Ik en mijn imperfectie…



“Geloof ziet het onzichtbare, gelooft het ongelooflijke en ontvangt het onmogelijke.”
Corrie ten Boom

Onderstaande stuk las ik op de website van EVA

Je imperfecties omarmen? Dit helpt!

Wat kunnen we ons ongelofelijk bezighouden met streven naar perfectie. We willen perfecte kinderen, perfecte verjaardagsfeesten, een perfect lichaam. We willen soms zelfs een perfecte christen zijn. Waar komt deze drang naar perfectie vandaan? En hoe kom je eraf? Michelle van Dusseldorp legt uit.

Klik op deze link om het hele stuk te lezen op de website van EVA

Wat herkenbaar…

Ik las het en was verwonderd.. het komt eigenlijk op een moment dat ik het juist kon gebruiken om te lezen..

God weet wat je nodig hebt!Ik ben namelijk na 30 jaar weer in het vizier van de UWV, hierover heb ik in de blog samen-loslaten-rouwen-toekomst-en-plannen-maken-gaan-hand-in-hand geschreven…

Ondertussen heb ik gesprekken gehad bij het UWV en ben ik bij een re-integratiebureau beland… in Hengelo… ik heb het echt getroffen met de arbeidsdeskundige en nu ook weer bij het re-integratiebedrijf een fijne coach getroffen… ik weet dat God hier de hand in heeft..

Hij weet immers wat ik nodig heb om tot het doel/plan te komen die Hij voor mij voor ogen heeft.. Ik hoef alleen Hem maar te volgen..

En nu sinds vorige week heb ik definitief een jaar gekregen van de UWV om mij “werkfit” te maken.. zoals dat heet… onderzoeken welke richting bij mij past en welke trainingen, cursussen, testen, werkervaringsplekken, snuffelstages heb ik daar voor nodig om te komen tot “werk”..

Ik vind het zo bijzonder om mee te maken..
Er gaat een hele nieuwe wereld voor mij open.. tegelijk vind ik het ook ontzettend spannend!

Ben een echte laatbloeier zullen we maar zeggen.. maar het is nooit té laat toch??

Ook ben ik sinds kort begonnen met vrijwilligerswerk… gedeeltelijk terug naar mijn roots.. in de ouderenzorg maar dan op de dagopvang/dagbesteding.. activiteiten organiseren voor de ouderen..

Ooooooo wat voelt dat vertrouwd... het bloed kruipt waar het niet gaan kan zeggen ze wel eens.. 

Toch ga ik met het re-integratiebedrijf nog meer richtingen onderzoeken zodat ik straks een weloverwogen keus kan maken welke richting/werk bij mij past!

Maar ook merk ik dat ik ondanks dat het allemaal leuk en uitdagend is ik gauw in de valkuil van “afwijzing” val… deze “antenne” is zo ontzettend gevoelig geworden.. waardoor ik erg perfectionistisch ben geworden.. bang ben om fouten te maken.. stinkende mijn best doe.. ik gauw ja zeg als mensen mij om een gunst vragen.. of overal in mee ga terwijl ik dat misschien helemaal niet leuk vind.. mijn grenzen makkelijk over ga..

Simpelweg omdat ik bang ben om (weer) afgewezen te worden

Door deze valkuilen moet ik mijzelf vaak genoeg bij de kladden pakken en anders gaan “(om)denken”

Ook loop ik natuurlijk nu meer tegen mijn “imperfectie” aan… merk ik dat ik “net kom kijken” voor mijn gevoel… is natuurlijk aan de ene kant.. aan de andere kant heb ik een heleboel levenservaring waar ik zeer zeker ook wat mee kan in dit hele traject..

Hoe kan ik dan die angst voor afwijzing overwinnen?

Heb vorig jaar een hele cursus gehad hierin “Als mijn muren vallen” hier heb ik meerdere blogs over geschreven.. het heeft mij veel gebracht.. maar het blijft altijd een zwakke plek en dit weet de “andere kant” ook.. dat dit mijn zwakke plek is en hij zal altijd de aanvalspijlen daarop richten..

En dan lees je dit citaat:

‘Angst voor afwijzing verdwijnt alleen wanneer wij onszelf niet meer afwijzen’

Leanne Payne zegt in haar boek Herstel van identiteit door genezend gebed dat een gebrek aan zelfacceptatie onder christenen een van de grootste barrières is tot het ontvangen van Gods liefde en genezing. Zij legt uit dat wij nooit tot emotionele en geestelijke volwassenheid kunnen groeien zolang er in bepaalde gebieden in ons leven zelfafwijzing is. Alleen, het zit soms zo ingebakken en de gedachten van zelfkritiek voelen zo eigen. 

GOEDE BASIS

Als wij gezegend zijn met een gezond en realistisch zelfbeeld, hebben wij ook een hoge mate van zelfwaardering. Dit betekent dat wij ook zelfvertrouwen hebben, en dat vormt de basis waarop innerlijke zekerheid rust. Vanuit deze goede basis zijn wij in staat om risico’s te nemen, nieuwe dingen te leren, tegenslagen en faalmomenten te incasseren, zonder te denken dat wij inherent slecht zijn, niet deugen en tot niets in staat zijn. Deze basis hebben wij ook nodig om imperfectie in onszelf en anderen te incasseren, te relativeren en zelfs te omarmen. Gebrek aan zelfacceptatie heeft daarom een directe link met de neiging tot perfectionisme

Ook in mijn zoektocht.. in deze nieuwe fase.. want wat is dan het onderstaande stukje voor mij herkenbaar..

Ben ik goed genoeg? Ben ik mooi genoeg? Mag ik erbij horen? Ben ik van waarde? Doe ik ertoe? Ben ik goed zoals ik ben? Ben ik iemand die liefde verdient? Dit zijn vragen die vaak herhaald worden, diep in onze ziel. Wij zijn ons er zelf niet van bewust. Ze klinken namelijk als een soort achtergrondruis, een altijd aanwezige basisangst en onzekerheid. Het is deze angstige basis die ons aanjaagt in onze drang naar perfectie. Wij denken dat als wij dingen perfect doen, wij goedkeuring krijgen en niet afgewezen worden.

Helaas zal afwijzing op deze aarde altijd blijven bestaan.. we kunnen namelijk niet met iedereen vrienden zijn en we zijn allemaal verschillend en uniek gemaakt en leven allemaal dit lastige leven en ieder heeft zijn tekortkomingen…

Angst voor afwijzing verdwijnt alleen wanneer wij onszelf niet meer afwijzen. Willen wij perfectie bereiken, dan moeten wij eerst onze eigen imperfecties omarmen.  

Ik weet niet hoe het met jou zit maar ik krijg dit niet alleen voor elkaar.. mij zelf accepteren inclusief mijn imperfectie.. kan ik niet zonder Hem… ik heb Hem daarin zo nodig… maar wat ben ik daar blij om… want Zijn goedkeuring.. het weten dat Jezus je nooit afwijst.. wat je ook doet.. wat er ook verkeerd gaat.. hoe wankel je ook staat of Imperfect je ook bent… dat brengt HELING en HERSTEL!!

Ik wil nog maar 1 ding en dat is met Jezus mijn leven leef want dan komt het goed! 

Vanmorgen een geweldige preek gehoord over dat Jezus ons een leven wil geven in Volheid..

Maar wat is leven in Volheid??

De voorganger vertelde hoe hij dat uit had gelegd aan een meisje van 8 jaar.. en ik werd geraakt..

Hij was met het meisje van 8 in gesprek geraakt en samen zijn ze tot een definitie van Leven met Jezus in volheid gekomen..

Als je een glas hebt die vol is.. kan er niks meer bij.. maar dat hoeft dan ook niet want hij is compleet…

Wat vond ik dit een prachtige stukje… als wij een relatie hebben met Jezus, als Jezus helemaal verweven is in ons leven.. en wij ALLES van Hem verwachten en in afhankelijkheid van Hem leven… dan kan er niks meer bij maar dan hoeft er ook niks meer bij.. want dan is het goed… dan is ons leven compleet!

Compleet met onze imperfectie!

Ik blij en dankbaar dat ik kan zeggen dat ik een relatie heb met Jezus.. Hij heeft mij bij de lurven gepakt en ik heb Ja gezegd!!

Het heeft mij Bevrijding, Vergeving, Genezing, (zelf)Acceptatie en Gezien zijn gebracht!

En samen met Hem mag ik, ondanks mijn imperfectie, het leven leven dat Hij voor mij bedoelt heeft.. onderzoekend, uitstappend en verlangend uitzien naar wat komen gaat…

Samen met Jezus durf ik mijn imperfectie te omarmen!

Be Blessed!

“Als mijn muren vallen” deel 3


Zelfafwijzing

De tweede muur is de muur van Zelfafwijzing

Afwijzing is er in vele vormen.. ik heb in mijn vorige blog verteld over Jou Afwijzing van God dit was de eerste muur die we ondersteboven gingen gooien..

Maar deze muur zul je vast ook herkennen.. de muur van Zelf afwijzing… ooo ik ken het zeer zeker en ben er een ster in…

Zelf afwijzing:

  • Wat is de oorzaak..
  • Hoe herken ik het
  • en wat zijn de gevolgen

Als je last hebt van zelf afwijzing worstel je ook met veel gedachten, gevoelens en vertoon je ook bepaald gedrag… want hoe ga ik met zelf afwijzing om?

  • Vaak probeerde ik ze te onderdrukken
  • Of ik zocht bewijzen dat het niet waar is
  • of ik gaf vaak anderen de schuld
  • of ik bekritiseerde juist anderen
  • ik deed mijzelf pijn
  • ik ben voortdurend aan het malen in mijn hoofd
  • ik zocht erkenning van andere mensen

Je kunt op twee manieren in de spiegel kijken…. de keus is vaak aan jou…

Of je kijkt in de spiegel en zegt: “Heer ik dank U dat ik zo wonderlijk gemaakt ben en van U het leven heb gekregen”.

Of je kijkt in de spiegel en zegt: “Ik heb een hekel aan je maar ik zal je toch maar wassen?”

Vaak zien wij alleen maar naar de buitenkant… oooo… daar zit een pukkel, ooo…. ik wordt kaal, ik ben veel te dik, ik ben veel te dun, heb een te grote neus enz.. enz… maar het is veel belangrijker om te weten wie ons gemaakt heeft en dat Hij van jou houdt om wie je bent… Hoe je hart is…. hoe je binnenkant eruit ziet..

Je moet je zelf accepteren zoals je bent… maar hoe doet je dat dan?

Zelfacceptatie wordt overgedragen het is niet een aangeboren iets.

Je leert jezelf accepteren als je genoeg bevestiging krijgt, als je voldoende gehoord hebt dat je er toe doet.. dat je er mag zijn… dat je geliefd bent… hierdoor ga je van jezelf leren houden… helaas leven wij in een gebroken wereld waardoor je al vanaf je prille kinderjaren dit niet voldoende of helemaal niet hebt gehad.. dit komt omdat je biologische ouders er niet volkomen aan kunnen voldoen… want ook onze ouders zijn niet perfecte mensen.. net zoals jij en ik… de meeste ouders doet hun best naar hun eigen kunnen, maar ook zij komen uit een gezin waar vast en zeker gebrokenheid is geweest… elk huisje heeft namelijk zijn kruisje… waardoor zij ook reageren en handelen vanuit hun imperfectie..

Helaas zoeken wij de bevestiging, de antwoorden vaak bij anderen dan bij God.. bv op school, in je werk, in relaties… maar omdat dit mensenwerk is kun je ook daarin beschadigd worden en onvoldoende bevestiging krijgen… want ook al deze mensen zijn imperfect en reageren vanuit hun ervaringen, vanuit hun gebrokenheid…

Ook ik heb dat altijd gedaan, altijd zocht ik bevestiging bij mensen… ik was er afhankelijk van omdat ik nog niet geleerd had dat ik het bij God moest zoeken… en ik moet eerlijk toegeven dat ik het nog wel doe… en dat is ook niet erg… alleen het verschil met toen en nu is dat ik er niet maar afhankelijk van ben.. omdat ik beetje bij beetje gevuld wordt met Gods bevestiging… met Zijn Liefde dat ik er mag zijn.. dat ik oké ben..

Je wordt afhankelijk van die bevestiging als je je bijvoorbeeld erg minderwaardig voelt, als niemand vandaag tegen je zegt hoe goed je eruit ziet….dan ontbreekt het jou aan een goed zelfbeeld en aan zelfacceptatie…

En omdat mensen ons niet helemaal kunnen geven wat wij juist nodig hebben om tot zelf acceptatie te komen… moeten wij onze bevestiging en onze antwoorden bij God zoeken… er is maar één Vader die het wel kan geven en dat is God.. Alleen God de Vader kan jou deze bevestiging en liefde geven die jij nodig hebt.. je hebt een Goddelijke Vaderlijke JA nodig om te worden zoals God je bedoelt heeft!

God heeft mij op een bepaald moment laten zien dat mensen vaak vanuit hun imperfectie handelen en reageren… hierdoor werd het voor mij makkelijker om bepaalde gebeurtenissen te relativeren en werden mijn gedachten hierover milder, waardoor ik de mensen die mij pijn hebben gedaan, die mij afgewezen hebben kon vergeven. Dit deed God  in mij omdat ik bij Hem mijn bevestiging ging zoeken in plaats van bij mensen.

Maar wat is eigenlijk de wortel van onze afwijzing?

Schaamte!

Je identiteit wordt aangevallen door Schaamte.. en afwijzing is een macht die je verbind met schaamte..

In mijn eerste blog heb ik verteld waar afwijzing uiteindelijk is begonnen, bij Adam en Eva… ze wezen God af omdat ze van de boom aten en toen ze ontdekten dat ze fout waren geweest, kregen ze ook gelijk door dat ze naakt waren.. en direct kwam schaamte om de hoek kijken, ze begonnen vijgenbladeren te zoeken om hun naaktheid te bedekken…

Als ik mijzelf afwijs dan ga ik mij meestal nog onzekerder voelen…  ik ga mij onveilig voelen… de macht van schaamte zegt altijd:

  • Jij hebt fouten gemaakt
  • Jij bent fout
  • Je voldoet niet

God zegt heel iets anders in de bijbel: Romeinen 5:1 Wij zijn dus als rechtvaardigen aangenomen op grond van ons geloof en leven in ​vrede​ met God, door onze ​Heer​ ​Jezus​ ​Christus.

Maar wat is in onze tijd dan onze reactie op schaamte… wij gaan ons verbergen achter onze moderne vijgenbladeren… wij gaan het probleem bagatelliseren, wij gaan het ontkennen, we gaan anderen de schuld geven door niet onze verantwoordelijkheid te nemen.. dit doen we vaak om niet weer afgewezen te worden

Maar wat is het dan fijn om te weten dat Jezus ons nooit afwijst.. wat we ook gedaan hebben… er is altijd een weg terug… Jezus staat klaar om jou op te nemen in Zijn huisgezin…

Helaas hebben wij mensen soldaatjes aangesteld om op de schaamte te reageren… Bijvoorbeeld;

  • Trots: Het niet willen zien
  • Perfectionisme: Ik doe het toch nooit goed
  • Vluchtgedrag: in je werk, je relatie
  • Controle: Alle touwtjes in eigen handen willen houden
  • Manipulatie: op iemands gevoelens spelen
  • Ontkennen: Nee hoor dat is nooit gebeurt
  • Presteren: Stinkend hard je best doen, boven je kunnen werken
  • Isoleren: In je zelf keren, geen contacten meer aangaan
  • Boosheid, Woede

Maar we hebben ook een aantal verdedigingsmechanismen die we gebruiken en dat zijn;

  • Sterk en onafhankelijk zijn
  • Uitsloven
  • Kopieergedrag

Vaak bepalen we zelf wie we zijn door onze fouten en zwakheden omdat we ons daar naar gedragen en denken we dat we pas iemand zijn als we goed doen of tenminste IETS doen en naar wat we presteren…

Oooo… wat is dit een wankele identiteit…

Ik werd hier zo met mijzelf geconfronteerd…hoe vaak doe ik wel niet vreselijk mijn best, mag ik van mij zelf geen fouten maken want dat moet ik toch kunnen… en als ik fouten maak of als ik iets niet kan of niet mijn best doe, dan hoor ik er niet meer bij.. dan mogen ze mij vast niet… en dan mijn onzekerheid die maakt dat ik mij vaak terugtrek… mijzelf isoleer… terwijl ik dit helemaal niet wil omdat ik qua karakter een sociaal persoon ben… Maar dit alles zit er soms zo ingesleten… het is er vanuit mijn vroeger jeugd ingeslopen…. de situaties die ik allemaal heb meegemaakt heeft mij gevormd… heeft mijn identiteit gedeeltelijk bepaald..

Ik gaf mijzelf altijd de schuld van alles wat ik mee had gemaakt… “ik zal het wel verkeerd gedaan hebben”.. “ik ben er toch verantwoordelijk voor”.. “ik heb foute keuzes gemaakt”… “ik heb niks gezegd”… “als ik dat maar had gedaan dan was dat niet gebeurt” en ga zo maar door… ik veroordeelde mijzelf enorm..

Ik werd hierdoor ook ontzettend hard naar mijzelf toe… en ja dan komt ook nog de aanklager die precies weet waar je zwakke plekken zitten en wrijft het er nog even extra in…

In al deze zelf-veroordelingen en zelf-afwijzing was ik een ster geworden, ik dacht ook werkelijk dat ik verantwoordelijk was voor alle problemen maar ook verantwoordelijk voor andermans problemen… als iemand een probleem had dan voelde ik mij daar direct verantwoordelijk voor.. helaas was dit mij in mijn vroege jeugd ook wel goed ingeprent door een leidinggevend persoon… “als jij je moeder niet goed helpt dan wordt ze ziek en als ze ziek wordt is het jou schuld”

En zo ontwikkelde ik een overlevingsstrategie van continu mijn uiterste best doen, perfectionisme en gedrevenheid… want anders….. en als mijn moeder maar iets mankeerde dan had ik het dus niet goed gedaan…. en dan nog maar harder werken… nog maar meer zorgen voor… hierdoor droeg ik wel een ongelofelijke zware last met mij mee die eigenlijk een hele grote leugen was.. want het was helemaal niet waar dat alles mijn schuld was, dat ik overal verantwoordelijk voor was… dat ik zelfs verantwoordelijk voor ziekte was.. enz. enz….. het was een enorme valse last die ik droeg.

Mensen die diepe gevoelens met zich meedragen die verstoppen zich vaak achter sarcasme en ironie en zijn tegen zichzelf ontzettend hard… bijna liefdeloos…

Ik heb zelf (gelukkig) sarcasme en ironie niet gehad.. en God zij Dank ben ik ook niet verbitterd geraakt, al had ik daar alle redenen toe… God heeft mij daarvoor bespaard en mij een blijmoedig hart gegeven vanaf mijn geboorte… tegen mij werd altijd gezegd dat ik het zonnetje in huis was… bijzonder vind ik dit nog altijd!

De kenmerken van iemand die zich zelf afwijst zijn vaak:

  • Boosheid en woede/opvliegendheid
  • Gevoelens voortdurend te kort te schieten
  • Depressie en Zelfmoord
  • De schoonheid die God hen gegeven heeft, niet meer kunnen zien
  • Wijzen anderen af
  • Ze verwachten vaak afwijzing
  • Voelen zich minderwaardig
  • Wijzen met de vinger naar anderen..

Misschien herken jij jezelf wel in een van deze punten… wees dan lief voor je zelf en zoek hulp en zoek hulp bij God en ga aan de slag want er is een weg van herstel!

Waar ik ontzettend last van heb gehad is dat ik ontzettend bang werd, bang voor de wereld om mij heen, bang voor de mensen en voor mijzelf… en door die angst werd ik hard en liefdeloos naar mijzelf toe… want anders…… hierdoor kwam ik in een isolement terecht en voelde ik mij ontzettend minderwaardig… wat zich nu af en toe nog uit in onzekerheid..

Angst is nooit goed…

Angst is het Centrale Thema van de Duisternis,                    Vertrouwen is het Centrale Thema van het Rijk van God

Als we dan zo hard en liefdeloos naar onszelf toe zijn kunnen we God ook niet liefhebben… ons vat is dan gevuld met gedachten van;

  • God> Waarheid
  • Satan> Leugen
  • Gedachten van onszelf

Het ergste is dat de macht van de afwijzing wat uit de koker van satan komt als doel heeft om ons te isoleren van God’s Liefde… het heeft als doel om ons te zetten in zelf veroordeling en wantrouwen naar iedereen.

Als je worstelt met je identiteit.. als je niet weet wie je echt bent en wie je eigenlijk zou willen zijn kom je in een soort spanningsveld terecht…

Aan de ene kant de afwijzing/leugen van Satan en aan de andere kant de waarheid van God.. die je verteld wie je mag zijn.. dat je geliefd bent.. dat er iemand is die ongeacht hoe of wat van je houdt..

Ons verlangen naar volmaaktheid zit zo diep.. in deze wereld is helaas nergens volmaaktheid te vinden… en omdat de realiteit niet overeenkomt met ons verlangen gaan wij zoeken naar redenen.. want waar ligt dat dan aan???

En dan komt de zelf-afwijzing/zelf-veroordeling om het hoekje en denk je; “Het ligt vast aan mij, dat ik niet genoeg aandacht en liefde krijg”… “ik ben het niet waard dat er van mij gehouden wordt”… “Ik ben niet belangrijk”… “ik ben niet goed genoeg”  en hierdoor heb je geen Genade voor jezelf en ontstaat er een enorm gat in je hart…

Dat gat wil je opvullen en je gaat op zoek naar dingen om jou gat op te vullen..  vul zelf maar in welke dingen dat zijn… maar ook geen genade met je zelf hebben heeft zijn uitwerkingen… “je gaat je ware ik verstoppen”.. “je gaat vluchten in verslavingen, in      zelf-afwijzing, in dagdromen, in fantasieën”.. ook kun je vaak geen echte en eerlijke relaties aangaan met anderen.. want als je niet van je zelf kunt houden… geen genade hebt voor jezelf.. kun je nooit helemaal 100% van die ander houden, en voor die ander genade hebben…als die ander iets doet vanuit zijn imperfectie wat niet oké is in jou ogen… en vul zelf maar verder in…

Je kunt jou gewonde hart niet herstellen zonder liefde/genade voor jezelf…

Als je in jou zelf afwijzing blijft geloven en het blijft bevestigen dan sluit je de deur naar Gods liefde.. maar waarom is het dan zo moeilijk om ons daar van af te houden, om deze muur af te breken, om ons om te draaien en de deur naar God’s liefde te openen… dat zijn twee dingen.. Trost en Zelfmedelijden…

 

Zelfmedelijden is een krachtige lijm die je vasthoudt aan je verleden, projecteert naar de toekomst zodat je in het heden niet durft te leven!

Ongelofelijk dus hoe krachtig zelfmedelijden is…

Ons verlangen zit ontzettend diep en dat is ook helemaal niet erg.. daar is namelijk helemaal niets mis mee.. want God heeft jou/mij perfect geschapen dus het is logisch dat wij dat nastreven….. maar zonder God… zonder Genade van God en genade voor jezelf lukt dit niet!  En weet je als je volmaakt zou zijn zou je de genade van God niet nodig hebben…

Met Zelf-afwijzing haat en wijs ik uiteindelijk af, wat God in Liefde geschapen heeft, namelijk….

MIJZELF!!

Hoe keer je het nu dan om?? Is dat mogelijk??  Jazeker er is herstel mogelijk… keer je om en geef het aan God.. beleid je zelf-afwijzing…. vraag vergeving. Ik citeer hieronder een gebed wat wij hebben gebeden op het seminar en wat je zou kunnen bidden om jou muur te omver te werpen..

Gebed om vergeving: Hemelse Vader, ik heb er berouw van, dat ik mezelf heb afgewezen. Het spijt me dat ik niet geloofde dat ik waardevol ben zoals ik ben. Het spijt me, dat ik mezelf niet aanvaard heb en dat ik heb geprobeerd om iemand te zijn die ik nooit had moeten worden. Ik heb spijt van al het negatieve, dat ik over mezelf gedacht en gezegd heb. Ik vraag U om vergeving, dat ik die woorden heb geloofd en op die manier invloed in mijn leven heb gegeven. Ik smeek U om vergeving over mijn eigen zaaigoed, de woorden van oordeel en veroordeling over mijzelf. Vader, vergeef me, dat ik onverzoenlijkheid, bitterheid en wrok in mijn hart tegen mezelf heb bewaard. Ik ontvang nu Uw vergeving en Uw reiniging. Als een wilsbesluit vergeef ik mijzelf. 

Nu mag je ook proclameren dat je niet meer gelooft in de afwijzing: Ik doe afstand van alle leugens die ik geloofde over mijzelf en breng ze naar het kruis, zodat ze daar vernietigd worden. Ik verwerp en verbreek elke vloek die ik over mezelf heb gedacht of uitgesproken. Ik maak me los van elke donkere en zware druk van de macht van afwijzing. Ik kies ervoor om mezelf te accepteren. Ik verbreek alle banden en samenwerking met zelf-afwijzing en met iedere macht, die me zou kunnen verleiden tot zelf-afwijzing.

Ik sta nu op en breek deze muur van zelf-afwijzing af in de Naam van Jezus

Dankgebed: Vader, ik dank U, dat ik uniek ben en onuitsprekelijk kostbaar. U houdt van mij alsof er niemand anders is om lief te hebben. Dank U wel dat Uw liefde voor mij onvoorwaardelijk is. Ik dank U dat U me nooit zult verlaten of vergeten. Vader help mij dat ik kan opbloeien in alle facetten van mijn geest, mijn ziel en mijn lichaam. Dank U dat U me begeleidt in het proces van heel worden. U bent Uw goede werk in mij begonnen en ik vertrouw er op dat het zich zal ontplooien in Uw Trouw, Kracht en Liefde. 

AMEN

Ik wil je wel adviseren om hulp te zoeken en om samen  de weg van herstel te lopen… want dat kun je niet alleen…je zult zeer zeker onderuit gaan, want wij mensen leren met vallen en opstaan… en als je valt heb je iemand nodig die je weer overeind helpt…  die een steunpilaar voor je is..  God heeft dit zelfs in de bijbel gezegd… Dat is zo mooi.. God weet waar wij soms door heen gaan en heeft daar in zijn handboek een handleiding voor geschreven… lees maar;

Prediker 4:9-10

Je kunt maar beter met z’n tweeën zijn dan alleen. Want samen bereik je meer dan in je eentje. Als één van beiden valt, dan helpt de ander hem weer overeind. Maar als je alleen bent, kan niemand je weer overeind helpen.

Prediker 4:12

Als iemand alleen is, kan hij zich niet goed verdedigen. Maar samen kun je een tegenstander aan. Samen ben je sterker. Net als een touw dat gemaakt is uit drie losse touwen. Dat trek je niet zomaar stuk.

Deze teksten worden vaak gebruikt bij huwelijksvoltrekkingen maar ik vind dat het daar niet alleen voor geldt… God bedoelt dit zeer zeker ook voor dat wij soms door moeilijke heftige periodes gaan, en dat we dat niet alleen moeten doen.. samen met een goede coach/Therapeut en God.. en dan heb je een sterk touw wat niet zomaar stuk te trekken is.. dus dan kan satan wel van alles proberen maar samen sta je sterker en met God ben je Overwinnaar!!

Ik heb dit in mijn eigen leven mogen ervaren en nog steeds wandelt er een coach met mij mee… en misschien wel mijn hele leven… ik vindt het fijn.. iemand waar je bij kan ventileren.. waarmee je kan sparren over je keuzes… die jou handvatten kan geven om weer door te gaan… het leven is nou eenmaal niet gemakkelijk…

Ik zou je wel willen adviseren als je christen bent om een christelijke therapeut/coach te zoeken.. want het is zo fijn en kostbaar om van gedachten te wisselen met iemand die op de zelfde golflengte als jij zit!

Op deze site kun je hulp vinden Ik zoek christelijke hulp

Mijn muur van afwijzing is gevallen… laat jij de jouwe ook ontploffen???

De volgende keer neem ik je mee naar mijn derde muur de muur van angst voor Afwijzing!