Psalm 139:5-6


U bent bij mij, naast mij, voor mij, achter mij.
Uw hand rust op mij.
Het is voor mij onmogelijk dat te begrijpen.
Het is zo wonderlijk, zo hoog
Psalm 139:5-6

Dan toch…


Onderstaand gedicht kwam ik op Facebook tegen… en het trof mij.. graag wil ik dit met jullie delen!

Ondanks wat er allemaal om ons heen gebeurt… hoe onzeker alles ook is..

Dan tóch

Al gebeurt er nog zoveel in de wereld
En al lijkt de lucht soms grijs en grauw…
En al is er geweld om ons heen.. verdriet en pijn
Dan tóch… blijf ik geloven in het Wonder
Dat U o, Grote God… er voor ieder mens wilt zijn!
 
Al zijn er mensen…. Die soms verlangen naar de dood
En al is er om ons heen, nog zoveel nood..
Al lijkt de toekomst onzeker voor velen..
Dan tóch… blijf ik geloven in het Wonder
Dat U de mens wilt bevrijden…. En helen!
 
Want U laat Uw grootheid zien, boven alles
En Uw majesteit en trouw dwars… door alles heen!
Uw kracht en Uw macht zullen mensen verbazen
Want Uw licht zal schijnen voor iedereen,
Voor harten die verbitterd zijn…. En alleen!
 
Daarom is het leven het waard, om te leven met U
En zal Uw Liefde gezien worden… continu!
En ook al lijkt de lucht soms grijs en grauw
Dan tóch… blijf ik geloven in het Wonder
Dat U o, Grote God… van Ieder mens houdt!
 
Hanny Laurita
http://www.gedichten-hanny-laurita.nl

Hij is en blijft dezelfde.. voor nu en altijd!

God gaat met een ieder van ons een persoonlijke weg.. en soms betekend het dat wat voor de ene persoon linksom is in een vergelijkbare situatie en voor de ander rechtsom..

Gods wegen blijven ondoorgrondelijk.. wij kunnen met ons menselijke verstand God niet doorgronden.. gelukkig maar..

Maar soms… ooooo wat zou ik soms graag een blik willen werpen in de toekomst.. gewoon om je te kunnen wapenen tegen de tegenslagen.. om uit te zien naar de mooie dingen zodat je ondanks de tegenslagen moed houd om door te gaan, omdat je weet dat er ook nog mooie dingen op je pad komen..

Maar… is het niet zo… dat wij juist, omdat wij niet in de toekomst kunnen kijken volledig op Hem “moeten” vertrouwen.. in de wetenschap dat Hij het beste met ons voor heeft

En als ons leven onzeker wordt.. op de kop staat.. Dan Tóch… kunnen blijven zeggen..

Ik vind het ook wel een uitdaging van het leven, om in afhankelijkheid en volle vertrouwen op Hem, je leven te leven..

Ik kan dat zeggen, omdat in de uitdagingen die ik heb gehad, God mij keer op keer liet zien dat Hij te vertrouwen was en is.. daardoor is mijn vertrouwen in Hem niet meer weg te denken in mijn leven!

Het mooie is dat dit vertrouwen mij juist enorm veel rust geeft in vandaag en morgen..

Ik had deze week mijn sollicitatiegesprek op mijn werk voor helpende. Op dit moment werk ik als helpende in de flexpool, waar ik op gesolliciteerd had was een baan als helpende in het team zelf..

Ik heb gesolliciteerd en ben uitgenodigd.. ik had een gesprek met 2 collega’s wat ik wel grappig vond.. tegelijk maakte mij dat ook wel iets onzeker.. de bal kon natuurlijk 2 kanten oprollen als men je al aardig kent.. dit kan een voordeel zijn of een nadeel.. maar 1 ding stond voor mij vast.. ik had niets te verliezen want een jaarcontract in de flexpool had ik al.

Ondertussen blijf ik nog wel steeds zoekende in wat God wil dat ik ga doen.. past dit in Zijn plan met mij??

Oeff wat slaat de twijfel dan soms toe… je krijgt namelijk niet een briefje uit de hemel waar je plan op staat uit getekend..

Al jaren ben ik aan het rond kijken om een cursus/opleiding in de pastorale hoek iets voor mij is.. hierin ligt een enorm stil en diep verlangen/droom… maar hoe geef je daar handen en voeten aan… en bovenal past dat wel in Gods plan met mij..

Ik wil erg graag iets met mijn ervaringen doen in de hulpverlening/pastoraal gebied en gecombineerd met wat God in mijn leven heeft betekend en nog betekend..

Geloof en psychische gezondheid gaan naar mijn mening hand in hand!

Maar om mij heen zie ik ook dat hulpverleners/ervaringsdeskundigen als paddenstoelen uit de grond rijzen… en niet allemaal even geschikt helaas..

Heb nogal veel ervaring met hoe het NIET moet…. tja ben ik dan wel geschikt.. vind God mij wel geschikt.. past het in Zijn plan..

Allemaal vragen waar ik geen antwoord op krijg..

En toch blijft het verlangen diep in mijn hart zitten.. en weet ik niet goed hoe daar handen en voeten aan te geven..

Totdat ik al een aantal jaar een pastorale cursus voorbij zie komen die mij aanspreekt.. vooral omdat ze ervaringsgericht werken..

Maar er zaten steeds te veel haken en ogen aan om de stap te zetten.. gezondheid.. de thuissituatie.. onzekerheid.. en ook financieel was het steeds niet haalbaar.. van een uitkering een cursus betalen is best wel een flinke hap..

Maar nu ik werk komen er openingen… toch bleef ik twijfelen..

Totdat 2 weken geleden deze cursus weer voorbij kwam en het raakte mij weer opnieuw.. en weer opnieuw klikte ik de link aan… het was net of zei op dat moment iets in mij.. toe maar.. zet die stap maar.. meld je maar aan..

Ik heb alles op een rijtje gezet en mij aangemeld… onzeker.. maar in vertrouwen en gebed “als dit in Uw plan past Heer met mij dan zullen er deuren opengaan.. en als het niet in Uw plan past mogen dan de deuren gesloten blijven”..

Ondertussen kreeg ik een uitnodiging voor mijn sollicitatie gesprek bij mijn werk en ging ik met de zelfde verwachtingen en gebed daar naar toe.. “als dit in Uw plan past Heer met mij dan zullen er deuren opengaan.. en als het niet in Uw plan past mogen dan de deuren gesloten blijven”..

Dezelfde middag kreeg ik uitslag.. ik was het niet geworden.. ze hadden voor iemand anders gekozen..

Brrr… ik moest wel even slikken.. afwijzen is niet helemaal mijn ding om mee om te gaan.. ik blokkeer dan altijd eventjes.. maar ik merkte ook dat ik ook daarin groei want het duurde maar een paar minuten.. daarna herpakte ik mijzelf en zei: “Heer, het is goed” deze deur heeft U dicht gehouden en daar heeft U een bedoeling mee..

Diezelfde middag kreeg ik reactie van uit de aanmeldprocedure van de cursus.. ik was aangenomen en mocht de cursus gaan doen..

Ik kreeg er kippenvel van en ook de spreekwoordelijke brok in mijn keel.. want ik vind het namelijk ook best wel heel erg spannend.. en ook best wel een beetje eng.. pff… alle emoties en gevoelens gierden door mijn lijf..

Het is ook niet niks..

Ik… die altijd zelf hulp kreeg van menig pastoraal hulpverlener en jaren de psychiatrie van binnen en buiten heb bekeken… mag nu zelf op ontdekkingstocht gaan in het pastoraat..

Zo bijzonder… zo wonderlijk..

En dan wordt ik stil.. stil in hoe God zich laat zien.. hoe langzaam Zijn plan met mij zich ontvouwt…

2 weken geleden kreeg ik ook nog een plaatje van een lieve vriendin toegestuurd met de woorden.. “deze moet ik jou sturen zegt de Heer!”

Ik bekeek het plaatje en las het, maar op dat moment dacht ik.. wauw mooie tekst… maar snapte niet goed waarom zij mij deze tekst moest sturen.. ik dacht er over na.. en veel dingen passeerden de revue… maar ik kon niks bedenken..

Ik liet het los en ging verder..

Na de bijzondere gebeurtenissen van afgelopen week moest ik ineens weer denken aan het plaatje wat ik toegestuurd had gekregen.. en hoe wonderlijk mooi valt dit plaatje precies op zijn plek!

Dit is mijn KRACHTKAART!!

Door God zelf gestuurd!!

De duivel zal zeker mij aanvallen op mijn zwakke plek en dat zijn mijn jarenlange nare ervaringen.. maar dan mag ik steeds terug grijpen op wat Hij heeft gedaan voor mij..

In Hem ben ik meer dan overwinnaar..

En dan de bemoeding van de laatste paar regels…

Hij heeft beloofd U stap voor stap te leiden, niet alles in één keer.. maar stap voor stap en… elke stap zal een wonder zijn!

In dat vertrouwen ga ik deze uitdaging aan…

Ik vind het ontzettend spannend.. en het triggert mij enorm.. kan ik dit wel.. mag ik dit doen.. ik.. bestempeld met een enorm belast psychisch verleden.. waar de duivel mij te pas en te onpas mee confronteerd.. maar dan mag ik op Hem zien en in de overwinning gaan staan die Hij voor mij behaald heeft!

Dit plaatje zal ik de komende 2 jaar bij mij dragen.. want ik zal deze proclamatie af en toe hard nodig hebben.. dat weet ik wel zeker..

Maar het is mijn troef mijn KRACHTKAART tegen de duistere kant!!

God weet precies wat je nodig hebt… Hij zet de juiste deuren open en de mensen op je pad… in mijn geval mensen die mij (onbewust) enorm bevestigen en bemoedigen in de keuzes die ik (moet) maken.

Maar zo geeft Hij ook jou wat jij nodig hebt als je Hem daarom bid.. en vertrouwt… Hij zal je nooit teleurstellen!

En dan kan ik met recht zeggen..

Dan tóch…………………………………

Jij ook???

Be Blessed!

Jezus.. Hij blijft…


In mijn werk ervaar ik wat Jezus kennen betekend..

Mijn bewoners glijden langzaam terug naar het “kindzijn”… hoe belangrijk is het dan dat je vanaf je kindertijd opgevoed bent met Jezus..

Als je echt alles kwijtraakt in je hoofd.. letterlijk en figuurlijk.. namen, plaatsen, waar jij je überhaupt bevindt.. noem maar op.. als je geest je zo in de steek laat..

Wat blijft er dan over??

Ik ervaar dat bewoners die met het geloof zijn opgegroeid alles vergeten… maar dat het geloof blijft..

Jezus…. Hij blijft!!

Jezus zit diep in je hart geankerd.. begin maar met zingen, bidden of bijbel lezen… en gelijk doen ze mee.. herkennen de versjes, de gebeden of de Bijbelteksten.. tot het einde toe blijft dit bestaan!

Wat ben je dan gezegend!

Hoe onrustig of angstig ze ook zijn.. begin maar met zingen, bidden of lezen en de rust en vrede daalt vaak neer!!

Hier mee wil ik zeggen.. deze aftakeling kan ons allemaal overkomen…. rijk… arm.. gezond.. ziek.. jong.. oud…

Wat is het dan ontzettend belangrijk om zo vroeg mogelijk je kinderen over Jezus te vertellen.. en voor ze te bidden…. zodat het in hun hart wordt verankerd!

Welke weg je ook mag gaan… Jezus zit verankerd.. en Hij blijft…

“Leer een kind van jongs af aan de juiste weg,
en het zal er niet van afwijken wanneer het oud geworden is”

In Prediker 22:6 staat: “Leer een kind van jongs af aan de juiste weg,
en het zal er niet van afwijken wanneer het oud geworden is”

Wat gaat deze tekst dan nu leven…

Ben blij en dankbaar dat mijn ouders mij van jongs af aan hebben verteld wie Jezus is!

JESUS SWEETEST NAME I KNOW!!

Wees bemoedigd en Gezegend!

Be Blessed!

Helpende handen..


Na mijn blog over “afgodjes” kwam ik in een soort rust.. ik vond het opeens ook minder erg om thuis te zijn.. ook had ik dagelijks weer het gevoel dat ik weer ontmoetingen had met God.. dit deed mij zo goed..

Zo ging mijn week verder, ik deed mijn ding en vulde mij elke dag met de dingen die belangrijk zijn voor mij, met Gods Liefde, en strekte mij elke dag uit naar Zijn Geest, dat de Heilige Geest mijn leven maar invulling wilde geven.. ik wilde in afhankelijk leven van deze God omdat ik weet dat Hij weet wat goed voor mij is..

Ongeveer anderhalve week later ging ineens de telefoon, ik had mij aan het begin van dit C-virus opgegeven voor Helpende Handen, dit is voor zorgverleners die de handen uit de mouwen willen steken als de nood aan de man is, de mevrouw aan de telefoon vroeg of ik nog beschikbaar was en eventueel wilde helpen.. ze hadden mensen nodig..

Ik schrok.. ik dacht dit kan niet… mijn hart sloeg over.. en wilde eigenlijk gelijk al zeggen.. “natuurlijk”… maar ik heb ook al veel geleerd ondertussen dat ik niet gelijk over al ja op moet zeggen.. want dat hoeft niet.. ik mag gerust nadenken en later beslissen of dit iets voor mij is en bovenal of dit in Gods plan paste.. ik hield mij stil en was benieuwd wat ze nog meer te vertellen had..

Ze vertelde dat het wel ging om helpen binnen een verpleeghuis waar het C-virus was uitgebroken, er was veel vast personeel ziek geworden en nu zaten ze om zorgverleners verlegen..

Pfff.. helpen wilde ik heel erg graag… maar helpen waar corona was uitgebroken.. dat was andere koek.. ik viel even stil en heel veel gedachten schoten door mij heen… moest ik hier wel ja op zeggen.. kon ik hier wel ja op zeggen.. is dit verantwoord?? kan ik het überhaupt wel??

Heer is dit echt wat U van mij vraagt? wilt U dat ik dit ga doen?

Wilt U dat ik deze sprong in het diepe ga maken??

Ik zei dat ik even tijd wilde hebben om hier over na te denken, ik vertelde ondertussen wie ik was en dat ik ook mantelzorger ben en daarom even tijd nodig heb voor mij zelf om te beslissen of ik dit wel wilde doen..

Hihi.. ik schrok van mijzelf.. zei ik dit?? wat een wijsheid en besefte mij dat het leven mij al veel geleerd had..

Ze vond het erg logisch dat ik hier even over na wilde denken, ze wilde het wel graag die zelfde dag weten dus sprak ik af dat ik haar s’middags terug zou bellen..

Ik legde de telefoon aan de kant en ging in gesprek met God..

Moet ik dit echt doen.. is dit wat U van mij vraagt?? Past dit in Uw plan met mij?

Mijn hart zei gelijk DOEN.. maar mijn gevoel ging een heel andere kant op..

Heer ik durf dit niet.. dit kan ik toch niet doen.. is dit wel verantwoord? Ik… mantelzorger… zelf nog herstellende.. pff.. moest echt wel even slikken en mijn hart sloeg over.. en dan “wat zullen de mensen wel niet zeggen”.. onverantwoord…”

Maar ik denk dat ik iemand ben van de uitersten en dat ik dan eigenlijk op mijn best functioneer.. waarom weet ik niet..

Ik dacht na hoe ik er achter kon komen wat God hierin van mij vroeg.. en ineens kreeg ik de gedachte.. overleg met je vriendin… hoor wat zei zegt.. zij kent je situatie en redeneert vaak nuchter en objectief.. dus ik belde haar en zij nam direct de telefoon op.. ik vertelde haar dat ik was gebeld door helpende handen en dat ik ontzettend was geschrokken en niet goed wist wat ik nu moest doen.. we liepen samen de punten na.. de voor en tegens.. en we kwamen tot de conclusie dat je in de supermarkt meer kans op besmetting hebt dan beschermd werken in besmet gebied.. en het was voor mij wel een enorme kans om er achter te komen of dit is wat ik graag weer wil gaan doen.. en of ik lichamelijk dit werk weer aan zou kunnen..

Werken in de fysieke zorg..

Na het gesprek ging ik terug naar God en legde mijn voor en tegens op een rij.. maar ik was toch nog niet helemaal gerust.. ik heb meer bevestiging nodig Heer…

Toen zei iets in mij.. bel je re-integratiecoach.. zei is een integere vrouw, zij kent jouw situatie en weet ook hoe je in elkaar zit.. en ik zei tegen mijzelf.. als zij ook enthousiast reageert en de voors en tegen met mij naloopt en de voors de overhand hebben dan is het oké.. dan wilt U dat ik het ga doen.. maar als zij twijfelt en het mij afraadt dan doe ik het niet.. dan is het echt onverantwoord..

Zo gezegd.. Zo gedaan..

Ik belde haar op en wonderwel nam ze gelijk de telefoon op.. ik vertelde haar wat er was gebeurt en ze zei direct.. wat bijzonder.. maar wat wil je zelf.. een wat zegt je gevoel.. ik deelde met haar de voors en tegens.. en we kwamen tot de zelfde conclusie die ook al uit het gesprek met mijn vriendin naar voren kwam..

Dit was voor mij de tweede bevestiging en genoeg om een weloverwogen keuze te maken..

Voldoende om Ja te zeggen..

En ook al zou ik ziek worden.. dan heb ik in ieder geval gedaan wat ik het liefste doe…

Hij gaat met mij mee, en in die afhankelijkheid doe ik het ook.. ik kan dit absoluut niet in eigen kracht.. daar was ik mij heel erg van bewust..

Dus ik ging het doen..

Je wilt niet weten hoe spannend ik dit telefoontje vond..

Nog steeds twijfelde wel mijn gevoel.. ben ik niet onverantwoord bezig. maar merkte dat dit gevoel ook gebaseerd was op.. “wat zullen de mensen wel niet zeggen”… en ik Pleaser van anderen vond dit toch wel het moeilijkst.. maar wilde dit keer dicht bij mijzelf blijven en bij wat God van mij vroeg..

Ik bad God om rust als het in Zijn plan paste… en paste het niet in Zijn plan dat hij mij dan wilde overspoelen met angst.. en ongerustheid…

Ik wachtte nog een uurtje met bellen en voelde mij kalm worden.. en kreeg een bepaalde rust.. ook een gevoel van uitdaging overviel mij.. ik mocht weer wat betekenen.. ik kon eindelijk mijn handen weer uit de mouwen steken..

Ik belde haar op en zei dat ik het ging doen.. we namen alles door.. ik kreeg een contract van drie maanden en 3 uur en de meer uren kon ik gewoon schrijven.. en ging als helpende aan de slag.. waar ik ook de diploma’s voor heb..

Ik legde de telefoon neer en een gezonde spanning overmeesterde mij.. wat was ik blij dat ze had gebeld.. maar tegelijk ook spannend.. wat zou ik aantreffen.. hoe ging het allemaal in zijn werk..

Ik zou die week erop beginnen.. maar een uurtje later belde ze op en vroeg mij of ik de volgende dag al wilde beginnen.. de nood was erg hoog..

De volgende dag ging ik in mijn brommobiel op weg naar het verpleeghuis.. spannend was dat ritje.. maar ik ging er biddend heen.. ik zegende in de auto het verpleeghuis, de bewoners en al het personeel.. en vroeg Hem of hij er wilde zijn en ons wijsheid wilde geven..

Ik kwam daar en kreeg instructies over de beschermende hulpmiddelen.. helemaal ingepakt moest ik aan het werk..

Wat was de eerste dag pittig… en erg warm in de beschermkleren.. bijna al het vast personeel is besmet met het virus.. en van alle bewoners waren er nog maar een handjevol gezond.. we moesten er dus tegenaan met hoofdzakelijk invallers.. dit is lastig want tijd om in te werken was er niet.. het is pionieren en improviseren..

Het verdrietige is dat de bewoners ons niet kennen en wij voor hun staan in gekke pakken.. met spatscherm, mondkapjes.. schorten en handschoenen aan.. kan mij voorstellen dat dit voor hun verschrikkelijk eng over komt..

Het is een verpleeghuis waar mensen wonen met vergevorderde dementie.. deze bewoners begrijpen vaak niet wat er gebeurt en merken jou onrust en hectiek des te meer.. het zijn mensen die nog leven op gevoel.. en juist dat valt weg.. ze zien alleen je ogen.. deze mensen leven op jou uitdrukkingen in het gezicht.. daaraan kunnen zij vaak lezen hoe je iets bedoelt en nu zien ze alleen je ogen..

De kunst aan ons is om onze ogen te laten lachen terwijl ons hart wordt geraakt door al dit verdriet.. dat kan ik omdat ik Liefde voel..

Zijn Liefde voor deze bewoners..

Maar tegelijk voel je ook verdriet en delen we de zorgen die we hebben.. overleven ze dit.. hoe ziek worden ze.. wat zijn de gevolgen..

In de week voordat ik daar kwam werken waren er al een paar bewoners overleden.. de gevolgen werden steeds zichtbaarder.. terwijl dat het C-virus er nog maar een week aanwezig was.. zien we dat dit C-virus razendsnel om zich heen grijpt als het eenmaal is uitgebroken..

Ook raakt het verdriet van de familie je.. de familie die niet bij hun geliefden kunnen zijn die ziek zijn.. pas als er geen kans meer is op herstel en het stervensproces in gang is gezet.. dan mag de familie er bij.. en dan staat de familie soms voor onmenselijke keuzes…

Ga ik wel of ga ik niet…

Als de familie ook kwetsbaar is.. of ziek zijn… dan moeten ze hun geliefde soms zonder hun nabijheid laten gaan.. wat een diep intens verdriet geeft..

En als zorgverlener sta je machteloos.. wat wil je soms andere keuzes maken dan wat de regels voorschrijven.. dit breekt je hart..

Wat leven we toch in een rare tijd…

En toch doe ik het werk met een blij hart en ben ik dankbaar dat ik het kan en mag doen.. dat ik hier van betekenis kan zijn.. ik probeer ondanks de heftigheid nog iets van plezier bij de bewoners te brengen.. af en toe een grapje en proberen het “normale” ritme van de dag zo goed mogelijk door te laten gaan.. en dat is hard werken..

Elke dag ga ik met biddend hart er naar toe.. in deze tijd raak ik zo doordrongen van het feit dat ik het alleen niet kan.. ik heb God zo nodig.. altijd natuurlijk.. maar juist in deze tijd ben ik er nog meer bewust van.. ik kan dit absoluut niet alleen..

Na 30 jaar op deze manier terug in de zorg.. had ik van te voren niet kunnen bedenken.. maar waarom God mij juist nu in deze tijd hier heeft neergezet… daar wordt ik mij elke dag meer bewust van..

Een voorbeeldje..

Tijdens mijn werk mag ik een verlengstuk zijn van Hem.. er lag een bewoner op sterven… (dit brengt bij mij altijd een vreemd soort spanning… vind het altijd een heftig iets en echt het went nooit..) ik verleende samen met een ander zorgverlener zorg aan deze bewoner.. de andere zorgverlener moest even weg om spulletjes op te halen en ik was alleen met de bewoner.. ik merkte dat deze bewoner erg onrustig was en ik zag angst in de ogen bij deze bewoner.. ineens kreeg ik op mijn hart om voor deze bewoner te gaan bidden.. en zacht bad ik voor deze bewoner.. dat God er wilde komen met Zijn rust en dat Hij zijn beschermende handen om deze bewoner wilde leggen.. ik sprak zacht tegen deze bewoner en vertelde dat God er bij is, dat het goed was en dat Hij draagt… ik wist niet of deze bewoner het nog mee kreeg… maar dit weerhield mij niet om te bidden… ondertussen kwam de andere zorgverlener terug.. en ook de dienst doende verpleegkundige kwam binnen.. en opeens merkten we op dat deze bewoner erg rustig was geworden en dat deze bewoner er vredig bij lag…. op dat moment drong het nog niet echt tot mij door, je hoofd is bezig met zorgen.. maar na dat we klaar waren en naar beneden liepen schoot het door mij heen..

God U was daar… wat ben ik blij en dankbaar dat U dit op mijn hart heeft gelegd.. dat ik voor deze bewoner mocht en kon bidden..

Deze momenten maken mijn werk dierbaar.. en ervaar ik Zijn nabijheid en Zijn kracht in mijn zwakheid..

Dit maakt dat ik door kan gaan.. ondanks dat het fysiek enorm zwaar is en mentaal ook..

Ik ben blij en dankbaar dat ik het kan..

Tot nu toe ben ik en mijn partner nog steeds gezond en kan ik het allemaal bolwerken en loopt thuis alles in hetzelfde ritme door..

Ik bid en hoop dat dit zo mag blijven.. ik heb ondanks dit heftige gebeuren veel plezier weer in het zorgen van deze groep ouderen.. zij hebben een speciaal plekje in mijn hart.. daar ben ik in deze heftige week wel achtergekomen..

Hoe dit in mijn verdere leven vorm gaat krijgen is voor mij nog een open boek.. maar God is de auteur en regisseur van mijn levensverhaal.. dus ben erg benieuwd..

Wordt vervolgd…

Twee handen….


Onderstaand verhaal kreeg ik toegestuurd van een lieve vriendin… een prachitg verhaal.. en wat een bemoedigend verhaal juist in deze tijd!

Een tijd waarin verdriet en zegeningen hand in hand gaan…

Mensen die geliefden verliezen door het Coronavirus, mensen die hun naasten niet meer op kunnen zoeken vanwege de social distance… onzekerheid in werk, financien.. enz enz handen vol verdriet.

Maar ook zul je vast je zegeningen ook kunnen tellen.. zegeningen om dankbaar voor te zijn.. zegeningen uit de “Goede” tijden..

Misschien moet je even denken.. even zoeken om ze naar boven te krijgen…. juist tijdens deze heftige verdrietige onzekere tijden…

Toch wil ik je aansporen om het te gaan doen… want het helpt vaak om het verdriet te verzachten zoals deze oude mevrouw in al haar wijsheid haar arts vertelde!

Twee handen….

Een oude vrouw komt bij de dokter en zegt: Ik heb één hand vol klachten.
Zal ik ze eens opnoemen?
Laat maar eens horen zei de dokter.

De eerste vinger zijn mijn verloren ouders.
De tweede zijn mijn lichamelijke klachten.
De derde vinger, dat ik zo weinig meer kan doen.
De vierde, dat ik me soms zo eenzaam voel.
De vijfde vinger, dat er om me heen zoveel bekenden weggevallen zijn.
Dat is inderdaad een hele hand vol, zegt de dokter.

Maar die andere hand dan? vraagt hij nieuwsgierig.
Dat zijn mijn zegeningen, wilt u die ook horen? vraagt ze.
Graag, zegt de arts.

De eerste vinger, dat ik elke dag voldoende te eten heb.
De tweede, dat mijn huisje in de winter lekker warm is.
De derde, dat er mensen om mij heen zijn die me helpen.
De vierde, dat ik de laatste tijd gespaard ben van nog meer ziekten en pijn.
De vijfde vinger, dat ik voldoende geld heb om mijn rekeningen te betalen.

De dokter kijkt naar beide handen. De vrouw kijkt hem aan en zegt: Hier zijn twee handen die verdriet hebben gedragen, tranen gedroogd en wel eens tot vuisten zijn gebald. Ook twee handen die weten wat leven is.

En weet u dat ik nu zo mooi vindt, wat er gebeurt als ik mijn handen vouw tot een gebed? Neen,” zegt de dokter.

Als ik bid, gebeurt er iets met mijn handen. Dan gaat mijn hand met de zegeningen naar mijn hand met het verdriet. Dan vouw ik de vingers in elkaar en dan komen de moeilijke dingen tussen de zegeningen in. En de zegeningen houden die narigheid in mijn leven tegen. Biddend breng ik mijn verdriet bij God.

Daarna tel ik de zegeningen.

Weet je, ik ben dankbaar dat ik twee handen heb, ze houden elkaar in evenwicht. Ze houden mij in evenwicht en zo is mijn leven ook minder zwaar.

De dokter knikt instemmend, vouwt de vingers van de ene hand tussen de vingers van zijn andere hand en blijft verzonken in zijn eigen gedachten zitten.

Bron onbekend

Wees altijd blij in de Heer! Ik zeg het nóg een keer: wees blij! Laat alle mensen zien dat jullie vriendelijk zijn. De Heer is dicht bij jullie. Maak je nergens zorgen over, maar vertel in gebed aan God wat je nodig hebt. Dank Hem ook voor alles. Dan zal de vrede van God, die wij met geen mogelijkheid kunnen begrijpen, jullie hart en jullie gedachten beschermen in Jezus Christus.
http://FILIPPENZEN 4:4-7 BB https://my.bible.com/nl/bible/1276/PHP.4.4-7.BB

Ik hoop en bid dat ik je mocht bemoedigen met dit verhaal..

God keek genadig naar mij om
Hij greep mij vast voor ik verdronk
En zette mij weer op vaste grond
De Heer is mijn bevrijder

Ik weet hoe lang de nacht ook duurt
God helpt mij over elke muur
Ik zie al licht aan de horizon
De Heer is mijn bevrijder

Is er iemand als onze God
Die ons liefheeft en ons verlost
Hij heeft betaald voor ons allemaal
De Heer is mijn bevrijder

Op Hem alleen rust mijn geloof
Hij brengt tot bloei wat Hij belooft
De winter wijkt en de lente komt
De Heer is mijn bevrijder

Ook als het wachten moeilijk is
Ook als ik treur om wie ik mis
Zijn liefde draagt mij door alles heen
De Heer is mijn bevrijder

Is er iemand als onze God
Die ons liefheeft en ons verlost
Hij heeft betaald voor ons allemaal
De Heer is mijn bevrijder

Hij draagt mij tot mijn de laatste dag
Laat mij niet achter in het graf
Hij wekt mij op en roept mij naar huis
De Heer is mijn bevrijder

Is er iemand als onze God
Die ons liefheeft en ons verlost
Hij heeft betaald voor ons allemaal
De Heer is mijn bevrijder

Alle eer aan God de Vader
Alle eer aan God de Zoon
Alle eer aan God de trooster
De Heer is mijn bevrijder

Alle eer aan God de Vader
Alle eer aan God de Zoon
Alle eer aan God de trooster
De Heer is mijn bevrijder
De Heer is mijn bevrijder
De Heer is mijn bevrijder

Bron: Musixmatch
Songwriters: Keith Getty

Be Blessed!

In de storm….


Als jij je alleen voelt op dit moment en dat zijn er velen vanwege Corona…
Luister dan naar dit nummer en visualiseer je zelf, als de baby die zij in haar armen houdt en waar ze mee danst!


Zo mag je weten/voelen dat Hij ook jou op deze manier vasthoudt.. gedrukt aan Zijn Hart..  ook als je nu alleen bent of voelt!


Ik bid dat je Gods armen daadwerkelijk om je heen mag gaan voelen!
Hij houdt je vast… altijd!!! Ook in de storm!
Wat een bemoediging!

Je krijgt en ervaart rust als je in contact blijft met Hem!! Op wat voor manier dan ook!

Ik hoorde vanmiddag een preek van Michelle Dusseldorp over Rust in de storm.. Hoe toepasselijk..

Ze verteld over de discipelen in de boot tijdens een zware storm waarin Jezus gewoon sliep! Hij sliep omdat hij vertrouwen had in Zijn vader, Hij was op een goede manier gehecht aan Zijn vader waardoor Hij het volste vertrouwen had dat Hem niks kon gebeuren… Zijn vader had alles onder controle!

Wat een vertrouwen…

Weet je.. ik heb er zelf ook last van.. hechtingsproblemen.. vindt het Engelse woord mooier Disconnecting.

En als je al disconnecting hebt met de ander door je verleden, of wat je hebt meegemaakt.. is het extra moeilijk om hier mee te dealen.. de huidige situatie triggert enorm mijn gevoelige plek!

Ik ben onrustig en ben mijn ritme kwijt omdat ik ineen keer niet meer in “contact” ben met de ander..

Ik was juist bezig om mij aan anderen op een gezonde manier te hechten en ineens staat dat abrupt stil!

Ik kan de ander niet op zoeken omdat ik ziek ben.. dus werken zit er ook niet.. nu is mijn werk ook stopgezet.. dagbesteding en present.. Wat erg verdrietig is voor al die mensen die juist dagbesteding zo nodig hebben vanwege hun ziekzijn en ter ontlasting van de mantelzorg(s)

Wat een druk valt er nu op de thuis situatie.. op de mantelzorger..

Als het systeem (thuissituatie) op wat voor manier dan ook ontwricht is, is de situatie op dit moment killing!

Je hebt het gevoel of val je in een diep zwart gat.. nu zou je zeggen.. je hebt zo lang te dealen gehad met je gezondheid waardoor je veel thuis zat.. en weinig sociale contacten had.. dan weet je toch wat het is??

Klopt en dat is ook mijn trigger… ik ben/was juist bezig om mij hier aan te ontworstelen.. gezonde contacten opdoen.. weer op een gezonde manier hechten aan de mensen… wat echt zo gezond is maar ook een basis geeft.. weer een basis van vertrouwen in je medemens!!

En dan nu dit… pff wat merk ik dat ik dat pittig vindt…

En dan merk je als alles om je heen weg valt.. bijna letterlijk… dan blijft er één iemand over en dat is Jezus, God de Vader!

Hoe belangrijk is dan dat je goed gehecht ben aan deze Vader… een Vader die er altijd is en blijft, onwankelbaar.. Wat een troost..

En dan merk ik.. doordat ik Hem bewust blijf opzoeken.. mijn anker in Hem is en ik daadwerkelijk gehecht ben in mijn Vader.. dat mijn Vertrouwen blindelings op Hem is.. soms heb je die bevestiging even nodig.

Niet naïef vertrouwen dat mij niks zal overkomen.. want dat kan gebeuren.. ook ik kan nog erger ziek worden.. of erger mijn man kan geveld worden.. dit omdat hij met zwakke longen erg kwetsbaar is…

Maar mijn vertrouwen is gebaseerd dat ook in deze storm Hij mij nooit alleen laat!

Ik hoop en bid voor jou dat jij dezelfde hechting mag gaan ervaren in deze God!

Zodat jij ook midden in de storm weet dat jou hoop.. jou anker en jou zekerheid en Vertrouwen in Hem is.

Zodat je zeker mag weten dat wat er ook gebeurt Hij jou nooit maar dan ook nooit alleen laat!

Ook al is het nog hard werken om in connecting te blijven met de ander… mijn connecting met Hem staat als een rots! Onwankelbaar!

Het is stil aan de overkant…


Ken je dat? Koortsig en dan warme en koude rillingen krijgen..

Op dit moment erg reëel voor ons allebei.. en dan daarbij benauwd niet kunnen slapen van het hoesten en elkaar daardoor wakker houden…

Althans ik heb daar nogal last van..

De wind die giert om het huis… al deze dingen brengen mij even tot stilstand…

Leuk… nee… bepaald niet… nodig???misschien wel even..

Na dat we verhuisd zijn ging het leven gewoon door in al zijn hectiek.. het mantelzorger voor mijn man met de nodige regelen en het opbouwen van mijn vrijwilligerswerk bij TMZ.. mijn andere werk bij Present als groepenbegeleider en alles wat maar nog meer voorbij komt…

Maar al een paar weken mis ik iets… en daar krijg ik best wel warm en koud van… de rillingen..

Het is namelijk erg stil aan de overkant!

Ik mis het contact met mijn Grote Vriend Jezus!

Jij… zul je denken misschien??

Ja ik….

Toch doe ik er alles aan om Hem te zoeken.. Hem te vinden… in mijn lezen (bijbel lezen).. plaatjes maken met teksten…

Hoe komt het dan toch dat het zo stil is aan de andere kant?

Heer waar bent U??

Ik heb een donkerbruin vermoeden waarom het zo stil is… omdat ik ook stil ben… Ik bid niet meer…

Ik kan niet meer bidden.. heb op moment geen woorden… Ja soms van de “schietgebedjes” noem ik het maar…

Het voelt alsof het stil en koud is in mijn hart..

Misschien herken jezelf ook wel van die perioden… dat God ver weg lijkt..

Een soort van woestijnperiode!

Gelukkig weet ik dat God er wel is… verstandelijk.. ook al voelt het niet zo..

Ja. Ik zal een weg in de woestijn maken, rivieren in de wildernis! Jesaja 43:18-19

Ik ben een gevoelsmens en wat vind ik het af en toe heerlijk om contact met God te hebben.. echt contact.. Hem te voelen en te ervaren..

Maar soms door je eigen omstandigheden… drukte van het leven… kun je dat even kwijt zijn..

Doe ik dan teveel??

Nee dat denk ik niet… Ik haal zoveel energie uit mijn vrijwilligerswerk.. ook kan ik hierdoor de thuis situatie ook beter aan omdat ik mijn oplaadpunten heb.. dat is goed!

Tegelijk weet ik ook dat God mij kent van binnen en van buiten… Hij heeft mij en jou gemaakt… Hij weet precies wat er in je omgaat en kent de verlangens van je hart..

Hij is er wel alleen voel ik het nu even niet..

Dat mag!! Toch??

Dit weten brengt mij gelijk een stuk ontspanning…

God is er want die blijft altijd dezelfde.. en wij mogen altijd terug keren.. Hij staat te wachten tot ik de woorden weer heb gevonden!

In de tussentijd mag ik zonder woorden God toch blijven zoeken.. in mijn lezen.. plaatjes maken..

In onze trouwtekst staat aan het einde Jeremia 29:14 dat als je met je hele hart God zoekt en “aanroept” zal Hij zich laten vinden!

Wat een bemoediging!

Blijf zoeken en Hij zal zich laten horen!! Wat een Genadig en Trouwe God hebben wij!

Be Blessed!

Vol Verwachting…. (deel 4)


Ken je het gevoel van de nacht voor je verjaardag?? Dat je wist dat je ouders een cadeau voor je hadden gehaald maar dat je ontzettend nieuwsgierig was wat dat dan zou zijn?? Nou dat gevoel had ik die avond en de nacht en de volgende ochtend..

Ik zei al in mijn eerste blog dat God jou nooit teleurstelt voor wie oprecht naar Hem verlangen..

God heeft mij bevrijd!! Ik ben er nog stil van..

Ik moest ook echt wel even een paar dagen laten dalen.. verwerken.. herkauwen.. het was zo veel maar ook zo bijzonder..

De vorige dag was ik vooral geraakt door de twee sessies van Gerdien Lammers.. gebonden door de leugen en gebonden door emotionele banden..

Die kwamen zo binnen en ik voelde dat ik er wat mee moest..

Ik had de questionnaire ingevuld.. en dat was best wel heftig.. ik liep mijn hele leven bij langs en dat was nogal confronterend… alle herinneringen kwamen voorbij.. mooie en minder mooie..

De dienst begon en we zongen opnieuw prachtige aanbiddingsliederen..

Een wil ik jullie niet onthouden want die raakte mij.. dit was het begin van een wondervolle dag! Een oud opwekkingslied… I have a light Opwekking 563.. en het trof mij!

I have a light
And it always shines
It shines in the day
It shines in the night
And when the dark days come
And the sun isnt bright
I will be shining
For I have a light
(Repeat)
(Bridge: My light is the Lord
Jesus by name
My light is the Spirit
Who leads me to change
My light is the Father
Who gave up His own
My light is the hope
be with Him in a heavenly home

Zo bijzonder dat we die ochtend met dit nummer begonnen… wat er die dag ook wel of niet zou gebeuren.. Zijn licht blijft door ons heen stralen..

Ook als de situatie donker blijft.. is Hij er bij..

De hele zaterdag stond in het teken van gebed.. verdeeld in drie sessies.. In elke sessie stond een onderwerp waar we mee aan de slag gingen door middel van gebed..

De eerste sessie ging over opruimen.. Jou Beker bij God brengen.. al je pijn en moeite.. al je zonden.. al je verkeerde keuzes.. enz. enz… mijn hele “questionnaire” die ik ingevuld had bij hem brengen.. totale overgave.. zodat Hij je Beker opnieuw kan vullen.. met nieuwe gedachten.. met nieuwe gevoelens.. maar bovenal met Zijn Onvoorwaardelijke Liefde..

De tweede sessie ging over vergeven.. Vergeving ontvangen, Vergeving schenken.. en je zelf vergeven..

De derde sessie ging over innerlijke Genezing..

Als we alle sores bij Hem hebben gebracht en daarna vergeving hebben ontvangen dan volgt daar altijd innerlijke genezing op.. en wat doet God dat op bijzondere wijze.. bij iedereen weer op de manier die bij jou past..

Soms in een keer.. en soms stap voor stap.. zoals bij mij… maar God heeft mij opnieuw aangeraakt en weer een stap innerlijke genezing geschonken..

Wat een genade..

Ik ging naar voren en bad mee.. het waren heftige emotionele gebeden.. maar God raakte de diepe punten aan..

Tijdens de gebedsmomenten gebeurde er iets wonderlijks.. ik heb alle mensen die mij pijn hebben gedaan één voor één bij God gebracht en vergeven..en LOSGELATEN… en tijdens dat ik dat deed vloeide er een enorme spanning uit mij.. mijn gezicht voelde ik trekken en toen enorm ontspannen.. ik voelde aan mijn kaken.. de spanning was weg.. nog een keer voelen.. ik kon het niet geloven..

Ik begon te zingen en te zingen.. en de krampen waren weg… Halleluja

Na dit gebed was er pauze en na de pauze werd er specifiek stil gestaan bij Innerlijke genezing.. God had het team laten zien dat er veel innerlijke verwonding was.. heftige innerlijke verwonding.. misbruik.. seksueel misbruik.. enz enz..

Ik leef mijn hele leven al met een angst voor donkerte.. bang in het donker.. onveilig gevoel.. zelfs in mijn eigen huis.. slaap mijn hele leven ook al met een lichtje aan als het te donker is in de kamer… en als ik door een heftige tijd ga dan word die angst sterker.. voortdurend het gevoel dat ik achtervolgd werd… dat er zo iemand uit de bosjes kon springen.. wat resulteerde in vaak achterom kijken.. over mijn schouder kijken… enz..

Had God al vaak gevraagd of Hij mij wilde laten zien wat dit was.. waarom ik altijd zo bang was.. altijd die onveiligheid bij mij droeg.. heb wel altijd een onderbuik gevoel gehad dat het ergens mee te maken had.. maar niet wetend wat.. kon de vinger er niet op leggen.. ook met therapeuten wel mee aan de slag geweest.. maar nooit konden we er precies achter komen.. altijd bleven de klachten vaag…

Ik weet ook dat het menselijk lichaam/geest zo in elkaar zit dat als het te heftig is dat je lichaam/geest het blokt.. en mijn vermoeden was dat dit ook gebeurt was..

S’middags vertelde een jonge vrouw vanuit het Vrij Zijn team via een gedicht wat haar was overkomen.. exact het verhaal waar ik al heel lang mee worstelde en rondliep.. een onbestemd gevoel dat er iets was gebeurd waardoor bepaalde gevoelens.. angsten zijn ontwikkeld maar niet er achter kunnen komen hoe of wat.. Zij was ook op een bevrijdingsconferentie geweest en daar had God haar laten zien wat er was gebeurt.. erg heftig… maar nu kon ze het bij God brengen en er mee aan de slag gaan en kon God daarin komen met Zijn liefde en herstel geven.. en de gevolgen wegnemen..

Oefff…. dit kwam binnen…

Ik werd heel erg geraakt door haar verhaal/gedicht.. maar tegelijk bekroop mij ook een gevoel van “HELP”.. straks openbaart God iets wat zo heftig is.. wil ik dat wel.. kan ik dat aan.. straks ga ik onderuit.. gelukkig kwamen na deze gedachten ook de liefdevolle gedachten.. God is erbij en Hij laat niks gebeuren wat je niet aan kan.. Hij weet wat ik nodig heb en aankan.. dit bracht mij weer bij Zijn rustpunt..

Tijdens het laatste gebedsmoment werd ik opnieuw gevuld met Zijn Liefde.. en dit keer kwam het zo dichtbij.. ik ervoer of God met een bezem door mijn geheugen ging.. alle verborgen hoeken meenam ook ging hij door mijn hart… ondertussen mocht ik aan Zijn voeten gaan zitten en gewoon Genieten van Zijn aanwezigheid.. en vulde Hij mij met Zijn Liefde.. Hij deed wonderlijke dingen.. en gaf mij opnieuw innerlijk herstel..

Ik ben aan het eind van de dag met de trein naar huis gegaan.. in de trein zat ik het weekend te overdenken.. alles passeerde even de revue..

Ik moest op een gegeven moment overstappen op centraal station Amsterdam.. het was intussen avond geworden en donker… nu is centraal station Amsterdam in mijn gedachten een plek waar je s’avonds niet meer wil wezen.. een soort horror station.. vooral voor een vrouw alleen.. ik weet niet waarom maar dat gevoel heb ik altijd bij centraal station Amsterdam.. ik stapte uit en moest een stukje lopen naar het andere perron.. waar mijn volgende trein klaar stond.. ik stapte in de andere trein en vervolgde mijn reis..

Na een poosje dwaalden mijn gedachten weer af en ineens realiseerde ik mij…. dat ik zonder achterom te kijken.. zonder angstige gevoelens… zonder… was overgestapt.. op mijn horror station!!!

WAUW…

Ik werd zo warm van binnen en kon ter plekke wel huilen van dankbaarheid en heb mijn tranen ook even laten stromen.. wat voelde ik mij gezegend!!

Aangekomen op mijn eindstation stapte ik uit en liep naar huis.. ik had tegen mijn man gezegd.. die mij altijd ophaalt van het station als ik weg ben geweest.. “blijf maar lekker thuis hoor lieverd.. maak het maar gezellig ik kom er aan”..

En zonder ook maar een keer angstig te zijn geweest.. over mijn schouder kijkend of onveilige gevoel.. ben ik naar huis gelopen.. al dankend en zingend.. er was een enorme last van mij afgevallen.. letterlijk voelden mijn schouders 10 kilo lichter in het donker!

Hij heeft mijn angst weggenomen zonder mij de oorzaak te laten zien.. Hij is zo liefdevol… Hij houdt zooooooveel van mij… dat maakt mij stil.. dat maakt mij klein en God groter!!!

Mijn God… die ook jouw God wil zijn.. is een gentleman..

De gevolgen van iets ontzettend heftigs heeft Hij weggenomen.. Het onbestemde gevoel is ook weg.. en weet je… ik hoef het ook helemaal niet meer te weten wat de oorzaak is… is totaal niet meer belangrijk..

Het is weg!!!” Dat is het belangrijkste… Hij heeft bevrijding gebracht en tegelijk innerlijke genezing!

Zijn genade is genoeg voor mij…

Die nacht lag ik nog lang wakker en dacht aan het weekend terug en ook mijn nare ervaringen kwamen voorbij.. alleen er was een verschil!!

De ervaringen waren er nog wel maar de pijn was weg die er altijd bij hoorde!!

Het wonderlijke was dat ze opeens geen Pijn meer deden.. de heftige gevoelens die erbij hoorden en de enorme pijn die ik er altijd bij ervoer waren weg… er was rust!

God was écht met de bezem door mijn hoofd en hart gegaan!!

En natuurlijk is er één iemand die dit natuurlijk niet wil.. die gaat je proberen op je zwakke plekken weer aan te vallen.. je gedachten weer te beïnvloeden met de leugens waar je altijd in hebt geloofd.. en ja dan ga ik ook nog wel eens onderuit.. maar als hij je aanvalt mag je op Zijn belofte gaan staan en Hem wegsturen in JEZUS naam!!

Hardop!!

De Satan kan namelijk geen gedachten lezen.. God wel… die kent jou van binnen en van buiten en daar mag je bij in de rust/stilte komen.. maar omdat Satan je gedachten niet kan lezen moeten wij hardop Jezus naam aanroepen want Hij kan de naam Jezus niet verdragen.. dan moet hij wijken.. omdat Jezus hem al heeft overwonnen..

En onderuit gaan hoort bij het leven… daar leer je alleen maar van.. en maakt je sterker.. en het mooie van onderuit gaan is.. dat je ook weer mag en kunt opstaan in nieuwe kracht!

Wees niet bang om te falen..

Wij mogen struikelend achter jezus aan gaan.. in Zijn voetsporen… en God weet dat wij ook niet anders kunnen.. we blijven namelijk mens… mensen die onderweg zijn naar de Eeuwige Toekomst!

Een Eeuwige toekomst met Hem..

Tot die tijd spoort Hij ons aan om door te gaan, vasthoudend aan Zijn Liefde

When fear is screaming loud

You are my hiding place

When all the lights go out

I know You’ll keep me safe

You are the peace I need

You are my everything

When doubt pulls me apart

You are the song I sing

When sorrow breaks my heart

Your love is holding me 

You are my melody

I know You’ll never leave

Your love

Is what I’m holding on to

What I’m holding on to

When walls begin to rise

I turn to seek Your face

To You I lift my eyes

And call upon Your name

I still believe You are

The hope for every heart

Let justice flow like a river

Like a river

Your spirit fall on Your children

On Your children

Let mercy light up the darkness

Light up the darkness

Your kingdom come like You promised

Like You promised

Written by: Jafeth Bekx, Andy Stuijfzand & Tina Boonstra
Psalm 27; Amos 5:23

Heb de songtekst geprobeerd te vertalen naar het Nederlands voor de mensen die de Engelse taal minder machtig zijn zodat jullie ook mee kunnen genieten van dit prachtige nummer.

Wanneer angst luid schreeuwt

Bent U mijn schuilplaats

Wanneer alle lichten uitgaan

Weet ik dat ik bij U veilig ben.

U bent de vrede die ik nodig heb

U bent mijn alles  

Wanneer twijfel mij uiteen scheurt

Bent U het lied dat ik zing

Wanneer verdriet mijn hart breekt

Houdt Uw Liefde mij vast  

U bent mijn melodie

Ik weet dat U mij nooit zult verlaten

Uw liefde…. waar ik mij aan vasthoud

Waar ik mij aan vasthoud  

Wanneer muren om mij heen optrekken

Draai ik mij om zoekend naar Uw gezicht

Ik hef mijn ogen op naar U

En roep opnieuw Uw naam 

Ik geloof nog steeds in wie U bent

De hoop voor ieders hart

Laat gerechtigheid stromen als een rivier

Als een rivier

Laat Uw geest vallen op Uw kinderen

Op uw kinderen

Laat Genade de duisternis verlichten

Verlicht de duisternis

Uw koninkrijk komt zoals U heeft beloofd

Zoals U heeft beloofd.

Geschreven door: Jafeth Bekx, Andy Stuijfzand & Tina Boonstra
Psalm 27; Amos 5:23

Opwekking 695


Opwekking 695

Verberg mij nu
onder uw vleugels Heer
houd mij vast
in Uw sterke hand

Als de oceaan haar krachten toont
zweef ik met U hoog
boven de storm
Vader, U bent sterker dan de vloed
dan word ik stil;
U bent mijn God!

Vind rust mijn ziel
in God alleen
ken Zijn kracht
vertrouw Hem en wees stil

Als de oceaan haar krachten toont
zweef ik met U hoog
boven de storm
Vader, U bent sterker dan de vloed
dan word ik stil;
U bent mijn God!