Memmedei… (Moederdag)


Vandaag is het moederdag… een prachtige stralende dag waarin de moeders weer worden verwend..

Maar ook een dag waarin ook vele tranen zullen zijn, tranen van blijdschap, tranen van verdriet, tranen van gemis..

Wat mooi dat God dit ook wist.. Hij heeft namelijk in de bijbel al laten opschrijven dat Hij jou tranen ziet en ze voor je bewaard.. (Psalm 56:9) en als je uiteindelijk bij Hem komt Hij al je tranen van je ogen zal wissen en ze zal omkeren in Blijdschap! (Openbaring 21:4)

Iedereen beleeft deze dag op zijn of haar eigen manier..

Ik ben 51 lentes jong…. voel mij ondanks mijn omstandigheden dankbaar en gezegend, maar toch doen deze dagen nog steeds ontzettend pijn.. en is het gemis voelbaar..

Het is verlies.. en dit verlies is ook rouw… en rouwen doet pijn en is hard werken.. elk jaar weer opnieuw.. dit gevoel stopt nooit.. en het voelt of wordt het ook niet minder pijnlijk..

Of toch wel…

Ik kan wel zeggen dat je er mee om leert gaan.. de scherpe randjes gaan er wat vanaf.. je vindt er een weg in..

Maar toch… elke keer bij gebeurtenissen die relateren aan het moederschap voel je weer die “leegte” in je leven ..

Nu ik ouder wordt kom ik in de fase van oma zijn.. overal om mij heen zie ik leeftijdsgenoten langzaam oma worden.. al die blije koppies van heerlijke lachende baby’s en super trotste oma’s.. de ene foto nog mooier en gelukkiger dan de ander..

Slik….

Tranen vullen mijn ogen en langzaam rollen ze naar beneden..

Het lastige is ook nog momenteel dst ik in een fase zit waarin je hormonen ook nog met je gevoel op de loop gaan…. Overgang.. een verhaal apart maar wat het gemis wel bemoeilijkt.. juist door de emoties.

Ik heb het gemis van “kinderloos” zijn doorlopen (lees verwerkt), waarom ik kinderloos ben gebleven kun je lezen in deze blog: https://lovehealsallthings.blog/2016/05/07/moederdag/

En toch… komt het elk jaar weer opnieuw heftig binnen, zou dit gemis ooit slijten? Ik weet het niet.. bij mij heeft het een enorme leegte achtergelaten..

En dan is het hard werken om niet in dat verdriet te blijven hangen maar te kijken naar je lichtpuntjes… naar wat je wel hebt..

Toch weet ik ook, als ik om mij heen kijk dat het moederschap niet alleen maar rozengeur en maneschijn is…

Want er zijn ook kinderen die geen moeder meer hebben, moeders die hun kinderen niet meer zien, gebroken relaties..

Rond relaties speelt de meeste gebrokenheid..

Dit komt naar mijn idee omdat God een God van relaties is… en de andere kant… de duivel.. weet dat hij… door relaties kapot te maken… God altijd dwars zit.. hij weet dat hij daarin de mens kan breken..

Maar dan mogen wij zien op Jezus die ook voor gebroken relaties Zijn leven heeft gegeven, ook voor het “gemis” in jou leven.. en dan mag je naar Hem toe gaan.. Hij weet als geen ander wat “gemis” betekend..

Is de pijn die het geeft dan weg.. nee.. het blijft een extra gevoelige plek.. maar het “gemis”.. de leegte wil en kan Hij vullen..

Vullen met iets van betekenis.. iets er voor in de plaats geven wat jou leegte en gemis invult.. dit kan voor iedereen verschillend zijn.. wij zijn uniek gemaakt en wat voor jou “buurvrouw” werkt hoeft niet zo voor jou te zijn..

We hebben een Creatieve God die houdt van verscheidenheid!

Wens alle moeders en moeders die graag moeder hadden willen zijn een Gezegende dag toe!

God ziet jou!

Be Blessed!

Voor wie zoekt maar nergens vindt
voor wie vecht maar zo vaak niet wint
net als ik
Voor wie gaat maar niet bereikt
voor wie liefde geeft maar niet krijgt
weet dit
je draagt het niet alleen


Voor wie gokt en steeds verliest
wie probeert maar vaak verkeerd kiest
net als ikVoor wie lacht maar niet geniet
voor wie wel gelooft maar niet ziet
weet dit
je draagt het niet alleen


Raak de rug je muur
sluit de nacht je in
kun je nergens heen
dan er tegen in
je draagt het niet alleen


Zelfs als de hemel zwijgt
als je geloof bezwijkt
al je me niet begrijpt
Ik zal er altijd zijn
je draagt het niet alleen


© Tekst en muziek: Matthijn Buwalda & Henk Pool, 2016.

Zelfstigma’s verslaan..


Het leven van vandaag is een kwestie van een lange adem…

Ik vind het lastig… ik vind het moeilijk om vol te houden… de coronavermoeidheid slaat toe… het is druk op mijn werk… er wordt steeds meer gevraagd van mij in de thuissituatie.. hoe zorg ik daarin dan goed voor mij zelf?

Ik zat er van de week echt even doorheen…

Ik merk dat het leven met rouw… je partner verliezen bij leven is leven in rouw… in golvende bewegingen gaat.. ene moment diep verdriet en het andere moment berusting….

En ja deze week had ik een week van diep verdriet.. waarin veel binnen kwam… waarin ik rouw en verlies heftig ervoer.. en de beslommeringen die het leven met dementie geeft meer ervoer dan de weken ervoor..

Het gemis van mijn maatje neemt steeds meer vormen aan…

Soms door de drukte van het leven mis je de tijd om er bij stil te staan.. maar daardoor verlies je ook snel de aandacht voor jezelf.. bij mantelzorgen verleg je steeds weer je grens.. vaak onbewust… ene moment denk je… ik trek het niet meer.. maar dan gebeurt er weer iets wat je doet glimlachen en je vergeet hoe zwaar het was en je gaat weer door.. je bent aan het overleven…

Ik merk ook dat ik last heb van de huidige situatie.. het geeft mij ontzettend veel stress… het “anders” contact hebben met mensen… het “onbezorgde” is weg… het gewoon ergens naar toe gaan zonder er bij na te denken.. heb ik mijn mondkapje op… heb ik mijn handen ontsmet.. houdt ik 1.5 meter afstand.. houd ik genoeg rekening met de ander?

Het leven is niet meer “normaal“… het wordt steeds lastiger om contacten te leggen… er leeft zoveel angst onder de mensen.. angst voor elkaar.. angst voor de toekomst… voor wat er nog meer komen gaat.. dit uit zich in depressies… onmacht en frustratie..

Vooral de jeugd heeft eronder te lijden… juist in deze periode van je leven heb je contacten met leeftijdsgenoten zo nodig.. in deze fase van je leven groei je op tot gezonde volwassen mensen.. leer je omgaan met elkaar.. en leer je omgaan in relatie met elkaar…

Ik heb contact met leeftijdsgenoten… gezond volwassen worden vroeger ontzettend gemist… doordat ik altijd een buitenbeentje was en daardoor erg gepest.. en in mijn jongvolwassen leeftijd de psychiatrie tijd begon…. waardoor je ook buiten de samenleven wordt geplaatst…

Maar de huidige generatie van deze leeftijd groeit op in angst.. dat het juist niet goed is om contact met elkaar te hebben.. dat je elkaar ziek kan maken.. je krijgt dus de boodschap mee.. Jij bent een gevaar voor je medemens… als de ander ziek wordt is het jou schuld…. dus pas goed op en kijk uit wat je doet..

Deze verantwoording bij de jeugd neerleggen is zo fout en geeft een enorme deuk in je zelfvertrouwen.. maar ook dat de jeugd zich ontzettend verantwoordelijk gaat voelen als het misgaat..

Natuurlijk zijn er jongeren die het misschien wat sneller naast zich neer gaan leggen.. of er minder moeite mee hebben.. waar het minder binnen komt.. maar er zijn ook jongeren waarbij het wel flink binnen komt.. vooral als je nogal gevoelig karakter hebt… of bv als je beschadigd bent door gebrokenheid binnen het gezin waar je in opgroeit.. of gepest wordt op school..

Dit alles komt best heftig bij mij binnen.. een zogenoemde trigger.. het herinnerd mij aan een gebeurtenis in mijn jeugd… Tijdens mij jeugd zijn er uitspraken gedaan waar ik behoorlijk last van heb gehad.. en heel soms nog.. vooral als vergelijkbare situaties zich voor doen…

Er is destijds tegen mij gezegd.. als je niet goed je best doet en niet goed voor de ander zorgt en als hij of zij dan ziek wordt… dan is het jou schuld..

Dit resulteerde bij mij in extreme alertheid… dat ik enorm gericht was op de ander.. ik signaleerde en scande voortdurend alles om mij heen.. deed ik wel goed mijn best.. liet ik geen steken vallen? Miste ik iets?? en als er dan iemand ziek werd kreeg ik het Spaans benauwd.. letterlijk… want ik heb toch niet iets gemist??

Door dit alles ontwikkelde ik een enorme verantwoordelijkheidsgevoel voor alles en iedereen… want oefff… als die ander nou toch ziek werd.. en hij of zij ging dood.. dan was het mijn schuld.. dan had ik niet goed mijn best gedaan…

Zie je wat voor impact het heeft... dit alles gaat in je hoofd en hart een leven leiden en een leugen is geboren.. 

Exact gebeurt er nu in de wereld..

De verantwoordelijkheid die nu aan onze jeugd wordt gegeven is geen verantwoordelijkheid.. maar is manipulatie… en deze manipulatie maakt je kapot!!

Kun je je voorstellen dat dit mij enorm raakt… ik weet en ervaar nog dagelijks de gevolgen.. en dan wordt ik boos en verdrietig… er is zoveel onrecht wat wij mensen elkaar aandoen!!

Dan overspoelt mij alles wat er in de wereld gebeurt.. ook door mijn hoog gevoeligheid (HSP) komt alles drie keer zo hard binnen..

En juist dan.. heb ik mijn rust en me-time drie keer zo hard nodig..

We weten onderhand wat stress voor effect op je lichaam heeft.. en ook ik kwam daar niet onderuit.. ik kreeg meer pijn… er kwamen wat meer klachten dan anders.. ik raakte vermoeider…

In mijn hoofd gingen direct allerlei leugentjes hun zegjes doen…

“niet naar luisteren.. ik moet volhouden.. hier wil ik niet aan toegeven.. hier kan ik niet aan toegeven… ik moet dit toch kunnen??” Straks krijgen de mensen nog gelijk ook dat ik “Psychiatrisch patiënt” ben.. dat ik het leven niet aan kan.. ik hoor het ze al zeggen: “vroeg of laat valt ze toch uit… we kunnen er op wachten” ‘Ik moet het zelf kunnen… ik ben altijd afhankelijk geweest… dat nooit weer… ik kan het zelf.. en ik zal ze geen gelijk geven…”

Dus Doorrrrrr…….

Oefff..

Maar mijn lichaam bracht mij tot stilstand.. mijn lichaam gaf een duidelijke grens… ontsteking in het kniegewricht… ik had de stress te veel laten oplopen en geluisterd naar de leugentjes in mijn hoofd..

Ik zat er echt even flink doorheen… de tranen vonden zijn uitweg… als dan eenmaal de registers open gaan dan kan je niet meer stoppen.. tenminste dat is mijn ervaring..

Afijn… Het lucht wel op..

Wat ik enorm kostbaar vind is dat God mij gezegend heeft met lieve vriendinnen… waar ik altijd aan kan kloppen… waar ik mijn pijn en verdriet mee kan delen.. en waar ik mee kan sparren… die mij vertrouwen geven waardoor ik leer dat ik steeds meer mijzelf mag zijn.. gewoon mag zeggen wat ik voel en ervaar.. zonder veroordeeld te worden.. zonder voor “Gek” verklaard te worden… echte vriendinnen… zo iets kostbaars…. heb ik nooit gehad.. ik heb zo vaak gebeden dat ik dit mocht ervaren in mijn leven…

En God heeft geantwoord… het mooie is dat je er zo voor elkaar mag en kunt zijn en elkaar daardoor opbouwt.. oké het schuurt ook af en toe… maar dat maakt de relatie alleen maar sterker..

Doordat je elkaar opbouwt krijg je weer helderheid in je denken en kom je er samen achter wat de struikelblokken zijn en waar je mee aan de slag kan om weer verder te kunnen..

Maar waarom heb ik daar dan zo’n moeite mee om goed voor mijzelf te zorgen.. waarom doe ik mij hierin dan zo vaak te kort? Waarom durf ik daarin niet goed voor mij zelf op te komen??

Mijn vriendin was bij mij op de koffie en gaf mij de eyeopener..

Au.. die deed zeer.. die kwam binnen..

Ze zei: “je zorgt niet goed voor jezelf en je komt niet voor je zelf op omdat je nog steeds in de leugen geloofd dat je “GEK” bent… oftewel dat je nog steeds een “psychiatrisch patiënt” bent.. dit is jou zelfstigma… door al deze leugens ben jij je continu aan het bewijzen dat je geen “psychiatrisch patiënt” meer bent.. je bent continu aan het bewijzen dat je niet “GEK” bent.. dat je wel kunt werken.. dat je heus wel goed voor je partner kunt zorgen.. dat je “normaal” bent net als ieder ander..

De leugens klonken als een echo in mijn oren…. Wie ben jij nou… jij “psychiatrisch patiënt”.. jij hebt geen rechten.. wat beteken jij nou nog voor deze maatschappij..

Ik dacht eigenlijk dat ik al deze leugens al aardig afgezworen had..

Ik dacht na en kwam tot de conclusie dat er diep van binnen toch waarschijnlijk nog iets zit wat bodem geeft aan die leugens… er hoeft namelijk maar 1 iemand een leugen/stigma weer te bevestigen en het valt direct in een bodem waar het weer kan gaan groeien.. ook al is die bodem al aardig omgeploegd… toch zit er blijkbaar nog iets wat deze stigma’s voeding geeft waardoor het weer kan groeien..

Deze stigma’s hebben heel lang mijn leven bepaald… en ja ze bepalen dus af en toe nog steeds mijn leven…

In dit artikel stigma-bezorgt-psychisch-kwetsbare-dubbele-gevangenis staat beschreven wat stigma’s en zelfstigma’s met jou doen en hoe er vaak vanuit de maatschappij mee omgegaan wordt.

Het zit zo diepgeworteld.. iets wat je 30 jaar hebt gehoord en bent gaan geloven.. krijg je er zo een twee drie niet uit… ga maar een verkreukeld propje papier weer recht strijken.. de kreukels blijf je zien.. zo is het ook met de beschadigingen van het leven..

Het is hardwerken… met vallen en opstaan..

Wat ben ik dan blij als ik vriendinnen heb die eerlijk tegen mij zijn.. ook al doet het pijn.. je groeit er weer door en kan er mee aan de slag zodat je weer in de vrijheid komt die God voor jou heeft… Zijn waarheid…

Gelukkig ken ik deze God.. waar ik altijd bij terug mag komen.. ook als ik weer in die leugen ben gaan geloven… ook als ik faal… Hij is mijn rots.. mijn houvast… Hij blijft altijd dezelfde.. wat Hij over mij zegt blijft ook altijd hetzelfde..

En dan mogen we Zijn waarheid proclameren en de leugen daarmee wegsturen… elke keer weer..

Dan komt er opnieuw bevrijding en ruimte…. en ga je alles in een ander perspectief zien…

Mijn Vader is zo liefdevol… als jij opnieuw alles aan Hem geeft dan laat Hij zichzelf zien.. door een preek.. in een lied.. tijdens een overdenking.. door een podcast.. zodat je inzichten krijgt… en een positieve boost om door te gaan.. Hij moedigt je daar mee aan..

Hij heeft mij vandaag laten zien.. hou vol.. je hoeft het niet alleen te doen.. wij gaan samen die stigma’s verslaan.. ook al struikel je vandaag.. je mag vandaag ook weer opstaan en vandaag verder leven.. Dit is vandaag het is alles wat je hebt morgen komt later en gisteren is al weer weg.. dit is vandaag met zijn vreugde en zijn pijn.. je hoeft maar één ding te doen.. dat is er zijn!!

Maak je geen zorgen over morgen. Bewaar die zorgen maar voor morgen. Je hebt het al moeilijk genoeg met vandaag. Mattheüs 6:34

Zo Groot is onze God.. Hij weet wat wij nodig hebben en heeft ons de Bijbel gegeven en elkaar om ons bij de hand te nemen en ons wegwijs te maken in dit leven…

Geweldig dat we Zijn Boek hebben… waar gewoon je hele leidraad van het leven in staat!!

Elke dag opnieuw… Hij geeft Elke dag weer nieuwe moed en nieuwe kracht… en elke dag is Hij erbij!!

Leg elke morgen opnieuw jouw hand in Zijn hand en leef VANDAAG!!

Waar bent U?


Ik zie de ellende groeien
Om mij heen
Egoïsme
Haat
Onverdraagzaamheid
Iedereen alleen
Waar bent U?
 
De Almachtige
Begin en het einde
Die is, die was, die komen zal
Maar ik mis soms de bewijzen
 
Ik lees Uw woord
Maar mijn hart blijft stil
Ik bid om U
Maar voel geen verschil
 
Ik zie de ellende groeien
Om mij heen
Egoïsme
Haat
Onverdraagzaamheid
Iedereen alleen
 
Ik mis U
Waar bent U?
Wat is het bewijs van Uw bestaan?
 
Ik zie Uw volgelingen
Ze volgen de leer die ze past
Claimen wonderen die ik niet zag
Leven niet anders dan de atheïst
Maar geen van mijn zonden wordt gemist
 
Waar bent U?
Wie bent U?
Wie laat me zien dat U bestaat?
Zoals ik het kwaad zie, overal op straat
 
Bestaat U?
 
Ik bid om Uw heilig vuur
Aanwezigheid van Uw geest
Ik hoor de woorden die men spreekt in Uw naam
Mooie woorden zonder kracht
Over geld, gezondheid en dat het beter zal gaan
 
Laat me zien dat U bestaat
Laat me weten dat ik leef
Met een doel
 
Met een doel
 
Laat me weten
Dat U bestaat
 
Zodat ik niet doelloos sterf
Maar leef
 
-Trudy Steegman-

Bovenstaand gedicht las ik op de pagina van Trudy Steegman… zij schrijft prachtige gedichten die je raken.. Zo ook dit gedicht..

Het verwoord mijn gevoelens.. gevoelens die er al een poosje zijn en waar ik eerlijk gezegd geen raad mee weet.. gevoelens die mijn wereld regelmatig overhoop halen..

Gevoelens waar ik wat mee wil en waar ik ook wat mee moet..

Waarom??

Omdat ik merk dat ik de grip verlies op mijzelf..

Ja.. ik weet dat we ons niet moeten laten leiden door ons gevoel omdat die ons meestal misleiden.. maar ik ben blij dat ik eindelijk weer voel.. maar hoe en waar ligt de grens van die gevoelens..

Meestal schakel(de) ik mijn gevoel uit om te overleven.. ook al wil(de) ik dit niet.. mijn lichaam/geest deed/doet dit uit automatisme.. uit “altijd zo geleerd dus altijd zo gedaan”… overlevingsstrategie.. maar dit is niet oké! want als je niet meer bij je gevoel kan kan je ook de dingen niet meer verwerken of doorleven.. en als je dan getriggerd wordt dan kan het je zomaar ineens enorm overspoelen.. tevens wordt je onbereikbaar voor de ander en voor jezelf!

Ik ben de laatste tijd dus bezig om het voelen steeds meer toe te laten.. en ja… ik ben een gevoelsmens zoals jullie onderhand wel weten maar mijn lichaam/geest zit mij regelmatig in de weg.. die probeert namelijk regelmatig uit mijn vroegere overlevingsstrategie mijn gevoelens te blokkeren.. het klinkt misschien raar maar heb er vaak geen invloed op.. het gebeurt.. gelukkig herken ik het steeds vaker…

Maar waar ligt de grens… in gevoel(ens) en verstandelijk… ik merk dat dit enorm zoeken is en dat het met vallen en opstaan gaat.. tegelijk ben ik ook dankbaar dat ik überhaupt weer kan “voelen” ..

Maar de situatie waar we nu in leven (lees coronatijd) en mijn thuissituatie (lees achteruitgang van mijn partner) wordt het wel erg moeilijk om te blijven vechten tegen mijn lichaam/geest om niet mijn gevoel(ens) uit te schakelen.. om niet in de overlevingsstrategie te gaan stappen… ik ben er mij van bewust dat ik wel gedeeltelijk in een overlevingsmodus zit.. anders kan ik alles (wat er op mijn pad komt) niet volhouden… maar ik wil voorkomen dat ik kopje onder ga.. en van dit vechten.. daar wordt ik nou zo moe van.. toegeven aan totale uitschakeling van mijn gevoel(ens) ligt op de loer..

Ik probeer om God hierin te zoeken.. om Zijn nabijheid te vinden.. maar wat lijkt en voelt het soms of de hemel van koper is..

En dan lees je dit gedicht..

Ben geraakt..

Ervaar het als een knipoog van God.. dat Hij mij ziet en hoort..

Je zult nu vast zeggen.. knipoog van God?

Ja… ik geloof niet in toeval namelijk… ik zie dit als antwoord op mijn roep “Waar Bent U??”

Ik weet vanuit mijn geloof en zekerweten dat Hij ons ziet en hoort.. waarom het dan zo stil blijft.. weet ik eerlijk gezegd niet.. misschien vanwege onderstaande citaat van Ron van der Spoel!?

De tijd waarin God zwijgt, waarin gebeden niet worden verhoord, is de tijd waarin we het meest leren alles van onszelf los te laten, omdat we zo intens naar Hem gaan verlangen. Als God zwijgt, als God niet meer ingrijpt, zal onze blik langzaam maar zeker van zijn handen naar zijn ogen gaan. Dan zoeken we niet meer wat Hij voor ons kan doen, want Hij doet even niets. Dan zoeken we vol vertwijfeling en verlangen naar Zijn liefde, naar zijn hart.

Dan is er maar 1 antwoord op onze roep.. op mijn roep…

Liefde… Liefde van Hem voor ons!

Hoe houd je dan moed om door te gaan.. om overeind te blijven als alles om je heen stil valt.. dan moet ik ineens denken aan vanmorgen.. tijdens een Online dienst kreeg ik onderstaand nummer te horen.. een prachtig lied.. een strijdvaardig lied!

Bethel Music – Raise A Hallelujah
Overige artiesten: Jonathan David Helser Melissa Helser

I raise a hallelujah, in the presence of my enemies
I raise a hallelujah, louder than the unbelief
I raise a hallelujah, my weapon is a melody
I raise a hallelujah, heaven comes to fight for me

I’m gonna sing, in the middle of the storm
Louder and louder, you’re gonna hear my praises roar
Up from the ashes, hope will arise
Death is defeated, the King is alive!

I raise a hallelujah, with everything inside of me
I raise a hallelujah, I will watch the darkness flee
I raise a hallelujah, in the middle of the mystery
I raise a hallelujah, fear you lost your hold on me!

I’m gonna sing, in the middle of the storm
Louder and louder, you’re gonna hear my praises roar
Up from the ashes, hope will arise
Death is defeated, the King is alive!

Sing a little louder (In the presence of my enemies)
Sing a little louder (Louder than the unbelief)
Sing a little louder (My weapon is a melody)
Sing a little louder (Heaven comes to fight for me)
Sing a little louder (In the presence of my enemies)
Sing a little louder (Louder than the unbelief)
Sing a little louder (My weapon is a melody)
Sing a little louder (Heaven comes to fight for me)
Sing a little louder!

I’m gonna sing, in the middle of the storm
Louder and louder, you’re gonna hear my praises roar
Up from the ashes, hope will arise
Death is defeated, the King is alive!
Copyright 2020. All Rights Reserved

Nederlandse vertaling!
Ik hef een halleluja op, in de aanwezigheid van mijn vijanden
hef ik een halleluja op, luider dan het ongeloof
Ik hef een halleluja op, mijn wapen is een melodie
Ik hef een halleluja op, de hemel komt om voor me te vechten

Ik ga zingen, in het midden van de storm
Sterker en harder, je zult mijn lof horen brullen
Vanuit de as, zal er hoop komen
De dood is verslagen, de koning leeft!

Ik hef een halleluja op, met alles in mij
richt ik een halleluja op, ik zal de duisternis zien vluchten
Ik breng een halleluja omhoog, in het midden van het mysterie
hef ik een halleluja op, vrees dat je je greep op mij verloor!

Ik ga zingen, midden in de storm.
Luider en harder, je zult mijn lof horen brullen
Vanuit de as, zal er hoop komen
De dood is verslagen, de koning leeft!

Zing een beetje luider (in de aanwezigheid van mijn vijanden)
Zing een beetje luider (Luider dan het ongeloof)
Zing een beetje luider (Mijn wapen is een melodie)
Zing een beetje luider (de hemel komt om voor me te vechten)
Zing een beetje harder ( In de aanwezigheid van mijn vijanden)
Zing een beetje harder (Luider dan het ongeloof)
Zing een beetje harder (Mijn wapen is een melodie)
Zing een beetje harder (De hemel komt om voor me te vechten)
Zing een beetje harder!

Ik ga zingen, midden in de storm
Sterker en luider, je gaat mijn lof horen brullen
Vanuit de as, er zal hoop komen
De dood is verslagen, de koning leeft!
Copyright 2020. Alle rechten voorbehouden

In dit lied zat een stukje tekst wat extra binnen kwam..

 Ik hef een halleluja op, in de aanwezigheid van mijn vijanden
hef ik een halleluja op, luider dan het ongeloof
Ik hef een halleluja op, mijn wapen is een melodie
Ik hef een halleluja op, de hemel komt om voor me te vechten
 
Ik ga zingen, in het midden van de storm
Sterker en harder, je zult mijn lof horen brullen
Vanuit de as, zal er hoop komen
De dood is verslagen, de koning leeft!

Ik schiet vol als ik het lees… en weet je… dit is God.. Hij geeft moed en ik voel mij weer strijdvaardig…..

Zoals jullie weten is zingen een uitlaatklep voor mij.. maar momenteel ligt alles stil en is het binnenin mij ook stil.. dit knaagt aan mij.. en ben ik aan het zoeken om toch te blijven zingen.. maar regelmatig zakt mij de moed in de schoenen en vind ik het lastig om toch te zingen.. waarom.. waarvoor doe ik het nog.. dit maakt dat ik regelmatig in een dal zit… maar dit nummer geeft mij weer moed.. moed om zingend de vijand te bestrijden.. gevolg… heb de hele dag lopen zingen.. zingen van Hem!

Ooit zij een coach tegen mij dat als je gaat zingen er een engelentroon om je hoofd komt waardoor de duisternis geen macht meer heeft om in je gedachten te komen.. als je zingt troont God op je lofstem.. en waar God is kan geen duisternis zijn!

Waarom wordt het zingen aan banden gelegd.. de duisternis weet dit ook… maar ik blijf zingen.. in mijn eigen huis… in de auto…

Blijf alsjeblieft zingen.. dan zal God komen en de duisternis moet dan wijken..

Wauw wat een bemoediging..

Maakt dit de situatie minder zwaar? Nee..

Momenteel zit ik in zwaar weer.. maar wat mag ik dankbaar zijn met de knipogen van Hem…

Het mooie is dat God ons deze woorden heeft gegeven om uit te delen.. als je iets op je hart krijgt van Hem krijg je het nooit voor jezelf.. je krijgt het om iemand anders te bemoedigen en op te bouwend voor iemand anders..

Zo krijg je een dubbele Zegen!

Hij zegt…. Ik zie je.. heb vertrouwen in Mij.. ook al zie je het nog niet.. alles komt uiteindelijk goed want Ik heb de dood overwonnen.. ik heb allang de overwinning over het kwaad behaald..

Graag wil ik jullie bemoedigen met de Bijbelverzen uit Romeinen 8:35-38 https://debijbel.nl/bijbel/NBV/ROM.8.35

Wat zal ons scheiden van de liefde van Christus? Tegenspoed, ellende of vervolging, honger of armoede, gevaar of het zwaard? 36
Er staat geschreven: ‘Om u worden wij dag na dag gedood en afgevoerd als schapen voor de slacht.’ 37Maar wij zegevieren in dit alles glansrijk dankzij hem die ons heeft liefgehad. 38Ik ben ervan overtuigd dat dood noch leven, engelen noch machten noch krachten, heden noch toekomst, 39hoogte noch diepte, of wat er ook maar in de schepping is, ons zal kunnen scheiden van de liefde van God, die hij ons gegeven heeft in Christus Jezus, onze Heer.

Wees niet bang maar vertrouw op Mij!

Het Komt goed!!

I am in Control!!

Love Heals All Things!

Be Blessed!!!

Light of the World


The world waits for a miracle
The heart longs for a little bit of hope
Oh come, oh come, Emmanuel
A child prays for peace on Earth
And she’s calling out from a sea of hurt
Oh come, oh come, Emmanuel
And can you hear the angels singing
Glory to the light of the world
Glory, the light of the world is here
The drought breaks with the tears of a mother
A baby’s cry is the sound of love
Come down, come down, Emmanuel
He is the song for the suffering
He is Messiah, the Prince of Peace has come
He has come, Emmanuel
Glory to the light of the world
Glory to the light of the world
Glory to the light of the world
Glory to the light of the world
For all who wait
For all who hunger
For all who’ve prayed
For all who wonder
Behold your King
Behold Messiah
Emmanuel, Emmanuel
Glo-glory to the light of the world
Glory to the light of the world
Glory to the light of the world
Behold your King
Behold Messiah
Emmanuel, Emmanuel
The world waits for the miracle
The heart longs for a little bit of hope
Oh come, oh come Emmanuel

Songwriters: Lauren Daigle / Paul Duncan / Paul Mabury Songteksten voor Light Of The World © Sony/ATV Music Publishing LLC, Capitol Christian Music Group
Vertaling in het nederlands van het bovenstaande prachtige lied!

De wereld wacht op een Wonder 
Het hart verlangt naar een klein beetje hoop
Oh kom, oh kom, Emmanuel 
  
Een kind bidt voor vrede op aarde 
En ze roept vanuit een zee van pijn 
Oh kom, oh kom, Emmanuel 
  
En kun je het horen, engelen zingen 
Glorie aan het licht van de wereld 
Glorie, het licht van de wereld is hier 
  
De wanhoop breekt met de tranen van een moeder 
Het gehuil van een baby is het geluid van de Liefde 
Kom naar beneden, kom naar beneden, Emmanuel 
  
Hij is het lied van het lijden 
Hij is de Messias, de Vredevorst is gekomen 
Hij is gekomen, Emmanuel 
  
Glorie aan het licht van de wereld 
Glorie aan het licht van de wereld 
Glorie aan het licht van de wereld 
Glorie aan het licht van de wereld 
  
Voor allen die wachten 
Voor allen die honger hebben
Voor allen die hebben gebeden 
Voor allen die zich afvragen 
  
Zie uw Koning 
Zie uw Messias 
Emmanuel, Emmanuel 
  
Glo-glorie aan het licht van de wereld 
Glorie aan het licht van de wereld 
Glorie aan het licht van de wereld 
  
Zie uw koning 
Zie Messias 
Emmanuel, Emmanuel 
  
De wereld wacht op een Wonder 
Het hart verlangt naar een klein beetje hoop 
Oh kom, oh kom Emmanuel 

Wat kunnen we soms verlangen naar dat Licht… Licht in ons donker hoekje.. maar nog meer naar de tijd waarin het Licht nooit meer zal doven..

In deze tijd vind ik het knap lastig om hoop te houden.. hoop.. dat het ooit weer anders zal worden.. hoop… dat het leven ooit weer “normaal” zal worden… maar ik merk dat langzaam deze hoop vervliegt bij mij .. en bekruipt mij de angst dat waarschijnlijk de tijd waarin we nu leven… 1.5 meter afstand… de social distance… mondmasker.. geen/weinig kerkdiensten… hardheid van de mensen.. oordelen en veroordelen.. koud en kilte.. altijd zal blijven… of mischien nog wel erger zal worden…

Who nows!!

En weet je… daar kan ik niet mee leven… echt niet!!

Het valt mij zo zwaar.. en ik wordt er ook enorm verdrietig van.. tegelijk bekruipt mij een angstig gevoel.. zo’n niet pluis gevoel.. op het moment dat ik dit schrijf rollen de tranen over mijn wangen en voel ik deze heftige pijn diep van binnen..

Ja ik weet dat God er is.. dat Hij de volledige controle heeft over deze wereld.. ook over covid19.. ook over de huidige situatie met al zijn regels.. en ja ook over mijn leven.. er gebeurt niks buiten Zijn medeweten om..

Maar soms…

Raak ik dat vertrouwen even kwijt.. heb ik (even) niet mijn blik op Hem gericht… soms… raakt het je te diep.. worden oude wonden weer opengescheurt..

Ik weet dat ik niet alleen ben… maar man wat kun je je toch ontzettend eenzaam en alleen voelen..

Pffff…

Nu zul je denk ik zeggen.. kijk naar je zegeningen… wees dankbaar… naar de dingen die er wel zijn..

Echt waar.. als ik daar aan denk dan voel ik mij enorm gezegend.. maar toch… zonder “Samen” stellen die dingen niks voor..

Een mens is niet gemaakt voor de social distancing.. wij zijn gemaakt om te knuffelen.. om aangeraakt te worden.. die arm om je schouder.. die schouder om op uit te huilen.. met elkaar te lachen.. samen te eten… samen een activiteit te ondernemen..

Al is het er maar ÉÉN!!

Ik merk dat er elke dag een stukje meer kapot gaat bij mij van binnen.. hoe hard ik ook mijn best doe om het te negeren.. hoe hard ik ook mijn best doe om te kijken naar mijn zegeningen… om dankbaar te zijn..

En dan lees ik even terug wat ik nu schrijf.. negeren om het niet te voelen..

En dan kijk ik naar mijzelf en glimlach ik.. en zeg tegen mijzelf..

"Is het erg dat je even stuk gaat.. is het erg om even te huilen.. is het erg om er even aan toe te geven wat je voelt"

NEE

Dat is niet erg.. het is soms zo nodig om te voelen wat je voelt.. om er juist niet aan voorbij te gaan…

Want ik heb ook geleerd dat er in het voelen vaak bijzondere dingen gebeuren, dat God komt.. dmv muziek.. een stukje tekst.. stilte.. rust… ennn… dat deze gevoelens/emoties weer voorbij gaan..

En dan wordt ik stil en dankbaar dat ik God ken.. God die zoveel van ons houdt dat Hij Zijn Zoon Jezus naar deze aarde heeft gestuurd niet om het te veroordelen maar om het te redden… om ons hoop te brengen.. om ons te troosten.. om ons te omarmen… Hij die nooit loslaat.. hoe diep je ook geraakt wordt!

Bovenstaande lied kwam vanavond zo bij mij binnen.. ik werd tot tranen toe geroerd.. het bezingt zooo mijn verlangen… “De wereld wacht op een Wonder… Het hart verlangt naar een klein beetje hoop… Oh kom, oh kom Emmanuel” … mijn verlangen naar Hem.. mijn verlangen naar Vrede.. naar het Licht voor deze Wereld in nood.. naar dit Licht voor mijzelf.. naar dit Licht voor Jou!!

En… Hij is er en Hij komt (Spoedig)!!

Ik weet (gelukkig) diep van binnen dat het niet lang meer duurt voor Hij terug komt.. dat het einde nabij is.. de boze maakt nu veel kabaal.. hij weet dat zijn laatste uur is geslagen.. en een kat in het nauw maakt rare sprongen..

Soms………………………… Vind ik het jammer dat ik niet weet wanneer Hij precies komt..

Want als ik dat wist..

"Dan hing ik de avond er voor de slingers op.. dan hing ik de vlag uit.. dan zette ik de muziek op 10... dan bakte ik de lekkerste taart...  dan nodigde ik al mijn familie en vrienden uit om er bij te zijn.. en dit ik mijn feestelijkste jurk aan.. bezocht ik de kapper.. zodat ik er op mijn mooist uit zou zien.. net zoals ik op mijn eigen bruiloft was 6 jaar geleden"

Realiteit is dat we het niet weten.. maar dat God wel in de bijbel zegt dat we er elk moment klaar voor moeten zijn.. dat Hij komt als een dief in de nacht..

Ik kan met heel mijn hart zeggen dat ik er klaar voor ben.. liever vandaag dan morgen!

Ben jij er ook klaar voor??

Ik hoop en bid dat jij hier ook AMEN op kunt zeggen..

Be Blessed!!

Houd vol… Ik ben met je!


Momenteel gaan er op Facebook meerder challenge rond.. sommigen zijn leuk, anderen minder leuk.. sommigen zijn een uitdaging en sommigen is gewoon om even je zinnen te verzetten.. al met al… het is een leuk tijdverdrijf..

Totdat ik vanmorgen deze challange te zien kreeg en ik vond het een hele mooie!

Ze deelde de challange.. om vandaag een Bijbeltekst te delen die je vandaag aansprak en te vertellen waarom!

Wat is het trouwens geweldig om te zien en te ervaren hoe de wereld zich ontpopt, zoals Hij het heeft bedoelt!

Niet IK maar SAMEN!!

En je begrijpt uiteraard dat ik hier graag aan mee doe!!

Onderstaande tekst kwam in mij op na dat ik vanmorgen de dienst had gekeken van onze eigen kerk en erachteraan een dienst van Opwekking..

"Ik gebied je dus: wees vastberaden en standvastig, laat je door niets weerhouden of ontmoedigen, want waar je ook gaat, de HEER, je God, staat je bij."

https://www.debijbel.nl/link/NL4mBPrJ

“Ik gebied je dus: wees vastberaden en standvastig, laat je door niets weerhouden of ontmoedigen, want waar je ook gaat, de HEER, je God, staat je bij.”

Bij beide diensten kreeg ik de bemoediging

“Houd vol!!”

Hier werd ik door geraakt… want dat zegt nogal wat in deze tijd om vol te houden… om door te gaan… en je niet te laten ontmoedigen..

Makkelijk?? Nee!!

Mogelijk?? Ja.. met Hem..

Ik kan het namelijk ook niet alleen.. als je het nieuws volgt dan kun je wel depressief en ontmoedigt raken.. het is alleen maar Corona.. en natuurlijk is het erg.. is het verschrikkelijk wat er gebeurt.. wereldwijd.. het verdriet en onmacht bij de mensen… maar ook de angst… de angst om er alleen voor komen te staan… hoe houd ik alle ballen in de lucht.. maar ook de angst om alleen te sterven als de corona jou in de greep heeft en de medici niks meer voor je kan doen.. en dan het eenzame gevoel wat uit die angst voortkomt…

Ik weet dat er ontzettend veel mensen bang zijn.. angst ervaren.. en sommige angsten zijn ook reëel…

Als je de beelden op tv ziet, uit Italië.. uit Spanje dan slaat de schrik je ook om het hart..

Dan valt echt letterlijk alles om je heen weg, dan sta je er alleen voor.. misschien nog een hand van een verpleegkundige..

Dit is een schrikbeeld van menig mens hier op aarde..

En dit raakt mij… ik weet hoe het voelt om zo verlaten te zijn.. en leef met al die mensen mee die dit mee moeten maken.. dan huilt mijn hart en roep ik Jezus aan… “Ontferm U Heer over al deze mensen”...

Verlaten zijn is in mijn ogen een van de ergste trauma’s die iemand mee kan maken… wij zijn namelijk niet gemaakt om verlaten te worden.. om alleen over te blijven.. Toen Hij de wereld schiep, schiep Hij ook twee mensen om elkaar tot hulp te zijn….

Wat is het trouwens geweldig om te zien en te ervaren hoe de wereld zich ontpopt, zoals Hij het heeft bedoelt!

Niet IK maar SAMEN!!

Het verlaten zijn heb ik helaas ook gekend, niet door een of ander naar virus maar door letterlijk opgesloten zijn.. meerdere keren… dat er niemand bij je kan komen.. waardoor echt letterlijk alles weg valt en je alleen met je zelf overblijft..

Heel lang heb ik geworsteld met deze angst, met deze verlatenheid.. en het eenzame gevoel wat daaruit voort komt.. en jaren heb ik die verlatenheid bij mij gedragen…

In die periode schoot het regelmatig door mijn hoofd dat ik mij een beetje kon indenken hoe Jezus zich heeft gevoeld… in deze periode richting Pasen denken we daar vaak aan..

Op dat moment gaf het mij geen troost.. ik werd er alleen maar verdrietiger van en begreep er niets van.. waar was Jezus dan??

Maar er is hoop…

Jezus….

Want in deze vreselijke angst/verlatenheid is er 1 Iemand die wel bij mij kon komen… die mijn geroep wel hoorde…

Jaren later heeft Hij mij laten zien door gebed dat Hij er wel degelijk was.. die bevestiging had ik zo nodig om deze trauma een plekje te kunnen geven…

We ervaren het niet altijd op het moment zelf…

Maar wat is die bevestiging voor mij van onschatbare waarde geweest, gewoon omdat ik van toen af aan wist dat Hij er altijd is… wat er ook gebeurt.. wat je ook mag overkomen..

Hij is er bij!!

Deze Jezus laat ons niet alleen staan als wij er om vragen.. Hij geeft wat wij nodig hebben… omdat Hij weet wat wij nodig hebben om door te kunnen gaan.. om vol te houden…

Hij hoort je wel degelijk als niemand je meer hoort.. Hij komt naast je zitten als je hem aanroept.. ook al ervaar je het niet.. laat het dan in je gedachten en hart dalen zodat het een zeker weten wordt!

Hij mag je wel vastpakken want het virus kan Hem niet raken!

Mijn omstandigheden waren niet direct veranderd, maar de verandering in mij zelf was begonnen…

Het is zo belangrijk vooral in deze tijd dat je zeker weet dat Jezus er altijd is.. dat Hij nooit van je zijde wijkt of kan wijken.. want Hij woont in jou hart als jij JA tegen Hem hebt gezegd..

Wat een enorme bemoediging om dit zeker te weten..

Nooit meer alleen.. ja ook als het doek valt..

Ik ben niet bang… want ik weet waar ik naar toe ga als mijn doek gaat vallen..

Natuurlijk hoop ik dat het doek nog lang niet valt… dat mij nog meer dagen zijn gegeven om er te zijn voor een ander.. ik zelf heb het gevoel dat mijn leven pas is begonnen…

Maar valt mijn doek dan weet ik ook dat het goed is.. want mijn God heeft het beste met mij voor.. en ook met jou… want tegelijk weet ik dat Hij dan ook weer zorgt voor de ander…

Natuurlijk zal ook ik door een worsteling moeten, vooral om de mensen die mij dierbaar zijn en die ik achter moet laten.. maar die laat ik achter in de wetenschap dat er een God is die voor hen zorgt..

Want ik ken een liefdevolle God, niet een God van angst, niet een God die ziekte geeft.. nee ik ken een God die van ons houd en voor ons zorgt als wij ons door Hem willen laten verzorgen!

Mijn gedachten gaan uit naar al die mensen die in angst leven.. die verlatenheid kennen… en die eenzaam en alleen sterven…

Ik bid voor de mensen die nu in doodsangst, of moederziel alleen in een ziekenhuis liggen, of de ouderen en jongeren die in een verpleeghuis verblijven zonder dat ze bezoek mogen ontvangen, de mensen met een beperking die er niks van snappen wat er gebeurt en zich daardoor zo verlaten voelen.. voor de kinderen die in een onveilige situatie leven, voor de relaties die onder spanning komen te staan, voor relaties waar het ook onveilig is, dat Jezus in genade zich ontfermt over jou!!

Dat Hij zichzelf gaat openbaren aan jou als jij deze Jezus ook wilt leren kennen, of dat je Hem gekend hebt… maar ook als je Hem wel kent…

Hij staat met open armen op een ieder te wachten.. wie of wat je ook bent!!

Hij wacht geduldig op jou..

Johannes 3:16 Want God had de wereld zo lief dat hij zijn enige Zoon heeft gegeven, opdat iedereen die in hem gelooft niet verloren gaat, maar eeuwig leven heeft.

https://www.debijbel.nl/link/nJzzgO1J

Af en toe trekt Hij wel eens aan je jasje, want Hij houd zoveel van jou dat Hij niks liever wil dan dat jij bij Hem komt schuilen.

Ik hoop dat voor jou deze tekst, die mij vandaag zo bemoedigt heeft, ook jou mag gaan bemoedigen, waardoor wij het samen gaan volhouden en wij ons niet laten ontmoedigen… wat wij ook nog voor de kiezen gaan krijgen!

Hij is erbij!!

En stel dat het doet valt.. wees dan niet bang.. het is nooit te laat om Ja tegen Jezus te zeggen.. Hij wacht…

Als je Hem kent dan wordt sterven winst!!

Be Blessed… en pas goed op elkaar!

Niet IK maar SAMEN met HEM!!

In de storm….


Als jij je alleen voelt op dit moment en dat zijn er velen vanwege Corona…
Luister dan naar dit nummer en visualiseer je zelf, als de baby die zij in haar armen houdt en waar ze mee danst!


Zo mag je weten/voelen dat Hij ook jou op deze manier vasthoudt.. gedrukt aan Zijn Hart..  ook als je nu alleen bent of voelt!


Ik bid dat je Gods armen daadwerkelijk om je heen mag gaan voelen!
Hij houdt je vast… altijd!!! Ook in de storm!
Wat een bemoediging!

Je krijgt en ervaart rust als je in contact blijft met Hem!! Op wat voor manier dan ook!

Ik hoorde vanmiddag een preek van Michelle Dusseldorp over Rust in de storm.. Hoe toepasselijk..

Ze verteld over de discipelen in de boot tijdens een zware storm waarin Jezus gewoon sliep! Hij sliep omdat hij vertrouwen had in Zijn vader, Hij was op een goede manier gehecht aan Zijn vader waardoor Hij het volste vertrouwen had dat Hem niks kon gebeuren… Zijn vader had alles onder controle!

Wat een vertrouwen…

Weet je.. ik heb er zelf ook last van.. hechtingsproblemen.. vindt het Engelse woord mooier Disconnecting.

En als je al disconnecting hebt met de ander door je verleden, of wat je hebt meegemaakt.. is het extra moeilijk om hier mee te dealen.. de huidige situatie triggert enorm mijn gevoelige plek!

Ik ben onrustig en ben mijn ritme kwijt omdat ik ineen keer niet meer in “contact” ben met de ander..

Ik was juist bezig om mij aan anderen op een gezonde manier te hechten en ineens staat dat abrupt stil!

Ik kan de ander niet op zoeken omdat ik ziek ben.. dus werken zit er ook niet.. nu is mijn werk ook stopgezet.. dagbesteding en present.. Wat erg verdrietig is voor al die mensen die juist dagbesteding zo nodig hebben vanwege hun ziekzijn en ter ontlasting van de mantelzorg(s)

Wat een druk valt er nu op de thuis situatie.. op de mantelzorger..

Als het systeem (thuissituatie) op wat voor manier dan ook ontwricht is, is de situatie op dit moment killing!

Je hebt het gevoel of val je in een diep zwart gat.. nu zou je zeggen.. je hebt zo lang te dealen gehad met je gezondheid waardoor je veel thuis zat.. en weinig sociale contacten had.. dan weet je toch wat het is??

Klopt en dat is ook mijn trigger… ik ben/was juist bezig om mij hier aan te ontworstelen.. gezonde contacten opdoen.. weer op een gezonde manier hechten aan de mensen… wat echt zo gezond is maar ook een basis geeft.. weer een basis van vertrouwen in je medemens!!

En dan nu dit… pff wat merk ik dat ik dat pittig vindt…

En dan merk je als alles om je heen weg valt.. bijna letterlijk… dan blijft er één iemand over en dat is Jezus, God de Vader!

Hoe belangrijk is dan dat je goed gehecht ben aan deze Vader… een Vader die er altijd is en blijft, onwankelbaar.. Wat een troost..

En dan merk ik.. doordat ik Hem bewust blijf opzoeken.. mijn anker in Hem is en ik daadwerkelijk gehecht ben in mijn Vader.. dat mijn Vertrouwen blindelings op Hem is.. soms heb je die bevestiging even nodig.

Niet naïef vertrouwen dat mij niks zal overkomen.. want dat kan gebeuren.. ook ik kan nog erger ziek worden.. of erger mijn man kan geveld worden.. dit omdat hij met zwakke longen erg kwetsbaar is…

Maar mijn vertrouwen is gebaseerd dat ook in deze storm Hij mij nooit alleen laat!

Ik hoop en bid voor jou dat jij dezelfde hechting mag gaan ervaren in deze God!

Zodat jij ook midden in de storm weet dat jou hoop.. jou anker en jou zekerheid en Vertrouwen in Hem is.

Zodat je zeker mag weten dat wat er ook gebeurt Hij jou nooit maar dan ook nooit alleen laat!

Ook al is het nog hard werken om in connecting te blijven met de ander… mijn connecting met Hem staat als een rots! Onwankelbaar!