouw
Laat ons huilen, laat ons rouwen;
de dood zet velen in de kou.
Laat ons huilen om de zieken
die in slaap moeten worden gebracht.
Laat ons huilen om de fabrieken
waar straks niemand meer wordt verwacht.
Laat ons huilen om de kinderen
die thuis steeds minder veilig zijn.
Laat ons huilen waar krachten minderen
waar gebeden wordt om lucht in pijn.
Laat ons huilen om de vaders
die zich zorgen maken om hun werk.
Laat ons huilen want de kaders
van ons leven blijken minder sterk.
Laat ons huilen om de moeders
die plotseling een juf moeten zijn.
Laat ons huilen om zusters, broeders
die samen worstelen met hun pijn
Laat ons huilen om hen die zorgen
en moeten kiezen tussen goed en kwaad.
Laat ons huilen om wie niet geborgen
en heel eenzaam in het leven staat.
Laat ons huilen om de landen
waar één leider de macht in handen neemt
Laat ons huilen om de ander;
we raken zo van elkaar vervreemd.
Laat ons huilen om ons leven
dat plotseling op zijn kop werd gezet
Laat ons huilen om ons streven
dat alles maar zo maakbaar werd.
Laat ons huilen totdat al onze tranen
in dit tijdelijke droeve aardse dal
een rivier van vrede mogen banen
tot het rijk Gods komen zal.

Geschreven door Ronald Lammers.

Be Blessed!

PSALM 25:20


Plaatje gemaakt naar aanleiding van de dagelijkse mail die ik vandaag kreeg van “Ik Wonder Jou”

Klik op deze link Ik wonder jou om naar het bericht te gaan!

“Ik vertrouw op U.
In mijn eenzaamheid, ben ik een met U.”
PSALM 25:20 BB

Quote C.S. Lewis


Ik heb niets anders te bieden dan de overtuiging dat een beetje moed veel meer helpt dan kennis, en een beetje meeleven meer dan veel moed, en de kleinste dosis van Gods liefde meer dan wat dan ook
C.S. Lewis

Houd vol… Ik ben met je!


Momenteel gaan er op Facebook meerder challenge rond.. sommigen zijn leuk, anderen minder leuk.. sommigen zijn een uitdaging en sommigen is gewoon om even je zinnen te verzetten.. al met al… het is een leuk tijdverdrijf..

Totdat ik vanmorgen deze challange te zien kreeg en ik vond het een hele mooie!

Ze deelde de challange.. om vandaag een Bijbeltekst te delen die je vandaag aansprak en te vertellen waarom!

Wat is het trouwens geweldig om te zien en te ervaren hoe de wereld zich ontpopt, zoals Hij het heeft bedoelt!

Niet IK maar SAMEN!!

En je begrijpt uiteraard dat ik hier graag aan mee doe!!

Onderstaande tekst kwam in mij op na dat ik vanmorgen de dienst had gekeken van onze eigen kerk en erachteraan een dienst van Opwekking..

"Ik gebied je dus: wees vastberaden en standvastig, laat je door niets weerhouden of ontmoedigen, want waar je ook gaat, de HEER, je God, staat je bij."

https://www.debijbel.nl/link/NL4mBPrJ

“Ik gebied je dus: wees vastberaden en standvastig, laat je door niets weerhouden of ontmoedigen, want waar je ook gaat, de HEER, je God, staat je bij.”

Bij beide diensten kreeg ik de bemoediging

“Houd vol!!”

Hier werd ik door geraakt… want dat zegt nogal wat in deze tijd om vol te houden… om door te gaan… en je niet te laten ontmoedigen..

Makkelijk?? Nee!!

Mogelijk?? Ja.. met Hem..

Ik kan het namelijk ook niet alleen.. als je het nieuws volgt dan kun je wel depressief en ontmoedigt raken.. het is alleen maar Corona.. en natuurlijk is het erg.. is het verschrikkelijk wat er gebeurt.. wereldwijd.. het verdriet en onmacht bij de mensen… maar ook de angst… de angst om er alleen voor komen te staan… hoe houd ik alle ballen in de lucht.. maar ook de angst om alleen te sterven als de corona jou in de greep heeft en de medici niks meer voor je kan doen.. en dan het eenzame gevoel wat uit die angst voortkomt…

Ik weet dat er ontzettend veel mensen bang zijn.. angst ervaren.. en sommige angsten zijn ook reëel…

Als je de beelden op tv ziet, uit Italië.. uit Spanje dan slaat de schrik je ook om het hart..

Dan valt echt letterlijk alles om je heen weg, dan sta je er alleen voor.. misschien nog een hand van een verpleegkundige..

Dit is een schrikbeeld van menig mens hier op aarde..

En dit raakt mij… ik weet hoe het voelt om zo verlaten te zijn.. en leef met al die mensen mee die dit mee moeten maken.. dan huilt mijn hart en roep ik Jezus aan… “Ontferm U Heer over al deze mensen”...

Verlaten zijn is in mijn ogen een van de ergste trauma’s die iemand mee kan maken… wij zijn namelijk niet gemaakt om verlaten te worden.. om alleen over te blijven.. Toen Hij de wereld schiep, schiep Hij ook twee mensen om elkaar tot hulp te zijn….

Wat is het trouwens geweldig om te zien en te ervaren hoe de wereld zich ontpopt, zoals Hij het heeft bedoelt!

Niet IK maar SAMEN!!

Het verlaten zijn heb ik helaas ook gekend, niet door een of ander naar virus maar door letterlijk opgesloten zijn.. meerdere keren… dat er niemand bij je kan komen.. waardoor echt letterlijk alles weg valt en je alleen met je zelf overblijft..

Heel lang heb ik geworsteld met deze angst, met deze verlatenheid.. en het eenzame gevoel wat daaruit voort komt.. en jaren heb ik die verlatenheid bij mij gedragen…

In die periode schoot het regelmatig door mijn hoofd dat ik mij een beetje kon indenken hoe Jezus zich heeft gevoeld… in deze periode richting Pasen denken we daar vaak aan..

Op dat moment gaf het mij geen troost.. ik werd er alleen maar verdrietiger van en begreep er niets van.. waar was Jezus dan??

Maar er is hoop…

Jezus….

Want in deze vreselijke angst/verlatenheid is er 1 Iemand die wel bij mij kon komen… die mijn geroep wel hoorde…

Jaren later heeft Hij mij laten zien door gebed dat Hij er wel degelijk was.. die bevestiging had ik zo nodig om deze trauma een plekje te kunnen geven…

We ervaren het niet altijd op het moment zelf…

Maar wat is die bevestiging voor mij van onschatbare waarde geweest, gewoon omdat ik van toen af aan wist dat Hij er altijd is… wat er ook gebeurt.. wat je ook mag overkomen..

Hij is er bij!!

Deze Jezus laat ons niet alleen staan als wij er om vragen.. Hij geeft wat wij nodig hebben… omdat Hij weet wat wij nodig hebben om door te kunnen gaan.. om vol te houden…

Hij hoort je wel degelijk als niemand je meer hoort.. Hij komt naast je zitten als je hem aanroept.. ook al ervaar je het niet.. laat het dan in je gedachten en hart dalen zodat het een zeker weten wordt!

Hij mag je wel vastpakken want het virus kan Hem niet raken!

Mijn omstandigheden waren niet direct veranderd, maar de verandering in mij zelf was begonnen…

Het is zo belangrijk vooral in deze tijd dat je zeker weet dat Jezus er altijd is.. dat Hij nooit van je zijde wijkt of kan wijken.. want Hij woont in jou hart als jij JA tegen Hem hebt gezegd..

Wat een enorme bemoediging om dit zeker te weten..

Nooit meer alleen.. ja ook als het doek valt..

Ik ben niet bang… want ik weet waar ik naar toe ga als mijn doek gaat vallen..

Natuurlijk hoop ik dat het doek nog lang niet valt… dat mij nog meer dagen zijn gegeven om er te zijn voor een ander.. ik zelf heb het gevoel dat mijn leven pas is begonnen…

Maar valt mijn doek dan weet ik ook dat het goed is.. want mijn God heeft het beste met mij voor.. en ook met jou… want tegelijk weet ik dat Hij dan ook weer zorgt voor de ander…

Natuurlijk zal ook ik door een worsteling moeten, vooral om de mensen die mij dierbaar zijn en die ik achter moet laten.. maar die laat ik achter in de wetenschap dat er een God is die voor hen zorgt..

Want ik ken een liefdevolle God, niet een God van angst, niet een God die ziekte geeft.. nee ik ken een God die van ons houd en voor ons zorgt als wij ons door Hem willen laten verzorgen!

Mijn gedachten gaan uit naar al die mensen die in angst leven.. die verlatenheid kennen… en die eenzaam en alleen sterven…

Ik bid voor de mensen die nu in doodsangst, of moederziel alleen in een ziekenhuis liggen, of de ouderen en jongeren die in een verpleeghuis verblijven zonder dat ze bezoek mogen ontvangen, de mensen met een beperking die er niks van snappen wat er gebeurt en zich daardoor zo verlaten voelen.. voor de kinderen die in een onveilige situatie leven, voor de relaties die onder spanning komen te staan, voor relaties waar het ook onveilig is, dat Jezus in genade zich ontfermt over jou!!

Dat Hij zichzelf gaat openbaren aan jou als jij deze Jezus ook wilt leren kennen, of dat je Hem gekend hebt… maar ook als je Hem wel kent…

Hij staat met open armen op een ieder te wachten.. wie of wat je ook bent!!

Hij wacht geduldig op jou..

Johannes 3:16 Want God had de wereld zo lief dat hij zijn enige Zoon heeft gegeven, opdat iedereen die in hem gelooft niet verloren gaat, maar eeuwig leven heeft.

https://www.debijbel.nl/link/nJzzgO1J

Af en toe trekt Hij wel eens aan je jasje, want Hij houd zoveel van jou dat Hij niks liever wil dan dat jij bij Hem komt schuilen.

Ik hoop dat voor jou deze tekst, die mij vandaag zo bemoedigt heeft, ook jou mag gaan bemoedigen, waardoor wij het samen gaan volhouden en wij ons niet laten ontmoedigen… wat wij ook nog voor de kiezen gaan krijgen!

Hij is erbij!!

En stel dat het doet valt.. wees dan niet bang.. het is nooit te laat om Ja tegen Jezus te zeggen.. Hij wacht…

Als je Hem kent dan wordt sterven winst!!

Be Blessed… en pas goed op elkaar!

Niet IK maar SAMEN met HEM!!

Wat kunnen we zelf?


Onderstaand stuk las ik op Internet en wil ik graag met je delen..

Als je op deze link Waarom leren we onze mensen niet… klikt kom je op de officiële site..

Een goede blog over hoe wij eigen immuunsysteem kunnen versterken.. Waarom horen we hier niks over van de hoge heren…

Medicatie is er niet.. Maar dat betekend niet dat er niets te doen is aan het coronavirus..

We kunnen zelf juist veel doen!

Helaas krijgen we die tips niet mee vanuit Den Haag.. Maar gelukkig zijn er artsen die dit wel durven vertellen..

En ons juist willen leren wat voor rijke natuur we hebben!!

Ik wil je aanmoedigen om het artikel te lezen en er mee aan de slag te gaan..

Geloof je het niet.. vindt je het maar wassen neus… dan laat je het aan je voorbij gaan..

Maar je weet niet wat je mist… En baat het niet het schaadt ook niet… want het is puur natuur!!

Onze God heeft de natuur en ons lichaam zo genieus gemaakt dat het bijna triest is dat wij daar niets mee doen.. Dat wij onze gezondheid niet daaruit halen..

Ik ben van mening dat wij God, met ons gedrag en het negeren van Zijn Grootheid, tekort doen..

Soms wordt ik er stil van hoe Groot Mijn God is..

Hij kent ons.. elke haar op ons hoofd, elk grassprietje kent Hij.. Hij Zorgt voor de musjes, ze komen niets tekort.. hoe zou Hij dan niet voor jou zorgen.. Maar soms reikt Hij ons dingen aan, wijsheid, antwoorden.. En doen wij er niks mee!

Het heeft mij tot nu toe veel en ver gebracht…

Wordt ik dan nooit meer ziek??

Oja hoor…. Maar ik merk wel dat ik minder heftig ziek wordt, dat ik er veel sneller weer ben.. En mijn lichaam is nog steeds herstellende… 20 jaar ziek kost zeker jaren herstel..

Maar hé ik herstel!!!

Maak gebruik van Zijn schepping op de juiste manier en je gaat herstellen… tegelijk geef je God de hoogste Eer en Erkenning die Hem toekomt!

Be Blessed!

Met Elkaar



MET ELKAAR,
Lieve zuster, lieve broeder
er is hard voor jou geklapt.
Maar bij jou in het verpleeghuis
is haast niemand die het snapt.
 
Want geen partners en geen kind’ renen
geen vrienden zijn te zien.
En bewoners vragen constant:
‘Weet jij waar ze zijn misschien?’
 
Dan vertel je van het virus,
in één uur wel twintig keer.
Maar na enkele minuten
weten mensen het niet meer.
 
Mensen worden heel onrustig,
raken soms totaal van slag.
Ze begrijpen er geen snars van,
dat bezoek niet komen mag.
 
En jij zelf moet afstand houden,
maar hoe moet dat aan het bed?
Bij het wassen, bij het eten,
bij het brengen naar ‘t toilet?
 
Je mag ook geen knuffel geven,
hoewel jij dat soms vergeet.
Of misschien dat jij uit liefde
bewust die regel overtreedt.
 
Je mist hulp van mantelzorgers,
die altijd aanwezig zijn
en geliefden bezig houden
en die afleiding is fijn
 
Want dat geeft jou even ruimte
en heb jij je handen vrij
om te doen wat maar blijft liggen,
want dat hoort er ook nog bij.
 
De familie is verdrietig,
de verpleging horendol
,de bewoners zijn onrustig
niets loopt volgens protocol
 
Het zijn hele rare tijden
en het lijkt nog lang niet klaar.
Maar we gaan het zeker redden
en dat doen we met elkaar.
❤️❤️❤️
 

Met Elkaar


Vandaag las ik een ontroerend mooi gedicht voor alle zorgenden van mensen met dementie!

Ik was ontroerd.. het zei precies hoe het nu is op de vele afdelingen… het is zwaar.. het is moeilijk.. ook voor de mensen die thuis achter blijven.. die niet naar hun partner, moeder, vader, oma of opa kunnen..


MET ELKAAR

Lieve zuster, lieve broeder,
er is hard voor jou geklapt.
Maar bij jou in het verpleeghuis
is haast niemand die het snapt.
 
Want geen partners en geen kind’ renen
geen vrienden zijn te zien.
En bewoners vragen constant:
‘Weet jij waar ze zijn misschien?’
 
Dan vertel je van het virus,
in één uur wel twintig keer.
Maar na enkele minuten
weten mensen het niet meer.
 
Mensen worden heel onrustig,
raken soms totaal van slag.
Ze begrijpen er geen snars van,
dat bezoek niet komen mag.
 
En jij zelf moet afstand houden,
maar hoe moet dat aan het bed?
Bij het wassen, bij het eten,
bij het brengen naar ‘t toilet?
 
Je mag ook geen knuffel geven,
hoewel jij dat soms vergeet.
Of misschien dat jij uit liefde
bewust die regel overtreedt.
 
Je mist hulp van mantelzorgers,
die altijd aanwezig zijn
en geliefden bezig houden
en die afleiding is fijn
 
Want dat geeft jou even ruimte
en heb jij je handen vrij
om te doen wat maar blijft liggen,
want dat hoort er ook nog bij.
 
De familie is verdrietig,
de verpleging horendol
,de bewoners zijn onrustig
niets loopt volgens protocol
 
Het zijn hele rare tijden
en het lijkt nog lang niet klaar.
Maar we gaan het zeker redden
en dat doen we met elkaar.
❤️❤️❤️
 
 
 

Met dit gedicht wil ik alle zorgenden, mantelzorgers en naasten een hart onder de riem steken.. er wordt aan jullie gedacht!

Mijn aandacht gaat ook naar de mantelzorgers, de mantelzorgers die thuis zorgen voor hun partner, hun moeder of vader, opa of oma met dementie… die niet meer naar de dagbesteding kunnen, waar de thuiszorg niet meer kan komen… waardoor alle zorg op de mantelzorger neerkomt!

Ik bid en hoop dat we VOL houden.. ondanks.. dat we hulp durven in te roepen als het echt niet meer gaat!! Ik bid dat er dan ook hulp zal zijn!!

Maar waar ligt de grens.. vooral nu… en als je zorgt voor je naaste verleg je onbewust/bewust voortdurend de grens… waarom.. omdat je elke keer bij iets positiefs denkt.. ach het gaat ook wel weer.. totdat er weer een punt komt waardoor je weer met de harde werkelijkheid geconfronteerd wordt!

En Opgeven komt niet bij een mantelzorger in welke vorm dan ook in zijn of haar woordenboek voor!

Met Elkaar!!

Samen Sterk!!

Be Blessed…

Twee handen….


Onderstaand verhaal kreeg ik toegestuurd van een lieve vriendin… een prachitg verhaal.. en wat een bemoedigend verhaal juist in deze tijd!

Een tijd waarin verdriet en zegeningen hand in hand gaan…

Mensen die geliefden verliezen door het Coronavirus, mensen die hun naasten niet meer op kunnen zoeken vanwege de social distance… onzekerheid in werk, financien.. enz enz handen vol verdriet.

Maar ook zul je vast je zegeningen ook kunnen tellen.. zegeningen om dankbaar voor te zijn.. zegeningen uit de “Goede” tijden..

Misschien moet je even denken.. even zoeken om ze naar boven te krijgen…. juist tijdens deze heftige verdrietige onzekere tijden…

Toch wil ik je aansporen om het te gaan doen… want het helpt vaak om het verdriet te verzachten zoals deze oude mevrouw in al haar wijsheid haar arts vertelde!

Twee handen….

Een oude vrouw komt bij de dokter en zegt: Ik heb één hand vol klachten.
Zal ik ze eens opnoemen?
Laat maar eens horen zei de dokter.

De eerste vinger zijn mijn verloren ouders.
De tweede zijn mijn lichamelijke klachten.
De derde vinger, dat ik zo weinig meer kan doen.
De vierde, dat ik me soms zo eenzaam voel.
De vijfde vinger, dat er om me heen zoveel bekenden weggevallen zijn.
Dat is inderdaad een hele hand vol, zegt de dokter.

Maar die andere hand dan? vraagt hij nieuwsgierig.
Dat zijn mijn zegeningen, wilt u die ook horen? vraagt ze.
Graag, zegt de arts.

De eerste vinger, dat ik elke dag voldoende te eten heb.
De tweede, dat mijn huisje in de winter lekker warm is.
De derde, dat er mensen om mij heen zijn die me helpen.
De vierde, dat ik de laatste tijd gespaard ben van nog meer ziekten en pijn.
De vijfde vinger, dat ik voldoende geld heb om mijn rekeningen te betalen.

De dokter kijkt naar beide handen. De vrouw kijkt hem aan en zegt: Hier zijn twee handen die verdriet hebben gedragen, tranen gedroogd en wel eens tot vuisten zijn gebald. Ook twee handen die weten wat leven is.

En weet u dat ik nu zo mooi vindt, wat er gebeurt als ik mijn handen vouw tot een gebed? Neen,” zegt de dokter.

Als ik bid, gebeurt er iets met mijn handen. Dan gaat mijn hand met de zegeningen naar mijn hand met het verdriet. Dan vouw ik de vingers in elkaar en dan komen de moeilijke dingen tussen de zegeningen in. En de zegeningen houden die narigheid in mijn leven tegen. Biddend breng ik mijn verdriet bij God.

Daarna tel ik de zegeningen.

Weet je, ik ben dankbaar dat ik twee handen heb, ze houden elkaar in evenwicht. Ze houden mij in evenwicht en zo is mijn leven ook minder zwaar.

De dokter knikt instemmend, vouwt de vingers van de ene hand tussen de vingers van zijn andere hand en blijft verzonken in zijn eigen gedachten zitten.

Bron onbekend

Wees altijd blij in de Heer! Ik zeg het nóg een keer: wees blij! Laat alle mensen zien dat jullie vriendelijk zijn. De Heer is dicht bij jullie. Maak je nergens zorgen over, maar vertel in gebed aan God wat je nodig hebt. Dank Hem ook voor alles. Dan zal de vrede van God, die wij met geen mogelijkheid kunnen begrijpen, jullie hart en jullie gedachten beschermen in Jezus Christus.
http://FILIPPENZEN 4:4-7 BB https://my.bible.com/nl/bible/1276/PHP.4.4-7.BB

Ik hoop en bid dat ik je mocht bemoedigen met dit verhaal..

God keek genadig naar mij om
Hij greep mij vast voor ik verdronk
En zette mij weer op vaste grond
De Heer is mijn bevrijder

Ik weet hoe lang de nacht ook duurt
God helpt mij over elke muur
Ik zie al licht aan de horizon
De Heer is mijn bevrijder

Is er iemand als onze God
Die ons liefheeft en ons verlost
Hij heeft betaald voor ons allemaal
De Heer is mijn bevrijder

Op Hem alleen rust mijn geloof
Hij brengt tot bloei wat Hij belooft
De winter wijkt en de lente komt
De Heer is mijn bevrijder

Ook als het wachten moeilijk is
Ook als ik treur om wie ik mis
Zijn liefde draagt mij door alles heen
De Heer is mijn bevrijder

Is er iemand als onze God
Die ons liefheeft en ons verlost
Hij heeft betaald voor ons allemaal
De Heer is mijn bevrijder

Hij draagt mij tot mijn de laatste dag
Laat mij niet achter in het graf
Hij wekt mij op en roept mij naar huis
De Heer is mijn bevrijder

Is er iemand als onze God
Die ons liefheeft en ons verlost
Hij heeft betaald voor ons allemaal
De Heer is mijn bevrijder

Alle eer aan God de Vader
Alle eer aan God de Zoon
Alle eer aan God de trooster
De Heer is mijn bevrijder

Alle eer aan God de Vader
Alle eer aan God de Zoon
Alle eer aan God de trooster
De Heer is mijn bevrijder
De Heer is mijn bevrijder
De Heer is mijn bevrijder

Bron: Musixmatch
Songwriters: Keith Getty

Be Blessed!

Bemoediging


Kreeg een prachtige bemoediging toegestuurd van een lieve vriendin!

Wil dit graag met jullie delen…

Als God alles kan omkeren wat onmogelijk lijkt.. zou dan voor Hem jou problemen/zorgen te veel zijn?

Hij is te vertrouwen.. enne spreek uit ervaring 😉😘

Wees bemoedigd!

Onderstaand nog een GEBED speciaal voor jou!!

Een rustig GEBED 🕊🌻🌾🌹🕊

Er is niets beter dan mensen die voor elkaar bidden. We worden niet alleen ouder, maar komen dichter bij huis!
🌻🌾🌹🕊

Dit gebed is krachtig en gebed is een van de beste geschenken die we kunnen ontvangen. Er zijn geen kosten maar veel beloningen.
🌻🌾🌹🕊
Laten we altijd voor elkaar bidden.

🌻🌾🌹🕊Het gebed
*Vader, bedankt voor elke dag dat u ons hier op aarde hebt gezegend.Dank u voor uw tedere barmhartigheden.
🌻🌾🌹🕊
Bedankt dat u ons vrienden en familie hebt gegeven om vreugde en verdriet te delen.
🌻🌾🌹🕊
Ik vraag U om mijn vrienden, familieleden, broers en zussen en degenen waar ik om geef ontzettend te zegenen, die dit nu aan het lezen zijn.
🌻🌾🌹🕊
Waar vreugde is, geef ze blijde vreugde.
🌻🌾🌹🕊 _
Waar er pijn of verdriet is, geef ze uw vrede en genade. Als er twijfel aan zichzelf is, laat dan een nieuw vertrouwen los._
_ 🌻🌾🌹🕊
Waar er behoefte is, vervul ze.
🌻🌾🌹🕊
Zegen hun huizen, families, hun gaan en hun komen.

Amen .
☘🌹💖🕊🌱🌍

Be Blessed!

MAAR DE LENTE WIST HET NIET….


Het was begin 2020…
De mensen hadden een lange donkere winter achter de rug,
Februari was een hele onrustige maand geweest met veel stormen en veel regen
De natuur was onrustig, alsof ze de mensen iets wilde vertellen, alsof ze de mensen ergens voor wilde waarschuwen…En toen werd het Maart…

Het was Maart 2020…
De straten waren leeg, de meeste winkels waren gesloten, de meeste auto’s stonden langs de kant van de weg, de mensen kwamen bijna niet meer buiten en dat over de hele wereld, landen gingen op slot, de mensen konden niet geloven dat dit gebeurde, het was zo surrealistisch…Iedereen wist wat er aan de hand was

Maar de lente wist het niet
En de bloemen bleven bloeien
En de zon scheen…De eerste mooie lentedag sinds lange tijd brak aan
En de zwaluwen kwamen terug
En de lucht werd roze en blauw
Het werd later donker en ’s ochtends kwam het licht vroeg door de ramen

Het was Maart 2020…
De jongeren studeerden online, vanuit huis
Kinderen speelden onvermijdelijk vooral in huis
Pubers verveelden zich, ouders wisten niet wat te doen
Mensen kwamen alleen even buiten om boodschappen te doen of om de hond uit te laten
Bijna alles was gesloten …Zelfs de kantoren, hotels, restaurants en bars
Het leger begon uitgangen en grenzen te bewaken
Mensen moesten vanuit huis gaan werken
Ondernemers kwamen in de problemen
De meeste kinderen konden niet meer naar school
Er was ineens niet genoeg ruimte voor iedereen in ziekenhuizen, operaties en onderzoeken werden uitgesteld…Iedereen wist het

Maar de lente wist het niet en het ontsproot
Ze draaide onverstoorbaar haar jaarlijkse programma af
Ze schonk ons haar mooiste bloemen en haar heerlijkste geuren
Het was Maart 2020

Iedereen zat thuis in quarantaine om gezondheidsredenen of preventief
Sommige mensen mochten niet meer naar hun werk, anderen móesten
Elkaar omhelzen, kussen of een hand geven was ineens een bedreiging
Iedereen moest flinke afstand tot elkaar bewaren, dat was afschuwelijk
In de supermarkt waren allerlei schappen leeg
Allerlei leuke dingen gingen niet meer door, daar werd een streep door gezet en niemand wist wanneer dat weer kon
Mensen werden beperkt in hun vrijheid terwijl er vrede was
Over de hele wereld werden veel mensen ziek en het was besmettelijk…
Er was isolatie, ziekte en paniek….

Toen werd de angst pas echt!!

En de dagen zagen er allemaal hetzelfde uit…
En de weken duurden ineens veel langer…
En iedereen hoopte dat er niet nóg meer strenge maatregelen zouden volgen…
De mensen zaten vast in een film en hoopten dagelijks op dé held…
De wereld was vertraagd terwijl het geen vakantie was, niemand had dit verwacht…Iedereen wist wat er gebeurde

Maar de lente wist het niet en de rozen bleven bloeien
De Magnolia stond in de knop
De vogeltjes begonnen aan hun nestjes

En toen…
Het plezier van koken en samen eten werd herontdekt
Iedereen gaf elkaar tips over leuke dingen die je met je kinderen kon doen
Er was weer tijd om te schrijven en te lezen, mensen lieten hun fantasie de vrije loop en verveling ontsproot in creativiteit
Sommigen leerden een nieuwe taal
Sommigen ontdekten kunst
Sommigen ontdekten dat ze niet écht leefden en vonden de weg naar zichzelf terug
Anderen stopten met onwetend onderhandelen
Iedereen had van de één op de andere dag veel meer tijd voor het gezin
Eentje sloot het kantoor en opende een herberg met slechts vier mensen
Anderen ontdekten opnieuw de liefde in hun vastgeroeste relatie
Anderen boden aan om voor kwetsbare mensen boodschappen te doen of te koken
Iedereen wist ineens wat een ‘vitaal beroep’ was, deze mensen werden helden, ze werden meer gewaardeerd dan ooit
Anderen gingen op afstand muziek met elkaar maken of zingen om op deze manier samen te zijn
Mensen kregen oog voor eenzaamheid en verzonnen dingen om er iets aan te doen
Mensen herstelden van hun stressvolle leven
Mensen die elkaar niet kenden begonnen spontaan een praatje met elkaar
Sommigen maakten vliegers van papier met hun telefoonnummer erop zodat eenzame mensen ze konden bellen
De overheid ging bedrijven en zelfstandigen helpen zodat ze niet failliet zouden gaan of mensen zouden moeten ontslaan
Gepensioneerde zorgpersoneel bood zichzelf aan om te helpen in de Zorg
Uit alle hoeken kwamen vrijwilligers, iedereen wilde iets doen
Om 20:00 uur s ‘avonds gingen mensen uit allerlei landen klappen voor alle artsen, verpleegkundigen, zorgpersoneel en mantelzorgers die keihard aan het werk waren om de zorg waar dan ook, draaiende te houden

Het was het jaar waarin men het belang erkende van gezondheid en verbinding, van saamhorigheid, van sociale contacten en misschien ook van zijn roeping, dit deed iets met het collectieve bewustzijn, dit deed iets met alle mensen…
En de economie ging bijna kopje onder, maar stopte niet, het vond zichzelf opnieuw uit
Het was het jaar waarin de wereld leek te stoppen, het jaar waarin we met elkaar in de geschiedenisboeken zouden komen…

Dat wisten we allemaal

En de lente wist het niet,
En de bloemen bleven bloeien, en de bomen liepen uit
En het werd steeds warmer
En er waren veel meer vogels

En toen kwam de dag van bevrijding…
De mensen keken tv en de premier vertelde iedereen dat de noodsituatie voorbij was
En dat het virus had verloren!
Dat iedereen SAMEN had gewonnen!!!
En toen ging iedereen de straat op…
Met tranen in de ogen…
Zonder maskers en handschoenen…
De buurman werd geknuffeld, alsof hij een broer was
En de wereld was mooier en liefdevoller geworden
En de mensen waren humaner geworden
En ze hadden weer waarden en normen
De harten van mensen waren weer open, en dat had positieve gevolgen
Doordat alles stil had gestaan kon de aarde weer ademen, ook zij was genezen van wat de mensen háár veel eerder hadden aangedaan

En toen kwam de zomer….
Omdat de lente het niet wist
En hij was er nog steeds
Ondanks alles
Ondanks het virus
Ondanks de angst
Ondanks de dood

Omdat de lente het niet wist,
leerde iedereen
de kracht van het leven…

Susan Blanco (De Taalrecycler) raakte geinspireerd door het origineel van Irena Vella. Zij heeft er een eigen switch aangegeven, gebaseerd op het leven in Nederland tijdens de Coronacrisis.

Het origineel is een poëzie uit Italië en is geschreven door Irena Vella http://www.irenevella.com/

In de storm….


Als jij je alleen voelt op dit moment en dat zijn er velen vanwege Corona…
Luister dan naar dit nummer en visualiseer je zelf, als de baby die zij in haar armen houdt en waar ze mee danst!


Zo mag je weten/voelen dat Hij ook jou op deze manier vasthoudt.. gedrukt aan Zijn Hart..  ook als je nu alleen bent of voelt!


Ik bid dat je Gods armen daadwerkelijk om je heen mag gaan voelen!
Hij houdt je vast… altijd!!! Ook in de storm!
Wat een bemoediging!

Je krijgt en ervaart rust als je in contact blijft met Hem!! Op wat voor manier dan ook!

Ik hoorde vanmiddag een preek van Michelle Dusseldorp over Rust in de storm.. Hoe toepasselijk..

Ze verteld over de discipelen in de boot tijdens een zware storm waarin Jezus gewoon sliep! Hij sliep omdat hij vertrouwen had in Zijn vader, Hij was op een goede manier gehecht aan Zijn vader waardoor Hij het volste vertrouwen had dat Hem niks kon gebeuren… Zijn vader had alles onder controle!

Wat een vertrouwen…

Weet je.. ik heb er zelf ook last van.. hechtingsproblemen.. vindt het Engelse woord mooier Disconnecting.

En als je al disconnecting hebt met de ander door je verleden, of wat je hebt meegemaakt.. is het extra moeilijk om hier mee te dealen.. de huidige situatie triggert enorm mijn gevoelige plek!

Ik ben onrustig en ben mijn ritme kwijt omdat ik ineen keer niet meer in “contact” ben met de ander..

Ik was juist bezig om mij aan anderen op een gezonde manier te hechten en ineens staat dat abrupt stil!

Ik kan de ander niet op zoeken omdat ik ziek ben.. dus werken zit er ook niet.. nu is mijn werk ook stopgezet.. dagbesteding en present.. Wat erg verdrietig is voor al die mensen die juist dagbesteding zo nodig hebben vanwege hun ziekzijn en ter ontlasting van de mantelzorg(s)

Wat een druk valt er nu op de thuis situatie.. op de mantelzorger..

Als het systeem (thuissituatie) op wat voor manier dan ook ontwricht is, is de situatie op dit moment killing!

Je hebt het gevoel of val je in een diep zwart gat.. nu zou je zeggen.. je hebt zo lang te dealen gehad met je gezondheid waardoor je veel thuis zat.. en weinig sociale contacten had.. dan weet je toch wat het is??

Klopt en dat is ook mijn trigger… ik ben/was juist bezig om mij hier aan te ontworstelen.. gezonde contacten opdoen.. weer op een gezonde manier hechten aan de mensen… wat echt zo gezond is maar ook een basis geeft.. weer een basis van vertrouwen in je medemens!!

En dan nu dit… pff wat merk ik dat ik dat pittig vindt…

En dan merk je als alles om je heen weg valt.. bijna letterlijk… dan blijft er één iemand over en dat is Jezus, God de Vader!

Hoe belangrijk is dan dat je goed gehecht ben aan deze Vader… een Vader die er altijd is en blijft, onwankelbaar.. Wat een troost..

En dan merk ik.. doordat ik Hem bewust blijf opzoeken.. mijn anker in Hem is en ik daadwerkelijk gehecht ben in mijn Vader.. dat mijn Vertrouwen blindelings op Hem is.. soms heb je die bevestiging even nodig.

Niet naïef vertrouwen dat mij niks zal overkomen.. want dat kan gebeuren.. ook ik kan nog erger ziek worden.. of erger mijn man kan geveld worden.. dit omdat hij met zwakke longen erg kwetsbaar is…

Maar mijn vertrouwen is gebaseerd dat ook in deze storm Hij mij nooit alleen laat!

Ik hoop en bid voor jou dat jij dezelfde hechting mag gaan ervaren in deze God!

Zodat jij ook midden in de storm weet dat jou hoop.. jou anker en jou zekerheid en Vertrouwen in Hem is.

Zodat je zeker mag weten dat wat er ook gebeurt Hij jou nooit maar dan ook nooit alleen laat!

Ook al is het nog hard werken om in connecting te blijven met de ander… mijn connecting met Hem staat als een rots! Onwankelbaar!

Onrust.. chaos en Bidden?


Vandaag is de dag van gebed vanwege het coronavirus…

Bidden is het mooiste bijzonderste middel om te communiceren met God!

Dit kan op vele manieren, zingen, praten, bijbellezen..

En God hoort jou, Hij is bewogen door wat er in de wereld op dit moment gebeurt..

Maar…

Soms is het lastig om te bidden, vooral als je in een chaotische stressvolle situatie zit, of als je je leeg voelt omdat alles overstroomt binnen in je…

De laatste dagen ben ik onrustig, kan mijn draai niet vinden en loop als een kip zonder kop door huis.. ben totaal mijn ritme kwijt… ondertussen kan ik ook zomaar beginnen te huilen van bewogenheid, van verdriet wat ik om mij heen zie gebeuren.. ik voel de pijn die de mensen voelen..

En af en toe moet ik mij echt even van alles afsluiten om bij mijzelf en God te blijven zodat ik niet overspoelt wordt..

Op die momenten zoek ik God en praat ik met Hem en geef ik Hem mijn pijn en verdriet in de wetenschap dat Hij er raad mee weet en voor ons zorgt..

Hij heeft de hele wereld in Zijn hand!

Ik vond op Internet bij Jezus.net deze uitleg over gebed en een hulplijn om te bidden en daardoor rust in jezelf te creëren en zo gericht op God te kunnen zijn

https://jezus.nl/hoe-kun-je-bidden/

Hij is onze toevlucht, ook in deze tijd..

En ja… men zegt nood leert bidden… En dat is zo… Maar dat is niet erg.. Hij wacht op je tot je bij Hem komt… En je zorgen bij Hem neerlegt zodat Hij je zorgen over kan nemen en voor oplossingen kan zorgen…

En Hij doet dat! Hij is een God die hoort en verhoort! Niet altijd zoals wij dat voor ogen hebben.. Hij heeft vaak een veel beter plan voor ons… Wat beter bij ons past dan dat wij zien!

Ik stel mijn vertrouwen op deze God!!

Jij ook???

Ik bid het je toe met de zegen uit numeri 6:24

‘Ik wens jullie toe dat de Heer met jullie zal zijn en jullie zal beschermen. Dat Hij goed voor jullie zal zijn en voor jullie zal zorgen. Dat Hij over jullie zal waken en jullie vrede zal geven.’
Numeri 6:24 BB

Het nummer wat ik vanmorgen kreeg toegestuurd vertaald bovenstaande tekst!

Be Blessed!!

2 Korinthiërs 4:7


Het goede nieuws is een kostbare schat. En ik ben de breekbare kruik waar die schat in bewaard wordt. Dat is goed. Want daardoor is het duidelijk dat de enorme kracht van het goede nieuws niet van mij komt, maar van God. -- 2 Korintiers 4:7 (Bijbel in Gewone Taal)
Het goede nieuws is een kostbare schat.
En ik ben de breekbare kruik waar die schat in bewaard wordt.
Dat is goed.
Want daardoor is het duidelijk dat de enorme kracht van het goede nieuws niet van mij komt,
maar van God.
2 Korintiers 4:7 (Bijbel in Gewone Taal)

Ontferm U


Ontferm U 
Het geeft ons rust in bange dagen.
Dat U de macht in handen hebt.
Om in onzekerheid en smart.
Te schuilen aan Uw vaderhart.
Ontferm U

Een virus o zo klein,
Niet met het blote oog te zien.
Verspreidt zich wereldwijd.
De mensen zijn het vertrouwen kwijt.
 
De mens is in de war.
Hoe zal het ons vergaan?
Geen vertrouwen in de overheid.
Raak ik straks ook mijn baan nog kwijt?
 
Waar is dat sterke individu.
Die zelf zijn richting wel bepaalt.
Zich niets wil laten gezeggen. 
Of een mening op laat leggen?
 
Experts moeten hun zegje doen.
Maar gissen ook maar wat.
Meer mensen worden ernstig ziek
Is dit nu al de piek?
 
Ziekenhuizen overvol
Te weinig personeel.
Is er wel capaciteit genoeg?
Wat hebben we nog voor de boeg?
 
Onzekerheid alom
De winkels raken leeg.
De beurzen staan dik in het rood.
De hele economie is uit het lood.
 
 Het hele land ligt stil.
Evenementen worden afgelast.
We sluiten zelfs de kerken
Om het virus in te perken.
 
Wie had er ooit gedacht
Dat het eens zo ver zou komen?
Dat alles wat zo gewoon leek
In één klap helemaal bezweek.
 
Zet het u niet aan het denken?
Wie heeft hier eigenlijk de macht?
Zijn het de wereldleiders?
Maar ook bij hen ontbreekt de kracht.
 
We staan met lege handen.
Er is niemand die een antwoord weet.
We moeten toch wel gaan beseffen
Dat we onze hoofden omhoog gaan heffen?
 
Want in de hoge hemel.
Daar zit een machtig God.
Hij regeert over dood en leven.
En laat de hele mensheid beven.
 
Kom laten we ons dan buigen.
Voor zulk een groot en machtig God.
Ons leven leggen in Zijn hand.
Het hele mensdom, ook ons land.
 
 Ontferm U over deze aarde.
Vergeef ons onze schuld.
Om Jezus wil die met Zijn dood.
Ons Zijn genade bood.
 
Het geeft ons rust in bange dagen.
Dat U de macht in handen hebt.
Om in onzekerheid en smart.
Te schuilen aan Uw vaderhart.

Psalm 118:17


“Ik kom niet om in de strijd, maar zal overleven”
Psalm 118:17

Dansen in de regen..


Ondanks de omstandigheden is altijd mijn motto geweest:

Wacht niet tot de storm voorbij is maar leer dansen in de regen!

Als de wolken huilen
Hoef je niet te schuilen
Maar mag je leren dansen in de regen

Dit nummer verwoord precies hoe ik het “meestal” ervaar.. wat ben ik blij dat LEV het in dit nummer heeft verwoord… dit is en blijft zeer zeker een van mijn favorieten..

Ik kan het daardoor niet laten om dit met jullie te delen!!

Dansen in de regen —

Er is geen hart volkomen ongebroken
Er is altijd wel een stukje weg
Je raakt er aan gewend
En je leeft er mee, ieder moment
Maar geen reden om je te verstoppen
Dat leer ik, dat voel ik elke dag

Je hoeft niet te schuilen,
Je hoeft niet te schuilen voor het leven
Zoek je geluk maar bij de Levende
Als de wolken huilen
Hoef je niet te schuilen
Maar mag je leren dansen in de regen

Er is pijn die nooit helemaal weggaat
Ik weet het, want die heb ik ook
Het slijt wat met de tijd,
Maar je raakt het niet helemaal kwijt
Maar geen reden om je te verstoppen
Dat leer ik, dat voel ik elke dag

Je hoeft niet te schuilen,
Je hoeft niet te schuilen voor het leven
Zoek je geluk maar bij de Levende
Als de wolken huilen
Hoef je niet te schuilen
Maar mag je leren dansen in de regen

Tekst & muziek: Liesbeth Koedoot & Matthijn Buwalda
Video: Henri Doornbos

Be blessed!!

Hartige Prei Taart


Vandaag heb ik een heerlijke hartige preitaart gemaakt!

Hartige Prei Taart

Ik was geinspireerd door een recept wat voorbij kwam via internet en heb er zelf een variatie opgemaakt die ik graag met jullie wil delen!

Je hebt nodig:

Voor de bodem:

  • 1 springvorm van 24 cm doorsnee
  • 250 gr Havermout
  • 60 gram Kokosolie
  • 2 eieren
  • 2 theelepels Tijm
  • 2 Theelepels rozemarijn
  • 1 Theelepel Chili
  • Peper en Zeezout
  • Pijnboompitjes

Voor de vulling:

  • 3 Prei
  • 400 ml kokosmelk (dik uit de koelkast)
  • 4 eieren
  • 75 gram amandelmeel
  • 2 bosuitjes
  • 1 teentje knoflook
  • Handjevol geraspte oude kaas
  • 3 theelepels Karwijnzaad
  • 3 theelepels kerrie
  • Peper en zeezout
  • 1 theelepels tijm
  • Verse peterselie

Zo maak je deze overheerlijke PreiTaart!!

Doe bakpapier over de bodem van de springvorm en vet de zijranden in met roomboter. Doe de havermout in een kom, en daarbij de gesmolten kokosolie en de twee eieren en breng op smaak met de kruiden.

Kneed dit tot een bol en verdeel dit over de bodem van de springvorm en druk het iets omhoog bij de randen.

Zet het voor 20 minuten in de koelkast.

Verwarm de oven voor op 180 graden (hetelucht)

Snij de prei en de bosuitjes, doe de kokosmelk in een kom met de eieren en klop dit even met een garde door elkaar, roer de geperste knoflook en het amandelmeel door het mengsel en de nodige kruiden, schep dan de geraspte oude kaas erdoor heen en als laatste de prei, de bosuitjes en een handjevol verse peterselie.

Ondertussen is de bodem in de springvorm voldoende hard geworden waardoor je springvorm kan vullen met de vulling.

Doe de hartige taart voor ca 45 minuten in de oven!

Eet smakelijk!!

Be Blessed

Jesaja 45:2


Ik zal Zelf voor u uit gaan en de weg voor u vrijmaken, Ik zal koperen deuren openbreken en ijzeren grendels stukslaan.
Jesaja 45:2

Psalm 100:2


Dien de Heer met blijdschap, kom vrolijk zingend naar Hem toe!
Psalm 100:2

Omdat mijn God Goed is…


Vorige keer schreef ik de blog “Het is stil aan de overkant”

En wat was het stil aan de overkant.. bidden lukte niet of nauwelijks.. vaak had ik geen woorden…

Toch zette ik wel door.. het verlangen naar contact met God was er nog steeds… en ook wist ik dat niet altijd het gevoel een leidraad is.. ook al leef je als hooggevoelig persoon vaak wel vanuit je gevoel.

Als ik ergens niks meer bij voel, en het stil is in mij… dan heb ik het gevoel of iets dood is.. dood om mij heen en in mij.. Voelen is voor mij Leven.. best wel lastig.. een overblijfsel van twintig jaar onder invloed zijn.. waarin ik niks meer voelde, letterlijk en figuurlijk… waardoor mijn lichaam en geest nu enorm “(hoog)gevoelig” is geworden!

En omdat nou eenmaal “gevoel” er niet altijd is.. moet je verder in Zeker Weten!

Maar goed.. waarom deze blog…

Ik heb jullie volgens mij nog niet verteld dat ik gestopt ben bij het gospelkoor waar ik bij zat, hierdoor heb ik drie maanden niet gezongen bij een bestaand koor, The Choir Company niet meegerekend.. dit zijn projecten..

Waarom ben ik gestopt… tja.. onzekerheid.. geen klik met de andere koorleden.. waardoor ik veel negativiteit ervoer.. heel erg jammer maar als je huilend thuis komt omdat het niet meer oké voelt en je op een gegeven moment niet meer durft te zingen, überhaupt je mond open te doen.. dan wordt het tijd om verder te kijken..

Ik merk dat ik bij mijzelf ook een ontwikkeling doormaak doordat ik groei, mijn verleden steeds meer een plek krijgt en ik steeds sterker wordt.. maar daardoor ook gevoeliger voor situaties die niet meer bij mij passen.. hier ben ik erg blij om.. maar het maakt ook dat je dan soms keuzes moet maken om dichter bij je zelf te blijven en doen waar jij gelukkig van wordt.. en soms betekend dat ook, dat je soms moet loslaten…

Maar ik wist ook niet goed wat ik dan moest.. ik besloot om een time-out te nemen.. misschien moest ik wel stoppen met zingen.. misschien kon ik wel niet (meer) zingen…

Die gedachte maakte mij wel erg verdrietig… want zingen is mijn lust en mijn leven.. ondanks dat het mij ook ontzettend onzeker maakt… is het ook mijn uitlaatklep..

Maar nog meer was mijn vraag wat God hierin wilde.. Wil Hij dat ik blijf zingen?? Of heeft Hij iets anders voor mij in petto.. moet ik een andere weg inslaan… allemaal vragen waar je niet zo 1,2,3 antwoord op krijgt en al helemaal niet een briefje uit de hemel..

En dan kom je ook nog in een fase dat het zo stil in en om mij heen is…

Misschien omdat ik niet meer zing??

Wie zal het zeggen…

Na vier maanden begon het toch wel weer te kriebelen en omdat het nog steeds stil was.. dacht ik misschien moet ik het maar gewoon weer doen.. zingen.. en dan zie ik wel waar het heen gaat.. het geeft mij tenslotte heel veel blijdschap!

Ik heb gegoogeld op internet naar koren dicht bij mij in de buurt.. en daar kwam ik uit op een “klein” Gospelkoor, oefenavonden op de avonden dat het mij goed uitkwam..

Ik besloot om een keer te gaan kijken..

Dit is nu 3 weken geleden.. ik kwam binnen en werd gelijk hartelijk verwelkomd.. wat mij aansprak was dat het koor niet erg groot was.. en de klik was er gelijk omdat we er vrij snel achterkwamen dat er ook friezen op dat koor zaten.. en ik zelfs in mijn moedertaal met sommige koorleden kon communiceren… Ooo en wat voelt dat goed kan ik je zeggen… even in je Memmetaal…

Maar na 2 keer mee repeteren kreeg mijn onzekerheid weer de overhand, ik ben vast niet goed genoeg… zing ik nu vals? Ben ik dat? Oohh kijk… ze kijken allemaal naar mij… oef… wat is dat gekmakend… ik weet dat het allemaal leugens zijn en dat er 1 persoon heel graag wil dat die onzekerheid mij gaat nekken en mij kapot gaat maken!

Dit mag ik toch niet laten gebeuren??

Alleen hoe kan ik daar nu mee omgaan…

Het was niet alleen mijn “nieuwe” koor.. ook mijn eventuele “nieuwe” baan/werk speelde parten.. willen ze mij wel.. kon ik wel aan hun vraag voldoen… Ehh.. ja ik heb de nodige lovende woorden gekregen… maar was dit wel echt gemeend??

Oooo wat voel ik mij dan weer schuldig als ik die gedachten heb..

Want zijn deze gedachten wel zo christelijk??

Brrrr.. hoe moest ik hier nu mee overweg??

Tegelijk bleef het stil.. af en toe schreeuwde ik het uit naar God… wil U mij laten zien wat ik moet doen?? Waar wilt U mij hebben Heer? Wat is Uw plan met mijn leven?? Ik wordt gek van die onzekerheid!!

En dan na een intensieve periode van worstelen met God werd ik vanmorgen wakker…

Meestal ga ik in bed nog even lezen.. Dagelijks Woord… mail van “Ik wonder jou” van Erik en Wilma.. en de dagelijks afbeelding van You-version!

Zo ook vanmorgen.. maar vanmorgen las ik niet eerst.. nee ik begon te bidden… en stortte mijn hele hart opnieuw bij Hem uit.. al mijn vragen.. mijn twijfels.. mijn onzekerheden kwamen voorbij.. opeens midden in mijn stortvloed van woorden zei een stem in mij… “ga maar lezen.. ik ga je een antwoord geven” zonder na te denken of te twijfelen of ik het wel goed gehoord had.. deed ik mijn telefoon open en begon te lezen..

Als eerste deed ik de You-version app open en kwam onderstaande tekst naar voren!

Wauw wat een antwoord!!

Dien de Heer met blijdschap.
Kom vrolijk zingend naar Hem toe
Psalm 100:2

Dit was een antwoord.. maar direct sloeg de twijfel om mijn hart…

Ja maar…

Ik dacht… ik interpreteer deze tekst nu natuurlijk vanuit mijn eigen gedachten en lees het door mijn eigen bril…

Ik zei gelijk.. Heer wilt u mij nog een keer bevestigen?? Is het Uw wil dat ik mij bij dit nieuwe koor aansluit en blijf zingen?? Is dit Uw antwoord???

Ik deed mijn mailbox open en de eerste mail die voorbij kwam was van “Ik Wonder jou” van https://nl.jesus.net/ikwonderjou/

En wat las ik?

Ik bid dat God je vandaag opnieuw met Zijn liefde en onwankelbare vrede zal omringen, zodat je je niet langer door angst of onzekerheid zal laten tegenhouden. 

“Durf… Durf in Mijn aanwezigheid te komen, de stap van vertrouwen te zetten. Durf, wees niet bang om deze eerste stappen te zetten. Sta op en geef niet op, Durf, je weet dat je hiervoor bent gemaakt, voor een leven van geloof in Mij. Volhard en ga door, wees niet bang om te falen of fouten te maken. Want zo kan Ik je vormen en je sterker maken. Zo leer Ik je op Mij te vertrouwen, van Mij afhankelijk te zijn… Ik beloof niet dat het makkelijk wordt, maar Ik beloof trouw te zijn. Ik beloof bij je te zijn tot het einde van deze tijd, dit proces, dit seizoen, deze stap van geloof. Durf, zet de stap… Ik Zelf zal met je meelopen. Zie Jesaja 45:2 en Mattheüs 28:20

Wauw… hier kwam de tweede bevestiging voorbij.. en wat een woorden… dit kwam enorm binnen…

De Bijbeltekst uit Jesaja 45:2 was de 3e bevestiging:

Ik zal Zelf voor u uit gaan en de weg voor u vrijmaken. Ik zal koperen deuren openbreken en ijzeren grendels stukslaan.

En dan de bemoediging uit Mattheüs 28:20:

En IK BEN alle dagen met jullie, totdat de tijd van de wereld om is.”

Ik werd stil en ontzettend dankbaar… tegelijk jubelde ik van binnen…

Ik voelde een ongekende blijdschap in mijn opkomen na dat dit vanmorgen gebeurde… Wauw… wat hebben wij toch een Liefdevolle Grote God..

Dankbaarheid overheerst en een onvoorstelbaar verlangen om te zingen voor Hem.. te bidden.. te aanbidden door middel van mijn zingen.. en op die manier mijn band met God nog meer versterken..

En wat betreft mijn eventuele nieuwe baan… Kom maar op! Wat er ook gebeurt….

Ik weet dat het goed is.. omdat mijn

God Goed is!!

Ik weet hoe goed mijn God is © Reyer van Drongelen, 2017

Ik kom met al mijn vragen
Al wat ik niet begrijp
Ik kom met alle twijfel in mijn hart
Ik kom zoals ik ben

Ik geef U al mijn zorgen
De lasten die ik draag
Ik geef U al wat ik te bieden heb
Ik geef U alles terug

Ik richt mijn ogen op U
En ik kijk naar Uw gezicht
En alles om mij heen vervaagt
In Uw liefdevolle licht
Want ik weet hoe goed mijn God is
Ja, Ik weet hoe goed mijn God is

U weet waar ik mee worstel
Al wat mij bezighoudt
Verborgen pijn en bitterheid in mij
U ziet mij helemaal

Wat de wereld mij ook brengt
Elk obstakel op mijn weg
Ik weet hoe goed mijn God is
Wat de toekomst ook zal zijn
Ik heb deze zekerheid
Ik weet hoe goed mijn God is

U bent zo goed,
U bent zo goed, Dank U Vader.
U bent zo goed,
U bent zo goed, Dank U wel.

U bent zo groot,
U bent zo groot, Halleluja!
U bent zo groot,
U bent zo groot, U bent God!

Psalm 32:7


Bij u ben ik veilig, u behoedt mij in de nood en omringt mij met gejuich van bevrijding.
Psalm 32:7

You are God's masterpiece


You Are God’s masterpiece

De kracht van uw liefde


De kracht van uw liefde

Heer ik kom tot U
Neem mijn hart verander mij
Als ik U ontmoet, vind ik rust bij U
Want Heer ik heb ontdekt, dat als ik aan uw voeten ben, trots en twijfel wijken,

voor de kracht van Uw liefde

Houd mij vast, laat Uw liefde stromen
Houd mij vast, heel dicht bij Uw hart
Ik voel Uw kracht, en stijg op als een arend
Dan zweef ik op de wind, gedragen door Uw Geest, En de kracht van Uw liefde.

Heer kom dichter bij, dan kan ik Uw schoonheid zien
En Uw liefde voelen diep in mij en Heer leer mij Uw wil, zodat ik U steeds dienen kan.

En elke dag mag leven
Door de kracht van Uw liefde

Houd mij vast, laat Uw liefde stromen
Houd mij vast, heel dicht bij Uw hart
Ik voel Uw kracht, en stijg op als een arend
Dan zweef ik op de wind, gedragen door Uw Geest, En de kracht van Uw liefde.

Opwekking 488

Bron: Musixmatch

Jesaja 43:19


Ja. Ik zal een weg in de woestijn maken, rivieren in de wildernis! Jesaja 43:19

Het is stil aan de overkant…


Ken je dat? Koortsig en dan warme en koude rillingen krijgen..

Op dit moment erg reëel voor ons allebei.. en dan daarbij benauwd niet kunnen slapen van het hoesten en elkaar daardoor wakker houden…

Althans ik heb daar nogal last van..

De wind die giert om het huis… al deze dingen brengen mij even tot stilstand…

Leuk… nee… bepaald niet… nodig???misschien wel even..

Na dat we verhuisd zijn ging het leven gewoon door in al zijn hectiek.. het mantelzorger voor mijn man met de nodige regelen en het opbouwen van mijn vrijwilligerswerk bij TMZ.. mijn andere werk bij Present als groepenbegeleider en alles wat maar nog meer voorbij komt…

Maar al een paar weken mis ik iets… en daar krijg ik best wel warm en koud van… de rillingen..

Het is namelijk erg stil aan de overkant!

Ik mis het contact met mijn Grote Vriend Jezus!

Jij… zul je denken misschien??

Ja ik….

Toch doe ik er alles aan om Hem te zoeken.. Hem te vinden… in mijn lezen (bijbel lezen).. plaatjes maken met teksten…

Hoe komt het dan toch dat het zo stil is aan de andere kant?

Heer waar bent U??

Ik heb een donkerbruin vermoeden waarom het zo stil is… omdat ik ook stil ben… Ik bid niet meer…

Ik kan niet meer bidden.. heb op moment geen woorden… Ja soms van de “schietgebedjes” noem ik het maar…

Het voelt alsof het stil en koud is in mijn hart..

Misschien herken jezelf ook wel van die perioden… dat God ver weg lijkt..

Een soort van woestijnperiode!

Gelukkig weet ik dat God er wel is… verstandelijk.. ook al voelt het niet zo..

Ja. Ik zal een weg in de woestijn maken, rivieren in de wildernis! Jesaja 43:18-19

Ik ben een gevoelsmens en wat vind ik het af en toe heerlijk om contact met God te hebben.. echt contact.. Hem te voelen en te ervaren..

Maar soms door je eigen omstandigheden… drukte van het leven… kun je dat even kwijt zijn..

Doe ik dan teveel??

Nee dat denk ik niet… Ik haal zoveel energie uit mijn vrijwilligerswerk.. ook kan ik hierdoor de thuis situatie ook beter aan omdat ik mijn oplaadpunten heb.. dat is goed!

Tegelijk weet ik ook dat God mij kent van binnen en van buiten… Hij heeft mij en jou gemaakt… Hij weet precies wat er in je omgaat en kent de verlangens van je hart..

Hij is er wel alleen voel ik het nu even niet..

Dat mag!! Toch??

Dit weten brengt mij gelijk een stuk ontspanning…

God is er want die blijft altijd dezelfde.. en wij mogen altijd terug keren.. Hij staat te wachten tot ik de woorden weer heb gevonden!

In de tussentijd mag ik zonder woorden God toch blijven zoeken.. in mijn lezen.. plaatjes maken..

In onze trouwtekst staat aan het einde Jeremia 29:14 dat als je met je hele hart God zoekt en “aanroept” zal Hij zich laten vinden!

Wat een bemoediging!

Blijf zoeken en Hij zal zich laten horen!! Wat een Genadig en Trouwe God hebben wij!

Be Blessed!

2 Korinthiërs 9:8


God geeft zijn genade in overvloed, zodat u niet alleen zelf alles krijgt wat nodig is, maar het ook royaal met anderen kunt delen.
2 Korinthiërs 9:8 HTB

Opruimen!


Empty yourself and let God fill you!

Nieuw plannen..

Afgelopen zondag tijdens ons optreden met the Choir Company deelde de dirigent een prachtige bijzondere overdenking..

De kern ging over bovenstaande tekst in het plaatje..

Maar om je (opnieuw) te laten vullen door God moet je eerst ruimte creëren.. dit doe je door op te ruimen.. schoon schip te maken.. in je huis (lees hart)..

Wat mij hierin trof was dat Hij vertelde dat dit niet alleen altijd over zonde of negatieve dingen gaat… maar soms juist ook in positieve situaties, goede dingen.. dat God ons roept voor een nieuwe taak.. Nieuw baan.. nieuwe kansen..

Waarom?

Vaak om te groeien… zodat je nog meer en mooier uit de verf komt dan je nu al doet! Zodat je nog meer gaat lijken op Hem… andere mensen door jou mogen gaan ontdekken wie Jezus is!

Wat een prachtige win&win situatie!

Alleen wat is dat een enorme uitdaging..

Daar is moed voor nodig!

Durf jij op te ruimen en je opnieuw te laten vullen door Hem.. je hele hart…

Dan ga je bijzondere dingen zien, ontdekken en ervaren..

Op dit moment ervaar ik dit op persoonlijk vlak in verschillende situaties..

Mijn leven is enorm in ontwikkeling en ik ben uitgestapt in veel opzichten.. vrijwilliverswerk… reïntegratie via UWV.. ander koor.. taken binnen de kerk.. andere woning.. mijn oude “beperkte” leven achterlaten.. in mijn kracht gaan staan.. de kracht die God mij heeft gegeven.. Durf uit je “comfort zone” te stappen.. en wat krijg ik er veel voor terug!

Vreugde en rust in mijzelf, ruimte voor God en de ander! Mijn leven is zo rijk geworden..

Opruimen, uitstappen en in afhankelijkheid van Hem leven heeft mijn leven enorm verrijkt!

Mijn hart wordt gevuld met enorme dankbaarheid!

Ondanks de omstandigheden zal ik juichen in mijn Heer!

Makkelijk nee!!! Mogelijk Ja!!!

Ik hoop en bid dat jij ook deze uitdaging aandurft.. weet en vertrouw dat God er altijd is, was en zal zijn!

Be Blessed!

Zefanja 3:17


Hij is blij met jou en geniet van jouw gezelschap
Zefanja 3:17