Houd vol… Ik ben met je!


Momenteel gaan er op Facebook meerder challenge rond.. sommigen zijn leuk, anderen minder leuk.. sommigen zijn een uitdaging en sommigen is gewoon om even je zinnen te verzetten.. al met al… het is een leuk tijdverdrijf..

Totdat ik vanmorgen deze challange te zien kreeg en ik vond het een hele mooie!

Ze deelde de challange.. om vandaag een Bijbeltekst te delen die je vandaag aansprak en te vertellen waarom!

Wat is het trouwens geweldig om te zien en te ervaren hoe de wereld zich ontpopt, zoals Hij het heeft bedoelt!

Niet IK maar SAMEN!!

En je begrijpt uiteraard dat ik hier graag aan mee doe!!

Onderstaande tekst kwam in mij op na dat ik vanmorgen de dienst had gekeken van onze eigen kerk en erachteraan een dienst van Opwekking..

"Ik gebied je dus: wees vastberaden en standvastig, laat je door niets weerhouden of ontmoedigen, want waar je ook gaat, de HEER, je God, staat je bij."

https://www.debijbel.nl/link/NL4mBPrJ

“Ik gebied je dus: wees vastberaden en standvastig, laat je door niets weerhouden of ontmoedigen, want waar je ook gaat, de HEER, je God, staat je bij.”

Bij beide diensten kreeg ik de bemoediging

“Houd vol!!”

Hier werd ik door geraakt… want dat zegt nogal wat in deze tijd om vol te houden… om door te gaan… en je niet te laten ontmoedigen..

Makkelijk?? Nee!!

Mogelijk?? Ja.. met Hem..

Ik kan het namelijk ook niet alleen.. als je het nieuws volgt dan kun je wel depressief en ontmoedigt raken.. het is alleen maar Corona.. en natuurlijk is het erg.. is het verschrikkelijk wat er gebeurt.. wereldwijd.. het verdriet en onmacht bij de mensen… maar ook de angst… de angst om er alleen voor komen te staan… hoe houd ik alle ballen in de lucht.. maar ook de angst om alleen te sterven als de corona jou in de greep heeft en de medici niks meer voor je kan doen.. en dan het eenzame gevoel wat uit die angst voortkomt…

Ik weet dat er ontzettend veel mensen bang zijn.. angst ervaren.. en sommige angsten zijn ook reëel…

Als je de beelden op tv ziet, uit Italië.. uit Spanje dan slaat de schrik je ook om het hart..

Dan valt echt letterlijk alles om je heen weg, dan sta je er alleen voor.. misschien nog een hand van een verpleegkundige..

Dit is een schrikbeeld van menig mens hier op aarde..

En dit raakt mij… ik weet hoe het voelt om zo verlaten te zijn.. en leef met al die mensen mee die dit mee moeten maken.. dan huilt mijn hart en roep ik Jezus aan… “Ontferm U Heer over al deze mensen”...

Verlaten zijn is in mijn ogen een van de ergste trauma’s die iemand mee kan maken… wij zijn namelijk niet gemaakt om verlaten te worden.. om alleen over te blijven.. Toen Hij de wereld schiep, schiep Hij ook twee mensen om elkaar tot hulp te zijn….

Wat is het trouwens geweldig om te zien en te ervaren hoe de wereld zich ontpopt, zoals Hij het heeft bedoelt!

Niet IK maar SAMEN!!

Het verlaten zijn heb ik helaas ook gekend, niet door een of ander naar virus maar door letterlijk opgesloten zijn.. meerdere keren… dat er niemand bij je kan komen.. waardoor echt letterlijk alles weg valt en je alleen met je zelf overblijft..

Heel lang heb ik geworsteld met deze angst, met deze verlatenheid.. en het eenzame gevoel wat daaruit voort komt.. en jaren heb ik die verlatenheid bij mij gedragen…

In die periode schoot het regelmatig door mijn hoofd dat ik mij een beetje kon indenken hoe Jezus zich heeft gevoeld… in deze periode richting Pasen denken we daar vaak aan..

Op dat moment gaf het mij geen troost.. ik werd er alleen maar verdrietiger van en begreep er niets van.. waar was Jezus dan??

Maar er is hoop…

Jezus….

Want in deze vreselijke angst/verlatenheid is er 1 Iemand die wel bij mij kon komen… die mijn geroep wel hoorde…

Jaren later heeft Hij mij laten zien door gebed dat Hij er wel degelijk was.. die bevestiging had ik zo nodig om deze trauma een plekje te kunnen geven…

We ervaren het niet altijd op het moment zelf…

Maar wat is die bevestiging voor mij van onschatbare waarde geweest, gewoon omdat ik van toen af aan wist dat Hij er altijd is… wat er ook gebeurt.. wat je ook mag overkomen..

Hij is er bij!!

Deze Jezus laat ons niet alleen staan als wij er om vragen.. Hij geeft wat wij nodig hebben… omdat Hij weet wat wij nodig hebben om door te kunnen gaan.. om vol te houden…

Hij hoort je wel degelijk als niemand je meer hoort.. Hij komt naast je zitten als je hem aanroept.. ook al ervaar je het niet.. laat het dan in je gedachten en hart dalen zodat het een zeker weten wordt!

Hij mag je wel vastpakken want het virus kan Hem niet raken!

Mijn omstandigheden waren niet direct veranderd, maar de verandering in mij zelf was begonnen…

Het is zo belangrijk vooral in deze tijd dat je zeker weet dat Jezus er altijd is.. dat Hij nooit van je zijde wijkt of kan wijken.. want Hij woont in jou hart als jij JA tegen Hem hebt gezegd..

Wat een enorme bemoediging om dit zeker te weten..

Nooit meer alleen.. ja ook als het doek valt..

Ik ben niet bang… want ik weet waar ik naar toe ga als mijn doek gaat vallen..

Natuurlijk hoop ik dat het doek nog lang niet valt… dat mij nog meer dagen zijn gegeven om er te zijn voor een ander.. ik zelf heb het gevoel dat mijn leven pas is begonnen…

Maar valt mijn doek dan weet ik ook dat het goed is.. want mijn God heeft het beste met mij voor.. en ook met jou… want tegelijk weet ik dat Hij dan ook weer zorgt voor de ander…

Natuurlijk zal ook ik door een worsteling moeten, vooral om de mensen die mij dierbaar zijn en die ik achter moet laten.. maar die laat ik achter in de wetenschap dat er een God is die voor hen zorgt..

Want ik ken een liefdevolle God, niet een God van angst, niet een God die ziekte geeft.. nee ik ken een God die van ons houd en voor ons zorgt als wij ons door Hem willen laten verzorgen!

Mijn gedachten gaan uit naar al die mensen die in angst leven.. die verlatenheid kennen… en die eenzaam en alleen sterven…

Ik bid voor de mensen die nu in doodsangst, of moederziel alleen in een ziekenhuis liggen, of de ouderen en jongeren die in een verpleeghuis verblijven zonder dat ze bezoek mogen ontvangen, de mensen met een beperking die er niks van snappen wat er gebeurt en zich daardoor zo verlaten voelen.. voor de kinderen die in een onveilige situatie leven, voor de relaties die onder spanning komen te staan, voor relaties waar het ook onveilig is, dat Jezus in genade zich ontfermt over jou!!

Dat Hij zichzelf gaat openbaren aan jou als jij deze Jezus ook wilt leren kennen, of dat je Hem gekend hebt… maar ook als je Hem wel kent…

Hij staat met open armen op een ieder te wachten.. wie of wat je ook bent!!

Hij wacht geduldig op jou..

Johannes 3:16 Want God had de wereld zo lief dat hij zijn enige Zoon heeft gegeven, opdat iedereen die in hem gelooft niet verloren gaat, maar eeuwig leven heeft.

https://www.debijbel.nl/link/nJzzgO1J

Af en toe trekt Hij wel eens aan je jasje, want Hij houd zoveel van jou dat Hij niks liever wil dan dat jij bij Hem komt schuilen.

Ik hoop dat voor jou deze tekst, die mij vandaag zo bemoedigt heeft, ook jou mag gaan bemoedigen, waardoor wij het samen gaan volhouden en wij ons niet laten ontmoedigen… wat wij ook nog voor de kiezen gaan krijgen!

Hij is erbij!!

En stel dat het doet valt.. wees dan niet bang.. het is nooit te laat om Ja tegen Jezus te zeggen.. Hij wacht…

Als je Hem kent dan wordt sterven winst!!

Be Blessed… en pas goed op elkaar!

Niet IK maar SAMEN met HEM!!

Wat kunnen we zelf?


Onderstaand stuk las ik op Internet en wil ik graag met je delen..

Als je op deze link Waarom leren we onze mensen niet… klikt kom je op de officiële site..

Een goede blog over hoe wij eigen immuunsysteem kunnen versterken.. Waarom horen we hier niks over van de hoge heren…

Medicatie is er niet.. Maar dat betekend niet dat er niets te doen is aan het coronavirus..

We kunnen zelf juist veel doen!

Helaas krijgen we die tips niet mee vanuit Den Haag.. Maar gelukkig zijn er artsen die dit wel durven vertellen..

En ons juist willen leren wat voor rijke natuur we hebben!!

Ik wil je aanmoedigen om het artikel te lezen en er mee aan de slag te gaan..

Geloof je het niet.. vindt je het maar wassen neus… dan laat je het aan je voorbij gaan..

Maar je weet niet wat je mist… En baat het niet het schaadt ook niet… want het is puur natuur!!

Onze God heeft de natuur en ons lichaam zo genieus gemaakt dat het bijna triest is dat wij daar niets mee doen.. Dat wij onze gezondheid niet daaruit halen..

Ik ben van mening dat wij God, met ons gedrag en het negeren van Zijn Grootheid, tekort doen..

Soms wordt ik er stil van hoe Groot Mijn God is..

Hij kent ons.. elke haar op ons hoofd, elk grassprietje kent Hij.. Hij Zorgt voor de musjes, ze komen niets tekort.. hoe zou Hij dan niet voor jou zorgen.. Maar soms reikt Hij ons dingen aan, wijsheid, antwoorden.. En doen wij er niks mee!

Het heeft mij tot nu toe veel en ver gebracht…

Wordt ik dan nooit meer ziek??

Oja hoor…. Maar ik merk wel dat ik minder heftig ziek wordt, dat ik er veel sneller weer ben.. En mijn lichaam is nog steeds herstellende… 20 jaar ziek kost zeker jaren herstel..

Maar hé ik herstel!!!

Maak gebruik van Zijn schepping op de juiste manier en je gaat herstellen… tegelijk geef je God de hoogste Eer en Erkenning die Hem toekomt!

Be Blessed!

Met Elkaar


Vandaag las ik een ontroerend mooi gedicht voor alle zorgenden van mensen met dementie!

Ik was ontroerd.. het zei precies hoe het nu is op de vele afdelingen… het is zwaar.. het is moeilijk.. ook voor de mensen die thuis achter blijven.. die niet naar hun partner, moeder, vader, oma of opa kunnen..


MET ELKAAR

Lieve zuster, lieve broeder,
er is hard voor jou geklapt.
Maar bij jou in het verpleeghuis
is haast niemand die het snapt.
 
Want geen partners en geen kind’ renen
geen vrienden zijn te zien.
En bewoners vragen constant:
‘Weet jij waar ze zijn misschien?’
 
Dan vertel je van het virus,
in één uur wel twintig keer.
Maar na enkele minuten
weten mensen het niet meer.
 
Mensen worden heel onrustig,
raken soms totaal van slag.
Ze begrijpen er geen snars van,
dat bezoek niet komen mag.
 
En jij zelf moet afstand houden,
maar hoe moet dat aan het bed?
Bij het wassen, bij het eten,
bij het brengen naar ‘t toilet?
 
Je mag ook geen knuffel geven,
hoewel jij dat soms vergeet.
Of misschien dat jij uit liefde
bewust die regel overtreedt.
 
Je mist hulp van mantelzorgers,
die altijd aanwezig zijn
en geliefden bezig houden
en die afleiding is fijn
 
Want dat geeft jou even ruimte
en heb jij je handen vrij
om te doen wat maar blijft liggen,
want dat hoort er ook nog bij.
 
De familie is verdrietig,
de verpleging horendol
,de bewoners zijn onrustig
niets loopt volgens protocol
 
Het zijn hele rare tijden
en het lijkt nog lang niet klaar.
Maar we gaan het zeker redden
en dat doen we met elkaar.
❤️❤️❤️
 
 
 

Met dit gedicht wil ik alle zorgenden, mantelzorgers en naasten een hart onder de riem steken.. er wordt aan jullie gedacht!

Mijn aandacht gaat ook naar de mantelzorgers, de mantelzorgers die thuis zorgen voor hun partner, hun moeder of vader, opa of oma met dementie… die niet meer naar de dagbesteding kunnen, waar de thuiszorg niet meer kan komen… waardoor alle zorg op de mantelzorger neerkomt!

Ik bid en hoop dat we VOL houden.. ondanks.. dat we hulp durven in te roepen als het echt niet meer gaat!! Ik bid dat er dan ook hulp zal zijn!!

Maar waar ligt de grens.. vooral nu… en als je zorgt voor je naaste verleg je onbewust/bewust voortdurend de grens… waarom.. omdat je elke keer bij iets positiefs denkt.. ach het gaat ook wel weer.. totdat er weer een punt komt waardoor je weer met de harde werkelijkheid geconfronteerd wordt!

En Opgeven komt niet bij een mantelzorger in welke vorm dan ook in zijn of haar woordenboek voor!

Met Elkaar!!

Samen Sterk!!

Be Blessed…

Twee handen….


Onderstaand verhaal kreeg ik toegestuurd van een lieve vriendin… een prachitg verhaal.. en wat een bemoedigend verhaal juist in deze tijd!

Een tijd waarin verdriet en zegeningen hand in hand gaan…

Mensen die geliefden verliezen door het Coronavirus, mensen die hun naasten niet meer op kunnen zoeken vanwege de social distance… onzekerheid in werk, financien.. enz enz handen vol verdriet.

Maar ook zul je vast je zegeningen ook kunnen tellen.. zegeningen om dankbaar voor te zijn.. zegeningen uit de “Goede” tijden..

Misschien moet je even denken.. even zoeken om ze naar boven te krijgen…. juist tijdens deze heftige verdrietige onzekere tijden…

Toch wil ik je aansporen om het te gaan doen… want het helpt vaak om het verdriet te verzachten zoals deze oude mevrouw in al haar wijsheid haar arts vertelde!

Twee handen….

Een oude vrouw komt bij de dokter en zegt: Ik heb één hand vol klachten.
Zal ik ze eens opnoemen?
Laat maar eens horen zei de dokter.

De eerste vinger zijn mijn verloren ouders.
De tweede zijn mijn lichamelijke klachten.
De derde vinger, dat ik zo weinig meer kan doen.
De vierde, dat ik me soms zo eenzaam voel.
De vijfde vinger, dat er om me heen zoveel bekenden weggevallen zijn.
Dat is inderdaad een hele hand vol, zegt de dokter.

Maar die andere hand dan? vraagt hij nieuwsgierig.
Dat zijn mijn zegeningen, wilt u die ook horen? vraagt ze.
Graag, zegt de arts.

De eerste vinger, dat ik elke dag voldoende te eten heb.
De tweede, dat mijn huisje in de winter lekker warm is.
De derde, dat er mensen om mij heen zijn die me helpen.
De vierde, dat ik de laatste tijd gespaard ben van nog meer ziekten en pijn.
De vijfde vinger, dat ik voldoende geld heb om mijn rekeningen te betalen.

De dokter kijkt naar beide handen. De vrouw kijkt hem aan en zegt: Hier zijn twee handen die verdriet hebben gedragen, tranen gedroogd en wel eens tot vuisten zijn gebald. Ook twee handen die weten wat leven is.

En weet u dat ik nu zo mooi vindt, wat er gebeurt als ik mijn handen vouw tot een gebed? Neen,” zegt de dokter.

Als ik bid, gebeurt er iets met mijn handen. Dan gaat mijn hand met de zegeningen naar mijn hand met het verdriet. Dan vouw ik de vingers in elkaar en dan komen de moeilijke dingen tussen de zegeningen in. En de zegeningen houden die narigheid in mijn leven tegen. Biddend breng ik mijn verdriet bij God.

Daarna tel ik de zegeningen.

Weet je, ik ben dankbaar dat ik twee handen heb, ze houden elkaar in evenwicht. Ze houden mij in evenwicht en zo is mijn leven ook minder zwaar.

De dokter knikt instemmend, vouwt de vingers van de ene hand tussen de vingers van zijn andere hand en blijft verzonken in zijn eigen gedachten zitten.

Bron onbekend

Wees altijd blij in de Heer! Ik zeg het nóg een keer: wees blij! Laat alle mensen zien dat jullie vriendelijk zijn. De Heer is dicht bij jullie. Maak je nergens zorgen over, maar vertel in gebed aan God wat je nodig hebt. Dank Hem ook voor alles. Dan zal de vrede van God, die wij met geen mogelijkheid kunnen begrijpen, jullie hart en jullie gedachten beschermen in Jezus Christus.
http://FILIPPENZEN 4:4-7 BB https://my.bible.com/nl/bible/1276/PHP.4.4-7.BB

Ik hoop en bid dat ik je mocht bemoedigen met dit verhaal..

God keek genadig naar mij om
Hij greep mij vast voor ik verdronk
En zette mij weer op vaste grond
De Heer is mijn bevrijder

Ik weet hoe lang de nacht ook duurt
God helpt mij over elke muur
Ik zie al licht aan de horizon
De Heer is mijn bevrijder

Is er iemand als onze God
Die ons liefheeft en ons verlost
Hij heeft betaald voor ons allemaal
De Heer is mijn bevrijder

Op Hem alleen rust mijn geloof
Hij brengt tot bloei wat Hij belooft
De winter wijkt en de lente komt
De Heer is mijn bevrijder

Ook als het wachten moeilijk is
Ook als ik treur om wie ik mis
Zijn liefde draagt mij door alles heen
De Heer is mijn bevrijder

Is er iemand als onze God
Die ons liefheeft en ons verlost
Hij heeft betaald voor ons allemaal
De Heer is mijn bevrijder

Hij draagt mij tot mijn de laatste dag
Laat mij niet achter in het graf
Hij wekt mij op en roept mij naar huis
De Heer is mijn bevrijder

Is er iemand als onze God
Die ons liefheeft en ons verlost
Hij heeft betaald voor ons allemaal
De Heer is mijn bevrijder

Alle eer aan God de Vader
Alle eer aan God de Zoon
Alle eer aan God de trooster
De Heer is mijn bevrijder

Alle eer aan God de Vader
Alle eer aan God de Zoon
Alle eer aan God de trooster
De Heer is mijn bevrijder
De Heer is mijn bevrijder
De Heer is mijn bevrijder

Bron: Musixmatch
Songwriters: Keith Getty

Be Blessed!

Bemoediging


Kreeg een prachtige bemoediging toegestuurd van een lieve vriendin!

Wil dit graag met jullie delen…

Als God alles kan omkeren wat onmogelijk lijkt.. zou dan voor Hem jou problemen/zorgen te veel zijn?

Hij is te vertrouwen.. enne spreek uit ervaring 😉😘

Wees bemoedigd!

Onderstaand nog een GEBED speciaal voor jou!!

Een rustig GEBED 🕊🌻🌾🌹🕊

Er is niets beter dan mensen die voor elkaar bidden. We worden niet alleen ouder, maar komen dichter bij huis!
🌻🌾🌹🕊

Dit gebed is krachtig en gebed is een van de beste geschenken die we kunnen ontvangen. Er zijn geen kosten maar veel beloningen.
🌻🌾🌹🕊
Laten we altijd voor elkaar bidden.

🌻🌾🌹🕊Het gebed
*Vader, bedankt voor elke dag dat u ons hier op aarde hebt gezegend.Dank u voor uw tedere barmhartigheden.
🌻🌾🌹🕊
Bedankt dat u ons vrienden en familie hebt gegeven om vreugde en verdriet te delen.
🌻🌾🌹🕊
Ik vraag U om mijn vrienden, familieleden, broers en zussen en degenen waar ik om geef ontzettend te zegenen, die dit nu aan het lezen zijn.
🌻🌾🌹🕊
Waar vreugde is, geef ze blijde vreugde.
🌻🌾🌹🕊 _
Waar er pijn of verdriet is, geef ze uw vrede en genade. Als er twijfel aan zichzelf is, laat dan een nieuw vertrouwen los._
_ 🌻🌾🌹🕊
Waar er behoefte is, vervul ze.
🌻🌾🌹🕊
Zegen hun huizen, families, hun gaan en hun komen.

Amen .
☘🌹💖🕊🌱🌍

Be Blessed!

MAAR DE LENTE WIST HET NIET….


Het was begin 2020…
De mensen hadden een lange donkere winter achter de rug,
Februari was een hele onrustige maand geweest met veel stormen en veel regen
De natuur was onrustig, alsof ze de mensen iets wilde vertellen, alsof ze de mensen ergens voor wilde waarschuwen…En toen werd het Maart…

Het was Maart 2020…
De straten waren leeg, de meeste winkels waren gesloten, de meeste auto’s stonden langs de kant van de weg, de mensen kwamen bijna niet meer buiten en dat over de hele wereld, landen gingen op slot, de mensen konden niet geloven dat dit gebeurde, het was zo surrealistisch…Iedereen wist wat er aan de hand was

Maar de lente wist het niet
En de bloemen bleven bloeien
En de zon scheen…De eerste mooie lentedag sinds lange tijd brak aan
En de zwaluwen kwamen terug
En de lucht werd roze en blauw
Het werd later donker en ’s ochtends kwam het licht vroeg door de ramen

Het was Maart 2020…
De jongeren studeerden online, vanuit huis
Kinderen speelden onvermijdelijk vooral in huis
Pubers verveelden zich, ouders wisten niet wat te doen
Mensen kwamen alleen even buiten om boodschappen te doen of om de hond uit te laten
Bijna alles was gesloten …Zelfs de kantoren, hotels, restaurants en bars
Het leger begon uitgangen en grenzen te bewaken
Mensen moesten vanuit huis gaan werken
Ondernemers kwamen in de problemen
De meeste kinderen konden niet meer naar school
Er was ineens niet genoeg ruimte voor iedereen in ziekenhuizen, operaties en onderzoeken werden uitgesteld…Iedereen wist het

Maar de lente wist het niet en het ontsproot
Ze draaide onverstoorbaar haar jaarlijkse programma af
Ze schonk ons haar mooiste bloemen en haar heerlijkste geuren
Het was Maart 2020

Iedereen zat thuis in quarantaine om gezondheidsredenen of preventief
Sommige mensen mochten niet meer naar hun werk, anderen móesten
Elkaar omhelzen, kussen of een hand geven was ineens een bedreiging
Iedereen moest flinke afstand tot elkaar bewaren, dat was afschuwelijk
In de supermarkt waren allerlei schappen leeg
Allerlei leuke dingen gingen niet meer door, daar werd een streep door gezet en niemand wist wanneer dat weer kon
Mensen werden beperkt in hun vrijheid terwijl er vrede was
Over de hele wereld werden veel mensen ziek en het was besmettelijk…
Er was isolatie, ziekte en paniek….

Toen werd de angst pas echt!!

En de dagen zagen er allemaal hetzelfde uit…
En de weken duurden ineens veel langer…
En iedereen hoopte dat er niet nóg meer strenge maatregelen zouden volgen…
De mensen zaten vast in een film en hoopten dagelijks op dé held…
De wereld was vertraagd terwijl het geen vakantie was, niemand had dit verwacht…Iedereen wist wat er gebeurde

Maar de lente wist het niet en de rozen bleven bloeien
De Magnolia stond in de knop
De vogeltjes begonnen aan hun nestjes

En toen…
Het plezier van koken en samen eten werd herontdekt
Iedereen gaf elkaar tips over leuke dingen die je met je kinderen kon doen
Er was weer tijd om te schrijven en te lezen, mensen lieten hun fantasie de vrije loop en verveling ontsproot in creativiteit
Sommigen leerden een nieuwe taal
Sommigen ontdekten kunst
Sommigen ontdekten dat ze niet écht leefden en vonden de weg naar zichzelf terug
Anderen stopten met onwetend onderhandelen
Iedereen had van de één op de andere dag veel meer tijd voor het gezin
Eentje sloot het kantoor en opende een herberg met slechts vier mensen
Anderen ontdekten opnieuw de liefde in hun vastgeroeste relatie
Anderen boden aan om voor kwetsbare mensen boodschappen te doen of te koken
Iedereen wist ineens wat een ‘vitaal beroep’ was, deze mensen werden helden, ze werden meer gewaardeerd dan ooit
Anderen gingen op afstand muziek met elkaar maken of zingen om op deze manier samen te zijn
Mensen kregen oog voor eenzaamheid en verzonnen dingen om er iets aan te doen
Mensen herstelden van hun stressvolle leven
Mensen die elkaar niet kenden begonnen spontaan een praatje met elkaar
Sommigen maakten vliegers van papier met hun telefoonnummer erop zodat eenzame mensen ze konden bellen
De overheid ging bedrijven en zelfstandigen helpen zodat ze niet failliet zouden gaan of mensen zouden moeten ontslaan
Gepensioneerde zorgpersoneel bood zichzelf aan om te helpen in de Zorg
Uit alle hoeken kwamen vrijwilligers, iedereen wilde iets doen
Om 20:00 uur s ‘avonds gingen mensen uit allerlei landen klappen voor alle artsen, verpleegkundigen, zorgpersoneel en mantelzorgers die keihard aan het werk waren om de zorg waar dan ook, draaiende te houden

Het was het jaar waarin men het belang erkende van gezondheid en verbinding, van saamhorigheid, van sociale contacten en misschien ook van zijn roeping, dit deed iets met het collectieve bewustzijn, dit deed iets met alle mensen…
En de economie ging bijna kopje onder, maar stopte niet, het vond zichzelf opnieuw uit
Het was het jaar waarin de wereld leek te stoppen, het jaar waarin we met elkaar in de geschiedenisboeken zouden komen…

Dat wisten we allemaal

En de lente wist het niet,
En de bloemen bleven bloeien, en de bomen liepen uit
En het werd steeds warmer
En er waren veel meer vogels

En toen kwam de dag van bevrijding…
De mensen keken tv en de premier vertelde iedereen dat de noodsituatie voorbij was
En dat het virus had verloren!
Dat iedereen SAMEN had gewonnen!!!
En toen ging iedereen de straat op…
Met tranen in de ogen…
Zonder maskers en handschoenen…
De buurman werd geknuffeld, alsof hij een broer was
En de wereld was mooier en liefdevoller geworden
En de mensen waren humaner geworden
En ze hadden weer waarden en normen
De harten van mensen waren weer open, en dat had positieve gevolgen
Doordat alles stil had gestaan kon de aarde weer ademen, ook zij was genezen van wat de mensen háár veel eerder hadden aangedaan

En toen kwam de zomer….
Omdat de lente het niet wist
En hij was er nog steeds
Ondanks alles
Ondanks het virus
Ondanks de angst
Ondanks de dood

Omdat de lente het niet wist,
leerde iedereen
de kracht van het leven…

Susan Blanco (De Taalrecycler) raakte geinspireerd door het origineel van Irena Vella. Zij heeft er een eigen switch aangegeven, gebaseerd op het leven in Nederland tijdens de Coronacrisis.

Het origineel is een poëzie uit Italië en is geschreven door Irena Vella http://www.irenevella.com/

In de storm….


Als jij je alleen voelt op dit moment en dat zijn er velen vanwege Corona…
Luister dan naar dit nummer en visualiseer je zelf, als de baby die zij in haar armen houdt en waar ze mee danst!


Zo mag je weten/voelen dat Hij ook jou op deze manier vasthoudt.. gedrukt aan Zijn Hart..  ook als je nu alleen bent of voelt!


Ik bid dat je Gods armen daadwerkelijk om je heen mag gaan voelen!
Hij houdt je vast… altijd!!! Ook in de storm!
Wat een bemoediging!

Je krijgt en ervaart rust als je in contact blijft met Hem!! Op wat voor manier dan ook!

Ik hoorde vanmiddag een preek van Michelle Dusseldorp over Rust in de storm.. Hoe toepasselijk..

Ze verteld over de discipelen in de boot tijdens een zware storm waarin Jezus gewoon sliep! Hij sliep omdat hij vertrouwen had in Zijn vader, Hij was op een goede manier gehecht aan Zijn vader waardoor Hij het volste vertrouwen had dat Hem niks kon gebeuren… Zijn vader had alles onder controle!

Wat een vertrouwen…

Weet je.. ik heb er zelf ook last van.. hechtingsproblemen.. vindt het Engelse woord mooier Disconnecting.

En als je al disconnecting hebt met de ander door je verleden, of wat je hebt meegemaakt.. is het extra moeilijk om hier mee te dealen.. de huidige situatie triggert enorm mijn gevoelige plek!

Ik ben onrustig en ben mijn ritme kwijt omdat ik ineen keer niet meer in “contact” ben met de ander..

Ik was juist bezig om mij aan anderen op een gezonde manier te hechten en ineens staat dat abrupt stil!

Ik kan de ander niet op zoeken omdat ik ziek ben.. dus werken zit er ook niet.. nu is mijn werk ook stopgezet.. dagbesteding en present.. Wat erg verdrietig is voor al die mensen die juist dagbesteding zo nodig hebben vanwege hun ziekzijn en ter ontlasting van de mantelzorg(s)

Wat een druk valt er nu op de thuis situatie.. op de mantelzorger..

Als het systeem (thuissituatie) op wat voor manier dan ook ontwricht is, is de situatie op dit moment killing!

Je hebt het gevoel of val je in een diep zwart gat.. nu zou je zeggen.. je hebt zo lang te dealen gehad met je gezondheid waardoor je veel thuis zat.. en weinig sociale contacten had.. dan weet je toch wat het is??

Klopt en dat is ook mijn trigger… ik ben/was juist bezig om mij hier aan te ontworstelen.. gezonde contacten opdoen.. weer op een gezonde manier hechten aan de mensen… wat echt zo gezond is maar ook een basis geeft.. weer een basis van vertrouwen in je medemens!!

En dan nu dit… pff wat merk ik dat ik dat pittig vindt…

En dan merk je als alles om je heen weg valt.. bijna letterlijk… dan blijft er één iemand over en dat is Jezus, God de Vader!

Hoe belangrijk is dan dat je goed gehecht ben aan deze Vader… een Vader die er altijd is en blijft, onwankelbaar.. Wat een troost..

En dan merk ik.. doordat ik Hem bewust blijf opzoeken.. mijn anker in Hem is en ik daadwerkelijk gehecht ben in mijn Vader.. dat mijn Vertrouwen blindelings op Hem is.. soms heb je die bevestiging even nodig.

Niet naïef vertrouwen dat mij niks zal overkomen.. want dat kan gebeuren.. ook ik kan nog erger ziek worden.. of erger mijn man kan geveld worden.. dit omdat hij met zwakke longen erg kwetsbaar is…

Maar mijn vertrouwen is gebaseerd dat ook in deze storm Hij mij nooit alleen laat!

Ik hoop en bid voor jou dat jij dezelfde hechting mag gaan ervaren in deze God!

Zodat jij ook midden in de storm weet dat jou hoop.. jou anker en jou zekerheid en Vertrouwen in Hem is.

Zodat je zeker mag weten dat wat er ook gebeurt Hij jou nooit maar dan ook nooit alleen laat!

Ook al is het nog hard werken om in connecting te blijven met de ander… mijn connecting met Hem staat als een rots! Onwankelbaar!

Onrust.. chaos en Bidden?


Vandaag is de dag van gebed vanwege het coronavirus…

Bidden is het mooiste bijzonderste middel om te communiceren met God!

Dit kan op vele manieren, zingen, praten, bijbellezen..

En God hoort jou, Hij is bewogen door wat er in de wereld op dit moment gebeurt..

Maar…

Soms is het lastig om te bidden, vooral als je in een chaotische stressvolle situatie zit, of als je je leeg voelt omdat alles overstroomt binnen in je…

De laatste dagen ben ik onrustig, kan mijn draai niet vinden en loop als een kip zonder kop door huis.. ben totaal mijn ritme kwijt… ondertussen kan ik ook zomaar beginnen te huilen van bewogenheid, van verdriet wat ik om mij heen zie gebeuren.. ik voel de pijn die de mensen voelen..

En af en toe moet ik mij echt even van alles afsluiten om bij mijzelf en God te blijven zodat ik niet overspoelt wordt..

Op die momenten zoek ik God en praat ik met Hem en geef ik Hem mijn pijn en verdriet in de wetenschap dat Hij er raad mee weet en voor ons zorgt..

Hij heeft de hele wereld in Zijn hand!

Ik vond op Internet bij Jezus.net deze uitleg over gebed en een hulplijn om te bidden en daardoor rust in jezelf te creëren en zo gericht op God te kunnen zijn

https://jezus.nl/hoe-kun-je-bidden/

Hij is onze toevlucht, ook in deze tijd..

En ja… men zegt nood leert bidden… En dat is zo… Maar dat is niet erg.. Hij wacht op je tot je bij Hem komt… En je zorgen bij Hem neerlegt zodat Hij je zorgen over kan nemen en voor oplossingen kan zorgen…

En Hij doet dat! Hij is een God die hoort en verhoort! Niet altijd zoals wij dat voor ogen hebben.. Hij heeft vaak een veel beter plan voor ons… Wat beter bij ons past dan dat wij zien!

Ik stel mijn vertrouwen op deze God!!

Jij ook???

Ik bid het je toe met de zegen uit numeri 6:24

‘Ik wens jullie toe dat de Heer met jullie zal zijn en jullie zal beschermen. Dat Hij goed voor jullie zal zijn en voor jullie zal zorgen. Dat Hij over jullie zal waken en jullie vrede zal geven.’
Numeri 6:24 BB

Het nummer wat ik vanmorgen kreeg toegestuurd vertaald bovenstaande tekst!

Be Blessed!!

Dansen in de regen..


Ondanks de omstandigheden is altijd mijn motto geweest:

Wacht niet tot de storm voorbij is maar leer dansen in de regen!

Als de wolken huilen
Hoef je niet te schuilen
Maar mag je leren dansen in de regen

Dit nummer verwoord precies hoe ik het “meestal” ervaar.. wat ben ik blij dat LEV het in dit nummer heeft verwoord… dit is en blijft zeer zeker een van mijn favorieten..

Ik kan het daardoor niet laten om dit met jullie te delen!!

Dansen in de regen —

Er is geen hart volkomen ongebroken
Er is altijd wel een stukje weg
Je raakt er aan gewend
En je leeft er mee, ieder moment
Maar geen reden om je te verstoppen
Dat leer ik, dat voel ik elke dag

Je hoeft niet te schuilen,
Je hoeft niet te schuilen voor het leven
Zoek je geluk maar bij de Levende
Als de wolken huilen
Hoef je niet te schuilen
Maar mag je leren dansen in de regen

Er is pijn die nooit helemaal weggaat
Ik weet het, want die heb ik ook
Het slijt wat met de tijd,
Maar je raakt het niet helemaal kwijt
Maar geen reden om je te verstoppen
Dat leer ik, dat voel ik elke dag

Je hoeft niet te schuilen,
Je hoeft niet te schuilen voor het leven
Zoek je geluk maar bij de Levende
Als de wolken huilen
Hoef je niet te schuilen
Maar mag je leren dansen in de regen

Tekst & muziek: Liesbeth Koedoot & Matthijn Buwalda
Video: Henri Doornbos

Be blessed!!

Omdat mijn God Goed is…


Vorige keer schreef ik de blog “Het is stil aan de overkant”

En wat was het stil aan de overkant.. bidden lukte niet of nauwelijks.. vaak had ik geen woorden…

Toch zette ik wel door.. het verlangen naar contact met God was er nog steeds… en ook wist ik dat niet altijd het gevoel een leidraad is.. ook al leef je als hooggevoelig persoon vaak wel vanuit je gevoel.

Als ik ergens niks meer bij voel, en het stil is in mij… dan heb ik het gevoel of iets dood is.. dood om mij heen en in mij.. Voelen is voor mij Leven.. best wel lastig.. een overblijfsel van twintig jaar onder invloed zijn.. waarin ik niks meer voelde, letterlijk en figuurlijk… waardoor mijn lichaam en geest nu enorm “(hoog)gevoelig” is geworden!

En omdat nou eenmaal “gevoel” er niet altijd is.. moet je verder in Zeker Weten!

Maar goed.. waarom deze blog…

Ik heb jullie volgens mij nog niet verteld dat ik gestopt ben bij het gospelkoor waar ik bij zat, hierdoor heb ik drie maanden niet gezongen bij een bestaand koor, The Choir Company niet meegerekend.. dit zijn projecten..

Waarom ben ik gestopt… tja.. onzekerheid.. geen klik met de andere koorleden.. waardoor ik veel negativiteit ervoer.. heel erg jammer maar als je huilend thuis komt omdat het niet meer oké voelt en je op een gegeven moment niet meer durft te zingen, überhaupt je mond open te doen.. dan wordt het tijd om verder te kijken..

Ik merk dat ik bij mijzelf ook een ontwikkeling doormaak doordat ik groei, mijn verleden steeds meer een plek krijgt en ik steeds sterker wordt.. maar daardoor ook gevoeliger voor situaties die niet meer bij mij passen.. hier ben ik erg blij om.. maar het maakt ook dat je dan soms keuzes moet maken om dichter bij je zelf te blijven en doen waar jij gelukkig van wordt.. en soms betekend dat ook, dat je soms moet loslaten…

Maar ik wist ook niet goed wat ik dan moest.. ik besloot om een time-out te nemen.. misschien moest ik wel stoppen met zingen.. misschien kon ik wel niet (meer) zingen…

Die gedachte maakte mij wel erg verdrietig… want zingen is mijn lust en mijn leven.. ondanks dat het mij ook ontzettend onzeker maakt… is het ook mijn uitlaatklep..

Maar nog meer was mijn vraag wat God hierin wilde.. Wil Hij dat ik blijf zingen?? Of heeft Hij iets anders voor mij in petto.. moet ik een andere weg inslaan… allemaal vragen waar je niet zo 1,2,3 antwoord op krijgt en al helemaal niet een briefje uit de hemel..

En dan kom je ook nog in een fase dat het zo stil in en om mij heen is…

Misschien omdat ik niet meer zing??

Wie zal het zeggen…

Na vier maanden begon het toch wel weer te kriebelen en omdat het nog steeds stil was.. dacht ik misschien moet ik het maar gewoon weer doen.. zingen.. en dan zie ik wel waar het heen gaat.. het geeft mij tenslotte heel veel blijdschap!

Ik heb gegoogeld op internet naar koren dicht bij mij in de buurt.. en daar kwam ik uit op een “klein” Gospelkoor, oefenavonden op de avonden dat het mij goed uitkwam..

Ik besloot om een keer te gaan kijken..

Dit is nu 3 weken geleden.. ik kwam binnen en werd gelijk hartelijk verwelkomd.. wat mij aansprak was dat het koor niet erg groot was.. en de klik was er gelijk omdat we er vrij snel achterkwamen dat er ook friezen op dat koor zaten.. en ik zelfs in mijn moedertaal met sommige koorleden kon communiceren… Ooo en wat voelt dat goed kan ik je zeggen… even in je Memmetaal…

Maar na 2 keer mee repeteren kreeg mijn onzekerheid weer de overhand, ik ben vast niet goed genoeg… zing ik nu vals? Ben ik dat? Oohh kijk… ze kijken allemaal naar mij… oef… wat is dat gekmakend… ik weet dat het allemaal leugens zijn en dat er 1 persoon heel graag wil dat die onzekerheid mij gaat nekken en mij kapot gaat maken!

Dit mag ik toch niet laten gebeuren??

Alleen hoe kan ik daar nu mee omgaan…

Het was niet alleen mijn “nieuwe” koor.. ook mijn eventuele “nieuwe” baan/werk speelde parten.. willen ze mij wel.. kon ik wel aan hun vraag voldoen… Ehh.. ja ik heb de nodige lovende woorden gekregen… maar was dit wel echt gemeend??

Oooo wat voel ik mij dan weer schuldig als ik die gedachten heb..

Want zijn deze gedachten wel zo christelijk??

Brrrr.. hoe moest ik hier nu mee overweg??

Tegelijk bleef het stil.. af en toe schreeuwde ik het uit naar God… wil U mij laten zien wat ik moet doen?? Waar wilt U mij hebben Heer? Wat is Uw plan met mijn leven?? Ik wordt gek van die onzekerheid!!

En dan na een intensieve periode van worstelen met God werd ik vanmorgen wakker…

Meestal ga ik in bed nog even lezen.. Dagelijks Woord… mail van “Ik wonder jou” van Erik en Wilma.. en de dagelijks afbeelding van You-version!

Zo ook vanmorgen.. maar vanmorgen las ik niet eerst.. nee ik begon te bidden… en stortte mijn hele hart opnieuw bij Hem uit.. al mijn vragen.. mijn twijfels.. mijn onzekerheden kwamen voorbij.. opeens midden in mijn stortvloed van woorden zei een stem in mij… “ga maar lezen.. ik ga je een antwoord geven” zonder na te denken of te twijfelen of ik het wel goed gehoord had.. deed ik mijn telefoon open en begon te lezen..

Als eerste deed ik de You-version app open en kwam onderstaande tekst naar voren!

Wauw wat een antwoord!!

Dien de Heer met blijdschap.
Kom vrolijk zingend naar Hem toe
Psalm 100:2

Dit was een antwoord.. maar direct sloeg de twijfel om mijn hart…

Ja maar…

Ik dacht… ik interpreteer deze tekst nu natuurlijk vanuit mijn eigen gedachten en lees het door mijn eigen bril…

Ik zei gelijk.. Heer wilt u mij nog een keer bevestigen?? Is het Uw wil dat ik mij bij dit nieuwe koor aansluit en blijf zingen?? Is dit Uw antwoord???

Ik deed mijn mailbox open en de eerste mail die voorbij kwam was van “Ik Wonder jou” van https://nl.jesus.net/ikwonderjou/

En wat las ik?

Ik bid dat God je vandaag opnieuw met Zijn liefde en onwankelbare vrede zal omringen, zodat je je niet langer door angst of onzekerheid zal laten tegenhouden. 

“Durf… Durf in Mijn aanwezigheid te komen, de stap van vertrouwen te zetten. Durf, wees niet bang om deze eerste stappen te zetten. Sta op en geef niet op, Durf, je weet dat je hiervoor bent gemaakt, voor een leven van geloof in Mij. Volhard en ga door, wees niet bang om te falen of fouten te maken. Want zo kan Ik je vormen en je sterker maken. Zo leer Ik je op Mij te vertrouwen, van Mij afhankelijk te zijn… Ik beloof niet dat het makkelijk wordt, maar Ik beloof trouw te zijn. Ik beloof bij je te zijn tot het einde van deze tijd, dit proces, dit seizoen, deze stap van geloof. Durf, zet de stap… Ik Zelf zal met je meelopen. Zie Jesaja 45:2 en Mattheüs 28:20

Wauw… hier kwam de tweede bevestiging voorbij.. en wat een woorden… dit kwam enorm binnen…

De Bijbeltekst uit Jesaja 45:2 was de 3e bevestiging:

Ik zal Zelf voor u uit gaan en de weg voor u vrijmaken. Ik zal koperen deuren openbreken en ijzeren grendels stukslaan.

En dan de bemoediging uit Mattheüs 28:20:

En IK BEN alle dagen met jullie, totdat de tijd van de wereld om is.”

Ik werd stil en ontzettend dankbaar… tegelijk jubelde ik van binnen…

Ik voelde een ongekende blijdschap in mijn opkomen na dat dit vanmorgen gebeurde… Wauw… wat hebben wij toch een Liefdevolle Grote God..

Dankbaarheid overheerst en een onvoorstelbaar verlangen om te zingen voor Hem.. te bidden.. te aanbidden door middel van mijn zingen.. en op die manier mijn band met God nog meer versterken..

En wat betreft mijn eventuele nieuwe baan… Kom maar op! Wat er ook gebeurt….

Ik weet dat het goed is.. omdat mijn

God Goed is!!

Ik weet hoe goed mijn God is © Reyer van Drongelen, 2017

Ik kom met al mijn vragen
Al wat ik niet begrijp
Ik kom met alle twijfel in mijn hart
Ik kom zoals ik ben

Ik geef U al mijn zorgen
De lasten die ik draag
Ik geef U al wat ik te bieden heb
Ik geef U alles terug

Ik richt mijn ogen op U
En ik kijk naar Uw gezicht
En alles om mij heen vervaagt
In Uw liefdevolle licht
Want ik weet hoe goed mijn God is
Ja, Ik weet hoe goed mijn God is

U weet waar ik mee worstel
Al wat mij bezighoudt
Verborgen pijn en bitterheid in mij
U ziet mij helemaal

Wat de wereld mij ook brengt
Elk obstakel op mijn weg
Ik weet hoe goed mijn God is
Wat de toekomst ook zal zijn
Ik heb deze zekerheid
Ik weet hoe goed mijn God is

U bent zo goed,
U bent zo goed, Dank U Vader.
U bent zo goed,
U bent zo goed, Dank U wel.

U bent zo groot,
U bent zo groot, Halleluja!
U bent zo groot,
U bent zo groot, U bent God!

Het is stil aan de overkant…


Ken je dat? Koortsig en dan warme en koude rillingen krijgen..

Op dit moment erg reëel voor ons allebei.. en dan daarbij benauwd niet kunnen slapen van het hoesten en elkaar daardoor wakker houden…

Althans ik heb daar nogal last van..

De wind die giert om het huis… al deze dingen brengen mij even tot stilstand…

Leuk… nee… bepaald niet… nodig???misschien wel even..

Na dat we verhuisd zijn ging het leven gewoon door in al zijn hectiek.. het mantelzorger voor mijn man met de nodige regelen en het opbouwen van mijn vrijwilligerswerk bij TMZ.. mijn andere werk bij Present als groepenbegeleider en alles wat maar nog meer voorbij komt…

Maar al een paar weken mis ik iets… en daar krijg ik best wel warm en koud van… de rillingen..

Het is namelijk erg stil aan de overkant!

Ik mis het contact met mijn Grote Vriend Jezus!

Jij… zul je denken misschien??

Ja ik….

Toch doe ik er alles aan om Hem te zoeken.. Hem te vinden… in mijn lezen (bijbel lezen).. plaatjes maken met teksten…

Hoe komt het dan toch dat het zo stil is aan de andere kant?

Heer waar bent U??

Ik heb een donkerbruin vermoeden waarom het zo stil is… omdat ik ook stil ben… Ik bid niet meer…

Ik kan niet meer bidden.. heb op moment geen woorden… Ja soms van de “schietgebedjes” noem ik het maar…

Het voelt alsof het stil en koud is in mijn hart..

Misschien herken jezelf ook wel van die perioden… dat God ver weg lijkt..

Een soort van woestijnperiode!

Gelukkig weet ik dat God er wel is… verstandelijk.. ook al voelt het niet zo..

Ja. Ik zal een weg in de woestijn maken, rivieren in de wildernis! Jesaja 43:18-19

Ik ben een gevoelsmens en wat vind ik het af en toe heerlijk om contact met God te hebben.. echt contact.. Hem te voelen en te ervaren..

Maar soms door je eigen omstandigheden… drukte van het leven… kun je dat even kwijt zijn..

Doe ik dan teveel??

Nee dat denk ik niet… Ik haal zoveel energie uit mijn vrijwilligerswerk.. ook kan ik hierdoor de thuis situatie ook beter aan omdat ik mijn oplaadpunten heb.. dat is goed!

Tegelijk weet ik ook dat God mij kent van binnen en van buiten… Hij heeft mij en jou gemaakt… Hij weet precies wat er in je omgaat en kent de verlangens van je hart..

Hij is er wel alleen voel ik het nu even niet..

Dat mag!! Toch??

Dit weten brengt mij gelijk een stuk ontspanning…

God is er want die blijft altijd dezelfde.. en wij mogen altijd terug keren.. Hij staat te wachten tot ik de woorden weer heb gevonden!

In de tussentijd mag ik zonder woorden God toch blijven zoeken.. in mijn lezen.. plaatjes maken..

In onze trouwtekst staat aan het einde Jeremia 29:14 dat als je met je hele hart God zoekt en “aanroept” zal Hij zich laten vinden!

Wat een bemoediging!

Blijf zoeken en Hij zal zich laten horen!! Wat een Genadig en Trouwe God hebben wij!

Be Blessed!

Opruimen!


Empty yourself and let God fill you!

Nieuw plannen..

Afgelopen zondag tijdens ons optreden met the Choir Company deelde de dirigent een prachtige bijzondere overdenking..

De kern ging over bovenstaande tekst in het plaatje..

Maar om je (opnieuw) te laten vullen door God moet je eerst ruimte creëren.. dit doe je door op te ruimen.. schoon schip te maken.. in je huis (lees hart)..

Wat mij hierin trof was dat Hij vertelde dat dit niet alleen altijd over zonde of negatieve dingen gaat… maar soms juist ook in positieve situaties, goede dingen.. dat God ons roept voor een nieuwe taak.. Nieuw baan.. nieuwe kansen..

Waarom?

Vaak om te groeien… zodat je nog meer en mooier uit de verf komt dan je nu al doet! Zodat je nog meer gaat lijken op Hem… andere mensen door jou mogen gaan ontdekken wie Jezus is!

Wat een prachtige win&win situatie!

Alleen wat is dat een enorme uitdaging..

Daar is moed voor nodig!

Durf jij op te ruimen en je opnieuw te laten vullen door Hem.. je hele hart…

Dan ga je bijzondere dingen zien, ontdekken en ervaren..

Op dit moment ervaar ik dit op persoonlijk vlak in verschillende situaties..

Mijn leven is enorm in ontwikkeling en ik ben uitgestapt in veel opzichten.. vrijwilliverswerk… reïntegratie via UWV.. ander koor.. taken binnen de kerk.. andere woning.. mijn oude “beperkte” leven achterlaten.. in mijn kracht gaan staan.. de kracht die God mij heeft gegeven.. Durf uit je “comfort zone” te stappen.. en wat krijg ik er veel voor terug!

Vreugde en rust in mijzelf, ruimte voor God en de ander! Mijn leven is zo rijk geworden..

Opruimen, uitstappen en in afhankelijkheid van Hem leven heeft mijn leven enorm verrijkt!

Mijn hart wordt gevuld met enorme dankbaarheid!

Ondanks de omstandigheden zal ik juichen in mijn Heer!

Makkelijk nee!!! Mogelijk Ja!!!

Ik hoop en bid dat jij ook deze uitdaging aandurft.. weet en vertrouw dat God er altijd is, was en zal zijn!

Be Blessed!

Worstelen met Dementie


Worstelen met dementie

Ik worstel met jouw dementie,
wat mij onzeker maakt.
Een ontluisterend proces,
dat ons beiden raakt.
Ik wil jou heel graag helpen,
maar doe ik het wel goed?
Adviezen zijn er talrijk,
maar toch zinkt soms mijn moed.

Je claimt me echt de hele dag,
soms dan word ik boos
en verlies ik mijn geduld,
voel ik me machteloos.
Daarna voel ik me schuldig,
als ik zo lelijk doe.
Kon ik je maar begrijpen,
maar ik weet niet meer hoe.

Ik cijfer steeds mezelf weg,,
het is ontzettend zwaar.
Ik houd van jou,
maar ‘k ben je kwijt,
soms ben ik er mee klaar.
Maar als jij ongelukkig bent,
dan breekt er iets in mij.
’t Geluk dat wij hebben gekend,
dat is voorgoed voorbij.

Ik worstel met jouw dementie,
een eenzaam, bang gevecht.
Plannen zijn uiteen gespat,
daar komt niets van terecht.
Geluk is nu herinnering,
toekomst geeft geen hoop.
En dat bewijst maar al te meer:
‘Geluk is niet te koop’.

© Hans Cieremans

Terugblik 2019!


Zoals elk jaar wil ik er bij stil staan wat afgelopen jaar ons aan zegeningen heeft gebracht maar ook de moeiten die we voor de kiezen kregen..

2019 het jaar waarin vreugde en verdriet hand in hand gingen. 2019 het jaar dat wij samen weer een jaar ouder mochten worden
2019 het jaar waarin we Chanel onze kleine viervoeter bij ons een thuis mochten geven
2019 het jaar waarin mijn man uiteindelijk de diagnose Cadasil kreeg.. dit bracht rust maar ook verdriet…
2019 een pittig jaar waarin het ging om accepteren en onze toekomst bijstellen.

2019 het jaar dat we alweer 5 jaar getrouwd mochten zijn
2019 het jaar dat dat we op vakantie gingen in de omgeving Winterberg waar we ook onze huwelijksreis 5 jaar geleden mochten beleven..
2019 het jaar waarin we bijna een maand in Friesland mochten bivakkeren..

2019 het jaar dat er in mijn gezondheid een enorme ommekeer kwam.
2019 het jaar waarin ik door middel van voeding en veranderde leefstijl mijn diagnoses de rug mocht toekeren en er een wereld voor mij openging.
2019 het jaar waarin ik mijn scootmobiel mocht inleveren.. simpelweg omdat ik hem niet meer nodig heb!
2019 het jaar waarin ik na 30 jaar WAO uitkering mag gaan ontdekken via een reintegeatiebureu waar mijn toekomst ligt qua werk.
2019 het jaar waarin ik mocht beginnen met vrijwilligerswerk bij de dagbehandeling TMZ
2019 het jaar dat ik een nieuwe uitdaging mocht aangaan als groepenbegeleider bij Present Almelo
2019 het jaar dat ik gestopt ben met vrijwilligerswerk bij dagelijksebroodkruimels.nl vanwege verandering binnen die organisatie.

2019 het jaar waarin ik ook dieptepunten ervoer.. Dat mijn leventje vaak op zijn grondvesten schudde..
2019 het jaar waar ik binnen onze Gemeente taken op kon pakken..
2019 het jaar waarin mijn lieverd WLZ kreeg en hij zijn plek weer kon innemen bij RTV Borne

2019 het jaar dat we mochten genieten van de omgeving met al zijn zegeningen…
2019 het jaar waarin wij samen opnieuw mochten verhuizen binnen Borne.. weer naar een eengezinswoning met tuin

2019 het jaar waarin wij uitgenodigd werden voor een heerlijk kerstdiner met lieve vrienden waar we van hebben genoten!
2019 een jaar waarin we mochten optrekken met lieve vrienden en vriendinnen
2019 het jaar waarin we als familie weer voor elkaar gespaard zijn gebleven.

2019 het jaar dat God opnieuw gaf wat wij nodig hadden in alle opzichten zodat wij niks te kort kwamen.
2019 het jaar dat wij ondanks alles konden Genieten van alle kleine dingen die op ons pad
kwamen…

En belangrijk!
2019 het jaar wat vele ups en downs kende maar waar we samen mochten optrekken met de mensen die ons lief zijn ❣
Wij ontzettend dankbaar en blij zijn met de mensen die God op ons pad heeft gebracht en met ons meewandelen..
Dank jullie wel!!! 😇🥰

Op naar een bijzonder 2020! 🙏
Wij gaan een onbekende toekomst tegemoet maar wel een toekomst van Hoop.. ondanks wat er volgend jaar ook op ons pad komt, weten wij ons veilig en geborgen in Zijn hand!
Hij is erbij ook in 2020! 😘

Toekomst van Hoop

Jij bent mijn brug



Jij bent mijn brug
Wat ik gister gedaan heb?
Wie ik gister heb gesproken…?
Laat me even denken
Ik kom er zo op terug
 
In een gezelschap heel gezellig
Ik praat met iedereen aanwezig
Alleen moet ik wel bekennen
Het gaat soms wat te vlug
 
Over vroeger, oh vroeger
Daar kan ik je álles over vertellen
Dat zit scherp in mijn geheugen
Als een tasje met verhalen op mijn rug
 
Maar ik merk dat ik verander
En ik weet het wordt niet beter
Maar dat wil ik niet toegeven
Daarom lijk ik soms wat stug
 
Toch vraag ik: Blijf je alsjeblieft dicht bij me
Blijf je met me praten als altijd
Want ik voel me als tussen twee werelden
En jij bent mijn brug
 
Martijn Drost
  �

Verhuisperikelen..


Nadat we waren verhuisd.. kregen we te maken met kinderziektes van het nieuwe huis..

Pfff kinderziektes.. het was direct hoge koorts!!

Een kapotte warmwaterpomp.. en geen warm water.. na veel bellen.. enkele monteurs verder hadden we eindelijk weer warmte..

Of toch niet…

Eehhh nee.. hij deed het een paar uur en toen was het weer een foutmelding!

Het zou niet meer voor de feestdagen gemaakt kunnen worden.. helaas…

Maar gistermiddag kreeg ik een telefoontje van de installateur van de fabriek die vertelde dat hij het zo erg vond dat hij direct kwam.. helemaal uit Sliedrecht…

Hij ontdekte dat de elektrischeit kabel door een waterbuis hadden gedaan.. oeps… er hadden gekke dingen kunnen gebeuren met krachtstroom..

Na een paar uur was hij klaar en de verwarming was gemaakt.. Maar ik hield nog een spreekwoordelijke slag om de arm.. je weet maar nooit!

We zijn naar de kerstnachtdienst gegaan en toen we thuis kwamen…..

Yeeaah.. kwamen we weer in een heerlijk warm huis!
Blij en dankbaar dat de verwarming het weer doet.. en weer warm water..

Tegelijk maakt het me stil..

Wat zijn wij uiteindelijk verwend.. en gehecht aan onze comfortabele leventje…

Dan gaan mijn gedachten uit naar de vele mensen die letterlijk warmte missen deze dagen.. en misschien al heel lang deze warmte missen..
Mensen die geen dak boven hun hoofd hebben.. waardoor ook geen warme kachel of gewoon wanneer het je uit komt onder en warme douche kunnen stappen..

En dan zijn er nog veel meer mensen die figuurlijke warmte missen doordat ze eenzaam zijn.. te maken hebben met (chronische) ziekte.. mensen die te maken hebben met leegte op wat voor manier dan ook..

En wat kun je het dan koud hebben.. 💔😥🥶

Ik heb beide aan den lijve ondervonden in verschillende maten..
Toch… als ik zou moeten kiezen dan kan ik beter omgaan met letterlijk warmte missen dan omgaan met het gemis van figuurlijke warmte!

Kerst is het feest van het licht.. licht geeft warmte.. van mensen om je heen.. van gezelligheid..

Maar ook ik weet dat er teveel mensen op dit moment deze “warmte” niet ervaren of meemaken.. in gedachten en gebeden ben ik bij al deze mensen..
En dan mag ik jullie bij Hem brengen.. en weet als je in zo’n situatie zit.. zonder letterlijke of figuurlijke warmte dat er dan ÉÉN Iemand gekomen is om jou warmte te geven! Hij ziet jou!
Hiervoor gebruikt Hij jou en mij!

Toekomst van Hoop

Be Blessed!

Een “Hemels” cadeau!


Tja….

Hoe zal ik deze blog eens beginnen… ik weet het niet… ik moet echt even een knop omzetten en mijn ongemak op zij zetten.. en mij niet laten leiden door gedachten wat andere mensen wel niet zullen denken..

Dus knop om…

Wij gaan weer verhuizen!!!

Ja tis echt waar… maar ik ga jullie wel even vertellen hoe dit gegaan is.. want dit is zo wonderlijk.. alle eer aan onze God.

Jullie weten dat mijn man ziek is en dat hij ook niet meer beter wordt.. menselijk gezien! Wij weten dat bij God niets onmogelijk is… maar zolang de situatie is zoals die is.. moeten we door op deze weg!

En dat brengt met zich mee dat mijn man door zijn ziekte niet meer aan het werk kan en daarmee zijn baan is verloren.. volledig is afgekeurd.

Dit maakt.. dat als er wat gebeurt met mijn man… ik direct uit het huis moet waar wij nu in wonen.. want het is te duur voor mij alleen…

Nu kun je zeggen… dan wacht je daar toch op.. dit kreeg ik ook te horen van de woningstichting, want wij kregen geen urgentie.. maar ook geen medeleven.. geen meedenken… het was mij duidelijk..

Dit maakte dat dit hele gebeuren als een zwaard van damocles boven mijn hoofd hing..

Ook voor mijn man was dit pittig want hij wilde mij ook graag “Goed” achterlaten.. ook wilde hij nog zo graag meemaken waar ik zou kunnen blijven… Dat als het zover zou komen en hij zijn aardse verblijf in zou ruilen voor zijn hemelse verblijf.. dat hij mij met een gerust hart achter kan laten… dit zou hem zoveel rust brengen…

Dit alles maakt het voor mij echt zwaar en het bracht ook met zich mee dat ik mij niet meer kon hechten aan waar ik nu woon.. ik heb al moeite met hechten en met dit vreselijke in het vooruizicht maakte dat ik mijn eigen plekje kwijt was, voor mijn gevoel.. ook al woonde ik er nog samen met mijn man..

Ik voelde mij alweer ontheemd…

Ik ben in mijn verleden zovaak verhuisd dat ik mij nooit ergens thuis heb gevoeld.. eindelijk dacht ik mijn plekje in de plaats waar ik nu woon te hebben gevonden.. maar helaas moet ik al weer op zoek naar een andere plek..

Dit deed veel met mij…
Nare gevoelens kwamen op mij af… en ik raakte er behoorlijk door uit balans…

Ik had wel het volste vertrouwen dat God voor mij zorgt en ook mij wel weer een plekje zou geven..

Maar het bleef knagen…

We schreven ons bij meerdere woningstichtingen in zodat wij niet afhankelijk waren van de woningstichtingen waar wij nu van huurden..

En zo tobten we anderhalf jaar verder… het steeds maar weer in de handen van God leggen..

Wachten… Wachten… Wachten…

Nu is geduld niet mijn schoonste zaak.. maar deed mijn best om het bij God te laten…

Elke keer als mijn man weer een stapje achteruit maakte werd de zorg groter.. stel je voor dat het niet meer van te voren zou lukken.. waar belandde ik dan… zou ik weer afhankelijk worden van anderen.. en dat is nou net wat ik niet meer wilde…

Ja ik kon een urgentie krijgen was mij beloofd als ik alleen zo komen te staan.. maar ik wist ook waar.. drie hoog achter in een flatje… echt daar moet je iemand van het platteland niet in stoppen.. ik zou wegkwijnen…

Dit was mijn schrikbeeld..

Ik suste mijn gedachten dan weer met de wetenschap dat God voor mij zorgt… dus dan komt het goed.. en dat probeerde ik vast te houden..

Maar ik merkte dat mijn veilige plek steeds wankeler begon te staan.. dat mijn grond onder mijn voeten af en toe behoorlijk schudde…

Ook gingen mijn gedachten om dan maar weer naar Friesland terug te gaan.. daar is nu eenmaal de spoeling dunner.. en mijn man wilde ook wel.. steeds met hem erover gehad… hij wilde wel… en misschien wilde God ons samen wel weer terug hebben op de plek waar we samen waren begonnen…

Zou dat de bedoeling zijn??

Ik wist het niet.. en kwam steeds meer in twijfel..

Ik was tenslotte met mijn man mee gegaan terug naar Twente omdat ze tegen ons gezegd hadden dat hij een burnout had.. heimwee… en als we terug zouden gaan naar Twente… dan zou hij vast weer opknappen en beter worden… helaas bleek er heel wat anders aan de hand te zijn… maar ik was ook meegegaan om een nieuwe start te maken.. los te komen van mijn verleden..

Ik keek op de site van de woningstichting in Friesland en daar kwamen in eens 5 woningen vrij die zeer geschikt voor ons zouden zijn.. Één nieuwbouw woning… wat een droom zou zijn van mijn man.. en vier andere.. we hadden gereageerd en wachten af..

Ondertussen kwamen er hier ook huizen vrij.. maar steeds belanden wij op de 5e.. 6e… soms 2e maar nooit was het raak.. het was om moedeloos van te worden..

Ik ben naar de bevrijdingsconferentie gegaan en daar zijn wonderlijke dingen gebeurt… zie mijn vorige blogs… dus… wilde God mij dan nu terug hebben.. nu hij de bezem door mijn Hoofd en Hart had gehaald??

Ik haalde diep adem en zei tegen God.. het volgende huis die wij aangeboden krijgen komt van U en daar wilt U ons hebben.. is dat in Friesland dan is dat in Friesland is dat in Twente dan is dat in Twente.. Ik geef het over aan U.. en laat het vanaf nu LOS..

De volgende dag zag ik op de site van friesland en zag dat we 8e geworden waren op de nieuwbouwwoning waar we op geschreven hadden… mijn man was erg teleurgesteld want het was zijn ultieme droom om nog te wonen in een huis zonder gas.. helemaal op elektrischiteit..

De andere huizen in friesland liepen nog.. dus dat was afwachten..

De dag na de afwijzing van de nieuwbouwwoning in Friesland kregen we plotseling een mail in de mailbox van de woningstichting waar wij nu van huren…

Geachte familie Hiemstra… wegens afzegging van een van onze kandidaten mogen wij u een nieuwbouw woning aanbieden! Zou u voor maandag willen reageren of u op ons aanbod in gaat!!

Stil… Nee dit kan niet..

Heb het mailtje echt wel tien keer gelezen.. is het wel aan ons geadresseerd? Staat onze naam er boven?

Ik durfde het niet te geloven… mijn man lag op bed.. maar ik kon hem niet laten liggen en heb hem wakker gemaakt.. ik was helemaal overdonderd…

Ook mijn man was overdonderd… Zijn grootste wens kwam uit!

Heb niet gewacht tot maandag… ik moest die mevrouw die dit ons toewees direct bellen.. want dit kon niet… dit was vast een foutje.. de woningstichting die niet mee wilde werken bood ons zomaar een spiksplinternieuw huis aan??? Zonder gas… volledig op elektrischiteit??

Ik belde de woningstichting en ze vertelde dat ze al een paar dagen opzoek waren naar een kandidaat voor deze woning en dat ze niemand kon vinden.. het was een doorstroom woning dus de mensen die er in kwamen moesten een appartement achter laten zodat daar weer oudere mensen in konden.. vanwege dat ouderen steeds langer thuis blijven wonen maar wel op den duur gelijkvloers moeten gaan wonen…

Er was in geen enkele appartementencomplex een kandidaat die er voor in aanmerking kwam of wilde.. ze had tegen haar collega gezegd.. ik kijk maar niet bij die ene appartementencomplex want daar wonen alleen maar ouderen.. toen zei een collega tegen haar.. ik zou toch even gaan kijken wie weet woont daar iemand die erg graag verhuizen wil..

Dus zei ze toen kwam ik bij jullie uit…

Ik vertelde haar ons verhaal.. waarom wij moeten en graag willen verhuizen.. het werd stil aan de andere kant en ze zei.. “wat ben ik blij dat ik toch gekeken heb”..

Nou ik zei… “Wij niet minder” Dit is niet zomaar een kado… dit is een “Hemels” kado!

Wij zijn dankbaar en blij dat wij jullie dus kunnen vertellen dat wij gaan verhuizen… naar een nieuwbouwwoning.. eensgezinswoning.. zonder gas en weer met een tuin!

Wij zijn dolgelukkig en ontzettend blij en dankbaar…

God Zorgt.. en wij blijven in de woonplaats waar wij nu ook wonen.. hier wil God ons hebben.. en wil God dat wij blijven wonen..

Twee dagen na mijn gebed.. liet God ons zien waar onze plek is.. waar Hij ons wil hebben.. waar ik mij mag gaan hechten op een goede en gezonde manier!

Waar ik en wij onze/mijn toekomst verder mag gaan opbouwen!!

Een plek waar we tot rust mogen komen en de laatste tijd die we samen nog hebben heel veel mooie herrineringen mogen gaan maken… en waar mijn man mij met een gerust hart achter kan laten..

God is Goed!!

Be Blessed!

Vol Verwachting…. (deel 4)


Ken je het gevoel van de nacht voor je verjaardag?? Dat je wist dat je ouders een cadeau voor je hadden gehaald maar dat je ontzettend nieuwsgierig was wat dat dan zou zijn?? Nou dat gevoel had ik die avond en de nacht en de volgende ochtend..

Ik zei al in mijn eerste blog dat God jou nooit teleurstelt voor wie oprecht naar Hem verlangen..

God heeft mij bevrijd!! Ik ben er nog stil van..

Ik moest ook echt wel even een paar dagen laten dalen.. verwerken.. herkauwen.. het was zo veel maar ook zo bijzonder..

De vorige dag was ik vooral geraakt door de twee sessies van Gerdien Lammers.. gebonden door de leugen en gebonden door emotionele banden..

Die kwamen zo binnen en ik voelde dat ik er wat mee moest..

Ik had de questionnaire ingevuld.. en dat was best wel heftig.. ik liep mijn hele leven bij langs en dat was nogal confronterend… alle herinneringen kwamen voorbij.. mooie en minder mooie..

De dienst begon en we zongen opnieuw prachtige aanbiddingsliederen..

Een wil ik jullie niet onthouden want die raakte mij.. dit was het begin van een wondervolle dag! Een oud opwekkingslied… I have a light Opwekking 563.. en het trof mij!

I have a light
And it always shines
It shines in the day
It shines in the night
And when the dark days come
And the sun isnt bright
I will be shining
For I have a light
(Repeat)
(Bridge: My light is the Lord
Jesus by name
My light is the Spirit
Who leads me to change
My light is the Father
Who gave up His own
My light is the hope
be with Him in a heavenly home

Zo bijzonder dat we die ochtend met dit nummer begonnen… wat er die dag ook wel of niet zou gebeuren.. Zijn licht blijft door ons heen stralen..

Ook als de situatie donker blijft.. is Hij er bij..

De hele zaterdag stond in het teken van gebed.. verdeeld in drie sessies.. In elke sessie stond een onderwerp waar we mee aan de slag gingen door middel van gebed..

De eerste sessie ging over opruimen.. Jou Beker bij God brengen.. al je pijn en moeite.. al je zonden.. al je verkeerde keuzes.. enz. enz… mijn hele “questionnaire” die ik ingevuld had bij hem brengen.. totale overgave.. zodat Hij je Beker opnieuw kan vullen.. met nieuwe gedachten.. met nieuwe gevoelens.. maar bovenal met Zijn Onvoorwaardelijke Liefde..

De tweede sessie ging over vergeven.. Vergeving ontvangen, Vergeving schenken.. en je zelf vergeven..

De derde sessie ging over innerlijke Genezing..

Als we alle sores bij Hem hebben gebracht en daarna vergeving hebben ontvangen dan volgt daar altijd innerlijke genezing op.. en wat doet God dat op bijzondere wijze.. bij iedereen weer op de manier die bij jou past..

Soms in een keer.. en soms stap voor stap.. zoals bij mij… maar God heeft mij opnieuw aangeraakt en weer een stap innerlijke genezing geschonken..

Wat een genade..

Ik ging naar voren en bad mee.. het waren heftige emotionele gebeden.. maar God raakte de diepe punten aan..

Tijdens de gebedsmomenten gebeurde er iets wonderlijks.. ik heb alle mensen die mij pijn hebben gedaan één voor één bij God gebracht en vergeven..en LOSGELATEN… en tijdens dat ik dat deed vloeide er een enorme spanning uit mij.. mijn gezicht voelde ik trekken en toen enorm ontspannen.. ik voelde aan mijn kaken.. de spanning was weg.. nog een keer voelen.. ik kon het niet geloven..

Ik begon te zingen en te zingen.. en de krampen waren weg… Halleluja

Na dit gebed was er pauze en na de pauze werd er specifiek stil gestaan bij Innerlijke genezing.. God had het team laten zien dat er veel innerlijke verwonding was.. heftige innerlijke verwonding.. misbruik.. seksueel misbruik.. enz enz..

Ik leef mijn hele leven al met een angst voor donkerte.. bang in het donker.. onveilig gevoel.. zelfs in mijn eigen huis.. slaap mijn hele leven ook al met een lichtje aan als het te donker is in de kamer… en als ik door een heftige tijd ga dan word die angst sterker.. voortdurend het gevoel dat ik achtervolgd werd… dat er zo iemand uit de bosjes kon springen.. wat resulteerde in vaak achterom kijken.. over mijn schouder kijken… enz..

Had God al vaak gevraagd of Hij mij wilde laten zien wat dit was.. waarom ik altijd zo bang was.. altijd die onveiligheid bij mij droeg.. heb wel altijd een onderbuik gevoel gehad dat het ergens mee te maken had.. maar niet wetend wat.. kon de vinger er niet op leggen.. ook met therapeuten wel mee aan de slag geweest.. maar nooit konden we er precies achter komen.. altijd bleven de klachten vaag…

Ik weet ook dat het menselijk lichaam/geest zo in elkaar zit dat als het te heftig is dat je lichaam/geest het blokt.. en mijn vermoeden was dat dit ook gebeurt was..

S’middags vertelde een jonge vrouw vanuit het Vrij Zijn team via een gedicht wat haar was overkomen.. exact het verhaal waar ik al heel lang mee worstelde en rondliep.. een onbestemd gevoel dat er iets was gebeurd waardoor bepaalde gevoelens.. angsten zijn ontwikkeld maar niet er achter kunnen komen hoe of wat.. Zij was ook op een bevrijdingsconferentie geweest en daar had God haar laten zien wat er was gebeurt.. erg heftig… maar nu kon ze het bij God brengen en er mee aan de slag gaan en kon God daarin komen met Zijn liefde en herstel geven.. en de gevolgen wegnemen..

Oefff…. dit kwam binnen…

Ik werd heel erg geraakt door haar verhaal/gedicht.. maar tegelijk bekroop mij ook een gevoel van “HELP”.. straks openbaart God iets wat zo heftig is.. wil ik dat wel.. kan ik dat aan.. straks ga ik onderuit.. gelukkig kwamen na deze gedachten ook de liefdevolle gedachten.. God is erbij en Hij laat niks gebeuren wat je niet aan kan.. Hij weet wat ik nodig heb en aankan.. dit bracht mij weer bij Zijn rustpunt..

Tijdens het laatste gebedsmoment werd ik opnieuw gevuld met Zijn Liefde.. en dit keer kwam het zo dichtbij.. ik ervoer of God met een bezem door mijn geheugen ging.. alle verborgen hoeken meenam ook ging hij door mijn hart… ondertussen mocht ik aan Zijn voeten gaan zitten en gewoon Genieten van Zijn aanwezigheid.. en vulde Hij mij met Zijn Liefde.. Hij deed wonderlijke dingen.. en gaf mij opnieuw innerlijk herstel..

Ik ben aan het eind van de dag met de trein naar huis gegaan.. in de trein zat ik het weekend te overdenken.. alles passeerde even de revue..

Ik moest op een gegeven moment overstappen op centraal station Amsterdam.. het was intussen avond geworden en donker… nu is centraal station Amsterdam in mijn gedachten een plek waar je s’avonds niet meer wil wezen.. een soort horror station.. vooral voor een vrouw alleen.. ik weet niet waarom maar dat gevoel heb ik altijd bij centraal station Amsterdam.. ik stapte uit en moest een stukje lopen naar het andere perron.. waar mijn volgende trein klaar stond.. ik stapte in de andere trein en vervolgde mijn reis..

Na een poosje dwaalden mijn gedachten weer af en ineens realiseerde ik mij…. dat ik zonder achterom te kijken.. zonder angstige gevoelens… zonder… was overgestapt.. op mijn horror station!!!

WAUW…

Ik werd zo warm van binnen en kon ter plekke wel huilen van dankbaarheid en heb mijn tranen ook even laten stromen.. wat voelde ik mij gezegend!!

Aangekomen op mijn eindstation stapte ik uit en liep naar huis.. ik had tegen mijn man gezegd.. die mij altijd ophaalt van het station als ik weg ben geweest.. “blijf maar lekker thuis hoor lieverd.. maak het maar gezellig ik kom er aan”..

En zonder ook maar een keer angstig te zijn geweest.. over mijn schouder kijkend of onveilige gevoel.. ben ik naar huis gelopen.. al dankend en zingend.. er was een enorme last van mij afgevallen.. letterlijk voelden mijn schouders 10 kilo lichter in het donker!

Hij heeft mijn angst weggenomen zonder mij de oorzaak te laten zien.. Hij is zo liefdevol… Hij houdt zooooooveel van mij… dat maakt mij stil.. dat maakt mij klein en God groter!!!

Mijn God… die ook jouw God wil zijn.. is een gentleman..

De gevolgen van iets ontzettend heftigs heeft Hij weggenomen.. Het onbestemde gevoel is ook weg.. en weet je… ik hoef het ook helemaal niet meer te weten wat de oorzaak is… is totaal niet meer belangrijk..

Het is weg!!!” Dat is het belangrijkste… Hij heeft bevrijding gebracht en tegelijk innerlijke genezing!

Zijn genade is genoeg voor mij…

Die nacht lag ik nog lang wakker en dacht aan het weekend terug en ook mijn nare ervaringen kwamen voorbij.. alleen er was een verschil!!

De ervaringen waren er nog wel maar de pijn was weg die er altijd bij hoorde!!

Het wonderlijke was dat ze opeens geen Pijn meer deden.. de heftige gevoelens die erbij hoorden en de enorme pijn die ik er altijd bij ervoer waren weg… er was rust!

God was écht met de bezem door mijn hoofd en hart gegaan!!

En natuurlijk is er één iemand die dit natuurlijk niet wil.. die gaat je proberen op je zwakke plekken weer aan te vallen.. je gedachten weer te beïnvloeden met de leugens waar je altijd in hebt geloofd.. en ja dan ga ik ook nog wel eens onderuit.. maar als hij je aanvalt mag je op Zijn belofte gaan staan en Hem wegsturen in JEZUS naam!!

Hardop!!

De Satan kan namelijk geen gedachten lezen.. God wel… die kent jou van binnen en van buiten en daar mag je bij in de rust/stilte komen.. maar omdat Satan je gedachten niet kan lezen moeten wij hardop Jezus naam aanroepen want Hij kan de naam Jezus niet verdragen.. dan moet hij wijken.. omdat Jezus hem al heeft overwonnen..

En onderuit gaan hoort bij het leven… daar leer je alleen maar van.. en maakt je sterker.. en het mooie van onderuit gaan is.. dat je ook weer mag en kunt opstaan in nieuwe kracht!

Wees niet bang om te falen..

Wij mogen struikelend achter jezus aan gaan.. in Zijn voetsporen… en God weet dat wij ook niet anders kunnen.. we blijven namelijk mens… mensen die onderweg zijn naar de Eeuwige Toekomst!

Een Eeuwige toekomst met Hem..

Tot die tijd spoort Hij ons aan om door te gaan, vasthoudend aan Zijn Liefde

When fear is screaming loud

You are my hiding place

When all the lights go out

I know You’ll keep me safe

You are the peace I need

You are my everything

When doubt pulls me apart

You are the song I sing

When sorrow breaks my heart

Your love is holding me 

You are my melody

I know You’ll never leave

Your love

Is what I’m holding on to

What I’m holding on to

When walls begin to rise

I turn to seek Your face

To You I lift my eyes

And call upon Your name

I still believe You are

The hope for every heart

Let justice flow like a river

Like a river

Your spirit fall on Your children

On Your children

Let mercy light up the darkness

Light up the darkness

Your kingdom come like You promised

Like You promised

Written by: Jafeth Bekx, Andy Stuijfzand & Tina Boonstra
Psalm 27; Amos 5:23

Heb de songtekst geprobeerd te vertalen naar het Nederlands voor de mensen die de Engelse taal minder machtig zijn zodat jullie ook mee kunnen genieten van dit prachtige nummer.

Wanneer angst luid schreeuwt

Bent U mijn schuilplaats

Wanneer alle lichten uitgaan

Weet ik dat ik bij U veilig ben.

U bent de vrede die ik nodig heb

U bent mijn alles  

Wanneer twijfel mij uiteen scheurt

Bent U het lied dat ik zing

Wanneer verdriet mijn hart breekt

Houdt Uw Liefde mij vast  

U bent mijn melodie

Ik weet dat U mij nooit zult verlaten

Uw liefde…. waar ik mij aan vasthoud

Waar ik mij aan vasthoud  

Wanneer muren om mij heen optrekken

Draai ik mij om zoekend naar Uw gezicht

Ik hef mijn ogen op naar U

En roep opnieuw Uw naam 

Ik geloof nog steeds in wie U bent

De hoop voor ieders hart

Laat gerechtigheid stromen als een rivier

Als een rivier

Laat Uw geest vallen op Uw kinderen

Op uw kinderen

Laat Genade de duisternis verlichten

Verlicht de duisternis

Uw koninkrijk komt zoals U heeft beloofd

Zoals U heeft beloofd.

Geschreven door: Jafeth Bekx, Andy Stuijfzand & Tina Boonstra
Psalm 27; Amos 5:23

Vol Verwachting…. (deel 3)


Na de sessie gebonden door de leugen gingen we naar de volgende sessie:

Emotionele banden

Een band met iemand aangaan is een relatie met iemand aangaan..

Met God hebben we ook een band… een Goddelijke band…

In Hosea 11:4 staat de Goddelijke band beschreven:
Met mensenbanden trok ik hen, met koorden der liefde

Naar ieder mens loopt Gods koord van Liefde… het is als de lucht die we in ademen.. we kunnen niet zonder leven..

Het is Gods verlangen dat wij gezonde relaties met de ander aangaan.. in Liefde.. want God is een God van relaties… en wij zijn naar Zijn beeld geschapen.. daarom kan niemand leven zonder relaties.. Helaas komt er steeds meer eenzaamheid in deze samenleving en in relatie met de ander.. daardoor ook meer gebrokenheid..

De mens is niet bedoelt om alleen te zijn.. en dan bedoel ik niet alleen maar relatie als man en vrouw maar er zijn veel meer relaties/banden…

Maar er zijn ook menselijke banden.. Je hebt Familiebanden, vriendschapsbanden, huwelijksbanden en broederbanden..

Familiebanden…. Dan zijn we onlosmakelijk verbonden door de bloedband.. dit kan ontzettend fijn zijn maar ook beknellend….

Vriendschapsbanden: Dat doet vaak veel met je.. je deelt lief en leed.. het kan je sterk maken en leert ons om te leven in verbondenheid… waardoor je bindend kunt botsen met elkaar..

Huwelijksbanden: Hierin ga je een intieme relatie aan met de ander… het huwelijk is een Heilig verbond en wordt gesloten, als het goed is, samen met God.. dit wil God ook graag.. en zal Hij zijn Zegen ook geven aan dit verbond…. deze relatie is intiem omdat je door de seksuele relatie jezelf aan de ander overgeeft en waardoor je tot in het diepst van jezelf ontzettend kwetsbaar wordt…

Broederbanden: We zijn met koorden van Liefde aan onze broeders en zusters verbonden.. binnen de kerk/gemeente… deze band van liefde bind ons samen.. vormt een ruimte waar we herstel mogen ontvangen..

Door al deze banden ontstaan er zielsbanden.. je hebt verbinding met de ander..

Elke zielsband functioneert in navolging van het koord van liefde dat van God uitgaat naar ieder mens. Alleen als wij geworteld en gegrond zijn in de liefde van God, zijn we in staat gezonde en duurzame relaties aan te gaan.Vanuit onze persoonlijke relatie met God zullen we sterke en hechte banden kunnen ontwikkelen.

Dit staat in Wilkin van der Kamp zijn boek Kan een Christen gebonden

Vanaf je eerste adem ontstaat er al een emotionele band met de ander.. banden die ontstaan uit Liefde doet ons trekken naar de ander.. elke keer als je die persoon ziet springt je hart op van blijdschap..

Liefdesbanden worden we voorzien in onze Emotionele behoeften, worden we voorzien in vrijheid en verbondenheid, rekenen we af met dominantie, controle en manipulatie, rekenen we af met Angst, Schuldgevoel en Schaamte, leiden tot Gezonde duurzame relaties, leiden tot het ontwikkelen van een eigen gezonde krachtige persoonlijkheid!

Angstbanden veroorzaken emotionele (on) afhankelijkheid, veroorzaken emotionele gebondenheid, doen ons gebukt gaan onder het juk van dominantie, controle en manipulatie, doen ons gebukt gaan onder het juk van Angst, Schuldgevoel en Schaamte, leiden tot het ontwikkelen van ongezonde en korte relaties, leiden tot het ontwikkelen van een zwakke persoonlijkheid!

God verlangen is dat wij intens verbonden blijven op basis van LIEFDE!

Je kunt op verschillende manieren aan iemand binden.. emotioneel of geestelijk.. en als dit op een verkeerde manier gebeurd raak je niet Verbonden met die ander maar Gebonden en dan ontstaan er ongezonde zielsbanden!

De tegenhanger van LIEFDE = ANGST

Angst komt ons leven binnen als er geen Liefde is…

Au….

Johannes 4:18 zegt: In de liefde is geen plaats voor angst. Integendeel, de volmaakte liefde verdrijft de angst. Angst houdt altijd verband met straf. Wie nog angst kent, kent de volmaakte liefde nog niet.

Als we door angst verbonden zijn met de ander ontstaat er een verkeerde verbinding…

Door Liefde ben je met de ander VERBONDEN maar door angst raak je aan de ander GEBONDEN

Dan ontstaat er dus Emotionele gebondenheid

Ik ben een mensenmens maar door mijn hooggevoeligheid en mijn verleden ben ook ik in relaties beland die niet zo gezond waren.

Angst komt ons leven dus binnen als er geen Liefde is.. oefff…

Ik weet wat angst is.. en spreek uit ervaring dat dit verschrikkelijk is… leven in angst ontneemt je bijna letterlijk de adem…. knijpt je keel dicht.. denk dat iedereen die ervaring wel kent.. in wat voor situatie dan ook.. maar ik denk dat er ook verschillende “angsten” zijn..

Angstbanden ontstaan niet zomaar… er ligt vaak afwijzing aan ten grondslag.. waardoor je een laag zelfbeeld ontwikkeld.. of een onbevredigde behoefte aan Liefde..

Angst om niet geliefd te zijn.. je hunkert zo naar liefde dat je alles er voor over hebt.. tot verre gaande gevolgen

Angst om iemand kwijt te raken.. je doet alles om de ander maar neit te verliezen.. ook dit kan verre gaande gevolgen hebben

Angst om afgewezen te worden.. je doet er alles aan om de relatie te laten slagen.. tot aan het bittere eind.. je zelf compleet weggecijferd

Angst om zwak te zijn.. je doet er alles aan om niet te falen… je verliest jezelf in perfectie waardoor je voortdurend op je tenen loopt

Angst dat mensen boos op je wordenje gaat krampachtig je best doen om het iedereen naar de zin te maken.. en niet je grenzen meer aangeeft en nooit nee durft te zeggen

Naast gebonden zijn door Angstbanden kun je ook nog gebonden zijn door Emotionele manipulatie..

Heel veel mensen lijden onder manipulatie van de ander waar ze nog emotioneel gebonden mee zijn..

Citaat Wilkin van der Kamp

Liefde gaat een band aan om te geven.. manipulatie gaat een band aan om te nemen..

Daders en slachtoffers van emotionele manipulatie kunnen erg veel last krijgen van de gevolgen van emotionele verwaarlozing.. vaak vecht je dan met gevoelens als minderwaardigheid, eenzaamheid, angst en wantrouwen..

Als we iemand toestaan om onze gevoelens te bepalen worden we emotioneel afhankelijk gemaakt van die persoon.. door emotionele afhankelijkheid misbruiken we elkaars liefde.. waardoor we niet langer in vrijheid verbonden zijn met de ander maar emotioneel gebonden zijn aan de ander… en dan kunnen we niet meer onszelf zijn.. en cijferen we onszelf steeds meer weg..

Tjonge tjonge tjonge.. wat hoorde ik in deze 2 sessies veel herkenbaarheid.. en wat was dit pijnlijk om in die spiegel te kijken.. wat kwam dat binnen…

Wat kun je dan op slot raken als je hier niks mee doet.. of kan.. want als je er niet mee aan de slag gaat dan stapelen deze angsten zich in je lichaam op.. worden er diepe wonden geslagen.. die je echt voelt..

Alleen vroeg of laat komt het naar buiten.. al probeer je het nog zo diep weg te stoppen.. want wat er geestelijk niet uitkomt.. zorgt het lichaam op den duur er wel voor dat het lichamelijk eruit komt!

Je kunt steeds meer lichamelijk klachten krijgen, want het lichaam wil die stress, spanning, angstklachten.. bewust of onbewust.. kwijt..

Steeds verder kom je in de knoop te zitten.. totdat je uiteindelijk terecht komt in een emotionele gevangenis…

Hoe kom ik daar uit??

Wat ben ik blij en dankbaar dat vaak bij ontzettende pijnlijke momenten God komt met een geweldige bemoediging..

Want er is een uitweg.. er is een ontsnapping mogelijk..

Wat is uiteindelijk dan de uitweg om uit die emotionele gevangenis te ontsnappen??

Vergeving… is de enige sleutel!

Vergeving maakt je vrij.. en als jij vergeeft komt God met Zijn liefde en gaat jou knoop ontwarren maar ook gebeurt er wat bij de ander..

Dit is mooi beschreven in het verhaal van Jozef met zijn broers… Jozef vergat niet wat er was gebeurt maar vergaf zijn broers…

Als wij niet vergeven blijven wij emotioneel gebonden aan de mensen die ons pijn hebben gedaan.. en worden we elke dag aan de persoon en de pijn herinnert..

Maar wat is dat moeilijk… je pijn in de ogen zien en het aan Jezus geven…

Vergeven is steeds alles aan God geven.. één voor één je pijn punten aan God geven.. en sommige situaties en personen heb je al meerdere keren aan God gegeven…

Soms moet je vaker vergeven dan 1 keer omdat de persoon jou opnieuw pijn doet..

In de bijbel staat dat we 7 maal 7 moeten vergeven..en als je dat kunt dan ga je een bevrijding ervaren… elke keer als je iemand vergeeft komt er ruimte bij jezelf…

Maar… Vergeven kan alleen als je God vertrouwt… omdat je een verwond hart hebt vinden wij het vaak moeilijk om te VERTROUWEN.. Vertrouwen in je medemens… maar ook Vertrouwen in God..

Alleen vergeven kunnen wij vaak niet uit onszelf.. onze wil is daarin tegendraads… en kan je vergevingsproces pas beginnen door tegen God te zeggen dat je wilt vergeven.. dan wordt het een wilsbesluit en als je dat gedaan hebt dan gaat Hij er mee aan de slag.. samen met jou… en dan zal God jou laten zien dat Hij te vertrouwen is.. stap voor stap!

Als jij jouw Beker… gevuld met al je narigheid aan Hem geeft en het daar laat.. in de wetenschap… en dat is niet makkelijk.. echt niet.. gaat Hij jou helpen om de ander te vergeven..

Dat is niet zo even makkelijk sorry zeggen… maar echt vergeven vanuit het diepst van je hart.. en dat voel jij maar ook de ander..

En dan komt er Bevrijding en Herstel!

Betekend dit dan dat vergeven ook vergeten is? Dat wordt wel vaak gezegd.. maar dat is niet zo..

Vergeven betekend dat je de situatie terug geeft aan God en het aan Hem overlaat..

Dit is vaak een proces.. stap voor stap op weg naar herstel!!

Love Heals All Things!!!

Na de twee emotionele sessies.. tenminste voor mij… kregen we nog iets heftigere kost.. Demonische banden!

Als ik heel eerlijk ben vind ik het ontzettend lastig om over te schrijven.. om uit te leggen hoe dit werkt.. en daarom wil ik je vragen als je hier meer over wilt weten.. ga het boek lezen van Wilkin van der kamp.. kan een christen gebonden zijn.. lezen

https://www.vrijzijn.nl/product/kan-een-christen-gebonden-zijn/

In dat boek legt hij goed en helder uit wat het precies is en hoe je er van bevrijd kan worden..

Het was een intensieve waardevolle dag.. veel stof om over na te denken en mee aan de slag te gaan..

S’avonds kon je de vragenlijst/questionnaire die bij deze conferentiedag hoorde invullen zodat het voor jou persoonlijk ook duidelijk werd waar jij nog aan gebonden zat.. zodat je ook gericht de volgende dag de gebedssamenkomsten in kon gaan!

Ik heb die nacht niet lekker geslapen.. mijn hoofd zat vol… een ik keek verwachtingsvol uit naar de volgende dag.. ik kon bijna niet wachten.. ik wilde maar één ding en dat was BEVRIJDING..

Diep van binnen voelde ik en ervoer ik dat morgen mijn BEVRIJDINGSDAG zou zijn.. Hoe?? Geen idee.. maar dat er wat zou gebeuren stond voor mij vast na deze intensieve dag!!

Lees mijn volgende blog om er achter te komen of het mijn BEVRIJDINGSDAG daadwerkelijk is geweest!

Veranderde mijn D-Day in V-Day???

Be Blessed!!

Vol verwachting…. (deel 2)


Na de lunch zochten we ons plekje weer op.. ik zeg we want mijn “Pakistaanse buurvrouw” en ik hadden een klik…

Toen zei ze opeens.. zou je bij ons willen verblijven.. bij ons eten en slapen? Ik werd stil en voelde mij overdonderd en vond het zo lief.. en nam in dankbaarheid dit aanbod aan..

Dit vond ik eigenlijk wel een eyeopener voor mijzelf.. omdat ik altijd iemand was die dan al vrij gauw zei.. ooooo dat hoeft niet hoor.. ik red mij wel!

Maar Ik wist en voelde dat dit van God kwam.. dat het oké was.. dat God mij dit cadeautje gaf… ik hoefde hierdoor niet meer met de taxi (die altijd te laat komt) en ik hoefde het weekend niet alleen door te brengen.. God wist precies wat ik nodig had…

Ik???? Nee!!!

God geeft jou vaak iets waar je de ander juist mee mag bemoedigen… het werd een wederzijds Zegenrijk weekend… fijn om te ervaren dat God zorgt!!

Die middag werden de volgende twee sessies Gebonden door de Leugen en Gebonden door Emotionele banden.. door Gerdien Lammers gebracht.. ik mag haar altijd graag horen.. (herkenning)

En wat ben ik geconfronteerd die middag maar eigenlijk het hele weekend..

Mijn beker.. en in die beker zit nogal wat!

Leugens die over mij zijn uitgesproken…

Leugens die bij de duisternis horen want een leugen komt niet van God en niet uit God..

In Kolossenzen 1:13 staat: “Want God heeft ons bevrijd uit de macht van de duisternis en ons een plaats gegeven in het Koninkrijk van zijn geliefde Zoon.

Nog een Eyeopener was onderstaande citaat:

De dingen die mij zijn aangedaan door anderen en hoe ik daar mee om bent gegaan is ook zonde (lees hoe ik in al die leugens ben gaan geloven)

Citaat Gerdien Lammers

Deze kwam binnen..

Wat fijn is het dan om te weten dat God licht/waarheid is en licht/waarheid gaat niet samen met de duisternis/leugen..

Dus waar Gods licht verschijnt moet het duister wijken…

In Johannes 8:32 staat: Dan zult u de waarheid/licht kennen en door de waarheid/licht bevrijd worden..

De Waarheid/Licht kennen is kijken naar Jezus..

Hij is de weg de waarheid en het leven, niemand komt tot de Vader dan door Mij!

Wandelen in Zijn voetsporen.. in Zijn licht… Jezus zei tegen zijn discipelen.. Volg Mij!.. Zo zegt Hij ook tegen ons.. Volg Mij… en je hoeft nóóit meer in de Duisternis te wandelen..

Maar oooo… wat is dat moeilijk… al die leugens die mij zijn verteld… die ik voor waarheid heb aangenomen.. waarin ik (heb) geloof(d).. het is één groot spinnenweb in mijn hoofd…

Tegelijk weet ik… dat zolang ik in die leugens geloof… ik gebonden ben en blijf aan de Vader van de leugen.. en ik weet inmiddels ook dat de leugen de duisternis betekend… en duisternis is niet van God, want God is licht… dus de vader van de leugen kan er maar één zijn….

In Johannes 8:44a staat “U bent kinderen van de duivel en doet graag wat hij wil. Hij is al sinds het begin een moordenaar en heeft altijd buiten de waarheid gestaan, want de waarheid is hem vreemd. Hij kan alleen maar liegen, hij is de bron van de leugen“.

Heb je’m

Pfff… dit was voor mij schrikken.. ik kreeg een ongelofelijke spiegel voor gehouden.. je wilt niet weten hoe graag ik hier van af wilde… Per direct!!!

Soms heb je van die eyeopeners nodig…

God wil dat we Vrij zijn!

Leugens beïnvloeden ook de keuzes die ik maak.. als ik bijvoorbeeld maar steeds blijf geloven dat ik niks waard ben.. dan zal dit mijn keuzes ook beïnvloeden..

Door de leugens die je zijn verteld hoor je alleen maar

Jij bent……. en vul zelf maar in…

Als je in die leugens gaat en blijft geloven dan kun je alleen maar binnen die leugens bewegen en zijn…

Maar Jezus heeft zichzelf kenbaar gemaakt als IK BEN.. wij zijn door Jezus offer vrijgekocht, en God ziet ons in Jezus zoals we inmiddels weten en als wij onze VOLLEDIGE beker aan Hem geven dan veranderd Jij bent………………………………………………………………………………………… in……

IK BEN….. en vul zelf maar in…

Wauw.. dat zou toch geweldig zijn.. wat een vooruitzicht..

Maar wat is dit moeilijk.. dit is niet van het een op andere moment.. één knip met de vingers en je gelooft het nooit meer.. als dat eens waar zou zijn..

Nee… dit gaat in fases… vaak in “woestijn” periodes.. ik denk dat ieder mens die periodes in zijn of haar leven ervaart of heeft ervaren.. ik wel in ieder geval..

In die “woestijnperiodes” wordt je stil gezet.. Weet je nog van die spiegel uit deel 1.. de Heilige Geest heeft dan juist vaak de ruimte om je die spiegel voort te houden en jij hebt dan vaak de tijd om er in te kijken.. om naar binnen te kijken… in je eigen hart..

Vaak komen dan de vragen.. Wie is God.. Wie ben ik… waar sta ik… en krijg je de gelegenheid om aan de slag te gaan met de pijnen die uit die leugens voortkomen. en dan kan God komen met zijn Waarheid om jou Vrij te maken… om de leugens en de gevolgen ervan weg te nemen..

Want de gevolgen kunnen enorm groot zijn.. en doet vaak ontzettend veel pijn!

Maar eigenlijk vind ik… achteraf gezien.. dat die periodes ook heel waardevol zijn.. ik zou ze niet willen missen zeg maar.. als je erin zit is het confronterend.. heftig en absoluut niet leuk… maar het doel van een “woestijnperiode” is dat je uiteindelijk groeit en word hoe Hij je nu al ziet!

Dat je de WAARHEID gaat omarmen.. Zijn Waarheid!!!

Zijn WAARHEID is… DAT HIJ ONTZETTEND VEEL ONVOORWAARDELIJK VAN JE HOUDT!!

Dus…..

Omarm de waarheid en stop met geloven in de leugens!!!!

Vol verwachting…. (deel 1)


Deze blog schrijf ik in vier delen anders wordt hij te lang.. en kan het niet in 1 blog vertellen want dan doe ik mijzelf, God en dit getuigenis te kort!

God weet wat wij nodig hebben

PUNT!!

Soms kun je door zoveel stormen gaan dat je uit het veld wordt geslagen… je zelf kwijtraakt.. en niet meer weet hoe staan te blijven in de stormen…

Vaak wordt je in een storm terug geworpen op jezelf… valt alles om je heen weg.. vaak voelt het dat je weer terug valt in oude patronen… oude angsten ed. weer oplaaien..

Pfff wat had ik hier de afgelopen tijd last van…

Regelmatig vroeg ik mij af wat doe ik toch verkeerd, (ooo die eeuwige verantwoordelijkheid die op mij is gelegd) ligt het aan mij.. waarom voel ik mij zo gevangen… in mijn onzekerheid.. mijn contact naar God toe begon er ook onder te lijden…

Met alles wat in mij was probeerde ik door te gaan, probeerde ik staande te blijven.

Hoe??

Puur op wilskracht… gewoon mij zelf weg cijferen, overschakelen op de automatische piloot, gevoel uitschakelen.. zoals ik altijd had gedaan..

Opgeven komt namelijk niet in mijn woordenboek voor..

Van binnen weet ik dat dit NIET OKÉ is..

Maar hoe dan????

Hoe moet ik het dan anders doen?? ooo wat haatte ik mijzelf daarom.. wat vond ik mijzelf een loser.. Ik wist ook… dat als ik mijn gevoel uit ga schakelen.. ik dan weer terug was bij af.. dus deed ik mijn uiterste best om wel dicht bij mijn gevoel te blijven.. maar dit gevecht ging ik verliezen… dat wist ik… dat voelde ik!

Ik was zo op de goede weg.. ik was zo mij leven weer aan het opbouwen..

En dat is ook nog steeds zo.. maar…

Was ik misschien teveel op eigen kracht bezig… was het niet beter om de controle over alles wat er gebeurde aan hem te geven…

Al heel wat jaren had ik een verlangen om naar de bevrijdingsconferentie van Vrij Zijn te gaan.. toen wij nog naar onze oude gemeente gingen zou ik bevrijdingspastoraat gaan doen maar door omstandigheden is dit er nooit van gekomen… ondertussen houdt ik een onbestemd verlangen naar bevrijding.. waarom… dat kan ik niet zo goed uitleggen..

Iets van onderbuikgevoel…… Ken je dat??

Nou ik wel.. en dan weet ik dat ik het moet doen.. maar steeds kwam er iets tussen… maar afgelopen vrijdag en zaterdag was het eindelijk zover… de bevrijdingsconferentie van Vrij Zijn in Alkmaar stond in de planning en ik ben geweest!

Diep in mijn hart wist ik waar ik naar verlangde..

VRIJHEID..

Niet zomaar vrijheid maar naar vrijheid in mijzelf!!

Ik wist dat ik in de stormen niet kon blijven staan omdat ik mijzelf niet Vrij voelde… hierdoor viel ik steeds terug in mijn oude “denkwijze” in mijn oude eigenwijze patronen..

Ook mijn lichaam merkte dat ik mij nooit vrij voelde… waarom had ik zoveel spanning in mijn lijf.. waarom kon ik de laatste tijd niet meer goed zingen en verkrampten mijn kaken.. waarom klemde ik dag en nacht.. ja gevolgen van de medicatie uit mijn verleden dat was vastgesteld… maar ik wist ook diep van binnen dat het nog met wat anders te maken had…

Altijd die angst.. vernietigende angst… bewust.. onbewust.. bang in het donker.. duisternis.. ik hield er niet van.. vroeger al niet.. wilde altijd een lichtje aan in mijn kamer.. dit is mijn hele leven al zo geweest!

Hoe hard ik ook probeerde om het anders te doen.. ik had nog iets nodig.. en dat was loskomen ergens van..

Ik ben na mijn “letterlijke” bevrijding in 2010 door fases van herstel gegaan.. stap voor stap met mijn verleden mogen afrekenen..

Door middel van gebed, door middel van studie, pastorale gesprekken enz enz..

Maar er was nog steeds iets.. iets waar ik zelf de vinger niet op kon leggen maar waar ik de gevolgen dagelijks van ondervond.. en wat zich uitte in angst… en als mijn wereld onder mijn voeten schudde voelde ik mij nergens meer veilig en knepen angstgevoelens mijn keel dicht!

En weet je… het wonderlijke is.. ik weet nog steeds niet de oorzaak..

Ik ging dus met een onbestemd gevoel deze twee dagen in.. maar ook met een bepaalde verwachting..

Mensen hadden mij wel gewaarschuwd voor teleurstelling.. dat je niet altijd krijgt wat je verwacht… en dat weet ik maar al te goed.. maar iets in mij wist dat ik dit weekend mijn vrijheid tegemoet zou gaan…

Figuurlijk!!

Ik had een hostel geboekt en in mijn eentje trok ik naar Egmond-Binnen.. vond het best wel spannend.. .

Ik had een paar jaar geleden echt niet kunnen dromen dat ik deze dingen in mijn eentje zou durven.. Ik.. Mirjam die altijd stil achter een ander aanliep, onzeker was, wantrouwend naar jan en alleman.. en dan helemaal alleen ergens naar toe gaan waar ik niemand ken.. de omgeving onbekend is enz enz..

Hihi…. Ik voelde mij een echte avonturier.. een avonturier op zoek naar vrijheid!

En zo kwam ik aan in Egmond-Binnen in mijn hostel..

De volgende ochtend mijn ontbijtje naar binnen gewerkt en ging verwachtingsvol in de lounge zitten.. wachtend op de taxi.. die zoals de ervaring al geleerd had te laat kwam.. pff.. dat was voor mij wel een dingetje hoor.. lesje in geduld… want te laat komen is niet mijn ding.. ik raak daar altijd zo onzeker van… Ik zei tegen mijzelf..

En je laat je niet ontmoedigen en je laat ook niet je dag bederven hierdoor.. laat het los en ga Genieten!

Uiteindelijk kwam ik aan op de conferentie en zocht een plekje, ik kwam naast een jong echtpaar te zitten.. we maakten nader kennis met elkaar.. zij vertelde dat zij uit Pakistan kwam en nu 6 jaar in Nederland woonde en inmiddels een verblijfstatus had gekregen.. ze was in juni getrouwd.. ik vertelde een beetje wie ik was, waar ik vandaan kwam en waar ik verbleef..

De conferentie begon met een heerlijke aanbiddingsband met bijzondere liederen.. God groot maken is het mooiste waar je de dag mee kunt beginnen.. Hem verheerlijken en uitnodigen om plaats te nemen op de troon van onze lofzangen..

De eerste dag was een studie dag over de vier banden waar je in gevangen kunt zitten… en waar God je van wil bevrijden..

  • Gebonden door de macht van de Zonde
  • Gebonden door leugen
  • Gebonden door emotionele banden
  • Gebonden door demonische banden

Het was een leerzame dag.. ontzettend veel eyeopeners gekregen.. geloven wordt zoveel mooier als je één wordt met Zijn Woord(en).. als je onderwijs mag krijgen in hoe dingen bedoelt worden.. hoe God het bedoelt heeft..

Zijn LIEFDE is onvoorwaardelijk maar Zijn Zegen niet!

Hij zegt in Jacobus 1:5 Want als u alleen maar luistert en niets doet, lijkt u op iemand die in de spiegel heeft gekeken en meteen daarna weer vergeten is hoe hij eruitziet. Maar als u zich blijft verdiepen in Gods wet die vrijheid brengt, en u die niet alleen goed onthoudt maar er ook naar leeft, dan zal God u zegenen in alles wat u doet.

Ik wil jullie graag een stukje meenemen in de wijsheid die ik mocht ontvangen.. het is gewoon te mooi om het voor mij zelf te houden.. en God geeft het ons om uit te delen.. dus bij deze.. ik hoop dat God je net zo mag raken als mij!

God houdt zoveel van jou en mij! Hij wil zo graag een relatie met ons.. in de onderstaande Bijbelteksten staat waarom Hij graag wil dat je in Vrijheid gaat leven!

Toen ik dit las en hoorde ging mijn/onze Trouwtekst nog meer voor mij leven!

Job 10:16 Zou het zich verheffen, dan zoudt Gij als een leeuw jacht op mij maken, en Uw wondermacht tegen mij opnieuw tonen. Jesaja 30:18 Desondanks wacht de Here nog steeds tot u bij Hem komt, zodat Hij u zijn liefde kan tonen, Hij zal u veroveren om u te zegenen, precies zoals Hij heeft gezegd. Psalm 34:6 Wie naar Hem opzien, stralen van vreugde, schaamte zal hun gezicht niet kleuren. Psalm 34:23 De Here verlost de ziel van zijn knechten, allen die bij Hem schuilen, zullen niet boeten. Romeinen 4:8 Gelukkig is hij/(Zij) aan wie de Here zijn/haar zonde niet toerekent.’ 1 Korinthiërs 13:5 zij kwetst niemands gevoel, zij zoekt zichzelf niet, zij wordt niet verbitterd, zij rekent het kwade niet toe. Johannes 8:36 Als u door de Zoon van God wordt bevrijd, zult u werkelijk vrij zijn

Onze Trouwtekst: Jeremia 29:11-14 Want Ik weet wat mijn plannen voor jullie zijn, zegt de Heer. Ik heb mooie plannen voor jullie. Plannen vol vrede, niet vol ellende. Want Ik heb een hoopvolle toekomst voor jullie. Dan zullen jullie Mij aanbidden. Jullie zullen naar Mij toe komen en tot Mij bidden. En Ik zal naar jullie luisteren. Jullie zullen Mij zoeken en Mij ook vinden, als jullie met je hele hart naar Mij verlangen. Ik zal Mij door jullie laten vinden, zegt de Heer. Ik zal een einde maken aan jullie gevangenschap

Wauw… wat ligt er toch een mooie belofte in onze trouwtekst.. voor nu en voor in de toekomst.. hier op aarde en straks in de hemel!

Maar waarom lukt leven in Vrijheid dan niet?

Omdat we met onzichtbare lijntjes aan van alles gebonden kunnen zitten..

In Galaten 3:22 in de engelse vertaling staat But the Scriptures declare that we are all prisoners of sin, so we receive God’s promise of freedom only by believing in Jesus Christ. Maar de Bijbel verklaart dat we allemaal gevangenen van zonde zijn, dus we ontvangen Gods belofte van vrijheid alleen door in Jezus Christus te geloven.

Toen ik geschapen werd, werd ik geschapen naar Zijn beeld maar hoeveel is daar nog van over? Wat draag ik met mij mee wat dit beeld zo heeft vertroebeld??

God wil je zo graag vrij maken.. Jij bent geboren om Vrij te zijn.. Vrij te zijn in Christus!

Voordat de conferentie begon was ons geadviseerd om thuis het boek “Kan een Christen gebonden zijn” te lezen! Hierop is de bevrijdingsconferentie gebaseerd.. ik kan jullie het boek aanraden.. geeft zoveel inzichten

Waarom hebben we bevrijding nodig.. dat was al een goede vraag.. vaak denk je dat bevrijding alleen is voor mensen die bv te maken hebben gehad met occulte banden, met demonen enz… maar ieder mens heeft bevrijding nodig als je tot geloof komt.. het hoort eigenlijk gewoon bij je bekering!

Wilkin van der Kamp die de conferentie leidde en ook dit boek heeft geschreven zei het volgende wat ik zo treffend vond:

Veel christenen werden slecht ‘ter wereld geholpen’. In veel gevallen werd de navelstreng met het verleden niet goed doorgeknipt en afgebonden. Sommigen werden niet gewassen, anderen kregen nooit een tik om te ademen en het uit te schreeuwen. Weer anderen werden na de geboorte aan hun lot overgelaten, zodat zij niet konden uitgroeien tot gezonde en stabiele kinderen van GOD

De mens is geen zondaar omdat hij heeft gezondigd, maar zondigt om dat hij als zondaar is geboren. In Romeinen 5:12 staat: Door één mens is de ​zonde​ in de wereld gekomen en door de ​zonde​ de dood, en zo is de dood voor ieder mens gekomen, want ieder mens heeft gezondigd!

Adam en Eva zondigden omdat ze God niet vertrouwden maar geloofden in een leugen!

Zonde is een symptoom van wat er gebeurt is diep van binnen.. in de kern van elke zonde vind je dus een leugen!

Gelukkig is er altijd een weg terug.. alleen als wij tot geloof komen wordt ons vaak gezegd dat je “binnen” mag komen.. en natuurlijk is dat ook zo maar eigenlijk is het andersom: “Je moet eerst naar buiten gaan, onder het juk van afwijzing en veroordeling vandaan komen en dan kun je naar binnen gaan, naar Jezus.. naar het hart van de Vader om daar je opnieuw te laten vullen met Zijn onvoorwaardelijke Liefde!”

Om dat te bereiken vraagt Hij 1 ding van jou, Jezus Zijn Zoon aannemen als jou Heer en bevrijder!

Als je gelooft in Jezus en je gelooft in wat Hij voor jou en mij heeft gedaan.. ontdek je uiteindelijk weer wie je bent en hoe God je geschapen heeft.. en kun je je zelf weer omarmen..

In het boek de Zeven Wonderen van het Kruis van Wilkin van der Kamp beschrijft hij hoe Jezus Zeven keer heeft gebloed voor ons.. Hij heeft die beker leeggedronken.. in die beker zaten alle zonden van de hele wereld.. ook die van jou en mij.. toen hij dit vrijdag nog een keer uitlegde.. kwam dit zo binnen..

Hij hield zoveel van ons dat hij die beker heeft leeggedronken! Hij wilde dit niet.. echt niet.. Hij heeft Zijn Vader gesmeekt om het voorbij te laten gaan.. maar toen kwam er een engel die Hem kracht gaf.. zodat Hij zijn taak kon volbrengen.

Als je echt beseft wat Jezus toen voor ons… voor jou en mij.. heeft gedaan, hoe Hij die laatste 18 uur van zijn leven onvoorstelbaar heeft geleden.. dan wordt je geraakt.. Hij heeft al onze zonden en de gevolgen daarvan gedragen… verdriet, pijn, afwijzing, tekortkomingen,leugens, ziekte… enz enz.. heeft Hij op zich genomen…

Hoe ontstaat gebondenheid aan macht van de zonde???

Zonde onteerd… en dan komt schuld en schaamte binnen.. en dan ga je denken dat dit je lot is… en in die leugen ga je geloven en zo ontstaan er gebondenheid!

Maar Jezus zegt: “Ik heb je zonde gedragen.. Geef het aan mij… zodat schaamte je niet langer meer zal kleuren! Psalm 34:6

Wauw wat een BEVRIJDING!!

In Psalm 91:15 staat: “Roept hij Mij aan, Ik zal hem antwoorden; Ik zal in de benauwdheid bij hem zijn, Ik zal hem uit redden en tot ERE brengen”

En omdat God zijn Zoon Jezus Rein en Heilig ziet, ziet Hij jou In Jezus Christus ook Rein… Jezus heeft immers al onze zonden gedragen?

Maar we hoeven het niet zelf te doen.. God heeft ons een helper gestuurd toen Jezus terug ging naar Zijn Vader..

De Heilige Geest

De Heilige Geest helpt je te worden zoals God je nu al ziet… en wordt in Christus..

Toen ik mijn leven aan Jezus gaf en daarmee opnieuw (geestelijk) geboren werd.. kwam de Heilige Geest in mij wonen…. en als Hij in je komt wonen.. blijf je niet dezelfde… Hij houdt je regelmatig een spiegel voor en dan gaan je ogen open en maakt Hij je onrustig zodat je de confrontatie aangaat met jezelf.. zodat we uiteindelijk worden zoals Hij ons allang ziet door Zijn Zoon Jezus!

EEN GELIEFD KIND VAN DE VADER!!!

Wat een mooie bemoediging.. en met deze bemoediging mochten we aan de lunch…

In deel 2 vertel ik over wat er die middag gebeurde.. Gebonden door de leugen!

Ontroerd… geraakt.. dankbaar!


Vandaag mijn allereerste project begeleid als groepenbegeleider bij Present Almelo!


Zo bijzonder… dankbaar dat ik mijn steentje vandaag mocht bijdragen om een lichtpuntje in iemands leven te  zijn.. door praktisch en sociaal hier handen en voeten aan te geven…

Maar het moest vandaag ook even dalen in mijzelf.. Het kwam flink binnen


30 jaar… 20 jaar…. 10 jaar…. 5 jaar… 2 jaar… geleden had ik dit nooit kunnen dromen.. weten of geloven… dat er ooit nog een tijd zou komen dat ik aan de andere kant zou komen te staan…
Ik… die voorgoed opgenomen zou worden achter gesloten deuren..

Slik… en nu…

Ik ben stil.. heftig als je dit even tot je door laat dringen..

En dan raak ik ontroerd… en ongekend dankbaar… wat ik niet goed in de juiste woorden kan uitdrukken.. omdat elk woord niet precies de juiste lading daarin kan weergeven… maar God kent mijn woordeloze woorden.

In prediker 3 zegt God dat er voor alles een tijd is..
Er is een tijd om te huilen en er is een tijd om te lachen. Er is een tijd om te treuren en er is een tijd om te dansen.

Hiermee zegt Hij tegen ons.. jou… er is Hoop.. ik heb een plan met je leven.. Wauw… weer komt onze trouwtekst zo naar voren in mijn/ons leven..

Jeremia 29:11-14. Want Ik weet, welke gedachten Ik over u koester, luidt het woord des Heren, gedachten van vrede en niet van onheil, om u een hoopvolle toekomst te geven.
(Dan zult gij Mij aanroepen en heengaan en tot Mij bidden, en Ik zal naar u horen; dan zult gij Mij zoeken en vinden, wanneer gij naar Mij vraagt met uw ganse hart. Dan zal Ik Mij door u laten vinden, luidt het woord des Heren, en in uw lot een keer brengen)

Ik ben zo blij en dankbaar dat God die laatste verzen aan onze trouwtekst heeft toegevoegd.. met het eerste gedeelte alleen is de tekst voor ons niet compleet.. het laatste stukje hoort er bij..  we hebben dit al zovaak mogen ervaren…
Als wij Hem aanroepen en zoeken met heel ons hart.. zal Hij uitkomst geven!!!

Maar als je midden in een donkere periode zit ervaar je dat vaak niet zo.. dat er aan het eind van een donkere tunnel het altijd weer licht wordt!
Dan wil ik je bemoedigen met onze trouwtekst.. ook voor jou is er hoop!

Ook al wordt het opnieuw donker om je heen.. zijn de omstandigheden verschrikkelijk.. toch weet ik en houdt ik mij vast aan de woorden die Hij mij heeft gegeven!

Dan zult gij Mij aanroepen en heengaan en tot Mij bidden, en Ik zal naar u horen; dan zult gij Mij zoeken en vinden, wanneer gij naar Mij vraagt met uw ganse hart. Dan zal Ik Mij door u laten vinden, luidt het woord des Heren, en in uw lot een keer brengen

Jeremia 29:12-1

Hij baant een weg als je zelf geen uitkomst ziet! God is groter en Zijn wegen zijn ondoorgrondelijk…

Ja, Ik zal een weg in de woestijn maken, rivieren in de wildernis
Jesaja 43:19

Ook al is dat niet altijd zoals wij het graag willen/zien.. maar Zijn plan is het beste.. want Hij overziet het hele plaatje en heeft het beste met mij voor… en dan kan ik het waarom loslaten en in het hier en nu leven..

Te doen waar Hij mij voor geroepen heeft!! Struikeld Leven in de voetsporen van Jezus met vallen en opstaan!

ZIJN GENADE IS (voor mij) GENOEG!!!

Met tranen deze week dit lied gehoord.. zo mooi.. eindelijk kan ik zingen

Abba Vader!

Songtekst: Eline Bakker – Abba
U bent een Vader die zingt en juicht over ons
Uw ogen vol trots en trouw zijn op ons
Nog voor ons bestaan ging Uw hart naar ons uit
En Uw liefde laat ons nooit meer los
U bent een Vader die zingt en juicht over ons.

Abba
Onze Vader
Abba
Wij zijn van U.

U bent een Vader die zingt en juicht over ons
U neemt ons bij de hand en danst met ons
Niets in ons bestaan zal u ooit ontgaan
Want Uw liefde laat ons nooit meer los
U bent een Vader die zingt en juicht over ons.

U vond ons verloren in slavernij
Uw liefde greep in en U kocht ons vrij
Met alles wat in ons is roepen wij nu: ‘Abba’

Dichtbij Uw hart, terug van weggeweest
komen wij thuis bij Uw welkomstfeest
Met alles wat in ons is roepen wij nu: ‘Abba’

Bij U verdwijnt onze onzekerheid
en vinden wij onze identiteit
Met alles wat in ons is roepen wij nu: ‘Abba’

Nu zijn wij van U en U bent van ons
En dat staat vast wat ons ook overkomt
Met alles wat in ons is roepen wij nu: ‘Abba’

© Eline Bakker, Kees Kraayenoord

Be Blessed!

Verdwaald..


Het wordt tijd voor een rijbewijs geloof ik.. pfff almelo… wat een vreselijke stad om met een brommobiel je weg te vinden…

Ehhh ik zal eerlijk zijn.. ben verdwaald


Net thuis van een gezellige introductieavond voor vrijwilligers bij TMZ…

Wel bijzonder hoe ik dan de weg weer heb gevonden..
Wil het graag met je delen ter bemoediging dat Hij er altijd is!


Ik was de wanhoop nabij en wist niet meer waar ik was in Almelo.. (onbekende stad)
Had al een paar keer God om hulp gevraagd maar ik reed maar rondjes en stuitte steeds op de Ring.. waar ik dus absoluut niet mag rijden..
Tom Tom stond aan maar bracht mij ook steeds weer naar de Ring, werkte dus ook niet om uit deze doolhof te komen..  Tom Tom op telefoon erbij gezocht.. maar die zweeg in alle talen..


Op een gegeven moment reed ik opnieuw op een kruispunt af en riep:

“Heer ik weet het niet meer.. U moet mij thuis brengen..”

(de hele reis zweeg de telefoon in alle talen en ik kon niet steeds op de tekefoon kijken)

Plotseling kwam er een vriendelijke vrouwenstem uit de telefoon.. “sla over 100 meter linksaf..

Mijn hart maakte een sprongetje en ik zei.. “Dankuwel Heer.. U heeft nu de controle over mijn telefoon dus daar vertrouw ik op dat die mij nu de weg wijst naar huis!

Op dat moment ging ik in vol vertrouwen de stem van de telefoon volgen…

Ik vond het doodeng en deed het met een bonzend hart…

Ik kon immers zomaar voor de “Ring” komen te staan.. waar ik niet op mocht en dat weet de Tom Tom niet…

Maar God wel!


Binnen een paar minuten was ik buiten Almelo … op een binnenweggetje.. ik dacht… gewoon blijven rijden.. komt goed!


Na 15 minuten de stem volgend zag ik ineens een herkenningspunt…
Een diepe zucht van opluchting volgde.. en tranen van dankbaarheid!


Zingend reed ik de laatste kilometers naar huis!


Wat ben ik toch blij met Jezus!
Hij wijst je de weg als wij Hem aanroepen!

Be Blessed

Het voelde hemels…


Nadat ik met mijn nieuwe leefstijl begonnen ben merk ik dat mijn lichaam steeds verder hersteld.. langzaam maar gestaag gaat het door..

Vorige week ben ik weer bij de huisarts geweest vanwege de drie maandelijkse diabetescontrole.. De huisarts was aangenaam verrast.. mijn HBA1C was gezakt naar 46.. zonder medicatie..

Toen ik in Mei begon met mijn nieuwe leefstijl was mijn Hba1c 60.. drie maanden later in juli was het gezakt naar 50 en moest ik stoppen met alle medicatie.. en nu drie maanden later is het 46.. WAUW.. er zat een huisarts in opleiding bij en zij vroeg aan mijn huisarts wat hij hierin had bijgedragen.. de huisarts keek mij aan en keek haar aan… hij kreeg zelfs een kleur en zei.. ehh… ik heb hierin niks gedaan.. alle eer gaat naar mevr.. zelf.. zij heeft het zelf gedaan met voeding en andere leefstijl… hij keek mij nog een keer aan en zei toen glimlachend.. ik moet maar bij jou in de leer.. ik kan ook wel wat kilootjes kwijt en wees naar zijn buik(je)..

Ik gniffelde en zei tegen hem.. “helemaal goed hoor.. ik hoor het wel als je wat wilt weten”

Hihi mijn hart maakte een sprongetje..

Ik ben een blij mens..


Door mijn nieuwe leefstijl was ik ook gestopt met de Baclofen en de plaquenil.. dit op advies van mijn specialisten.. en het gaat nog steeds goed! Ik heb geen ontstekingen meer.. en bijna geen spasmen of verkrampingen meer.. afgelopen week moest ik eigenlijk mijn botox weer halen maar heb het niet gedaan… wilde het uitstellen om te kijken of mijn lichaam zelf verder kan herstellen.. mijn ogen gingen nog niet dicht zitten.. dus kon ik het nog wel even uitstellen… uiteraard in overleg met mijn neuroloog..

Wel kreeg ik steeds meer last van mijn kaken.. die verkrampten steeds meer.. zo ook mijn stembanden.. dit maakte dat ik soms moeite had met praten.. maar ook met zingen.. mijn stem kon zomaar over slaan.. ik kreeg een vermoeden dat mijn dystonie aan het uitbreiden was.. of dat de dystonie zich aan het verplaatsen was… want dystonie in de stembanden en kaken hoort bij spasmodische dystonie.. en dat had ik (nog) niet… maar ja met gegeneraliseerde dystonie (wat betekend dat het in je hele lichaam zit) kan het zomaar zijn dat de dystonie zich op andere plekken uitbreid of openbaart…

Voordat ik met mijn leefstijl begon was ik bij een longarts terecht gekomen omdat ik zoveel last had van slijm ophoesten..ik hoestte namelijk al een jaar.. na een uitgebreid onderzoek en verschillende testen kwam er uiteindelijk niks uit.. op dat moment ging ik net over op mijn nieuwe leefstijl.. en na drie weken had ik geen slijmvorming meer.. (was gestopt met alle melkproducten)

De longarts was erg enthousiast en zei.. dit is niet te geloven.. dit moet iedereen weten.. en hij zei.. ik kan niks meer bijdragen aan jou herstel maar omdat je nog wel veel last hebt van je stem wil ik je nog een laatste zetje geven tot volledig herstel.. het lijkt mij verstandig om naar een logopedist te gaan..

Hier ben ik geweest en kom ik nog zo af en toe en zij raadde mij op haar beurt aan om naar een gespecialiseerde fysio te gaan op gebied van dystonie.. en dan spasmodische dysfonie.. (dystonie van de kaken en stembanden) gelukkig wist zij iemand die hierin gespecialiseerd is en zo kwam ik bij mijn nieuwe fysio..

Wat is het toch een Zegen als je de juiste poppetjes treft.. en die je dan ook nog zeer serieus nemen.. (ik weet wie die poppetjes op mijn pad brengt 😉😇)

De eerste keer had hij mij gemasseerd en de spieren wat opgerekt in mijn kaak/keel.. pff dat was best heftig.. mijn spieren hadden flink gereageerd.. een week hoofdpijn en een kaak die regelmatig uit de kom vloog.. of te wel onder het kaakschijfje schoot.. au wat doet dat zeer 😢 gelukkig kan ik hem dan zelf terug zetten.. afgelopen maandag ben ik weer geweest en hij zei na een paar minuten vind je het goed dat ik bij jou dry-needling ga proberen.. dit wil nog wel eens helpen bij dystonie.. je hebt ontzettend extreme spierspanning in je lijf/gezicht… wat typisch dystonie is..

Ik had er wel vaker van gehoord, en ook wel verschillende fysiotherapeuten naar gevraagd maar meestal zeggen de fysio’s van tegenwoordig.. ga maar bewegen.. maar helaas is dat niet altijd afdoende.. ik had dus nog nooit iemand gevonden die het wilde gaan doen… dus zei ik verrast.. dat is helemaal prima..

En nu.. ik ben verwonderd..

Wat had ik een kramp in mijn gezicht.. al vanaf 2013 nadat ik mijn laatste medicijn had laten staan… nooit kon ik mijn mond/gezicht ontspannen.. vanaf 2013 ook al botox behandelingen in mijn gezicht.. eerst rond mijn ogen.. daarna in mijn neus en na een poosje ook in mijn grote kaakspieren..

Na de behandeling was het net of had ik een verdoving in mijn spieren gekregen.. had er geen gevoel meer in dacht ik….. maar het was wat anders.. mijn spieren waren gewoon ontspannen..

Het voelde hemels…

Wat is dat een gek gevoel, als altijd iets strak heeft gestaan.. en dan nu heerlijk ontspannen.. wat een verademing..

De fysiotherapeut zei.. ik ga jou gewoon vier keer per jaar een behandeling geven door middel van dry-needling.. dan hoef jij geen botox meer.. 

Doordat ik vroeger veel medicatie heb geslikt door missdiagnoses staan mijn spieren altijd strak en willen mijn spieren altijd aan het werk.. ook als ze niks hoeven te doen zijn ze nog bezig..

Zooooo vermoeiend…

Mijn hersenen geven mijn spieren steeds verkeerd impulsen op verkeerde tijden.. ik dacht dat er niks aan te doen was maar deze fysio is redelijk positief en zegt dat hij bij mij nog wel mogelijkheden ziet om te herstellen d.m.v trainingen.. oefeningen… om zo mijn hersenen te resetten zodat mijn spieren de juiste impulsen weer krijgen.. ik ben dus nu in training bij deze fysio..

Doordat ik zo’n ontspanning voelde dacht ik.. kun je dit niet met al mijn spieren doen 🤣😉… Helaas.. ben ik bang dat hij er dan een dagtaak aan heeft.. maar hij heeft toegezegd om ook aan de slag te gaan met mijn andere spieren .. dus wie weet…

Het was of kwam ik uit een warm bad.. zo’n ontspanning.. ik ben in de auto gestapt en wist niet wat mij overkwam.. ik heb de radio aan gedaan en heerlijk mee gezongen.. zonder kramp of enige spasme..

WAUW…

Mijn stem sloeg vaak over de laatste tijd door de spasmen in mijn stembanden en kaken.. maar hopelijk gaat het vanaf nu steeds een beetje beter.. dankzij een kundige fysio hoef ik (voorlopig) geen Baclofen of botox meer.. en hoop ik stap voor stap steeds verder te herstellen!!

Zoo bijzonder om mee te maken dat er steeds meer “goeie” deuren opengaan tot verder herstel!

Alle eer aan Hem.. Hij heeft het mij in 2010 beloofd en ik blijf daarop vertrouwen.. want wat Hij beloofd doet Hij ook!

Ik sta op die beloften!!

Want mijn God is sterker dan……..!!

Be Blessed!!

Een moeilijke dag!


Tis de week van de eenzaamheid en vandaag las ik dit prachtige verhaaltje op een facebook pagina.. het pakte mij…

Mijn hele leven hebben de wijsheden Pooh en Knorretje mij al geraakt… zo ook deze…

Graag wil ik jullie hier mee bemoedigen..

Ik ben “gelukkig” gezegend met een Knorretje… maar weet ook hoe het voelt om geen “knorretje” te kennen..

Ik hoop oprecht dat jij ook een Knorretje hebt..

Voor nu of in de toekomst!!

Be Blessed ❤❤❤

“Vandaag was een Moeilijke Dag,” zei Pooh.

Er was een pauze.

“Wil je erover praten?” vroeg Knorretje.

“Nee,” zei Pooh na een tijdje. “Nee, ik denk niet dat ik dat wil.”

“Dat is oké,” zei Knorretje, en hij ging naast zijn vriend zitten.

“Wat doe je nu?” vroeg Pooh.

“Niets eigenlijk,” zei Knorretje. “Maar ik weet wat Moeilijke Dagen zijn. En ik wil daar meestal ook niet over praten, op zo’n Moeilijke Dag.
“Maar weet je,” vervolgde Knorretje, “Moeilijke Dagen zijn zoveel makkelijker wanneer je weet dat er iemand voor je is. En ik zal er altijd zijn voor jou, Pooh.”

En Pooh zat daar zomaar wat te zitten, zijn heel Moeilijke Dag door zijn hoofd te malen, terwijl stevige, betrouwbare Knorretje zwijgend naast hem zat, te bengelen met zijn kortje beentjes…. En Pooh bedacht dat zijn beste vriend overschot van gelijk had.

Met heel veel liefdevolle gedachten voor iedereen die een Moeilijke Dag heeft. Hopelijk heb je een Knorretje in de buurt.
xxx
❤️❤️❤️

Be Blessed

Wees bemoedigd..


Onderstaand artikel las ik op de website van Eva.

Een aantal praktische handvaten om vast te grijpen in moeilijke tijden…

Iedereen gaat wel eens door moeiten heen.. De een wat meer dan de ander.. tis niet altijd even makkelijk om dan staande te blijven en er door heen te komen en soms kun je dan wel wat tips en trics gebruiken…

Mag ik je hiermee bemoedigen!

Survivalkit als je door een moeilijke tijd gaat

https://eva.eo.nl/artikel/2019/09/survivalkit-als-je-door-een-moeilijke-tijd-gaat

Survivalkit als je door een moeilijke tijd gaat

Toen haar man hartproblemen kreeg, kwam Mirjam in een ‘woestijn’ terecht. Een moeilijke tijd brak aan, waarin ze zichzelf en God moest hervinden. Maar hoe houd je jezelf staande? En hoe kan je andere woestijngangers helpen? In deze survivalkit geeft stiltetrainer Mirjam van der Vegt je handreikingen van woestijngangers met ervaring.

Hoe meer je ronddwaalt in deze woestijnen, hoe meer je leert voelen wat de getijden op de dorre vlakte met je doen. En hoe meer je in zo’n moeilijke tijd ontdekt. Je komt erachter hoe je een oase op het spoor komt, hoe je toch in leven blijft en hoe je kunt genieten van zonsopgangen en -ondergangen, midden in de modder. Je leert hoe belangrijk het is om te huilen, te voelen en je niet altijd wat aan te trekken van goedbedoelde adviezen. De lessen hieronder zijn van verschillende woestijngangers – ieder met hun unieke verhaal.

‘Ik kon in deze moeilijke tijd geen Opwekkingslied meer horen’

1. GEEN WOESTIJN IS HETZELFDE

Jouw woestijn is uniek. Het heeft niet zoveel zin om jouw situatie steeds met een ander te vergelijken; de ene keer zal de vergelijking misschien positief uitvallen, maar een dag later weer negatief. Bovendien vergelijken we ons eigen dieptepunt vaak met het hoogtepunt van iemand anders. Ook goed om je bewust van te zijn: mensen luisteren vaak autobiografisch naar je verhaal. Ze herkennen er delen in van zichzelf en (denken te) weten hoe jij je voelt. Maar kloppen hun aannames wel? In de woestijn is het van essentieel belang dat je mensen vindt die durven door te vragen over wat jij nodig hebt op dit moment.

2. LUISTER EERLIJKE MUZIEK

Ik kon na een jaar wandelen door mijn woestijn geen Opwekkingslied meer horen. Ik ben niet tegen opwekkingsliederen – maar alleen al de term opgewekt riep bij mij irritatie op. Want nee, ik was niet opgewekt. En na het luisteren van een liedje was ik nog steeds verdrietig – misschien soms nog wel verdrietiger. Ik voelde me meer thuis bij psalmdichter David in Psalm 13 en vond het heerlijk om Job te lezen. Ik zat liever in een stille kapel bij een brandende kaars dan in een kerk vol opgewekte mensen. Dat wil overigens niet zeggen dat God ver weg was: Hij was dichterbij dan ooit. Sommige mensen hebben heel veel aan bemoedigende liederen in een moeilijke tijd, maar het is wellicht slim om dat even te checken, voordat je iemand ermee bombardeert.

3. VERDRIETIG ZIJN MAAKT JE GEEN ZIELIG SLACHTOFFER

Je ontdekt in moeilijke tijden dat mensen wat omzichtiger met je omgaan. Ze lijken soms wel bang voor je. Dat komt omdat jouw lijden raakt aan het lijden in de ander: het verdriet van de ander confronteert je met de verdrietige delen in jezelf. Daarom is het veel makkelijker voor een buitenstaander om met een oplossing te komen, of jou een ‘schop onder je kont’ te geven. Psycholoog Susan David ervaart dat we als mensen soms lijden onder de tirannie van de positiviteit. Veel mensen drukken hun vervelende emoties weg, maar wanneer emoties genegeerd worden, groeien ze juist. David vertelt dat het belangrijk is om nieuwsgierig naar je emoties te kijken en ze te onderzoeken, want ze vertellen je iets over een betekenisvol leven. Dat betekent niet dat je altijd je emoties moet gehoorzamen, maar je kunt jezelf wel met compassie en genade behandelen in tijd van verdriet. Onthoud: anderen beslissen niet voor jou wanneer de woestijn voorbij is – ze kunnen wel een stuk met je meelopen in je woestijn.

‘Kun je jouw zelfmedelijden bij God brengen?’

4. DE DUNNE SCHEIDINGSLIJN TUSSEN ROUW EN ZELFMEDELIJDEN

We zijn vaak bang voor onze modder omdat we geen slachtoffer van het leven willen worden. Stel je voor dat je wegzakt in je moeras van verdriet en er nooit meer uitkomt? De grens tussen rouw en zelfmedelijden is smal. Bij rouw heb je verdriet om iets wat je hebt verloren. Rouwen is liefdewerk: je neemt afscheid van iets wat er niet was of wat je had gehoopt. Maar rouw kan omslaan in zelfmedelijden wanneer je jezelf gaat beklagen. “Was ik maar nooit geboren,” riep Job uit de Bijbel uit. In je eigen leven kan het klinken als: “Dit overkomt mij altijd, ik ben ook niets waard. Mijn leven zal nooit meer wat worden.” Deze opmerkingen helpen je niet verder en ze halen je weg bij Gods beloftes voor jou. Hij kan iets met jouw woestijn – lees Jesaja 35 maar eens. Kun je jouw zelfmedelijden bij God brengen?

5. ZORG DAT JE LIEFDESTALEN BLIJVEN BESTAAN

De tocht door de woestijn is vaak een barre tocht. Het is belangrijk dat je goed voor jezelf zorgt, of voor je laat zorgen. Wat zijn jouw liefdestalen waar jij normaliter van oplaadt? Zorg dat je deze talen blijft spreken, of dat anderen ze tegen je spreken. Mensen willen je vaak graag helpen, maar weten niet hoe. Geef ze concrete handreikingen hoe zij jou het beste kunnen liefhebben in deze tijd. Durf te vragen, al voelt dat misschien heel kwetsbaar.

6. STILSTAND IS VOORUITGANG – BEWAAK JE GRENZEN!

Wees niet te streng voor jezelf in deze periode. Het kan voelen alsof er niets meer uit je handen komt. Besef dan dat stilstaan ten tijde van een storm een hele prestatie is! Gun jezelf slaap, rust, veel momenten om op te laden. Daar hoef jij je niet voor te schamen. In deze tijd ben je heel kwetsbaar, dus is het goed om je grenzen te bewaken. Je hoeft niet iedereen bij je binnen te laten komen; schuil bij mensen bij wie jij je veilig voelt.

7. LAAT GOD VOOROPGAAN IN JOUW WOESTIJN

Het volk Israël dwaalde jarenlang door de woestijn. God gaf hen de opdracht om Hem te volgen, want Hij zou een rustplaats voor hen zoeken. Het volk wordt uitgenodigd om in Gods ritme te wandelen. Waar zie jij sporen van God in je woestijn? Ben je Hem voorbijgelopen in je haast om de woestijn uit te komen, of wacht je op zijn tekenen? God wil zelfs midden in je woestijn rust geven. Meer nog: Hij wil je daar ontmoeten.

‘Jouw verdriet mag er zijn’

8. WANDEL DOOR

Wandel. Je moet niet rennen door het dal, maar blijf ook niet voor altijd zitten. Wandel rustig door en accepteer dat deze wandeling misschien nog wel een tijdje duurt. Ga ook letterlijk de natuur in, ook als het weer ruig is. De ruigheid van de schepping geeft erkenning aan de ruigheid van jouw eigen dalen. Kijk tijdens het wandelen ook regelmatig naar de horizon, zoek met je ogen naar het perspectief en de ruimte waar je hart naar smacht.

9. GEDENK DE WONDEREN VAN VROEGER

David uit de Psalmen kende een lange woestijnperiode toen hij op de vlucht was voor Saul. In Psalm 78 vertelt hij over Gods vroegere wonderen en roept hij op om Gods goede daden steeds weer te herdenken. Juist in woestijnperiodes is het belangrijk elkaar te blijven herinneren: wat heeft God allemaal al wel gedaan in je leven? Die herinnering is niet bedoeld als doekje voor het bloeden: jouw verdriet mag er zijn. Het herinnert je wel aan een machtige God die al eerder heeft bevrijd en gered.

10. HOUD VAST AAN GOEDE GEWOONTES

Probeer in jouw woestijn vast te houden aan goede gewoontes. Blijf je bijbel lezen, al voelt de hemel als van koper. Ga naar de kerk, al lijk je daar niets te vinden. Zing tot God, al is het door tranen heen, of rust in de kerk op het gezang van anderen. Dat is je manna voor elke dag. De non Theresa van Avila belandde aan het einde van haar leven in een diepe crisis. Toch bleef ze haar daden van liefde volhouden – ze wist dat Jezus aanwezig was, ook al voelde ze Hem niet meer. Van haar zijn de woorden: God maakt de reis ook.

Tekst: Mirjam van der Vegt

Be Blessed

Drempels van Verlies


Kreeg vandaag een mooi gedicht in de mail van Alzheimer Nederland geschreven door Lotte Huiberts

Ik wil hem graag met jullie delen.. en zoals jullie van mij gewend zijn kan het niet zonder te verwerken in een afbeelding!



Drempels van verlies
Woede, angst, frustratie, verdriet 
Er zitten zinnen in mijn hoofd
Maar ik zie de woorden niet 
 
Liefde, lachen, plezier, geniet
Kleine dingen worden groot
Maar vergeet-mij-niet 
 
Drempels, duinen, heuvels, bergen 
Ik stoot tegen ze aan 
Mijn benen willen wel vooruit
Maar mijn voeten blijven staan
 
Verandering, verlies, verloren, vergaan 
Ik ben mijzelf niet meer 
Maar blijf bestaan
 
Lotte Huiberts

Psalm 139:14


Ik loof U omdat ik ontzagwekkend wonderlijk gemaakt ben;
wonderlijk zijn Uw werken,
mijn ziel weet dat zeer goed.
Psalm 139:14

Zijn stem verstaan


Oeff.. wat is dat toch ingewikkeld? of toch niet.. maak ik het zelf ingewikkeld, of maken wij het ingewikkeld..

Nou ik vind het best wel lastig om het onderscheid te maken tussen Zijn stem en mijn gedachten..

Follow your heart
listen to your Inner voice
For wher your spirit guides you!

Vanmorgen was ik in de dienst en er kwam aan het begin van de dienst een echtpaar met twee kleine kinderen binnen.. ze waren wat aan de late kant en de koster kwam kijken waar er nog plek was, voor ons waren er nog een aantal plekken.. ze gingen gauw zitten..

Ik vermoedde dat ze nieuw waren bij ons in de gemeente want ze keken wat onwennig om hun heen..

De dienst begon en we zongen prachtige liederen.. na het 2e lied mochten de kinderen naar hun eigen dienst maar de 2 kindjes voor mij bleven bij hun vader en moeder zitten..

Gelijk kreeg ik een stem in mijn hart.. vraag de moeder even of de kinderen niet naar de zondagsschool willen..

Ik verstond de stem helder en duidelijk ondanks de muziek om mij heen.. maar direct beredeneerde ik dat ze vast gevraagd waren.. niet mee bemoeien Mirjam.. de kinderen durven waarschijnlijk niet…

De stem werd weer zachter.. maar het maakte mij onrustig..

We zongen nog een lied en daarna vierden we het avondmaal.. ik zag dat de ouders hun handen vol hadden om de kindjes rustig te houden..

En weer kwam dat stemmetje.. “vraag de moeder even of de kinderen ook naar de zondagsschool willen”.. “toe maar vraag het haar maar”..

Ondertussen zei een andere broeder, die voor hun zat, tegen de moeder dat de kinderen best naar de zondagsschool mochten.. ik zag dat de moeder ja knikte… maar ze bleef zitten..

En weer kwam die stem en ik werd als maar onrustiger van binnen..

Mijn gedachten schoten heen en weer.. opnieuw zei ik tegen die Stem.. “nee hoor… het hoeft niet want die broeder heeft het ook al gevraagd”

Ondertussen gebeurde er van alles met mij… ik werd alleen maar onrustiger…

Ik probeerde mijn gedachten bij het avondmaal te houden en ondertussen had ik “Groot Overleg” met die Stem en mijn gedachten..

Het avondmaal moment was voorbij en we waren weer aan het zingen.. maar ik kon niet zingen.. mijn stem blokkeerde volledig…

Pff.. wat een worsteling.. op een gegeven moment hield ik het niet meer uit en dacht… wat er dan ook maar gebeurt, maar ik moet het haar gaan vragen..

Ik boog mij voorover en tikte de moeder op haar schouder en vroeg of de kinderen ook naar de zondagsschool wilden… de moeder draaide zich om en zei tegen mij “Ja.. eigenlijk heel graag maar wij weten niet waar het is”..

Er verscheen een glimlach op mijn gezicht en opgelucht haalde ik adem.. ik zei “dat weet ik wel.. komt u maar met mij mee dan wijs ik u de weg”..

Samen hebben we de kinderen naar de zondagsschool gebracht..

Nadat ik ze gebracht bij de zondagsschool had gebracht, liep ik terug en er viel een spreekwoordelijk last van mijn schouders.. ik kon wel dansen van blijdschap.. en de blokkade was ook weg... ik kon weer heerlijk zingen!! 

En de ouders hebben optimaal kunnen genieten van de dienst, van Gods aanwezigheid..

Lovend en prijzend dankte ik God dat Hij door was gegaan met het spreken tot mijn hart… daar en tegen voelde ik mij ook erg beschaamd dat het zo lang had geduurd voordat ik luisterde en handelde…

Tjonge jonge… wat twijfelen wij vaak.. wat laten wij ons vaak leiden door onze eigen gedachten… Hij spreekt zo vaak tot ons maar wij beredeneren zo vaak Zijn stem weg met onze eigen invullingen…

Ook werd ik er bij bepaald hoe onzeker ik af en toe nog ben naar de ander toe.. maar door te doen en te ervaren dat het goed gaat.. wordt ik steeds sterker en durf ik de volgende keer eerder te gaan!

Ik hoop en bid dat God mij nog maar meer mag gaan gebruiken in Zijn plan.. dat ik die stem steeds meer mag gaan herkennen en ernaar durf te leven...  waardoor Zijn licht steeds meer door mij heen mag gaan schijnen.. zodat ik nog meer mag gaan groeien in 
Goedheid, Eerlijkheid en Trouw!

Dit wens ik jou ook toe!!

Be blessed!!

Ik ben….


Vandaag gestart met weekje “Relaxen met het Woord”…

Het thema is “Een nieuw seizoen”

De eerste dag was al erg verrassend en een mooi begin.. jezelf een spiegel voorhouden.. hoe zie jij jezelf in de spiegel..

Aan de ene kant confronterend maar aan de andere kant mooi om te zien dat ik mijzelf al heel anders zie dan een jaar geleden.. dat ik gegroeid ben in mijn relatie met God.. hoe die mij ziet en hoe anderen mij zien.. het is nog wel een dun vliesje maar merk dat het wel steeds steviger wordt omdat ik steeds terug mag grijpen op hoe God mij ziet… doordat ik daar steeds naar terug mag gaan wordt mijn kijk sterkte naar mijzelf.. en durf ik steeds meer te geloven wat God over mij zegt..

En dan wordt ik stil doe ik mijn ogen dicht en luister ik ademloos naar het nummer van Lauren Daigle..

You Say!

You Say!

Wat een prachtig nummer over hoe God naar ons kijkt.. en hoe Hij graag wil dat wij naar ons zelf zien!!

Als je het in de bijbel wilt opzoeken dan moet je de volgende Bijbelteksten lezen… ze zijn voor jou opgeschreven..

Ik ben een Kind van God Joh 1:12
Ik ben een Nieuwe schepping 2 Kor 5:17
Ik ben een Heilige 1 Kor 1:2, Ef 1:1
Ik ben een Zoon/Dochter van God Gal 3:26
Ik ben een Vriend van Jezus Joh 15:15
Ik ben Gerechtvaardigd uit het geloof Rom 5:1
Ik ben meer dan Overwinnaar Rom 8:37
Ik ben door God uitgekozen Kol 3:12
Heilig en zeer Geliefd! 1 Tess 1:4

Men zegt dat je tegen één verschrikkelijk woord 10 woorden van Liefde nodig hebt om dat nare woord te overschrijven…. als je te vaak negatieve woorden/leugens over je heen hebt gekregen dan dalen die van je hoofd naar je hart.. en dan is het ontzettend hard werken om die woorden/leugens te overschrijven met de woorden van Gods Liefde voor jou!!

Maar hou vol.. blijf drinken bij de levende Liefdevolle stroom.. te vinden in God woord (de bijbel) want het werkt echt… als je de Liefdevolle woorden, hoe God naar je kijkt, hoe Hij jou ziet, vaak genoeg hoort en leest daalt het vanzelf een verdieping lager.. van je hoofd naar je hart!

Elke keer mag jij je opnieuw laten vullen met deze woorden..

En dan zullen op den duur de Liefdevolle woorden de liefdeloze woorden overschrijven!

Dit wens ik jou ook toe..

Jij mag er zijn!!

Als je ook gevuld wilt worden met Liefdevolle woorden van God deze week dan zou ik zeggen klik op de link “Relaxen met het woord”

Be Blessed!!

Ik en mijn imperfectie…



“Geloof ziet het onzichtbare, gelooft het ongelooflijke en ontvangt het onmogelijke.”
Corrie ten Boom

Onderstaande stuk las ik op de website van EVA

Je imperfecties omarmen? Dit helpt!

Wat kunnen we ons ongelofelijk bezighouden met streven naar perfectie. We willen perfecte kinderen, perfecte verjaardagsfeesten, een perfect lichaam. We willen soms zelfs een perfecte christen zijn. Waar komt deze drang naar perfectie vandaan? En hoe kom je eraf? Michelle van Dusseldorp legt uit.

Klik op deze link om het hele stuk te lezen op de website van EVA

Wat herkenbaar…

Ik las het en was verwonderd.. het komt eigenlijk op een moment dat ik het juist kon gebruiken om te lezen..

God weet wat je nodig hebt!Ik ben namelijk na 30 jaar weer in het vizier van de UWV, hierover heb ik in de blog samen-loslaten-rouwen-toekomst-en-plannen-maken-gaan-hand-in-hand geschreven…

Ondertussen heb ik gesprekken gehad bij het UWV en ben ik bij een re-integratiebureau beland… in Hengelo… ik heb het echt getroffen met de arbeidsdeskundige en nu ook weer bij het re-integratiebedrijf een fijne coach getroffen… ik weet dat God hier de hand in heeft..

Hij weet immers wat ik nodig heb om tot het doel/plan te komen die Hij voor mij voor ogen heeft.. Ik hoef alleen Hem maar te volgen..

En nu sinds vorige week heb ik definitief een jaar gekregen van de UWV om mij “werkfit” te maken.. zoals dat heet… onderzoeken welke richting bij mij past en welke trainingen, cursussen, testen, werkervaringsplekken, snuffelstages heb ik daar voor nodig om te komen tot “werk”..

Ik vind het zo bijzonder om mee te maken..
Er gaat een hele nieuwe wereld voor mij open.. tegelijk vind ik het ook ontzettend spannend!

Ben een echte laatbloeier zullen we maar zeggen.. maar het is nooit té laat toch??

Ook ben ik sinds kort begonnen met vrijwilligerswerk… gedeeltelijk terug naar mijn roots.. in de ouderenzorg maar dan op de dagopvang/dagbesteding.. activiteiten organiseren voor de ouderen..

Ooooooo wat voelt dat vertrouwd... het bloed kruipt waar het niet gaan kan zeggen ze wel eens.. 

Toch ga ik met het re-integratiebedrijf nog meer richtingen onderzoeken zodat ik straks een weloverwogen keus kan maken welke richting/werk bij mij past!

Maar ook merk ik dat ik ondanks dat het allemaal leuk en uitdagend is ik gauw in de valkuil van “afwijzing” val… deze “antenne” is zo ontzettend gevoelig geworden.. waardoor ik erg perfectionistisch ben geworden.. bang ben om fouten te maken.. stinkende mijn best doe.. ik gauw ja zeg als mensen mij om een gunst vragen.. of overal in mee ga terwijl ik dat misschien helemaal niet leuk vind.. mijn grenzen makkelijk over ga..

Simpelweg omdat ik bang ben om (weer) afgewezen te worden

Door deze valkuilen moet ik mijzelf vaak genoeg bij de kladden pakken en anders gaan “(om)denken”

Ook loop ik natuurlijk nu meer tegen mijn “imperfectie” aan… merk ik dat ik “net kom kijken” voor mijn gevoel… is natuurlijk aan de ene kant.. aan de andere kant heb ik een heleboel levenservaring waar ik zeer zeker ook wat mee kan in dit hele traject..

Hoe kan ik dan die angst voor afwijzing overwinnen?

Heb vorig jaar een hele cursus gehad hierin “Als mijn muren vallen” hier heb ik meerdere blogs over geschreven.. het heeft mij veel gebracht.. maar het blijft altijd een zwakke plek en dit weet de “andere kant” ook.. dat dit mijn zwakke plek is en hij zal altijd de aanvalspijlen daarop richten..

En dan lees je dit citaat:

‘Angst voor afwijzing verdwijnt alleen wanneer wij onszelf niet meer afwijzen’

Leanne Payne zegt in haar boek Herstel van identiteit door genezend gebed dat een gebrek aan zelfacceptatie onder christenen een van de grootste barrières is tot het ontvangen van Gods liefde en genezing. Zij legt uit dat wij nooit tot emotionele en geestelijke volwassenheid kunnen groeien zolang er in bepaalde gebieden in ons leven zelfafwijzing is. Alleen, het zit soms zo ingebakken en de gedachten van zelfkritiek voelen zo eigen. 

GOEDE BASIS

Als wij gezegend zijn met een gezond en realistisch zelfbeeld, hebben wij ook een hoge mate van zelfwaardering. Dit betekent dat wij ook zelfvertrouwen hebben, en dat vormt de basis waarop innerlijke zekerheid rust. Vanuit deze goede basis zijn wij in staat om risico’s te nemen, nieuwe dingen te leren, tegenslagen en faalmomenten te incasseren, zonder te denken dat wij inherent slecht zijn, niet deugen en tot niets in staat zijn. Deze basis hebben wij ook nodig om imperfectie in onszelf en anderen te incasseren, te relativeren en zelfs te omarmen. Gebrek aan zelfacceptatie heeft daarom een directe link met de neiging tot perfectionisme

Ook in mijn zoektocht.. in deze nieuwe fase.. want wat is dan het onderstaande stukje voor mij herkenbaar..

Ben ik goed genoeg? Ben ik mooi genoeg? Mag ik erbij horen? Ben ik van waarde? Doe ik ertoe? Ben ik goed zoals ik ben? Ben ik iemand die liefde verdient? Dit zijn vragen die vaak herhaald worden, diep in onze ziel. Wij zijn ons er zelf niet van bewust. Ze klinken namelijk als een soort achtergrondruis, een altijd aanwezige basisangst en onzekerheid. Het is deze angstige basis die ons aanjaagt in onze drang naar perfectie. Wij denken dat als wij dingen perfect doen, wij goedkeuring krijgen en niet afgewezen worden.

Helaas zal afwijzing op deze aarde altijd blijven bestaan.. we kunnen namelijk niet met iedereen vrienden zijn en we zijn allemaal verschillend en uniek gemaakt en leven allemaal dit lastige leven en ieder heeft zijn tekortkomingen…

Angst voor afwijzing verdwijnt alleen wanneer wij onszelf niet meer afwijzen. Willen wij perfectie bereiken, dan moeten wij eerst onze eigen imperfecties omarmen.  

Ik weet niet hoe het met jou zit maar ik krijg dit niet alleen voor elkaar.. mij zelf accepteren inclusief mijn imperfectie.. kan ik niet zonder Hem… ik heb Hem daarin zo nodig… maar wat ben ik daar blij om… want Zijn goedkeuring.. het weten dat Jezus je nooit afwijst.. wat je ook doet.. wat er ook verkeerd gaat.. hoe wankel je ook staat of Imperfect je ook bent… dat brengt HELING en HERSTEL!!

Ik wil nog maar 1 ding en dat is met Jezus mijn leven leef want dan komt het goed! 

Vanmorgen een geweldige preek gehoord over dat Jezus ons een leven wil geven in Volheid..

Maar wat is leven in Volheid??

De voorganger vertelde hoe hij dat uit had gelegd aan een meisje van 8 jaar.. en ik werd geraakt..

Hij was met het meisje van 8 in gesprek geraakt en samen zijn ze tot een definitie van Leven met Jezus in volheid gekomen..

Als je een glas hebt die vol is.. kan er niks meer bij.. maar dat hoeft dan ook niet want hij is compleet…

Wat vond ik dit een prachtige stukje… als wij een relatie hebben met Jezus, als Jezus helemaal verweven is in ons leven.. en wij ALLES van Hem verwachten en in afhankelijkheid van Hem leven… dan kan er niks meer bij maar dan hoeft er ook niks meer bij.. want dan is het goed… dan is ons leven compleet!

Compleet met onze imperfectie!

Ik blij en dankbaar dat ik kan zeggen dat ik een relatie heb met Jezus.. Hij heeft mij bij de lurven gepakt en ik heb Ja gezegd!!

Het heeft mij Bevrijding, Vergeving, Genezing, (zelf)Acceptatie en Gezien zijn gebracht!

En samen met Hem mag ik, ondanks mijn imperfectie, het leven leven dat Hij voor mij bedoelt heeft.. onderzoekend, uitstappend en verlangend uitzien naar wat komen gaat…

Samen met Jezus durf ik mijn imperfectie te omarmen!

Be Blessed!

Voeding en Herstel!


Na 15 jaar mijn Diabetes vaarwel gezegd!

Dat kan niet… echt??? Ja echt waar!!

In mijn vorige blog heb ik verteld van ons roer om, door andere voeding en eetpatroon meer kwaliteit van leven..

Na dat we dat gedaan hebben is mijn leven zeer zeker drastisch veranderd.. Na 3 maanden moest ik voor mijn half jaarlijkse controle weer naar de diabetesverpleegkundige.

Elk half jaar had ik een afspraak omdat mijn diabetes altijd slecht instelbaar was, dus ook dit keer ging ik naar mijn afspraak.. alhoewel… ik ging er wel anders heen.. eigenlijk voelde ik mij enthousiast maar het was ook best wel erg spannend.. hoe zouden mijn bloeduitslagen zijn??

Had mijn strenge dieet geholpen???

Ik kwam die ochtend bij haar en ze vroeg hoe het ging.. ik zei met een brede glimlach “goed.. erg goed zelfs” ze zei ik zie het… wat is er gebeurd??

Ik dacht dat vertel ik je zo.. maar eerst wil ik mijn bloeduitslagen weten…

Voordat ik bij haar kom moet ik altijd mijn Hba1c laten prikken, dat is de gemiddelde bloedsuiker waarden.. hier was ik erg nieuwsgierig naar.. hoe dat zou zijn…

Ik vroeg aan haar wat de bloeduitslagen waren en ze zei met een lach…..

Die zijn goed!!!!

Pfff…. opgelucht haalde ik adem..

Yesss.... dit had ik maar weer in de pocket... 

Drie maanden daarvoor had ik namelijk van haar extra medicatie gekregen omdat de suikers weer gestegen waren.. wat bij mij heel normaal was.. ontregelde suikers…

En nu waren ze goed… in mijn hoofd dankte ik Jezus voor dit goede nieuws… dit wonder!!

Ze zei tegen mij “De medicijnen hebben hun werk goed gedaan.. maar nu moet je daar maar weer mee afbouwen anders kom je straks te laag en krijg je last van hypo’s”

Ik moest inwendig heel erg lachen want toen ik die extra medicatie had gekregen was ik net begonnen met ons nieuwe leefstijl.. en wilde dat eerst een kans geven voordat ik die extra medicatie zou nemen… dus de bloeduitslagen van nu waren eigenlijk bloeduitslagen zonder (diabetes) medicatie…

Ze zag waarschijnlijk mijn binnenpretje en dacht dat dit was omdat ik erg blij was dat de suikers zo gezakt waren.. natuurlijk was ik ook daar ontzettend blij om… maar ik vertelde haar dat ik eigenlijk ergens anders om een binnenpretje had… ik zei tegen haar: “Dit zijn bloedwaarden met geen enkele (diabetes) medicatie.. ze sloeg van verbazing haar hand voor haar mond en zei: “wat zeg je??”

Ik vertelde haar wat er de afgelopen maanden was gebeurt..

Lees mijn vorige blog “Het Roer om”

Ze vond het geweldig en zei dat ik de medicatie dan maar niet meer moest nemen.. toen zei ik tegen haar: “Dan heb ik nu dus geen diabetes meer”

Ze vertelde dat je hier in Nederland altijd de diagnose houdt die je eens hebt gekregen..

Hihi vertel mij wat!

Daar weet ik helaas alles van… en het is een heidens karwei om er weer vanaf te komen…

En zei ze: Als je eenmaal de diagnose Diabetes hebt dan hou je die ook want je blijft altijd gevoelig voor diabetes.. dus daar kom je nooit meer vanaf.. dus ik wil je blijven volgen met elk half jaar de controles..

Ik dacht.. dat is toch bizar... als ik met voeding mijn diabetes de rug toe kan keren dan heb ik toch geen diabetes meer???  

Ach dacht ik… dat is Nederland.. ik laat het maar zo.. ik weet namelijk wel beter en voel mij ook stukken beter… zonder medicatie.. en die controles overleef ik wel.. natuurlijk is het in het begin belangrijk om te kijken hoe het lichaam zich hersteld, maar om te zeggen dat je nooit meer van je diabetes afkomt vind ik toch wel echt een stap te ver!

Mijn Jezus is namelijk veel sterker en groter dan al die diagnoses.. Hij doet de wonderen en geeft soms wijsheid en kracht en mensen om je heen om de wonderen tot stand te brengen!

Nog wel een kleine Note.. “Ik vindt het op den duur dan wel gewoon geldverspilling.. als je dus voor “niks” op controles moet komen.. hoe zo dat de zorg te duur wordt.. dus ga daar na een tijdje toch echt wel wat van zeggen..

De Reumatoloog…

Kort na dat ik bij de diabetesverpleegkundige voor controle was geweest moest ik ook naar de reumatoloog voor mijn SLE/SJÖGREN en Fenomeen van Raynaud..

Hier ging ik opnieuw erg verwachtingsvol heen.. na de uitslag bij de diabetesverpleegkundige was ik natuurlijk erg benieuwd wat de uitslagen waren bij de reumatoloog en wat de reumatoloog zou zeggen van mijn nieuwe leefstijl!

Aangekomen bij de reumatoloog kreeg ik de standaard vragen, hij vroeg hoe ik mij voelde en ik zei met een blij hoofd “GOED” hij zei tegen mij dat het te zien was… en vroeg hoe het kon dat het ik zo blij zei dat het GOED ging..

Opnieuw vroeg ik of ik eerst de bloeduitslagen mocht weten voordat ik verder ging vertellen waarom ik mij zo goed voelde… hij vond dit prima en vertelde de bloeduitslagen en zei dat hij eigenlijk heel erg verbaasd was dat de bloeduitslagen er zo prima uitzagen… geen ontstekingen meer..

Wederom haalde ik opgelucht adem en vertelde ik hem wat er de afgelopen maanden was gebeurt..

Ook vertelde ik hem dat ik helemaal geen pijn meer had in mijn gewrichten, dat ik geen ontstekingen meer had in mijn mond, geen blaasontstekingen meer had enz enz..

Ook hij was stomverbaasd.. maar ook erg enthousiast.. hij zei iedereen zou dit moeten doen om te kijken wat er qua kwaliteit te behalen valt…

Ik weet dat mijn auto-immuunziektes niet makkelijk te verslaan zijn.. ook niet met voeding en voedingssupplementen.. gelukkig ben ik al een heel eind op weg…

SLE is een bindweefsel ziekte met ontstekingen en ik merk dat mijn lichaam erg ontstekingsgevoelig is.. ik hoef maar even over de schreef te gaan met voeding die ik eigenlijk niet moet nemen en ik heb direct ontstekingen op mijn gewrichten.. dat is wel iets waar ik heel erg voor moet waken.. en dat vergt discipline.. helaas ontkom je er met de huidige voeding in deze wereld bijna niet aan dat je wel eens iets eet wat je lichaam niet kan hebben.. daarnaast hebben deze aandoeningen ook veel last van invloeden van buitenaf.. zoals het weer, zonlicht, vocht, kou… maar ook stress, vermoeidheid enz enz..

De reumatoloog zei dat ik de Plaquenil ook niet meer hoefde te nemen want hij wilde mij over een half jaar weer zien om te kijken wat ik allemaal met voeding nog zou kunnen bereiken.. hij was erg enthousiast.. en wat was ik hier blij om want er zijn ook artsen die erg sceptisch zijn bij alternatieve behandelingen… maar gelukkig heb ik een “goede” reumatoloog gevonden die er voor open staat… wij zien uit naar het vervolg..

Lukt het om ook de SLE te handelen met voeding?? 
Een enorme uitdaging!!! Maar eentje die ik wel aanga en waarin ik erg benieuwd ben hoever ik ermee kom! 

Ik krijg wel zilverhandschoenen voor mijn Fenomeen van Raynaud.. die moet ik 24 uur per dag dragen.. mijn vingers/handen mogen niet meer koud worden anders gaan de vaatjes nog verder achteruit.. elke keer als ik een aanval krijg gaan de vaatjes achteruit..

Ook slikte ik al een half jaar antibiotica voor mijn blaasontstekingen maar was daar na mijn 3 dagen vasten ook mee gestopt.. en had geen blaasontsteking meer.. maar na een aantal maanden kreeg ik weer blaasontsteking en ik dacht hoe pak ik dit nou aan?

Ik heb contact met Ron van Vita Nova opgenomen en die zei… “Ga even naar de Kruidvat voor Vitamine C kauwtabletten van Roter.. daar kauw je 2 dagen elke dag drie keer een handje vol op.. en dan moet het beter worden of over zijn, anders moet je even naar de huisarts voor toch weer antibiotica..

het lastige is dat ik niks van mijn blaasontstekingen voel.. het doet geen pijn.. aan de ene kant is dat fijn maar aan de andere kant merk ik het pas als het al dicht naar mijn nieren is gestegen en ik vreselijke buikpijn krijg..

maar zo gezegd zo gedaan.. ik heb de aanwijzingen van Ron opgevolgde en na 2 dagen was de blaasontsteking weg..

Als je blaasontsteking hebt dan heb je te weinig ascorbinezuur om er tegen te vechten.. dus moet je even een boost ascorbinezuur nemen en dat zit in vitamine C..  

Ik was een blij mens

Het is zo fijn om te merken dat God mensen op je pad zet die je wegwijs maken.. waar je terecht kunt voor tips en die je dan weer verder op weg helpen om het zelf te doen!

Als je het maar weet!

En ja dan heb ik nog met een aandoening te dealen en dat is mijn gegeneraliseerde dystonie..

Ik slik na mijn vasten ook geen Baclofen meer en dit gaat goed, maar als ik teveel stress ervaar dan merk ik direct dat mijn lichaam reageert dat mijn spieren reageren.. of te wel verkrampen… dus moet ik erg letten op mijn balans qua activiteiten en ontspanning…

Ik moet goed mijn nachtelijke rust pakken en dit lukt wonderwel ontzettend goed.. en dat is wederom echt een wonder… ik slaap weer als een os!

Mijn hele leven ben ik een slechte slaper geweest.. nachten lag ik wakker... in mijn periode dat ik erg ziek was en zwaar onder de medicijnen zat zij een arts dat een paard er van omver ging maar ik ging gewoon door.. was niet in slaap te krijgen..  onvoorstelbaar.. (zegt wel iets over mijn (wils) kracht trouwens)

En nu…. ik ruik mijn kussen en ben weg.. ook vindt ik het nu echt heerlijk om op bed te gaan en te gaan slapen..

Ik merk wel dat mijn lichaam nu dus tot rust komt en extra slaap nodig heeft!

Ik ben erg benieuwd waar ik in januari sta.. ik merk dat mijn lichaam elke dag een stukje verder hersteld.. het gaat langzaam vooruit.. maar dat is niet erg.. het belangrijkste is dat er herstel in zit..

Pijn heb ik niet.. ehh… nou oké.. mijn rug is alles behalve blij met mij.. maar dat is een skelet probleem… die protesteert nog steeds behoorlijk en moet ik echt rekening mee houden..

Als ik mij aan mijn drie punten houdt.. dan ben ik goed op weg!

  • Zo goed mogelijk op mijn voeding letten..
  • relaxt door het leven..
  • En de balans bewaren in activiteiten en ontspanning!

Al met al ben ik een “BLIJ en DANKBAAR MENS”

Be Blessed!

Het Roer Om…


1 Tessalonicenzen 5:24 God wil dat jullie bij Hem horen. Hij is trouw, en Hij doet wat Hij belooft.

8 Weken zijn we nu bezig… en wat is er sindsdien al veel gebeurt..

Ik kreeg zoveel vragen over onze “verandering” en wat dit met zicht meebrengt dat ik er een blog aan wil wijden..

Eigenlijk wilde ik dit al heel lang.. maar durfde nog niet goed.. eerst maar even afwachten hoe het zich ontwikkeld… je weet maar nooit..

Zo vaak teleurstellingen meegemaakt

Maar van binnen ben ik gewoon super enthousiast… mensen die mij persoonlijk kennen weten hoe heerlijk enthousiast ik soms kan zijn.. maar door de teleurstellingen en moeiten van het leven is dat af en toe ingeperkt en durf ik niet meer zo goed..

Maar alle gekheid op een stokje..

IK BEN SUPER ENTHOUSIAST

En wil het heel graag met jullie delen.. ja… nu wordt je nieuwsgierig hé… nou ik zal je niet langer in spanning laten..

Wij hebben onze leefstijl veranderd… compleet onze voeding omgegooid en de medicatie omgegooid en overgestapt op voedingssupplementen.. en met de voeding ook ons dagelijks eetpatroon veranderd..

En wat werpt het nu al veel vruchten af bij ons allebei.. niet alleen lichamelijk door kilootjes te verliezen maar ook geestelijk…

Hoe we hier dan zo bij zijn gekomen.. natuurlijk weet je wel dat bepaald eten vandaag de dag niet goed is.. ik kookte al veel en vaak zonder pakjes en zakjes en veel verse voeding.. maar precies wist ik het eigenlijk niet en deed maar wat ik dacht dat goed was… en natuurlijk was dit al prima.. totdat we in contact kwamen met vrienden bij ons in de kerk..

Hij is Orthomoleculair klinisch PNI therapeut  en zij voedingscoach.. Ron Grit en Wanda Bronkhorst-Grit.. zij hebben een bedrijf in Arnhem  https://vitanovamedicalcentre.nl/ 

Wij kwamen met hun in gesprek op best wel bijzondere wijze.. en ze vroegen ons of zij ons mochten helpen om te kijken of wij qua voeding en leefstijl iets aan ons kwaliteit van leven en misschien herstel van van ons lichaam konden doen.

Ik vond het wel een enorme uitdaging..

Maar mijn man zag het ook wel zitten… hier was ik erg blij om, omdat het voor hem veel moeilijker is om te switchen van leefstijl dan voor mij vanwege zijn cognitieve problemen.. maar het geluk/voordeel is dat mijn man zich helemaal kan focussen op iets als hij er helemaal voor wil gaan… onbewust hielp hij mij enorm om de uitdaging aan te gaan.. en met de hulp van Ron en Wanda waren er eigenlijk geen belemmeringen meer wat ons tegenhield om er voor te gaan..

Gelukkig hoefde ik het niet alleen te doen.. ik had een back-up waar ik op terug kon vallen.. want hoe doe je het dan.. wat mag wel wat mag niet..

Ze zijn op een avond geweest en eerst nam Ron met ons een test af.. via een staafje in de hand die gekoppeld was aan de computer kregen we na vijf minuten te zien wat er goed ging in ons lichaam en wat niet… Bij mij sloeg de grafiek af en toe flink in het rood/oranje… ik bleek zieker te zijn dan mijn man…

Hier schrok ik best wel van.. ik dacht dat het mij wel aardig ging.. op mijn chronische pijn en kwalen na.. maar daar had ik al geleerd mee om te gaan.. en de pijngrens verleg je steeds… ik ben ingesteld met “niet piepen maar doorgaan”.. oeff…nog steeds deed ik mijn lichaam te kort.. alleen onbewust.. want als je het niet weet kun je er ook niets aan doen….

Er kwam uit dat mijn lichaam nog vol vergif zat...

slik…

Een enorme nasleep van al die medicijnen die ik in het verleden heb geslikt.. dit kun je in mijn blog https://lovehealsallthings.blog/2016/01/28/mijn-getuigenis-waar-mijn-ommekeer-is-begonnen/(opent in een nieuwe tab)… lezen..

Nog steeds is mijn lichaam dus aan het vechten tegen dit vergif.. door verkeerde voeding tekort aan juiste voedingstoffen en verkeerde leefstijl blijf ik ziek.. blijf ik kwakkelen.. en komen er steeds meer auto-immuunziektes bij… 24 uur per dag pijn waar je nauwelijks mee om kunt gaan

Eigenlijk is het ook logisch dat ik zieker ben dan mijn man, ik heb al ruim 30 jaar te kampen met chronische ziektes en mijn man eigenlijk nog maar 3 jaar…

Maar toch….

Ook herinnerde ik mij een Internist die in 2001 geopperd had dat er met mij lichamelijk iets aan de hand was dan geestelijk.. en dat ik met alle medicijnen moest stoppen want hoogst waarschijnlijk had ik een stofwisselingsstoornis waardoor ik steeds zieker werd.. maar niemand heeft hier ooit iets mee gedaan… ik wist dit niet… totdat ik het in mijn dossier las

Ik moest best wel even slikken en voelde ook een enorm verdriet en boosheid opkomen.. ik slikte even en herpakte mijzelf weer… waardoor het gevoel gauw weer weg zakte… kan er toch niks meer aan veranderen.. ik moet nu dealen met de huidige situatie en mijn toekomst.. terug kijken helpt niet en ik zak alleen maar weg in een onbegrijpelijk moeras..

Ze vertelden ons wat er anders moest met ons leef en eetpatroon.. ze legden ons uit dat ons immuunsysteem de hele dag “AAN” staat.. dit komt omdat je steeds eet, vaak 3x per dag.. en dan al die tussendoortjes.. inclusief koffie en thee, “want koffie en thee is ook eten” waardoor je lichaam nooit rust krijgt om alles te verwerken en te herstellen..

Je lever en andere organen maken zo overuren en raken overbelast.. Ons dagelijks leef(eet)patroon moest drastisch om… en als eerst…

Ik moest eigenlijk drie dagen vasten.. alleen water…

Ik zei dat ik dat helemaal niet erg vond.. want trek had ik eigenlijk nooit en werd alleen maar vreselijk moe na een maaltijd.. en ben zomaar vol.. toen legde Ron uit dat mijn lichaam voortdurend staat te loeien en te vechten…. daardoor raak je uitgeput.. en oververmoeid.. en zo kom je in een vicieuze cirkel terecht.

Ook voor mijn man is er misschien wel meer kwaliteit van leven mogelijk.. de ziekte is menselijkerwijs niet te genezen maar jullie kunnen misschien wel iets aan de kwaliteit van het leven doen.

Verbetering van kwaliteit van leven daar gaan we voor.. 

Zo gooiden we op 30-04-2019 het roer om

Eerst dus drie dagen vasten…(ik alleen hoor mijn man hoefde dat niet) alleen maar water… en geen water uit de kraan… daar zit teveel troep in.. het is schoon maar ook veel rommel toegevoegd om het schoon te houden.. rommel waar ons lichaam nou niet op zit te wachten…

Advies was om water te drinken van de Lidl.. Saskia met licht blauwe dop (zonder bubbels) hier zitten wel heel veel vitaminen en mineralen in.. dit was voor mij de eerste eyeopener.. ik dacht namelijk dat water uit de supermarkt zoals spa blauw… het beste was maar daar zit niks in.. maar dat is het em nu juist…

Wij krijgen te weinig vitaminen en mineralen binnen door wat wij eten vanuit de supermarkt, vanuit de fabriek.. daar is al zoveel uit gefilterd… helaas..

Dus op naar de Lidl voor de flessen water.. het proeft een beetje ziltig maar niet storend.. ik had er totaal geen last van.. en vaak doe ik er een schijfje citroen in of blaadjes munt, of schijfje komkommer..

De drie dagen vasten gingen prima.. ik had helemaal geen trek… voelde mij ook helemaal niet slap worden of iets dergelijks… ik moest ook alle medicijnen laten staan die ik op moment slikte want op een lege maag moet je geen medicijnen slikken.. en zeker niet de Metformine voor de diabetes want dan krijg je hypo’s..

Ik merkte dat mijn lichaam tot rust kwam.. en ik voelde mij heerlijk.. ook het slapen ging goed.. alleen mijn lever ging koken en hard aan het werk tussen 1.00 en 3.00 s’nachts.. dit uitte zich in ongelofelijk veel jeuk en ik had het ontzettend warm..

Ondertussen ging het eten koken voor mijn man gewoon door en ging ik op internet zoeken naar passende recepten.. we hadden van Ron en Wanda een kaart gekregen met daarop wat we wel en niet mochten eten..

Nu de recepten nog….

Na een beetje Google kwam ik op een website met heel veel recepten… Mealplanner Hier staan veel Paleo en Keto recepten op.. deze diëten komen dicht bij ons nieuwe “dieet” en als er dan ingrediënten op staan die wij niet mogen dan pak ik de kaart er bij en met een beetje creativiteit zoek ik dan een vervangend ingrediënt.. haha dan is Google een echt vriend!!

Ik zal proberen een aparte categorie te maken met recepten.. zodat je die goed en overzichtelijk kan vinden!

Doordat ons lichaam de hele dag “AAN” staat is het beter om maar 2x per dag te eten… oeps dan denk je dat haal je nooit.. s’morgens ontbijten is toch goed?? daar start je de motor mee op.. tenminste dat is ons altijd geleerd.. maar het is beter om het zolang mogelijk uit te stellen en dan te brunchen… want zodra je gaat eten gaat jou immuunsysteem aan het werk… en dan s’avonds rond 18.00 de warme maaltijd en dan is het klaar voor die dag… en voor de rest water drinken..

Dus alles wat je wilt eten moet je eten tijdens het eet moment!

Dit is erg belangrijk zodat je lichaam de rustmomenten gaat krijgen en kan herstellen..

Tot nu toe is onze ervaring dat je lichaam dit prima aan kan.. misschien moet je lichaam er even aan wennen, maar ik kan je zeggen dat het lichaam snel went..

De drie dagen vasten ging bijzonder goed.. en vrijdagavond mocht ik weer met mijn mannetje mee eten… had voor mijn mannetje al even kunnen oefenen met recepten en hij vond het lekker.. hier was ik erg blij om want ze zeggen dat de liefde van de man door de maag gaat!

Maar mijn eerste “nieuwe” maaltijd was een ramp.. ik kreeg enorme pijnen… mijn lichaam (lees immuunsysteem) steigerde aan alle kanten, enorme pijn aanvallen.. ik stond op de kop… en wist niet waar ik het zoeken moest..

Het bijzondere was dat ik tijdens mijn vaste dagen totaal geen pijn had gehad, mijn medicijnen mocht ik niet slikken omdat ik niet at.. maar ik miste ze ook niet omdat ik geen pijn had.. ook was ik niet moe.. met de dag kreeg ik meer energie en ook werd ik mentaal helderder.. dit was voor mij een hele gekke gewaarwording…

Ron legde uit dat mijn lichaam eigenlijk ziek werd van het eten.. omdat mijn immuunsysteem dan begon te loeien kreeg ik enorme pijnen en werd ik doodmoe.. ook zat mijn lichaam vol ontstekingen.. die mede werden veroorzaakt door verkeerde voeding en te korten.. en omdat mijn immuunsysteem totaal ontregeld was en ook dat veroorzaakte weer vreselijke pijnen.. en de vicieuze cirkel is geboren…

Na mijn slecht gevallen maaltijd heb ik weer gevast tot de volgende dag en s’middags tijdens het eetmoment eerst maar een eitje geprobeerd en dat ging goed.. en zo langzaam verder uitgebouwd..

Maar medicijnen slikte ik nog steeds niet… ik had geen pijn dus waarom dan pijnstillers slikken? ik hoopte dat ik het met voeding en supplementen kon oplossen…

En we zijn nu acht weken verder en nog steeds geen enkel “Medicijn” aangeraakt.. oja wel af en toe een paracetamol want mijn rug blijft wel een probleem tot nu toe.. logisch eigenlijk ook want dat is een “skelet” probleem en geen “immuun” probleem..

Is ook niet erg.. als je erge pijn hebt en het “nog” niet alleen op te lossen met voeding of voedingssupplementen ga dan wel naar je arts.. maar probeer het eerst op de natuurlijke manier..

We hadden afgesproken dat we na drie weken weer getest zouden worden om te kijken of we resultaten hadden geboekt… want als het lichaam het niet meer oppakt dan is het ook niet goed om door te gaan.. het heeft wel met doorzettingsvermogen te maken en dat is niet altijd makkelijk om op te brengen.. en ze wilden ook eerlijk naar ons toe zijn.. wij waren gewoon flink ziek en dan is het de vraag of het lichaam nog om wil…

Oef wat vond ik het spannend… het was nu er op of eronder.. kon ons lichaam nog herstellen of was het verkeken zaak…

De test werd afgenomen.. en wat zagen we tot onze blijdschap dat sommige Rode grafieken nu in het oranje zaten of al in het blauwe en dat sommige punten die niet goed waren helemaal niet meer in de grafiek voorkwamen.. dit betekende dat als het niet meer te zien is in de grafiek er ook niet meer is als probleem… waar je wat aan moet doen…

WAUW… voor ons was kwaliteit van leven nog wel degelijk haalbaar!!

Sommige punten waren minimaal, maar waar ik van stond te kijken was dat mijn diabetes weg was… de grafiek van Insuline intolerantie was niet meer te zien dus ook niet meer en probleem… Onvoorstelbaar… in 2004 ben ik gediagnosticeerd met diabetes type 2 en ik was moeilijk instelbaar.. heb overdosissen insuline gespoten en nu gelukkig alleen nog maar medicijnen..

Mijn Diabetes is door voeding en leefstijl niet meer aanwezig!

Dit alleen al na drie weken… Bizar gewoon… maar zeker een motivatie om door te gaan…

Het herstel van onze lichaam heeft tijd nodig.. voor elk jaar ziekte moet je een maand herstel rekenen… pfff dan heb ik nog even te gaan… maar ik doe het graag want elke maand zal ik mij gezonder voelen.. energieker.. en ik ben nog veel te jong om het hier bij te laten… het is een kwestie van lange adem en doorzettingsvermogen…. maar de test liet zien dat er wel degelijk herstel mogelijk is…

Nu is het alleen de diabetes nog maar… maar wie weet…. 9 Juli moet ik naar de Reumatoloog en dan ben ik toch zo benieuwd wat de bloeduitslagen van de SLE en Sjogren zijn… durf er bijna niet aan te denken… en wacht het rustig af.. maar stiekem diep in mijn hart leeft een diep verlangen naar herstel…

Die avond was ik een blij en dankbaar mens en nog meer gemotiveerd om door te gaan!

God heeft mij bij mijn bevrijding een belofte gedaan… ik zal je volledig herstellen en ik ben er steeds in blijven geloven… en blijf ook op die belofte staan.. heb altijd gezegd… herstel zal er komen.. wanneer weet ik niet maar Hij heeft het mij beloofd en Wat Hij beloofd gaat Hij ook doen als ik maar blijf vertrouwen op Hem! Dit staat zwart op wit in zijn woord (Bijbel)

https://www.debijbel.nl/link/xLY3E2PD 1 Tessalonicenzen 5:24 God wil dat jullie bij Hem horen. Hij is trouw, en Hij doet wat Hij belooft.

Dit is mijn houvast..

Ook al wankelt alles onder je voeten.. dreig je te zinken.. Hij is trouw aan Zijn belofte.. Hij houdt je vast..

Twijfel ik dan nooit?!?!

Zeker wel… niks menselijker als twijfel.. en is ook helemaal niet erg want in die twijfel groei je vaak nog dichter naar Hem toe..

Be Blessed!

 

Syn moaiste Roas…


Ik kon het niet laten…

Deze kwam binnen dus ik moest er een afbeelding van maken!

Dit werd vanavond gedeeld…  Praise United Friesland 2019   (link naar het bericht op de site van Martin Brand)

Dit lied wordt gezongen tijdens Praise United Friesland 2019 in Veenklooster in het Pinksterweekend onder leiding van Martin Brand…

De schrijver stond er niet bij maar het wordt gebracht onder leiding van Martin Brand!

Het is geschreven in het fries op de melodie van  “The Rose”

Syn moaiste Roas

 

‘k Sjoch it ljocht om de minsken

‘k fiel de waarmte fan myn Heer

‘k sjoch syn wúnderen yn de maaitiid en de simmer eltse kear

 

‘k Fiel de leafde soms ek brekke

Elk had syn striid yn ’t hert

Dan jout Hy op ‘nei Syn leafde

En jout kracht yn de libbensstriid

 

Ek al fielst dy sa allinich

Hy nimt dy by de hân

Hy lit nooit los wat Hy begûn is

‘k sjuch de leafde in Syn ljocht

‘t Is sied dat Hy dan siedzje

’t is sied foar ieders hert.

En dyn leafde sil ek skine

Jou it troch dat is nooit ferkeart

 

Mar soms wurdt it tige Tsjuster

En de wei is lang te gean

Sjuch inoar in de eagen

En lit de leafde floeie

En betink dan dat ús Heit 

’t Sied siedzje yn elts syn hert

‘t Is dat sied dat yn ús hert groeit

Do bliuwst foar Him syn moaiste Roas……

 

“Vrij” vertaald naar het Nederlands…

 

‘k zie het licht om de mensen

‘k Voel de warmte van mijn Heer

‘k zie Zijn wonderen in het voorjaar en de zomer, elke keer

 

‘k Voel de liefde soms ook breken

Een ieder heeft een strijd in ’t hart

Dan geeft Hij opnieuw Zijn liefde

En geeft kracht in jou levensstrijd!

 

Ook al voel jij je alleen

Hij neemt je bij de hand

Hij laat nooit los wat Hij begon

Ik zie de liefde in Zijn licht

’t Is het zaad dat Hij dan zaait

Het zaad voor ieders hart

En jouw liefde zal ook schijnen

Geef het door, dat is nooit verkeerd.

 

Maar soms wordt ’t heel erg donker

En de weg zo lang te gaan

Zie elkaar dan in de ogen

En laat de liefde vloeien

En bedenk dan dat jouw Vader

Het zaad zaait in ieders hart

’t is dat Zaad wat in jou hart groeit

Jij blijft voor Hem Zijn mooiste Roos!

 

Be Blessed!

“JE BENT GOED GEKEURD EN AANVAARD!


Conferentie “Hoe God naar je kijkt” op 18 mei 2019

Wat was het een bijzondere dag… Een dag waarin ik God heb mogen ontmoeten en Zijn Liefde opnieuw heb geproefd…

Graag wil ik dit met jullie delen… Ik ben er van overtuigd dat wat wij krijgen van Hem, dit ook weer mogen uit delen aan anderen…

Hieronder mijn blog over wat ik mocht beleven deze dag!

God gaf diverse knipogen, heldere inzichten.. En ik mocht verrassende ontdekkingen doen!

God houdt van jou…

Ja dat heb ik vaak gehoord en met mijn verstand kan ik dat heel goed beredeneren en weet ik dat het de waarheid is! Maar om het echt te “Geloven”, laten dalen naar je hart en dat je het kan pakken is een heel ander verhaal!

Heb wel eens eerder geblogd over Gods grote Liefde voor ons/mij en staat voor mij ook als een paal boven water maar wat hebben wij mensen vaak herhaling nodig om er ons weer even bewust van te worden, en het leuke of mooie is dat je steeds weer nieuwe inzichten, ontdekkingen doet die je weer een stapje verder helpen om te worden zoals God jou ziet!

We lazen 2 korinthiërs 5 vers 21 staat “Want God nam Christus, die geen zonde gedaan had, en belastte Hem met onze zonden. In ruil daarvoor rekent God de rechtvaardigheid van Christus aan ons toe”

Je bent Gereinigd
Je bent Geheiligd
Je bent RECHTVAARDIG VERKLAARD in de naam van de Here Jezus Christus en door de Geest van God!

Je hoeft je niet meer uit te sloven om heilig en rein te worden…
Geloof… “Alleen door geloof ben je Gerechtvaardigd”…
Dat betekend dus “JE BENT GOED GEKEURD EN AANVAARD!

Jezus is niet gekomen om te veroordelen… Jezus is gekomen om je terug te brengen naar de Vader, zodat jij het leven kunt leven om te worden zoals God jou heeft bedoelt en bovenal te kunnen Genieten van wat God jou geeft!

Hij heeft ons de Heilige Geest gegeven in ons hart om ons te helpen dat te worden zoals God jou ziet!
God ziet mij door Zijn geliefde Zoon Jezus… Rein, Heilig en Volmaakt!
Hij ziet naar mij alsof ik nooit geen zonde heb of had gedaan, omdat Jezus zonder zonde is en Hij ons ziet door Jezus…

Toen Jezus na zijn opstanding aan Maria verscheen zei Hij in Johannes 20:17 “Maar Jezus zei tegen haar: ‘Houd me niet vast, want ik moet omhooggaan naar de Vader. En jij moet aan mijn vrienden gaan vertellen dat ik gezegd heb: ‘Ik ga omhoog naar mijn Vader, die ook jullie Vader is. Ik ga naar mijn God, die ook jullie God is.’’

Jezus heeft alles opgeruimd tussen jou en de Vader…
Jezus zegt: Jij mag nu Mijn Vader jou Vader noemen!
Door Jezus ben ik Zijn geliefde kind!

In Marcus 1:11 lees je dat God nadat Jezus zich heeft laten dopen zegt: “En er klonk een stem uit de hemel: ‘Jij bent mijn geliefde Zoon, in jou vind ik vreugde.’

Doordat Jezus voor jou en mij aan het kruis is gegaan ziet de Vader jou door Zijn Zoon Jezus en ben jij Zijn geliefde kind geworden en mag jij jou naam invullen in deze zin! ‘Jij bent mijn geliefde…………., in jou vind ik vreugde.’

Schenk God Vreugde door Hem je Vader te laten zijn..

Maar wat is het soms lastig om Hem je Vader te laten zijn… wij zijn toch allemaal mensen die het zelf willen doen, zelf de touwtjes in handen willen houden, eigen regie.. als peuter is het eerste wat je zegt.. “Ikke zelf doen” tenminste bij mij wel.. en helaas nog vaak last van.. vooral als je heel lang in afhankelijkheid van anderen hebt geleefd zoals ik, dan wil je nu alleen nog maar “Zelf doen”

Maar God wil graag dat je in afhankelijkheid leeft van Hem, niet van andere mensen, of andere dingen zoals verslavingen.. nee afhankelijk van Hem.. God gebruikt ook gebeurtenissen en situaties om mij te leren om afhankelijk van Hem te leven.. dat je gewoon niet zonder Hem kunt! Dat je steeds maar weer bewust wordt dat je het niet niet Zonder Hem kunt! Dat je de Vader nodig hebt!

Als alles om je heen weg valt, als je je eenzaam en alleen voelt in de strijd, als al je zekerheden wegvallen dan blijft alleen Hij over… en als je Hem gaat zoeken dan zal je Hem vinden

Want wie zoekt zal vinden en wie klopt zal open gedaan worden!

Door ervaring weet ik dat ik kan volhouden door Hem te vertrouwen en alles aan hem te geven maar bovenal het van Hem te verwachten… God geniet ervan als Hij voor je mag zorgen… zoals elke ouder geniet om voor zijn kind te zorgen… maar Hij wacht op jou… Hij wacht tot jij Hem accepteert als je Vader en Hem ook de ruimte geeft in je Hart om Hem Vader te laten zijn in je leven.. en Liefhebbende Zorgende Vader..

Hoe geef ik God die ruimte…

“Heb God lief boven alles, en je naaste als JEZELF!!”
Hij zegt: In het Vaderhuis ga ik je leren om van jezelf te houden zoals ik van jou Hou!

In Exodus 34:6 staat hoe God is: Een God die liefdevol is en genadig, geduldig, trouw en waarachtig!
Maar God is niet alleen Liefdevol, Genadig, Geduldig, Trouw en Waarachtig voor ons maar wil ons ook leren dit voor onszelf te zijn!

Van jezelf houden betekent dat je voor jezelf Liefdevol bent, Genadig bent, Geduldig bent, Trouw bent aan jezelf, en waarachtig (authentiek) bent!

Van jezelf houden is niet egoïstisch… Egoïstisch ben je als je dit bij anderen zoekt of in andere dingen zoekt dan bij God… als je het dus op eigen houtje wil doen…

“Ikke zelf doen”

Au dit was een pijnlijke ontdekking..

Van jezelf houden zoals God van jou houdt kun je alleen als jij de Vader de regie geeft over je leven, over je Hart waardoor Hij in Liefde en met Zijn onvoorwaardelijke Liefde je Hart kan vullen!

Gelukkig hoeven we niet alleen deze klus te klaren want het zou mij echt niet lukken… De Vader heeft ons een helper gestuurd de Heilige Geest die in jou en mij zit om ons te helpen om te worden zoals God je ziet!

In Filippenzen 2:13 staat “Want God (de Heilige Geest) is aan het werk in u en geeft u het verlangen en de kracht om te doen wat Hem een plezier doet!”

Maar hoe vaak falen we niet in onze eigen ogen, zijn we teleurgesteld geraakt in onszelf, in God en de ander..

Maar ook dat we denken dat God teleurgesteld is in jou!

Als je gelooft dat God teleurgesteld is in jou, dan is jou relatie met Hem gebaseerd op wat JIJ doet!
Maar je relatie met God is nooit bedoeld geweest op wat jij voor Jezus doet maar wat Jezus voor jou heeft gedaan!

Je hoeft alleen te Geloven in Gods onvoorwaardelijke Liefde voor jou dat Houdt je dicht bij Hem!

Als je dit kan geloven dan komt er rust en ontspanning in je leven en gaat letterlijk de druk van de ketel!

En dan ga je vanuit een andere beweegreden/motivatie met Hem je weg zoeken, met Hem ga jij je dan ontwikkelen in de talenten en gaven die Hij jou gegeven heeft om te worden zoals Hij je ziet en bedoelt heeft!

En als je ontdekt hebt Wie je bent en Hoe God je ziet… en gaat doen waarvoor je bent geschapen dan ga je ten Volle Leven en Genieten en kom je tot BlOEI!!!

Hier wordt je toch ontzettend blij van… dit is gewoon Gaaf om te ontdekken!

En dan staat er in Nehemia 8:10 “Droog je tranen, en wees blij met wat de Heer voor jullie doet. Hij geeft jullie steeds nieuwe kracht!’

Dit is waarom ik door kan gaan en vol kan houden.. Hij geeft mij steeds nieuwe kracht!!

Kan jij hier Amen op zeggen???

Dit nummer deel ik om je te bemoedigen.. Geef niet op Jij bent jij.. Jij bent het waard!

Keala Settle performing the Oscar-nominated This is Me from The Greatest Showman. The Graham Norton Show. 9 Feb 2018. Lyrics below. Guests include Saoirse Ronan, Eric McCormack, Debra Messing, and comedian Rob Beckett.

Lyrics:

I’m not a stranger to the dark

Hide away, they say

‘Cause we don’t want your broken parts

I’ve learned to be ashamed of all my scars

Run away, they say

No one will love you as you are

But I won’t let them break me down to dust

I know that there’s a place for us

For we are glorious

When the sharpest words wanna cut me down

I’m gonna send a flood, gonna drown them out

I am brave, I am bruised

I am who I’m meant to be, this is me

Look out ‘cause here I come

And I’m marching on to the beat I drum

I’m not scared to be seen

I make no apologies, this is me

Another round of bullets hits my skin

Well, fire away ‘cause today, I won’t let the shame sink in

We are bursting through the barricades

And reaching for the sun (we are warriors)

Yeah, that’s what we’ve become

Won’t let them break me down to dust

I know that there’s a place for us

For we are glorious

When the sharpest words wanna cut me down

Gonna send a flood, gonna drown them out

I am brave, I am bruised

I am who I’m meant to be, this is me

Look out ‘cause here I come

And I’m marching on to the beat I drum

I’m not scared to be seen

I make no apologies, this is me

…This is me

And I know that I deserve your love

There’s nothing I’m not worthy of

When the sharpest words wanna cut me down

I’m gonna send a flood, gonna drown them out

This is brave, this is bruised

This is who I’m meant to be, this is me

Look out ‘cause here I come (look out ‘cause here I come)

And I’m marching on to the beat I drum (marching on, marching, marching on)

I’m not scared to be seen

I make no apologies, this is me

I’m gonna send a flood

Gonna drown them out

(…this is me)

Be Blessed!

Conferentie “Hoe God naar je kijkt!”

Verlangen…


Ik heb een schrijfdagboek “Onderweg met Jezus” van Coby Kremer… hier ga ik af en toe mee aan de slag.. soms zou ik willen dat ik meer tijd daar voor nam/had… maar de beslommeringen van het dagelijks leven verstoren dit..

En toch elke keer als ik er in bezig ben voel ik mij dicht bij mijn Heelmeester… door er mee bezig te gaan laat Gods Geest mij steeds weer nieuwe dingen zien en leer ik elke keer weer en haal ik er bijzondere dingen uit!

Zo ook van de week… iets wat ik graag met jullie wil delen…

Deze week werd het Bijbelgedeelte Marcus 1:35-38 behandeld..

Vroeg in de ochtend, toen het nog helemaal donker was, stond Hij op, ging naar buiten en liep naar een eenzame plek om daar te ​bidden.  Maar ​Simon​ en de anderen die bij Hem waren, gingen Hem vlug achterna, en toen ze Hem gevonden hadden zeiden ze tegen Hem: ‘Iedereen is naar U op zoek!’ Toen zei Hij: ‘Laten we ergens anders heen gaan, naar de dorpen hier in de omtrek, zodat Ik ook daar het goede nieuws kan brengen. Daarvoor ben Ik immers op ​weg​ gegaan.’

Met dit Bijbelgedeelte ga je een hele week mee aan de slag.. al schrijvend… ik vind het echt gaaf om te doen en zou het iedereen aanraden.. je wordt zo verrijkt en komt dicht bij jezelf en bij je maker…

Het thema van dit Bijbelgedeelte was verlangen.. en hoe meer ik dit gedeelte las hoe meer ik zag waar Jezus naar verlangde… maar daar in mocht ik ook ontdekken waar ik naar verlangde.. wat mijn diepste verlangen is op dit moment.. zo mag je met je eigen ogen en hart eerlijk naar je situatie kijken en je spiegelen aan Jezus..

Jezus zocht regelmatig de stilte op om met Zijn Vader te praten.. te bidden… maar ook zijn verlangen om het Goede Nieuws uit te delen… te doen wat Zijn Vader Hem vroeg..

Kunnen wij af en toe de stilte vinden.. vooral in een wereld waar alles draait om snelheid, drukte, niks willen missen??

Op welke manier verspreid jij het Goede Nieuws??

Allemaal vragen om te overdenken en mee aan de slag te gaan… al schrijvend..

Zo ben ik deze week door dit hoofdstuk gegaan en als afsluiter mocht je een gedicht schrijven over jou verlangen..

Schrijven vind ik leuk om te doen maar dichten is mij onbekend… en toch heb ik het gedaan… en vond het best wel mooi om te doen!

Ik hoop en bid dat God jou hiermee mag bemoedigen!

 

 

Verlangen

Verlangend naar wie ben ik

Vind ik rust in Vaders blik

Onrust verdwijnt wanneer Liefde verschijnt

Verlangend naar wie ben ik

Mijn houvast ligt in Hem, 100% Zekerheid

Vallen kan ik niet, ik hef mijn hoofd omhoog

Verlangend naar wie ben ik

Vind ik rust in Vaders blik

 

Lied: Zoek rust mijn ziel… Psalm 62

Psalm 62

Zoek rust, mijn ziel, bij God alleen,

van hem blijf ik alles verwachten.

Hij alleen is mijn rots en mijn redding,

mijn burcht, ik zal niet wankelen.

Bij God is mijn redding en ​eer,

mijn machtige rots, mijn schuilplaats is God.

Vertrouw op hem, mijn volk, te allen tijde,

open voor hem uw ​hart,

God is onze schuilplaats.

Be Blessed

“Sch(Z)ijn” in het licht van Pasen!


Sporen…. Kwetsbaarheden…

Sporen van het leven… wat doet dit met je?? met je Lichaam?? Kom je er ooit vanaf??

Vragen die de laatste tijd door mij hoofd spoken en mij aan het denken zetten, ook de vragen wat kan ik of wat moet ik er mee.. of moet ik er überhaupt iets mee…  of moet ik gewoon maar accepteren dat het is zoals het is.. en dat ik er gewoon af en toe behoorlijk last van heb.. dat het bij mij hoort…. dat er teveel gebeurt is waardoor mijn lichaam soms zo beurs aanvoelt na weer een dreun..

Lastige vragen..

Waar ik achtergekomen ben in de loop der jaren en af en toe pijnlijk van bewust wordt.. is dat ik ontzettend kwetsbaar blijf… lichamelijk maar ook geestelijk.. lichaam en geest werken namelijk samen.. die kun je niet loskoppelen.. het heeft invloed op elkaar…

En eerlijk gezegd heb ik het er af en toe ontzettend moeilijk mee…

Vorige week had ik een pijnlijke ontmoeting met mijn kwetsbaarheid.. ons koor had een nieuw lied en daar zaten solo partijen in.. de dirigent had gevraagd dat hij de week erop vijf solisten wilde horen, hij zou ze niet aanwijzen maar wie het op zijn hart had kon zich opgeven.. het was een erg bijzonder lied Shine Your Light van de Oslo Gospel Choir… ik voelde mij helemaal warm worden.. als je mij een beetje volgt weet je wat de nummers van Oslo Gospel Choir voor mij betekenen.. ik werd aangemoedigd door mijn beste vriendin om het te gaan doen.. en ik dacht nou als die denkt dat ik het kan..  dan kan ik mij er wel aan wagen..

Maar er was direct een stemmetje in mij die zei: “Acht dat durf je niet.. dat kan je niet.. dat lukt je echt niet.. je klapt dicht.. wie ben jij om dit te gaan zingen.. er zijn vast koorgenoten die het veel beter kunnen dan jij… jij denkt nogal wat van jezelf om je zo op de voorgrond te plaatsen…

Oef allemaal leugens…

Tegelijk voelde ik een enorme drive in mij om het te doen… dit nummer zingen voor Hem die het licht weer in mij heeft laten schijnen.. die het licht is van deze wereld.. waardoor ik een weerspiegeling van Zijn licht mag zijn..  stiekem kreeg ik er heel erg zin in.. ik weet dat wat ik voelde mijn diep verborgen “ZIJN” was… die nooit aan de oppervlakte durft te komen.. dit was een van de liederen die ik jaren heb gezongen in stilte met mijn diepe “ZIJN”… ik zong dit al jaren vanuit mijn tenen..

Zou ik mijn “ZIJN” durven laten horen??

Ik ben naar huis gegaan en aan het oefenen geslagen maar thuis ging het geweldig.. gewoon zoals ik het altijd zong in stilte maar nu met geluid..  heerlijk in mijn eigen comfortzone.. in mijn eigen bubbel… lekker veilig.. maar durf ik dit ook op koor.. heb ik dan ook een stem??  ik sprak mijzelf moed in..  je hebt al aantal zanglessen gehad.. zingen kun je wel.. en Hij is erbij… wees niet bang…

En zo kwam ik een week later op koor…

We waren heerlijk aan het zingen/repeteren en ineens zegt de dirigent we gaan het nieuwe nummer doen en welke vijf dames willen de solo partijen doen.. voorzichtig stak ik mijn hand op.. de kleuren in mijn gezicht voelde ik al op en af gaan..  pff.. de eerste stap is gezet dacht ik.. maar het deed mij meer dan mij lief was..

Mijn verleden kwam als een film voorbij.. ik zag mijzelf weer liggen.. maar nu moest er geluid bij..

De onzekerheid nam de overhand en mijn hart vloog bijna uit mijn borstkas.. ik probeerde mijzelf moed in te praten..  je kunt het.. je hebt goed geoefend… goed op je ademhaling concentreren… niet bang zijn.. Hij houd je vast.. voor iedereen is het eng…

En toen was het mijn beurt…

Ik probeerde in te zetten maar voelde mijn keel dicht gaan… ik moest alle zeilen bij zetten om er geluid uit te krijgen..  waardoor ik de hele zangtechniek wat ik tot nu toe had geleerd vergat… maar daardoor ook de beleving niet meer voelde.. en die ik altijd zo heb gevoeld bij dit nummer..

OVERLEVEN…

Op dat moment ging mijn lichaam op de overlevingsstand staan.. langzaam blokkeerde ik.. ik kon  mij niet meer concentreren en merkte dat ik een marathon aan het lopen was.. verkeerde ademhaling of moest ik letterlijk een berg op…

Oef het eerste couplet zat er op.. nu het refrein door het koor en dan het tweede couplet nog.. eigenlijk wilde en kon ik helemaal niet meer.. maar dat doe je toch niet.. zo kwetsbaar wilde ik ook niet zijn..

Ik had tekort tijd om mijzelf bij elkaar te rapen om klaar te zijn voor het tweede couplet.. Ik wilde beginnen en merkte dat er geen geluid meer uit kwam.. ik perste alle lucht eruit om toch geluid te krijgen… Gelukkig er kwam geluid en ik kon door.. het zweet brak mij uit en voor mijn gevoel kon ik elk moment flauwvallen.. oef.. wat een spanning.. ik heb mijn solo gezongen maar wat was het een confrontatie met mijn “ZIJN”

Met mijn Kwetsbare “ZIJN” die zo graag wilde “ZIJN”

Ik baalde enorm.. en was eigenlijk intens verdrietig.. maar voelde ook ongelofelijk veel pijn.. mijn “ZIJN” werd pijnlijk geraakt.. het was of stak iemand met een mes in mijn “ZIJN”  ook was het herkenbaar… elke keer als ik mijn stem wil laten horen.. als ik mijn grens wil aangeven.. als ik graag wil laten weten wat ik er van vind of wat het met mij doet of gewoon mijn “ZIJN” wil laten horen… dan reageert mijn lichaam  komt er een hand om mijn keel en wordt mijn stem doodgeslagen…

Mijn “ZIJN” wordt monddood gemaakt!

Hoe laat ik mijn “ZIJN” nu zijn… mijn hele leven heeft mijn “ZIJN” gezwegen en is monddood gemaakt… waar ik nu de vruchten van pluk…

“Je mag er niet “ZIJN”

Ik weet dat dit het punt is waarom dit gebeurt “Je mag er niet zijn “ZIJN” …

Het bizarre is dat mijn hoofd en mijn hart waar het langzaam naar toe daalt, weet dat ik er mag zijn.. dat mijn “ZIJN” er zijn mag… dat ik geliefd ben.. dat er Één is die onvoorwaardelijk van mij houdt.. die alles voor mij over heeft gehad.. die gestorven is om mij het leven weer te geven… mijn “ZIJN” is jaren “dood” geweest…

Maar Hij heeft mij gered en mijn “ZIJN” weer een stem gegeven… waar ik tot op de dag van vandaag ontzettend dankbaar voor ben…  en elke dag probeer ik in die kracht te gaan staan… want ik weet mij gedragen door die ENE.. 100% Zekerheid..

Maar mijn lichaam is ontzettend kwetsbaar geworden.. zij reageert direct op situaties.. vooral “onveilige” en “spannende” situaties… waardoor mijn “ZIJN” weer monddood gemaakt wordt..  mijn lichaam heeft door de jaren heen teveel negatieve ervaringen gehad.. teveel gehoord in allerlei vormen  “je bent niet geliefd” “Je mag er niet “ZIJN”

Hoe geef ik dan mijn “ZIJN” weer een stem..

Mijn lichaam is letterlijk ziek geworden door wat er allemaal is gebeurt als je mij een beetje volgt weet je wat ik bedoel.. een lichaam waar ik niet van op aan kan.. een lichaam dat mij zomaar in de steek kan laten.. in verschillende opzichten.. bij spannende of onveilige situaties laat het mij letterlijk in de steek..

Wat ook niet bijdraagt zijn mijn aandoeningen SLE en Sjögren Syndroom en mijn Dystonie.. die allemaal zijn ontstaan door wat ik heb meegemaakt.. verdrietig maar het is helaas een feit.

Één van de vervelende kenmerken is dat deze aandoeningen erg wisselend zijn.. vooral SLE is daar erg goed in…  ik kan zo s’middags een vuurrode knie hebben tot dat ik op bed ga en denk ik moet morgen de huisarts maar even bellen dit is niet oké.. en dan wordt ik de volgende dag wakker en is de knie weer normaal.. niets vervelender dan SLE dus.. en hoe ga je hier dan mee om..

Zo kan het dan zijn dat ik de ene dag nog in het ziekenhuis ben en de andere dag al weer leuke dingen kan doen.. bizar maar het is zoals het is.. Met een lichaam dat zo wisselend reageert waar je geen peil op kan trekken is vreselijk ingewikkeld.. ik snap er zelf soms helemaal niks van hoe kan ik dan verwachten dat een ander het begrijpt..

En dan de vraag dus hoe bereik ik dan dat mijn lichaam wat minder kwetsbaar wordt en mijn “ZIJN” er meer mag zijn..

Dat is een vraag die mij soms… maar eigenlijk te vaak bezig houdt de laatste tijd.. moet ik dan maar dagen mijn lichaam rust geven als het even opvlamt.. of moet ik gewoon doorgaan..

Ik heb gemerkt dat ontspanning en inspanning elkaar mogen afwisselen.. en daarbinnen een goede nachtrust.. dan kom ik een heel eind..

Dealen met een kwetsbaar lichaam is zo ontzettend moeilijk… dat is elke dag opnieuw bekijken wat haalbaar is.

Ik kan mijn sporen niet uit wissen.. mijn sporen hebben voor een kwetsbaar lichaam gezorgd maar ik mag wel samen met Hem een weg erin vinden….

God heeft mij deze drie handvatten gegeven om mij te helpen een weg te vinden in mijn kwetsbaarheden.. en heel misschien dat dan mijn “ZIJN” steeds meer tevoorschijn komt.

  • Liefde
  • Grenzen
  • Balans

Liefde.. mijn website heet niet voor niks LOVE HEALS ALL THINGS… deze titel loopt als een rode draad door mijn leven en door mijn ervaringen weet ik dat zonder Liefde je leven hopeloos en nutteloos is.. ieder mens.. ieder schepsel op deze aarde heeft Liefde nodig.. zonder Liefde is er geen leven.. ga je dood en ben je dood.. God is Liefde.. Hij heeft jou zo lief dat Hij zijn enige zoon gegeven heeft voor jou zodat jij in eeuwigheid met Hem mag Leven.. Hij heeft met Pasen de dood overwonnen… Hij Leeft zodat wij mogen Leven!

Grenzen.. maar in die Liefde horen ook grenzen.. grenzen stellen is voor je zelf opkomen.. lief zijn voor jezelf.. “Je mag er zijn” ook met een kwetsbaar lichaam… lastig maar wel mogelijk.. hierin heb je de Liefde nodig.. Liefde van Hem om zo jezelf lief te hebben en zo ook weer Liefde door te geven aan de ander.. en God heeft hierin Zijn liefde al vele malen aan mij getoond.. Hij spreekt voor mij als ik geen stem heb..

Balans…En als je de bovenste twee toepast heb je de balans te pakken… want als je in Liefde je grenzen aangeeft kom je op voor jezelf.. ga je in je kracht staan en kom je in balans..

Dit zal de ene dag beter gaan dan de andere dag.. met vallen en opstaan achter Hem aan…. met een kwetsbaar lichaam wat elke dag invloed blijft hebben op mijn leven.. ik kan het niet uitpoetsen.. wegstoppen.. al zou ik het ERG graag willen…

Het solo zingen laat ik nog maar even voor wat het is.. gewoon tussen mijn mede koorzangers heb ik een veilige plek en durf ik te zingen.. mijn lichaam is nog te kwetsbaar om mijn “ZIJN” te laten horen…

Wie weet in de Toekomst...

En dan komt er Rust… Rust in je hart.. dan pak ik Zijn hand.. want er is niks veiligers dan Zijn hand… op deze aarde zul je nooit veilig zijn, in die zin dat jou niks zal overkomen… de vijand ligt overal op de loer.. de gebrokenheid van de wereld zal in dit leven blijven.. De kwetsbaarheid van mijn “ZIJN” en mijn lichaam zal ik mee moeten dealen… maar ik hoef niet bang te zijn want mijn leven ligt in Zijn hand..

En dan krijgt Pasen een heel bijzondere betekenis.. want door Pasen mag ik lopen aan Zijn hand met al mijn kwetsbaarheden..  Hij heeft mijn kwetsbaarheden.. mijn sporen.. mijn tekortkomingen gedragen toen hij stierf aan het kruis… wat een Genade… en wat een blijdschap kwam er toen Hij de dood versloeg!

Mijn Jezus is de grote Overwinnaar… OPGESTAAN uit de dood waardoor de weg is vrij gemaakt voor een toekomst met Hem..

Met Zijn Opstanding veranderd alles!!!

Nu en in de Toekomst!

Nu… met mijn kwetsbare “ZIJN” met vallen en opstaan in de Overwinning van Pasen…

In de Toekomst… een leven zonder kwetsbaarheden.. met mijn “ZIJN” Juichend in de Overwinning!!

Iets waar ik nu al naar uitzie!!

Jij ook??

Het onderstaande nummer wil ik met jullie delen… het is een nummer van Lou Fellingham… wat zoveel zegt!

Be Blessed..

 

 

Geloof dan dat er hoop is…


GEloof dan dat er hoop is

Als je ziel niet meer verbindt met je lichaam

Als je lichaam je niet raakt

Als een knuffel of een aai over je hoofd bedreigend is

Als iedereen met je mag doen wat hij wil

Omdat je denkt, het is mijn lichaam maar

Als je jezelf pijn doet, om te weten dat je leeft

Als je lichaam je teleurstelt

Als de grenzen zijn vervaagd

Als emotie achter een muur zit

En tranen niet worden gedeeld

Dan ben je eenzaam en alleen

En er is niemand die het weet

 

Geloof dan dat er hoop is

Dat je kunt houden van je lichaam

Dat er grenzen zullen komen

Om te beschermen wat van jou is

Maar eerst mag je gaan voelen

Dat je niet alleen bent in je verdriet

Er is geroofd in je leven

Er is geroofd… ongevraagd

Maar er is genezing voor wie Hem zoeken

Er is genezing…

Hij wacht tot je klaar bent en het vraagt

 

Geschreven door -Trudy Steegman-

Meer dan Genoeg!


Afgelopen zaterdag ging ik naar Amersfoort met de trein om te oefenen voor de concerten met Lou Fellingham met The Choir Company..

Dit ging niet zonder slag of stoot…

De vorige keer schreef ik al dat ik mij af en toe erg onzeker voel door wat er allemaal gebeurt en de grond flink onder mijn voeten schud..

Ik was net bezig om een nieuw leven op te bouwen met de liefde van mijn leven.. na een roerig leven werken aan stabiliteit en rust.. maar opnieuw staat mijn leven op de kop… en ja de hele situatie tornt flink aan mijn zelfvertrouwen.. eigenwaarde…  mantelzorg is zwaar en vermoeiend en brengt veel stress met zich mee waardoor ik af en toe flink onderuit wordt gehaald, en dan heb ik nog de spinnen in mijn hoofd vanuit mijn verleden die af en toe flinke spinnenwebben maken..

Die spinnenwebben belemmeren mij vaak in het contact maken met anderen.. ik ben een mensen mens en wil niks liever dan contact.. helaas is een van mijn spinnenwebben “onzekerheid” die mij ervan weerhoudt om op mensen af te stappen, een praatje te maken.. mijn keel wordt dicht geknepen en komt er geen geluid uit of ik ga stotteren…

Zitten ze wel op mij te wachten??

Ik wilde zo graag mee doen maar niemand van mijn zangvriendinnen deed mee.. dus ik moest alleen als ik mee wilde doen.. had mij vol goede moed opgegeven..

En toen was het Zaterdagmorgen.. de moed zonk mij in de schoenen en ik dacht ik blijf liggen.. ga het niet doen… ik kan het niet.. ik zing vals.. komt niet goed… straks sta ik helemaal alleen.. wie zal mij missen als ik niet ga… er zit niemand op mij te wachten.. allemaal spinnetjes die hun webben aan het spinnen waren en wat moest ik knokken en vechten om die webben te vernietigen..

Ik pakte mijn telefoon.. deed hem open en las direct een bericht op Instagram van Mirjam van der Vegte… wat trof mij dat… ik werd stil… en ik kon wel huilen van ontroering dat Jezus wist waar ik mee worstelde.. dat Hij mij zo tegemoet kwam..

ALLES WAT VANDAAG OP JE PAD KOMT, IS GENOEG ||

mirjamvandervegt_qs

ALLES WAT VANDAAG OP JE PAD KOMT, IS GENOEG ||
.
Van nature is de mens bang voor schaarste. Je denkt al gauw dat je niet genoeg bezit van alles wat je nodig hebt. Schrijfster Lynne Twist weet erover mee te praten: ‘De eerste gedachte die ’s ochtends bij me opkomt, is: ik heb niet lang genoeg geslapen.’ Dat idee van niet genoeg hebben, wordt gedurende de dag alleen maar versterkt. Je hebt niet genoeg werk, niet genoeg leuke vrienden, niet genoeg… vul maar in. Het intrigerende is dat genoeg helemaal geen hoeveelheid is, maar een maat die we onszelf toemeten. Je kunt er ook voor kiezen op een andere manier te kijken naar alles wat er op je pad komt. Leven vanuit de wetenschap dat er genoeg is en dat je als mens genoeg bent. Geniet deze dag van het genoeg dat je mag ontvangen!
.
.
Uit: Adem de dag van Mirjam van der Vegt

Nou hier kon ik het mee doen… ik die zei… wie staat er op mij te wachten??

Jezus zei dit vandaag tegen mij.. jij bent genoeg.. jij hoeft niet je best te doen en in een kramp te schieten want jij als persoon bent genoeg!

Ik voelde mij zo gesterkt om te gaan… natuurlijk vond ik het best nog wel spannend.. maar ik was niet meer bang.. ik had geen angst meer dat ik zou verdrinken in een eenzaam gevoel…. er niet bijhorend…

Nee… deze spinnenweb was gescheurd en God had Zijn licht er door heen laten schijnen…

Ik ben gegaan en wat heb ik een ongelofelijke mooie dag gehad.. eerst stond ik wat onwennig om mij heen te kijken en toen zag ik andere zangvriendinnen zitten en ik dacht “kom meid stap er op af.. je bent genoeg zoals je bent”… zo gezegd zo gedaan en het was goed.. ik had een leuke en gezellige dag met fijne contacten…

S’middags bevestigde God nog even wat ik die ochtend had gelezen.. dit deed Hij via de dirigent.. de dirigent wist niet wat ik die ochtend had gelezen en wat mijn worsteling was.. maar Jezus sprak door hem heen…

Hij (de dirigent) vertelde dat wij hier op dit moment niet zomaar zijn… dat meezingen genoeg was.. dat God een plek voor ons heeft binnen het koor.. je staat er niet voor niks.. Hij gebruikt jou op de plek waar jij op dat moment staat.. ook al sta je daar met honderd en wordt je stem niet gehoord.. God ziet jou wel staan en gebruikt jou daar op die plek..

En als ik dacht.. “ach ze missen me toch niet”.. dan had God mij vandaag zeker gemist en kan mij dan niet gebruiken… God heeft je dit talent gegeven en het is de bedoeling dat je het gebruikt en uitdeelt..

Dat wij ons in dienst stellen van de Gever van dit talent is onze opdracht op deze aarde..

Hij vertelde ook dat het geen hobby is als je weet waarom je staat te zingen en dat God je gebruikt.. dan wordt zingen Dienen… Au… zo had ik het nog niet eerder gezien maar wat werd ik er tegelijk ook blij van.. het gaf mij een hele andere kijk op het feit waarom ik zing…

Ik kreeg een enorm verlangen om deze God nog meer te dienen met mijn stem.. zingen is geen hobby meer van mij… nee het is een talent waarmee ik God wil dienen… Zingen als hobby is een vrijblijvend iets maar als zingen Dienen wordt vraagt het iets van ons.. van mij…  ook als mijn spinnenwebben groeien in mijn hoofd!

Zingen heeft voor mij een nog meer diepere betekenis gekregen!

Ik ben dankbaar voor deze bijzondere productieve dag.. veel geleerd.. niet alleen de nootjes.. maar ook een levensles!

Het was “MEER” dan Genoeg!!

Ik wil je als laatste bemoedigen met een lied wat precies mijn spinnenwebben verwoord  van Laura Daigle “You Say”

Vertaling  van You Say!

U zegt

Ik blijf stemmen in mijn gedachten horen die zeggen dat ik niet genoeg ben
Elke leugen die me vertelt dat ik me nooit zal meten
Ben ik meer dan alleen de som van elke hoogte en elke diepte?
Herinner me nog maar eens wie ik ben, want ik moet het weten (ooh oh)

U zegt dat ik geliefd ben, als ik niets kan voelen
U zegt dat ik sterk ben, als ik denk dat ik zwak ben
U zegt dat ik vastgehouden word als ik tekort schiet
Als ik er niet hoor, zeg U dat ik van U ben

En ik geloof (ik), oh ik geloof (ik)
Wat U van mij zegt (I)
ik geloof

Het enige dat nu telt is alles wat U van me denkt
In U vind ik mijn waarde, in U vind ik mijn identiteit, (ooh oh)

U zegt dat ik geliefd ben als ik niets kan voelen
U zegt dat ik sterk ben als ik denk dat ik zwak ben
En U zegt dat ik vastgehouden word als ik tekort schiet
Als ik er niet hoor, zegt U dat ik van U ben

En ik geloof (ik), oh ik geloof (ik)
Wat U van mij zegt (I)
Oh, ik geloof

Ik geef alles wat ik heb en leg het nu aan Uw voeten
U kent elke mislukking God, en U zult elke overwinning behalen, (ooh oh)
U zegt dat ik geliefd ben, als ik niets kan voelen
U zegt dat ik sterk ben, als ik denk dat ik zwak ben
U zegt dat ik vastgehouden word als ik tekort schiet
Als ik er niet hoor, zegt U dat ik van U ben

En ik geloof (ik), oh ik geloof (ik)
Wat U van mij zegt (I)
ik geloof
Oh ik geloof (ik), ja ik geloof (ik)
Wat U van mij zegt (I)
Oh, ik geloof (oh)

Samen, loslaten, rouwen, toekomst en plannen maken gaan hand in hand!


Hier zit ik dan achter mijn laptop… ooo ik wil zoveel vertellen… wil jullie zo graag bijpraten hoe het hier gaat.. maar weet niet hoe.. weet niet welke woorden ik moet gebruiken…

Het is hier ingewikkeld de laatste tijd… er gebeurt veel… ik zit al maanden na te denken.. te wikken en te wegen wat ik zal schrijven… en dan zit ik vanavond hier alleen… (mijn mannetje ligt ziek op bed.. ik zou naar een concert maar helaas kan en wil ik hem nu niet alleen laten..) en na te denken over mijn website.. over mijn bloggen wat ik dus al maanden niet doe.. ja ik maak mijn afbeeldingen waar ik veel in kwijt kan.. maar woorden op papier.. nee… en wat zou ik dat veel meer willen doen..

En dan zit ik dus achter mijn laptop en zeg ik tegen mij zelf… hou maar op je weet toch de woorden niet te vinden..

Zo scrol ik op Facebook en komt er een dagelijkse overdenking voorbij van Zussenliefde Je staat er nooit alleen voor!

Oeff die raakt.. ik lees het en voel mijn hart sneller kloppen en ik wordt er helemaal warm van… er komt een diep besef met schaamrood op de kaken.. ja Heer ik ga door met de opdracht die U mij gegeven heeft.. drie jaar geleden.. bloggen.. maar Heer wilt U mij de woorden geven…

En in dat vertrouwen ga ik jullie bij praten.. dat Hij mij de woorden gaat geven..

Wij zijn nu ongeveer 2 maanden verder en er is al weer veel gebeurt.. nou ja veel.. weet je het afgelopen jaar is er veel gebeurt.. gebeurt met mijn man, met mij en met onze relatie..

Wat is het ontzettend moeilijk en ingewikkeld als je zoveel van iemand houdt en elkaar langzaam verliest door een vreselijke mensonterende ziekte.. en weet je het gebeurt niet van het ene op het andere moment… nee het begint langzaam maar gaat wel gestaag door.. en dan zijn het nog niet eens alleen de cognitieve problemen maar ook lichamelijk gaat mijn man achteruit.. onder andere doordat hij binnen de CADASIL hartproblemen heeft (Angina Pectoris).

Er is al allerlei hulp in huis.. thuiszorg, ergotherapie, SPV’er… waar ik erg blij mee ben hoor… maar je leven staat op de kop.. weer aanpassen aan een leven met hulpverleners… (dacht dat ik er nu wel klaar mee zou zijn) maar ook fijn hoor hoef het hierdoor niet alleen te dragen..

Maar het moeilijkste vind ik toch wel dat je elkaar kwijt raakt.. ondanks dat je elkaar elke dag ziet.. elke dag met elkaar eet, slaapt.. maar delen.. waar je mee bezig bent… wat je voelt.. waar je doorheen gaat.. je gevoelens… emoties.. kortom het contact met je partner wordt anders… het contact verandert… elkaar begrijpen wordt veel lastiger.. je kunt elkaar niet meer vinden in waar je elkaar altijd in vond..

Dementie is verschrikkelijk…

En aan deze situatie kan ik echt niet wennen.. dit maakt mij ontzettend verdrietig, maar ook ontzettend eenzaam… ik ben namelijk een mensenmens en als ik mij niet meer kan verbinden met de mensen waar ik intens van hou dan ga ik van binnen letterlijk een beetje dood..

Als ik niet kan delen.. stik ik..

Ik heb 17 jaar een relatie gehad waarin ik weg kwijnde omdat ik mij niet kon uiten.. niet kon verbinden met de mensen waar ik intens van hield.. door een narcistische ex-partner… die situatie deed mij langzaam stikken.. doordat ik niet kon delen, niet kon uiten konden de mensen om mij heen de situatie niet goed inschatten en zijn er vele misstanden geweest.. waar ik nu nog de gevolgen van trek..

Laat ik dit dan nu weer gebeuren?? Ga ik mij weer in stilte hullen.. nu natuurlijk om een hele andere reden… begrijp mij goed.. maar hoe ga ik hier dan mee om.. in het hier en nu?

Hier heb ik veel strijd om gehad en nog hoe vindt ik mijn weg hierin.. Wat ga ik zelf doen om deze eenzaamheid te lijf te gaan… waar haal ik mijn energie uit en wat houdt mij nog op de been in deze moeilijke ingewikkelde situatie… wat zorgt er voor dat ik niet langzaam stik in stilte.. in eenzaamheid..

De hele situatie maakt mij zo ontzettend onzeker en knalt ontzettend op mijn blauwe plekken.. en dan ben ik zo aan het worstelen..

Oke zeg je… misschien moet je dan gaan bidden??

Ik kan op dit moment moeilijk bidden omdat ik moeilijk mijn woorden kan vinden… woorden om mijn grote verdriet onder woorden te brengen… mijn emoties zijn af en toe zo heftig en als ik dan naar God ga, in zijn onvoorwaardelijke Liefde kom..  weet ik dat ik breek.. en dat mag dat weet ik… maar dat kan ik op dit moment niet handelen.. ik moet sterk zijn.. ik zit in een overlevingsmodus…. gelukkig laat ik het af en toe gedoseerd toe.. en ik weet dat het oké is.. dat God het oké vindt…

Bidden doe ik op dit moment liever door te zingen.. omdat ik dan veel beter mijn emoties kan uiten naar God toe..  ik kan moeilijk woorden vinden om te bidden maar als ik zing gaat mijn hart open… en gelukkig kijkt God naar mijn hart en niet naar mijn woorden..

En ja heel eerlijk…soms zing ik ook gewoon met mijn verstand en schakel ik mijn gevoelens uit omdat die dan te heftig zijn…

En juist op die momenten als ik het niet meer weet en radeloos achter mijn laptop zit.. leeg..  dan gebeurt het.. dan komt God mij tegemoet… als ik niet meer Zijn hand kan vastpakken.. pakt Hij mijn hand vast… als ik leeg ben… kan Hij mij juist vullen…

Wat hebben wij een liefdevolle God…  Hij laat zichzelf zien in een liefdevolle overdenking…

Dan wordt ik ontroerd en klein om het feit dat God mijn gedachten kent.. dat Hij mij door en door kent… dat ik soms gewoon niks hoef te zeggen.. dat Hij mijn hart begrijpt zonder woorden…

En wat geeft dat rust… geen angst dat Hij alles van mij.. al mijn gedachten… maar het voelt juist als thuiskomen..  geborgenheid.. vrede.. rust… HIj weet precies wanneer en wat ik nodig heb.. en dan pak ik Zijn uitgestoken hand opnieuw.. en vraag ik Hem stil.. wilt u mij maar weer opnieuw vullen…

Fijn om te weten dat ik altijd die Hand vast mag pakken.. ook als ik het zelf niet meer weet…

Hij heeft mij een opdracht gegeven.. en die wil ik graag vervullen.. maar ooo die onzekerheid vanuit mijn blauwe plekken..

Het is vaak aan ons om de stap te zetten om het anders te doen… ik kan doen zoals ik altijd heb gedaan, maar heb ook de ervaring gehad dat het mij toen niet verder heeft gebracht maar waardoor ik veel ben kwijtgeraakt..

En ja het voelt vertrouwt om de dingen te doen zoals je het altijd hebt gedaan.. maar het helpt je niet verder… dus wil je het anders doen dan moet je veranderen… maar wat kost dat veel tranen… energie.. en lef… maar durf uit je comfortzone te stappen..

Het maakt je wereld groter…

Laat los al die onwaarheden.. de leugens die je verteld zijn dat je niets waard bent, dat je het toch niet kunt, dat ze je toch niet geloven.. enz…enz… maar geef deze leugens aan Hem.. en ga geloven in Zijn waarheden!

STA OP EN SCHITTER!!!

Toen God mij in 2010 bevrijdt heeft uit mijn situatie is Hij iets in mij begonnen… en Hij gaat door.. stap voor stap is Hij mij aan het genezen, aan het vormen zoals Hij mij heeft bedoelt.. en ja af en toe is dat erg pijnlijk.. snoeien doet zeer… maar het is zo nodig om goede vrucht te dragen.. ik heb hierdoor in de afgelopen acht jaar zoveel geleerd.. en nog mag ik elke dag van Hem leren… en hierin ga je dan ook stappen zetten..

Stappen in geloof…

Nadat God mij in oktober 2017 opnieuw heeft aangeraakt werd ik weer mobiel.. oooo wat geniet ik daar nog elke dag van.. elke dag kijk ik dankbaar terug op dit wonder.. en natuurlijk blijf ik mij ontzettend bewust van het feit dat mijn lichaam lichamelijk ontzettend kwetsbaar is geworden door wat ik allemaal heb meegemaakt.. waarin ik ook mijn hoofd voortdurend eraan moet herinneren dat ik de balans moet goed bewaken..  maar geestelijk wordt ik steeds sterker..

En wie had ooit gedacht dat ik na 30 jaar WAO weer tegenover een arbeidsdeskundige zou zitten van de UWV om te kijken wat er voor mij nog mogelijk is… en ja ik mag jullie vertellen dat er nog toekomst is.. dat er een weg van herstel is.. samen met een God van herstel mag ik dit hersteltraject ook op werk gebied gaan bewandelen.. waar het eindigt heb ik nog geen idee… maar wat doet dit mij goed… wat krijg ik hier een zelfvertrouwen door…

Weet je het voelt of tel je weer mee… en dat is wat ieder mens nodig heeft!

Ik heb namelijk na het gesprek met de arbeidsdeskundige een competentietest mogen doen via de UWV…

Bloos Bloos…. wat was ik ontzettend verrast toen ik de uitslag las… ik heb hierover op 20 maart een afspraak om dit te gaan bespreken.. en wie weet kan ik op den duur de WAO achter mij laten… er is in ieder geval toekomstperspectief…

En ja ook leerpunten.. maar zo fijn om te weten wat mijn leerpunten zijn.. dat zijn dingen waar je aan kan werken… en ook om te waken want het zijn ook mijn valkuilen..

Ehhh onzekerheid… ach dat wist ik nog niet hihi..

Dit hele traject was voor mij ondenkbaar.. nooit had ik dit nog durven dromen… in de donkerste periode van mijn leven was er zelfs sprake dat ik voorgoed opgenomen zou worden in een psychiatrisch ziekenhuis.. als ik daar aan terug denk wordt ik ontzettend verdrietig omdat ik weet dat het soms echt gebeurt.. terwijl er in sommige gevallen nog wel genezing mogelijk is..

Wat ben ik dan blij en ontzettend dankbaar dat ik toen wel mijn mond heb opengedaan en heb gezegd, nadat ik er was wezen kijken… DIT NOOIT!! Ik zei dit omdat ik wist dat wat de hulpverlening en de mensen dachten niet de realiteit was… dat de waarheid heel anders was…

En dan nu.. jaren… jaren later is mijn leven is 180 graden gedraaid.. heb ik een nieuw leven van Hem ontvangen..

Mijn toekomst ligt in Zijn handen.. ik mag het loslaten en mijn hele leven aan Hem overgeven en dan kan Hij mij opnieuw vullen en handvatten geven, en met vallen en opstaan al zoekende zal ik op de plek komen die God voor mij bedoelt heeft..

Ook mag ik op die manier de situatie thuis loslaten en overgeven in Zijn handen.. in de wetenschap dat God zorgt.. voor mij .. voor mij man.. voor onze situatie… waar kan het veiliger zijn dan onder Zijn vleugels en in Zijn sterke hand…

Opwekking 695

Verberg mij nu
onder uw vleugels Heer
houd mij vast
in Uw sterke hand

Als de oceaan haar krachten toont
zweef ik met U hoog
boven de storm
Vader, U bent sterker dan de vloed
dan word ik stil;
U bent mijn God!

Vind rust mijn ziel
in God alleen
ken Zijn kracht
vertrouw Hem en wees stil

Als de oceaan haar krachten toont
zweef ik met U hoog
boven de storm
Vader, U bent sterker dan de vloed
dan word ik stil;
U bent mijn God!

Opwekking 695

Ik ben af en toe intens verdrietig een wankel in de stevige storm die over ons heen raast… maar doordat God mij nieuwe perspectieven geeft kan ik doorgaan.. kan ik stappen zetten.. ondanks de rouw.. de pijn.. het verdriet..

En dan gaat Samen, loslaten, rouwen, toekomst, plannen maken, hand in hand!

 

 

 

 

Hoop = Zeker Weten


Nu de diagnose er is merk ik dat er bij mij rust is gekomen… heel veel rust.. natuurlijk is het pittig.. pittig om met deze ziekte te dealen en dan vooral met wat voor ongemakken deze ziekte met zich meebrengt… en dan heb ik mij nog licht uitgedrukt.. iedereen die met geheugenproblemen en dementie te maken heeft weet wat er dan zoal voor obstakels op je weg komen.

Maar ondanks dat is er ook een soort bovennatuurlijke Rust gekomen.. eerst had je de hoop dat het niet zo was.. dat je in een slechte film bent beland.. maar dan de realiteit van een diagnose waarmee veel op zijn plek valt.. en dan komt God die rust geeft..

Rust dat Hij bij mij is… Rust dat Hij mijn/ons leven in Zijn handen heeft… waar die rust vandaan komt weet ik ook.. God Zich al zo vaak heeft laten zien aan mij.. in mijn donkerste perioden en in mijn mooiste momenten was God daar op verschillende manieren… door vrienden, familie, muziek, de bijbel, in de natuur… er zijn zoveel manieren waardoor God zich laat zien.. maar soms was het ook stil… ijzig stil.. en was God voor mijn gevoel erg ver weg… en toch doordat God zich ook vaak wel heeft laten zien kan ik tegen mijzelf zeggen met mijn verstand.. Hij is er wel hoor.. wees niet bang.. Hij is IN CONTROL..

Ik weet dat hierdoor mijn hopen vaak een ZEKER WETEN is geworden.. niet van “ik hoop dat God bij mij is”.. “ik hoop dat Hij mijn leven in zijn handen heeft”.. Ik hoop dat Hij voor ons/mij zorgt… nee… dan wordt hopen een Zeker Weten..

Ik Weet Zeker dat Hij ons/mijn leven in Zijn handen heeft.. Ik Weet Zeker dat Hij bij ons/mij is.. ik Weet Zeker dat Hij voor ons/mij zorgt!

jozua 1 vers 9

We waren vanmorgen samen naar de kerk geweest, dit gebeurt niet zo vaak meer omdat onze gezondheid het niet altijd toelaat.. het was een fijne dienst.. en het ging over Jezus werkelijk kennen zoals Hij is.. en dat je Hem alleen leert kennen als je Zijn hart kent en jij jouw hart voor Hem open stelt.. zodat Hij jou kan laten zien wie Hij is, zodat Hij jou ogen kan verlichten waardoor je met je verstand mag Weten wie Hij werkelijk is.. en wij ook kunnen en mogen zijn, want wij zijn Zijn erfgenamen.. en zo dus meer en meer op Hem gaan lijken… Maar dan moeten we eerst Hem leren kennen.

De spreker haalde hierin een Bijbeltekst aan waarin Paulus een gebed uitspreekt voor alle gelovigen, uit Efeziers 1: 17-19 uit de Herziene Staten Vertaling: opdat de God van onze Heere ​Jezus​ ​Christus, de Vader van de heerlijkheid, u de Geest van wijsheid en van openbaring geeft in het kennen van Hem, namelijk verlichte ogen van uw verstand, om te weten wat de hoop van Zijn roeping is, en wat de rijkdom is van de heerlijkheid van Zijn ​erfenis​ in de ​heiligenen wat de alles overtreffende grootheid van Zijn kracht is aan ons die geloven, overeenkomstig de werking van de sterkte van Zijn macht,

Maar hij deelde ook daarin het zelfde vers uit “Het Boek” een andere vertaling Efeziërs 1:17-19 En dan bid ik dat de God van Jezus Christus, de Vader van wie alle macht en majesteit is, aan jullie de Geest van wijsheid en begrip zal geven. Want dan zullen jullie Hem pas echt goed kunnen leren kennen. Hij zal met Zijn licht in jullie hart schijnen. Daardoor zullen jullie weten wat jullie nog zullen krijgen. Jullie zullen dan werkelijk kunnen begrijpen wat voor geweldige erfenis Hij aan de gelovigen gegeven heeft. Ook zullen jullie dan begrijpen hoe onvoorstelbaar groot zijn kracht is in ons die in Hem geloven. 

De spreker vertelde hierbij dat deze twee vertalingen het zelfde zeggen alleen in ander bewoordingen dat je uit de oorspronkelijke Griekse Bijbeltekst op verschillende manieren kunt vertalen maar dat het allebei iets geweldigs zegt.. in de Statenvertaling staat dat Hij je ogen zal verlichten om met je verstand te weten wie Jezus is en daardoor weet wie jij bent in Hem..

in Het Boek staat dat Hij het licht in je hart zal laten schijnen waardoor je zult weten wie Jezus is en wie jij bent in Hem.. hierin kun je zo mooi zien dat God graag wil dat je Jezus leert kennen met je Verstand en met je Hart.. want allebei heb je ze nodig om Jezus ten volle te kennen en daarmee ook jou eigen identiteit.. die je door Hem te kennen kunt vinden.. maar hierbij is het wel nodig dat jij je hart openstelt… en daar word niet je bekering mee bedoelt.. want Paulus bad niet voor de mensen die nog bekeerd moesten worden maar voor de gelovigen die Jezus al hadden aangenomen.. ons hart moet helemaal aan Jezus toebehoren.. elk stukje, elke hoekje van je hart.. en wat zitten we vaak vast aan ons eigen ervaringen, verslavingen en tekortkomingen waardoor ons hart niet helemaal gericht kan zijn op Jezus en we onze identiteit kwijt zijn of daarin niet ten volle tot ontplooiing kunnen komen..

Wauw…

Wat een Genade dat God ons hart en verstand wil verlichten als wij ons Hart voor Jezus openstellen!

Dan leer ik Hem kennen zoals Hij is maar ik leer dan ook wie ik zelf ben.. want ik mag steeds meer op Hem gaan lijken.. in Zijn voetstappen gaan.. en dan kom ik tot bloei zoals Hij mij bedoelt heeft toen Hij mij schiep!

Toen Hij mij schiep zei Hij: En Ik zag dat het goed was!

En als ik dan mijn identiteit beetje bij beetje vindt kan ik steeds meer zeggen.. “IK WEET HET ZEKER” dan twijfel ik niet meer en kan ik ook deze moeilijke periode aan… dan weet ik zeker dat Hij mijn verstand zal verlichten en mijn hart om in liefde hier mee te dealen…

Met vallen en opstaan.. want ik blijf een mens en vanuit mijn natuur en ervaringen maak ik continu verkeerde keuzes… maar van mijn fouten en tekortkomingen leer ik…. Het is Genade dat ik met al mijn falen bij Jezus mag komen, en als ik dat dan doe kan Jezus met Zijn liefde komen om mijn verstand te verlichten en wijsheid te geven hoe ik in Liefde en vanuit mijn hart het anders kan doen..  en mijn ervaring is dat je er alleen maar sterker uit komt…

Is het leuk om te falen of met je tekortkomingen geconfronteerd te worden.. nee.. helemaal niet.. en extra lastig als je ook nog eens perfectionistisch bent zoals ik.. oeff.. wat is het dan lastig om te ervaren als je het niet goed hebt gedaan…  en wat is het dan heerlijk om achteraf te merken dat je er van hebt geleerd en steeds meer op Jezus gaat lijken door het dan vanaf dat moment te doen zoals Jezus je leert… met vallen en opstaan.. en dat Hij  liefdevol jou weer tegemoet komt als je dan toch weer onderuit gaat.

Het is zo moeilijk en ingewikkeld om met hersenletsel en dementie om te gaan… vooral als je in het verleden al zo enorm beschadigd bent.. dan reageer ik vaak vanuit angst… want mijn blauwe plekken activeren angst in mij… wat ik natuurlijk niet wil… maar dan mag ik ook merken en ervaren dat Jezus mij in mijn angst wijsheid wil geven als ik mijn hart voor Hem open stel en dan zegt Hij liefdevol.. wees niet bang IK ben bij je en ben IN CONTROL.. en dan komt er rust en weet ik Zeker dat ik de kracht en wijsheid krijg om er voor mijn man te kunnen zijn op de manier die hij op dat moment nodig heeft!

Dan wordt Zijn kracht zichtbaar in mijn kwetsbaarheden!

Durf jij je ook zo open te stellen voor deze Jezus..

Be Blessed!

 

De onzekerheid voorbij…


We zijn al weer vier weken verder in het nieuwe jaar…  en in die vier weken hebben we eindelijk duidelijkheid gekregen omtrent de ziekte van mijn man.

Na een lange zoektocht van ruim 2 jaar hebben we nu eindelijk een definitieve diagnose… maar wat was het een heftige zoektocht… ook een onzekere zoektocht.. het is een vreselijk gevoel als je niet weet wat je partner mankeert terwijl je ziet dat zijn gezondheid hem danig in de steek laat.. en tegelijk machteloos omdat je niet weet hoe je hem kunt helpen…  maar ook erg verwarrend, want het ene moment liet het lichaam hem fysiek in de steek.. het andere moment liet het lichaam hem mentaal in de steek… en dan heb je er nog hele goede dagen tussenin waarin je gaat twijfelen aan je zelf of je het wel goed ziet… je wordt voortdurend heen en weer geslingerd tussen twijfel en hoop… want als het dan weer een erg goede dag was dan groeide de hoop.. zie je wel ik heb het mis.. maar als er dan weer iets gebeurde werd genadeloos die hoop weer stukgeslagen.. dit was een situatie die slopend is… voor beide partijen.. voor diegene waarmee het gebeurt en voor diegene die er naast staat..

Onzekerheid nekt je!

Nadat hij een week in Amsterdam was opgenomen geweest om de nodige onderzoeken te laten doen, waren we helaas nog geen stap verder gekomen en moesten we geduld hebben…. de neuroloog had in het begin al gezegd dat het waarschijnlijk een zeldzame aandoening was maar dat het een heel zoektocht zou zijn om de juiste diagnose te vinden…

In die week hadden ze ook veel bloed afgenomen voor genetisch onderzoek, dit werd naar verschillende ziekenhuizen gestuurd waar het werd onderzocht op genetische afwijkingen om zo misschien er achter te komen wat er toch aan de hand was… helaas duren deze onderzoeken erg lang dus zat er niks anders op dan wachten en hopen op een uitslag waar duidelijkheid uitkwam..

Ondertussen probeerden we gewoon ons ding door te blijven doen maar toch merk je dat die onzekerheid je parten gaat spelen.. maar stilzitten deden we ook niet, omdat mijn man erg vermoeid was hamerde ik ook op bloedonderzoek naar B12 tekort.. ik wist uit vorige bloedonderzoeken dat ook zijn B12 op het randje zat… en als geen ander weet ik wat tekort van B12 kan doen.. en ik dacht al is het alleen maar dat hij wat meer energie weer krijgt… ik heb het wederom in Amsterdam ook weer aangekaart en ze hebben hem daar ook weer getest en de B12 was weer gedaald.. gelukkig was de neuroloog het met mij eens dat hij op het randje zat en zij ook baad het niet het schaadt ook niet en wie weet kan hij er zijn voordeel mee doen qua energie…

En zo gezegd de B12 werd voor geschreven en de thuiszorg komt thuis om het te geven… en wat is het geval…  het lopen ging al steeds slechter en hij liep al af en toe met een rollator en nu na zes weken injecties kan de rollator weer aan de kant en heeft hij energie genoeg om weer zonder te lopen.. en dan zijn we nog maar 6 weken aan de injecties… ben zo blij… al is het alleen maar voor de energie… natuurlijk hadden we toen nog geen diagnose en hoop je dat het misschien de B12 is die al die problemen veroorzaakt… want dat zou toch geweldig zijn… dan is gewoon levenslang injecties en hij zal volledig herstellen… en zo hoop je.. en hoop je en ga je door…

Maar helaas loopt het toch anders dan we hoopten…

Helaas had mijn man niet alleen te kampen met zijn energie, ook mentaal liep het allemaal niet meer zoals vroeger.. en wat vind ik dat moeilijk… vooral als je dan nog geen diagnose hebt dan loop je als mantelzorger/partner tegen een enorme muur op.. zowel bij de artsen als bij familie en vrienden om je heen… ik maak het 24 uur per dag mee.. de ander is er eventjes en dan gaat het vreemd genoeg meestal gewoon goed.. en wat is het dan belangrijk om dicht bij mijzelf te blijven en niet aan mijzelf te gaan twijfelen.. maar pff… wat vergt dat veel doorzettingsvermogen en energie.. vooral voor mij… want het leven heeft mij erg onzeker gemaakt en dan spelen er ook nog allerlei leugens mee die zich in mij afspelen door wat er altijd tegen mij gezegd is ik in die jaren ben gaan geloven… en om dan te blijven geloven in je zelf.. in je gevoel.. dat je het juist ziet… dit kan ik “gelukkig” niet alleen… hier heb ik hulp en bevestiging voor nodig en die kreeg ik gelukkig wel van mijn vrienden om mij heen die God naast mij heeft gezet om met mij te strijden in deze oneerlijke strijd… maar het vraagt ook actie van mij.. en dat is hulp vragen..

Oooo ook zo’n lastig iets…

Maar goed na 2 jaar hebben we dan eindelijk op 11 januari de definitieve diagnose gekregen… we kregen telefoon van de neuroloog van het VUMC in Amsterdam, eigenlijk wisten we niet wat we moesten verwachten.. dit kwam ook omdat wij een beetje twijfelden of er wel wat uit komen zou.. omdat we via de telefoon een diagnose zouden horen.. en bij ons weten doe je iets heftigs niet door de telefoon toch?? Schijnbaar leven we in een andere wereld, een wereld die steeds meer onpersoonlijker wordt.. want heus waar we kregen de diagnose per telefoon en ja het was een heftige diagnose want het vermoeden waar iedereen al twee jaar aan dacht werd bevestigd..

Mijn echtgenoot heeft CADASIL!

Aan de ene kant schrik je en aan de andere kant wordt je vermoeden bevestigd en ben je ook opgelucht… hé hé eindelijk een diagnose.. nu kunnen we verder.. alleen dan zit je aan de telefoon en kom dan maar zo gauw op vragen die je van te voren wel had bedacht maar die dan niet in je opkomen.. de neuroloog zei: “Er is niks aan te doen, onze samenwerking houdt hiermee op, u kunt zich nu weer melden bij uw “eigen” neuroloog die u naar ons heeft verwezen voor vervolgtraject”

En zo was het traject Amsterdam voorbij.. de klus was geklaard… achteraf dacht ik…dit is toch eigenlijk te bizar voor woorden dat je zo’n heftige diagnose via de telefoon krijgt.. wat leven we toch in een koude harteloze wereld..

We hadden veel vragen maar die moesten wachten tot we bij de “eigen” neuroloog van mijn man een afspraak hadden gekregen om ze te kunnen stellen…

De dagen er na ga je op de automatische piloot verder… ik ben al heel lang in de overlevingsmodus en die gaat gewoon door.. er veranderd eigenlijk niets.. het enige wat er is veranderd is dat er een diagnose is.. en dat de vele puzzelstukjes op zijn plek vallen..

Cadasil is helaas niks aan te doen… het is wachten op de steken die het lichaam laat vallen.. en het moeilijke is dat dit bij iedereen weer verschillend is.. er is geen een patiënt gelijk.. helaas merken we bij mijn man dat zijn problemen in het geheugen zitten, en bij zijn hart… we moeten op de symptomen die zich voordoen inspelen.. maar goed met een diagnose kom je wel verder ook bij de hulpverlening die je zo nodig hebt en in de toekomst nodig zal hebben..

Wij zijn afgelopen donderdag bij de “eigen” neuroloog geweest en die zei tegen ons.. dit is heftig en het moet dalen.. ik wil jullie over een half jaar weer zien op controle, want helaas is er niks aan te doen, maar het verklaart wel de dingen die er gebeuren.. het verklaart de geheugenproblemen, de vermoeidheid enz.. enz…

Ik merk aan mijzelf dat het nu pas langzaamaan bij mij begint te dalen.. dat het “menselijkerwijs” mis is.. dat het wachten is op…

Verdriet en gelatenheid wisselen elkaar af.. maar tegelijk is er ook een soort berusting… een soort rust die ik niet van mijzelf heb.. een bovennatuurlijke rust.. Rust die God geeft.. omdat ik weet dat ons leven in Gods handen ligt..

Hij is “IN CONTROL”

Wat er ook gaat gebeuren.. Hij is erbij.. dit is mijn/ons houvast.. onze Zekerheid..

Mijn man zei vanmorgen:

Hoop doet leven, en als het leven stopt dan wordt onze Hoop werkelijkheid…

Dit vond ik een mooie uitspraak.. want natuurlijk houden we hoop op een wonder omdat voor onze God niets onmogelijk is.. maar we blijven wel met de beide benen op de grond en weten dat onze Hoop eens werkelijkheid word, dat alle pijn dan voorbij zal zijn.. en dat dan alle strijd gestreden is.. en God onze tranen zal wissen!

En tot die tijd houden we vol.. hoe moeilijk ook..

Hij ziet ons, Hij ziet jou!!

Be Blessed

 

 

 

 

“Onze Vader”


onze vader _lhat_

Ik doe mee aan een Worthy Challenge  een challenge voor vrouwen.. waarin we opnieuw herinnerd worden hoeveel we eigenlijk waard zijn.. dat we Koningsdochters zijn van de Koningen der Koningen.. dat we uniek gemaakt zijn door Hem en Hij wil dat wij gaan schijnen en schitteren op de plek waar Hij ons neer zet.. met al onze gebreken, gebrokenheid en onze zwakte.. Door onze kwetsbaarheid laat Hij zijn Grootheid zien!

De opdracht voor vandaag was dat we over na gingen denken hoe wij tot God wilden bidden.. mocht in de vorm die bij jou paste.. en onze creatieviteit gebruiken.. een van de mogelijkheden was om het Onze Vader te schrijven in eigen woorden.. Als jou gebed naar jou Vader..

Dit leek mij een erg geweldig idee en deed een poging door het in eigen woorden op te schrijven en het te verwerken in een plaatje.. want dat is bij mij aan elkaar verbonden…

En het is gelukt.. het was een enorme uitdaging voor mij want had dit nog nooit gedaan of geprobeerd.. echt uit mijn comfortzone.. meestal gebruik ik bestaande bijbelteksten of gedichten in mijn plaatjes..

Mijn Vader

Mijn Vader die zich over mij ontfermt

Uw naam wil ik Grootmaken

Naar Uw koninkrijk zie ik uit

Laat Uw plannen die U voor mij heeft tot uiting komen in mijn leven.

Wilt u voor mij zorgen in alles wat ik nodig heb, elke dag opnieuw.

Vader wilt U alle dingen die ik verkeerd doe, denk of zeg nu en in de toekomst vergeven, en wilt U mij helpen om de ander ook te vergeven die mij schade toebrengt op welke manier dan ook.

Wilt U mij bewaren voor de verleidingen van deze wereld en van de dingen die niet van U zijn, en wilt U mij bevrijden van alle banden die mij aan deze wereld en verleidingen vasthouden.

Want U bent de regisseur van mijn leven, ik wil U danken voor de kracht die U laat zien in mijn kwetsbaarheid en ik wil U Prijzen voor Uw onvoorwaardelijke Liefde die U aan mij geeft.

Amen

 

Be Blessed!

De Zegen voor 2019


 

De Zegen

De Zegen

In de ruimte gezet door Gods scheppende hand,

in de vrijheid geplaatst door het Woord,

in het licht gesteld door Gods liefde,

gaan we op weg,

omvat door de zegen, om te zijn tot een zegen.

De Eeuwige is voor u om u de juiste weg te wijzen

De Eeuwige is achter je, om je te beschermen tegen gevaar

De Eeuwige is onder u, om u op te vangen wanneer u dreigt te vallen

De Eeuwige is in jou, om je te troosten in verdriet

De Eeuwige is boven u en jou en mij, om ons allen te zegenen,

Vandaag en alle dagen

De zegen van Sint Patrick

Als alles wegvalt.. Dan..


Job 12 vers 22

In mijn vorige blog schreef ik al dat het enige wat God op dit moment van mij vraagt, is om dicht bij Hem blijven. De laatste weken heb ik echt geprobeerd om wat gas terug te nemen en meer tijd voor mijzelf te nemen.. tijd voor mijzelf samen met Hem..

Want ik heb Hem zoooo nodig..

Alle zekerheden vallen om mij heen weg.. vijf jaar geleden ontmoette ik weer opnieuw mijn allergrootste Liefde… en nu zie je hoe je allergrootste Liefde inlevert op het leven… lichamelijk maar ook mentaal….  in het prachtige breiwerk komen steeds meer gaten doordat er steken vallen..

En dat doet pijn.. als hij een goede dag heeft dan denk ik: Ach heb het mij verbeeld.. het ligt aan mij… ik zie spoken.. maar dan gebeurt er iets waardoor ik weer keihard met de neus op de feiten wordt gedrukt.. het zijn kleine dingen maar die kleine dingen geven aan dat het proces helaas doorgaat…

Daarnaast ervaar ik enorme eenzaamheid.. want het verraderlijke met deze ziekte is dat de omgeving er (nog) niet veel van merkt… ook omdat mijn partner best nog wel heel goed kan compenseren in een korte situatie… en dat kost hem ongelofelijk veel energie en als de situatie weer voorbij is, dan is hij ontzettend vermoeid want dat compenseren kost bakken energie.. het is het zelfde als een marathon lopen..

Ik zit er wel 24 uur per dag in en zie en merk wel degelijk op wat er gebeurt en gelukkig kan hij bij mij zich zelf zijn waardoor ik er meer mee dealen moet dan diegene die eventjes langskomt.. .. en dealen met een oneerlijke en gemene tegenspeler die je partner veranderd en waarvan je merkt dat hij terrein wint, is intens gemeen en ontzettend ontmoedigend.. je staat zo enorm machteloos..

En dan ervaar ik dat ik uiteindelijk met mij zelf over blijf… en om met mijn omstandigheden te dealen is het zo belangrijk hoe ik mij zelf zie… dat ik stevig in mijn schoenen sta..

Eenzaamheid is “killing”.. eenzaamheid doet je op je voeten wankelen… en maakt je onzeker… en onzekerheid gaat in je hoofd zitten en gaat allemaal leugens in je hoofd rondstrooien.. waardoor jij je ontzettend minderwaardig gaat voelen en minderwaardigheidsgevoelens geven dat jij jezelf verliest.. en veroorzaakt bij mij dat ik weer enorm ga pleasen.. het iedereen maar naar de zin ga maken om vooral maar gezien te worden.. en daardoor de minderwaardheidsgevoelens minder worden.

Gelukkig heb ik een coach waar ik over deze dingen kan sparren en zij helpt mij af en toe een handje om weer op het rechte spoor te komen.. zo ook deze keer.. ze vertelde mij dat ik goed genoeg was zoals ik ben.. dat het genoeg was dat Jezus van mij hield.. dat ik mij op Hem moet focussen en dat mijn waardigheid in Hem ligt.. en niet in de goedkeuring of opvulling in mijn leven van anderen..

Dat de enige verantwoording van mij is om Jezus te volgen.. te leven zoals Jezus het voor MIJ heeft bedoelt.. Hij gaat namelijk met iedereen een andere weg… en niet te leven zoals anderen dat willen…

Thuis denk ik altijd nog veel over onze gesprekken na en het bijzondere is dat in mijn stille tijd altijd de bevestiging komt… zo ook deze keer..

Ik heb een schrijfdagboek en ik moest na het gesprek met mijn coach lezen volgens mijn schrijfdagboek Marcus 1:16-19  16 Toen ​Jezus​ langs het ​Meer van Galilea​ liep, zag hij ​Simon​ en ​Andreas, de broer van ​Simon, die hun netten uitwierpen in het meer; het waren ​vissers17 Jezus​ zei tegen hen: ‘Kom, volg mij! Ik zal van jullie ​vissers​ van mensen maken.’ 18 Meteen lieten ze hun netten achter en volgden hem. 19 Iets verderop zag hij ​Jakobus, de zoon van Zebedeüs, en zijn broer ​Johannes, die in hun ​boot​ bezig waren met het herstellen van de netten, 20 en direct riep hij hen. Ze lieten hun vader Zebedeüs met de dagloners achter in de ​boot​ en volgden hem.

Toen kwam de vraag: Als Jezus nu langs kwam en tegen jou zou zeggen “Kom volg Mij” wat zou jij dan doen? Wat moet jij dan (achter)laten?

Ik werd stil en wist wat ik moest doen… stoppen met het pleasen van anderen.. vooral mijzelf blijven.. en wist dat ik de laatste tijd mijzelf niet meer was..

Drie kwart jaar geleden had ik besloten om mijn haar weer te laten groeien.. dit omdat mijn mannetje mij als 14 jarige heeft leren kennen met lang haar en hij het heel erg fijn vond dat ik weer lang haar zou hebben.. en ik weet dat ik er nog meer mensen een plezier mee zou doen.. ik zelf twijfelde maar dacht ach kan het wellicht proberen en misschien staat het mij ook nog wel leuk.. en zo gezegd zo gedaan.. maar wat gebeurde was iets heel anders.. ik was er niet gelukkig mee.. ik ervoer er veel stress bij en het maakte mij ontzettend onzeker.. ik snapte eerst niet waarom het mij zoveel deed.. maar gaande weg kwam ik erachter dat het lange haar ontzettend op mijn blauwe plekken donderde… en dat het mij daardoor erg onzeker maakte… het had te maken met mijn verleden.. au.. oefff.. dit was toch niet de bedoeling maar ik zat al weer zo in mijn please gedrag dat ik niet meer terug durfde.. bang om mensen teleur te stellen.. bang om mijn echtgenoot teleur te stellen.. dit alles had tot gevolg dat ik steeds onzekerder werd.. mij niet meer goed durfde te vertonen..  dacht dat iedereen mij achterna keek.. en ik herleefde weer het gevoel van vroeger.. het deed mij zoveel… totdat de Heilige Geest mij liet zien wat er eigenlijk aan de hand was en Hij liet mij dat zien door het vers in Marcus dat Jezus tegen mij zei: “Kom volg mij” wat moet jij opgeven om mij te volgen?

Ik wist het “Mijn please gedrag”

En om de daad bij het woord te voegen wist ik welke eerste stap ik daarin moest maken.. mijn haar moest weer kort.. zoals ik het zelf wilde.. dicht bij mijzelf moest blijven.. ook in die dingen en niet mijzelf iets opleggen om anderen te pleasen..

Pfff ik merkte dat het bij mij wel ver gaat hoor dat please gedrag en wil er ook echt vanaf.. en dat gaat met vallen en opstaan…

En ik kan je vertellen dat toen ik de kapperszaak verliet, ik rechtop en zelfverzekerd weer naar huis liep en riep “It’s Me!!”

Er was een enorme last van mij afgevallen… letterlijk en figuurlijk.. had namelijk door mijn lange haar (dat enorm dik en zwaar is) heel veel last van haarpijn.. dus een fijne bijkomstigheid was dat ik ook gelijk van mijn pijn af was…

Heb geen seconde spijt.. ben zo blij.. en zo dankbaar dat de Heilige Geest mij dit duidelijk maakte…

En daarbovenop kreeg ik vanmorgen een geweldige bemoediging en bevestiging via de preek van onze voorganger.. het was een heftige preek met enorm veel herkenning.. maar tegelijk door de herkenning werd ik enorm bemoedigd en bevestigd dat Jezus ons antwoord is..

De preek ging over de “Man met de Hamer” nu die kennen we allemaal denk ik wel.. vroeg of laat kom je hem tegen in je leven..  en de preek ging erover dat als alles om je heen weg valt en je echt alleen jezelf nog hebt… als alles op losse schroeven staat en je leven wankelt wat is er dan nog over..

Jezus

En die vind je in de bijbel… in de bijbel die vol staat met verhalen over Jezus.. waarin staat Mattheus 11:28-30  Kom naar mij, jullie die vermoeid zijn en onder lasten gebukt gaan, dan zal ik jullie rust geven. Neem mijn ​juk​ op je en leer van mij, want ik ben zachtmoedig en nederig van ​hart. Dan zullen jullie werkelijk rust vinden, want mijn ​juk​ is zacht en mijn last is licht.’

Hoe je leven ook op de kop staat… Hij altijd blijft.. ook al weet je het zelf niet meer en wankelt ook je geloof.. Hij laat jou nooit los.. en dan mag je aan zijn voeten gaan zitten en het bij Hem brengen.. al je sores bij Hem brengen en daar laten.. dan neemt Hij het over en richt je opnieuw op..

Ik krijg zoveel bemoediging als ik in de bijbel lees.. al die dingen die Jezus heeft gezegd.. het brengt je weer dicht bij Hem maar het brengt je ook weer dichter bij jezelf…

En dan ben ik blij en dankbaar dat Hij ook voor mij zorgt.. voor mij die zo vaak faalt.. die nog zoveel moet leren… als ik mijn sores elke keer maar weer bij Hem breng dan neemt Hij die last over… en draagt Hij mijn juk en mijn zware lasten en mag ik het juk van Jezus dragen en de last die vele malen lichter is.. omdat ik mag weten dat ik het niet alleen hoef te doen.. want….

Hij zorgt immers voor mij..

Die Jezus is mijn houvast…  Jezus die op een gegeven moment ook niemand meer om zich heen had en op zich zelf terug geworpen werd.. verzocht werd.. op de proef werd gesteld.. gebroken werd.. die weet wat het is om alles te verliezen.. Hij begrijpt mij.. Hij weet waar ik door heen ga..

Psalm 9 vers 11

Ik vertrouw Hem 100%.. nee 1000% dat Hij voor mij zorgt.. wat er ook gebeuren gaat.. waar ik ook nog doorheen moet.. Hij is erbij.. en dan ervaar ik vrede..

Nog een paar dagen en dan is het einde van het jaar weer in zicht… niet een makkelijke tijd.. vaak een emotionele tijd.. je gedachten gaan terug naar afgelopen jaar.. en je gedachten gaan naar de toekomst.. en natuurlijk blijf ik mens en heb ik ook mijn bange uren.. en zit ik er af en toe flink doorheen en ga ik regelmatig op mijn…..  maar ook in mijn bange uren en in die strijd weet ik dat Hij er is.. dat Hij zorgt.. ook voor de toekomst!!!

En dan kan ik zingen “IT IS WELL WITH MY SOUL!!”

 

 

 

Dicht bij Mij blijven..


De laatste tijd vind ik het lastig om te schrijven maar ook om dingen te doen… het is net of ben ik “leeg” of is het te “Vol”?..  ik kan niet goed meer de woorden vinden om op papier te zetten..  terwijl mijn hoofd zo vol kan zitten… soms zit ik doelloos op mijn stoel voor mij uit te staren.. Leeg…

Ik begin dan aan mijzelf te twijfelen.. heb je een burn-out..  wat tegenwoordig bij iedereen op de loer schijnt te liggen.. wordt je ook vergeetachtig.. laten jou hersenen jou ook in de steek? en dan een stiekem stemmetje “zie je wel je bent psychisch niet in orde”…

Oooo de aanklager staat paraat om je onderuit te halen..

Of heb ik gewoon teveel op mijn bordje???

Ik ben er wel achter… ik heb geen burn-out, ik ben niet vergeetachtig, mijn hersenen laten mij niet in de steek.. ik ga psychisch niet onderuit…  ik heb gewoon veel op mijn bordje..

Het is heel “Normaal” gezien de situatie.

Mijn lichaam is eigenlijk nog herstellende van alles wat er de afgelopen jaren bij mij is gebeurt.. Dystonie.. B12 tekort.. SLE/SJOGREN… het gevecht voor erkenning dat mij psychisch niks mankeert.. maar dat mijn lichaam mij in de steek laat door jarenlange stress in een lastig huwelijk…

En door de achtbaan waar wij nu inzitten met mijn echtgenoot rollen wij van het een in het ander.. en merk ik dat mijn eigen lichaam helemaal niet aan herstellen toekomt en daardoor zijn steken laat vallen…

Als je B12 tekort hebt en daardoor neurologische klachten heeft je lichaam veel tijd en rust nodig om te herstellen en als het lichaam dat niet krijgt boer je uiteindelijk weer achteruit… en ook mijn andere aandoeningen gedijen op stress en vermoeidheid.. waardoor ik veel meer lichamelijke problemen heb en krijg en lichaam en geest werken samen dus heeft mijn hoofd ook veel te verduren..

Oef… af en toe heb ik het gevoel dat ik gillend gek wordt…

Hahaha.. het grappige is dat het nooit schijnt te gebeuren… want op dat moment gebeurt er wel weer iets waardoor dat gillende gekke gevoel weg genomen wordt… een lief sms’je… een prachtig lied wat door de boxen de huiskamer binnen komt.. een knuffel van je lief..

Dikke vette knipogen van Hem dus.. dat is Zijn omdenken aan mij..

Het gevolg van deze achtbaan is dat ik bij elke gebeurtenis direct in de overlevingsmodus schiet.. in de actie modus.. ik ben een erg oplossingsgerichte denker en doener geworden door wat ik in mijn leven heb meegemaakt..

Overleven.. Overleven..

En overleven doe je alleen maar door oplossingen te bedenken en actie te ondernemen zodat het weer goed komt.. dat heeft het leven mij geleerd

Maar wat put het je uit.. wat draaien die radertjes daarboven in dan overuren.. en wat wordt je daar dodelijk vermoeid van.. wat zou ik dat toch graag anders willen…

Wat zou ik graag…  Stop… 

RUST!!!

Gewoon leuke dingen doen, genieten, je verplichtingen doen die het leven van je vraagt maar in gewoon normaal tempo.. en verspreid over jaren… in ieder geval dat ik het allemaal bij kan benen…uit deze achtbaan…

En dan krijg ik zomaar een antwoord van Hem uit onverwachte hoek.. door dat iemand met mij bad en door het gebed antwoordde Hij mij..

Laat het los.. Ik zorg.. Ik regel het.. jij hoeft niet te strijden.. Ik strijd voor jou… het enige wat ik van je vraag… is dicht bij Mij blijven…

Psalm 105 vers 4a

Maar weet je dat “Dicht bij Mij blijven” veel moeilijker is dan de overlevingsmodus wat vertrouwd is geworden.. want door mijn overlevingsmodus is het veel moeilijker om dicht bij Hem te blijven.

Want het is net of zit het in ons gebakken.. regelen.. zorgen.. het is mijn patroon geworden.. en nu moet ik het loslaten.. overgeven aan Hem die alle touwtjes in handen heeft..

Het is niet zo dat ik het niet durf… ik durf het zeer zeker wel… want Hij zorgt en regelt heel mijn leven.. dit heb ik al zo vaak meegemaakt.. en staat voor mij vast…  maar het is een soort van gewoonte geworden om direct zelf in actie te treden..

Natuurlijk bid je ervoor.. vertel Hem mijn worstelingen… maar zodra je Amen hebt gezegd zit je alweer in de modus van regelen.. zorgen… oplossingen zoeken.. en merk je dat het zo gebakken zit.. en gewoontes afleren.. pfff… dat is zo lastig..

Hoe doorbreek ik dan dit patroon.. moet ik dan helemaal niks meer gaan doen.. gewoon gaan zitten en wachten?

Ik denk dat ik wel mijn dingen moet blijven doen waar ik energie uithaal.. en ik zal mijn verplichtingen ook  wel “moeten” doen, maar daarnaast mag ik gerust af en toe even niks doen.. tijd nemen om dicht bij Hem te zijn.. wat er nu vaak bij inschiet door de omstandigheden..

Planning???

En misschien maar Accepteren dat het nu even zo is en dat er wel weer andere tijden komen… pfff… moeilijk…

Aan de andere kant geeft accepteren ook rust.. Accepteren en loslaten.. de situatie overgeven aan Hem.. en geduldig wachten op Zijn timing.. Hij zorgt, Hij strijd voor ons..

Maar wachten op Gods timing is toch ook wel een dingetje.. misschien komt dat ook wel doordat mijn leven 20 jaar heeft stilgestaan en je op de een of andere manier iets wilt inhalen van wat je gemist hebt.. en je bang bent dat je weer stil komt te staan.. of iets van het leven te missen.. dat geduldig wachten voor mij best wel een dingetje is..

Ik wil nog zoveel… heb zoveel gemist..

Maar God heeft Zijn eigen tijd… en het wonderlijke is alles gebeurt altijd op het goede moment.. niet te laat en niet te vroeg…

Zijn timing is perfect..

Ik weet dat het leven zo voorbij kan zijn.. en wat is er mooier dan mijn toekomst bij Hem in te gaan die voor mij ligt.. maar ik zou hier op aarde nog zoveel willen doen.. heb zoveel gemist!

HEB GEDULD REGELNEEF JOU TIJD KOMT!!!

Mijn worsteling nu is hoe geef ik hier handen en voeten aan en hoe hou ik hierin de balans.. zonder Hem voor de voeten te lopen.. mijn radertjes draaien overuren en veel dingen passeren de revue.. vrijwilligerswerk, weer leren, hobby uitbreiden bv zangles.. enz.. enz… mijn wensenlijstje is best wel lang.. en dan de angst.. kan ik het allemaal wel.. hou ik het wel vol.. als ik merk hoe mijn lichaam nu reageert durf ik niet meer.. en dat uit zich in.. geen stappen ondernemen..

Maar mijn hoofd wil zoveel..

En dan geeft God een bemoediging door te zeggen: “Het enige wat je hoeft te doen is dicht bij Mij blijven.. en de rest doe ik…

Wauw…  hoe rustgevend is dat..

Ik zie mij zelf dan aan Zijn voeten zittend.. luisterend naar Zijn woorden.. stil zijn… vol raken van Hem..  maar wat voel ik mij vaak een Martha.. altijd maar aan het zorgen en overleven..  en dan mag ik nu gaan proberen om meer een Maria te zijn… gewoon aan Zijn voeten zitten… loslaten.. luisteren.. stil zijn.. niks doen.. en mij vol laten stromen met Zijn levende woorden..

En als ik aardig voor mijn lichaam wil zijn en mijn lichaam toch te geven wat hij nodig heeft zal ik toch moeten proberen om meer een Maria te worden en gehoor te geven aan Zijn woorden voor mij!

Laat het los.. Ik zorg.. Ik regel het.. jij hoeft niet te strijden.. Ik strijd voor jou… het enige wat Ik van je vraag…  is dicht bij Mij blijven…

 

 

 

 

Als niemand het meer begrijpt


Mantelzorg gedicht Trudy Steegman

Mantelzorg gedicht!

 

Als niemand het meer begrijpt

Hou ik vol

Blijf bij je

Van je houden

Voor je danken

Je omarmen

 

Als niemand het meer begrijpt

Blijf ik liefde gieten

Hele emmers vol

Tranen als je weg bent

Koesteren als de zon

 

Als niemand het meer begrijpt

Dank ik God voor jou

Nooit de vraag hoe lang nog

Maar dankend voor wat komt

 

Als niemand het meer begrijpt

Is er Iemand die me ziet

Die me draagt en vult met kracht

Het is Zijn zegen

Zijn licht

Zijn vreugde

Zijn liefde

Zijn armen

Zijn zijn

Die ons samenbracht

 

Als niemand het meer begrijpt

Raken mijn knieën de grond

Handen omhoog

Een loflied verlaat mijn mond

 

Gedragen vrede

 

Gedicht Trudy Steegman

Het komt goed…


Dit stuk las ik op Fb…

Prachtig verhaal…

Auteur: Germen de boer

Het komt goed,

De oude vrouw leeft volgens een vast stramien. Ze staat iedere morgen om zeven uur op en eet om half acht twee bruine boterhammen met kaas. Ze drinkt daarbij één kopje koffie en een glaasje jus. Daarna loopt ze altijd even naar de buurtsuper en haalt daar een gevulde koek en een doosje bonbons.

Tussen de middag neemt ze een bord gortepap en ’s avonds krijgt ze eten van het huis. In de tussentijd luistert ze naar de radio, verwondert zich over de staat van de wereld en hoopt op bezoek. Zij heeft dit vast ritme nodig want dat kan ze makkelijk onthouden.

En nu kijkt de oude vrouw verdwaasd om haar heen, ze weet niet meer waar ze is. Vanmorgen is ze vol goede moed uit het seniorenhuis vertrokken en nu weet ze het niet meer, ze is de weg kwijt.

Ze heeft thuis haar jas aangedaan, haar rollator gepakt, boodschappentas in haar mandje gedaan en ze is gaan lopen. Op de galerij waar ze woont, kwam ze, geheel onverwacht, haar buurvrouw tegen, waar ze nog even een kort praatje mee heeft gemaakt en met dat gesprek in haar gedachten liep ze verder. Zonder na te denken liep ze een andere route dan haar normale dagelijkse wandelingetje naar de buurtsuper.
En ineens ziet ze winkels die ze niet kent, heel veel onbekende gezichten, ze weet niet meer hoe lang ze gelopen heeft, ze heeft geen enkel herkenningspunt en ze raakt van de kaart. Weg uit haar vaste stramien weg uit haar ritme.

Midden in de drukke winkelstraat gaat ze op de stoep zitten, haar handen onder haar hoofd en ze huilt zachtjes zodat niemand het hoort. De frustratie dat ze steeds vaker in de war is neemt de overhand, alle eenzaamheid en het verlies met de werkelijkheid, uit zich in haar tranen.

De jonge man leeft zoals het komt. Hij gaat zijn bed uit wanneer hij wakker wordt en zijn leven richt zich op de weekenden, dan gaat hij stuk en los. Nu is het maandag en moet hij naar school, hij heeft zich verslapen, maar dat lijkt hem niet te boeien. Hij pakt een tientje en stapt op de fiets. Voor hij naar school gaat, rijdt hij eerst nog even door de stad om een pakkie peuken te scoren, hij is toch al te laat. Zijn ouders maken zich zorgen over zijn luiheid, zijn des interesse en zijn totale “het komt wel goed” houding, maar hij trekt zich er niets van aan, hij leeft in zijn eigen wereld..

Vandaag heeft hij twee toetsen, heeft hij geen reet aan gedaan, maar ook dat lijkt hem niet te deren, “komt wel goed”. Met zijn koptelefoon op, geluid op standje levensgevaarlijk, fietst hij door de drukke winkelstraat in de stad.

Midden in de drukke winkelstraat ziet hij de oude vrouw zitten, voor haar staat een rollator, het lijkt of de vrouw huilt. Hij trapt op zijn rem, zet zijn fiets op de standaard, doet zijn koptelefoon af en loopt naar de oude vrouw.
Hij gaat naast haar zitten, legt zijn hand op haar knie en vraagt wat er aan de hand is.

De oude vrouw kijkt hem angstig en hoopvol aan. Ze begint tegen hem te praten. Ze vertelt dat ze niet weet waar ze is, en hoe ze er is gekomen. Ze vertelt dat ze van huis is gaan en door het onverwachte gesprekje met haar buurvrouw is blijven lopen maar de eindbestemming niet meer wist.
Het enige wat ze nog weet is dat ze op nummer 14 woont in Huis “de Zonnegloed”

De Jongeman pakt zijn I-phone 7 uit zijn broekzak en pleegt een belletje.

Hij blijft naast haar zitten en kletst tegen haar aan en niet veel later verschijnt er een taxi.

Hij helpt de oude vrouw overeind, geeft haar Rollator aan en ze lopen samen naar de taxichauffeur. De oude vrouw neemt plaats achterin de taxi en de jongeman praat met de chauffeur. Hij pakt uit zijn binnenzak het verfrommelde tientje en geeft deze aan de chauffeur, hij tikt nog een keer tegen het raam en zwaait naar de vrouw.

Dan pakt hij zijn fiets, doet zijn koptelefoon op en fietst naar school. Over zijn wang rolt een traan. De traan vertelt hem zonder woorden dat zijn pubertijd er bijna opzit en dat hij weer gevoel krijgt voor hetgeen er om hem heen gebeurt. Hij besluit om diezelfde avond zijn moeder te helpen met de afwas.

Hij had gelijk, “Het komt goed”

Auteur : Germen de boer

Ik heb geleerd…


In 2016 heb ik dit gedicht gevonden op Facebook.. ik vond het een prachtig en herkenbaar gedicht en wil het graag met jullie delen.. Ik weet niet wie het heeft geschreven dit moet ik jullie schuldig blijven helaas…

Be Blessed!

Ik heb geleerd
dat het leven
net een glijbaan is.
Hoe dichter bij het einde,
hoe sneller het gaat.

Ik heb geleerd
dat we blij moeten zijn
dat God ons niet alles geeft
waar we om vragen.

Ik heb geleerd
dat geluk of gezondheid
niet met geld te koop is

Ik heb geleerd
dat de kleine dagelijkse dingen
het leven bijzonder maken.

Ik heb geleerd
dat onder het harde schild van sommige mensen
vaak iemand verborgen zit
die zó graag waardering wil.

Ik heb geleerd
dat God niet alles heeft gemaakt
in één dag.
Waarom zou ik dat dan wel moeten kunnen?

Ik heb geleerd
dat de feiten negeren niet helpt
om ze te veranderen.

Ik heb geleerd
dat hoe minder tijd ik heb om te werken,
hoe meer dingen ik gedaan krijg.

Ik heb geleerd
mijn medemensen, voor zoverre mogelijk
te respecteren
te waarderen
te zien
als een medeschepsel
van onze God.

Schrijver van dit gedicht is mij onbekend!

Foto gedicht Ik heb geleerd

 

 

 

Miskoop??? Of…..


Ja hoe zal ik beginnen… weet je dat ik gewoon simpelweg niet durf?

Hebben wij weer…

Het is namelijk eigenlijk te erg voor woorden wat er gebeurt is… maar ook te wonderlijk om het niet te vertellen…

Jullie weten dat wij via de crowdfunding een Brommobiel hebben gekregen en hier waren wij ontzettend blij mij… ja ik zeg “waren” want het enthousiasme is nu wel een beetje bekoeld… we waren er namelijk vanuit Amersfoort mee naar huis gereden en dat ging prima.. voor mijn gevoel reed hij als een klokje en was er ook niks aan de hand..

Alhoewel.. er viel mij wel een dingetje op.. na een poosje begon de auto enorm te stinken… maar ach dan denk je.. hij heeft lang stil gestaan.. het wordt kouder dus het kan ook de kachel zijn die we nu aanhebben.. maar toch kreeg ik er wel steeds wat een raar onderbuik gevoel.. maar schoof het toch ook wel gauw weer aan de kant..

We hebben toch een goede auto gekocht?

Helaas na een week erin te hebben gereden kreeg de auto al wat meer mankementen dan alleen stinken… soms viel zomaar de radio uit.. ach de draadjes misschien los getrild.. gebeurt nogal eens bij een brommobiel vanwege het trillen… maar het stinken werd wel steeds meer… net of raakt hij oververhit..

Op een dag was het prachtig mooi weer en we wilden graag even te toeren.. koffie en broodjes mee zodat wij onderweg even konden picknicken in het bos wat wij zo graag mogen doen…

We waren onze woonplaats nog niet uitgereden of de auto minderde vaart en viel uit.. ik kon hem nog net in de berm rijden.. mijn echtgenoot uit de auto.. motorkap open maar kon niks vinden.. dan alle stroomvreters maar uit en proberen te starten.. en warempel hij deed het weer.. maar ik vond het maar niks… vertrouwde het niet meer.. maar ook dat gevoel schoof ik snel weer aan de kant want we wilden er zo graag op uit.. de laatste dagen van het mooie weer wilden ook wij graag nog even genieten!

Dus we tuften weer verder… de binnenweggetjes op gezocht en onderwijl alle stroomvreters toch maar uitgelaten, want stel je voor dat het daar aan lag.. we kwamen in de buurt van Wierden en ik minderde vaart om een kruising over te steken maar de brommobiel dacht daar anders over.. hij viel namelijk uit.. heeft vast gedacht ik help een handje.. maar dit was niet handig voor een kruispunt want het is een diesel dus moest ik hem eerst weer voor gloeien om te kunnen starten..dit duurt natuurlijk wel een aantal seconden tot minuten.. pff.. gelukkig stond er niemand anders achter ons..

Met zweet in de handen en natte oksels kreeg ik de auto weer aan de praat en konden we verder.. maar het bleef niet bij deze ene keer en na drie keer had ik mijn buik er vol van en zei.. we gaan niet verder hoor.. we gaan naar huis.. ik vertrouw het niet..

Mijn man was inmiddels ook op van de spanning en vond het helemaal prima..

Gelukkig was er direct een mogelijkheid om te keren en zo trokken wij maar weer op naar huis.. tot dat wij tussen Bornebroek en Enter waren… het viel mij wel al op dat hij steeds meer begon te stinken.. meestal rook ik het als ik hem thuis neer zette maar nu rook ik het zelfs onder het rijden.. het vreemde was dat er nergens een lampje ging branden.. nergens geen alarmen van oververhitting of iets dergelijks..

Totdat…..

Opeens kwam er allemaal witte rook uit de blazers en onder de motorkap vandaan.. tegelijk viel de snelheid weg en viel hij uit.. ik kon de auto nog net een weiland in rollen… het hart zat in mijn keel en ik werd er misselijk van…

Kon wel huilen…

Ik dacht dit kan niet.. dit mag niet.. we hebben hem nog maar net..

Wij hadden totaal geen idee wat er aan de hand kon zijn.. en dan sta je daar… hoe komen we hier weg maar hoe komt de brommobiel hier weg..

Ik was namelijk nog bezig om pechhulp te regelen dit had ik nog niet helemaal afgerond.. dus daar kon ik ook geen beroep op doen.. de volgende optie.. vrienden bellen.. zo gezegd zo gedaan en de hulptroepen werden in geschakeld..

Na veel telefoontjes en geregel zijn wij thuis gebracht door hele lieve vrienden en de brommobiel werd later opgehaald door de garage..

Maar wij zagen de bui al hangen.. dit zou een duur grapje worden.. en hoe moeten we dat betalen.. we hadden de brommobiel niet voor niets via een crowdfunding gekregen… natuurlijk heb je wel onderhoud ingecalculeerd maar dat er binnen 2 weken zoiets zou gebeuren Tja….

Maar onze goede vriend zei.. God zorgt voor jullie!

Oeff.. het is zo waar.. maar hoe moeilijk om in deze omstandigheden je hieraan vast te houden.. en natuurlijk weet je verstandelijk dat het zo is.. en dat het vast wel weer goed zal komen op de een of andere manier want.. “Hij zorgt” dit staat bij ons als een paal boven water.. maar hoe… geen idee..

Loslaten….

In het volste vertrouwen dat Hij voor ons zorgt… wat de uitkomst dan ook zal zijn… en met alles rekening houdend gingen we in gesprek met God en legden we hem alles voor.. niet alleen dat de brommobiel weer gemaakt kon worden maar we vertelden Hem ook wat het met ons deed.. dat we er niet zonder kunnen.. dat we onze vrijheid terug hadden en nu voelt het of mochten we er even aan proeven en moeten we direct al weer loslaten..

We waren intens verdrietig..

Het is net of mag je iets heel moois in handen houden maar dan moet je het weer terug geven… en dat moois is onze vrijheid!

Ook was ik teleurgesteld en boos..  boos op de omstandigheden maar ook heel erg boos op de andere kant.. en dan bedoel ik onze tegenstander de Boze..  ze zeggen wel eens.. het is of de duivel er mee speelt.. nou ik dacht dat doet hij dus ook…

Ik weet dat hij voortdurend probeert ons leven in de war te schoppen.. steeds als er bij ons iets moois gebeurt komt hij als een bliksem om het weer flink in de war te schoppen.. met als enige doel dat wij kopje onder gaan… teleurgesteld raken.. het vertrouwen opgeven.. en ja.. het liefst wil hij dat wij zelfs God opgeven…

Nou dat kan hij vergeten!!! Want ik wordt er juist strijdlustig van.. er gebeurt namelijk juist het tegenovergestelde.. ons vertrouwen wordt alleen maar sterker.. wij klampen ons nog meer aan Hem vast.. omdat wij weten, ook door ervaringen, dat Onze God veel Sterker en Machtiger is, en alles kan omkeren ten goede.. en komt het anders dan dat wij voor ogen hebben… dan heeft Hij een nog veel mooier plan voor je klaarliggen.

Dit is ons geloof en met dit weten en in de naam van onze Helper Jezus sturen wij dan ook direct de tegenstander de deur uit!

Zijn dan mijn zorgen direct weg.. nee hoor… ik heb ook mijn momenten van twijfel.. van zorgen.. vooral als het dan een poosje duurt voordat je hoort wat er aan de hand is en of de auto wel gemaakt kan worden.. dan komt het op volharden aan.. volharden in Vertrouwen dat Hij voor ons zorgt!… pff dat is moeilijker hoor!

Maar deze week kwam dan eindelijk het telefoontje met de diagnose van de brommobiel.. Jonge dat was niet best… de diagnose was: “Onherstelbaar beschadigd.. niet operabel en ten dode opgeschreven” met andere woorden “Total Loss…”

Ik kon wel janken…

Dit kan toch niet.. hebben we een kat in de zak gekocht?

Ja..

Mmmmm… dat hebben wij weer!! Ik werd nog verdrietiger… wij moeten wel heel veel teleurstellingen incasseren hoor de laatste tijd… de moed zonk mij in de schoenen..

Hij vertelde wat er was gebeurt.. de vorige eigenaar had hem gekocht van iemand en die “iemand” had een verkeerd goedje in de motor gedaan.. nu kan dit wel bij gewone auto’s maar niet bij een brommobiel… dit goedje krijg je er ook niet weer uit… de meneer waar wij hem van gekocht hadden die reed er weinig mee, van de winkel naar huis, waardoor de motor nooit warm werd..  maar ja… wij zijn intensieve gebruikers dus bij ons wordt de motor wel warm.. want als de motor warm werd dan vrat dat goedje alles weg..  alles was ook letterlijk helemaal kapot en weggevreten…

Ik zei: “Vandaar dat er overal rook uitkwam op een gegeven moment”.. maar zei ik: “het was wel witte rook.. witte rook van overgave.. de auto kon niet meer en gaf de geest!”

Maar zei de stem aan de andere kant van de lijn.. er is een mogelijkheid om weer nieuw leven in de brommobiel te blazen en dat is een nieuw hart! (lees motor!)

En ik heb goed nieuws… dat nieuw hart is gevonden.. en de garage gaat hem repareren en hopelijk hebben jullie eind volgende week jullie brommobiel weer terug met een nieuw hart!

Oke.. maarrre..dat zal wel de nodige duiten kosten… ja dat klopt zei hij want een nieuw hart is niet goedkoop… maar zei hij: “die prijs is betaald door sponsors.. het kost jullie niets..”

Ik kreeg kippenvel en was totaal overdonderd en perplex.. kon alleen maar zeggen:

“Dankjewel”

Dit moest even dalen..

Ons leven staat voortdurend in het teken van overleven.. incasseren.. overgeven en loslaten.. en soms wordt het je dan toch wel effe teveel..

Elke keer als we er nu ook over hebben worden we emotioneel.. en ontzettend dankbaar… wat hebben wij een Grote Goede God… elke keer bevestigd Hij opnieuw..

“Ik Ben Er” “Ik Zorg”

Aan ons vraagt Hij maar 1 ding en dat is VERTROUWEN!!

Na het schrijven van deze blog werd ik er heel erg bij bepaald dat het eigenlijk ook zo kan zijn met ons leven.. met ons eigen hart.. die kan ook zo Total Loss zijn.. kapot gemaakt…

Maar dan heb ik goed nieuws want ook jij kunt een nieuw hart krijgen.. het mooie is dat jou nieuwe hart op je ligt te wachten… en weet je… dat nieuwe hart is ook al betaald.. er heeft 1 Iemand namelijk de hoogste prijs voor jou hart betaald.. Zijn naam is Jezus.. Hij heeft Zijn leven gegeven voor jou… zodat jij een nieuw hart.. een nieuw leven kunt ontvangen… Een Eeuwig leven!!

Wie wil dat nou niet!

Het enige wat Hij van jou vraagt is dat je Jezus Vertrouwt, Vergeving vraagt en Hem Accepteert als de Regisseur van jou leven..

Ik heb het jaren geleden gedaan en nog geen seconde spijt gehad… 

Mijn leven is daarna niet over rozen gegaan… dat kun je lezen in mijn andere blogs.. maar ik hoef geen angst meer te hebben want er is Iemand die voor mij zorgt en mij helpt… zo zal Hij ook voor jou zorgen en jou helpen in de moeiten van dit leven.. je staat er dan echt nooit meer alleen voor.. want Hij blijft aan jou zijde en neemt je bij de hand..

En dat geeft Rust, Blijdschap en Vrede!!

Dit bid ik jou ook toe!!

Be Blessed…