Zonder Vlinder verder…


Zoals jullie weten hebben wij in 2018 via crowdfunding een brommobiel mogen ontvangen. Zie mijn blog Vrijheid!

Wat genoten we van dit ontzettend prachtige cadeau.. maar wat heeft deze brommobiel ook ons regelmatig hoofdpijn bezorgd.. lees mijn blog Miskoop??? Of…..

Ondanks al deze perikelen die we met Vlinder hebben beleefd bracht Vlinder ons elke keer waar we zijn moesten.

Of naar mijn werk, of naar de kerk, de leuke uitjes, maar ook naar de artsen, ziekenhuizen enz enz..

We zaten droog en warm..

En ja ik spreek in verledentijd… want Vlinder is niet meer..

Afgelopen donderdag heb ik een heftig eenzijdig ongeluk gehad..

Ik kwam uit mijn werk en het regende, Ik had lekker gewerkt en reed weer naar huis.. Groot nieuws radio had ik aan en zong uit volle borst de liedjes mee die uit de boxen klonken.. ineens kwam een van mijn favoriete nummers er voor… Herder van mijn hart van LEV…

Ik reed op een binnendoor weggetje en draaide de bocht in.. ik reed niet hard omdat het regende en deze bocht een rot bocht is.. ik draaide dus de bocht in en opeens ging de Vlinder glijden.. ik had totaal geen controle meer over de Vlinder en zij tolde de grote diepe sloot/greppel in. In een split second tolde ik mee in de Vlinder en belande de Vlinder op haar zij… het voelde of was ik in een enorme kermisattractie beland.. ik keek kalm om mij heen en deed de motor uit want die draaide nog.. om mij heen was het een grote chaos.. ik keek nog een keer en dacht.. ik moet hieruit.. het zweet brak mij uit… het voelde of was ik in een diepe put beland.. ik keek omhoog en zag een hoofd boven mij verschijnen die vroeg of het ging.. ik keek de vriendelijke man in de ogen.. zwaaide en zei met mij is het goed maar ik moet hier uit… ik zag dat ik op de bestuurderskant lag en de bijrijdersdeur open kon.. ik deed hem open en de vriendelijke meneer hield hem open en zo klom ik via de stoelen uit de auto op de kant van de wal.. Daar stonden nog meer mensen en een mevrouw hield mij vast en vroeg of het wel ging… blijkbaar was ik zo wit als een doek.. ze zei u moet gaan zitten want u ziet er niet goed uit.. ik ben in een auto gaan zitten van mensen die waren gestopt.. kreeg een flesje water en ik begon helemaal te trillen en te rillen.. mijn spieren schoten alle kanten op.. de reactie kwam van de shock..

Ondertussen hadden omstanders de politie gebeld, het duurde erg lang totdat de politie er was.. het was koud en zwaar te wachten in de regen… toen de politie er eindelijk was vertelden ze dat ze onderweg de sleepwagen hadden gebeld maar dat die niks konden betekenen omdat ze geen brommobiels, brommers of Scootmobielen meenamen..

Maar ik was verzekerd.. ook voor SOS noodhulp.. dus gebeld met de verzekering.. nee mevr. wij halen geen brommobiels uit de sloot, daar bent u niet voor verzekerd.. pardon.. betaal ik daar elke maand mijn premie voor?

Ik was stom verbaasd.. ondertussen had ik de kinderen gebeld en die kwamen.. en ook de vaste monteur die altijd Vlinder repareert had ik gebeld en hij kwam..

Gelukkig is het hem gelukt met omstanders om de Vlinder uit de greppel te trekken, hij heeft hem meegenomen, maar helaas de Vlinder is het niet meer waard om opgelapt te worden..

Dan wordt de spreekwoordelijke lak duurder dan de brief..

Nu een paar dagen later merk ik dat de schrik mij nog steeds flink in de benen zit… door de heftige gebeurtenis is mijn lichaam compleet van de in de war!

Dit merk ik doordat ik ontzettend moe ben.. erg emotioneel ben… stress hoog zit.. lichamelijke pijn en ongemak ervaar.. dit is een normale reactie van het lichaam op een ongeluk.. alleen reageert mijn lichaam iets heftiger vanwege mijn kwetsbaarheid.

Ik merk een enorme weerslag op mijn zijn..

Elke dag denk ik eraan en beleef ik het weer even opnieuw..

Maar ook moet ik opnieuw perspectief zoeken in een leven zonder Vlinder..

Maar hoe doe je dat..

Mijn hele energie huishouden was afgestemd op het hebben van Vlinder.. afspraken qua tijdsplanning, naar mijn werk, naar afspraken in ziekenhuizen.. boodschappen doen enz..

Ik moet in eens weer organiseren.. hoe komen we naar een afspraak.. hoe kom ik op mijn werk… hoe doe ik boodschappen..

En dan schiet er ineens door je heen dat je bent verwend met een auto.. hoeveel mensen hebben er geen auto… die ook alles met de fiets of ov moeten doen..

Maar tegelijk denk ik dan.. nee does lief.. om het allemaal vol te houden heb ik hem juist zo nodig.. je bent nog steeds herstellende.. je bent nog steeds kwetsbaar.. en je hebt een kwetsbare partner..

Does lieeeefffff…..

De komende dagen nieuwe perspectieven zoeken.. bij mij zelf nagaan wat nog haalbaar is nu ik mijn energie opnieuw moet verdelen..

Tjonge mijn leven staat ineens weer even op de kop..

Toch was Hij erbij in dat heftige moment.. en wil ik graag met jullie delen..

Ik vertelde al dat ik heerlijk aan het zingen was tijdens het rijden.. en dat een van mijn favoriete nummers voorbij kwam.. Herder van mijn hart van LEV… en bij het stukje “Op de hoogste berg of in het diepste dal Mijn Herder is altijd bij mij”.. tolde ik dus in de diepe greppel…

Dit brengt, nu ik de situatie nog eens overdenk, toch wel een glimlach op mijn gezicht, ondanks de heftigheid!

Dit lied komt steeds terug ook na deze heftige gebeurtenis…

Ik zat er gisteren zo doorheen en wist even niet meer hoe verder.. ik was overmand door emoties.. en zei: “Heer ik weet niet hoe het verder moet.. hoe moet ik nu alles organiseren… ik ben zo moe.. wilt U mij helpen.. ik kan het zelf niet”

Op dat zelfde moment komt weer het lied van LEV voorbij Herder van mijn hart.. toen ik het uitriep hoorde ik de volgende woorden uit de radio komen.. Wat zoek of wens ik dan nog meer? In elke nood voorziet Hij, In elke nood voorziet Hij..

Ik hoorde de tekst en er daalde er een soort rust in mijn hart.. oja… zeker… Hij heeft ook dit in Zijn hand..

Hoe hij gaat voorzien.. geen idee.. in wat voor vorm.. geen idee.. waar ik mij aan vasthoudt is dat “Hij voorziet!!”

Ondertussen mag ik weten dat Hij erbij was… is… en zal zijn..
Herder van mijn hart
Mijn goede Herder is de Heer
Ik leef van al zijn goedheid
Wat zoek of wens ik dan nog meer?
In elke nood voorziet Hij
In elke nood voorziet Hij

Waar levend water altijd ruist daar vind ik ware vrijheid
In groene velden rust ik uit en hemels eten sterkt mij

Heer voor eeuwig, Herder van mijn hart
Steeds aanwezig, liefde van mijn ziel
Op de hoogste berg of in het diepste dal
Mijn Herder is altijd bij mij
Mijn Herder is altijd bij mij

Ik dwaalde af en raakte vast
Hij zocht mij op en vond mij
Hij heeft me veilig thuisgebracht
en elke wond verzorgt Hij

Het doodse dal vrees ik niet meer
ook daar bent U, vlak naast mij
U troost en ondersteunt mij, Heer
U geeft me moed en draagt mij

Heer voor eeuwig, Herder van mijn hart
Steeds aanwezig, liefde van mijn ziel
Op de hoogste berg of in het diepste dal
Mijn Herder is altijd bij mij
Mijn Herder is altijd bij mij

Oh, halleluja! Halleluja!
Oh, halleluja! Halleluja!

Heer voor eeuwig, Herder van mijn hart
Steeds aanwezig, liefde van mijn ziel
Op de hoogste berg of in het diepste dal
Mijn Herder is altijd bij mij
Mijn Herder is altijd bij mij

En glijdt mijn laatste dag voorbij
dan zie ik al Uw goedheid
en klinkt mijn lied in eeuwigheid
daar in Uw huis, voor altijd
Dan ben ik thuis, voor altijd

Be blessed!!

Wie schudt het potje???


Dit vind ik een mooie… een (na) denkertje!

Als je naar de zuidwestelijke woestijn gaat en 100 rode vuurmieren vangt, evenals 100 grote zwarte mieren en in een potje stopt, in eerste instantie gebeurt er niets. 🤷🏼

Echter, als je met geweld het potje schudt en ze weer op de grond dumpt, vechten de mieren tot ze elkaar uiteindelijk vermoorden. ☠️

Het ding is, de rode mieren denken dat de zwarte mieren de vijand zijn en omgekeerd, terwijl in werkelijkheid de echte vijand de persoon is die het potje schudde.

Dit is precies wat er vandaag in de maatschappij gebeurt.
Liberaal tegen conservatief
Zwart vs wit
Pro masker vs Anti masker
Vax tegen Anti Vaxx
Rijk tegen Arm
Man tegen vrouw
Politie tegen burger
Gezond vs ziek
Jong tegen ouderen
Wetenschap vs Angst

De echte vraag die we
onszelf moeten afvragen is…
wie schudt het potje en waarom? 🤔💭

Gevonden op Facebook… moeite waard om te delen. Met dank aan Thalia voor deze mooie vergelijking

Be Blessed!

Schijnveilig/Verdeeldheid..


Tja…

Ik moet toch even wat kwijt.. Sorry kan het niet laten maar dit moet me van het hart..

Vanmiddag mijn wekelijkse boodschappen gedaan…Pfff.. is echt geen leuke bezigheid meer..

Je staat voor de winkel.. mondkapje verplicht?? Nee… ik zie niks.. Ik loop de winkel in en sta in tweestrijd…wel of niet… hmmmmm… ik kijk eerst maar eens om mij heen maar daar wordt ik ook niet wijzer van..

Mensen die een mondkapje op hebben kijken scheef naar de mensen die zonder lopen en vica versa.. hoezo verdeeldheid creëren?

Ik werd er zo verdrietig van..

Ik dacht na en bleef dicht bij mij zelf en dacht wat zou Jezus doen? Juist… de kwetsbaren beschermen.. maar hoe bescherm ik die?

Ik denk dat een mondkapje niet helpt.. in ieder geval niet hoe de meeste mensen ze gebruiken.. maar psychologisch voor de kwetsbaren denk ik het wel.. je laat in iede geval zien dat je om ze denkt.. en oog hebt voor hun angst…

Dus ik heb netjes mijn mondkapje opgedaan.. wel met een enorm dubbel gevoel.

Want de anderen zonder mondkapje kijken je aan met een meewarig blik.. “ach die is ook al behelst met angst”.. je ziet ze denken..

Aan de andere kant de groep met mondkapje die de groep zonder mondkapje aankijkt met angst in hun ogen.. en misschien wel denken.. “waarom nemen jullie je verantwoording niet.. straks wordt ik ziek van jou”

Nu krijg je namelijk het idee.. dat als je een mondkapje draagt, dat je niet meer zo besmettelijk bent dan zonder.. terwijl dat dit niet waar is.. want denk je nu echt dat mensen met mondkapje hun mondkapje “schoon” is?

De helft stopt het na de boodschappen in zijn jaszak en even later bij de volgende winkel wordt hij weer op gezet..

Schijnveiligheid en verdeeldheid wordt nu gecreëerd…

Ik ben geraakt..

Deze wereld raakt totaal vervreemd van zichzelf en van de ander..

En krijgen we hiermee controle over dit virus? Nee.. en dat zullen we ook nooit krijgen!

Soms moeten we loslaten en de controle overgeven aan Hem.. Dan komt er rust, ruimte en vrijheid terug!

Er is er maar één die de controle heeft over dit virus en ons leven.. en dat is God..

Wat ben ik blij dat ik Hem ken.. hierdoor heeft angst geen vat meer op mij! Wat geeft dat rust!

De Heer is mijn herder…

Be Blessed…

Spreuken 25:11


Wijze woorden, op de juiste manier gezegd, zijn als gouden appels op een zilveren schaal.
SPREUKEN 25:11

Zo deze tekst kwam binnen, was vanavond aan het lezen op de Youversion app in het bijbelboek Esther met bijbehorende overdenking.

Graag zou ik op een goede manier met de hele corona/Covid 19 situatie omgaan..

De tegenstrijdigheden die ik lees en hoor baren mij zorgen.. want wat zie ik een enorme verdeeldheid ontstaan op deze aardbol..

En dan denk ik aan mijn God die juist ons de opdracht geeft om in eensgezindheid te blijven in geloof..

Maar hoe doe je dat dan? Als je zoveel verschillende imputs krijgt/leest..

Ja ook ik deel stukjes op fb.. stukjes die ik lees en mij aanspreken en mij aan het nadenken zetten..

God zegt toch ook onderzoek alles en behoud het goede… maar wat is dan het goede..

Ik worstelde hier best wel mee.. wat is wijsheid hierin…

Totdat ik een aantal keer geconfronteerd werd met het feit dat Facebook censuur toepast.. ik schrok hier best wel van..

Ik kreeg namelijk een paar keer een melding van Facebook dat ze een bericht hadden verwijderd wat in strijd was met de richtlijnen (lees overtuigingen) met de WHO

Hoezo vrijheid van meningsuiting? Leven we werkelijk in een vrij land? Een land waar je eerlijk je vragen mag stellen, mening mag uiten.. onderzoeken wat nu wel juist is?

Over Corona is het nodige al gezegd.. dat ga ik nu niet doen.. is ook niet de bedoeling van deze blog..

Nee.. ik ben niet uit op discussie maar heb mijn vragen… waar ik een antwoord op zoek..

Maar helaas kan ik die niet vinden in deze wereld die tot op het bot verdeeld raakt.. dus waar kun je ze beter stellen dan bij Hem die deze wereld nog steeds in Zijn handen heeft..

Nu las ik dus deze tekst en het trof mij..

Wijze woorden, op de juiste manier gezegd, zijn als gouden appels op een zilveren schaal.

Wat zijn wijze woorden.. dat is voor iedereen verschillend.. tis maar net door welke bril jij de woorden leest die de schrijver zeer waarschijnlijk vanuit zijn eigen (wijsheid) schrijft..

Ik weet wel dat je in de bijbel veel kunt vinden over wijze woorden.. vriendelijke woorden.. positieve woorden.. deze doen meer dan kritische woorden..en dan denk ik aan God die veel beter kan strijden dan ik.. die veel meer wijsheid bezit dan ik..

En dan wordt ik stil en neem ik mijn besluit..

Vanaf nu wil ik alleen maar bemoedigende woorden schrijven.. positieve input geven in deze overheersende coronacrisis..

Kritische noot brengt niks.. alleen maar nog meer verdeeldheid.. soms is het wijs om stil te zijn en God zijn werk maar te laten doen.

Zelfs in onze ijverige strijd in deze Coronacrisis moeten we niet vergeten dat het alleen God is die de kracht heeft om het hart van de ander aan te raken. 

Zoals God de weg baande voor Esther zo zal Hij ook voor een ieder van ons een weg banen.. maar omdat we Uniek gemaakt zijn door deze zelfde God gast Hij ook met een ieder een andere weg..

En elke weg die Hij gaat met jou en met mij is GOED!!

Want God is GOED!!

Ook in deze crisis blijft Hij als een fundament in mijn leven.. als een Rots in deze branding…. nooit zal Hij ons verlaten.. ook niet in deze strijd..

En dan mag ik de wijze woorden in bemoedigende woorden vormgeven..

Bemoedigende woorden voor degene die ze op dat moment nodig heeft.. en dan gaat bovenstaande tekst leven en worden het GOUDEN APPELS op een ZILVEREN SCHAAL!

Be Blessed!

Dan toch…


Onderstaand gedicht kwam ik op Facebook tegen… en het trof mij.. graag wil ik dit met jullie delen!

Ondanks wat er allemaal om ons heen gebeurt… hoe onzeker alles ook is..

Dan tóch

Al gebeurt er nog zoveel in de wereld
En al lijkt de lucht soms grijs en grauw…
En al is er geweld om ons heen.. verdriet en pijn
Dan tóch… blijf ik geloven in het Wonder
Dat U o, Grote God… er voor ieder mens wilt zijn!
 
Al zijn er mensen…. Die soms verlangen naar de dood
En al is er om ons heen, nog zoveel nood..
Al lijkt de toekomst onzeker voor velen..
Dan tóch… blijf ik geloven in het Wonder
Dat U de mens wilt bevrijden…. En helen!
 
Want U laat Uw grootheid zien, boven alles
En Uw majesteit en trouw dwars… door alles heen!
Uw kracht en Uw macht zullen mensen verbazen
Want Uw licht zal schijnen voor iedereen,
Voor harten die verbitterd zijn…. En alleen!
 
Daarom is het leven het waard, om te leven met U
En zal Uw Liefde gezien worden… continu!
En ook al lijkt de lucht soms grijs en grauw
Dan tóch… blijf ik geloven in het Wonder
Dat U o, Grote God… van Ieder mens houdt!
 
Hanny Laurita
http://www.gedichten-hanny-laurita.nl

Hij is en blijft dezelfde.. voor nu en altijd!

God gaat met een ieder van ons een persoonlijke weg.. en soms betekend het dat wat voor de ene persoon linksom is in een vergelijkbare situatie en voor de ander rechtsom..

Gods wegen blijven ondoorgrondelijk.. wij kunnen met ons menselijke verstand God niet doorgronden.. gelukkig maar..

Maar soms… ooooo wat zou ik soms graag een blik willen werpen in de toekomst.. gewoon om je te kunnen wapenen tegen de tegenslagen.. om uit te zien naar de mooie dingen zodat je ondanks de tegenslagen moed houd om door te gaan, omdat je weet dat er ook nog mooie dingen op je pad komen..

Maar… is het niet zo… dat wij juist, omdat wij niet in de toekomst kunnen kijken volledig op Hem “moeten” vertrouwen.. in de wetenschap dat Hij het beste met ons voor heeft

En als ons leven onzeker wordt.. op de kop staat.. Dan Tóch… kunnen blijven zeggen..

Ik vind het ook wel een uitdaging van het leven, om in afhankelijkheid en volle vertrouwen op Hem, je leven te leven..

Ik kan dat zeggen, omdat in de uitdagingen die ik heb gehad, God mij keer op keer liet zien dat Hij te vertrouwen was en is.. daardoor is mijn vertrouwen in Hem niet meer weg te denken in mijn leven!

Het mooie is dat dit vertrouwen mij juist enorm veel rust geeft in vandaag en morgen..

Ik had deze week mijn sollicitatiegesprek op mijn werk voor helpende. Op dit moment werk ik als helpende in de flexpool, waar ik op gesolliciteerd had was een baan als helpende in het team zelf..

Ik heb gesolliciteerd en ben uitgenodigd.. ik had een gesprek met 2 collega’s wat ik wel grappig vond.. tegelijk maakte mij dat ook wel iets onzeker.. de bal kon natuurlijk 2 kanten oprollen als men je al aardig kent.. dit kan een voordeel zijn of een nadeel.. maar 1 ding stond voor mij vast.. ik had niets te verliezen want een jaarcontract in de flexpool had ik al.

Ondertussen blijf ik nog wel steeds zoekende in wat God wil dat ik ga doen.. past dit in Zijn plan met mij??

Oeff wat slaat de twijfel dan soms toe… je krijgt namelijk niet een briefje uit de hemel waar je plan op staat uit getekend..

Al jaren ben ik aan het rond kijken om een cursus/opleiding in de pastorale hoek iets voor mij is.. hierin ligt een enorm stil en diep verlangen/droom… maar hoe geef je daar handen en voeten aan… en bovenal past dat wel in Gods plan met mij..

Ik wil erg graag iets met mijn ervaringen doen in de hulpverlening/pastoraal gebied en gecombineerd met wat God in mijn leven heeft betekend en nog betekend..

Geloof en psychische gezondheid gaan naar mijn mening hand in hand!

Maar om mij heen zie ik ook dat hulpverleners/ervaringsdeskundigen als paddenstoelen uit de grond rijzen… en niet allemaal even geschikt helaas..

Heb nogal veel ervaring met hoe het NIET moet…. tja ben ik dan wel geschikt.. vind God mij wel geschikt.. past het in Zijn plan..

Allemaal vragen waar ik geen antwoord op krijg..

En toch blijft het verlangen diep in mijn hart zitten.. en weet ik niet goed hoe daar handen en voeten aan te geven..

Totdat ik al een aantal jaar een pastorale cursus voorbij zie komen die mij aanspreekt.. vooral omdat ze ervaringsgericht werken..

Maar er zaten steeds te veel haken en ogen aan om de stap te zetten.. gezondheid.. de thuissituatie.. onzekerheid.. en ook financieel was het steeds niet haalbaar.. van een uitkering een cursus betalen is best wel een flinke hap..

Maar nu ik werk komen er openingen… toch bleef ik twijfelen..

Totdat 2 weken geleden deze cursus weer voorbij kwam en het raakte mij weer opnieuw.. en weer opnieuw klikte ik de link aan… het was net of zei op dat moment iets in mij.. toe maar.. zet die stap maar.. meld je maar aan..

Ik heb alles op een rijtje gezet en mij aangemeld… onzeker.. maar in vertrouwen en gebed “als dit in Uw plan past Heer met mij dan zullen er deuren opengaan.. en als het niet in Uw plan past mogen dan de deuren gesloten blijven”..

Ondertussen kreeg ik een uitnodiging voor mijn sollicitatie gesprek bij mijn werk en ging ik met de zelfde verwachtingen en gebed daar naar toe.. “als dit in Uw plan past Heer met mij dan zullen er deuren opengaan.. en als het niet in Uw plan past mogen dan de deuren gesloten blijven”..

Dezelfde middag kreeg ik uitslag.. ik was het niet geworden.. ze hadden voor iemand anders gekozen..

Brrr… ik moest wel even slikken.. afwijzen is niet helemaal mijn ding om mee om te gaan.. ik blokkeer dan altijd eventjes.. maar ik merkte ook dat ik ook daarin groei want het duurde maar een paar minuten.. daarna herpakte ik mijzelf en zei: “Heer, het is goed” deze deur heeft U dicht gehouden en daar heeft U een bedoeling mee..

Diezelfde middag kreeg ik reactie van uit de aanmeldprocedure van de cursus.. ik was aangenomen en mocht de cursus gaan doen..

Ik kreeg er kippenvel van en ook de spreekwoordelijke brok in mijn keel.. want ik vind het namelijk ook best wel heel erg spannend.. en ook best wel een beetje eng.. pff… alle emoties en gevoelens gierden door mijn lijf..

Het is ook niet niks..

Ik… die altijd zelf hulp kreeg van menig pastoraal hulpverlener en jaren de psychiatrie van binnen en buiten heb bekeken… mag nu zelf op ontdekkingstocht gaan in het pastoraat..

Zo bijzonder… zo wonderlijk..

En dan wordt ik stil.. stil in hoe God zich laat zien.. hoe langzaam Zijn plan met mij zich ontvouwt…

2 weken geleden kreeg ik ook nog een plaatje van een lieve vriendin toegestuurd met de woorden.. “deze moet ik jou sturen zegt de Heer!”

Ik bekeek het plaatje en las het, maar op dat moment dacht ik.. wauw mooie tekst… maar snapte niet goed waarom zij mij deze tekst moest sturen.. ik dacht er over na.. en veel dingen passeerden de revue… maar ik kon niks bedenken..

Ik liet het los en ging verder..

Na de bijzondere gebeurtenissen van afgelopen week moest ik ineens weer denken aan het plaatje wat ik toegestuurd had gekregen.. en hoe wonderlijk mooi valt dit plaatje precies op zijn plek!

Dit is mijn KRACHTKAART!!

Door God zelf gestuurd!!

De duivel zal zeker mij aanvallen op mijn zwakke plek en dat zijn mijn jarenlange nare ervaringen.. maar dan mag ik steeds terug grijpen op wat Hij heeft gedaan voor mij..

In Hem ben ik meer dan overwinnaar..

En dan de bemoeding van de laatste paar regels…

Hij heeft beloofd U stap voor stap te leiden, niet alles in één keer.. maar stap voor stap en… elke stap zal een wonder zijn!

In dat vertrouwen ga ik deze uitdaging aan…

Ik vind het ontzettend spannend.. en het triggert mij enorm.. kan ik dit wel.. mag ik dit doen.. ik.. bestempeld met een enorm belast psychisch verleden.. waar de duivel mij te pas en te onpas mee confronteerd.. maar dan mag ik op Hem zien en in de overwinning gaan staan die Hij voor mij behaald heeft!

Dit plaatje zal ik de komende 2 jaar bij mij dragen.. want ik zal deze proclamatie af en toe hard nodig hebben.. dat weet ik wel zeker..

Maar het is mijn troef mijn KRACHTKAART tegen de duistere kant!!

God weet precies wat je nodig hebt… Hij zet de juiste deuren open en de mensen op je pad… in mijn geval mensen die mij (onbewust) enorm bevestigen en bemoedigen in de keuzes die ik (moet) maken.

Maar zo geeft Hij ook jou wat jij nodig hebt als je Hem daarom bid.. en vertrouwt… Hij zal je nooit teleurstellen!

En dan kan ik met recht zeggen..

Dan tóch…………………………………

Jij ook???

Be Blessed!

U bent Sterker


Geweldig Lied!

Elke keer als ik dit lied hoor krijg ik kippevel… en een brok in mijn keel.. elke keer komt dit lied ontzettend binnen bij mij… en zing ik het luidkeels me vanuit mijn tenen..

Kan niet zo goed de vinger er op leggen waarom..

Ach misschien ook wel..

Wat er ook gebeurt Hij is sterker!

Wat geeft dat een enorme rust.. maar elke keer wel weer een strijd om alles aan Hem over te geven, los te laten en te vertrouwen dat er niets gebeurt wat Hij niet weet!

Hoe moeilijk ook.. Hij zorgt… en dat geeft mij rust..

Natuurlijk ben ik bij tijd en wijle onrustig.. omdat ik niet in de toekomst kan kijken hoe het leven verder gaat..

De onzekerheid omtrent mijn lieve man, de coronasituatie… en dan het missen van de verbinding met de ander..

Juist omdat de verbinding anders wordt in de thuissituatie heb je zo de verbinding met anderen nodig.. en juist door de coronacrisis is dit zo anders geworden.. en als je dan al moeite hebt met hechting dan zijn dit rake klappen..

Gelukkig mag ik dan merken dat God ook daarin voor mij zorgt!

Niet dat ik dan helemaal achterover kan en mag leunen met de gedachte Hij doet het werk wel voor mij.. nee samen met Hem mag ik er door heen gaan.. stappen zetten.. beslisisingen nemen.. keuzes maken.. en dit durf ik omdat ik de zekerheid weet dat Hij voor ons zorgt!

Zou er wat gebeuren dan mag ik er op vertrouwen dat Hij in die situatie ook weer uitkomst zal geven.

En dan geeft dit lied mij elke keer weer een boost om door te gaan.. hoe zwaar en donker de weg soms ook is..

U Bent Sterker!!

Zoals een sprankje licht het duister breekt
U bent sterker
Mijn angst verstilt wanneer uw liefde spreekt
U bent sterker

Licht dat altijd schijnt
Liefde zonder eind

En moet ik door een dal van lijden gaan
U bent sterker
en als ik val en niet meer op kan staan
U bent sterker

Licht dat altijd schijnt
Liefde zonder eind

Refrein
Jezus U bent meer dan genoeg voor mij
Jezus U blijft mijn God in eeuwigheid

En als m’n leven hier ten einde loopt
U bent sterker
Want aan de horizon gloort nieuwe hoop
U bent sterker

Refrein
Jezus, U bent en blijft
Meer dan genoeg voor mij
Jezus, U bent en blijft
Mijn God in eeuwigheid

Refrein
Licht dat altijd schijnt
Liefde zonder eind

© 2017 Reyer van Drongelen, Kees Kraayenoord en Hanne de Vries

Be Blessed!

Belevingsgerichtezorg


Onderstaand stukje las ik op Facebook.. geschreven door Marriët de Landmeter-Moerdijk.. het raakte mij.. belevingsgerichtezorg.. het mooiste om te geven!

Zorg met het hart

ZELFREFLECTIE, BEWUSTWORDING

Beseffen wij (de zorgmedewerkers) nog wel hoe groot de crisis is in het leven van mensen wanneer er een verhuizing noodzakelijk is naar een verpleeghuis?

Beseffen we de impact van het idee opgesloten te worden wanneer een opname nodig is op een “gesloten” afdeling?
Alle veiligheid en vertrouwdheid op te moeten geven? En je “lot in handen te moeten leggen van vreemde “zusters”?

Denken we daar nog wel eens over na wanneer we aan het werk zijn?
Dat we zorgen voor mensen, mensen zoals jij en ik? Met een eigen kijk op het leven, met ieder zijn eigen eigenaardigheden, gewoontes en privé dingen?

Beseffen we wat het zeggen wil om je letterlijk bloot te moeten geven? Iemand anders dan jezelf of een vertrouwd iemand aan je lichaam te laten zitten?
Afhankelijk bent in alles, al je zelfstandigheid en eigen regie op te moeten geven?
Merken we dit nog op, kijken we bij gedrag nog naar de mens áchter het gedrag?
(Zoals ze in België zo mooi zeggen: vergeet Dementie, onthoud de Mens!)

Beseffen we hoe groot ons doen en laten van invloed is, in het leven van de mensen waar we voor MOGEN zorgen?

Ik vergeet het wel eens, dat is eerlijk waar. Maar gelukkig word ik vaak dan door de mensen zelf op mijn plek gezet.
Het ontroert me dan ineens, wanneer er een bewoner vraagt MAG ik naar het toilet? Of MAG ik nog éven blijven liggen? Wie ben ik dan toch om daar een antwoord op te geven? Die vragen horen eigenlijk helemaal niet gesteld te worden!

“Vandaag wil ik echt die nare strakke kousen niet aan, of weer al een schoon hemd aan, moet het nu allemaal weer al in de was?
Wie ben ik dan om te zeggen, ja het is echt beter voor u hoor, voor uw gezondheid en voor de hygiëne….? Nee dat gebakje dat slaan we over vandaag, dan word u te zwaar of dat is niet goed voor uw diabetes. Het staat zo in uw dossier, of we doen dit al jaren zo……Zal ik het even voor u doen? of het wordt allemaal voor u geregeld u hoeft niets meer te doen….

Beseffen we als zorgverleners nog dat het een voorrecht is, een gunst dat we MOGEN zorgen voor….? Dat het een voorrecht is dat een bewoner zorg toestaat, kijken we verder dan de boosheid en het verdriet?

Of zijn we meer bezig met een goed sluitend zorgplan? Zijn de doelen SMART genoeg en kloppen de indicaties nog? Hoe kunnen we bezuinigen, hoe houden we het financieel gezond?

Soms heb ik daar toch zo’n last van, het wordt in de instellingen soms zó moeilijk gemaakt om belevingsgericht te werken. De inspectie die overal bovenop zit en tig aan regels stelt waar men zich aan dient te houden. Een zorgkantoor of indicatiebureau wat in je nek hijgt, een geldkraan die zomaar dichtgedraaid kan worden wanneer bepaalde protocollen niet kloppen. Dit lijstje moet ingevuld zijn, en deze kolom moet kloppen enz.

Tjonge wat kan ik er soms naar verlangen om heel die dossier en zorgplannen “los” te mogen laten. Niets geen doelen halen en tig rapportages schrijven, lijstjes invullen en afvinken. Welnee, iedere bewoner krijgt een (digitaal) dagboek en we schrijven alleen nog maar gelukmomenten op. En de rest van de tijd zijn we bezig met het creëren van gelukmomenten. Niets meer en niets minder!

bewustwording #blijvendromenmag

Mariët de Landmeter-Moerdijk
@mariëtopzorgavontuur

Zo bijzonder.. bewustwording.. Belevingsgerichtezorg..


Wat voel ik soms met “mijn” bewoners mee.. ik weet helaas hoe het voelt.. om opgesloten te zitten, afhankelijk van zorg te zijn..


Ik moest echt wel even de spreekwoordelijke drempel over toen ik voor het eerst de deur achter mij in het slot hoorde vallen.. er gebeurde op dat moment heel veel in mijn koppie.. het verschil was dat ik nu een sleutel/pasje had en gewoon de deur weer open kon doen wanneer ik wilde…

Ik ben mij meer dan bewust dat “mijn” bewoners die keus niet meer hebben..

Mijn heftige rugzak met de nodige trauma’s mag en kan ik gelukkig nu omzetten naar iets positiefs!

Ik Hou Van “Mijn” bewoners ❤

Be Blessed!

Zielsgelukkig…


Wat is er al weer veel gebeurt na 9 mei, de dag dat mijn leven drastisch omgegooid werd..

Ik moet steeds maar denken aan de uitzending van Groot Nieuws Radio met Arie de Rover. Zie mijn blog “Afgodjes”

Eigenlijk is dat het begin geweest van een nieuwe fase.. mijn roep naar God werd beantwoord..

En wat is er na die tijd veel gebeurt, mijn sprong in het diepe heeft ver gaande gevolgen gehad..

Positieve hoor!!!!

Vorig jaar februari ging ik voor het eerst na 30 jaar weer richting UWV.. “Gewoon” om te praten, kijken wat er voor mogelijkheden waren en wat ik überhaupt nog zou willen en kunnen qua werk!

En nu ben ik al weer bijna drie maanden aan het werk…. heb veel gewerkt.. hard gewerkt.. wat was het een intensieve tijd.. maar ook een tijd die ik niet had willen missen… wat heb ik in dit korte tijdsbestek veel geleerd.

Verwonderd over mijzelf..

Na 30 jaar weer aan het werk, alleen voelt het of ben ik al weer jaren aan het werk.. ik ervoer dat ik het zo weer oppakte.. denk dat je het zorgen niet verleerd.. ook merkte ik dat ik nog steeds de fijngevoeligheid bezat die je goed kunt gebruiken… vooral in de zorg met mensen die aan dementie lijden..

Ik ben daar in het diepe gegooid door de corona omstandigheden maar gemerkt dat ik nog kan zwemmen…

Wat geeft dat een boost aan je zelfvertrouwen!

Weet je.. ik was best wel bang dat het voor mij heel erg pittig zou worden… weer terug in het werk.. met name of ik het wel fysiek aan kon maar ook geestelijk.. eerlijk gezegd was ik best wel bang dat mijn hersenen een knauw hadden gekregen van de medicatie… dat ik de gevolgen daarvan wel zou merken.. of dat mijn rug het af zou laten weten vanwege de operaties..

Maar tot mijn verbazing pakte ik snel de zorg weer op en liep ik daar rond of deed ik het al jaren.. ook fysiek had ik nergens geen last van… ja oké ik was na een werk dag moe.. maar gelukkig is dat “heel normaal” hihi

Het grappige was dat mijn collega’s ook dachten dat ik al jaren in het vak zat… ze zagen natuurlijk alleen mijn ogen maar en ja dan moet je iemand op zijn blauwe ogen geloven.. haha.. maar ze kwamen geregeld bij mij omdat ze dachten dat ik verpleegkundige was.. (dit zei wel iets over hoe ik mijn werk deed)

Hihi.. ga ik nou naast mijn schoenen lopen?? Nee hoor.. ik sta gewoon regelmatig verbaasd…

We zijn nu bijna een jaar later.. en ik kan met volle tevredenheid zeggen:

Ik heb een BAAN!

Afgelopen maandag is mijn drie maanden contract omgezet in een jaarcontract van 12 uur.

Soms overvalt mij een gevoel van enorme dankbaarheid.. soms zo heftig dat ik alleen maar kan huilen..

Huilen van dankbaarheid..

Ik merk dat ik nog echt in de wauw.. oe en aahh fase zit.. alles is voor mij nieuw.. de reacties van collega’s.. de ervaringen met bewoners.. de goedheid van God..

Maar ook huilen van intens verdriet… er zit namelijk ook een verdrietige kant aan deze ervaringen.. een kant dat ik besef wat ik al die jaren gemist heb.. in wat voor diepe eenzaamheid en enorme leegte ik heb geleefd… afgesneden van de “normale” wereld.. van familie en vrienden.. lichamelijk en geestelijk..

En ja dat raakt.. dit voel ik soms zo intens en dat kan mij dan bij vlagen ontzettend verdrietig maken.. maar ook ontzettend dankbaar voor het “Leven” wat ik terug heb gekregen.

Vaak ben je snel geneigd om het voor jezelf te bagatelliseren.. om het een soort van luchtig te houden.. maar ik besef steeds meer dat mijn ervaringen er mogen zijn… een soort van acceptatie..

Maar nog meer…

Ik.. met mijn hele hebben en houden mag er steeds meer zijn.. van mijzelf!

En wat geeft dat lucht en ruimte..

Ik merk nu ik steeds meer “LEEF” en ik steeds meer ervaar wat “NORMAAL” is en steeds meer ervaar in wat voor wereld ik terecht ben gekomen.. met zijn mooie en minder mooie kanten dat ik steeds dichter bij mijzelf kan en mag komen.. bij mijn eigen gevoel.. lichamelijk en geestelijk.. en dan voel ik dat mijn lichaam en mijn geest veel te verduren heeft gehad..

Hierdoor merk ik dat ik steeds meer uit de overlevingsstand kom.. omdat ik steeds meer de controle durf los te laten.. over kan geven aan Hem.. ik weet mij gedragen door Hem en dat Hij voor mij/ons zorgt..

Wie had dit ooit gedacht.. heb er hard voor en aan gewerkt samen met Hem die mij nooit loslaat… gewerkt aan mijn geest ziel en lichaam en het resultaat mag er zijn!

Geen rolstoel meer, geen scootmobiel, geen aangepast senioren appartement meer, geen ongezonde voeding meer die mij ziek maakt, geen medicijnen meer, geen Diabetes, SLE of Sjögren meer (zijn in remissie volgens arts)…. maar…. ik heb LEVEN er voor terug gekregen!!

Ik ben blij om te ervaren dat beetje bij beetje mijn trauma’s een plekje hebben gekregen en dat ik ook steeds meer durf te voelen hoe heftig het is geweest voor mijn geest en lichaam.. en dat ik daarin vol Liefde naar mijzelf mag kijken…

Dit is herstel..

En dan mag ik ervaren dat wat ik meegemaakt heb er “gewoon” mag zijn.. dat het mij gemaakt heeft samen met God in wie ik nu ben.. God gebruikt mijn omstandigheden om mij te vormen naar de vrouw die Hij voor ogen heeft..

Ben ik er dan nu… nee.. gelukkig is het hele leven een leerproces en zal ik vast nog wel eens onderuit gaan zoals iedereen…

Maar ik heb geleerd om niet meer op mijn omstandigheden te kijken maar omhoog en naar binnen te kijken.. en wat ontdek je dan mooie en bijzondere dingen..

Ik ben blij met wat ik tot nu toe heb bereikt!

Ik kan met recht zeggen dat ik echt Zielsgelukkig ben!

Soms kan je dat zo voelen tot in je tenen.. Blijf dicht bij jezelf en God.. dichtbij wat jou gelukkig maakt..

Ondanks je omstandigheden en in je omstandigheden!!

Mijn man en ik zingen vaak onderstaand lied.. het is ons lijflied geworden en het trekt ons er doorheen!!

Dus trek je het even niet zing dan met dit nummer mee… want zingen is 2x bidden!!

LEEF MET VOLLE TEUGEN

Op de drempel van het leven
Staar ik naar de horizon
Voel me plompverloren en verlegen
Dat ik sterk ben en gezond
Want jij bent ziek en ik begrijp het niet
Ik zou willen dat je hier blijven kon

Ben niet bang, alleen soms even
Maar dan zing ik mij er dwars doorheen
Voel me broos en moegestreden
Verlangend naar de overkant,
alleen Ik houd me vast aan alles wat zo mooi is
En ik tel ze, de kostbare momenten

Leef met volle teugen
Durf te leven met de dag
Glimlach elke morgen
Er is iets moois dat op je wacht

We hebben het ervaren
Dat het leven niet om ons draait
Dat wij alleen maar kunnen varen
Op de wind die waait waarheen hij waait
En elke dag een nieuwe kans
Om elkaar vast te houden

Leef met volle teugen
Durf te leven met de dag
Glimlach elke morgen
Er is iets moois dat op je wacht

En God, die bijna nooit te vinden is als je Hem moet hebben
Maar die soms toch, juist als er niets meer lijkt te redden
Zichtbaar wordt als hier op aarde tranen vallen van verdriet
Omdat er iets van waarde schuilt in als we hier op aarde
Het niet meer weten, niets anders kunnen
Dan maar bidden in een lied

Leef met volle teugen
Glimlach elke morgen
Nooit gedacht
Dat het zo tot een eind zou komen
Maar ik ga met jou
Dwars door de winter
Naar de lente en naar de zomer
Want jij en ik Wij blijven samen
En blijven zingen
Tot het eind Ik laat jou niet los

Leef met volle teugen
Durf te leven met de dag Glimlach elke morgen
Er is iets moois dat op je wacht
Geniet van je dagen
Verlies je in de tijd
Je wordt steeds gedragen

Tot in alle eeuwigheid
Geniet van je dagen
Verlies je in de tijd
Je wordt steeds gedragen
Tot in alle eeuwigheid
Dwars door de winter
Naar de lente
En naar de zomer

Want jij en ik
Wij blijven samen
Wij blijven zingen
Tot het eind
Want jij bent nooit Alleen Tekst: Elbert Smelt & Kinga Bán
Muziek: Trinity, Jelmer van der Veer & Kinga Bán
Label: Trinity Music

Be Blessed!!

Jezus.. Hij blijft…


In mijn werk ervaar ik wat Jezus kennen betekend..

Mijn bewoners glijden langzaam terug naar het “kindzijn”… hoe belangrijk is het dan dat je vanaf je kindertijd opgevoed bent met Jezus..

Als je echt alles kwijtraakt in je hoofd.. letterlijk en figuurlijk.. namen, plaatsen, waar jij je überhaupt bevindt.. noem maar op.. als je geest je zo in de steek laat..

Wat blijft er dan over??

Ik ervaar dat bewoners die met het geloof zijn opgegroeid alles vergeten… maar dat het geloof blijft..

Jezus…. Hij blijft!!

Jezus zit diep in je hart geankerd.. begin maar met zingen, bidden of bijbel lezen… en gelijk doen ze mee.. herkennen de versjes, de gebeden of de Bijbelteksten.. tot het einde toe blijft dit bestaan!

Wat ben je dan gezegend!

Hoe onrustig of angstig ze ook zijn.. begin maar met zingen, bidden of lezen en de rust en vrede daalt vaak neer!!

Hier mee wil ik zeggen.. deze aftakeling kan ons allemaal overkomen…. rijk… arm.. gezond.. ziek.. jong.. oud…

Wat is het dan ontzettend belangrijk om zo vroeg mogelijk je kinderen over Jezus te vertellen.. en voor ze te bidden…. zodat het in hun hart wordt verankerd!

Welke weg je ook mag gaan… Jezus zit verankerd.. en Hij blijft…

“Leer een kind van jongs af aan de juiste weg,
en het zal er niet van afwijken wanneer het oud geworden is”

In Prediker 22:6 staat: “Leer een kind van jongs af aan de juiste weg,
en het zal er niet van afwijken wanneer het oud geworden is”

Wat gaat deze tekst dan nu leven…

Ben blij en dankbaar dat mijn ouders mij van jongs af aan hebben verteld wie Jezus is!

JESUS SWEETEST NAME I KNOW!!

Wees bemoedigd en Gezegend!

Be Blessed!

Helpende handen..


Na mijn blog over “afgodjes” kwam ik in een soort rust.. ik vond het opeens ook minder erg om thuis te zijn.. ook had ik dagelijks weer het gevoel dat ik weer ontmoetingen had met God.. dit deed mij zo goed..

Zo ging mijn week verder, ik deed mijn ding en vulde mij elke dag met de dingen die belangrijk zijn voor mij, met Gods Liefde, en strekte mij elke dag uit naar Zijn Geest, dat de Heilige Geest mijn leven maar invulling wilde geven.. ik wilde in afhankelijk leven van deze God omdat ik weet dat Hij weet wat goed voor mij is..

Ongeveer anderhalve week later ging ineens de telefoon, ik had mij aan het begin van dit C-virus opgegeven voor Helpende Handen, dit is voor zorgverleners die de handen uit de mouwen willen steken als de nood aan de man is, de mevrouw aan de telefoon vroeg of ik nog beschikbaar was en eventueel wilde helpen.. ze hadden mensen nodig..

Ik schrok.. ik dacht dit kan niet… mijn hart sloeg over.. en wilde eigenlijk gelijk al zeggen.. “natuurlijk”… maar ik heb ook al veel geleerd ondertussen dat ik niet gelijk over al ja op moet zeggen.. want dat hoeft niet.. ik mag gerust nadenken en later beslissen of dit iets voor mij is en bovenal of dit in Gods plan paste.. ik hield mij stil en was benieuwd wat ze nog meer te vertellen had..

Ze vertelde dat het wel ging om helpen binnen een verpleeghuis waar het C-virus was uitgebroken, er was veel vast personeel ziek geworden en nu zaten ze om zorgverleners verlegen..

Pfff.. helpen wilde ik heel erg graag… maar helpen waar corona was uitgebroken.. dat was andere koek.. ik viel even stil en heel veel gedachten schoten door mij heen… moest ik hier wel ja op zeggen.. kon ik hier wel ja op zeggen.. is dit verantwoord?? kan ik het überhaupt wel??

Heer is dit echt wat U van mij vraagt? wilt U dat ik dit ga doen?

Wilt U dat ik deze sprong in het diepe ga maken??

Ik zei dat ik even tijd wilde hebben om hier over na te denken, ik vertelde ondertussen wie ik was en dat ik ook mantelzorger ben en daarom even tijd nodig heb voor mij zelf om te beslissen of ik dit wel wilde doen..

Hihi.. ik schrok van mijzelf.. zei ik dit?? wat een wijsheid en besefte mij dat het leven mij al veel geleerd had..

Ze vond het erg logisch dat ik hier even over na wilde denken, ze wilde het wel graag die zelfde dag weten dus sprak ik af dat ik haar s’middags terug zou bellen..

Ik legde de telefoon aan de kant en ging in gesprek met God..

Moet ik dit echt doen.. is dit wat U van mij vraagt?? Past dit in Uw plan met mij?

Mijn hart zei gelijk DOEN.. maar mijn gevoel ging een heel andere kant op..

Heer ik durf dit niet.. dit kan ik toch niet doen.. is dit wel verantwoord? Ik… mantelzorger… zelf nog herstellende.. pff.. moest echt wel even slikken en mijn hart sloeg over.. en dan “wat zullen de mensen wel niet zeggen”.. onverantwoord…”

Maar ik denk dat ik iemand ben van de uitersten en dat ik dan eigenlijk op mijn best functioneer.. waarom weet ik niet..

Ik dacht na hoe ik er achter kon komen wat God hierin van mij vroeg.. en ineens kreeg ik de gedachte.. overleg met je vriendin… hoor wat zei zegt.. zij kent je situatie en redeneert vaak nuchter en objectief.. dus ik belde haar en zij nam direct de telefoon op.. ik vertelde haar dat ik was gebeld door helpende handen en dat ik ontzettend was geschrokken en niet goed wist wat ik nu moest doen.. we liepen samen de punten na.. de voor en tegens.. en we kwamen tot de conclusie dat je in de supermarkt meer kans op besmetting hebt dan beschermd werken in besmet gebied.. en het was voor mij wel een enorme kans om er achter te komen of dit is wat ik graag weer wil gaan doen.. en of ik lichamelijk dit werk weer aan zou kunnen..

Werken in de fysieke zorg..

Na het gesprek ging ik terug naar God en legde mijn voor en tegens op een rij.. maar ik was toch nog niet helemaal gerust.. ik heb meer bevestiging nodig Heer…

Toen zei iets in mij.. bel je re-integratiecoach.. zei is een integere vrouw, zij kent jouw situatie en weet ook hoe je in elkaar zit.. en ik zei tegen mijzelf.. als zij ook enthousiast reageert en de voors en tegen met mij naloopt en de voors de overhand hebben dan is het oké.. dan wilt U dat ik het ga doen.. maar als zij twijfelt en het mij afraadt dan doe ik het niet.. dan is het echt onverantwoord..

Zo gezegd.. Zo gedaan..

Ik belde haar op en wonderwel nam ze gelijk de telefoon op.. ik vertelde haar wat er was gebeurt en ze zei direct.. wat bijzonder.. maar wat wil je zelf.. een wat zegt je gevoel.. ik deelde met haar de voors en tegens.. en we kwamen tot de zelfde conclusie die ook al uit het gesprek met mijn vriendin naar voren kwam..

Dit was voor mij de tweede bevestiging en genoeg om een weloverwogen keuze te maken..

Voldoende om Ja te zeggen..

En ook al zou ik ziek worden.. dan heb ik in ieder geval gedaan wat ik het liefste doe…

Hij gaat met mij mee, en in die afhankelijkheid doe ik het ook.. ik kan dit absoluut niet in eigen kracht.. daar was ik mij heel erg van bewust..

Dus ik ging het doen..

Je wilt niet weten hoe spannend ik dit telefoontje vond..

Nog steeds twijfelde wel mijn gevoel.. ben ik niet onverantwoord bezig. maar merkte dat dit gevoel ook gebaseerd was op.. “wat zullen de mensen wel niet zeggen”… en ik Pleaser van anderen vond dit toch wel het moeilijkst.. maar wilde dit keer dicht bij mijzelf blijven en bij wat God van mij vroeg..

Ik bad God om rust als het in Zijn plan paste… en paste het niet in Zijn plan dat hij mij dan wilde overspoelen met angst.. en ongerustheid…

Ik wachtte nog een uurtje met bellen en voelde mij kalm worden.. en kreeg een bepaalde rust.. ook een gevoel van uitdaging overviel mij.. ik mocht weer wat betekenen.. ik kon eindelijk mijn handen weer uit de mouwen steken..

Ik belde haar op en zei dat ik het ging doen.. we namen alles door.. ik kreeg een contract van drie maanden en 3 uur en de meer uren kon ik gewoon schrijven.. en ging als helpende aan de slag.. waar ik ook de diploma’s voor heb..

Ik legde de telefoon neer en een gezonde spanning overmeesterde mij.. wat was ik blij dat ze had gebeld.. maar tegelijk ook spannend.. wat zou ik aantreffen.. hoe ging het allemaal in zijn werk..

Ik zou die week erop beginnen.. maar een uurtje later belde ze op en vroeg mij of ik de volgende dag al wilde beginnen.. de nood was erg hoog..

De volgende dag ging ik in mijn brommobiel op weg naar het verpleeghuis.. spannend was dat ritje.. maar ik ging er biddend heen.. ik zegende in de auto het verpleeghuis, de bewoners en al het personeel.. en vroeg Hem of hij er wilde zijn en ons wijsheid wilde geven..

Ik kwam daar en kreeg instructies over de beschermende hulpmiddelen.. helemaal ingepakt moest ik aan het werk..

Wat was de eerste dag pittig… en erg warm in de beschermkleren.. bijna al het vast personeel is besmet met het virus.. en van alle bewoners waren er nog maar een handjevol gezond.. we moesten er dus tegenaan met hoofdzakelijk invallers.. dit is lastig want tijd om in te werken was er niet.. het is pionieren en improviseren..

Het verdrietige is dat de bewoners ons niet kennen en wij voor hun staan in gekke pakken.. met spatscherm, mondkapjes.. schorten en handschoenen aan.. kan mij voorstellen dat dit voor hun verschrikkelijk eng over komt..

Het is een verpleeghuis waar mensen wonen met vergevorderde dementie.. deze bewoners begrijpen vaak niet wat er gebeurt en merken jou onrust en hectiek des te meer.. het zijn mensen die nog leven op gevoel.. en juist dat valt weg.. ze zien alleen je ogen.. deze mensen leven op jou uitdrukkingen in het gezicht.. daaraan kunnen zij vaak lezen hoe je iets bedoelt en nu zien ze alleen je ogen..

De kunst aan ons is om onze ogen te laten lachen terwijl ons hart wordt geraakt door al dit verdriet.. dat kan ik omdat ik Liefde voel..

Zijn Liefde voor deze bewoners..

Maar tegelijk voel je ook verdriet en delen we de zorgen die we hebben.. overleven ze dit.. hoe ziek worden ze.. wat zijn de gevolgen..

In de week voordat ik daar kwam werken waren er al een paar bewoners overleden.. de gevolgen werden steeds zichtbaarder.. terwijl dat het C-virus er nog maar een week aanwezig was.. zien we dat dit C-virus razendsnel om zich heen grijpt als het eenmaal is uitgebroken..

Ook raakt het verdriet van de familie je.. de familie die niet bij hun geliefden kunnen zijn die ziek zijn.. pas als er geen kans meer is op herstel en het stervensproces in gang is gezet.. dan mag de familie er bij.. en dan staat de familie soms voor onmenselijke keuzes…

Ga ik wel of ga ik niet…

Als de familie ook kwetsbaar is.. of ziek zijn… dan moeten ze hun geliefde soms zonder hun nabijheid laten gaan.. wat een diep intens verdriet geeft..

En als zorgverlener sta je machteloos.. wat wil je soms andere keuzes maken dan wat de regels voorschrijven.. dit breekt je hart..

Wat leven we toch in een rare tijd…

En toch doe ik het werk met een blij hart en ben ik dankbaar dat ik het kan en mag doen.. dat ik hier van betekenis kan zijn.. ik probeer ondanks de heftigheid nog iets van plezier bij de bewoners te brengen.. af en toe een grapje en proberen het “normale” ritme van de dag zo goed mogelijk door te laten gaan.. en dat is hard werken..

Elke dag ga ik met biddend hart er naar toe.. in deze tijd raak ik zo doordrongen van het feit dat ik het alleen niet kan.. ik heb God zo nodig.. altijd natuurlijk.. maar juist in deze tijd ben ik er nog meer bewust van.. ik kan dit absoluut niet alleen..

Na 30 jaar op deze manier terug in de zorg.. had ik van te voren niet kunnen bedenken.. maar waarom God mij juist nu in deze tijd hier heeft neergezet… daar wordt ik mij elke dag meer bewust van..

Een voorbeeldje..

Tijdens mijn werk mag ik een verlengstuk zijn van Hem.. er lag een bewoner op sterven… (dit brengt bij mij altijd een vreemd soort spanning… vind het altijd een heftig iets en echt het went nooit..) ik verleende samen met een ander zorgverlener zorg aan deze bewoner.. de andere zorgverlener moest even weg om spulletjes op te halen en ik was alleen met de bewoner.. ik merkte dat deze bewoner erg onrustig was en ik zag angst in de ogen bij deze bewoner.. ineens kreeg ik op mijn hart om voor deze bewoner te gaan bidden.. en zacht bad ik voor deze bewoner.. dat God er wilde komen met Zijn rust en dat Hij zijn beschermende handen om deze bewoner wilde leggen.. ik sprak zacht tegen deze bewoner en vertelde dat God er bij is, dat het goed was en dat Hij draagt… ik wist niet of deze bewoner het nog mee kreeg… maar dit weerhield mij niet om te bidden… ondertussen kwam de andere zorgverlener terug.. en ook de dienst doende verpleegkundige kwam binnen.. en opeens merkten we op dat deze bewoner erg rustig was geworden en dat deze bewoner er vredig bij lag…. op dat moment drong het nog niet echt tot mij door, je hoofd is bezig met zorgen.. maar na dat we klaar waren en naar beneden liepen schoot het door mij heen..

God U was daar… wat ben ik blij en dankbaar dat U dit op mijn hart heeft gelegd.. dat ik voor deze bewoner mocht en kon bidden..

Deze momenten maken mijn werk dierbaar.. en ervaar ik Zijn nabijheid en Zijn kracht in mijn zwakheid..

Dit maakt dat ik door kan gaan.. ondanks dat het fysiek enorm zwaar is en mentaal ook..

Ik ben blij en dankbaar dat ik het kan..

Tot nu toe ben ik en mijn partner nog steeds gezond en kan ik het allemaal bolwerken en loopt thuis alles in hetzelfde ritme door..

Ik bid en hoop dat dit zo mag blijven.. ik heb ondanks dit heftige gebeuren veel plezier weer in het zorgen van deze groep ouderen.. zij hebben een speciaal plekje in mijn hart.. daar ben ik in deze heftige week wel achtergekomen..

Hoe dit in mijn verdere leven vorm gaat krijgen is voor mij nog een open boek.. maar God is de auteur en regisseur van mijn levensverhaal.. dus ben erg benieuwd..

Wordt vervolgd…

“Afgodjes”


Beste lezers van mijn blogs..

Vinden jullie het bij tijd en wijle ook zo zwaar om je leven te leiden in deze coronacrisis? Nee??

Nou ik wel..

Ik voel mij af en toe zo leeg.. en dan ga je opzoek naar iets wat die leegte kan vullen..

Vind het ook lastig om daarin God te vinden.. zoeken gaat wel.. ik pak mijn bijbel, mijn leesplannen, mijn zingen.. maar toch.. God vinden daarin is wel en ander ding.. en soms.. ja dan is het gewoon stil..

Maar hoe erg is stil??

Van nature ben ik een spring in ’t veld.. een doener.. en geen stilzitter.. wat er nu ook gebeurt druist helemaal tegen mijn karakter in..

Maar we worden nu gewoon stil gezet.. in de rust gebracht.. tijd om over dingen na te denken…

Ik luister bijna elke naar Groot Nieuws Radio, en dan naar Blessings, By Jorieke of Brandstof.. stuk voor stuk bemoedigende programma’s, maar ook programma’s die je prikkelen.. of je aan het denken zetten..

Zo ook vorige week dinsdag 28 April By Jorieke met Arie de Rover...

Zo wie zo vind ik het altijd fijn om naar Arie de Rover te luisteren.. Hij brengt je altijd weer terug bij waar het echt om draait in dit leven.. Het vaderhart van God.. niks meer en niks minder.. en dit in alle rust.. zijn manier van vertellen en spreken brengt je al in een soort rust modus… maar dan kan je hart en hoofd nog wel enorm onrustig zijn.. en heeft het even tijd nodig om tot rust te komen.

De eerste vraag die werd gesteld was: “wat ben je kwijtgeraakt door het Coronavirus wat doet dat met je”

Zo die was gelijk raak…

Ik liet de vraag in mij omgaan… bij Groot nieuws radio kun je reageren op het programma en ook op deze vraag mocht je reageren..

Ik kreeg heel erg op mijn hart om te reageren.. ik doe dit nooit want vind het toch wel een beetje eng.. stel dat je bericht voorgelezen wordt..

Iets met kwetsbaar??

Maar goed ik kreeg het duidelijk op mijn hart, en heb dus gemaild wat ik door de corona ben kwijtgeraakt en wat dit met mij doet…

En het doet veel met mij heb ik gemerkt.. al mijn vrijwilligerswerk is gestopt.. en je valt dus in spreekwoordelijke gat.. en ja hoe vul je die dan weer op.. ook haalde ik juist mijn energie daar vandaan.. na 30 jaar was ik eindelijk weer in de gelegenheid om buiten de deur te werken en was ik druk op zoek naar een nieuwe richting in mijn leven en wat God van mij vraagt daarin..

En dan kom je thuis te zitten.. met niks.. met alleen je zelf en de zorg voor je man..

In een keer werd mijn zoektocht naar wie ik ben en wat ik graag wil abrupt afgebroken.. ik werd “opnieuw” stil gezet.. althans zo voelt het voor mij.. af en toe krijg ik flinke dreunen op mijn blauwe plekken..

Er kwam een enorm leeg gevoel over mij heen.. en hoe vul ik die leegte.. hoe kom ik in rust??

Je doet je ding en sommige dagen heb je er meer last van dan andere dagen.. zo is het leven.. zoals iedereen het ervaart… zo gaat het bij mij ook.. en niet anders..

Maar die leegte knaagt wel… ik ben een doener zoals ik al schreef en ik wordt niet gelukkig van stil zitten en ik denk ook niet dat God dat van mij vraagt.. Hij weet dat ik daar niet gelukkig van wordt.. en Hij heeft mij gemaakt..

Nadat ik gemaild had luisterde ik verder naar de uitzending… Arie sprak verhelderend over onze “Afgodjes”

Ik vroeg mijzelf af: “hoe zit het met mijn afgodjes?”

Alles passeerde de revue… vrijwilligerswerk, de kerk, mijn geloof, mijn mantelzorgtaken..

Met welke drive doe ik wat ik doe? Waarom doe ik wat ik doe?

Eerlijk?? Ik keek er naar en dacht.. tja mijn vrijwilligerswerk is weggevallen en ik val in een diep gat.. was het dan toch mijn “afgodje” geworden? Mijn steunpilaar.. mijn houvast.. kon ik niet meer zonder??

Voelde ik mij alleen maar “gezien” als ik mijn werk had??

Tja… mijn vrijwilligers werk was wel een beetje mijn “afgodje” geworden..

Is dat erg?

Nee in zekere zin niet natuurlijk.. het geeft voldoening.. het geeft nieuwe energie.. afleiding..

Maar kan ik er zonder als het wegvalt..

Waar ben ik als ik geen werk meer heb.. waar is mijn identiteit op gevestigd?? voel ik mij alleen maar van betekenis als ik werk heb??

Als alles wegvalt is mijn identiteit dan zo verstevigt in Hem dat Hij voldoende is in mijn leven??

Voel ik mij net zoveel van betekenis als ik alleen God nog zou hebben??

Arie zei.. “Wij gaan direct ons afgodje reanimeren als hij wegvalt.. logisch zit in onze natuur.. maar kunnen we het ook op dat moment loslaten en overgeven aan Hem.. in afwachting en vertrouwen dat Hij alles in Zijn hand heeft.. en dat ik niet afhankelijk ben van mijn werk.. maar alleen afhankelijk ben van Hem..

Jou hele hebben en houden overgeven aan Hem..

Dit vond ik erg moeilijk want ik stond eigenlijk mijn “afgodje” direct te reanimeren en oplossingen te zoeken om mijn leegte te vullen… in plaats van het van Hem te verwachten.. hierin zocht ik God wel maar ik kon Hem nog niet vinden..

Die ochtend werd ik mij heel erg bewust dat ik de Heilige Geest hierin zo nodig had.. dat Hij alleen mijn leegte kon opvullen..

Jou leegte laten vullen door Hem.. en dan gewoon maar berusten in wat het op dit moment is.. gewoon genieten van de tijd die je gegeven is om nieuwe dingen te ontdekken??

En oké.. als het even duurt voordat Hij vult.. neem dan die tijd.. en wees niet zo ongeduldig..

Haha dat is nou net niet een van mijn sterkste kanten.. “Geduld”

Natuurlijk mis ik mijn werk.. mis ik de connectie met de mensen en met de collega’s, en dat is goed.. anders moet je je afvragen of je op de goede plek zit..

Aan het einde van de uitzending werden de mails en WhatsApps voorgelezen… ik schrok toen ik ineens mijn reactie voorbij hoorde komen.. dit had ik eerlijk gezegd niet verwacht.. maar achteraf gezien moest het zo zijn..

Het antwoord van Arie was een antwoord van God… het was erg bemoedigend en het mooiste wat ik kon ontvangen.. ik weet dat het God was die mij een antwoord gaf op mijn worstelen…

Hij zei dat het logisch was dat ik in een enorm gat was gevallen.. en voor Arie ook herkenbaar.. na 30 jaar weer je leven oppakken en opnieuw wordt je stil gezet..

God antwoordde: “voel het maar… en oordeel er niet over.. trap jezelf niet de grond in.. wordt er niet boos van.. voel maar wat het met je doet.. en ga met dat gevoel naar God.. en zeg tegen Hem wat je voelt en dat je zo graag vrijer zou willen zijn.. en wilt U er voor in de plaats komen.. en als straks de crisis voorbij is ga je het zelfde misschien weer doen maar met een iets andere identiteit…

Ik was er stil van.. zo mooi.. en tegelijk kwam het zo binnen.. ik werd enorm geraakt.. en begon te huilen.. want wat heb ik daar een handje van… (mijzelf veroordelen.. boos worden op mijzelf.. gelijk mijzelf de grond in trappen.. toe doe even normaal.. niet zo aanstellen… even geduld en je mag weer…) ik vloog direct mijn gevoel voorbij.. ik heb dat ook nooit geleerd om bij mijn gevoel te blijven staan.. ik mocht en kon nooit voelen anders had ik niet overleefd wat ik meegemaakt heb.. ik moest mijn gevoel altijd uitschakelen.. dus ja wat doe ik als het moeilijk wordt?? Mijn gevoel uitschakelen.. en in de overlevingsstand!

En wat zegt God nu tegen mij.. VOEL HET MAAR!!!

Weet Hij dan niet hoe moeilijk en eng ik dat vind.. VOELEN??

En toch.. op dat moment kon ik bij mijn gevoel komen en echt voelen wat dit met mij deed.. op dat moment had ik zo’n intiem moment met mijn Heer.. en mocht ik in Zijn aanwezigheid voelen wat het met mij deed… zo wonderlijk… en zo goed.. het was helemaal niet eng… omdat ik het in Zijn veiligheid mocht doen.. Hij sloeg letterlijk Zijn armen om mij heen en ik waande mij bij Hem op schoot.. ik mocht er gewoon zijn met al mijn gevoelens.. zonder veroordeling..

Op dat moment kwam er een enorme rust over mij heen.. een heerlijke innerlijke rust.. Op dat moment kwam Hij er voor in de plaats..

Heerlijk!!

De dagen erna werden gevuld met blijdschap en rust.. elke dag mag ik beginnen met Hem.. en elke dag krijg ik nieuwe energie.. ik doe mijn dingen met een andere intentie en vanuit een bepaalde rust..

God is zo goed, Hij weet wat ik nodig heb en voorziet.. en ik zie uit naar de dag dat alles weer “normaal” wordt en ik gewoon weer naar mijn werk kan.. mijn mensen weer ontmoeten kan.. en niet alleen mijn werk, maar ook weer naar mijn vrienden, familie, de kerk, naar koor enz enz…

Tot die tijd mag ik rusten bij Hem.. in afwachting…

Hij is erbij..

Ik mag nu opladen zodat als alles weer open gaat ik de Balance heb dat ik er niet meer afhankelijk van ben! Dat dit werk niet mijn identiteit is.. dat ik het niet doe om eindelijk weer van betekenis te zijn maar dat als ik het werk niet zou hebben ik nog steeds van betekenis ben, gewoon om de simpele reden dat ik ben wie ik ben..

Een geliefd kind van de Vader!

Niet in wat ik doe ligt mijn identiteit maar in wie ik ben!

In Hem!

Deze hele coronacrisis brengt mij veel.. moeilijkheden maar ook inzichten…

Soms is het nodig om er af en toe weer bij bepaald te worden, even wakker geschud te worden..

Wie ben ik!

Wat ben jij kwijtgeraakt door de coronacrisis?? en wat doet dit met je??

Ik hoop dat je in de verliezen een ontmoeting mag hebben met Hem.. weet dat wat er ook gebeurt jij ook een Geliefd kind van de Vader bent en blijft!

Je bent het waard!!

Be Blessed!

Mantelzorg in Coronatijd 2


Ik ben blij en dankbaar!

Nadat ik getest ben ging ik weer naar huis, de spanning viel iets van mij af maar nu was het spannend wat er uit zou komen..

Als de uitslag positief was dan hing er heel veel aan vast.. hoe moest de zorg voor mijn man dan geregeld worden.. konden we het thuis redden? want hoe zou de ziekte verlopen? Bleef het bij milde klachten..

Heer U bent er bij.. ik hoop het zo…

Helaas bleef ik nog steeds benauwd bij inspanning, gelukkig draaide ik een goed nacht en de volgende ochtend bleef het nog steeds bij dezelfde klachten..

Gelukkig verergerde het niet.. dit vond ik al positief!

De maandag kreeg ik de uitslag..

Negatief!

Een gevoel van dankbaarheid ging door mij heen.. er viel een enorm grote last van mij af en ik slaakt een zucht van grote opluchting..

Dank U Heer!

Hihi ik was bijna geneigd om de vlag uit te hangen.. 🤭

Weet je.. verdacht van corona is gewoon verschrikkelijk.. dat doet mentaal zoveel met je!

Nu kon de rust in huis weerkeren, de thuiszorg kon gewoon weer komen voor mijn echtgenoot.. en het belangrijkste… mijn echtgenoot kon gewoon weer naar de studio.. zijn dagbesteding..

Weer structuur en houvast!

Door de uitslag werd ons wereldje weer wat groter.. natuurlijk blijf je kwetsbaar en val je nog steeds in het risico gebied.. maar gewoon het gevoel dat je niet besmettelijk bent..

Ik besef mij ten zeerste dat de uitslag ook positief had kunnen zijn.. Corona is gewoon een vreselijk virus… en denk aan de mensen die wel een uitslag krijgen dat ze corona hebben, en als je de heftige variant treft dan staat je leven op de kop.. lichamelijk en geestelijk voer je een ongekende strijd..

Ik leef met de mensen mee die geraakt zijn op wat voor manier dan ook door Corona, lichamelijk, geestelijk, financieel, sociaal.. en ook de mensen die dierbaren hebben verloren aan dit vreselijk virus..

Nu dus opknappen.. want met dat deze goede uitslag was ik er nog niet..

Tja wat was heb ik dan onder de leden??

Voor dat ik dat ga vertellen wil ik graag eerst nog iets anders met jullie delen.. ik twijfel wel of ik het wel moet delen..

Maar die twijfel komt uit mijn trauma en onzekerheid met mensen en artsen.. ik ben bang ben dat ik weer als hypochonder of iets dergelijks wordt neergezet.. maar het blijft maar door mijn hoofd malen waardoor ik toch besluit om het met jullie te delen.. in de wetenschap dat het twee kanten op kan vallen.. waarbij ik hoop dat het de goede kant op gaat vallen..

Al maanden gaan mijn gedachten terug naar eind januari.. het laat mij niet los.. de trouwdag van mijn lieve ouders..

Wij waren onderweg naar Friesland omdat mijn ouders 50 jaar getrouwd waren die dag.. het was een verrassingsbezoek.. dus gingen we met de trein.. in die tijd kwam net het coronavirus in opspraak.. Wuhan ging bijna op slot en hier in Nederland was het nog niet.. tenminste dat werd toen gezegd.. (nu gaan er al andere zienswijze rond vanuit de onderzoeken die er zijn geweest) toen wij in de trein zaten stapten er op een gegeven moment drie chinezen personen in de trein.. alle drie met mondkapjes op.. dit is voor chinezen niet vreemd maar wat mij opviel was dat een van die drie enorm aan het hoesten was.. gezien de toestand in de wereld dacht ik bij mij zelf.. als zij bij ons in de coupe gaan plaats nemen dan vertrekken wij naar een andere coupe.. niet om hun.. maar voor ons eigen kwetsbare gezondheid.

Maar ze liepen verder en namen plaats in een ander coupe..

Ik dacht het zal toch niet..

We reisden verder en ik liet het los.. we hebben een gezellig dag gehad en avonds gingen we weer naar huis.. zonder gekke dingen zijn we veilig thuis gekomen..

Het bleef wel in mijn achterhoofd hangen maar verdrong het direct.. ik dacht hier ga ik niks mee doen.. ik ga dit niet aankaarten.. ik ben altijd de sjaak… ik zal niet de eerst zijn.. niet ik..

Sommige mensen/artsen hebben namelijk al een vooroordeel over mij en denken dat ik hypochonder ben.. dus nee… het zal niet vanuit mij komen..

Niet ik.. niet uit mijn mond!!

Maar.. na anderhalve week werd ik flink ziek.. hoge koorts en belandde ik op bed.. dit duurde en paar dagen.. ook was ik enorm verkouden.. gelukkig had mijn man nergens last van.. totdat.. ik knapte net een dag op en toen werd mijn man ziek.. hoge koorts.. en die werd zo ziek dat ik mij toch wel zorgen begon te maken.. boven de 41 graden koorts en op een gegeven moment heb ik toch de dokterswacht gebeld.. het was in het weekend dat het enorm stormde en niemand de weg op mocht.. de de arts belde terug en zei.. ik kom niet dat is onverantwoord.. maar uit uw verhaal maak ik op dat uw man longontsteking heeft.. ik schrijf een antibiotica voor en hopelijk gaat het zijn werk doen.. angstvallig hield ik mijn mond over onze ervaring in de trein.. ik durfde het niet te zeggen met het idee in mijn achterhoofd dat ze mij toch niet zouden geloven.. ik ben toch hypochonder??

Een paar uur later arriveerde de taxi met de antibiotica en na een paar heftige dagen knapte mijn man op..

Tja.. dan rijst natuurlijk nu de vraag… hebben we toen al corona gehad?? Wie zal het zeggen??

We zijn toen niet getest en nu ben ik getest en heb ik het niet.. (gelukkig) maar deze test zegt niet of ik het destijds heb gehad..

Ik heb toen niks daarover verteld omdat ik het gewoon niet durfde… ik heb de nodige trauma’s opgelopen in de ziekenhuizen en met artsen waardoor ik terughoudend ben geworden maar ook erg onzeker in wat ik wel en niet vertel.. dit zijn helaas de sporen…

Het gekke is dat mijn gedachten er steeds naar terug gaan.. nu nog meer doordat er vanuit de overheid ook steeds meer geluiden komen dat zeer waarschijnlijk het virus al veel eerder in Nederland was dan toen de eerste corona patiënt bekend werd..

Lees hier het artikel: https://www.ad.nl/binnenland/het-coronavirus-was-al-veel-langer-in-nederland~af840f5b/?referrer=https://www.google.com/

Tja wat heb ik dan nu onder de leden gehad?

  • Zouden we het C virus al hebben gehad waarom ben ik dan weer ziek geworden?

Het RIVM zegt dat het niet zeker is dat je immuun bent als je het gehad hebt.. maar dan hebben we al wel antistoffen opgebouwd waardoor we het een stuk milder hebben gehad en mijn man ook niet ziek is geworden.. die kreeg namelijk alleen maar lichte koorts klachten..

  • zou ik een opvlamming van mijn SLE hebben dan zou mijn man geen koorts hebben gekregen.. want SLE is niet besmettelijk.. een virus wel..

Tja zeg het maar…

We zullen het waarschijnlijk nooit weten…

Is dat erg???

Nee ik vind het prima.. Ik neem het leven zoals het elke dag op mijn pad komt.. met zijn ups en downs..

Om het een en ander uit te sluiten heb ik in overleg met mijn reumatoloog nog wel bloed geprikt…

Na de “goede” uitslag ben ik nog twee dagen erg benauwd geweest bij inspanning en daarna knapte ik op.. de hele week was ik nog wel ontzettend moe.. alles was gauw te veel..

Maar langzaam stapje voor stapje klom ik weer omhoog uit dit dal..

Ik ben nu bijna twee weken verder en merk dat ik steeds verder opknap en mijn energie level al weer aardig op peil is..

Ben fit genoeg om weer heerlijk actief te zijn, ik wandel veel.. alleen of samen met een vriendin… heerlijk in de natuur en waar ik mijzelf heerlijk kan opladen..

Ik weet dat er ontzettend veel mensen voor ons gebeden hebben en wil iedereen bedanken daarvoor…

God Zorgt!

Meesterwerken uit Gebrokenheid!


Prachtig nummer gezongen door Kirsten Alting-Winkelman… enorme bewondering voor deze moedige bijzondere vrouw!
Zij deelt onderstaand schrijven en zingt het nummer!
Voor velen een herkenbare tekst.. denk dat we allemaal wel een stuk(je) gebrokenheid kennen!
Hou vol… in deze crisis is Hij dichtbij!!

Ik had het echt op mijn hart om dit lied voor jullie te zingen en delen juist nu de wereld een wereld wat beheerst wordt door corona, chaos, gebrokenheid, angst en pijn.
We hebben er allemaal mee te maken. Hoe ik ermee te maken heb is dat ik opgenomen ben in een verpleeghuis, bedgebonden ben en mijn man en kinderen al weken niet gezien heb. Jij hebt vast op hele andere manieren ermee te maken. Misschien lijkt alles hopeloos en gebroken.
Maar ik hoop dat dit lied je hoop en kracht mag geven. Want God maakt juist Zijn meesterwerken uit gebrokenheid.
Geschreven door Dixie Phillips,Kenne Walker en Natalie Cromwell. Als je dit deelt wordt de tekst niet meegedeelt dus mijn verzoek om mijn tekst te kopieren en erbij te plakken

Lyrics

When your life falls apart
Left with an injured heart
Bring your hurts to the Master
He comes to where you are
Redeems and heals your scars
Brings beauty from disaster

‘Cause every masterpiece made by Jesus
Begins with broken pieces
He takes the shattered clay
And mingles truth with grace
Day by day, time after time
His work of art is redesigned
Every masterpiece begins with broken pieces

No one could understand
Why nails pierced His feet and hands
And He hung on Calvary
His wounded body bled
Painted His cross red
This was His finest artistry

Cause every masterpiece made by Jesus
Begins with broken pieces
He takes the shattered clay
And mingles truth with grace
Day by day, time after time
His work of art is redesigned
Every masterpiece begins with broken pieces

Mercy shapes you into what you were always meant to be
A vessel of His love and glory

Cause every masterpiece made by Jesus
Begins with broken pieces
He takes the shattered clay
And mingles truth with grace
Day by day, time after time
His work of art is redesigned
Every masterpiece begins with broken pieces

Be Blessed!

Mantelzorg in Coronatijd 1


In mijn vorige blog “Houd vol… ik ben met je” schreef ik al wat deze periode met ons kan doen… de angsten die we kunnen voelen en de worstelingen die er zijn en kunnen komen..

Toen ik die blog schreef was het nog niet heel erg dichtbij gekomen en had gehoopt en gebeden dat het onze deur voorbij mocht gaan..

En dan komt het ineens heel dichtbij…

Niet dat het bij ons al definitief is vastgesteld maar dat je verdacht bent..

En wat komt er dan een narigheid over je heen.. je beland in een ontzettend spannende tijd.. een tijd die je niet mee wilt maken maar waarin je geen keus hebt dan er dwars door heen te gaan!

Op goede vrijdag begonnen de klachten bij mij, verkouden en ontzettende hoofdpijn.. ach ik dacht gaat wel weer over.. maar het werd steeds erger.. er kwam keelpijn bij en de hoofdpijn werd steeds erger tot misselijk aan toe..

Ik twijfelde… moet ik contact op nemen met de huisarts.. of gaat het vanzelf voorbij.. na wikken en wegen toch maar contact op genomen.. omdat mijn echtgenoot ook in de risicogroep valt wilde ik geen risico nemen..

Aan de andere kant ben je terug houdend omdat het nogal een eng idee is en je niet weet wat je verwachten kunt.. ik belde en werd verwacht op de coronapoli in onze woonplaats.. als ik kwam kon ik in wachtkamer 7 plaatsnemen en een mondkapje opdoen wat klaar ligt…

Daar ging ik…

Kriebels en spanning van heb ik jou daar.. niet zo zeer dat ik bang was maar meer het ongewone… het bijzondere.. het onzekere..

Op dat moment flitste er een gebed door mij heen die iemand van onze huiskring de avond ervoor had gebeden voor mij, en wat had ik dat nu nodig had..

Ik was die avond al niet lekker maar we hadden via Jitsi toch een huiskring avond.. ik was achteraf blij dat ik wel was gegaan.. na ons lief en leed gedeeld te hebben besloten we voor elkaar te bidden..

Zij bad dat Gods vrede bij mij mocht zijn en dat ik mocht weten en ervaren dat Hij altijd bij ons is.. wat er ook nog ging gebeuren.. 

Nu denkend daaraan vond ik het een knipoog van Hem, elke dag zeg ik “Hij is erbij” vaak tegen mijzelf en de ander.. de hele middag verliet dit niet meer mijn gedachten.. ik moest er steeds aan denken, en met dat gebed in mijn hoofd en hart ging ik op weg naar de coronapost..

Ik laat jullie vrede na; mijn vrede geef ik jullie, zoals de wereld die niet geven kan. Maak je niet ongerust en verlies de moed niet.
Johannes 14:27

Natuurlijk had ik nog steeds een knoop in mijn maag, en ik zong onderweg mijzelf moed in met dit gebed..

Het is namelijk niet zo dat als je christen bent de rampen jou deur voorbij gaan.. wij lijden net zo hard en soms nog harder.. maar wij hebben een troost dat God bij ons is… altijd… en ons nooit verlaat.. waardoor wij de stormen anders doorstaan.. in het vertrouwen dat Hij voor ons zorgt..

En tegelijk blijf je mens… met je tekortkomingen.. je spanning.. je angsten en daar tegenover je hoop, je geloof en je vertrouwen in Hem waardoor ik de spanning, angst en tekortkoming kan handelen..

God wist gisteren al dat dit vandaag zou gaan gebeuren en wist wat ik daarin nodig had!

Aangekomen en plaatsgenomen waar ik moest zijn kwam daar de dokter.. onherkenbaar in een wit pak.. masker voor en bril op.. hij stelde zich zelf voor en had hij pietje gezegd dan had ik het ook geloofd..

Dit was zo bizar!

Ik kreeg zo’n naar gevoel… het was net of had ik de pest en was ik ongelofelijk besmettelijk.. was natuurlijk ook zo maar zo heb je dit nog nooit meegemaakt en moest denken aan wat er in de bijbel staat over de melaatsen dat iedereen ze uit de weg ging en ze buiten de stadpoorten werden gezet…

Dit kwam flink binnen en het was of iemand mij een stomp gaf op mijn blauwe plekken.. ongewenst.. niet oké.. afgekeurd.. afgewezen..

De dokter was erg vriendelijk en ik had een goed gesprek met hem.. maar ondanks dat ik en mijn man in risicogroep vallen werden we niet getest.. ondanks dat ik onze situatie had uitgelegd.. hij deed het niet omdat simpelweg er te weinig testen zijn en omdat er geen therapie voor is heeft het ook geen zin…

We moesten er “gewoon” vanuit gaan dat het C virus bij ons aanwezig was..

Nou “gewoon”.. dit hield al heel wat in.. zo “gewoon” zou het niet worden… Thuisblijven.. in quarantaine… niet zelf de hond uitlaten.. mijn echtgenoot niet meer naar zijn dagbesteding.. wat betekend dat de structuur weg zou vallen.. terwijl daar juist zo’n behoefte aan is als je cognitieve problemen hebt..

De arts gaf mij wel een antibiotica mee voor als het misschien een bijholteontsteking was, en het kon geen kwaad..

Ik was erg verbaasd.. wat moet ik nu met antibiotica.. je weet helemaal niet wat mij mankeert.. ik wist dat dit wel degelijk kwaad kon, en na informatie te hebben gevraagd bij mijn orthomoleculaire immunoloog vriend Ron Grit van Vita Nova… besloot ik om het absoluut niet te slikken…

Antibiotica verzwakt je immuunsysteem waardoor je alleen maar meer kwetsbaarder wordt voor het coronavirus.. en dat is toch iets wat we nou juist niet willen.. en mijn grootste herstel van mijn lichaam heeft te maken met mijn immuunsysteem..

Ik ging weer naar huis en was doodmoe…

De dagen daarna leverde ik steeds meer in, bij elke inspanning kreeg ik het benauwd, en de hoofdpijn werd ook met de dag erger..

Maar goed mijn mantelzorgtaken gingen wel gewoon door.. en je moet gaan nadenken over…

Wat als…

Stel dat ik weg zou vallen door opnamen in ziekenhuis bv.. hoe moest het dan met mijn echtgenoot.. is het verantwoord om hem alleen achter te laten.. nee.. dus moeten er dingen geregeld worden..

Stel dat mijn echtgenoot die ook al koorts kreeg ziek zou worden.. wat zou hij willen… wil hij dan nog naar de IC.. wil ik nog naar de IC bij het slechtste scenario.. al deze vragen komen aan je voorbij en moet je het over hebben..

Oké.. je kan zeggen.. je moet niet van het ergste uitgaan… valt toch allemaal wel mee.. maar als je het nieuws een beetje volgt dan weet je ook wat er kan gebeuren.. gelukkig treft het bij de meeste mensen de milde variant…

Ook weten we allemaal wel dat deze puntjes vaak niet besproken worden in het dagelijks leven.. en als je het op dat moment moet beslissen en je weet niet wat je naaste wil dan zijn die beslissingen zo heftig en moeilijk.. wat is er dan mooier als je het samen doorgenomen hebt en weet wat de ander zijn wensen zijn…

Al deze dingen brengen de nodige spanningen en onzekerheid met zich mee.. en zeg nou eerlijk het is ook niet makkelijk en ook niet leuk om het over deze dingen te hebben.. hier wil je toch niet mee bezig zijn..

Gelukkig had ik nauw contact met mijn mantelzorgondersteuner en mijn coach.. en mijn arts op de achtergrond.. met elkaar liepen we de stappen door..

Niet makkelijk..

Ik werd met de dag benauwder en op een gegeven moment vertrouwde ik het niet meer..

Maar bellen dat was echt voor mij nog een stap te ver… ik wist dat als ik zou bellen.. dat dit heel veel consequenties kon betekenen… voor ons allebei..

De hele middag heb ik geworsteld.. overlegd… gebeden.. maar kon geen keuze maken.. en die keuze moest ik toch zelf maken..

Als mantelzorger kun je dit gewoonweg niet.. dit is gewoon onmenselijk.. mijn hart huilde… wat moest ik doen..

Bang voor mij zelf was ik niet.. nee… maar voor de thuissituatie wel.. de consequenties die dit met zich mee zou kunnen brengen.. brrr… het greep mij naar de keel.. ik was kapot van de spanning.. en er volgde zowaar een paniek aanval..

Dit kon ik niet!!

Auteur Hendrikje Fictorie verwoorde in een reactie op een schrijven van mij zo treffend wat ik voelde.. en wat vele mantelzorgers voelen..

Afhankelijk zijn terwijl je weet dat je geliefde afhankelijk van jou is is slopend..

Uiteindelijk heb ik na uren toch gebeld.. waarom.. omdat mijn saturatie best wel was gedaald en ik mij steeds benauwder ging voelen.. en natuurlijk de spanning die dit alles met zich meebracht is natuurlijk ook niet niks…

Dit is gewoon ondraaglijk.. ik kan die keuze gewoon niet maken..

Het is verschrikkelijk dat je sommige keuzes in je eentje moet maken.. die verantwoording is bijna niet te dragen.. dan ga je er nog liever zelf aan onderdoor..

In tranen vertelde ik de assistente van de spoedeisende hulp wat de situatie was.. de assistente wilde dat ik kwam.. omdat ze het niet vertrouwde..

Na het telefoontje vervoer kunnen regelen, een lieve vriendin ging met mij mee.. maar ik moest mijn man thuislaten want er mocht maar 1 begeleider mee.. en omdat mijn man niet meer mag autorijden had ik geen andere keus dan hem alleen achter te laten..

En dat brak mijn hart.. dit was zo verschrikkelijk.. want eerlijk gezegd wist ik niet zeker of ik weer thuis zou komen die avond.. en hoe moest het dan met mijn partner.. Hij kan zich namelijk niet meer alleen redden.. wel een paar uurtjes en dan nog moet ik altijd bereikbaar zijn.. dus al helemaal geen dagen of weken..

De taxi kwam voorrijden en tijd om te gaan was aangebroken..

Een laatste knuffel..

Wat heb ik die knuffel gevoeld..

Wat deed die knuffel pijn!

Ik slikte mijn tranen weg en en liep naar de deur.. draaide mij nog een keer om en zei..

Tot gauw.. lieverd…

Ik stapte de deur uit, mondkapje op en vlug in de auto..

Oooo wat deed dit zeer…

Door de spanning laaide mijn dystonie even enorm op.. al mijn gezichtspieren vlogen alle kanten op.. ik had even geen controle over mijn spieren..

Onderweg naar de coronapost kon ik gelukkig even kletsen met mijn vriendin.. en zo mijn gedachten even afleiden..

Op de coronapost gebeurde het zelfde als de afgelopen woensdag.. dus wist al een beetje hoe het ging en merkte dat die spanning er gelukkig niet meer was..

Tijdens het gesprek met de arts zei de arts op een gegeven moment dat ze het erg vreemd vond dat ik die woensdag niet was getest.. u zit in zo’n kwetsbare situatie en u zit samen met uw man in de risico groep..

En om thuis goed de zorg te kunnen regelen is het van belang dat je weet wat er aan de hand is..

Fijn… ik voelde me even gehoord!!

De thuiszorg die bij mijn man normaliter komt, had ik afgezegd vanwege het besmettingsgevaar, en dacht voor de tijd dat het duurt doe ik het wel samen met mijn man.. maar als de thuiszorg weer in beeld wilde komen dan was het toch van belang dat er duidelijkheid zou komen..

Helemaal als ik te ziek zou worden..

Ze zei ik vind dat u getest moet worden dus dat gaan we nu ook doen en daarna kunt u naar huis.. want als het zo is heeft u uw echtgenoot allang besmet..

Ik was ontzettend blij dat ik weer naar huis kon en het afscheid niet voor lang was geweest!

Toch heeft het mij wel aan het denken gezet..

Het heeft veel met mij gedaan merk ik.. het leven is kwetsbaar..

Het is afwachten morgen wat er uit komt..

Hopelijk blijft het bij dit.. en heb ik het hoogtepunt nu bereikt.. en gaan we weer langzaam de goede kant op..

Wat ik erg bijzonder vindt is dat er voor ons opnieuw een mooie nieuwe wereld opengaat sinds we verhuisd zijn.. we zijn niet zomaar in deze buurt komen wonen.. en we mogen weer ervaren dat buren ook “leuk” kunnen zijn.. dat je ook “normaal” contact met je buren kunt hebben… en dat we er voor elkaar mogen en kunnen zijn.. dit doet mij zo goed.. het maakt dat ik in no time mij hier ontzettend thuis ben gaan voelen en hier voor geen goud meer weg wil… het is zo ons eigen plekje geworden en langzaam aan komt alles af..

Ook de vele berichtjes die we krijgen hoe het met ons gaat, de zorg die we krijgen via de huiskring van onze kerk.. eten wordt gekookt.. hond wordt uitgelaten.. het is een Zegen om dit te ervaren..

En aan het eind van de middag zag ik een mooi bijzonder getuigenis filmpje op internet voorbij komen..

Ik wil het graag met jullie delen..

Een mooie bemoediging in deze coronatijd!

Getuigenis

Be Blessed!

De Heer is waarlijk Opgestaan!!!


Wens iedereen Gezegende Paaszondag

Onderstaand gedicht trof ik op Facebook aan, verteld zo treffend wat pasen inhoudt en wil het daarom graag met jullie delen!

Waarlijk opgestaan!

De steen is weggerold
als ik sta bij ’t open graf
doeken netjes opgerold
daar waar Hij toen lag

De ruimte is verlaten
toen ik kwam aangehold
ik kreeg toen in de gaten
de dood is opgerold

Hemels licht komt binnen
in ’t graf dat Hem omsloot
verlicht gerolde linnen
’t is sterker dan de dood

Ik zie geen rovers sporen
of teken van geweld
maar hoor de engelen koren:
“de laatste vijand is geveld”

Wanneer het graf de mens begroet
geliefden moeten gaan
dat je iemand missen moet
en ’t donker grijpt je aan

Wanneer je denkt dat dit het einde is
vertrouw op Zijn herrijzenis
laat die steen voor ’t hart verdwijnen
zodat ’t Licht erop kan schijnen

Geketend aan het aardse leven
bouw je op dit aardse goed?
bid dan dat je de Heer ontmoet
Hij zal je echte Vrijheid geven

Als links en rechts bazuinen klinken
zal ik met Hem de wijn echt drinken
de grote Morgen vangt straks aan
De Heer is waarlijk opgestaan!

Dichter Robert Doek

Be Blessed

Licht en Hoop


Mooi gedicht.. verdriet mag er zijn… tranen laten rollen lucht alleen maar op..
Laten we vanavond met z’n allen een kaars aansteken om verdriet met elkaar te delen.. Maar ook door licht en hoop te verspreiden, in deze duistere tijd van ziekte, dood en pijn hebben we juist licht en hoop nodig…

Zijn licht! Zijn hoop!

Doe je mee?

Als alles duister is,
ontsteek dan een lichtend vuur dat nooit meer dooft,
vuur dat nooit meer dooft …
een lied uit Taizé

Laat ons huilen

Laat ons huilen om de doden
die eenzaam daalden in het graf.
Laat ons huilen om hen die geloven
dat ziekte een oordeel is, een straf.
Laat ons huilen om de ouderen
die gescheiden worden van man of vrouw
Laat ons huilen, laat ons rouwen;
de dood zet velen in de kou.
Laat ons huilen om de zieken
die in slaap moeten worden gebracht.
Laat ons huilen om de fabrieken
waar straks niemand meer wordt verwacht.
Laat ons huilen om de kinderen
die thuis steeds minder veilig zijn.
Laat ons huilen waar krachten minderen
waar gebeden wordt om lucht in pijn.
Laat ons huilen om de vaders
die zich zorgen maken om hun werk.
Laat ons huilen want de kaders
van ons leven blijken minder sterk.
Laat ons huilen om de moeders
die plotseling een juf moeten zijn.
Laat ons huilen om zusters, broeders
die samen worstelen met hun pijn
Laat ons huilen om hen die zorgen
en moeten kiezen tussen goed en kwaad.
Laat ons huilen om wie niet geborgen
en heel eenzaam in het leven staat.
Laat ons huilen om de landen
waar één leider de macht in handen neemt
Laat ons huilen om de ander;
we raken zo van elkaar vervreemd.
Laat ons huilen om ons leven
dat plotseling op zijn kop werd gezet
Laat ons huilen om ons streven
dat alles maar zo maakbaar werd.
Laat ons huilen totdat al onze tranen
in dit tijdelijke droeve aardse dal
een rivier van vrede mogen banen
tot het rijk Gods komen zal.

Geschreven door Ronald Lammers.

Be Blessed!

Houd vol… Ik ben met je!


Momenteel gaan er op Facebook meerder challenge rond.. sommigen zijn leuk, anderen minder leuk.. sommigen zijn een uitdaging en sommigen is gewoon om even je zinnen te verzetten.. al met al… het is een leuk tijdverdrijf..

Totdat ik vanmorgen deze challange te zien kreeg en ik vond het een hele mooie!

Ze deelde de challange.. om vandaag een Bijbeltekst te delen die je vandaag aansprak en te vertellen waarom!

Wat is het trouwens geweldig om te zien en te ervaren hoe de wereld zich ontpopt, zoals Hij het heeft bedoelt!

Niet IK maar SAMEN!!

En je begrijpt uiteraard dat ik hier graag aan mee doe!!

Onderstaande tekst kwam in mij op na dat ik vanmorgen de dienst had gekeken van onze eigen kerk en erachteraan een dienst van Opwekking..

"Ik gebied je dus: wees vastberaden en standvastig, laat je door niets weerhouden of ontmoedigen, want waar je ook gaat, de HEER, je God, staat je bij."

https://www.debijbel.nl/link/NL4mBPrJ

“Ik gebied je dus: wees vastberaden en standvastig, laat je door niets weerhouden of ontmoedigen, want waar je ook gaat, de HEER, je God, staat je bij.”

Bij beide diensten kreeg ik de bemoediging

“Houd vol!!”

Hier werd ik door geraakt… want dat zegt nogal wat in deze tijd om vol te houden… om door te gaan… en je niet te laten ontmoedigen..

Makkelijk?? Nee!!

Mogelijk?? Ja.. met Hem..

Ik kan het namelijk ook niet alleen.. als je het nieuws volgt dan kun je wel depressief en ontmoedigt raken.. het is alleen maar Corona.. en natuurlijk is het erg.. is het verschrikkelijk wat er gebeurt.. wereldwijd.. het verdriet en onmacht bij de mensen… maar ook de angst… de angst om er alleen voor komen te staan… hoe houd ik alle ballen in de lucht.. maar ook de angst om alleen te sterven als de corona jou in de greep heeft en de medici niks meer voor je kan doen.. en dan het eenzame gevoel wat uit die angst voortkomt…

Ik weet dat er ontzettend veel mensen bang zijn.. angst ervaren.. en sommige angsten zijn ook reëel…

Als je de beelden op tv ziet, uit Italië.. uit Spanje dan slaat de schrik je ook om het hart..

Dan valt echt letterlijk alles om je heen weg, dan sta je er alleen voor.. misschien nog een hand van een verpleegkundige..

Dit is een schrikbeeld van menig mens hier op aarde..

En dit raakt mij… ik weet hoe het voelt om zo verlaten te zijn.. en leef met al die mensen mee die dit mee moeten maken.. dan huilt mijn hart en roep ik Jezus aan… “Ontferm U Heer over al deze mensen”...

Verlaten zijn is in mijn ogen een van de ergste trauma’s die iemand mee kan maken… wij zijn namelijk niet gemaakt om verlaten te worden.. om alleen over te blijven.. Toen Hij de wereld schiep, schiep Hij ook twee mensen om elkaar tot hulp te zijn….

Wat is het trouwens geweldig om te zien en te ervaren hoe de wereld zich ontpopt, zoals Hij het heeft bedoelt!

Niet IK maar SAMEN!!

Het verlaten zijn heb ik helaas ook gekend, niet door een of ander naar virus maar door letterlijk opgesloten zijn.. meerdere keren… dat er niemand bij je kan komen.. waardoor echt letterlijk alles weg valt en je alleen met je zelf overblijft..

Heel lang heb ik geworsteld met deze angst, met deze verlatenheid.. en het eenzame gevoel wat daaruit voort komt.. en jaren heb ik die verlatenheid bij mij gedragen…

In die periode schoot het regelmatig door mijn hoofd dat ik mij een beetje kon indenken hoe Jezus zich heeft gevoeld… in deze periode richting Pasen denken we daar vaak aan..

Op dat moment gaf het mij geen troost.. ik werd er alleen maar verdrietiger van en begreep er niets van.. waar was Jezus dan??

Maar er is hoop…

Jezus….

Want in deze vreselijke angst/verlatenheid is er 1 Iemand die wel bij mij kon komen… die mijn geroep wel hoorde…

Jaren later heeft Hij mij laten zien door gebed dat Hij er wel degelijk was.. die bevestiging had ik zo nodig om deze trauma een plekje te kunnen geven…

We ervaren het niet altijd op het moment zelf…

Maar wat is die bevestiging voor mij van onschatbare waarde geweest, gewoon omdat ik van toen af aan wist dat Hij er altijd is… wat er ook gebeurt.. wat je ook mag overkomen..

Hij is er bij!!

Deze Jezus laat ons niet alleen staan als wij er om vragen.. Hij geeft wat wij nodig hebben… omdat Hij weet wat wij nodig hebben om door te kunnen gaan.. om vol te houden…

Hij hoort je wel degelijk als niemand je meer hoort.. Hij komt naast je zitten als je hem aanroept.. ook al ervaar je het niet.. laat het dan in je gedachten en hart dalen zodat het een zeker weten wordt!

Hij mag je wel vastpakken want het virus kan Hem niet raken!

Mijn omstandigheden waren niet direct veranderd, maar de verandering in mij zelf was begonnen…

Het is zo belangrijk vooral in deze tijd dat je zeker weet dat Jezus er altijd is.. dat Hij nooit van je zijde wijkt of kan wijken.. want Hij woont in jou hart als jij JA tegen Hem hebt gezegd..

Wat een enorme bemoediging om dit zeker te weten..

Nooit meer alleen.. ja ook als het doek valt..

Ik ben niet bang… want ik weet waar ik naar toe ga als mijn doek gaat vallen..

Natuurlijk hoop ik dat het doek nog lang niet valt… dat mij nog meer dagen zijn gegeven om er te zijn voor een ander.. ik zelf heb het gevoel dat mijn leven pas is begonnen…

Maar valt mijn doek dan weet ik ook dat het goed is.. want mijn God heeft het beste met mij voor.. en ook met jou… want tegelijk weet ik dat Hij dan ook weer zorgt voor de ander…

Natuurlijk zal ook ik door een worsteling moeten, vooral om de mensen die mij dierbaar zijn en die ik achter moet laten.. maar die laat ik achter in de wetenschap dat er een God is die voor hen zorgt..

Want ik ken een liefdevolle God, niet een God van angst, niet een God die ziekte geeft.. nee ik ken een God die van ons houd en voor ons zorgt als wij ons door Hem willen laten verzorgen!

Mijn gedachten gaan uit naar al die mensen die in angst leven.. die verlatenheid kennen… en die eenzaam en alleen sterven…

Ik bid voor de mensen die nu in doodsangst, of moederziel alleen in een ziekenhuis liggen, of de ouderen en jongeren die in een verpleeghuis verblijven zonder dat ze bezoek mogen ontvangen, de mensen met een beperking die er niks van snappen wat er gebeurt en zich daardoor zo verlaten voelen.. voor de kinderen die in een onveilige situatie leven, voor de relaties die onder spanning komen te staan, voor relaties waar het ook onveilig is, dat Jezus in genade zich ontfermt over jou!!

Dat Hij zichzelf gaat openbaren aan jou als jij deze Jezus ook wilt leren kennen, of dat je Hem gekend hebt… maar ook als je Hem wel kent…

Hij staat met open armen op een ieder te wachten.. wie of wat je ook bent!!

Hij wacht geduldig op jou..

Johannes 3:16 Want God had de wereld zo lief dat hij zijn enige Zoon heeft gegeven, opdat iedereen die in hem gelooft niet verloren gaat, maar eeuwig leven heeft.

https://www.debijbel.nl/link/nJzzgO1J

Af en toe trekt Hij wel eens aan je jasje, want Hij houd zoveel van jou dat Hij niks liever wil dan dat jij bij Hem komt schuilen.

Ik hoop dat voor jou deze tekst, die mij vandaag zo bemoedigt heeft, ook jou mag gaan bemoedigen, waardoor wij het samen gaan volhouden en wij ons niet laten ontmoedigen… wat wij ook nog voor de kiezen gaan krijgen!

Hij is erbij!!

En stel dat het doet valt.. wees dan niet bang.. het is nooit te laat om Ja tegen Jezus te zeggen.. Hij wacht…

Als je Hem kent dan wordt sterven winst!!

Be Blessed… en pas goed op elkaar!

Niet IK maar SAMEN met HEM!!

Wat kunnen we zelf?


Onderstaand stuk las ik op Internet en wil ik graag met je delen..

Als je op deze link Waarom leren we onze mensen niet… klikt kom je op de officiële site..

Een goede blog over hoe wij eigen immuunsysteem kunnen versterken.. Waarom horen we hier niks over van de hoge heren…

Medicatie is er niet.. Maar dat betekend niet dat er niets te doen is aan het coronavirus..

We kunnen zelf juist veel doen!

Helaas krijgen we die tips niet mee vanuit Den Haag.. Maar gelukkig zijn er artsen die dit wel durven vertellen..

En ons juist willen leren wat voor rijke natuur we hebben!!

Ik wil je aanmoedigen om het artikel te lezen en er mee aan de slag te gaan..

Geloof je het niet.. vindt je het maar wassen neus… dan laat je het aan je voorbij gaan..

Maar je weet niet wat je mist… En baat het niet het schaadt ook niet… want het is puur natuur!!

Onze God heeft de natuur en ons lichaam zo genieus gemaakt dat het bijna triest is dat wij daar niets mee doen.. Dat wij onze gezondheid niet daaruit halen..

Ik ben van mening dat wij God, met ons gedrag en het negeren van Zijn Grootheid, tekort doen..

Soms wordt ik er stil van hoe Groot Mijn God is..

Hij kent ons.. elke haar op ons hoofd, elk grassprietje kent Hij.. Hij Zorgt voor de musjes, ze komen niets tekort.. hoe zou Hij dan niet voor jou zorgen.. Maar soms reikt Hij ons dingen aan, wijsheid, antwoorden.. En doen wij er niks mee!

Het heeft mij tot nu toe veel en ver gebracht…

Wordt ik dan nooit meer ziek??

Oja hoor…. Maar ik merk wel dat ik minder heftig ziek wordt, dat ik er veel sneller weer ben.. En mijn lichaam is nog steeds herstellende… 20 jaar ziek kost zeker jaren herstel..

Maar hé ik herstel!!!

Maak gebruik van Zijn schepping op de juiste manier en je gaat herstellen… tegelijk geef je God de hoogste Eer en Erkenning die Hem toekomt!

Be Blessed!

Met Elkaar


Vandaag las ik een ontroerend mooi gedicht voor alle zorgenden van mensen met dementie!

Ik was ontroerd.. het zei precies hoe het nu is op de vele afdelingen… het is zwaar.. het is moeilijk.. ook voor de mensen die thuis achter blijven.. die niet naar hun partner, moeder, vader, oma of opa kunnen..


MET ELKAAR

Lieve zuster, lieve broeder,
er is hard voor jou geklapt.
Maar bij jou in het verpleeghuis
is haast niemand die het snapt.
 
Want geen partners en geen kind’ renen
geen vrienden zijn te zien.
En bewoners vragen constant:
‘Weet jij waar ze zijn misschien?’
 
Dan vertel je van het virus,
in één uur wel twintig keer.
Maar na enkele minuten
weten mensen het niet meer.
 
Mensen worden heel onrustig,
raken soms totaal van slag.
Ze begrijpen er geen snars van,
dat bezoek niet komen mag.
 
En jij zelf moet afstand houden,
maar hoe moet dat aan het bed?
Bij het wassen, bij het eten,
bij het brengen naar ‘t toilet?
 
Je mag ook geen knuffel geven,
hoewel jij dat soms vergeet.
Of misschien dat jij uit liefde
bewust die regel overtreedt.
 
Je mist hulp van mantelzorgers,
die altijd aanwezig zijn
en geliefden bezig houden
en die afleiding is fijn
 
Want dat geeft jou even ruimte
en heb jij je handen vrij
om te doen wat maar blijft liggen,
want dat hoort er ook nog bij.
 
De familie is verdrietig,
de verpleging horendol
,de bewoners zijn onrustig
niets loopt volgens protocol
 
Het zijn hele rare tijden
en het lijkt nog lang niet klaar.
Maar we gaan het zeker redden
en dat doen we met elkaar.
❤️❤️❤️
 
 
 

Met dit gedicht wil ik alle zorgenden, mantelzorgers en naasten een hart onder de riem steken.. er wordt aan jullie gedacht!

Mijn aandacht gaat ook naar de mantelzorgers, de mantelzorgers die thuis zorgen voor hun partner, hun moeder of vader, opa of oma met dementie… die niet meer naar de dagbesteding kunnen, waar de thuiszorg niet meer kan komen… waardoor alle zorg op de mantelzorger neerkomt!

Ik bid en hoop dat we VOL houden.. ondanks.. dat we hulp durven in te roepen als het echt niet meer gaat!! Ik bid dat er dan ook hulp zal zijn!!

Maar waar ligt de grens.. vooral nu… en als je zorgt voor je naaste verleg je onbewust/bewust voortdurend de grens… waarom.. omdat je elke keer bij iets positiefs denkt.. ach het gaat ook wel weer.. totdat er weer een punt komt waardoor je weer met de harde werkelijkheid geconfronteerd wordt!

En Opgeven komt niet bij een mantelzorger in welke vorm dan ook in zijn of haar woordenboek voor!

Met Elkaar!!

Samen Sterk!!

Be Blessed…

Twee handen….


Onderstaand verhaal kreeg ik toegestuurd van een lieve vriendin… een prachitg verhaal.. en wat een bemoedigend verhaal juist in deze tijd!

Een tijd waarin verdriet en zegeningen hand in hand gaan…

Mensen die geliefden verliezen door het Coronavirus, mensen die hun naasten niet meer op kunnen zoeken vanwege de social distance… onzekerheid in werk, financien.. enz enz handen vol verdriet.

Maar ook zul je vast je zegeningen ook kunnen tellen.. zegeningen om dankbaar voor te zijn.. zegeningen uit de “Goede” tijden..

Misschien moet je even denken.. even zoeken om ze naar boven te krijgen…. juist tijdens deze heftige verdrietige onzekere tijden…

Toch wil ik je aansporen om het te gaan doen… want het helpt vaak om het verdriet te verzachten zoals deze oude mevrouw in al haar wijsheid haar arts vertelde!

Twee handen….

Een oude vrouw komt bij de dokter en zegt: Ik heb één hand vol klachten.
Zal ik ze eens opnoemen?
Laat maar eens horen zei de dokter.

De eerste vinger zijn mijn verloren ouders.
De tweede zijn mijn lichamelijke klachten.
De derde vinger, dat ik zo weinig meer kan doen.
De vierde, dat ik me soms zo eenzaam voel.
De vijfde vinger, dat er om me heen zoveel bekenden weggevallen zijn.
Dat is inderdaad een hele hand vol, zegt de dokter.

Maar die andere hand dan? vraagt hij nieuwsgierig.
Dat zijn mijn zegeningen, wilt u die ook horen? vraagt ze.
Graag, zegt de arts.

De eerste vinger, dat ik elke dag voldoende te eten heb.
De tweede, dat mijn huisje in de winter lekker warm is.
De derde, dat er mensen om mij heen zijn die me helpen.
De vierde, dat ik de laatste tijd gespaard ben van nog meer ziekten en pijn.
De vijfde vinger, dat ik voldoende geld heb om mijn rekeningen te betalen.

De dokter kijkt naar beide handen. De vrouw kijkt hem aan en zegt: Hier zijn twee handen die verdriet hebben gedragen, tranen gedroogd en wel eens tot vuisten zijn gebald. Ook twee handen die weten wat leven is.

En weet u dat ik nu zo mooi vindt, wat er gebeurt als ik mijn handen vouw tot een gebed? Neen,” zegt de dokter.

Als ik bid, gebeurt er iets met mijn handen. Dan gaat mijn hand met de zegeningen naar mijn hand met het verdriet. Dan vouw ik de vingers in elkaar en dan komen de moeilijke dingen tussen de zegeningen in. En de zegeningen houden die narigheid in mijn leven tegen. Biddend breng ik mijn verdriet bij God.

Daarna tel ik de zegeningen.

Weet je, ik ben dankbaar dat ik twee handen heb, ze houden elkaar in evenwicht. Ze houden mij in evenwicht en zo is mijn leven ook minder zwaar.

De dokter knikt instemmend, vouwt de vingers van de ene hand tussen de vingers van zijn andere hand en blijft verzonken in zijn eigen gedachten zitten.

Bron onbekend

Wees altijd blij in de Heer! Ik zeg het nóg een keer: wees blij! Laat alle mensen zien dat jullie vriendelijk zijn. De Heer is dicht bij jullie. Maak je nergens zorgen over, maar vertel in gebed aan God wat je nodig hebt. Dank Hem ook voor alles. Dan zal de vrede van God, die wij met geen mogelijkheid kunnen begrijpen, jullie hart en jullie gedachten beschermen in Jezus Christus.
http://FILIPPENZEN 4:4-7 BB https://my.bible.com/nl/bible/1276/PHP.4.4-7.BB

Ik hoop en bid dat ik je mocht bemoedigen met dit verhaal..

God keek genadig naar mij om
Hij greep mij vast voor ik verdronk
En zette mij weer op vaste grond
De Heer is mijn bevrijder

Ik weet hoe lang de nacht ook duurt
God helpt mij over elke muur
Ik zie al licht aan de horizon
De Heer is mijn bevrijder

Is er iemand als onze God
Die ons liefheeft en ons verlost
Hij heeft betaald voor ons allemaal
De Heer is mijn bevrijder

Op Hem alleen rust mijn geloof
Hij brengt tot bloei wat Hij belooft
De winter wijkt en de lente komt
De Heer is mijn bevrijder

Ook als het wachten moeilijk is
Ook als ik treur om wie ik mis
Zijn liefde draagt mij door alles heen
De Heer is mijn bevrijder

Is er iemand als onze God
Die ons liefheeft en ons verlost
Hij heeft betaald voor ons allemaal
De Heer is mijn bevrijder

Hij draagt mij tot mijn de laatste dag
Laat mij niet achter in het graf
Hij wekt mij op en roept mij naar huis
De Heer is mijn bevrijder

Is er iemand als onze God
Die ons liefheeft en ons verlost
Hij heeft betaald voor ons allemaal
De Heer is mijn bevrijder

Alle eer aan God de Vader
Alle eer aan God de Zoon
Alle eer aan God de trooster
De Heer is mijn bevrijder

Alle eer aan God de Vader
Alle eer aan God de Zoon
Alle eer aan God de trooster
De Heer is mijn bevrijder
De Heer is mijn bevrijder
De Heer is mijn bevrijder

Bron: Musixmatch
Songwriters: Keith Getty

Be Blessed!

Bemoediging


Kreeg een prachtige bemoediging toegestuurd van een lieve vriendin!

Wil dit graag met jullie delen…

Als God alles kan omkeren wat onmogelijk lijkt.. zou dan voor Hem jou problemen/zorgen te veel zijn?

Hij is te vertrouwen.. enne spreek uit ervaring 😉😘

Wees bemoedigd!

Onderstaand nog een GEBED speciaal voor jou!!

Een rustig GEBED 🕊🌻🌾🌹🕊

Er is niets beter dan mensen die voor elkaar bidden. We worden niet alleen ouder, maar komen dichter bij huis!
🌻🌾🌹🕊

Dit gebed is krachtig en gebed is een van de beste geschenken die we kunnen ontvangen. Er zijn geen kosten maar veel beloningen.
🌻🌾🌹🕊
Laten we altijd voor elkaar bidden.

🌻🌾🌹🕊Het gebed
*Vader, bedankt voor elke dag dat u ons hier op aarde hebt gezegend.Dank u voor uw tedere barmhartigheden.
🌻🌾🌹🕊
Bedankt dat u ons vrienden en familie hebt gegeven om vreugde en verdriet te delen.
🌻🌾🌹🕊
Ik vraag U om mijn vrienden, familieleden, broers en zussen en degenen waar ik om geef ontzettend te zegenen, die dit nu aan het lezen zijn.
🌻🌾🌹🕊
Waar vreugde is, geef ze blijde vreugde.
🌻🌾🌹🕊 _
Waar er pijn of verdriet is, geef ze uw vrede en genade. Als er twijfel aan zichzelf is, laat dan een nieuw vertrouwen los._
_ 🌻🌾🌹🕊
Waar er behoefte is, vervul ze.
🌻🌾🌹🕊
Zegen hun huizen, families, hun gaan en hun komen.

Amen .
☘🌹💖🕊🌱🌍

Be Blessed!

MAAR DE LENTE WIST HET NIET….


Het was begin 2020…
De mensen hadden een lange donkere winter achter de rug,
Februari was een hele onrustige maand geweest met veel stormen en veel regen
De natuur was onrustig, alsof ze de mensen iets wilde vertellen, alsof ze de mensen ergens voor wilde waarschuwen…En toen werd het Maart…

Het was Maart 2020…
De straten waren leeg, de meeste winkels waren gesloten, de meeste auto’s stonden langs de kant van de weg, de mensen kwamen bijna niet meer buiten en dat over de hele wereld, landen gingen op slot, de mensen konden niet geloven dat dit gebeurde, het was zo surrealistisch…Iedereen wist wat er aan de hand was

Maar de lente wist het niet
En de bloemen bleven bloeien
En de zon scheen…De eerste mooie lentedag sinds lange tijd brak aan
En de zwaluwen kwamen terug
En de lucht werd roze en blauw
Het werd later donker en ’s ochtends kwam het licht vroeg door de ramen

Het was Maart 2020…
De jongeren studeerden online, vanuit huis
Kinderen speelden onvermijdelijk vooral in huis
Pubers verveelden zich, ouders wisten niet wat te doen
Mensen kwamen alleen even buiten om boodschappen te doen of om de hond uit te laten
Bijna alles was gesloten …Zelfs de kantoren, hotels, restaurants en bars
Het leger begon uitgangen en grenzen te bewaken
Mensen moesten vanuit huis gaan werken
Ondernemers kwamen in de problemen
De meeste kinderen konden niet meer naar school
Er was ineens niet genoeg ruimte voor iedereen in ziekenhuizen, operaties en onderzoeken werden uitgesteld…Iedereen wist het

Maar de lente wist het niet en het ontsproot
Ze draaide onverstoorbaar haar jaarlijkse programma af
Ze schonk ons haar mooiste bloemen en haar heerlijkste geuren
Het was Maart 2020

Iedereen zat thuis in quarantaine om gezondheidsredenen of preventief
Sommige mensen mochten niet meer naar hun werk, anderen móesten
Elkaar omhelzen, kussen of een hand geven was ineens een bedreiging
Iedereen moest flinke afstand tot elkaar bewaren, dat was afschuwelijk
In de supermarkt waren allerlei schappen leeg
Allerlei leuke dingen gingen niet meer door, daar werd een streep door gezet en niemand wist wanneer dat weer kon
Mensen werden beperkt in hun vrijheid terwijl er vrede was
Over de hele wereld werden veel mensen ziek en het was besmettelijk…
Er was isolatie, ziekte en paniek….

Toen werd de angst pas echt!!

En de dagen zagen er allemaal hetzelfde uit…
En de weken duurden ineens veel langer…
En iedereen hoopte dat er niet nóg meer strenge maatregelen zouden volgen…
De mensen zaten vast in een film en hoopten dagelijks op dé held…
De wereld was vertraagd terwijl het geen vakantie was, niemand had dit verwacht…Iedereen wist wat er gebeurde

Maar de lente wist het niet en de rozen bleven bloeien
De Magnolia stond in de knop
De vogeltjes begonnen aan hun nestjes

En toen…
Het plezier van koken en samen eten werd herontdekt
Iedereen gaf elkaar tips over leuke dingen die je met je kinderen kon doen
Er was weer tijd om te schrijven en te lezen, mensen lieten hun fantasie de vrije loop en verveling ontsproot in creativiteit
Sommigen leerden een nieuwe taal
Sommigen ontdekten kunst
Sommigen ontdekten dat ze niet écht leefden en vonden de weg naar zichzelf terug
Anderen stopten met onwetend onderhandelen
Iedereen had van de één op de andere dag veel meer tijd voor het gezin
Eentje sloot het kantoor en opende een herberg met slechts vier mensen
Anderen ontdekten opnieuw de liefde in hun vastgeroeste relatie
Anderen boden aan om voor kwetsbare mensen boodschappen te doen of te koken
Iedereen wist ineens wat een ‘vitaal beroep’ was, deze mensen werden helden, ze werden meer gewaardeerd dan ooit
Anderen gingen op afstand muziek met elkaar maken of zingen om op deze manier samen te zijn
Mensen kregen oog voor eenzaamheid en verzonnen dingen om er iets aan te doen
Mensen herstelden van hun stressvolle leven
Mensen die elkaar niet kenden begonnen spontaan een praatje met elkaar
Sommigen maakten vliegers van papier met hun telefoonnummer erop zodat eenzame mensen ze konden bellen
De overheid ging bedrijven en zelfstandigen helpen zodat ze niet failliet zouden gaan of mensen zouden moeten ontslaan
Gepensioneerde zorgpersoneel bood zichzelf aan om te helpen in de Zorg
Uit alle hoeken kwamen vrijwilligers, iedereen wilde iets doen
Om 20:00 uur s ‘avonds gingen mensen uit allerlei landen klappen voor alle artsen, verpleegkundigen, zorgpersoneel en mantelzorgers die keihard aan het werk waren om de zorg waar dan ook, draaiende te houden

Het was het jaar waarin men het belang erkende van gezondheid en verbinding, van saamhorigheid, van sociale contacten en misschien ook van zijn roeping, dit deed iets met het collectieve bewustzijn, dit deed iets met alle mensen…
En de economie ging bijna kopje onder, maar stopte niet, het vond zichzelf opnieuw uit
Het was het jaar waarin de wereld leek te stoppen, het jaar waarin we met elkaar in de geschiedenisboeken zouden komen…

Dat wisten we allemaal

En de lente wist het niet,
En de bloemen bleven bloeien, en de bomen liepen uit
En het werd steeds warmer
En er waren veel meer vogels

En toen kwam de dag van bevrijding…
De mensen keken tv en de premier vertelde iedereen dat de noodsituatie voorbij was
En dat het virus had verloren!
Dat iedereen SAMEN had gewonnen!!!
En toen ging iedereen de straat op…
Met tranen in de ogen…
Zonder maskers en handschoenen…
De buurman werd geknuffeld, alsof hij een broer was
En de wereld was mooier en liefdevoller geworden
En de mensen waren humaner geworden
En ze hadden weer waarden en normen
De harten van mensen waren weer open, en dat had positieve gevolgen
Doordat alles stil had gestaan kon de aarde weer ademen, ook zij was genezen van wat de mensen háár veel eerder hadden aangedaan

En toen kwam de zomer….
Omdat de lente het niet wist
En hij was er nog steeds
Ondanks alles
Ondanks het virus
Ondanks de angst
Ondanks de dood

Omdat de lente het niet wist,
leerde iedereen
de kracht van het leven…

Susan Blanco (De Taalrecycler) raakte geinspireerd door het origineel van Irena Vella. Zij heeft er een eigen switch aangegeven, gebaseerd op het leven in Nederland tijdens de Coronacrisis.

Het origineel is een poëzie uit Italië en is geschreven door Irena Vella http://www.irenevella.com/

In de storm….


Als jij je alleen voelt op dit moment en dat zijn er velen vanwege Corona…
Luister dan naar dit nummer en visualiseer je zelf, als de baby die zij in haar armen houdt en waar ze mee danst!


Zo mag je weten/voelen dat Hij ook jou op deze manier vasthoudt.. gedrukt aan Zijn Hart..  ook als je nu alleen bent of voelt!


Ik bid dat je Gods armen daadwerkelijk om je heen mag gaan voelen!
Hij houdt je vast… altijd!!! Ook in de storm!
Wat een bemoediging!

Je krijgt en ervaart rust als je in contact blijft met Hem!! Op wat voor manier dan ook!

Ik hoorde vanmiddag een preek van Michelle Dusseldorp over Rust in de storm.. Hoe toepasselijk..

Ze verteld over de discipelen in de boot tijdens een zware storm waarin Jezus gewoon sliep! Hij sliep omdat hij vertrouwen had in Zijn vader, Hij was op een goede manier gehecht aan Zijn vader waardoor Hij het volste vertrouwen had dat Hem niks kon gebeuren… Zijn vader had alles onder controle!

Wat een vertrouwen…

Weet je.. ik heb er zelf ook last van.. hechtingsproblemen.. vindt het Engelse woord mooier Disconnecting.

En als je al disconnecting hebt met de ander door je verleden, of wat je hebt meegemaakt.. is het extra moeilijk om hier mee te dealen.. de huidige situatie triggert enorm mijn gevoelige plek!

Ik ben onrustig en ben mijn ritme kwijt omdat ik ineen keer niet meer in “contact” ben met de ander..

Ik was juist bezig om mij aan anderen op een gezonde manier te hechten en ineens staat dat abrupt stil!

Ik kan de ander niet op zoeken omdat ik ziek ben.. dus werken zit er ook niet.. nu is mijn werk ook stopgezet.. dagbesteding en present.. Wat erg verdrietig is voor al die mensen die juist dagbesteding zo nodig hebben vanwege hun ziekzijn en ter ontlasting van de mantelzorg(s)

Wat een druk valt er nu op de thuis situatie.. op de mantelzorger..

Als het systeem (thuissituatie) op wat voor manier dan ook ontwricht is, is de situatie op dit moment killing!

Je hebt het gevoel of val je in een diep zwart gat.. nu zou je zeggen.. je hebt zo lang te dealen gehad met je gezondheid waardoor je veel thuis zat.. en weinig sociale contacten had.. dan weet je toch wat het is??

Klopt en dat is ook mijn trigger… ik ben/was juist bezig om mij hier aan te ontworstelen.. gezonde contacten opdoen.. weer op een gezonde manier hechten aan de mensen… wat echt zo gezond is maar ook een basis geeft.. weer een basis van vertrouwen in je medemens!!

En dan nu dit… pff wat merk ik dat ik dat pittig vindt…

En dan merk je als alles om je heen weg valt.. bijna letterlijk… dan blijft er één iemand over en dat is Jezus, God de Vader!

Hoe belangrijk is dan dat je goed gehecht ben aan deze Vader… een Vader die er altijd is en blijft, onwankelbaar.. Wat een troost..

En dan merk ik.. doordat ik Hem bewust blijf opzoeken.. mijn anker in Hem is en ik daadwerkelijk gehecht ben in mijn Vader.. dat mijn Vertrouwen blindelings op Hem is.. soms heb je die bevestiging even nodig.

Niet naïef vertrouwen dat mij niks zal overkomen.. want dat kan gebeuren.. ook ik kan nog erger ziek worden.. of erger mijn man kan geveld worden.. dit omdat hij met zwakke longen erg kwetsbaar is…

Maar mijn vertrouwen is gebaseerd dat ook in deze storm Hij mij nooit alleen laat!

Ik hoop en bid voor jou dat jij dezelfde hechting mag gaan ervaren in deze God!

Zodat jij ook midden in de storm weet dat jou hoop.. jou anker en jou zekerheid en Vertrouwen in Hem is.

Zodat je zeker mag weten dat wat er ook gebeurt Hij jou nooit maar dan ook nooit alleen laat!

Ook al is het nog hard werken om in connecting te blijven met de ander… mijn connecting met Hem staat als een rots! Onwankelbaar!

Onrust.. chaos en Bidden?


Vandaag is de dag van gebed vanwege het coronavirus…

Bidden is het mooiste bijzonderste middel om te communiceren met God!

Dit kan op vele manieren, zingen, praten, bijbellezen..

En God hoort jou, Hij is bewogen door wat er in de wereld op dit moment gebeurt..

Maar…

Soms is het lastig om te bidden, vooral als je in een chaotische stressvolle situatie zit, of als je je leeg voelt omdat alles overstroomt binnen in je…

De laatste dagen ben ik onrustig, kan mijn draai niet vinden en loop als een kip zonder kop door huis.. ben totaal mijn ritme kwijt… ondertussen kan ik ook zomaar beginnen te huilen van bewogenheid, van verdriet wat ik om mij heen zie gebeuren.. ik voel de pijn die de mensen voelen..

En af en toe moet ik mij echt even van alles afsluiten om bij mijzelf en God te blijven zodat ik niet overspoelt wordt..

Op die momenten zoek ik God en praat ik met Hem en geef ik Hem mijn pijn en verdriet in de wetenschap dat Hij er raad mee weet en voor ons zorgt..

Hij heeft de hele wereld in Zijn hand!

Ik vond op Internet bij Jezus.net deze uitleg over gebed en een hulplijn om te bidden en daardoor rust in jezelf te creëren en zo gericht op God te kunnen zijn

https://jezus.nl/hoe-kun-je-bidden/

Hij is onze toevlucht, ook in deze tijd..

En ja… men zegt nood leert bidden… En dat is zo… Maar dat is niet erg.. Hij wacht op je tot je bij Hem komt… En je zorgen bij Hem neerlegt zodat Hij je zorgen over kan nemen en voor oplossingen kan zorgen…

En Hij doet dat! Hij is een God die hoort en verhoort! Niet altijd zoals wij dat voor ogen hebben.. Hij heeft vaak een veel beter plan voor ons… Wat beter bij ons past dan dat wij zien!

Ik stel mijn vertrouwen op deze God!!

Jij ook???

Ik bid het je toe met de zegen uit numeri 6:24

‘Ik wens jullie toe dat de Heer met jullie zal zijn en jullie zal beschermen. Dat Hij goed voor jullie zal zijn en voor jullie zal zorgen. Dat Hij over jullie zal waken en jullie vrede zal geven.’
Numeri 6:24 BB

Het nummer wat ik vanmorgen kreeg toegestuurd vertaald bovenstaande tekst!

Be Blessed!!

Dansen in de regen..


Ondanks de omstandigheden is altijd mijn motto geweest:

Wacht niet tot de storm voorbij is maar leer dansen in de regen!

Als de wolken huilen
Hoef je niet te schuilen
Maar mag je leren dansen in de regen

Dit nummer verwoord precies hoe ik het “meestal” ervaar.. wat ben ik blij dat LEV het in dit nummer heeft verwoord… dit is en blijft zeer zeker een van mijn favorieten..

Ik kan het daardoor niet laten om dit met jullie te delen!!

Dansen in de regen —

Er is geen hart volkomen ongebroken
Er is altijd wel een stukje weg
Je raakt er aan gewend
En je leeft er mee, ieder moment
Maar geen reden om je te verstoppen
Dat leer ik, dat voel ik elke dag

Je hoeft niet te schuilen,
Je hoeft niet te schuilen voor het leven
Zoek je geluk maar bij de Levende
Als de wolken huilen
Hoef je niet te schuilen
Maar mag je leren dansen in de regen

Er is pijn die nooit helemaal weggaat
Ik weet het, want die heb ik ook
Het slijt wat met de tijd,
Maar je raakt het niet helemaal kwijt
Maar geen reden om je te verstoppen
Dat leer ik, dat voel ik elke dag

Je hoeft niet te schuilen,
Je hoeft niet te schuilen voor het leven
Zoek je geluk maar bij de Levende
Als de wolken huilen
Hoef je niet te schuilen
Maar mag je leren dansen in de regen

Tekst & muziek: Liesbeth Koedoot & Matthijn Buwalda
Video: Henri Doornbos

Be blessed!!

Omdat mijn God Goed is…


Vorige keer schreef ik de blog “Het is stil aan de overkant”

En wat was het stil aan de overkant.. bidden lukte niet of nauwelijks.. vaak had ik geen woorden…

Toch zette ik wel door.. het verlangen naar contact met God was er nog steeds… en ook wist ik dat niet altijd het gevoel een leidraad is.. ook al leef je als hooggevoelig persoon vaak wel vanuit je gevoel.

Als ik ergens niks meer bij voel, en het stil is in mij… dan heb ik het gevoel of iets dood is.. dood om mij heen en in mij.. Voelen is voor mij Leven.. best wel lastig.. een overblijfsel van twintig jaar onder invloed zijn.. waarin ik niks meer voelde, letterlijk en figuurlijk… waardoor mijn lichaam en geest nu enorm “(hoog)gevoelig” is geworden!

En omdat nou eenmaal “gevoel” er niet altijd is.. moet je verder in Zeker Weten!

Maar goed.. waarom deze blog…

Ik heb jullie volgens mij nog niet verteld dat ik gestopt ben bij het gospelkoor waar ik bij zat, hierdoor heb ik drie maanden niet gezongen bij een bestaand koor, The Choir Company niet meegerekend.. dit zijn projecten..

Waarom ben ik gestopt… tja.. onzekerheid.. geen klik met de andere koorleden.. waardoor ik veel negativiteit ervoer.. heel erg jammer maar als je huilend thuis komt omdat het niet meer oké voelt en je op een gegeven moment niet meer durft te zingen, überhaupt je mond open te doen.. dan wordt het tijd om verder te kijken..

Ik merk dat ik bij mijzelf ook een ontwikkeling doormaak doordat ik groei, mijn verleden steeds meer een plek krijgt en ik steeds sterker wordt.. maar daardoor ook gevoeliger voor situaties die niet meer bij mij passen.. hier ben ik erg blij om.. maar het maakt ook dat je dan soms keuzes moet maken om dichter bij je zelf te blijven en doen waar jij gelukkig van wordt.. en soms betekend dat ook, dat je soms moet loslaten…

Maar ik wist ook niet goed wat ik dan moest.. ik besloot om een time-out te nemen.. misschien moest ik wel stoppen met zingen.. misschien kon ik wel niet (meer) zingen…

Die gedachte maakte mij wel erg verdrietig… want zingen is mijn lust en mijn leven.. ondanks dat het mij ook ontzettend onzeker maakt… is het ook mijn uitlaatklep..

Maar nog meer was mijn vraag wat God hierin wilde.. Wil Hij dat ik blijf zingen?? Of heeft Hij iets anders voor mij in petto.. moet ik een andere weg inslaan… allemaal vragen waar je niet zo 1,2,3 antwoord op krijgt en al helemaal niet een briefje uit de hemel..

En dan kom je ook nog in een fase dat het zo stil in en om mij heen is…

Misschien omdat ik niet meer zing??

Wie zal het zeggen…

Na vier maanden begon het toch wel weer te kriebelen en omdat het nog steeds stil was.. dacht ik misschien moet ik het maar gewoon weer doen.. zingen.. en dan zie ik wel waar het heen gaat.. het geeft mij tenslotte heel veel blijdschap!

Ik heb gegoogeld op internet naar koren dicht bij mij in de buurt.. en daar kwam ik uit op een “klein” Gospelkoor, oefenavonden op de avonden dat het mij goed uitkwam..

Ik besloot om een keer te gaan kijken..

Dit is nu 3 weken geleden.. ik kwam binnen en werd gelijk hartelijk verwelkomd.. wat mij aansprak was dat het koor niet erg groot was.. en de klik was er gelijk omdat we er vrij snel achterkwamen dat er ook friezen op dat koor zaten.. en ik zelfs in mijn moedertaal met sommige koorleden kon communiceren… Ooo en wat voelt dat goed kan ik je zeggen… even in je Memmetaal…

Maar na 2 keer mee repeteren kreeg mijn onzekerheid weer de overhand, ik ben vast niet goed genoeg… zing ik nu vals? Ben ik dat? Oohh kijk… ze kijken allemaal naar mij… oef… wat is dat gekmakend… ik weet dat het allemaal leugens zijn en dat er 1 persoon heel graag wil dat die onzekerheid mij gaat nekken en mij kapot gaat maken!

Dit mag ik toch niet laten gebeuren??

Alleen hoe kan ik daar nu mee omgaan…

Het was niet alleen mijn “nieuwe” koor.. ook mijn eventuele “nieuwe” baan/werk speelde parten.. willen ze mij wel.. kon ik wel aan hun vraag voldoen… Ehh.. ja ik heb de nodige lovende woorden gekregen… maar was dit wel echt gemeend??

Oooo wat voel ik mij dan weer schuldig als ik die gedachten heb..

Want zijn deze gedachten wel zo christelijk??

Brrrr.. hoe moest ik hier nu mee overweg??

Tegelijk bleef het stil.. af en toe schreeuwde ik het uit naar God… wil U mij laten zien wat ik moet doen?? Waar wilt U mij hebben Heer? Wat is Uw plan met mijn leven?? Ik wordt gek van die onzekerheid!!

En dan na een intensieve periode van worstelen met God werd ik vanmorgen wakker…

Meestal ga ik in bed nog even lezen.. Dagelijks Woord… mail van “Ik wonder jou” van Erik en Wilma.. en de dagelijks afbeelding van You-version!

Zo ook vanmorgen.. maar vanmorgen las ik niet eerst.. nee ik begon te bidden… en stortte mijn hele hart opnieuw bij Hem uit.. al mijn vragen.. mijn twijfels.. mijn onzekerheden kwamen voorbij.. opeens midden in mijn stortvloed van woorden zei een stem in mij… “ga maar lezen.. ik ga je een antwoord geven” zonder na te denken of te twijfelen of ik het wel goed gehoord had.. deed ik mijn telefoon open en begon te lezen..

Als eerste deed ik de You-version app open en kwam onderstaande tekst naar voren!

Wauw wat een antwoord!!

Dien de Heer met blijdschap.
Kom vrolijk zingend naar Hem toe
Psalm 100:2

Dit was een antwoord.. maar direct sloeg de twijfel om mijn hart…

Ja maar…

Ik dacht… ik interpreteer deze tekst nu natuurlijk vanuit mijn eigen gedachten en lees het door mijn eigen bril…

Ik zei gelijk.. Heer wilt u mij nog een keer bevestigen?? Is het Uw wil dat ik mij bij dit nieuwe koor aansluit en blijf zingen?? Is dit Uw antwoord???

Ik deed mijn mailbox open en de eerste mail die voorbij kwam was van “Ik Wonder jou” van https://nl.jesus.net/ikwonderjou/

En wat las ik?

Ik bid dat God je vandaag opnieuw met Zijn liefde en onwankelbare vrede zal omringen, zodat je je niet langer door angst of onzekerheid zal laten tegenhouden. 

“Durf… Durf in Mijn aanwezigheid te komen, de stap van vertrouwen te zetten. Durf, wees niet bang om deze eerste stappen te zetten. Sta op en geef niet op, Durf, je weet dat je hiervoor bent gemaakt, voor een leven van geloof in Mij. Volhard en ga door, wees niet bang om te falen of fouten te maken. Want zo kan Ik je vormen en je sterker maken. Zo leer Ik je op Mij te vertrouwen, van Mij afhankelijk te zijn… Ik beloof niet dat het makkelijk wordt, maar Ik beloof trouw te zijn. Ik beloof bij je te zijn tot het einde van deze tijd, dit proces, dit seizoen, deze stap van geloof. Durf, zet de stap… Ik Zelf zal met je meelopen. Zie Jesaja 45:2 en Mattheüs 28:20

Wauw… hier kwam de tweede bevestiging voorbij.. en wat een woorden… dit kwam enorm binnen…

De Bijbeltekst uit Jesaja 45:2 was de 3e bevestiging:

Ik zal Zelf voor u uit gaan en de weg voor u vrijmaken. Ik zal koperen deuren openbreken en ijzeren grendels stukslaan.

En dan de bemoediging uit Mattheüs 28:20:

En IK BEN alle dagen met jullie, totdat de tijd van de wereld om is.”

Ik werd stil en ontzettend dankbaar… tegelijk jubelde ik van binnen…

Ik voelde een ongekende blijdschap in mijn opkomen na dat dit vanmorgen gebeurde… Wauw… wat hebben wij toch een Liefdevolle Grote God..

Dankbaarheid overheerst en een onvoorstelbaar verlangen om te zingen voor Hem.. te bidden.. te aanbidden door middel van mijn zingen.. en op die manier mijn band met God nog meer versterken..

En wat betreft mijn eventuele nieuwe baan… Kom maar op! Wat er ook gebeurt….

Ik weet dat het goed is.. omdat mijn

God Goed is!!

Ik weet hoe goed mijn God is © Reyer van Drongelen, 2017

Ik kom met al mijn vragen
Al wat ik niet begrijp
Ik kom met alle twijfel in mijn hart
Ik kom zoals ik ben

Ik geef U al mijn zorgen
De lasten die ik draag
Ik geef U al wat ik te bieden heb
Ik geef U alles terug

Ik richt mijn ogen op U
En ik kijk naar Uw gezicht
En alles om mij heen vervaagt
In Uw liefdevolle licht
Want ik weet hoe goed mijn God is
Ja, Ik weet hoe goed mijn God is

U weet waar ik mee worstel
Al wat mij bezighoudt
Verborgen pijn en bitterheid in mij
U ziet mij helemaal

Wat de wereld mij ook brengt
Elk obstakel op mijn weg
Ik weet hoe goed mijn God is
Wat de toekomst ook zal zijn
Ik heb deze zekerheid
Ik weet hoe goed mijn God is

U bent zo goed,
U bent zo goed, Dank U Vader.
U bent zo goed,
U bent zo goed, Dank U wel.

U bent zo groot,
U bent zo groot, Halleluja!
U bent zo groot,
U bent zo groot, U bent God!

Het is stil aan de overkant…


Ken je dat? Koortsig en dan warme en koude rillingen krijgen..

Op dit moment erg reëel voor ons allebei.. en dan daarbij benauwd niet kunnen slapen van het hoesten en elkaar daardoor wakker houden…

Althans ik heb daar nogal last van..

De wind die giert om het huis… al deze dingen brengen mij even tot stilstand…

Leuk… nee… bepaald niet… nodig???misschien wel even..

Na dat we verhuisd zijn ging het leven gewoon door in al zijn hectiek.. het mantelzorger voor mijn man met de nodige regelen en het opbouwen van mijn vrijwilligerswerk bij TMZ.. mijn andere werk bij Present als groepenbegeleider en alles wat maar nog meer voorbij komt…

Maar al een paar weken mis ik iets… en daar krijg ik best wel warm en koud van… de rillingen..

Het is namelijk erg stil aan de overkant!

Ik mis het contact met mijn Grote Vriend Jezus!

Jij… zul je denken misschien??

Ja ik….

Toch doe ik er alles aan om Hem te zoeken.. Hem te vinden… in mijn lezen (bijbel lezen).. plaatjes maken met teksten…

Hoe komt het dan toch dat het zo stil is aan de andere kant?

Heer waar bent U??

Ik heb een donkerbruin vermoeden waarom het zo stil is… omdat ik ook stil ben… Ik bid niet meer…

Ik kan niet meer bidden.. heb op moment geen woorden… Ja soms van de “schietgebedjes” noem ik het maar…

Het voelt alsof het stil en koud is in mijn hart..

Misschien herken jezelf ook wel van die perioden… dat God ver weg lijkt..

Een soort van woestijnperiode!

Gelukkig weet ik dat God er wel is… verstandelijk.. ook al voelt het niet zo..

Ja. Ik zal een weg in de woestijn maken, rivieren in de wildernis! Jesaja 43:18-19

Ik ben een gevoelsmens en wat vind ik het af en toe heerlijk om contact met God te hebben.. echt contact.. Hem te voelen en te ervaren..

Maar soms door je eigen omstandigheden… drukte van het leven… kun je dat even kwijt zijn..

Doe ik dan teveel??

Nee dat denk ik niet… Ik haal zoveel energie uit mijn vrijwilligerswerk.. ook kan ik hierdoor de thuis situatie ook beter aan omdat ik mijn oplaadpunten heb.. dat is goed!

Tegelijk weet ik ook dat God mij kent van binnen en van buiten… Hij heeft mij en jou gemaakt… Hij weet precies wat er in je omgaat en kent de verlangens van je hart..

Hij is er wel alleen voel ik het nu even niet..

Dat mag!! Toch??

Dit weten brengt mij gelijk een stuk ontspanning…

God is er want die blijft altijd dezelfde.. en wij mogen altijd terug keren.. Hij staat te wachten tot ik de woorden weer heb gevonden!

In de tussentijd mag ik zonder woorden God toch blijven zoeken.. in mijn lezen.. plaatjes maken..

In onze trouwtekst staat aan het einde Jeremia 29:14 dat als je met je hele hart God zoekt en “aanroept” zal Hij zich laten vinden!

Wat een bemoediging!

Blijf zoeken en Hij zal zich laten horen!! Wat een Genadig en Trouwe God hebben wij!

Be Blessed!

Opruimen!


Empty yourself and let God fill you!

Nieuw plannen..

Afgelopen zondag tijdens ons optreden met the Choir Company deelde de dirigent een prachtige bijzondere overdenking..

De kern ging over bovenstaande tekst in het plaatje..

Maar om je (opnieuw) te laten vullen door God moet je eerst ruimte creëren.. dit doe je door op te ruimen.. schoon schip te maken.. in je huis (lees hart)..

Wat mij hierin trof was dat Hij vertelde dat dit niet alleen altijd over zonde of negatieve dingen gaat… maar soms juist ook in positieve situaties, goede dingen.. dat God ons roept voor een nieuwe taak.. Nieuw baan.. nieuwe kansen..

Waarom?

Vaak om te groeien… zodat je nog meer en mooier uit de verf komt dan je nu al doet! Zodat je nog meer gaat lijken op Hem… andere mensen door jou mogen gaan ontdekken wie Jezus is!

Wat een prachtige win&win situatie!

Alleen wat is dat een enorme uitdaging..

Daar is moed voor nodig!

Durf jij op te ruimen en je opnieuw te laten vullen door Hem.. je hele hart…

Dan ga je bijzondere dingen zien, ontdekken en ervaren..

Op dit moment ervaar ik dit op persoonlijk vlak in verschillende situaties..

Mijn leven is enorm in ontwikkeling en ik ben uitgestapt in veel opzichten.. vrijwilliverswerk… reïntegratie via UWV.. ander koor.. taken binnen de kerk.. andere woning.. mijn oude “beperkte” leven achterlaten.. in mijn kracht gaan staan.. de kracht die God mij heeft gegeven.. Durf uit je “comfort zone” te stappen.. en wat krijg ik er veel voor terug!

Vreugde en rust in mijzelf, ruimte voor God en de ander! Mijn leven is zo rijk geworden..

Opruimen, uitstappen en in afhankelijkheid van Hem leven heeft mijn leven enorm verrijkt!

Mijn hart wordt gevuld met enorme dankbaarheid!

Ondanks de omstandigheden zal ik juichen in mijn Heer!

Makkelijk nee!!! Mogelijk Ja!!!

Ik hoop en bid dat jij ook deze uitdaging aandurft.. weet en vertrouw dat God er altijd is, was en zal zijn!

Be Blessed!

Worstelen met Dementie


Worstelen met dementie

Ik worstel met jouw dementie,
wat mij onzeker maakt.
Een ontluisterend proces,
dat ons beiden raakt.
Ik wil jou heel graag helpen,
maar doe ik het wel goed?
Adviezen zijn er talrijk,
maar toch zinkt soms mijn moed.

Je claimt me echt de hele dag,
soms dan word ik boos
en verlies ik mijn geduld,
voel ik me machteloos.
Daarna voel ik me schuldig,
als ik zo lelijk doe.
Kon ik je maar begrijpen,
maar ik weet niet meer hoe.

Ik cijfer steeds mezelf weg,,
het is ontzettend zwaar.
Ik houd van jou,
maar ‘k ben je kwijt,
soms ben ik er mee klaar.
Maar als jij ongelukkig bent,
dan breekt er iets in mij.
’t Geluk dat wij hebben gekend,
dat is voorgoed voorbij.

Ik worstel met jouw dementie,
een eenzaam, bang gevecht.
Plannen zijn uiteen gespat,
daar komt niets van terecht.
Geluk is nu herinnering,
toekomst geeft geen hoop.
En dat bewijst maar al te meer:
‘Geluk is niet te koop’.

© Hans Cieremans

Terugblik 2019!


Zoals elk jaar wil ik er bij stil staan wat afgelopen jaar ons aan zegeningen heeft gebracht maar ook de moeiten die we voor de kiezen kregen..

2019 het jaar waarin vreugde en verdriet hand in hand gingen. 2019 het jaar dat wij samen weer een jaar ouder mochten worden
2019 het jaar waarin we Chanel onze kleine viervoeter bij ons een thuis mochten geven
2019 het jaar waarin mijn man uiteindelijk de diagnose Cadasil kreeg.. dit bracht rust maar ook verdriet…
2019 een pittig jaar waarin het ging om accepteren en onze toekomst bijstellen.

2019 het jaar dat we alweer 5 jaar getrouwd mochten zijn
2019 het jaar dat dat we op vakantie gingen in de omgeving Winterberg waar we ook onze huwelijksreis 5 jaar geleden mochten beleven..
2019 het jaar waarin we bijna een maand in Friesland mochten bivakkeren..

2019 het jaar dat er in mijn gezondheid een enorme ommekeer kwam.
2019 het jaar waarin ik door middel van voeding en veranderde leefstijl mijn diagnoses de rug mocht toekeren en er een wereld voor mij openging.
2019 het jaar waarin ik mijn scootmobiel mocht inleveren.. simpelweg omdat ik hem niet meer nodig heb!
2019 het jaar waarin ik na 30 jaar WAO uitkering mag gaan ontdekken via een reintegeatiebureu waar mijn toekomst ligt qua werk.
2019 het jaar waarin ik mocht beginnen met vrijwilligerswerk bij de dagbehandeling TMZ
2019 het jaar dat ik een nieuwe uitdaging mocht aangaan als groepenbegeleider bij Present Almelo
2019 het jaar dat ik gestopt ben met vrijwilligerswerk bij dagelijksebroodkruimels.nl vanwege verandering binnen die organisatie.

2019 het jaar waarin ik ook dieptepunten ervoer.. Dat mijn leventje vaak op zijn grondvesten schudde..
2019 het jaar waar ik binnen onze Gemeente taken op kon pakken..
2019 het jaar waarin mijn lieverd WLZ kreeg en hij zijn plek weer kon innemen bij RTV Borne

2019 het jaar dat we mochten genieten van de omgeving met al zijn zegeningen…
2019 het jaar waarin wij samen opnieuw mochten verhuizen binnen Borne.. weer naar een eengezinswoning met tuin

2019 het jaar waarin wij uitgenodigd werden voor een heerlijk kerstdiner met lieve vrienden waar we van hebben genoten!
2019 een jaar waarin we mochten optrekken met lieve vrienden en vriendinnen
2019 het jaar waarin we als familie weer voor elkaar gespaard zijn gebleven.

2019 het jaar dat God opnieuw gaf wat wij nodig hadden in alle opzichten zodat wij niks te kort kwamen.
2019 het jaar dat wij ondanks alles konden Genieten van alle kleine dingen die op ons pad
kwamen…

En belangrijk!
2019 het jaar wat vele ups en downs kende maar waar we samen mochten optrekken met de mensen die ons lief zijn ❣
Wij ontzettend dankbaar en blij zijn met de mensen die God op ons pad heeft gebracht en met ons meewandelen..
Dank jullie wel!!! 😇🥰

Op naar een bijzonder 2020! 🙏
Wij gaan een onbekende toekomst tegemoet maar wel een toekomst van Hoop.. ondanks wat er volgend jaar ook op ons pad komt, weten wij ons veilig en geborgen in Zijn hand!
Hij is erbij ook in 2020! 😘

Toekomst van Hoop

Jij bent mijn brug



Jij bent mijn brug
Wat ik gister gedaan heb?
Wie ik gister heb gesproken…?
Laat me even denken
Ik kom er zo op terug
 
In een gezelschap heel gezellig
Ik praat met iedereen aanwezig
Alleen moet ik wel bekennen
Het gaat soms wat te vlug
 
Over vroeger, oh vroeger
Daar kan ik je álles over vertellen
Dat zit scherp in mijn geheugen
Als een tasje met verhalen op mijn rug
 
Maar ik merk dat ik verander
En ik weet het wordt niet beter
Maar dat wil ik niet toegeven
Daarom lijk ik soms wat stug
 
Toch vraag ik: Blijf je alsjeblieft dicht bij me
Blijf je met me praten als altijd
Want ik voel me als tussen twee werelden
En jij bent mijn brug
 
Martijn Drost
  �

Verhuisperikelen..


Nadat we waren verhuisd.. kregen we te maken met kinderziektes van het nieuwe huis..

Pfff kinderziektes.. het was direct hoge koorts!!

Een kapotte warmwaterpomp.. en geen warm water.. na veel bellen.. enkele monteurs verder hadden we eindelijk weer warmte..

Of toch niet…

Eehhh nee.. hij deed het een paar uur en toen was het weer een foutmelding!

Het zou niet meer voor de feestdagen gemaakt kunnen worden.. helaas…

Maar gistermiddag kreeg ik een telefoontje van de installateur van de fabriek die vertelde dat hij het zo erg vond dat hij direct kwam.. helemaal uit Sliedrecht…

Hij ontdekte dat de elektrischeit kabel door een waterbuis hadden gedaan.. oeps… er hadden gekke dingen kunnen gebeuren met krachtstroom..

Na een paar uur was hij klaar en de verwarming was gemaakt.. Maar ik hield nog een spreekwoordelijke slag om de arm.. je weet maar nooit!

We zijn naar de kerstnachtdienst gegaan en toen we thuis kwamen…..

Yeeaah.. kwamen we weer in een heerlijk warm huis!
Blij en dankbaar dat de verwarming het weer doet.. en weer warm water..

Tegelijk maakt het me stil..

Wat zijn wij uiteindelijk verwend.. en gehecht aan onze comfortabele leventje…

Dan gaan mijn gedachten uit naar de vele mensen die letterlijk warmte missen deze dagen.. en misschien al heel lang deze warmte missen..
Mensen die geen dak boven hun hoofd hebben.. waardoor ook geen warme kachel of gewoon wanneer het je uit komt onder en warme douche kunnen stappen..

En dan zijn er nog veel meer mensen die figuurlijke warmte missen doordat ze eenzaam zijn.. te maken hebben met (chronische) ziekte.. mensen die te maken hebben met leegte op wat voor manier dan ook..

En wat kun je het dan koud hebben.. 💔😥🥶

Ik heb beide aan den lijve ondervonden in verschillende maten..
Toch… als ik zou moeten kiezen dan kan ik beter omgaan met letterlijk warmte missen dan omgaan met het gemis van figuurlijke warmte!

Kerst is het feest van het licht.. licht geeft warmte.. van mensen om je heen.. van gezelligheid..

Maar ook ik weet dat er teveel mensen op dit moment deze “warmte” niet ervaren of meemaken.. in gedachten en gebeden ben ik bij al deze mensen..
En dan mag ik jullie bij Hem brengen.. en weet als je in zo’n situatie zit.. zonder letterlijke of figuurlijke warmte dat er dan ÉÉN Iemand gekomen is om jou warmte te geven! Hij ziet jou!
Hiervoor gebruikt Hij jou en mij!

Toekomst van Hoop

Be Blessed!

Een “Hemels” cadeau!


Tja….

Hoe zal ik deze blog eens beginnen… ik weet het niet… ik moet echt even een knop omzetten en mijn ongemak op zij zetten.. en mij niet laten leiden door gedachten wat andere mensen wel niet zullen denken..

Dus knop om…

Wij gaan weer verhuizen!!!

Ja tis echt waar… maar ik ga jullie wel even vertellen hoe dit gegaan is.. want dit is zo wonderlijk.. alle eer aan onze God.

Jullie weten dat mijn man ziek is en dat hij ook niet meer beter wordt.. menselijk gezien! Wij weten dat bij God niets onmogelijk is… maar zolang de situatie is zoals die is.. moeten we door op deze weg!

En dat brengt met zich mee dat mijn man door zijn ziekte niet meer aan het werk kan en daarmee zijn baan is verloren.. volledig is afgekeurd.

Dit maakt.. dat als er wat gebeurt met mijn man… ik direct uit het huis moet waar wij nu in wonen.. want het is te duur voor mij alleen…

Nu kun je zeggen… dan wacht je daar toch op.. dit kreeg ik ook te horen van de woningstichting, want wij kregen geen urgentie.. maar ook geen medeleven.. geen meedenken… het was mij duidelijk..

Dit maakte dat dit hele gebeuren als een zwaard van damocles boven mijn hoofd hing..

Ook voor mijn man was dit pittig want hij wilde mij ook graag “Goed” achterlaten.. ook wilde hij nog zo graag meemaken waar ik zou kunnen blijven… Dat als het zover zou komen en hij zijn aardse verblijf in zou ruilen voor zijn hemelse verblijf.. dat hij mij met een gerust hart achter kan laten… dit zou hem zoveel rust brengen…

Dit alles maakt het voor mij echt zwaar en het bracht ook met zich mee dat ik mij niet meer kon hechten aan waar ik nu woon.. ik heb al moeite met hechten en met dit vreselijke in het vooruizicht maakte dat ik mijn eigen plekje kwijt was, voor mijn gevoel.. ook al woonde ik er nog samen met mijn man..

Ik voelde mij alweer ontheemd…

Ik ben in mijn verleden zovaak verhuisd dat ik mij nooit ergens thuis heb gevoeld.. eindelijk dacht ik mijn plekje in de plaats waar ik nu woon te hebben gevonden.. maar helaas moet ik al weer op zoek naar een andere plek..

Dit deed veel met mij…
Nare gevoelens kwamen op mij af… en ik raakte er behoorlijk door uit balans…

Ik had wel het volste vertrouwen dat God voor mij zorgt en ook mij wel weer een plekje zou geven..

Maar het bleef knagen…

We schreven ons bij meerdere woningstichtingen in zodat wij niet afhankelijk waren van de woningstichtingen waar wij nu van huurden..

En zo tobten we anderhalf jaar verder… het steeds maar weer in de handen van God leggen..

Wachten… Wachten… Wachten…

Nu is geduld niet mijn schoonste zaak.. maar deed mijn best om het bij God te laten…

Elke keer als mijn man weer een stapje achteruit maakte werd de zorg groter.. stel je voor dat het niet meer van te voren zou lukken.. waar belandde ik dan… zou ik weer afhankelijk worden van anderen.. en dat is nou net wat ik niet meer wilde…

Ja ik kon een urgentie krijgen was mij beloofd als ik alleen zo komen te staan.. maar ik wist ook waar.. drie hoog achter in een flatje… echt daar moet je iemand van het platteland niet in stoppen.. ik zou wegkwijnen…

Dit was mijn schrikbeeld..

Ik suste mijn gedachten dan weer met de wetenschap dat God voor mij zorgt… dus dan komt het goed.. en dat probeerde ik vast te houden..

Maar ik merkte dat mijn veilige plek steeds wankeler begon te staan.. dat mijn grond onder mijn voeten af en toe behoorlijk schudde…

Ook gingen mijn gedachten om dan maar weer naar Friesland terug te gaan.. daar is nu eenmaal de spoeling dunner.. en mijn man wilde ook wel.. steeds met hem erover gehad… hij wilde wel… en misschien wilde God ons samen wel weer terug hebben op de plek waar we samen waren begonnen…

Zou dat de bedoeling zijn??

Ik wist het niet.. en kwam steeds meer in twijfel..

Ik was tenslotte met mijn man mee gegaan terug naar Twente omdat ze tegen ons gezegd hadden dat hij een burnout had.. heimwee… en als we terug zouden gaan naar Twente… dan zou hij vast weer opknappen en beter worden… helaas bleek er heel wat anders aan de hand te zijn… maar ik was ook meegegaan om een nieuwe start te maken.. los te komen van mijn verleden..

Ik keek op de site van de woningstichting in Friesland en daar kwamen in eens 5 woningen vrij die zeer geschikt voor ons zouden zijn.. Één nieuwbouw woning… wat een droom zou zijn van mijn man.. en vier andere.. we hadden gereageerd en wachten af..

Ondertussen kwamen er hier ook huizen vrij.. maar steeds belanden wij op de 5e.. 6e… soms 2e maar nooit was het raak.. het was om moedeloos van te worden..

Ik ben naar de bevrijdingsconferentie gegaan en daar zijn wonderlijke dingen gebeurt… zie mijn vorige blogs… dus… wilde God mij dan nu terug hebben.. nu hij de bezem door mijn Hoofd en Hart had gehaald??

Ik haalde diep adem en zei tegen God.. het volgende huis die wij aangeboden krijgen komt van U en daar wilt U ons hebben.. is dat in Friesland dan is dat in Friesland is dat in Twente dan is dat in Twente.. Ik geef het over aan U.. en laat het vanaf nu LOS..

De volgende dag zag ik op de site van friesland en zag dat we 8e geworden waren op de nieuwbouwwoning waar we op geschreven hadden… mijn man was erg teleurgesteld want het was zijn ultieme droom om nog te wonen in een huis zonder gas.. helemaal op elektrischiteit..

De andere huizen in friesland liepen nog.. dus dat was afwachten..

De dag na de afwijzing van de nieuwbouwwoning in Friesland kregen we plotseling een mail in de mailbox van de woningstichting waar wij nu van huren…

Geachte familie Hiemstra… wegens afzegging van een van onze kandidaten mogen wij u een nieuwbouw woning aanbieden! Zou u voor maandag willen reageren of u op ons aanbod in gaat!!

Stil… Nee dit kan niet..

Heb het mailtje echt wel tien keer gelezen.. is het wel aan ons geadresseerd? Staat onze naam er boven?

Ik durfde het niet te geloven… mijn man lag op bed.. maar ik kon hem niet laten liggen en heb hem wakker gemaakt.. ik was helemaal overdonderd…

Ook mijn man was overdonderd… Zijn grootste wens kwam uit!

Heb niet gewacht tot maandag… ik moest die mevrouw die dit ons toewees direct bellen.. want dit kon niet… dit was vast een foutje.. de woningstichting die niet mee wilde werken bood ons zomaar een spiksplinternieuw huis aan??? Zonder gas… volledig op elektrischiteit??

Ik belde de woningstichting en ze vertelde dat ze al een paar dagen opzoek waren naar een kandidaat voor deze woning en dat ze niemand kon vinden.. het was een doorstroom woning dus de mensen die er in kwamen moesten een appartement achter laten zodat daar weer oudere mensen in konden.. vanwege dat ouderen steeds langer thuis blijven wonen maar wel op den duur gelijkvloers moeten gaan wonen…

Er was in geen enkele appartementencomplex een kandidaat die er voor in aanmerking kwam of wilde.. ze had tegen haar collega gezegd.. ik kijk maar niet bij die ene appartementencomplex want daar wonen alleen maar ouderen.. toen zei een collega tegen haar.. ik zou toch even gaan kijken wie weet woont daar iemand die erg graag verhuizen wil..

Dus zei ze toen kwam ik bij jullie uit…

Ik vertelde haar ons verhaal.. waarom wij moeten en graag willen verhuizen.. het werd stil aan de andere kant en ze zei.. “wat ben ik blij dat ik toch gekeken heb”..

Nou ik zei… “Wij niet minder” Dit is niet zomaar een kado… dit is een “Hemels” kado!

Wij zijn dankbaar en blij dat wij jullie dus kunnen vertellen dat wij gaan verhuizen… naar een nieuwbouwwoning.. eensgezinswoning.. zonder gas en weer met een tuin!

Wij zijn dolgelukkig en ontzettend blij en dankbaar…

God Zorgt.. en wij blijven in de woonplaats waar wij nu ook wonen.. hier wil God ons hebben.. en wil God dat wij blijven wonen..

Twee dagen na mijn gebed.. liet God ons zien waar onze plek is.. waar Hij ons wil hebben.. waar ik mij mag gaan hechten op een goede en gezonde manier!

Waar ik en wij onze/mijn toekomst verder mag gaan opbouwen!!

Een plek waar we tot rust mogen komen en de laatste tijd die we samen nog hebben heel veel mooie herrineringen mogen gaan maken… en waar mijn man mij met een gerust hart achter kan laten..

God is Goed!!

Be Blessed!

Vol Verwachting…. (deel 4)


Ken je het gevoel van de nacht voor je verjaardag?? Dat je wist dat je ouders een cadeau voor je hadden gehaald maar dat je ontzettend nieuwsgierig was wat dat dan zou zijn?? Nou dat gevoel had ik die avond en de nacht en de volgende ochtend..

Ik zei al in mijn eerste blog dat God jou nooit teleurstelt voor wie oprecht naar Hem verlangen..

God heeft mij bevrijd!! Ik ben er nog stil van..

Ik moest ook echt wel even een paar dagen laten dalen.. verwerken.. herkauwen.. het was zo veel maar ook zo bijzonder..

De vorige dag was ik vooral geraakt door de twee sessies van Gerdien Lammers.. gebonden door de leugen en gebonden door emotionele banden..

Die kwamen zo binnen en ik voelde dat ik er wat mee moest..

Ik had de questionnaire ingevuld.. en dat was best wel heftig.. ik liep mijn hele leven bij langs en dat was nogal confronterend… alle herinneringen kwamen voorbij.. mooie en minder mooie..

De dienst begon en we zongen opnieuw prachtige aanbiddingsliederen..

Een wil ik jullie niet onthouden want die raakte mij.. dit was het begin van een wondervolle dag! Een oud opwekkingslied… I have a light Opwekking 563.. en het trof mij!

I have a light
And it always shines
It shines in the day
It shines in the night
And when the dark days come
And the sun isnt bright
I will be shining
For I have a light
(Repeat)
(Bridge: My light is the Lord
Jesus by name
My light is the Spirit
Who leads me to change
My light is the Father
Who gave up His own
My light is the hope
be with Him in a heavenly home

Zo bijzonder dat we die ochtend met dit nummer begonnen… wat er die dag ook wel of niet zou gebeuren.. Zijn licht blijft door ons heen stralen..

Ook als de situatie donker blijft.. is Hij er bij..

De hele zaterdag stond in het teken van gebed.. verdeeld in drie sessies.. In elke sessie stond een onderwerp waar we mee aan de slag gingen door middel van gebed..

De eerste sessie ging over opruimen.. Jou Beker bij God brengen.. al je pijn en moeite.. al je zonden.. al je verkeerde keuzes.. enz. enz… mijn hele “questionnaire” die ik ingevuld had bij hem brengen.. totale overgave.. zodat Hij je Beker opnieuw kan vullen.. met nieuwe gedachten.. met nieuwe gevoelens.. maar bovenal met Zijn Onvoorwaardelijke Liefde..

De tweede sessie ging over vergeven.. Vergeving ontvangen, Vergeving schenken.. en je zelf vergeven..

De derde sessie ging over innerlijke Genezing..

Als we alle sores bij Hem hebben gebracht en daarna vergeving hebben ontvangen dan volgt daar altijd innerlijke genezing op.. en wat doet God dat op bijzondere wijze.. bij iedereen weer op de manier die bij jou past..

Soms in een keer.. en soms stap voor stap.. zoals bij mij… maar God heeft mij opnieuw aangeraakt en weer een stap innerlijke genezing geschonken..

Wat een genade..

Ik ging naar voren en bad mee.. het waren heftige emotionele gebeden.. maar God raakte de diepe punten aan..

Tijdens de gebedsmomenten gebeurde er iets wonderlijks.. ik heb alle mensen die mij pijn hebben gedaan één voor één bij God gebracht en vergeven..en LOSGELATEN… en tijdens dat ik dat deed vloeide er een enorme spanning uit mij.. mijn gezicht voelde ik trekken en toen enorm ontspannen.. ik voelde aan mijn kaken.. de spanning was weg.. nog een keer voelen.. ik kon het niet geloven..

Ik begon te zingen en te zingen.. en de krampen waren weg… Halleluja

Na dit gebed was er pauze en na de pauze werd er specifiek stil gestaan bij Innerlijke genezing.. God had het team laten zien dat er veel innerlijke verwonding was.. heftige innerlijke verwonding.. misbruik.. seksueel misbruik.. enz enz..

Ik leef mijn hele leven al met een angst voor donkerte.. bang in het donker.. onveilig gevoel.. zelfs in mijn eigen huis.. slaap mijn hele leven ook al met een lichtje aan als het te donker is in de kamer… en als ik door een heftige tijd ga dan word die angst sterker.. voortdurend het gevoel dat ik achtervolgd werd… dat er zo iemand uit de bosjes kon springen.. wat resulteerde in vaak achterom kijken.. over mijn schouder kijken… enz..

Had God al vaak gevraagd of Hij mij wilde laten zien wat dit was.. waarom ik altijd zo bang was.. altijd die onveiligheid bij mij droeg.. heb wel altijd een onderbuik gevoel gehad dat het ergens mee te maken had.. maar niet wetend wat.. kon de vinger er niet op leggen.. ook met therapeuten wel mee aan de slag geweest.. maar nooit konden we er precies achter komen.. altijd bleven de klachten vaag…

Ik weet ook dat het menselijk lichaam/geest zo in elkaar zit dat als het te heftig is dat je lichaam/geest het blokt.. en mijn vermoeden was dat dit ook gebeurt was..

S’middags vertelde een jonge vrouw vanuit het Vrij Zijn team via een gedicht wat haar was overkomen.. exact het verhaal waar ik al heel lang mee worstelde en rondliep.. een onbestemd gevoel dat er iets was gebeurd waardoor bepaalde gevoelens.. angsten zijn ontwikkeld maar niet er achter kunnen komen hoe of wat.. Zij was ook op een bevrijdingsconferentie geweest en daar had God haar laten zien wat er was gebeurt.. erg heftig… maar nu kon ze het bij God brengen en er mee aan de slag gaan en kon God daarin komen met Zijn liefde en herstel geven.. en de gevolgen wegnemen..

Oefff…. dit kwam binnen…

Ik werd heel erg geraakt door haar verhaal/gedicht.. maar tegelijk bekroop mij ook een gevoel van “HELP”.. straks openbaart God iets wat zo heftig is.. wil ik dat wel.. kan ik dat aan.. straks ga ik onderuit.. gelukkig kwamen na deze gedachten ook de liefdevolle gedachten.. God is erbij en Hij laat niks gebeuren wat je niet aan kan.. Hij weet wat ik nodig heb en aankan.. dit bracht mij weer bij Zijn rustpunt..

Tijdens het laatste gebedsmoment werd ik opnieuw gevuld met Zijn Liefde.. en dit keer kwam het zo dichtbij.. ik ervoer of God met een bezem door mijn geheugen ging.. alle verborgen hoeken meenam ook ging hij door mijn hart… ondertussen mocht ik aan Zijn voeten gaan zitten en gewoon Genieten van Zijn aanwezigheid.. en vulde Hij mij met Zijn Liefde.. Hij deed wonderlijke dingen.. en gaf mij opnieuw innerlijk herstel..

Ik ben aan het eind van de dag met de trein naar huis gegaan.. in de trein zat ik het weekend te overdenken.. alles passeerde even de revue..

Ik moest op een gegeven moment overstappen op centraal station Amsterdam.. het was intussen avond geworden en donker… nu is centraal station Amsterdam in mijn gedachten een plek waar je s’avonds niet meer wil wezen.. een soort horror station.. vooral voor een vrouw alleen.. ik weet niet waarom maar dat gevoel heb ik altijd bij centraal station Amsterdam.. ik stapte uit en moest een stukje lopen naar het andere perron.. waar mijn volgende trein klaar stond.. ik stapte in de andere trein en vervolgde mijn reis..

Na een poosje dwaalden mijn gedachten weer af en ineens realiseerde ik mij…. dat ik zonder achterom te kijken.. zonder angstige gevoelens… zonder… was overgestapt.. op mijn horror station!!!

WAUW…

Ik werd zo warm van binnen en kon ter plekke wel huilen van dankbaarheid en heb mijn tranen ook even laten stromen.. wat voelde ik mij gezegend!!

Aangekomen op mijn eindstation stapte ik uit en liep naar huis.. ik had tegen mijn man gezegd.. die mij altijd ophaalt van het station als ik weg ben geweest.. “blijf maar lekker thuis hoor lieverd.. maak het maar gezellig ik kom er aan”..

En zonder ook maar een keer angstig te zijn geweest.. over mijn schouder kijkend of onveilige gevoel.. ben ik naar huis gelopen.. al dankend en zingend.. er was een enorme last van mij afgevallen.. letterlijk voelden mijn schouders 10 kilo lichter in het donker!

Hij heeft mijn angst weggenomen zonder mij de oorzaak te laten zien.. Hij is zo liefdevol… Hij houdt zooooooveel van mij… dat maakt mij stil.. dat maakt mij klein en God groter!!!

Mijn God… die ook jouw God wil zijn.. is een gentleman..

De gevolgen van iets ontzettend heftigs heeft Hij weggenomen.. Het onbestemde gevoel is ook weg.. en weet je… ik hoef het ook helemaal niet meer te weten wat de oorzaak is… is totaal niet meer belangrijk..

Het is weg!!!” Dat is het belangrijkste… Hij heeft bevrijding gebracht en tegelijk innerlijke genezing!

Zijn genade is genoeg voor mij…

Die nacht lag ik nog lang wakker en dacht aan het weekend terug en ook mijn nare ervaringen kwamen voorbij.. alleen er was een verschil!!

De ervaringen waren er nog wel maar de pijn was weg die er altijd bij hoorde!!

Het wonderlijke was dat ze opeens geen Pijn meer deden.. de heftige gevoelens die erbij hoorden en de enorme pijn die ik er altijd bij ervoer waren weg… er was rust!

God was écht met de bezem door mijn hoofd en hart gegaan!!

En natuurlijk is er één iemand die dit natuurlijk niet wil.. die gaat je proberen op je zwakke plekken weer aan te vallen.. je gedachten weer te beïnvloeden met de leugens waar je altijd in hebt geloofd.. en ja dan ga ik ook nog wel eens onderuit.. maar als hij je aanvalt mag je op Zijn belofte gaan staan en Hem wegsturen in JEZUS naam!!

Hardop!!

De Satan kan namelijk geen gedachten lezen.. God wel… die kent jou van binnen en van buiten en daar mag je bij in de rust/stilte komen.. maar omdat Satan je gedachten niet kan lezen moeten wij hardop Jezus naam aanroepen want Hij kan de naam Jezus niet verdragen.. dan moet hij wijken.. omdat Jezus hem al heeft overwonnen..

En onderuit gaan hoort bij het leven… daar leer je alleen maar van.. en maakt je sterker.. en het mooie van onderuit gaan is.. dat je ook weer mag en kunt opstaan in nieuwe kracht!

Wees niet bang om te falen..

Wij mogen struikelend achter jezus aan gaan.. in Zijn voetsporen… en God weet dat wij ook niet anders kunnen.. we blijven namelijk mens… mensen die onderweg zijn naar de Eeuwige Toekomst!

Een Eeuwige toekomst met Hem..

Tot die tijd spoort Hij ons aan om door te gaan, vasthoudend aan Zijn Liefde

When fear is screaming loud

You are my hiding place

When all the lights go out

I know You’ll keep me safe

You are the peace I need

You are my everything

When doubt pulls me apart

You are the song I sing

When sorrow breaks my heart

Your love is holding me 

You are my melody

I know You’ll never leave

Your love

Is what I’m holding on to

What I’m holding on to

When walls begin to rise

I turn to seek Your face

To You I lift my eyes

And call upon Your name

I still believe You are

The hope for every heart

Let justice flow like a river

Like a river

Your spirit fall on Your children

On Your children

Let mercy light up the darkness

Light up the darkness

Your kingdom come like You promised

Like You promised

Written by: Jafeth Bekx, Andy Stuijfzand & Tina Boonstra
Psalm 27; Amos 5:23

Heb de songtekst geprobeerd te vertalen naar het Nederlands voor de mensen die de Engelse taal minder machtig zijn zodat jullie ook mee kunnen genieten van dit prachtige nummer.

Wanneer angst luid schreeuwt

Bent U mijn schuilplaats

Wanneer alle lichten uitgaan

Weet ik dat ik bij U veilig ben.

U bent de vrede die ik nodig heb

U bent mijn alles  

Wanneer twijfel mij uiteen scheurt

Bent U het lied dat ik zing

Wanneer verdriet mijn hart breekt

Houdt Uw Liefde mij vast  

U bent mijn melodie

Ik weet dat U mij nooit zult verlaten

Uw liefde…. waar ik mij aan vasthoud

Waar ik mij aan vasthoud  

Wanneer muren om mij heen optrekken

Draai ik mij om zoekend naar Uw gezicht

Ik hef mijn ogen op naar U

En roep opnieuw Uw naam 

Ik geloof nog steeds in wie U bent

De hoop voor ieders hart

Laat gerechtigheid stromen als een rivier

Als een rivier

Laat Uw geest vallen op Uw kinderen

Op uw kinderen

Laat Genade de duisternis verlichten

Verlicht de duisternis

Uw koninkrijk komt zoals U heeft beloofd

Zoals U heeft beloofd.

Geschreven door: Jafeth Bekx, Andy Stuijfzand & Tina Boonstra
Psalm 27; Amos 5:23

Vol Verwachting…. (deel 3)


Na de sessie gebonden door de leugen gingen we naar de volgende sessie:

Emotionele banden

Een band met iemand aangaan is een relatie met iemand aangaan..

Met God hebben we ook een band… een Goddelijke band…

In Hosea 11:4 staat de Goddelijke band beschreven:
Met mensenbanden trok ik hen, met koorden der liefde

Naar ieder mens loopt Gods koord van Liefde… het is als de lucht die we in ademen.. we kunnen niet zonder leven..

Het is Gods verlangen dat wij gezonde relaties met de ander aangaan.. in Liefde.. want God is een God van relaties… en wij zijn naar Zijn beeld geschapen.. daarom kan niemand leven zonder relaties.. Helaas komt er steeds meer eenzaamheid in deze samenleving en in relatie met de ander.. daardoor ook meer gebrokenheid..

De mens is niet bedoelt om alleen te zijn.. en dan bedoel ik niet alleen maar relatie als man en vrouw maar er zijn veel meer relaties/banden…

Maar er zijn ook menselijke banden.. Je hebt Familiebanden, vriendschapsbanden, huwelijksbanden en broederbanden..

Familiebanden…. Dan zijn we onlosmakelijk verbonden door de bloedband.. dit kan ontzettend fijn zijn maar ook beknellend….

Vriendschapsbanden: Dat doet vaak veel met je.. je deelt lief en leed.. het kan je sterk maken en leert ons om te leven in verbondenheid… waardoor je bindend kunt botsen met elkaar..

Huwelijksbanden: Hierin ga je een intieme relatie aan met de ander… het huwelijk is een Heilig verbond en wordt gesloten, als het goed is, samen met God.. dit wil God ook graag.. en zal Hij zijn Zegen ook geven aan dit verbond…. deze relatie is intiem omdat je door de seksuele relatie jezelf aan de ander overgeeft en waardoor je tot in het diepst van jezelf ontzettend kwetsbaar wordt…

Broederbanden: We zijn met koorden van Liefde aan onze broeders en zusters verbonden.. binnen de kerk/gemeente… deze band van liefde bind ons samen.. vormt een ruimte waar we herstel mogen ontvangen..

Door al deze banden ontstaan er zielsbanden.. je hebt verbinding met de ander..

Elke zielsband functioneert in navolging van het koord van liefde dat van God uitgaat naar ieder mens. Alleen als wij geworteld en gegrond zijn in de liefde van God, zijn we in staat gezonde en duurzame relaties aan te gaan.Vanuit onze persoonlijke relatie met God zullen we sterke en hechte banden kunnen ontwikkelen.

Dit staat in Wilkin van der Kamp zijn boek Kan een Christen gebonden

Vanaf je eerste adem ontstaat er al een emotionele band met de ander.. banden die ontstaan uit Liefde doet ons trekken naar de ander.. elke keer als je die persoon ziet springt je hart op van blijdschap..

Liefdesbanden worden we voorzien in onze Emotionele behoeften, worden we voorzien in vrijheid en verbondenheid, rekenen we af met dominantie, controle en manipulatie, rekenen we af met Angst, Schuldgevoel en Schaamte, leiden tot Gezonde duurzame relaties, leiden tot het ontwikkelen van een eigen gezonde krachtige persoonlijkheid!

Angstbanden veroorzaken emotionele (on) afhankelijkheid, veroorzaken emotionele gebondenheid, doen ons gebukt gaan onder het juk van dominantie, controle en manipulatie, doen ons gebukt gaan onder het juk van Angst, Schuldgevoel en Schaamte, leiden tot het ontwikkelen van ongezonde en korte relaties, leiden tot het ontwikkelen van een zwakke persoonlijkheid!

God verlangen is dat wij intens verbonden blijven op basis van LIEFDE!

Je kunt op verschillende manieren aan iemand binden.. emotioneel of geestelijk.. en als dit op een verkeerde manier gebeurd raak je niet Verbonden met die ander maar Gebonden en dan ontstaan er ongezonde zielsbanden!

De tegenhanger van LIEFDE = ANGST

Angst komt ons leven binnen als er geen Liefde is…

Au….

Johannes 4:18 zegt: In de liefde is geen plaats voor angst. Integendeel, de volmaakte liefde verdrijft de angst. Angst houdt altijd verband met straf. Wie nog angst kent, kent de volmaakte liefde nog niet.

Als we door angst verbonden zijn met de ander ontstaat er een verkeerde verbinding…

Door Liefde ben je met de ander VERBONDEN maar door angst raak je aan de ander GEBONDEN

Dan ontstaat er dus Emotionele gebondenheid

Ik ben een mensenmens maar door mijn hooggevoeligheid en mijn verleden ben ook ik in relaties beland die niet zo gezond waren.

Angst komt ons leven dus binnen als er geen Liefde is.. oefff…

Ik weet wat angst is.. en spreek uit ervaring dat dit verschrikkelijk is… leven in angst ontneemt je bijna letterlijk de adem…. knijpt je keel dicht.. denk dat iedereen die ervaring wel kent.. in wat voor situatie dan ook.. maar ik denk dat er ook verschillende “angsten” zijn..

Angstbanden ontstaan niet zomaar… er ligt vaak afwijzing aan ten grondslag.. waardoor je een laag zelfbeeld ontwikkeld.. of een onbevredigde behoefte aan Liefde..

Angst om niet geliefd te zijn.. je hunkert zo naar liefde dat je alles er voor over hebt.. tot verre gaande gevolgen

Angst om iemand kwijt te raken.. je doet alles om de ander maar neit te verliezen.. ook dit kan verre gaande gevolgen hebben

Angst om afgewezen te worden.. je doet er alles aan om de relatie te laten slagen.. tot aan het bittere eind.. je zelf compleet weggecijferd

Angst om zwak te zijn.. je doet er alles aan om niet te falen… je verliest jezelf in perfectie waardoor je voortdurend op je tenen loopt

Angst dat mensen boos op je wordenje gaat krampachtig je best doen om het iedereen naar de zin te maken.. en niet je grenzen meer aangeeft en nooit nee durft te zeggen

Naast gebonden zijn door Angstbanden kun je ook nog gebonden zijn door Emotionele manipulatie..

Heel veel mensen lijden onder manipulatie van de ander waar ze nog emotioneel gebonden mee zijn..

Citaat Wilkin van der Kamp

Liefde gaat een band aan om te geven.. manipulatie gaat een band aan om te nemen..

Daders en slachtoffers van emotionele manipulatie kunnen erg veel last krijgen van de gevolgen van emotionele verwaarlozing.. vaak vecht je dan met gevoelens als minderwaardigheid, eenzaamheid, angst en wantrouwen..

Als we iemand toestaan om onze gevoelens te bepalen worden we emotioneel afhankelijk gemaakt van die persoon.. door emotionele afhankelijkheid misbruiken we elkaars liefde.. waardoor we niet langer in vrijheid verbonden zijn met de ander maar emotioneel gebonden zijn aan de ander… en dan kunnen we niet meer onszelf zijn.. en cijferen we onszelf steeds meer weg..

Tjonge tjonge tjonge.. wat hoorde ik in deze 2 sessies veel herkenbaarheid.. en wat was dit pijnlijk om in die spiegel te kijken.. wat kwam dat binnen…

Wat kun je dan op slot raken als je hier niks mee doet.. of kan.. want als je er niet mee aan de slag gaat dan stapelen deze angsten zich in je lichaam op.. worden er diepe wonden geslagen.. die je echt voelt..

Alleen vroeg of laat komt het naar buiten.. al probeer je het nog zo diep weg te stoppen.. want wat er geestelijk niet uitkomt.. zorgt het lichaam op den duur er wel voor dat het lichamelijk eruit komt!

Je kunt steeds meer lichamelijk klachten krijgen, want het lichaam wil die stress, spanning, angstklachten.. bewust of onbewust.. kwijt..

Steeds verder kom je in de knoop te zitten.. totdat je uiteindelijk terecht komt in een emotionele gevangenis…

Hoe kom ik daar uit??

Wat ben ik blij en dankbaar dat vaak bij ontzettende pijnlijke momenten God komt met een geweldige bemoediging..

Want er is een uitweg.. er is een ontsnapping mogelijk..

Wat is uiteindelijk dan de uitweg om uit die emotionele gevangenis te ontsnappen??

Vergeving… is de enige sleutel!

Vergeving maakt je vrij.. en als jij vergeeft komt God met Zijn liefde en gaat jou knoop ontwarren maar ook gebeurt er wat bij de ander..

Dit is mooi beschreven in het verhaal van Jozef met zijn broers… Jozef vergat niet wat er was gebeurt maar vergaf zijn broers…

Als wij niet vergeven blijven wij emotioneel gebonden aan de mensen die ons pijn hebben gedaan.. en worden we elke dag aan de persoon en de pijn herinnert..

Maar wat is dat moeilijk… je pijn in de ogen zien en het aan Jezus geven…

Vergeven is steeds alles aan God geven.. één voor één je pijn punten aan God geven.. en sommige situaties en personen heb je al meerdere keren aan God gegeven…

Soms moet je vaker vergeven dan 1 keer omdat de persoon jou opnieuw pijn doet..

In de bijbel staat dat we 7 maal 7 moeten vergeven..en als je dat kunt dan ga je een bevrijding ervaren… elke keer als je iemand vergeeft komt er ruimte bij jezelf…

Maar… Vergeven kan alleen als je God vertrouwt… omdat je een verwond hart hebt vinden wij het vaak moeilijk om te VERTROUWEN.. Vertrouwen in je medemens… maar ook Vertrouwen in God..

Alleen vergeven kunnen wij vaak niet uit onszelf.. onze wil is daarin tegendraads… en kan je vergevingsproces pas beginnen door tegen God te zeggen dat je wilt vergeven.. dan wordt het een wilsbesluit en als je dat gedaan hebt dan gaat Hij er mee aan de slag.. samen met jou… en dan zal God jou laten zien dat Hij te vertrouwen is.. stap voor stap!

Als jij jouw Beker… gevuld met al je narigheid aan Hem geeft en het daar laat.. in de wetenschap… en dat is niet makkelijk.. echt niet.. gaat Hij jou helpen om de ander te vergeven..

Dat is niet zo even makkelijk sorry zeggen… maar echt vergeven vanuit het diepst van je hart.. en dat voel jij maar ook de ander..

En dan komt er Bevrijding en Herstel!

Betekend dit dan dat vergeven ook vergeten is? Dat wordt wel vaak gezegd.. maar dat is niet zo..

Vergeven betekend dat je de situatie terug geeft aan God en het aan Hem overlaat..

Dit is vaak een proces.. stap voor stap op weg naar herstel!!

Love Heals All Things!!!

Na de twee emotionele sessies.. tenminste voor mij… kregen we nog iets heftigere kost.. Demonische banden!

Als ik heel eerlijk ben vind ik het ontzettend lastig om over te schrijven.. om uit te leggen hoe dit werkt.. en daarom wil ik je vragen als je hier meer over wilt weten.. ga het boek lezen van Wilkin van der kamp.. kan een christen gebonden zijn.. lezen

https://www.vrijzijn.nl/product/kan-een-christen-gebonden-zijn/

In dat boek legt hij goed en helder uit wat het precies is en hoe je er van bevrijd kan worden..

Het was een intensieve waardevolle dag.. veel stof om over na te denken en mee aan de slag te gaan..

S’avonds kon je de vragenlijst/questionnaire die bij deze conferentiedag hoorde invullen zodat het voor jou persoonlijk ook duidelijk werd waar jij nog aan gebonden zat.. zodat je ook gericht de volgende dag de gebedssamenkomsten in kon gaan!

Ik heb die nacht niet lekker geslapen.. mijn hoofd zat vol… een ik keek verwachtingsvol uit naar de volgende dag.. ik kon bijna niet wachten.. ik wilde maar één ding en dat was BEVRIJDING..

Diep van binnen voelde ik en ervoer ik dat morgen mijn BEVRIJDINGSDAG zou zijn.. Hoe?? Geen idee.. maar dat er wat zou gebeuren stond voor mij vast na deze intensieve dag!!

Lees mijn volgende blog om er achter te komen of het mijn BEVRIJDINGSDAG daadwerkelijk is geweest!

Veranderde mijn D-Day in V-Day???

Be Blessed!!

Vol verwachting…. (deel 2)


Na de lunch zochten we ons plekje weer op.. ik zeg we want mijn “Pakistaanse buurvrouw” en ik hadden een klik…

Toen zei ze opeens.. zou je bij ons willen verblijven.. bij ons eten en slapen? Ik werd stil en voelde mij overdonderd en vond het zo lief.. en nam in dankbaarheid dit aanbod aan..

Dit vond ik eigenlijk wel een eyeopener voor mijzelf.. omdat ik altijd iemand was die dan al vrij gauw zei.. ooooo dat hoeft niet hoor.. ik red mij wel!

Maar Ik wist en voelde dat dit van God kwam.. dat het oké was.. dat God mij dit cadeautje gaf… ik hoefde hierdoor niet meer met de taxi (die altijd te laat komt) en ik hoefde het weekend niet alleen door te brengen.. God wist precies wat ik nodig had…

Ik???? Nee!!!

God geeft jou vaak iets waar je de ander juist mee mag bemoedigen… het werd een wederzijds Zegenrijk weekend… fijn om te ervaren dat God zorgt!!

Die middag werden de volgende twee sessies Gebonden door de Leugen en Gebonden door Emotionele banden.. door Gerdien Lammers gebracht.. ik mag haar altijd graag horen.. (herkenning)

En wat ben ik geconfronteerd die middag maar eigenlijk het hele weekend..

Mijn beker.. en in die beker zit nogal wat!

Leugens die over mij zijn uitgesproken…

Leugens die bij de duisternis horen want een leugen komt niet van God en niet uit God..

In Kolossenzen 1:13 staat: “Want God heeft ons bevrijd uit de macht van de duisternis en ons een plaats gegeven in het Koninkrijk van zijn geliefde Zoon.

Nog een Eyeopener was onderstaande citaat:

De dingen die mij zijn aangedaan door anderen en hoe ik daar mee om bent gegaan is ook zonde (lees hoe ik in al die leugens ben gaan geloven)

Citaat Gerdien Lammers

Deze kwam binnen..

Wat fijn is het dan om te weten dat God licht/waarheid is en licht/waarheid gaat niet samen met de duisternis/leugen..

Dus waar Gods licht verschijnt moet het duister wijken…

In Johannes 8:32 staat: Dan zult u de waarheid/licht kennen en door de waarheid/licht bevrijd worden..

De Waarheid/Licht kennen is kijken naar Jezus..

Hij is de weg de waarheid en het leven, niemand komt tot de Vader dan door Mij!

Wandelen in Zijn voetsporen.. in Zijn licht… Jezus zei tegen zijn discipelen.. Volg Mij!.. Zo zegt Hij ook tegen ons.. Volg Mij… en je hoeft nóóit meer in de Duisternis te wandelen..

Maar oooo… wat is dat moeilijk… al die leugens die mij zijn verteld… die ik voor waarheid heb aangenomen.. waarin ik (heb) geloof(d).. het is één groot spinnenweb in mijn hoofd…

Tegelijk weet ik… dat zolang ik in die leugens geloof… ik gebonden ben en blijf aan de Vader van de leugen.. en ik weet inmiddels ook dat de leugen de duisternis betekend… en duisternis is niet van God, want God is licht… dus de vader van de leugen kan er maar één zijn….

In Johannes 8:44a staat “U bent kinderen van de duivel en doet graag wat hij wil. Hij is al sinds het begin een moordenaar en heeft altijd buiten de waarheid gestaan, want de waarheid is hem vreemd. Hij kan alleen maar liegen, hij is de bron van de leugen“.

Heb je’m

Pfff… dit was voor mij schrikken.. ik kreeg een ongelofelijke spiegel voor gehouden.. je wilt niet weten hoe graag ik hier van af wilde… Per direct!!!

Soms heb je van die eyeopeners nodig…

God wil dat we Vrij zijn!

Leugens beïnvloeden ook de keuzes die ik maak.. als ik bijvoorbeeld maar steeds blijf geloven dat ik niks waard ben.. dan zal dit mijn keuzes ook beïnvloeden..

Door de leugens die je zijn verteld hoor je alleen maar

Jij bent……. en vul zelf maar in…

Als je in die leugens gaat en blijft geloven dan kun je alleen maar binnen die leugens bewegen en zijn…

Maar Jezus heeft zichzelf kenbaar gemaakt als IK BEN.. wij zijn door Jezus offer vrijgekocht, en God ziet ons in Jezus zoals we inmiddels weten en als wij onze VOLLEDIGE beker aan Hem geven dan veranderd Jij bent………………………………………………………………………………………… in……

IK BEN….. en vul zelf maar in…

Wauw.. dat zou toch geweldig zijn.. wat een vooruitzicht..

Maar wat is dit moeilijk.. dit is niet van het een op andere moment.. één knip met de vingers en je gelooft het nooit meer.. als dat eens waar zou zijn..

Nee… dit gaat in fases… vaak in “woestijn” periodes.. ik denk dat ieder mens die periodes in zijn of haar leven ervaart of heeft ervaren.. ik wel in ieder geval..

In die “woestijnperiodes” wordt je stil gezet.. Weet je nog van die spiegel uit deel 1.. de Heilige Geest heeft dan juist vaak de ruimte om je die spiegel voort te houden en jij hebt dan vaak de tijd om er in te kijken.. om naar binnen te kijken… in je eigen hart..

Vaak komen dan de vragen.. Wie is God.. Wie ben ik… waar sta ik… en krijg je de gelegenheid om aan de slag te gaan met de pijnen die uit die leugens voortkomen. en dan kan God komen met zijn Waarheid om jou Vrij te maken… om de leugens en de gevolgen ervan weg te nemen..

Want de gevolgen kunnen enorm groot zijn.. en doet vaak ontzettend veel pijn!

Maar eigenlijk vind ik… achteraf gezien.. dat die periodes ook heel waardevol zijn.. ik zou ze niet willen missen zeg maar.. als je erin zit is het confronterend.. heftig en absoluut niet leuk… maar het doel van een “woestijnperiode” is dat je uiteindelijk groeit en word hoe Hij je nu al ziet!

Dat je de WAARHEID gaat omarmen.. Zijn Waarheid!!!

Zijn WAARHEID is… DAT HIJ ONTZETTEND VEEL ONVOORWAARDELIJK VAN JE HOUDT!!

Dus…..

Omarm de waarheid en stop met geloven in de leugens!!!!

Vol verwachting…. (deel 1)


Deze blog schrijf ik in vier delen anders wordt hij te lang.. en kan het niet in 1 blog vertellen want dan doe ik mijzelf, God en dit getuigenis te kort!

God weet wat wij nodig hebben

PUNT!!

Soms kun je door zoveel stormen gaan dat je uit het veld wordt geslagen… je zelf kwijtraakt.. en niet meer weet hoe staan te blijven in de stormen…

Vaak wordt je in een storm terug geworpen op jezelf… valt alles om je heen weg.. vaak voelt het dat je weer terug valt in oude patronen… oude angsten ed. weer oplaaien..

Pfff wat had ik hier de afgelopen tijd last van…

Regelmatig vroeg ik mij af wat doe ik toch verkeerd, (ooo die eeuwige verantwoordelijkheid die op mij is gelegd) ligt het aan mij.. waarom voel ik mij zo gevangen… in mijn onzekerheid.. mijn contact naar God toe begon er ook onder te lijden…

Met alles wat in mij was probeerde ik door te gaan, probeerde ik staande te blijven.

Hoe??

Puur op wilskracht… gewoon mij zelf weg cijferen, overschakelen op de automatische piloot, gevoel uitschakelen.. zoals ik altijd had gedaan..

Opgeven komt namelijk niet in mijn woordenboek voor..

Van binnen weet ik dat dit NIET OKÉ is..

Maar hoe dan????

Hoe moet ik het dan anders doen?? ooo wat haatte ik mijzelf daarom.. wat vond ik mijzelf een loser.. Ik wist ook… dat als ik mijn gevoel uit ga schakelen.. ik dan weer terug was bij af.. dus deed ik mijn uiterste best om wel dicht bij mijn gevoel te blijven.. maar dit gevecht ging ik verliezen… dat wist ik… dat voelde ik!

Ik was zo op de goede weg.. ik was zo mij leven weer aan het opbouwen..

En dat is ook nog steeds zo.. maar…

Was ik misschien teveel op eigen kracht bezig… was het niet beter om de controle over alles wat er gebeurde aan hem te geven…

Al heel wat jaren had ik een verlangen om naar de bevrijdingsconferentie van Vrij Zijn te gaan.. toen wij nog naar onze oude gemeente gingen zou ik bevrijdingspastoraat gaan doen maar door omstandigheden is dit er nooit van gekomen… ondertussen houdt ik een onbestemd verlangen naar bevrijding.. waarom… dat kan ik niet zo goed uitleggen..

Iets van onderbuikgevoel…… Ken je dat??

Nou ik wel.. en dan weet ik dat ik het moet doen.. maar steeds kwam er iets tussen… maar afgelopen vrijdag en zaterdag was het eindelijk zover… de bevrijdingsconferentie van Vrij Zijn in Alkmaar stond in de planning en ik ben geweest!

Diep in mijn hart wist ik waar ik naar verlangde..

VRIJHEID..

Niet zomaar vrijheid maar naar vrijheid in mijzelf!!

Ik wist dat ik in de stormen niet kon blijven staan omdat ik mijzelf niet Vrij voelde… hierdoor viel ik steeds terug in mijn oude “denkwijze” in mijn oude eigenwijze patronen..

Ook mijn lichaam merkte dat ik mij nooit vrij voelde… waarom had ik zoveel spanning in mijn lijf.. waarom kon ik de laatste tijd niet meer goed zingen en verkrampten mijn kaken.. waarom klemde ik dag en nacht.. ja gevolgen van de medicatie uit mijn verleden dat was vastgesteld… maar ik wist ook diep van binnen dat het nog met wat anders te maken had…

Altijd die angst.. vernietigende angst… bewust.. onbewust.. bang in het donker.. duisternis.. ik hield er niet van.. vroeger al niet.. wilde altijd een lichtje aan in mijn kamer.. dit is mijn hele leven al zo geweest!

Hoe hard ik ook probeerde om het anders te doen.. ik had nog iets nodig.. en dat was loskomen ergens van..

Ik ben na mijn “letterlijke” bevrijding in 2010 door fases van herstel gegaan.. stap voor stap met mijn verleden mogen afrekenen..

Door middel van gebed, door middel van studie, pastorale gesprekken enz enz..

Maar er was nog steeds iets.. iets waar ik zelf de vinger niet op kon leggen maar waar ik de gevolgen dagelijks van ondervond.. en wat zich uitte in angst… en als mijn wereld onder mijn voeten schudde voelde ik mij nergens meer veilig en knepen angstgevoelens mijn keel dicht!

En weet je… het wonderlijke is.. ik weet nog steeds niet de oorzaak..

Ik ging dus met een onbestemd gevoel deze twee dagen in.. maar ook met een bepaalde verwachting..

Mensen hadden mij wel gewaarschuwd voor teleurstelling.. dat je niet altijd krijgt wat je verwacht… en dat weet ik maar al te goed.. maar iets in mij wist dat ik dit weekend mijn vrijheid tegemoet zou gaan…

Figuurlijk!!

Ik had een hostel geboekt en in mijn eentje trok ik naar Egmond-Binnen.. vond het best wel spannend.. .

Ik had een paar jaar geleden echt niet kunnen dromen dat ik deze dingen in mijn eentje zou durven.. Ik.. Mirjam die altijd stil achter een ander aanliep, onzeker was, wantrouwend naar jan en alleman.. en dan helemaal alleen ergens naar toe gaan waar ik niemand ken.. de omgeving onbekend is enz enz..

Hihi…. Ik voelde mij een echte avonturier.. een avonturier op zoek naar vrijheid!

En zo kwam ik aan in Egmond-Binnen in mijn hostel..

De volgende ochtend mijn ontbijtje naar binnen gewerkt en ging verwachtingsvol in de lounge zitten.. wachtend op de taxi.. die zoals de ervaring al geleerd had te laat kwam.. pff.. dat was voor mij wel een dingetje hoor.. lesje in geduld… want te laat komen is niet mijn ding.. ik raak daar altijd zo onzeker van… Ik zei tegen mijzelf..

En je laat je niet ontmoedigen en je laat ook niet je dag bederven hierdoor.. laat het los en ga Genieten!

Uiteindelijk kwam ik aan op de conferentie en zocht een plekje, ik kwam naast een jong echtpaar te zitten.. we maakten nader kennis met elkaar.. zij vertelde dat zij uit Pakistan kwam en nu 6 jaar in Nederland woonde en inmiddels een verblijfstatus had gekregen.. ze was in juni getrouwd.. ik vertelde een beetje wie ik was, waar ik vandaan kwam en waar ik verbleef..

De conferentie begon met een heerlijke aanbiddingsband met bijzondere liederen.. God groot maken is het mooiste waar je de dag mee kunt beginnen.. Hem verheerlijken en uitnodigen om plaats te nemen op de troon van onze lofzangen..

De eerste dag was een studie dag over de vier banden waar je in gevangen kunt zitten… en waar God je van wil bevrijden..

  • Gebonden door de macht van de Zonde
  • Gebonden door leugen
  • Gebonden door emotionele banden
  • Gebonden door demonische banden

Het was een leerzame dag.. ontzettend veel eyeopeners gekregen.. geloven wordt zoveel mooier als je één wordt met Zijn Woord(en).. als je onderwijs mag krijgen in hoe dingen bedoelt worden.. hoe God het bedoelt heeft..

Zijn LIEFDE is onvoorwaardelijk maar Zijn Zegen niet!

Hij zegt in Jacobus 1:5 Want als u alleen maar luistert en niets doet, lijkt u op iemand die in de spiegel heeft gekeken en meteen daarna weer vergeten is hoe hij eruitziet. Maar als u zich blijft verdiepen in Gods wet die vrijheid brengt, en u die niet alleen goed onthoudt maar er ook naar leeft, dan zal God u zegenen in alles wat u doet.

Ik wil jullie graag een stukje meenemen in de wijsheid die ik mocht ontvangen.. het is gewoon te mooi om het voor mij zelf te houden.. en God geeft het ons om uit te delen.. dus bij deze.. ik hoop dat God je net zo mag raken als mij!

God houdt zoveel van jou en mij! Hij wil zo graag een relatie met ons.. in de onderstaande Bijbelteksten staat waarom Hij graag wil dat je in Vrijheid gaat leven!

Toen ik dit las en hoorde ging mijn/onze Trouwtekst nog meer voor mij leven!

Job 10:16 Zou het zich verheffen, dan zoudt Gij als een leeuw jacht op mij maken, en Uw wondermacht tegen mij opnieuw tonen. Jesaja 30:18 Desondanks wacht de Here nog steeds tot u bij Hem komt, zodat Hij u zijn liefde kan tonen, Hij zal u veroveren om u te zegenen, precies zoals Hij heeft gezegd. Psalm 34:6 Wie naar Hem opzien, stralen van vreugde, schaamte zal hun gezicht niet kleuren. Psalm 34:23 De Here verlost de ziel van zijn knechten, allen die bij Hem schuilen, zullen niet boeten. Romeinen 4:8 Gelukkig is hij/(Zij) aan wie de Here zijn/haar zonde niet toerekent.’ 1 Korinthiërs 13:5 zij kwetst niemands gevoel, zij zoekt zichzelf niet, zij wordt niet verbitterd, zij rekent het kwade niet toe. Johannes 8:36 Als u door de Zoon van God wordt bevrijd, zult u werkelijk vrij zijn

Onze Trouwtekst: Jeremia 29:11-14 Want Ik weet wat mijn plannen voor jullie zijn, zegt de Heer. Ik heb mooie plannen voor jullie. Plannen vol vrede, niet vol ellende. Want Ik heb een hoopvolle toekomst voor jullie. Dan zullen jullie Mij aanbidden. Jullie zullen naar Mij toe komen en tot Mij bidden. En Ik zal naar jullie luisteren. Jullie zullen Mij zoeken en Mij ook vinden, als jullie met je hele hart naar Mij verlangen. Ik zal Mij door jullie laten vinden, zegt de Heer. Ik zal een einde maken aan jullie gevangenschap

Wauw… wat ligt er toch een mooie belofte in onze trouwtekst.. voor nu en voor in de toekomst.. hier op aarde en straks in de hemel!

Maar waarom lukt leven in Vrijheid dan niet?

Omdat we met onzichtbare lijntjes aan van alles gebonden kunnen zitten..

In Galaten 3:22 in de engelse vertaling staat But the Scriptures declare that we are all prisoners of sin, so we receive God’s promise of freedom only by believing in Jesus Christ. Maar de Bijbel verklaart dat we allemaal gevangenen van zonde zijn, dus we ontvangen Gods belofte van vrijheid alleen door in Jezus Christus te geloven.

Toen ik geschapen werd, werd ik geschapen naar Zijn beeld maar hoeveel is daar nog van over? Wat draag ik met mij mee wat dit beeld zo heeft vertroebeld??

God wil je zo graag vrij maken.. Jij bent geboren om Vrij te zijn.. Vrij te zijn in Christus!

Voordat de conferentie begon was ons geadviseerd om thuis het boek “Kan een Christen gebonden zijn” te lezen! Hierop is de bevrijdingsconferentie gebaseerd.. ik kan jullie het boek aanraden.. geeft zoveel inzichten

Waarom hebben we bevrijding nodig.. dat was al een goede vraag.. vaak denk je dat bevrijding alleen is voor mensen die bv te maken hebben gehad met occulte banden, met demonen enz… maar ieder mens heeft bevrijding nodig als je tot geloof komt.. het hoort eigenlijk gewoon bij je bekering!

Wilkin van der Kamp die de conferentie leidde en ook dit boek heeft geschreven zei het volgende wat ik zo treffend vond:

Veel christenen werden slecht ‘ter wereld geholpen’. In veel gevallen werd de navelstreng met het verleden niet goed doorgeknipt en afgebonden. Sommigen werden niet gewassen, anderen kregen nooit een tik om te ademen en het uit te schreeuwen. Weer anderen werden na de geboorte aan hun lot overgelaten, zodat zij niet konden uitgroeien tot gezonde en stabiele kinderen van GOD

De mens is geen zondaar omdat hij heeft gezondigd, maar zondigt om dat hij als zondaar is geboren. In Romeinen 5:12 staat: Door één mens is de ​zonde​ in de wereld gekomen en door de ​zonde​ de dood, en zo is de dood voor ieder mens gekomen, want ieder mens heeft gezondigd!

Adam en Eva zondigden omdat ze God niet vertrouwden maar geloofden in een leugen!

Zonde is een symptoom van wat er gebeurt is diep van binnen.. in de kern van elke zonde vind je dus een leugen!

Gelukkig is er altijd een weg terug.. alleen als wij tot geloof komen wordt ons vaak gezegd dat je “binnen” mag komen.. en natuurlijk is dat ook zo maar eigenlijk is het andersom: “Je moet eerst naar buiten gaan, onder het juk van afwijzing en veroordeling vandaan komen en dan kun je naar binnen gaan, naar Jezus.. naar het hart van de Vader om daar je opnieuw te laten vullen met Zijn onvoorwaardelijke Liefde!”

Om dat te bereiken vraagt Hij 1 ding van jou, Jezus Zijn Zoon aannemen als jou Heer en bevrijder!

Als je gelooft in Jezus en je gelooft in wat Hij voor jou en mij heeft gedaan.. ontdek je uiteindelijk weer wie je bent en hoe God je geschapen heeft.. en kun je je zelf weer omarmen..

In het boek de Zeven Wonderen van het Kruis van Wilkin van der Kamp beschrijft hij hoe Jezus Zeven keer heeft gebloed voor ons.. Hij heeft die beker leeggedronken.. in die beker zaten alle zonden van de hele wereld.. ook die van jou en mij.. toen hij dit vrijdag nog een keer uitlegde.. kwam dit zo binnen..

Hij hield zoveel van ons dat hij die beker heeft leeggedronken! Hij wilde dit niet.. echt niet.. Hij heeft Zijn Vader gesmeekt om het voorbij te laten gaan.. maar toen kwam er een engel die Hem kracht gaf.. zodat Hij zijn taak kon volbrengen.

Als je echt beseft wat Jezus toen voor ons… voor jou en mij.. heeft gedaan, hoe Hij die laatste 18 uur van zijn leven onvoorstelbaar heeft geleden.. dan wordt je geraakt.. Hij heeft al onze zonden en de gevolgen daarvan gedragen… verdriet, pijn, afwijzing, tekortkomingen,leugens, ziekte… enz enz.. heeft Hij op zich genomen…

Hoe ontstaat gebondenheid aan macht van de zonde???

Zonde onteerd… en dan komt schuld en schaamte binnen.. en dan ga je denken dat dit je lot is… en in die leugen ga je geloven en zo ontstaan er gebondenheid!

Maar Jezus zegt: “Ik heb je zonde gedragen.. Geef het aan mij… zodat schaamte je niet langer meer zal kleuren! Psalm 34:6

Wauw wat een BEVRIJDING!!

In Psalm 91:15 staat: “Roept hij Mij aan, Ik zal hem antwoorden; Ik zal in de benauwdheid bij hem zijn, Ik zal hem uit redden en tot ERE brengen”

En omdat God zijn Zoon Jezus Rein en Heilig ziet, ziet Hij jou In Jezus Christus ook Rein… Jezus heeft immers al onze zonden gedragen?

Maar we hoeven het niet zelf te doen.. God heeft ons een helper gestuurd toen Jezus terug ging naar Zijn Vader..

De Heilige Geest

De Heilige Geest helpt je te worden zoals God je nu al ziet… en wordt in Christus..

Toen ik mijn leven aan Jezus gaf en daarmee opnieuw (geestelijk) geboren werd.. kwam de Heilige Geest in mij wonen…. en als Hij in je komt wonen.. blijf je niet dezelfde… Hij houdt je regelmatig een spiegel voor en dan gaan je ogen open en maakt Hij je onrustig zodat je de confrontatie aangaat met jezelf.. zodat we uiteindelijk worden zoals Hij ons allang ziet door Zijn Zoon Jezus!

EEN GELIEFD KIND VAN DE VADER!!!

Wat een mooie bemoediging.. en met deze bemoediging mochten we aan de lunch…

In deel 2 vertel ik over wat er die middag gebeurde.. Gebonden door de leugen!

Ontroerd… geraakt.. dankbaar!


Vandaag mijn allereerste project begeleid als groepenbegeleider bij Present Almelo!


Zo bijzonder… dankbaar dat ik mijn steentje vandaag mocht bijdragen om een lichtpuntje in iemands leven te  zijn.. door praktisch en sociaal hier handen en voeten aan te geven…

Maar het moest vandaag ook even dalen in mijzelf.. Het kwam flink binnen


30 jaar… 20 jaar…. 10 jaar…. 5 jaar… 2 jaar… geleden had ik dit nooit kunnen dromen.. weten of geloven… dat er ooit nog een tijd zou komen dat ik aan de andere kant zou komen te staan…
Ik… die voorgoed opgenomen zou worden achter gesloten deuren..

Slik… en nu…

Ik ben stil.. heftig als je dit even tot je door laat dringen..

En dan raak ik ontroerd… en ongekend dankbaar… wat ik niet goed in de juiste woorden kan uitdrukken.. omdat elk woord niet precies de juiste lading daarin kan weergeven… maar God kent mijn woordeloze woorden.

In prediker 3 zegt God dat er voor alles een tijd is..
Er is een tijd om te huilen en er is een tijd om te lachen. Er is een tijd om te treuren en er is een tijd om te dansen.

Hiermee zegt Hij tegen ons.. jou… er is Hoop.. ik heb een plan met je leven.. Wauw… weer komt onze trouwtekst zo naar voren in mijn/ons leven..

Jeremia 29:11-14. Want Ik weet, welke gedachten Ik over u koester, luidt het woord des Heren, gedachten van vrede en niet van onheil, om u een hoopvolle toekomst te geven.
(Dan zult gij Mij aanroepen en heengaan en tot Mij bidden, en Ik zal naar u horen; dan zult gij Mij zoeken en vinden, wanneer gij naar Mij vraagt met uw ganse hart. Dan zal Ik Mij door u laten vinden, luidt het woord des Heren, en in uw lot een keer brengen)

Ik ben zo blij en dankbaar dat God die laatste verzen aan onze trouwtekst heeft toegevoegd.. met het eerste gedeelte alleen is de tekst voor ons niet compleet.. het laatste stukje hoort er bij..  we hebben dit al zovaak mogen ervaren…
Als wij Hem aanroepen en zoeken met heel ons hart.. zal Hij uitkomst geven!!!

Maar als je midden in een donkere periode zit ervaar je dat vaak niet zo.. dat er aan het eind van een donkere tunnel het altijd weer licht wordt!
Dan wil ik je bemoedigen met onze trouwtekst.. ook voor jou is er hoop!

Ook al wordt het opnieuw donker om je heen.. zijn de omstandigheden verschrikkelijk.. toch weet ik en houdt ik mij vast aan de woorden die Hij mij heeft gegeven!

Dan zult gij Mij aanroepen en heengaan en tot Mij bidden, en Ik zal naar u horen; dan zult gij Mij zoeken en vinden, wanneer gij naar Mij vraagt met uw ganse hart. Dan zal Ik Mij door u laten vinden, luidt het woord des Heren, en in uw lot een keer brengen

Jeremia 29:12-1

Hij baant een weg als je zelf geen uitkomst ziet! God is groter en Zijn wegen zijn ondoorgrondelijk…

Ja, Ik zal een weg in de woestijn maken, rivieren in de wildernis
Jesaja 43:19

Ook al is dat niet altijd zoals wij het graag willen/zien.. maar Zijn plan is het beste.. want Hij overziet het hele plaatje en heeft het beste met mij voor… en dan kan ik het waarom loslaten en in het hier en nu leven..

Te doen waar Hij mij voor geroepen heeft!! Struikeld Leven in de voetsporen van Jezus met vallen en opstaan!

ZIJN GENADE IS (voor mij) GENOEG!!!

Met tranen deze week dit lied gehoord.. zo mooi.. eindelijk kan ik zingen

Abba Vader!

Songtekst: Eline Bakker – Abba
U bent een Vader die zingt en juicht over ons
Uw ogen vol trots en trouw zijn op ons
Nog voor ons bestaan ging Uw hart naar ons uit
En Uw liefde laat ons nooit meer los
U bent een Vader die zingt en juicht over ons.

Abba
Onze Vader
Abba
Wij zijn van U.

U bent een Vader die zingt en juicht over ons
U neemt ons bij de hand en danst met ons
Niets in ons bestaan zal u ooit ontgaan
Want Uw liefde laat ons nooit meer los
U bent een Vader die zingt en juicht over ons.

U vond ons verloren in slavernij
Uw liefde greep in en U kocht ons vrij
Met alles wat in ons is roepen wij nu: ‘Abba’

Dichtbij Uw hart, terug van weggeweest
komen wij thuis bij Uw welkomstfeest
Met alles wat in ons is roepen wij nu: ‘Abba’

Bij U verdwijnt onze onzekerheid
en vinden wij onze identiteit
Met alles wat in ons is roepen wij nu: ‘Abba’

Nu zijn wij van U en U bent van ons
En dat staat vast wat ons ook overkomt
Met alles wat in ons is roepen wij nu: ‘Abba’

© Eline Bakker, Kees Kraayenoord

Be Blessed!

Verdwaald..


Het wordt tijd voor een rijbewijs geloof ik.. pfff almelo… wat een vreselijke stad om met een brommobiel je weg te vinden…

Ehhh ik zal eerlijk zijn.. ben verdwaald


Net thuis van een gezellige introductieavond voor vrijwilligers bij TMZ…

Wel bijzonder hoe ik dan de weg weer heb gevonden..
Wil het graag met je delen ter bemoediging dat Hij er altijd is!


Ik was de wanhoop nabij en wist niet meer waar ik was in Almelo.. (onbekende stad)
Had al een paar keer God om hulp gevraagd maar ik reed maar rondjes en stuitte steeds op de Ring.. waar ik dus absoluut niet mag rijden..
Tom Tom stond aan maar bracht mij ook steeds weer naar de Ring, werkte dus ook niet om uit deze doolhof te komen..  Tom Tom op telefoon erbij gezocht.. maar die zweeg in alle talen..


Op een gegeven moment reed ik opnieuw op een kruispunt af en riep:

“Heer ik weet het niet meer.. U moet mij thuis brengen..”

(de hele reis zweeg de telefoon in alle talen en ik kon niet steeds op de tekefoon kijken)

Plotseling kwam er een vriendelijke vrouwenstem uit de telefoon.. “sla over 100 meter linksaf..

Mijn hart maakte een sprongetje en ik zei.. “Dankuwel Heer.. U heeft nu de controle over mijn telefoon dus daar vertrouw ik op dat die mij nu de weg wijst naar huis!

Op dat moment ging ik in vol vertrouwen de stem van de telefoon volgen…

Ik vond het doodeng en deed het met een bonzend hart…

Ik kon immers zomaar voor de “Ring” komen te staan.. waar ik niet op mocht en dat weet de Tom Tom niet…

Maar God wel!


Binnen een paar minuten was ik buiten Almelo … op een binnenweggetje.. ik dacht… gewoon blijven rijden.. komt goed!


Na 15 minuten de stem volgend zag ik ineens een herkenningspunt…
Een diepe zucht van opluchting volgde.. en tranen van dankbaarheid!


Zingend reed ik de laatste kilometers naar huis!


Wat ben ik toch blij met Jezus!
Hij wijst je de weg als wij Hem aanroepen!

Be Blessed

Het voelde hemels…


Nadat ik met mijn nieuwe leefstijl begonnen ben merk ik dat mijn lichaam steeds verder hersteld.. langzaam maar gestaag gaat het door..

Vorige week ben ik weer bij de huisarts geweest vanwege de drie maandelijkse diabetescontrole.. De huisarts was aangenaam verrast.. mijn HBA1C was gezakt naar 46.. zonder medicatie..

Toen ik in Mei begon met mijn nieuwe leefstijl was mijn Hba1c 60.. drie maanden later in juli was het gezakt naar 50 en moest ik stoppen met alle medicatie.. en nu drie maanden later is het 46.. WAUW.. er zat een huisarts in opleiding bij en zij vroeg aan mijn huisarts wat hij hierin had bijgedragen.. de huisarts keek mij aan en keek haar aan… hij kreeg zelfs een kleur en zei.. ehh… ik heb hierin niks gedaan.. alle eer gaat naar mevr.. zelf.. zij heeft het zelf gedaan met voeding en andere leefstijl… hij keek mij nog een keer aan en zei toen glimlachend.. ik moet maar bij jou in de leer.. ik kan ook wel wat kilootjes kwijt en wees naar zijn buik(je)..

Ik gniffelde en zei tegen hem.. “helemaal goed hoor.. ik hoor het wel als je wat wilt weten”

Hihi mijn hart maakte een sprongetje..

Ik ben een blij mens..


Door mijn nieuwe leefstijl was ik ook gestopt met de Baclofen en de plaquenil.. dit op advies van mijn specialisten.. en het gaat nog steeds goed! Ik heb geen ontstekingen meer.. en bijna geen spasmen of verkrampingen meer.. afgelopen week moest ik eigenlijk mijn botox weer halen maar heb het niet gedaan… wilde het uitstellen om te kijken of mijn lichaam zelf verder kan herstellen.. mijn ogen gingen nog niet dicht zitten.. dus kon ik het nog wel even uitstellen… uiteraard in overleg met mijn neuroloog..

Wel kreeg ik steeds meer last van mijn kaken.. die verkrampten steeds meer.. zo ook mijn stembanden.. dit maakte dat ik soms moeite had met praten.. maar ook met zingen.. mijn stem kon zomaar over slaan.. ik kreeg een vermoeden dat mijn dystonie aan het uitbreiden was.. of dat de dystonie zich aan het verplaatsen was… want dystonie in de stembanden en kaken hoort bij spasmodische dystonie.. en dat had ik (nog) niet… maar ja met gegeneraliseerde dystonie (wat betekend dat het in je hele lichaam zit) kan het zomaar zijn dat de dystonie zich op andere plekken uitbreid of openbaart…

Voordat ik met mijn leefstijl begon was ik bij een longarts terecht gekomen omdat ik zoveel last had van slijm ophoesten..ik hoestte namelijk al een jaar.. na een uitgebreid onderzoek en verschillende testen kwam er uiteindelijk niks uit.. op dat moment ging ik net over op mijn nieuwe leefstijl.. en na drie weken had ik geen slijmvorming meer.. (was gestopt met alle melkproducten)

De longarts was erg enthousiast en zei.. dit is niet te geloven.. dit moet iedereen weten.. en hij zei.. ik kan niks meer bijdragen aan jou herstel maar omdat je nog wel veel last hebt van je stem wil ik je nog een laatste zetje geven tot volledig herstel.. het lijkt mij verstandig om naar een logopedist te gaan..

Hier ben ik geweest en kom ik nog zo af en toe en zij raadde mij op haar beurt aan om naar een gespecialiseerde fysio te gaan op gebied van dystonie.. en dan spasmodische dysfonie.. (dystonie van de kaken en stembanden) gelukkig wist zij iemand die hierin gespecialiseerd is en zo kwam ik bij mijn nieuwe fysio..

Wat is het toch een Zegen als je de juiste poppetjes treft.. en die je dan ook nog zeer serieus nemen.. (ik weet wie die poppetjes op mijn pad brengt 😉😇)

De eerste keer had hij mij gemasseerd en de spieren wat opgerekt in mijn kaak/keel.. pff dat was best heftig.. mijn spieren hadden flink gereageerd.. een week hoofdpijn en een kaak die regelmatig uit de kom vloog.. of te wel onder het kaakschijfje schoot.. au wat doet dat zeer 😢 gelukkig kan ik hem dan zelf terug zetten.. afgelopen maandag ben ik weer geweest en hij zei na een paar minuten vind je het goed dat ik bij jou dry-needling ga proberen.. dit wil nog wel eens helpen bij dystonie.. je hebt ontzettend extreme spierspanning in je lijf/gezicht… wat typisch dystonie is..

Ik had er wel vaker van gehoord, en ook wel verschillende fysiotherapeuten naar gevraagd maar meestal zeggen de fysio’s van tegenwoordig.. ga maar bewegen.. maar helaas is dat niet altijd afdoende.. ik had dus nog nooit iemand gevonden die het wilde gaan doen… dus zei ik verrast.. dat is helemaal prima..

En nu.. ik ben verwonderd..

Wat had ik een kramp in mijn gezicht.. al vanaf 2013 nadat ik mijn laatste medicijn had laten staan… nooit kon ik mijn mond/gezicht ontspannen.. vanaf 2013 ook al botox behandelingen in mijn gezicht.. eerst rond mijn ogen.. daarna in mijn neus en na een poosje ook in mijn grote kaakspieren..

Na de behandeling was het net of had ik een verdoving in mijn spieren gekregen.. had er geen gevoel meer in dacht ik….. maar het was wat anders.. mijn spieren waren gewoon ontspannen..

Het voelde hemels…

Wat is dat een gek gevoel, als altijd iets strak heeft gestaan.. en dan nu heerlijk ontspannen.. wat een verademing..

De fysiotherapeut zei.. ik ga jou gewoon vier keer per jaar een behandeling geven door middel van dry-needling.. dan hoef jij geen botox meer.. 

Doordat ik vroeger veel medicatie heb geslikt door missdiagnoses staan mijn spieren altijd strak en willen mijn spieren altijd aan het werk.. ook als ze niks hoeven te doen zijn ze nog bezig..

Zooooo vermoeiend…

Mijn hersenen geven mijn spieren steeds verkeerd impulsen op verkeerde tijden.. ik dacht dat er niks aan te doen was maar deze fysio is redelijk positief en zegt dat hij bij mij nog wel mogelijkheden ziet om te herstellen d.m.v trainingen.. oefeningen… om zo mijn hersenen te resetten zodat mijn spieren de juiste impulsen weer krijgen.. ik ben dus nu in training bij deze fysio..

Doordat ik zo’n ontspanning voelde dacht ik.. kun je dit niet met al mijn spieren doen 🤣😉… Helaas.. ben ik bang dat hij er dan een dagtaak aan heeft.. maar hij heeft toegezegd om ook aan de slag te gaan met mijn andere spieren .. dus wie weet…

Het was of kwam ik uit een warm bad.. zo’n ontspanning.. ik ben in de auto gestapt en wist niet wat mij overkwam.. ik heb de radio aan gedaan en heerlijk mee gezongen.. zonder kramp of enige spasme..

WAUW…

Mijn stem sloeg vaak over de laatste tijd door de spasmen in mijn stembanden en kaken.. maar hopelijk gaat het vanaf nu steeds een beetje beter.. dankzij een kundige fysio hoef ik (voorlopig) geen Baclofen of botox meer.. en hoop ik stap voor stap steeds verder te herstellen!!

Zoo bijzonder om mee te maken dat er steeds meer “goeie” deuren opengaan tot verder herstel!

Alle eer aan Hem.. Hij heeft het mij in 2010 beloofd en ik blijf daarop vertrouwen.. want wat Hij beloofd doet Hij ook!

Ik sta op die beloften!!

Want mijn God is sterker dan……..!!

Be Blessed!!

Een moeilijke dag!


Tis de week van de eenzaamheid en vandaag las ik dit prachtige verhaaltje op een facebook pagina.. het pakte mij…

Mijn hele leven hebben de wijsheden Pooh en Knorretje mij al geraakt… zo ook deze…

Graag wil ik jullie hier mee bemoedigen..

Ik ben “gelukkig” gezegend met een Knorretje… maar weet ook hoe het voelt om geen “knorretje” te kennen..

Ik hoop oprecht dat jij ook een Knorretje hebt..

Voor nu of in de toekomst!!

Be Blessed ❤❤❤

“Vandaag was een Moeilijke Dag,” zei Pooh.

Er was een pauze.

“Wil je erover praten?” vroeg Knorretje.

“Nee,” zei Pooh na een tijdje. “Nee, ik denk niet dat ik dat wil.”

“Dat is oké,” zei Knorretje, en hij ging naast zijn vriend zitten.

“Wat doe je nu?” vroeg Pooh.

“Niets eigenlijk,” zei Knorretje. “Maar ik weet wat Moeilijke Dagen zijn. En ik wil daar meestal ook niet over praten, op zo’n Moeilijke Dag.
“Maar weet je,” vervolgde Knorretje, “Moeilijke Dagen zijn zoveel makkelijker wanneer je weet dat er iemand voor je is. En ik zal er altijd zijn voor jou, Pooh.”

En Pooh zat daar zomaar wat te zitten, zijn heel Moeilijke Dag door zijn hoofd te malen, terwijl stevige, betrouwbare Knorretje zwijgend naast hem zat, te bengelen met zijn kortje beentjes…. En Pooh bedacht dat zijn beste vriend overschot van gelijk had.

Met heel veel liefdevolle gedachten voor iedereen die een Moeilijke Dag heeft. Hopelijk heb je een Knorretje in de buurt.
xxx
❤️❤️❤️

Be Blessed

Wees bemoedigd..


Onderstaand artikel las ik op de website van Eva.

Een aantal praktische handvaten om vast te grijpen in moeilijke tijden…

Iedereen gaat wel eens door moeiten heen.. De een wat meer dan de ander.. tis niet altijd even makkelijk om dan staande te blijven en er door heen te komen en soms kun je dan wel wat tips en trics gebruiken…

Mag ik je hiermee bemoedigen!

Survivalkit als je door een moeilijke tijd gaat

https://eva.eo.nl/artikel/2019/09/survivalkit-als-je-door-een-moeilijke-tijd-gaat

Survivalkit als je door een moeilijke tijd gaat

Toen haar man hartproblemen kreeg, kwam Mirjam in een ‘woestijn’ terecht. Een moeilijke tijd brak aan, waarin ze zichzelf en God moest hervinden. Maar hoe houd je jezelf staande? En hoe kan je andere woestijngangers helpen? In deze survivalkit geeft stiltetrainer Mirjam van der Vegt je handreikingen van woestijngangers met ervaring.

Hoe meer je ronddwaalt in deze woestijnen, hoe meer je leert voelen wat de getijden op de dorre vlakte met je doen. En hoe meer je in zo’n moeilijke tijd ontdekt. Je komt erachter hoe je een oase op het spoor komt, hoe je toch in leven blijft en hoe je kunt genieten van zonsopgangen en -ondergangen, midden in de modder. Je leert hoe belangrijk het is om te huilen, te voelen en je niet altijd wat aan te trekken van goedbedoelde adviezen. De lessen hieronder zijn van verschillende woestijngangers – ieder met hun unieke verhaal.

‘Ik kon in deze moeilijke tijd geen Opwekkingslied meer horen’

1. GEEN WOESTIJN IS HETZELFDE

Jouw woestijn is uniek. Het heeft niet zoveel zin om jouw situatie steeds met een ander te vergelijken; de ene keer zal de vergelijking misschien positief uitvallen, maar een dag later weer negatief. Bovendien vergelijken we ons eigen dieptepunt vaak met het hoogtepunt van iemand anders. Ook goed om je bewust van te zijn: mensen luisteren vaak autobiografisch naar je verhaal. Ze herkennen er delen in van zichzelf en (denken te) weten hoe jij je voelt. Maar kloppen hun aannames wel? In de woestijn is het van essentieel belang dat je mensen vindt die durven door te vragen over wat jij nodig hebt op dit moment.

2. LUISTER EERLIJKE MUZIEK

Ik kon na een jaar wandelen door mijn woestijn geen Opwekkingslied meer horen. Ik ben niet tegen opwekkingsliederen – maar alleen al de term opgewekt riep bij mij irritatie op. Want nee, ik was niet opgewekt. En na het luisteren van een liedje was ik nog steeds verdrietig – misschien soms nog wel verdrietiger. Ik voelde me meer thuis bij psalmdichter David in Psalm 13 en vond het heerlijk om Job te lezen. Ik zat liever in een stille kapel bij een brandende kaars dan in een kerk vol opgewekte mensen. Dat wil overigens niet zeggen dat God ver weg was: Hij was dichterbij dan ooit. Sommige mensen hebben heel veel aan bemoedigende liederen in een moeilijke tijd, maar het is wellicht slim om dat even te checken, voordat je iemand ermee bombardeert.

3. VERDRIETIG ZIJN MAAKT JE GEEN ZIELIG SLACHTOFFER

Je ontdekt in moeilijke tijden dat mensen wat omzichtiger met je omgaan. Ze lijken soms wel bang voor je. Dat komt omdat jouw lijden raakt aan het lijden in de ander: het verdriet van de ander confronteert je met de verdrietige delen in jezelf. Daarom is het veel makkelijker voor een buitenstaander om met een oplossing te komen, of jou een ‘schop onder je kont’ te geven. Psycholoog Susan David ervaart dat we als mensen soms lijden onder de tirannie van de positiviteit. Veel mensen drukken hun vervelende emoties weg, maar wanneer emoties genegeerd worden, groeien ze juist. David vertelt dat het belangrijk is om nieuwsgierig naar je emoties te kijken en ze te onderzoeken, want ze vertellen je iets over een betekenisvol leven. Dat betekent niet dat je altijd je emoties moet gehoorzamen, maar je kunt jezelf wel met compassie en genade behandelen in tijd van verdriet. Onthoud: anderen beslissen niet voor jou wanneer de woestijn voorbij is – ze kunnen wel een stuk met je meelopen in je woestijn.

‘Kun je jouw zelfmedelijden bij God brengen?’

4. DE DUNNE SCHEIDINGSLIJN TUSSEN ROUW EN ZELFMEDELIJDEN

We zijn vaak bang voor onze modder omdat we geen slachtoffer van het leven willen worden. Stel je voor dat je wegzakt in je moeras van verdriet en er nooit meer uitkomt? De grens tussen rouw en zelfmedelijden is smal. Bij rouw heb je verdriet om iets wat je hebt verloren. Rouwen is liefdewerk: je neemt afscheid van iets wat er niet was of wat je had gehoopt. Maar rouw kan omslaan in zelfmedelijden wanneer je jezelf gaat beklagen. “Was ik maar nooit geboren,” riep Job uit de Bijbel uit. In je eigen leven kan het klinken als: “Dit overkomt mij altijd, ik ben ook niets waard. Mijn leven zal nooit meer wat worden.” Deze opmerkingen helpen je niet verder en ze halen je weg bij Gods beloftes voor jou. Hij kan iets met jouw woestijn – lees Jesaja 35 maar eens. Kun je jouw zelfmedelijden bij God brengen?

5. ZORG DAT JE LIEFDESTALEN BLIJVEN BESTAAN

De tocht door de woestijn is vaak een barre tocht. Het is belangrijk dat je goed voor jezelf zorgt, of voor je laat zorgen. Wat zijn jouw liefdestalen waar jij normaliter van oplaadt? Zorg dat je deze talen blijft spreken, of dat anderen ze tegen je spreken. Mensen willen je vaak graag helpen, maar weten niet hoe. Geef ze concrete handreikingen hoe zij jou het beste kunnen liefhebben in deze tijd. Durf te vragen, al voelt dat misschien heel kwetsbaar.

6. STILSTAND IS VOORUITGANG – BEWAAK JE GRENZEN!

Wees niet te streng voor jezelf in deze periode. Het kan voelen alsof er niets meer uit je handen komt. Besef dan dat stilstaan ten tijde van een storm een hele prestatie is! Gun jezelf slaap, rust, veel momenten om op te laden. Daar hoef jij je niet voor te schamen. In deze tijd ben je heel kwetsbaar, dus is het goed om je grenzen te bewaken. Je hoeft niet iedereen bij je binnen te laten komen; schuil bij mensen bij wie jij je veilig voelt.

7. LAAT GOD VOOROPGAAN IN JOUW WOESTIJN

Het volk Israël dwaalde jarenlang door de woestijn. God gaf hen de opdracht om Hem te volgen, want Hij zou een rustplaats voor hen zoeken. Het volk wordt uitgenodigd om in Gods ritme te wandelen. Waar zie jij sporen van God in je woestijn? Ben je Hem voorbijgelopen in je haast om de woestijn uit te komen, of wacht je op zijn tekenen? God wil zelfs midden in je woestijn rust geven. Meer nog: Hij wil je daar ontmoeten.

‘Jouw verdriet mag er zijn’

8. WANDEL DOOR

Wandel. Je moet niet rennen door het dal, maar blijf ook niet voor altijd zitten. Wandel rustig door en accepteer dat deze wandeling misschien nog wel een tijdje duurt. Ga ook letterlijk de natuur in, ook als het weer ruig is. De ruigheid van de schepping geeft erkenning aan de ruigheid van jouw eigen dalen. Kijk tijdens het wandelen ook regelmatig naar de horizon, zoek met je ogen naar het perspectief en de ruimte waar je hart naar smacht.

9. GEDENK DE WONDEREN VAN VROEGER

David uit de Psalmen kende een lange woestijnperiode toen hij op de vlucht was voor Saul. In Psalm 78 vertelt hij over Gods vroegere wonderen en roept hij op om Gods goede daden steeds weer te herdenken. Juist in woestijnperiodes is het belangrijk elkaar te blijven herinneren: wat heeft God allemaal al wel gedaan in je leven? Die herinnering is niet bedoeld als doekje voor het bloeden: jouw verdriet mag er zijn. Het herinnert je wel aan een machtige God die al eerder heeft bevrijd en gered.

10. HOUD VAST AAN GOEDE GEWOONTES

Probeer in jouw woestijn vast te houden aan goede gewoontes. Blijf je bijbel lezen, al voelt de hemel als van koper. Ga naar de kerk, al lijk je daar niets te vinden. Zing tot God, al is het door tranen heen, of rust in de kerk op het gezang van anderen. Dat is je manna voor elke dag. De non Theresa van Avila belandde aan het einde van haar leven in een diepe crisis. Toch bleef ze haar daden van liefde volhouden – ze wist dat Jezus aanwezig was, ook al voelde ze Hem niet meer. Van haar zijn de woorden: God maakt de reis ook.

Tekst: Mirjam van der Vegt

Be Blessed

Drempels van Verlies


Kreeg vandaag een mooi gedicht in de mail van Alzheimer Nederland geschreven door Lotte Huiberts

Ik wil hem graag met jullie delen.. en zoals jullie van mij gewend zijn kan het niet zonder te verwerken in een afbeelding!



Drempels van verlies
Woede, angst, frustratie, verdriet 
Er zitten zinnen in mijn hoofd
Maar ik zie de woorden niet 
 
Liefde, lachen, plezier, geniet
Kleine dingen worden groot
Maar vergeet-mij-niet 
 
Drempels, duinen, heuvels, bergen 
Ik stoot tegen ze aan 
Mijn benen willen wel vooruit
Maar mijn voeten blijven staan
 
Verandering, verlies, verloren, vergaan 
Ik ben mijzelf niet meer 
Maar blijf bestaan
 
Lotte Huiberts

Psalm 139:14


Ik loof U omdat ik ontzagwekkend wonderlijk gemaakt ben;
wonderlijk zijn Uw werken,
mijn ziel weet dat zeer goed.
Psalm 139:14

Zijn stem verstaan


Oeff.. wat is dat toch ingewikkeld? of toch niet.. maak ik het zelf ingewikkeld, of maken wij het ingewikkeld..

Nou ik vind het best wel lastig om het onderscheid te maken tussen Zijn stem en mijn gedachten..

Follow your heart
listen to your Inner voice
For wher your spirit guides you!

Vanmorgen was ik in de dienst en er kwam aan het begin van de dienst een echtpaar met twee kleine kinderen binnen.. ze waren wat aan de late kant en de koster kwam kijken waar er nog plek was, voor ons waren er nog een aantal plekken.. ze gingen gauw zitten..

Ik vermoedde dat ze nieuw waren bij ons in de gemeente want ze keken wat onwennig om hun heen..

De dienst begon en we zongen prachtige liederen.. na het 2e lied mochten de kinderen naar hun eigen dienst maar de 2 kindjes voor mij bleven bij hun vader en moeder zitten..

Gelijk kreeg ik een stem in mijn hart.. vraag de moeder even of de kinderen niet naar de zondagsschool willen..

Ik verstond de stem helder en duidelijk ondanks de muziek om mij heen.. maar direct beredeneerde ik dat ze vast gevraagd waren.. niet mee bemoeien Mirjam.. de kinderen durven waarschijnlijk niet…

De stem werd weer zachter.. maar het maakte mij onrustig..

We zongen nog een lied en daarna vierden we het avondmaal.. ik zag dat de ouders hun handen vol hadden om de kindjes rustig te houden..

En weer kwam dat stemmetje.. “vraag de moeder even of de kinderen ook naar de zondagsschool willen”.. “toe maar vraag het haar maar”..

Ondertussen zei een andere broeder, die voor hun zat, tegen de moeder dat de kinderen best naar de zondagsschool mochten.. ik zag dat de moeder ja knikte… maar ze bleef zitten..

En weer kwam die stem en ik werd als maar onrustiger van binnen..

Mijn gedachten schoten heen en weer.. opnieuw zei ik tegen die Stem.. “nee hoor… het hoeft niet want die broeder heeft het ook al gevraagd”

Ondertussen gebeurde er van alles met mij… ik werd alleen maar onrustiger…

Ik probeerde mijn gedachten bij het avondmaal te houden en ondertussen had ik “Groot Overleg” met die Stem en mijn gedachten..

Het avondmaal moment was voorbij en we waren weer aan het zingen.. maar ik kon niet zingen.. mijn stem blokkeerde volledig…

Pff.. wat een worsteling.. op een gegeven moment hield ik het niet meer uit en dacht… wat er dan ook maar gebeurt, maar ik moet het haar gaan vragen..

Ik boog mij voorover en tikte de moeder op haar schouder en vroeg of de kinderen ook naar de zondagsschool wilden… de moeder draaide zich om en zei tegen mij “Ja.. eigenlijk heel graag maar wij weten niet waar het is”..

Er verscheen een glimlach op mijn gezicht en opgelucht haalde ik adem.. ik zei “dat weet ik wel.. komt u maar met mij mee dan wijs ik u de weg”..

Samen hebben we de kinderen naar de zondagsschool gebracht..

Nadat ik ze gebracht bij de zondagsschool had gebracht, liep ik terug en er viel een spreekwoordelijk last van mijn schouders.. ik kon wel dansen van blijdschap.. en de blokkade was ook weg... ik kon weer heerlijk zingen!! 

En de ouders hebben optimaal kunnen genieten van de dienst, van Gods aanwezigheid..

Lovend en prijzend dankte ik God dat Hij door was gegaan met het spreken tot mijn hart… daar en tegen voelde ik mij ook erg beschaamd dat het zo lang had geduurd voordat ik luisterde en handelde…

Tjonge jonge… wat twijfelen wij vaak.. wat laten wij ons vaak leiden door onze eigen gedachten… Hij spreekt zo vaak tot ons maar wij beredeneren zo vaak Zijn stem weg met onze eigen invullingen…

Ook werd ik er bij bepaald hoe onzeker ik af en toe nog ben naar de ander toe.. maar door te doen en te ervaren dat het goed gaat.. wordt ik steeds sterker en durf ik de volgende keer eerder te gaan!

Ik hoop en bid dat God mij nog maar meer mag gaan gebruiken in Zijn plan.. dat ik die stem steeds meer mag gaan herkennen en ernaar durf te leven...  waardoor Zijn licht steeds meer door mij heen mag gaan schijnen.. zodat ik nog meer mag gaan groeien in 
Goedheid, Eerlijkheid en Trouw!

Dit wens ik jou ook toe!!

Be blessed!!

Ik ben….


Vandaag gestart met weekje “Relaxen met het Woord”…

Het thema is “Een nieuw seizoen”

De eerste dag was al erg verrassend en een mooi begin.. jezelf een spiegel voorhouden.. hoe zie jij jezelf in de spiegel..

Aan de ene kant confronterend maar aan de andere kant mooi om te zien dat ik mijzelf al heel anders zie dan een jaar geleden.. dat ik gegroeid ben in mijn relatie met God.. hoe die mij ziet en hoe anderen mij zien.. het is nog wel een dun vliesje maar merk dat het wel steeds steviger wordt omdat ik steeds terug mag grijpen op hoe God mij ziet… doordat ik daar steeds naar terug mag gaan wordt mijn kijk sterkte naar mijzelf.. en durf ik steeds meer te geloven wat God over mij zegt..

En dan wordt ik stil doe ik mijn ogen dicht en luister ik ademloos naar het nummer van Lauren Daigle..

You Say!

You Say!

Wat een prachtig nummer over hoe God naar ons kijkt.. en hoe Hij graag wil dat wij naar ons zelf zien!!

Als je het in de bijbel wilt opzoeken dan moet je de volgende Bijbelteksten lezen… ze zijn voor jou opgeschreven..

Ik ben een Kind van God Joh 1:12
Ik ben een Nieuwe schepping 2 Kor 5:17
Ik ben een Heilige 1 Kor 1:2, Ef 1:1
Ik ben een Zoon/Dochter van God Gal 3:26
Ik ben een Vriend van Jezus Joh 15:15
Ik ben Gerechtvaardigd uit het geloof Rom 5:1
Ik ben meer dan Overwinnaar Rom 8:37
Ik ben door God uitgekozen Kol 3:12
Heilig en zeer Geliefd! 1 Tess 1:4

Men zegt dat je tegen één verschrikkelijk woord 10 woorden van Liefde nodig hebt om dat nare woord te overschrijven…. als je te vaak negatieve woorden/leugens over je heen hebt gekregen dan dalen die van je hoofd naar je hart.. en dan is het ontzettend hard werken om die woorden/leugens te overschrijven met de woorden van Gods Liefde voor jou!!

Maar hou vol.. blijf drinken bij de levende Liefdevolle stroom.. te vinden in God woord (de bijbel) want het werkt echt… als je de Liefdevolle woorden, hoe God naar je kijkt, hoe Hij jou ziet, vaak genoeg hoort en leest daalt het vanzelf een verdieping lager.. van je hoofd naar je hart!

Elke keer mag jij je opnieuw laten vullen met deze woorden..

En dan zullen op den duur de Liefdevolle woorden de liefdeloze woorden overschrijven!

Dit wens ik jou ook toe..

Jij mag er zijn!!

Als je ook gevuld wilt worden met Liefdevolle woorden van God deze week dan zou ik zeggen klik op de link “Relaxen met het woord”

Be Blessed!!

Ik en mijn imperfectie…



“Geloof ziet het onzichtbare, gelooft het ongelooflijke en ontvangt het onmogelijke.”
Corrie ten Boom

Onderstaande stuk las ik op de website van EVA

Je imperfecties omarmen? Dit helpt!

Wat kunnen we ons ongelofelijk bezighouden met streven naar perfectie. We willen perfecte kinderen, perfecte verjaardagsfeesten, een perfect lichaam. We willen soms zelfs een perfecte christen zijn. Waar komt deze drang naar perfectie vandaan? En hoe kom je eraf? Michelle van Dusseldorp legt uit.

Klik op deze link om het hele stuk te lezen op de website van EVA

Wat herkenbaar…

Ik las het en was verwonderd.. het komt eigenlijk op een moment dat ik het juist kon gebruiken om te lezen..

God weet wat je nodig hebt!Ik ben namelijk na 30 jaar weer in het vizier van de UWV, hierover heb ik in de blog samen-loslaten-rouwen-toekomst-en-plannen-maken-gaan-hand-in-hand geschreven…

Ondertussen heb ik gesprekken gehad bij het UWV en ben ik bij een re-integratiebureau beland… in Hengelo… ik heb het echt getroffen met de arbeidsdeskundige en nu ook weer bij het re-integratiebedrijf een fijne coach getroffen… ik weet dat God hier de hand in heeft..

Hij weet immers wat ik nodig heb om tot het doel/plan te komen die Hij voor mij voor ogen heeft.. Ik hoef alleen Hem maar te volgen..

En nu sinds vorige week heb ik definitief een jaar gekregen van de UWV om mij “werkfit” te maken.. zoals dat heet… onderzoeken welke richting bij mij past en welke trainingen, cursussen, testen, werkervaringsplekken, snuffelstages heb ik daar voor nodig om te komen tot “werk”..

Ik vind het zo bijzonder om mee te maken..
Er gaat een hele nieuwe wereld voor mij open.. tegelijk vind ik het ook ontzettend spannend!

Ben een echte laatbloeier zullen we maar zeggen.. maar het is nooit té laat toch??

Ook ben ik sinds kort begonnen met vrijwilligerswerk… gedeeltelijk terug naar mijn roots.. in de ouderenzorg maar dan op de dagopvang/dagbesteding.. activiteiten organiseren voor de ouderen..

Ooooooo wat voelt dat vertrouwd... het bloed kruipt waar het niet gaan kan zeggen ze wel eens.. 

Toch ga ik met het re-integratiebedrijf nog meer richtingen onderzoeken zodat ik straks een weloverwogen keus kan maken welke richting/werk bij mij past!

Maar ook merk ik dat ik ondanks dat het allemaal leuk en uitdagend is ik gauw in de valkuil van “afwijzing” val… deze “antenne” is zo ontzettend gevoelig geworden.. waardoor ik erg perfectionistisch ben geworden.. bang ben om fouten te maken.. stinkende mijn best doe.. ik gauw ja zeg als mensen mij om een gunst vragen.. of overal in mee ga terwijl ik dat misschien helemaal niet leuk vind.. mijn grenzen makkelijk over ga..

Simpelweg omdat ik bang ben om (weer) afgewezen te worden

Door deze valkuilen moet ik mijzelf vaak genoeg bij de kladden pakken en anders gaan “(om)denken”

Ook loop ik natuurlijk nu meer tegen mijn “imperfectie” aan… merk ik dat ik “net kom kijken” voor mijn gevoel… is natuurlijk aan de ene kant.. aan de andere kant heb ik een heleboel levenservaring waar ik zeer zeker ook wat mee kan in dit hele traject..

Hoe kan ik dan die angst voor afwijzing overwinnen?

Heb vorig jaar een hele cursus gehad hierin “Als mijn muren vallen” hier heb ik meerdere blogs over geschreven.. het heeft mij veel gebracht.. maar het blijft altijd een zwakke plek en dit weet de “andere kant” ook.. dat dit mijn zwakke plek is en hij zal altijd de aanvalspijlen daarop richten..

En dan lees je dit citaat:

‘Angst voor afwijzing verdwijnt alleen wanneer wij onszelf niet meer afwijzen’

Leanne Payne zegt in haar boek Herstel van identiteit door genezend gebed dat een gebrek aan zelfacceptatie onder christenen een van de grootste barrières is tot het ontvangen van Gods liefde en genezing. Zij legt uit dat wij nooit tot emotionele en geestelijke volwassenheid kunnen groeien zolang er in bepaalde gebieden in ons leven zelfafwijzing is. Alleen, het zit soms zo ingebakken en de gedachten van zelfkritiek voelen zo eigen. 

GOEDE BASIS

Als wij gezegend zijn met een gezond en realistisch zelfbeeld, hebben wij ook een hoge mate van zelfwaardering. Dit betekent dat wij ook zelfvertrouwen hebben, en dat vormt de basis waarop innerlijke zekerheid rust. Vanuit deze goede basis zijn wij in staat om risico’s te nemen, nieuwe dingen te leren, tegenslagen en faalmomenten te incasseren, zonder te denken dat wij inherent slecht zijn, niet deugen en tot niets in staat zijn. Deze basis hebben wij ook nodig om imperfectie in onszelf en anderen te incasseren, te relativeren en zelfs te omarmen. Gebrek aan zelfacceptatie heeft daarom een directe link met de neiging tot perfectionisme

Ook in mijn zoektocht.. in deze nieuwe fase.. want wat is dan het onderstaande stukje voor mij herkenbaar..

Ben ik goed genoeg? Ben ik mooi genoeg? Mag ik erbij horen? Ben ik van waarde? Doe ik ertoe? Ben ik goed zoals ik ben? Ben ik iemand die liefde verdient? Dit zijn vragen die vaak herhaald worden, diep in onze ziel. Wij zijn ons er zelf niet van bewust. Ze klinken namelijk als een soort achtergrondruis, een altijd aanwezige basisangst en onzekerheid. Het is deze angstige basis die ons aanjaagt in onze drang naar perfectie. Wij denken dat als wij dingen perfect doen, wij goedkeuring krijgen en niet afgewezen worden.

Helaas zal afwijzing op deze aarde altijd blijven bestaan.. we kunnen namelijk niet met iedereen vrienden zijn en we zijn allemaal verschillend en uniek gemaakt en leven allemaal dit lastige leven en ieder heeft zijn tekortkomingen…

Angst voor afwijzing verdwijnt alleen wanneer wij onszelf niet meer afwijzen. Willen wij perfectie bereiken, dan moeten wij eerst onze eigen imperfecties omarmen.  

Ik weet niet hoe het met jou zit maar ik krijg dit niet alleen voor elkaar.. mij zelf accepteren inclusief mijn imperfectie.. kan ik niet zonder Hem… ik heb Hem daarin zo nodig… maar wat ben ik daar blij om… want Zijn goedkeuring.. het weten dat Jezus je nooit afwijst.. wat je ook doet.. wat er ook verkeerd gaat.. hoe wankel je ook staat of Imperfect je ook bent… dat brengt HELING en HERSTEL!!

Ik wil nog maar 1 ding en dat is met Jezus mijn leven leef want dan komt het goed! 

Vanmorgen een geweldige preek gehoord over dat Jezus ons een leven wil geven in Volheid..

Maar wat is leven in Volheid??

De voorganger vertelde hoe hij dat uit had gelegd aan een meisje van 8 jaar.. en ik werd geraakt..

Hij was met het meisje van 8 in gesprek geraakt en samen zijn ze tot een definitie van Leven met Jezus in volheid gekomen..

Als je een glas hebt die vol is.. kan er niks meer bij.. maar dat hoeft dan ook niet want hij is compleet…

Wat vond ik dit een prachtige stukje… als wij een relatie hebben met Jezus, als Jezus helemaal verweven is in ons leven.. en wij ALLES van Hem verwachten en in afhankelijkheid van Hem leven… dan kan er niks meer bij maar dan hoeft er ook niks meer bij.. want dan is het goed… dan is ons leven compleet!

Compleet met onze imperfectie!

Ik blij en dankbaar dat ik kan zeggen dat ik een relatie heb met Jezus.. Hij heeft mij bij de lurven gepakt en ik heb Ja gezegd!!

Het heeft mij Bevrijding, Vergeving, Genezing, (zelf)Acceptatie en Gezien zijn gebracht!

En samen met Hem mag ik, ondanks mijn imperfectie, het leven leven dat Hij voor mij bedoelt heeft.. onderzoekend, uitstappend en verlangend uitzien naar wat komen gaat…

Samen met Jezus durf ik mijn imperfectie te omarmen!

Be Blessed!

Voeding en Herstel!


Na 15 jaar mijn Diabetes vaarwel gezegd!

Dat kan niet… echt??? Ja echt waar!!

In mijn vorige blog heb ik verteld van ons roer om, door andere voeding en eetpatroon meer kwaliteit van leven..

Na dat we dat gedaan hebben is mijn leven zeer zeker drastisch veranderd.. Na 3 maanden moest ik voor mijn half jaarlijkse controle weer naar de diabetesverpleegkundige.

Elk half jaar had ik een afspraak omdat mijn diabetes altijd slecht instelbaar was, dus ook dit keer ging ik naar mijn afspraak.. alhoewel… ik ging er wel anders heen.. eigenlijk voelde ik mij enthousiast maar het was ook best wel erg spannend.. hoe zouden mijn bloeduitslagen zijn??

Had mijn strenge dieet geholpen???

Ik kwam die ochtend bij haar en ze vroeg hoe het ging.. ik zei met een brede glimlach “goed.. erg goed zelfs” ze zei ik zie het… wat is er gebeurd??

Ik dacht dat vertel ik je zo.. maar eerst wil ik mijn bloeduitslagen weten…

Voordat ik bij haar kom moet ik altijd mijn Hba1c laten prikken, dat is de gemiddelde bloedsuiker waarden.. hier was ik erg nieuwsgierig naar.. hoe dat zou zijn…

Ik vroeg aan haar wat de bloeduitslagen waren en ze zei met een lach…..

Die zijn goed!!!!

Pfff…. opgelucht haalde ik adem..

Yesss.... dit had ik maar weer in de pocket... 

Drie maanden daarvoor had ik namelijk van haar extra medicatie gekregen omdat de suikers weer gestegen waren.. wat bij mij heel normaal was.. ontregelde suikers…

En nu waren ze goed… in mijn hoofd dankte ik Jezus voor dit goede nieuws… dit wonder!!

Ze zei tegen mij “De medicijnen hebben hun werk goed gedaan.. maar nu moet je daar maar weer mee afbouwen anders kom je straks te laag en krijg je last van hypo’s”

Ik moest inwendig heel erg lachen want toen ik die extra medicatie had gekregen was ik net begonnen met ons nieuwe leefstijl.. en wilde dat eerst een kans geven voordat ik die extra medicatie zou nemen… dus de bloeduitslagen van nu waren eigenlijk bloeduitslagen zonder (diabetes) medicatie…

Ze zag waarschijnlijk mijn binnenpretje en dacht dat dit was omdat ik erg blij was dat de suikers zo gezakt waren.. natuurlijk was ik ook daar ontzettend blij om… maar ik vertelde haar dat ik eigenlijk ergens anders om een binnenpretje had… ik zei tegen haar: “Dit zijn bloedwaarden met geen enkele (diabetes) medicatie.. ze sloeg van verbazing haar hand voor haar mond en zei: “wat zeg je??”

Ik vertelde haar wat er de afgelopen maanden was gebeurt..

Lees mijn vorige blog “Het Roer om”

Ze vond het geweldig en zei dat ik de medicatie dan maar niet meer moest nemen.. toen zei ik tegen haar: “Dan heb ik nu dus geen diabetes meer”

Ze vertelde dat je hier in Nederland altijd de diagnose houdt die je eens hebt gekregen..

Hihi vertel mij wat!

Daar weet ik helaas alles van… en het is een heidens karwei om er weer vanaf te komen…

En zei ze: Als je eenmaal de diagnose Diabetes hebt dan hou je die ook want je blijft altijd gevoelig voor diabetes.. dus daar kom je nooit meer vanaf.. dus ik wil je blijven volgen met elk half jaar de controles..

Ik dacht.. dat is toch bizar... als ik met voeding mijn diabetes de rug toe kan keren dan heb ik toch geen diabetes meer???  

Ach dacht ik… dat is Nederland.. ik laat het maar zo.. ik weet namelijk wel beter en voel mij ook stukken beter… zonder medicatie.. en die controles overleef ik wel.. natuurlijk is het in het begin belangrijk om te kijken hoe het lichaam zich hersteld, maar om te zeggen dat je nooit meer van je diabetes afkomt vind ik toch wel echt een stap te ver!

Mijn Jezus is namelijk veel sterker en groter dan al die diagnoses.. Hij doet de wonderen en geeft soms wijsheid en kracht en mensen om je heen om de wonderen tot stand te brengen!

Nog wel een kleine Note.. “Ik vindt het op den duur dan wel gewoon geldverspilling.. als je dus voor “niks” op controles moet komen.. hoe zo dat de zorg te duur wordt.. dus ga daar na een tijdje toch echt wel wat van zeggen..

De Reumatoloog…

Kort na dat ik bij de diabetesverpleegkundige voor controle was geweest moest ik ook naar de reumatoloog voor mijn SLE/SJÖGREN en Fenomeen van Raynaud..

Hier ging ik opnieuw erg verwachtingsvol heen.. na de uitslag bij de diabetesverpleegkundige was ik natuurlijk erg benieuwd wat de uitslagen waren bij de reumatoloog en wat de reumatoloog zou zeggen van mijn nieuwe leefstijl!

Aangekomen bij de reumatoloog kreeg ik de standaard vragen, hij vroeg hoe ik mij voelde en ik zei met een blij hoofd “GOED” hij zei tegen mij dat het te zien was… en vroeg hoe het kon dat het ik zo blij zei dat het GOED ging..

Opnieuw vroeg ik of ik eerst de bloeduitslagen mocht weten voordat ik verder ging vertellen waarom ik mij zo goed voelde… hij vond dit prima en vertelde de bloeduitslagen en zei dat hij eigenlijk heel erg verbaasd was dat de bloeduitslagen er zo prima uitzagen… geen ontstekingen meer..

Wederom haalde ik opgelucht adem en vertelde ik hem wat er de afgelopen maanden was gebeurt..

Ook vertelde ik hem dat ik helemaal geen pijn meer had in mijn gewrichten, dat ik geen ontstekingen meer had in mijn mond, geen blaasontstekingen meer had enz enz..

Ook hij was stomverbaasd.. maar ook erg enthousiast.. hij zei iedereen zou dit moeten doen om te kijken wat er qua kwaliteit te behalen valt…

Ik weet dat mijn auto-immuunziektes niet makkelijk te verslaan zijn.. ook niet met voeding en voedingssupplementen.. gelukkig ben ik al een heel eind op weg…

SLE is een bindweefsel ziekte met ontstekingen en ik merk dat mijn lichaam erg ontstekingsgevoelig is.. ik hoef maar even over de schreef te gaan met voeding die ik eigenlijk niet moet nemen en ik heb direct ontstekingen op mijn gewrichten.. dat is wel iets waar ik heel erg voor moet waken.. en dat vergt discipline.. helaas ontkom je er met de huidige voeding in deze wereld bijna niet aan dat je wel eens iets eet wat je lichaam niet kan hebben.. daarnaast hebben deze aandoeningen ook veel last van invloeden van buitenaf.. zoals het weer, zonlicht, vocht, kou… maar ook stress, vermoeidheid enz enz..

De reumatoloog zei dat ik de Plaquenil ook niet meer hoefde te nemen want hij wilde mij over een half jaar weer zien om te kijken wat ik allemaal met voeding nog zou kunnen bereiken.. hij was erg enthousiast.. en wat was ik hier blij om want er zijn ook artsen die erg sceptisch zijn bij alternatieve behandelingen… maar gelukkig heb ik een “goede” reumatoloog gevonden die er voor open staat… wij zien uit naar het vervolg..

Lukt het om ook de SLE te handelen met voeding?? 
Een enorme uitdaging!!! Maar eentje die ik wel aanga en waarin ik erg benieuwd ben hoever ik ermee kom! 

Ik krijg wel zilverhandschoenen voor mijn Fenomeen van Raynaud.. die moet ik 24 uur per dag dragen.. mijn vingers/handen mogen niet meer koud worden anders gaan de vaatjes nog verder achteruit.. elke keer als ik een aanval krijg gaan de vaatjes achteruit..

Ook slikte ik al een half jaar antibiotica voor mijn blaasontstekingen maar was daar na mijn 3 dagen vasten ook mee gestopt.. en had geen blaasontsteking meer.. maar na een aantal maanden kreeg ik weer blaasontsteking en ik dacht hoe pak ik dit nou aan?

Ik heb contact met Ron van Vita Nova opgenomen en die zei… “Ga even naar de Kruidvat voor Vitamine C kauwtabletten van Roter.. daar kauw je 2 dagen elke dag drie keer een handje vol op.. en dan moet het beter worden of over zijn, anders moet je even naar de huisarts voor toch weer antibiotica..

het lastige is dat ik niks van mijn blaasontstekingen voel.. het doet geen pijn.. aan de ene kant is dat fijn maar aan de andere kant merk ik het pas als het al dicht naar mijn nieren is gestegen en ik vreselijke buikpijn krijg..

maar zo gezegd zo gedaan.. ik heb de aanwijzingen van Ron opgevolgde en na 2 dagen was de blaasontsteking weg..

Als je blaasontsteking hebt dan heb je te weinig ascorbinezuur om er tegen te vechten.. dus moet je even een boost ascorbinezuur nemen en dat zit in vitamine C..  

Ik was een blij mens

Het is zo fijn om te merken dat God mensen op je pad zet die je wegwijs maken.. waar je terecht kunt voor tips en die je dan weer verder op weg helpen om het zelf te doen!

Als je het maar weet!

En ja dan heb ik nog met een aandoening te dealen en dat is mijn gegeneraliseerde dystonie..

Ik slik na mijn vasten ook geen Baclofen meer en dit gaat goed, maar als ik teveel stress ervaar dan merk ik direct dat mijn lichaam reageert dat mijn spieren reageren.. of te wel verkrampen… dus moet ik erg letten op mijn balans qua activiteiten en ontspanning…

Ik moet goed mijn nachtelijke rust pakken en dit lukt wonderwel ontzettend goed.. en dat is wederom echt een wonder… ik slaap weer als een os!

Mijn hele leven ben ik een slechte slaper geweest.. nachten lag ik wakker... in mijn periode dat ik erg ziek was en zwaar onder de medicijnen zat zij een arts dat een paard er van omver ging maar ik ging gewoon door.. was niet in slaap te krijgen..  onvoorstelbaar.. (zegt wel iets over mijn (wils) kracht trouwens)

En nu…. ik ruik mijn kussen en ben weg.. ook vindt ik het nu echt heerlijk om op bed te gaan en te gaan slapen..

Ik merk wel dat mijn lichaam nu dus tot rust komt en extra slaap nodig heeft!

Ik ben erg benieuwd waar ik in januari sta.. ik merk dat mijn lichaam elke dag een stukje verder hersteld.. het gaat langzaam vooruit.. maar dat is niet erg.. het belangrijkste is dat er herstel in zit..

Pijn heb ik niet.. ehh… nou oké.. mijn rug is alles behalve blij met mij.. maar dat is een skelet probleem… die protesteert nog steeds behoorlijk en moet ik echt rekening mee houden..

Als ik mij aan mijn drie punten houdt.. dan ben ik goed op weg!

  • Zo goed mogelijk op mijn voeding letten..
  • relaxt door het leven..
  • En de balans bewaren in activiteiten en ontspanning!

Al met al ben ik een “BLIJ en DANKBAAR MENS”

Be Blessed!

Het Roer Om…


1 Tessalonicenzen 5:24 God wil dat jullie bij Hem horen. Hij is trouw, en Hij doet wat Hij belooft.

8 Weken zijn we nu bezig… en wat is er sindsdien al veel gebeurt..

Ik kreeg zoveel vragen over onze “verandering” en wat dit met zicht meebrengt dat ik er een blog aan wil wijden..

Eigenlijk wilde ik dit al heel lang.. maar durfde nog niet goed.. eerst maar even afwachten hoe het zich ontwikkeld… je weet maar nooit..

Zo vaak teleurstellingen meegemaakt

Maar van binnen ben ik gewoon super enthousiast… mensen die mij persoonlijk kennen weten hoe heerlijk enthousiast ik soms kan zijn.. maar door de teleurstellingen en moeiten van het leven is dat af en toe ingeperkt en durf ik niet meer zo goed..

Maar alle gekheid op een stokje..

IK BEN SUPER ENTHOUSIAST

En wil het heel graag met jullie delen.. ja… nu wordt je nieuwsgierig hé… nou ik zal je niet langer in spanning laten..

Wij hebben onze leefstijl veranderd… compleet onze voeding omgegooid en de medicatie omgegooid en overgestapt op voedingssupplementen.. en met de voeding ook ons dagelijks eetpatroon veranderd..

En wat werpt het nu al veel vruchten af bij ons allebei.. niet alleen lichamelijk door kilootjes te verliezen maar ook geestelijk…

Hoe we hier dan zo bij zijn gekomen.. natuurlijk weet je wel dat bepaald eten vandaag de dag niet goed is.. ik kookte al veel en vaak zonder pakjes en zakjes en veel verse voeding.. maar precies wist ik het eigenlijk niet en deed maar wat ik dacht dat goed was… en natuurlijk was dit al prima.. totdat we in contact kwamen met vrienden bij ons in de kerk..

Hij is Orthomoleculair klinisch PNI therapeut  en zij voedingscoach.. Ron Grit en Wanda Bronkhorst-Grit.. zij hebben een bedrijf in Arnhem  https://vitanovamedicalcentre.nl/ 

Wij kwamen met hun in gesprek op best wel bijzondere wijze.. en ze vroegen ons of zij ons mochten helpen om te kijken of wij qua voeding en leefstijl iets aan ons kwaliteit van leven en misschien herstel van van ons lichaam konden doen.

Ik vond het wel een enorme uitdaging..

Maar mijn man zag het ook wel zitten… hier was ik erg blij om, omdat het voor hem veel moeilijker is om te switchen van leefstijl dan voor mij vanwege zijn cognitieve problemen.. maar het geluk/voordeel is dat mijn man zich helemaal kan focussen op iets als hij er helemaal voor wil gaan… onbewust hielp hij mij enorm om de uitdaging aan te gaan.. en met de hulp van Ron en Wanda waren er eigenlijk geen belemmeringen meer wat ons tegenhield om er voor te gaan..

Gelukkig hoefde ik het niet alleen te doen.. ik had een back-up waar ik op terug kon vallen.. want hoe doe je het dan.. wat mag wel wat mag niet..

Ze zijn op een avond geweest en eerst nam Ron met ons een test af.. via een staafje in de hand die gekoppeld was aan de computer kregen we na vijf minuten te zien wat er goed ging in ons lichaam en wat niet… Bij mij sloeg de grafiek af en toe flink in het rood/oranje… ik bleek zieker te zijn dan mijn man…

Hier schrok ik best wel van.. ik dacht dat het mij wel aardig ging.. op mijn chronische pijn en kwalen na.. maar daar had ik al geleerd mee om te gaan.. en de pijngrens verleg je steeds… ik ben ingesteld met “niet piepen maar doorgaan”.. oeff…nog steeds deed ik mijn lichaam te kort.. alleen onbewust.. want als je het niet weet kun je er ook niets aan doen….

Er kwam uit dat mijn lichaam nog vol vergif zat...

slik…

Een enorme nasleep van al die medicijnen die ik in het verleden heb geslikt.. dit kun je in mijn blog https://lovehealsallthings.blog/2016/01/28/mijn-getuigenis-waar-mijn-ommekeer-is-begonnen/(opent in een nieuwe tab)… lezen..

Nog steeds is mijn lichaam dus aan het vechten tegen dit vergif.. door verkeerde voeding tekort aan juiste voedingstoffen en verkeerde leefstijl blijf ik ziek.. blijf ik kwakkelen.. en komen er steeds meer auto-immuunziektes bij… 24 uur per dag pijn waar je nauwelijks mee om kunt gaan

Eigenlijk is het ook logisch dat ik zieker ben dan mijn man, ik heb al ruim 30 jaar te kampen met chronische ziektes en mijn man eigenlijk nog maar 3 jaar…

Maar toch….

Ook herinnerde ik mij een Internist die in 2001 geopperd had dat er met mij lichamelijk iets aan de hand was dan geestelijk.. en dat ik met alle medicijnen moest stoppen want hoogst waarschijnlijk had ik een stofwisselingsstoornis waardoor ik steeds zieker werd.. maar niemand heeft hier ooit iets mee gedaan… ik wist dit niet… totdat ik het in mijn dossier las

Ik moest best wel even slikken en voelde ook een enorm verdriet en boosheid opkomen.. ik slikte even en herpakte mijzelf weer… waardoor het gevoel gauw weer weg zakte… kan er toch niks meer aan veranderen.. ik moet nu dealen met de huidige situatie en mijn toekomst.. terug kijken helpt niet en ik zak alleen maar weg in een onbegrijpelijk moeras..

Ze vertelden ons wat er anders moest met ons leef en eetpatroon.. ze legden ons uit dat ons immuunsysteem de hele dag “AAN” staat.. dit komt omdat je steeds eet, vaak 3x per dag.. en dan al die tussendoortjes.. inclusief koffie en thee, “want koffie en thee is ook eten” waardoor je lichaam nooit rust krijgt om alles te verwerken en te herstellen..

Je lever en andere organen maken zo overuren en raken overbelast.. Ons dagelijks leef(eet)patroon moest drastisch om… en als eerst…

Ik moest eigenlijk drie dagen vasten.. alleen water…

Ik zei dat ik dat helemaal niet erg vond.. want trek had ik eigenlijk nooit en werd alleen maar vreselijk moe na een maaltijd.. en ben zomaar vol.. toen legde Ron uit dat mijn lichaam voortdurend staat te loeien en te vechten…. daardoor raak je uitgeput.. en oververmoeid.. en zo kom je in een vicieuze cirkel terecht.

Ook voor mijn man is er misschien wel meer kwaliteit van leven mogelijk.. de ziekte is menselijkerwijs niet te genezen maar jullie kunnen misschien wel iets aan de kwaliteit van het leven doen.

Verbetering van kwaliteit van leven daar gaan we voor.. 

Zo gooiden we op 30-04-2019 het roer om

Eerst dus drie dagen vasten…(ik alleen hoor mijn man hoefde dat niet) alleen maar water… en geen water uit de kraan… daar zit teveel troep in.. het is schoon maar ook veel rommel toegevoegd om het schoon te houden.. rommel waar ons lichaam nou niet op zit te wachten…

Advies was om water te drinken van de Lidl.. Saskia met licht blauwe dop (zonder bubbels) hier zitten wel heel veel vitaminen en mineralen in.. dit was voor mij de eerste eyeopener.. ik dacht namelijk dat water uit de supermarkt zoals spa blauw… het beste was maar daar zit niks in.. maar dat is het em nu juist…

Wij krijgen te weinig vitaminen en mineralen binnen door wat wij eten vanuit de supermarkt, vanuit de fabriek.. daar is al zoveel uit gefilterd… helaas..

Dus op naar de Lidl voor de flessen water.. het proeft een beetje ziltig maar niet storend.. ik had er totaal geen last van.. en vaak doe ik er een schijfje citroen in of blaadjes munt, of schijfje komkommer..

De drie dagen vasten gingen prima.. ik had helemaal geen trek… voelde mij ook helemaal niet slap worden of iets dergelijks… ik moest ook alle medicijnen laten staan die ik op moment slikte want op een lege maag moet je geen medicijnen slikken.. en zeker niet de Metformine voor de diabetes want dan krijg je hypo’s..

Ik merkte dat mijn lichaam tot rust kwam.. en ik voelde mij heerlijk.. ook het slapen ging goed.. alleen mijn lever ging koken en hard aan het werk tussen 1.00 en 3.00 s’nachts.. dit uitte zich in ongelofelijk veel jeuk en ik had het ontzettend warm..

Ondertussen ging het eten koken voor mijn man gewoon door en ging ik op internet zoeken naar passende recepten.. we hadden van Ron en Wanda een kaart gekregen met daarop wat we wel en niet mochten eten..

Nu de recepten nog….

Na een beetje Google kwam ik op een website met heel veel recepten… Mealplanner Hier staan veel Paleo en Keto recepten op.. deze diëten komen dicht bij ons nieuwe “dieet” en als er dan ingrediënten op staan die wij niet mogen dan pak ik de kaart er bij en met een beetje creativiteit zoek ik dan een vervangend ingrediënt.. haha dan is Google een echt vriend!!

Ik zal proberen een aparte categorie te maken met recepten.. zodat je die goed en overzichtelijk kan vinden!

Doordat ons lichaam de hele dag “AAN” staat is het beter om maar 2x per dag te eten… oeps dan denk je dat haal je nooit.. s’morgens ontbijten is toch goed?? daar start je de motor mee op.. tenminste dat is ons altijd geleerd.. maar het is beter om het zolang mogelijk uit te stellen en dan te brunchen… want zodra je gaat eten gaat jou immuunsysteem aan het werk… en dan s’avonds rond 18.00 de warme maaltijd en dan is het klaar voor die dag… en voor de rest water drinken..

Dus alles wat je wilt eten moet je eten tijdens het eet moment!

Dit is erg belangrijk zodat je lichaam de rustmomenten gaat krijgen en kan herstellen..

Tot nu toe is onze ervaring dat je lichaam dit prima aan kan.. misschien moet je lichaam er even aan wennen, maar ik kan je zeggen dat het lichaam snel went..

De drie dagen vasten ging bijzonder goed.. en vrijdagavond mocht ik weer met mijn mannetje mee eten… had voor mijn mannetje al even kunnen oefenen met recepten en hij vond het lekker.. hier was ik erg blij om want ze zeggen dat de liefde van de man door de maag gaat!

Maar mijn eerste “nieuwe” maaltijd was een ramp.. ik kreeg enorme pijnen… mijn lichaam (lees immuunsysteem) steigerde aan alle kanten, enorme pijn aanvallen.. ik stond op de kop… en wist niet waar ik het zoeken moest..

Het bijzondere was dat ik tijdens mijn vaste dagen totaal geen pijn had gehad, mijn medicijnen mocht ik niet slikken omdat ik niet at.. maar ik miste ze ook niet omdat ik geen pijn had.. ook was ik niet moe.. met de dag kreeg ik meer energie en ook werd ik mentaal helderder.. dit was voor mij een hele gekke gewaarwording…

Ron legde uit dat mijn lichaam eigenlijk ziek werd van het eten.. omdat mijn immuunsysteem dan begon te loeien kreeg ik enorme pijnen en werd ik doodmoe.. ook zat mijn lichaam vol ontstekingen.. die mede werden veroorzaakt door verkeerde voeding en te korten.. en omdat mijn immuunsysteem totaal ontregeld was en ook dat veroorzaakte weer vreselijke pijnen.. en de vicieuze cirkel is geboren…

Na mijn slecht gevallen maaltijd heb ik weer gevast tot de volgende dag en s’middags tijdens het eetmoment eerst maar een eitje geprobeerd en dat ging goed.. en zo langzaam verder uitgebouwd..

Maar medicijnen slikte ik nog steeds niet… ik had geen pijn dus waarom dan pijnstillers slikken? ik hoopte dat ik het met voeding en supplementen kon oplossen…

En we zijn nu acht weken verder en nog steeds geen enkel “Medicijn” aangeraakt.. oja wel af en toe een paracetamol want mijn rug blijft wel een probleem tot nu toe.. logisch eigenlijk ook want dat is een “skelet” probleem en geen “immuun” probleem..

Is ook niet erg.. als je erge pijn hebt en het “nog” niet alleen op te lossen met voeding of voedingssupplementen ga dan wel naar je arts.. maar probeer het eerst op de natuurlijke manier..

We hadden afgesproken dat we na drie weken weer getest zouden worden om te kijken of we resultaten hadden geboekt… want als het lichaam het niet meer oppakt dan is het ook niet goed om door te gaan.. het heeft wel met doorzettingsvermogen te maken en dat is niet altijd makkelijk om op te brengen.. en ze wilden ook eerlijk naar ons toe zijn.. wij waren gewoon flink ziek en dan is het de vraag of het lichaam nog om wil…

Oef wat vond ik het spannend… het was nu er op of eronder.. kon ons lichaam nog herstellen of was het verkeken zaak…

De test werd afgenomen.. en wat zagen we tot onze blijdschap dat sommige Rode grafieken nu in het oranje zaten of al in het blauwe en dat sommige punten die niet goed waren helemaal niet meer in de grafiek voorkwamen.. dit betekende dat als het niet meer te zien is in de grafiek er ook niet meer is als probleem… waar je wat aan moet doen…

WAUW… voor ons was kwaliteit van leven nog wel degelijk haalbaar!!

Sommige punten waren minimaal, maar waar ik van stond te kijken was dat mijn diabetes weg was… de grafiek van Insuline intolerantie was niet meer te zien dus ook niet meer en probleem… Onvoorstelbaar… in 2004 ben ik gediagnosticeerd met diabetes type 2 en ik was moeilijk instelbaar.. heb overdosissen insuline gespoten en nu gelukkig alleen nog maar medicijnen..

Mijn Diabetes is door voeding en leefstijl niet meer aanwezig!

Dit alleen al na drie weken… Bizar gewoon… maar zeker een motivatie om door te gaan…

Het herstel van onze lichaam heeft tijd nodig.. voor elk jaar ziekte moet je een maand herstel rekenen… pfff dan heb ik nog even te gaan… maar ik doe het graag want elke maand zal ik mij gezonder voelen.. energieker.. en ik ben nog veel te jong om het hier bij te laten… het is een kwestie van lange adem en doorzettingsvermogen…. maar de test liet zien dat er wel degelijk herstel mogelijk is…

Nu is het alleen de diabetes nog maar… maar wie weet…. 9 Juli moet ik naar de Reumatoloog en dan ben ik toch zo benieuwd wat de bloeduitslagen van de SLE en Sjogren zijn… durf er bijna niet aan te denken… en wacht het rustig af.. maar stiekem diep in mijn hart leeft een diep verlangen naar herstel…

Die avond was ik een blij en dankbaar mens en nog meer gemotiveerd om door te gaan!

God heeft mij bij mijn bevrijding een belofte gedaan… ik zal je volledig herstellen en ik ben er steeds in blijven geloven… en blijf ook op die belofte staan.. heb altijd gezegd… herstel zal er komen.. wanneer weet ik niet maar Hij heeft het mij beloofd en Wat Hij beloofd gaat Hij ook doen als ik maar blijf vertrouwen op Hem! Dit staat zwart op wit in zijn woord (Bijbel)

https://www.debijbel.nl/link/xLY3E2PD 1 Tessalonicenzen 5:24 God wil dat jullie bij Hem horen. Hij is trouw, en Hij doet wat Hij belooft.

Dit is mijn houvast..

Ook al wankelt alles onder je voeten.. dreig je te zinken.. Hij is trouw aan Zijn belofte.. Hij houdt je vast..

Twijfel ik dan nooit?!?!

Zeker wel… niks menselijker als twijfel.. en is ook helemaal niet erg want in die twijfel groei je vaak nog dichter naar Hem toe..

Be Blessed!

 

Syn moaiste Roas…


Ik kon het niet laten…

Deze kwam binnen dus ik moest er een afbeelding van maken!

Dit werd vanavond gedeeld…  Praise United Friesland 2019   (link naar het bericht op de site van Martin Brand)

Dit lied wordt gezongen tijdens Praise United Friesland 2019 in Veenklooster in het Pinksterweekend onder leiding van Martin Brand…

De schrijver stond er niet bij maar het wordt gebracht onder leiding van Martin Brand!

Het is geschreven in het fries op de melodie van  “The Rose”

Syn moaiste Roas

 

‘k Sjoch it ljocht om de minsken

‘k fiel de waarmte fan myn Heer

‘k sjoch syn wúnderen yn de maaitiid en de simmer eltse kear

 

‘k Fiel de leafde soms ek brekke

Elk had syn striid yn ’t hert

Dan jout Hy op ‘nei Syn leafde

En jout kracht yn de libbensstriid

 

Ek al fielst dy sa allinich

Hy nimt dy by de hân

Hy lit nooit los wat Hy begûn is

‘k sjuch de leafde in Syn ljocht

‘t Is sied dat Hy dan siedzje

’t is sied foar ieders hert.

En dyn leafde sil ek skine

Jou it troch dat is nooit ferkeart

 

Mar soms wurdt it tige Tsjuster

En de wei is lang te gean

Sjuch inoar in de eagen

En lit de leafde floeie

En betink dan dat ús Heit 

’t Sied siedzje yn elts syn hert

‘t Is dat sied dat yn ús hert groeit

Do bliuwst foar Him syn moaiste Roas……

 

“Vrij” vertaald naar het Nederlands…

 

‘k zie het licht om de mensen

‘k Voel de warmte van mijn Heer

‘k zie Zijn wonderen in het voorjaar en de zomer, elke keer

 

‘k Voel de liefde soms ook breken

Een ieder heeft een strijd in ’t hart

Dan geeft Hij opnieuw Zijn liefde

En geeft kracht in jou levensstrijd!

 

Ook al voel jij je alleen

Hij neemt je bij de hand

Hij laat nooit los wat Hij begon

Ik zie de liefde in Zijn licht

’t Is het zaad dat Hij dan zaait

Het zaad voor ieders hart

En jouw liefde zal ook schijnen

Geef het door, dat is nooit verkeerd.

 

Maar soms wordt ’t heel erg donker

En de weg zo lang te gaan

Zie elkaar dan in de ogen

En laat de liefde vloeien

En bedenk dan dat jouw Vader

Het zaad zaait in ieders hart

’t is dat Zaad wat in jou hart groeit

Jij blijft voor Hem Zijn mooiste Roos!

 

Be Blessed!