Biddag


Heer,
In deze tijd, waarin we met z’n allen zoveel geduld moeten opbrengen,
bidden wij om uw brood
zodat wij dat kunnen uitdelen aan mensen die zich al lange tijd zo leeg voelen
bidden wij om uw water
voor degenen die zich uitgeput voelen door de crisis
bidden wij om opvang
van de jongeren die in deze tijd vervreemd van zichzelf en anderen raken
bidden wij om een arm om de schouder
voor de mensen die zich eenzaam en depressief voelen
door de kilte die al zo lang heerst
bidden wij om aandacht en zorg
voor de zieken die door het virus getroffen zijn
bidden wij om liefde
voor hen die zich door de lockdown opgesloten voelen in zichzelf
bidden wij om troost
voor de mensen die hun geliefden verloren door het virus
en hen moesten begraven
Christus ontferm u
Amen

Geschreven door ds. Gonja van ’t Kruis
Nieuwveen

Twee handen….


Onderstaand verhaal kreeg ik toegestuurd van een lieve vriendin… een prachitg verhaal.. en wat een bemoedigend verhaal juist in deze tijd!

Een tijd waarin verdriet en zegeningen hand in hand gaan…

Mensen die geliefden verliezen door het Coronavirus, mensen die hun naasten niet meer op kunnen zoeken vanwege de social distance… onzekerheid in werk, financien.. enz enz handen vol verdriet.

Maar ook zul je vast je zegeningen ook kunnen tellen.. zegeningen om dankbaar voor te zijn.. zegeningen uit de “Goede” tijden..

Misschien moet je even denken.. even zoeken om ze naar boven te krijgen…. juist tijdens deze heftige verdrietige onzekere tijden…

Toch wil ik je aansporen om het te gaan doen… want het helpt vaak om het verdriet te verzachten zoals deze oude mevrouw in al haar wijsheid haar arts vertelde!

Twee handen….

Een oude vrouw komt bij de dokter en zegt: Ik heb één hand vol klachten.
Zal ik ze eens opnoemen?
Laat maar eens horen zei de dokter.

De eerste vinger zijn mijn verloren ouders.
De tweede zijn mijn lichamelijke klachten.
De derde vinger, dat ik zo weinig meer kan doen.
De vierde, dat ik me soms zo eenzaam voel.
De vijfde vinger, dat er om me heen zoveel bekenden weggevallen zijn.
Dat is inderdaad een hele hand vol, zegt de dokter.

Maar die andere hand dan? vraagt hij nieuwsgierig.
Dat zijn mijn zegeningen, wilt u die ook horen? vraagt ze.
Graag, zegt de arts.

De eerste vinger, dat ik elke dag voldoende te eten heb.
De tweede, dat mijn huisje in de winter lekker warm is.
De derde, dat er mensen om mij heen zijn die me helpen.
De vierde, dat ik de laatste tijd gespaard ben van nog meer ziekten en pijn.
De vijfde vinger, dat ik voldoende geld heb om mijn rekeningen te betalen.

De dokter kijkt naar beide handen. De vrouw kijkt hem aan en zegt: Hier zijn twee handen die verdriet hebben gedragen, tranen gedroogd en wel eens tot vuisten zijn gebald. Ook twee handen die weten wat leven is.

En weet u dat ik nu zo mooi vindt, wat er gebeurt als ik mijn handen vouw tot een gebed? Neen,” zegt de dokter.

Als ik bid, gebeurt er iets met mijn handen. Dan gaat mijn hand met de zegeningen naar mijn hand met het verdriet. Dan vouw ik de vingers in elkaar en dan komen de moeilijke dingen tussen de zegeningen in. En de zegeningen houden die narigheid in mijn leven tegen. Biddend breng ik mijn verdriet bij God.

Daarna tel ik de zegeningen.

Weet je, ik ben dankbaar dat ik twee handen heb, ze houden elkaar in evenwicht. Ze houden mij in evenwicht en zo is mijn leven ook minder zwaar.

De dokter knikt instemmend, vouwt de vingers van de ene hand tussen de vingers van zijn andere hand en blijft verzonken in zijn eigen gedachten zitten.

Bron onbekend

Wees altijd blij in de Heer! Ik zeg het nóg een keer: wees blij! Laat alle mensen zien dat jullie vriendelijk zijn. De Heer is dicht bij jullie. Maak je nergens zorgen over, maar vertel in gebed aan God wat je nodig hebt. Dank Hem ook voor alles. Dan zal de vrede van God, die wij met geen mogelijkheid kunnen begrijpen, jullie hart en jullie gedachten beschermen in Jezus Christus.
http://FILIPPENZEN 4:4-7 BB https://my.bible.com/nl/bible/1276/PHP.4.4-7.BB

Ik hoop en bid dat ik je mocht bemoedigen met dit verhaal..

God keek genadig naar mij om
Hij greep mij vast voor ik verdronk
En zette mij weer op vaste grond
De Heer is mijn bevrijder

Ik weet hoe lang de nacht ook duurt
God helpt mij over elke muur
Ik zie al licht aan de horizon
De Heer is mijn bevrijder

Is er iemand als onze God
Die ons liefheeft en ons verlost
Hij heeft betaald voor ons allemaal
De Heer is mijn bevrijder

Op Hem alleen rust mijn geloof
Hij brengt tot bloei wat Hij belooft
De winter wijkt en de lente komt
De Heer is mijn bevrijder

Ook als het wachten moeilijk is
Ook als ik treur om wie ik mis
Zijn liefde draagt mij door alles heen
De Heer is mijn bevrijder

Is er iemand als onze God
Die ons liefheeft en ons verlost
Hij heeft betaald voor ons allemaal
De Heer is mijn bevrijder

Hij draagt mij tot mijn de laatste dag
Laat mij niet achter in het graf
Hij wekt mij op en roept mij naar huis
De Heer is mijn bevrijder

Is er iemand als onze God
Die ons liefheeft en ons verlost
Hij heeft betaald voor ons allemaal
De Heer is mijn bevrijder

Alle eer aan God de Vader
Alle eer aan God de Zoon
Alle eer aan God de trooster
De Heer is mijn bevrijder

Alle eer aan God de Vader
Alle eer aan God de Zoon
Alle eer aan God de trooster
De Heer is mijn bevrijder
De Heer is mijn bevrijder
De Heer is mijn bevrijder

Bron: Musixmatch
Songwriters: Keith Getty

Be Blessed!

Onrust.. chaos en Bidden?


Vandaag is de dag van gebed vanwege het coronavirus…

Bidden is het mooiste bijzonderste middel om te communiceren met God!

Dit kan op vele manieren, zingen, praten, bijbellezen..

En God hoort jou, Hij is bewogen door wat er in de wereld op dit moment gebeurt..

Maar…

Soms is het lastig om te bidden, vooral als je in een chaotische stressvolle situatie zit, of als je je leeg voelt omdat alles overstroomt binnen in je…

De laatste dagen ben ik onrustig, kan mijn draai niet vinden en loop als een kip zonder kop door huis.. ben totaal mijn ritme kwijt… ondertussen kan ik ook zomaar beginnen te huilen van bewogenheid, van verdriet wat ik om mij heen zie gebeuren.. ik voel de pijn die de mensen voelen..

En af en toe moet ik mij echt even van alles afsluiten om bij mijzelf en God te blijven zodat ik niet overspoelt wordt..

Op die momenten zoek ik God en praat ik met Hem en geef ik Hem mijn pijn en verdriet in de wetenschap dat Hij er raad mee weet en voor ons zorgt..

Hij heeft de hele wereld in Zijn hand!

Ik vond op Internet bij Jezus.net deze uitleg over gebed en een hulplijn om te bidden en daardoor rust in jezelf te creëren en zo gericht op God te kunnen zijn

https://jezus.nl/hoe-kun-je-bidden/

Hij is onze toevlucht, ook in deze tijd..

En ja… men zegt nood leert bidden… En dat is zo… Maar dat is niet erg.. Hij wacht op je tot je bij Hem komt… En je zorgen bij Hem neerlegt zodat Hij je zorgen over kan nemen en voor oplossingen kan zorgen…

En Hij doet dat! Hij is een God die hoort en verhoort! Niet altijd zoals wij dat voor ogen hebben.. Hij heeft vaak een veel beter plan voor ons… Wat beter bij ons past dan dat wij zien!

Ik stel mijn vertrouwen op deze God!!

Jij ook???

Ik bid het je toe met de zegen uit numeri 6:24

‘Ik wens jullie toe dat de Heer met jullie zal zijn en jullie zal beschermen. Dat Hij goed voor jullie zal zijn en voor jullie zal zorgen. Dat Hij over jullie zal waken en jullie vrede zal geven.’
Numeri 6:24 BB

Het nummer wat ik vanmorgen kreeg toegestuurd vertaald bovenstaande tekst!

Be Blessed!!

Jesaja 43:19


Ja. Ik zal een weg in de woestijn maken, rivieren in de wildernis! Jesaja 43:19

Het is stil aan de overkant…


Ken je dat? Koortsig en dan warme en koude rillingen krijgen..

Op dit moment erg reëel voor ons allebei.. en dan daarbij benauwd niet kunnen slapen van het hoesten en elkaar daardoor wakker houden…

Althans ik heb daar nogal last van..

De wind die giert om het huis… al deze dingen brengen mij even tot stilstand…

Leuk… nee… bepaald niet… nodig???misschien wel even..

Na dat we verhuisd zijn ging het leven gewoon door in al zijn hectiek.. het mantelzorger voor mijn man met de nodige regelen en het opbouwen van mijn vrijwilligerswerk bij TMZ.. mijn andere werk bij Present als groepenbegeleider en alles wat maar nog meer voorbij komt…

Maar al een paar weken mis ik iets… en daar krijg ik best wel warm en koud van… de rillingen..

Het is namelijk erg stil aan de overkant!

Ik mis het contact met mijn Grote Vriend Jezus!

Jij… zul je denken misschien??

Ja ik….

Toch doe ik er alles aan om Hem te zoeken.. Hem te vinden… in mijn lezen (bijbel lezen).. plaatjes maken met teksten…

Hoe komt het dan toch dat het zo stil is aan de andere kant?

Heer waar bent U??

Ik heb een donkerbruin vermoeden waarom het zo stil is… omdat ik ook stil ben… Ik bid niet meer…

Ik kan niet meer bidden.. heb op moment geen woorden… Ja soms van de “schietgebedjes” noem ik het maar…

Het voelt alsof het stil en koud is in mijn hart..

Misschien herken jezelf ook wel van die perioden… dat God ver weg lijkt..

Een soort van woestijnperiode!

Gelukkig weet ik dat God er wel is… verstandelijk.. ook al voelt het niet zo..

Ja. Ik zal een weg in de woestijn maken, rivieren in de wildernis! Jesaja 43:18-19

Ik ben een gevoelsmens en wat vind ik het af en toe heerlijk om contact met God te hebben.. echt contact.. Hem te voelen en te ervaren..

Maar soms door je eigen omstandigheden… drukte van het leven… kun je dat even kwijt zijn..

Doe ik dan teveel??

Nee dat denk ik niet… Ik haal zoveel energie uit mijn vrijwilligerswerk.. ook kan ik hierdoor de thuis situatie ook beter aan omdat ik mijn oplaadpunten heb.. dat is goed!

Tegelijk weet ik ook dat God mij kent van binnen en van buiten… Hij heeft mij en jou gemaakt… Hij weet precies wat er in je omgaat en kent de verlangens van je hart..

Hij is er wel alleen voel ik het nu even niet..

Dat mag!! Toch??

Dit weten brengt mij gelijk een stuk ontspanning…

God is er want die blijft altijd dezelfde.. en wij mogen altijd terug keren.. Hij staat te wachten tot ik de woorden weer heb gevonden!

In de tussentijd mag ik zonder woorden God toch blijven zoeken.. in mijn lezen.. plaatjes maken..

In onze trouwtekst staat aan het einde Jeremia 29:14 dat als je met je hele hart God zoekt en “aanroept” zal Hij zich laten vinden!

Wat een bemoediging!

Blijf zoeken en Hij zal zich laten horen!! Wat een Genadig en Trouwe God hebben wij!

Be Blessed!

Rise up and Pray!


Rise up and Pray

1 Koningen 22:5



” En hij voegde eraan toe: ‘Vraag vandaag nog raad aan de HEER.'”
1 Koningen 22:5

Gods Liefde is genoeg


gedicht gods liefde is genoeg

Gods Liefde is genoeg

In al mijn gebeden

waarin ik telkens vroeg

 

Wist ik reeds het antwoord

Gods liefde is genoeg

 

Al gaat mijn pad niet over

rozen, Hij is steeds nabij

 

Daarom kan ik danken

God zorgt immers voor mij

 

In al mijn gebeden

vraag ik nu niet meer

 

Vertel God wat mij bezighoudt

elke dag en iedere keer

 

Want alles wat ik heb

is alles wat ik vroeg

 

Dat is een kind van Hem te zijn

ja echt Gods liefde is genoeg!

 

Gedicht Ans Bieleveld

Grenzeloos(e) Liefde


Heb mij zelf even de tijd gegund om even te bloggen.. ik doe het veel te weinig… ik weet het.. maar wat ik in mijn vorige blog ook al vertelde… het is lastig om in onze situatie aan je zelf te denken en echt tijd voor je zelf vrij te maken..

Alhoewel ik weet hoe belangrijk het is blijft het er vaak bij… ja ja…wat zeg je dit weer makkelijk… helaas weet ik maar al te goed waar de “kneep” zit…. de kneep van het “niet aardig voor mij zelf zijn”.. de kneep van “Niet goed voor mijzelf zorgen hierin” want goed voor jezelf zorgen is ook je grenzen aan kunnen geven..

Maar wat is het moeilijk om juist diep in je hart te kijken en bij je gevoel te komen… het is toch veel gemakkelijker om gewoon door te gaan met het patroon wat je altijd hebt gedaan..

En toch word je soms terug geworpen op jezelf.. door je omstandigheden.. door andere mensen die je de ogen openen.. of door God.. God is een Liefdevolle God die je omstandigheden gebruikt om er het beste voor jou uit te halen.. soms om je dingen te leren.

Maar AU!!! wat doet dat soms pijn… maar Hij zou God niet zijn om jou daar in bij te staan.. en zo staat Hij mij daarin bij en is Hij erbij in mijn pijn en omstandigheden.

Het vraagt echt lef en moed om diep in je hart te kijken.. om te ontdekken waarom dingen gaan zoals ze gaan.. en dan wordt je stil… en kijk je omhoog.. en roep je “Help Heer… ik wil zo graag anders waarom val ik weer in mijn oude patronen terug”..

En Hij antwoordt als jij roept!

Maar ach.. hoe makkelijk is het.. terug vallen in je oude patronen.. als omstandigheden je triggeren aan je verleden.. als er situaties zijn die je eerder hebt meegemaakt en het allerlei angsten en zorgen oproept.. het voelt nou eenmaal veilig om net zo te doen en net zo te reageren zoals je altijd heb gedaan..

Slik….

Toch was ik de laatste jaren heel erg bezig om het anders te doen.. was ik er alert op als ik reageerde vanuit mijn pijn.. en toch… in die pijnlijke momenten kom je erachter dat je maar mens bent en dat je oude patronen op de loer liggen.

Wat is het dan een “Zegen” dat God mensen op je pad brengt… God zei deze week tegen mij via die persoon.. “Het is jou eigenwaarde.. respect voor jezelf.. het houden van jezelf wat ontbreekt.. en wat er voor zorgt dat jij steeds je grenzen verder verlegt”… ik dacht eerst van nee hoor.. ik houdt wel van mij zelf..

En dan opeens is er een stemmetje in je.. ik noem het de Heilige Geest omdat die in mij woont.. die zachtjes zegt.. “denk er eens over na.. zit er niet een kern van waarheid in…”? en als je dan vraagt om Licht, om Wijsheid hierin dan geeft Hij je die.. en dan gaan langzaam je ogen open en moet je bekennen.. en moet je erkennen dat je altijd alert moet blijven en dat Liefde een werkwoord is… ook de liefde voor jezelf!

Waarom lukt het dan niet.. waarom val ik dan zo gauw weer terug in het gedrag van oude patronen?… (mijn oude patronen zijn wegcijferen en grenzeloosheid)

Soms kun je in omstandigheden terecht komen waardoor er heftige pijlen in je blauwe plekken schieten.. zo gebeurde dat de laatste tijd ook bij mij.. en dat is erg pijnlijk.. en scheurt oude wonden open.. je hebt je oude pijn verwerkt.. maar het blijven littekens en die littekens zijn kwetsbaar.. en als er dan pijlen in die littekens terecht komen dan is de kans groot dat je ook weer vanuit die pijn gaat reageren..

De littekens die zijn ontstaan kwam door gebrek aan liefde.. doordat ik veel liefde miste ging ik ontzettend mijn best doen om die liefde te verdienen.. en dat verdienen dacht ik te doen door mijzelf compleet weg te cijferen..  want als ik op alles maar ja en amen zei dan werd er misschien toch nog een beetje van mij gehouden en was iedereen tevreden.. als ik maar deed wat de ander vroeg dan werd ik misschien gezien.. ik werd grenzeloos.. en iedereen walste er overheen of maakte daar misbruik van.. want ik zei toch niks.

Het heeft heel wat jaren geduurd totdat er die ommekeer kwam.. toen begon mijn zoektocht, een zoektocht naar mijn eigenwaarde.. wie was ik en waar lagen mijn grenzen.. maar ook naar Liefde.. Liefde voor mijzelf… maar dat was een enorme worsteling want in eerste instantie schaamde ik mij en was ik tegelijk enorm boos op mijzelf.. wat was ik een slappeling.. dat ik zo over mij heen had laten walsen.. dat ik geen nee kon zeggen.. dat ik mijzelf zo had weggecijferd..

Wat was ik een enorme sufferd… t’is je eigen schuld dat je dit allemaal hebt meegemaakt.. toch logisch dat anderen daar misbruik van maken..

Met deze gevoelens worstelde ik enorm..

Ik wist dat God mij had vergeven maar nu moest ik mijzelf nog vergeven.. en na gesprekken en therapie kon ik op een gegeven moment mijzelf ook vergeven.. en langzaam aan krijg ik mijn eigenwaarde terug en leerde ik mijn grenzen ontdekken..

Ik ben al weer een paar jaar onderweg om te groeien daarin, maar ik merk dat ik nog steeds ontzettend kwetsbaar ben..  er hoeft maar iets te gebeuren en mijn littekens scheuren open.. mijn eigenwaarde wankelt.. en ga ik reageren vanuit mijn oude patronen..

Het heeft tijd nodig… iets wat je jaren kapot heeft gemaakt… heeft ook jaren nodig om te herstellen

Maar wat zat daar nou onder, dat ik zo kwetsbaar ben en mijn eigenwaarde zo wankel? Ik dacht na en bad er voor en op een morgen werd ik wakker en God opende mijn ogen.. letterlijk en figuurlijk… het was een diepgewortelde angst.. en angst is een slechte raadgever en komt absoluut niet van God!

Door deze diep gewortelde angst verleg ik steeds mijn grenzen..

Ik heb het al eens eerder verteld in een van mijn blogs.. deze diep gewortelde angst komt vanuit mijn Verlatingsangst.. en dan kom ik in mijn kwetsbare gebied.. want mijn ervaring in mijn verleden is, dat als ik mijn grens aangaf, mijn grenzen volledig werden genegeerd of ik raakte de mensen kwijt.. ik werd niet gezien.. ik werd simpelweg niet gerespecteerd om wie ik was en wie ik ben.. en van daaruit bouwde ik een patroon op van grenzeloos zijn..  meegaan en meebewegen en je zelf wegcijferen, dan raakte je tenminste niemand kwijt (dacht ik).. maar wat ik uit het oog verloor was dat ik mijzelf wel volledig kwijt raakte..

Ik ben al zo vaak met deze angst naar God gegaan.. en God heelt, maar soms duikt die angst ineens weer op.. en er is één iemand die dat weet.. die je zwakke plek kent en weet dat hij je daarop onderuit kan halen..

Doordat deze angst zo diep geworteld zit is die moeilijk uit te roeien.. maar God is Liefde en opende Liefdevol mijn ogen..

Hij zei: Ik ben bij je.. ik ga je helpen.. het zal je alleen maar verder brengen.. als jij jezelf respecteert (grenzen) zul je ook respect terug krijgen.. “stap uit de boot durf op water te lopen”….

Maar wat is jezelf respecteren, door te geloven dat je er mag zijn.. dat het oké is wie je bent.. prachtig mooi Uniek gemaakt.. maar dat het ook oké is dat jij bepaalde grenzen hebt.. grenzen die bij jou passen.. en die niet zo voor de ander hoeven zijn…

Als jij bijvoorbeeld minder energie hebt.. ligt jou grens ergens anders dan als je kerngezond bent.. en dat is niet erg.. jij bent Uniek!

Als je niet je eigen grenzen respecteert schiet je van hot naar her.. en vaar je geen vaste koers meer.. en voor je het weet ga je kopje onder..

Nu moet ik nieuwe ervaringen op doen.. maar wat is dat eng.. maar alleen door te doen zal ik nieuwe ervaringen op doen.. als ik niets doe zal er ook niets veranderen..

En gelukkig doe ik nieuwe ervaringen op, en stapje voor stapje geef ik mijn grenzen aan.. met vallen en opstaan.. maar zo is het leven.. al doende leert men en men is nooit te oud om te leren..

maar ik merk wel omdat het om diepe wonden gaat dat ik het niet alleen kan.. dat ik niet alleen deze angst kan overwinnen maar met Zijn hulp gaat het mij lukken..

Vanmorgen waren we naar de kerk.. en wat is God goed… God gaf mij een geweldige bemoediging…

De Preek vanmorgen ging over 1 Korinthiers 13….

De liefde

Al sprak ik de talen van alle mensen en die van de ​engelen​ – had ik de ​liefde​ niet, ik zou niet meer zijn dan een dreunende gong of een schelle ​cimbaalAl had ik de gave om te profeteren en doorgrondde ik alle geheimen, al bezat ik alle kennis en had ik het geloof dat bergen kan verplaatsen – had ik de ​liefde​ niet, ik zou niets zijn. Al verkocht ik mijn bezittingen omdat ik voedsel aan de armen wilde geven, al gaf ik mijn lichaam prijs en kon ik daar trots op zijn – had ik de ​liefde​ niet, het zou mij niet baten.

De ​liefde​ is geduldig en vol goedheid. De ​liefde​ kent geen afgunst, geen ijdel vertoon en geen zelfgenoegzaamheid. Ze is niet grof en niet zelfzuchtig, ze laat zich niet boos maken en rekent ​het kwaad​ niet aan, ze verheugt zich niet over het ​onrecht​ maar vindt vreugde in de waarheid. Alles verdraagt ze, alles gelooft ze, alles hoopt ze, in alles volhardt ze.

Dit hoofdstuk is zo bekend.. De bijbel is eigenlijk een grote schat.. en een rijke verrassende schat..  soms heb je een stukje al zo vaak gelezen.. maar steeds opnieuw haal je er weer nieuwe inzichten uit.. een onuitputtelijke bron!

Want hoe blijf je in die Liefde.. Hoe raak je steeds vol van die Liefde.. en het gaat dus niet alleen om Liefde voor een ander maar ook Liefde voor jezelf.. want er staat ook in de bijbel… Mattheus 22:37-38  ‘Heb de ​Heer, uw God, lief met heel uw ​hart​ en met heel uw ziel en met heel uw verstand. Dat is het grootste en eerste gebod. Het tweede is daaraan gelijk: heb uw naaste lief als uzelf. 

God gaf ons daar duidelijk een opdracht mee.. je kan dus niet aan de Liefde wat beschreven staat in Korinthiërs 13 voldoen als je niet van je zelf houdt!

Maar de spreker vertelde nog meer over deze liefde.. hoe blijf je ondanks je omstandigheden in die Liefde.. de Liefde voor de ander en de Liefde voor jezelf?

Door Hem uit te nodigen… Uit te nodigen in je leven.. want als je Jezus aanvaardt in je leven, komt daarmee de Heilige Geest in je hart wonen en daarmee ook Zijn Liefde.. maar die liefde moet wel blijven stromen.. want als je uitdeelt maar niet bijtankt dan raakt het op een gegeven moment op.. dus om in die Liefde te kunnen blijven delen heb je ook nodig dat je steeds weer bijtankt en dat doe je door te blijven drinken uit Gods onuitputtelijke bron.. en die bron is er in vele opzichten.. Zijn Woord (bijbel).. een relatie (bidden) met God hebben.. en je broers en zussen opzoeken om elkaar te bemoedigen en op te bouwen!

En als je zo je Liefde blijft aanvullen kun je blijven volharden in je omstandigheden en zal die Liefde uiteindelijk winnen van je angsten!

Je mag er zijn!

Be Blessed!

 

Gebed


Gebed

Aan het begin van deze nieuwe dag, Heer, kom ik bij U om U te vragen om vrede, wijsheid en kracht.

Ik wil de wereld vandaag bekijken zoals U de wereld ziet.

Help mij om alleen het goede in ieder persoon te zien.

Bescherm mijn oren tegen laster en bescherm mijn mond tegen het spreken ervan.

Ik wil alleen gezegende gedachten in mijn hoofd hebben.

Ik bid dat ik zo gastvrij en vol vreugde ben dat iedereen die mij ontmoet Uw aanwezigheid voelt en dat ik U, Heer, vandaag aan anderen mag laten zien.

Amen

1 Kronieken 16:11


1 Kronieken 16 vers 11

Zoek de HERE, ja, zoek Zijn kracht. Zoek onvermoeid Zijn tegenwoordigheid.

 

1 Kronieken 16:11

“Als mijn muren vallen” deel 2


Jou afwijzing van God

De eerste muur is de muur van jou afwijzing van God

Als we heel ver terug gaan naar het begin van deze wereld vinden we waar de afwijzing naar God begonnen is.. deze is begonnen bij Adam en Eva.. Adam en Eva werden verleid door de slang en geloofden in de leugen, hiermee wezen ze Gods waarheid af.. de waarheid hoe God hun zag…

Satan spiegelde Adam en Eva ook een waarheid voor maar dat was een waarheid van list en bedrog… als je van die boom eet dan wordt je net als God… als je van die boom eet dan ben je iemand… terwijl ze juist in het paradijs een vertrouwelijke intieme band hadden met God.. er was geen schaamte, geen angst… maar toen ze in de leugen gingen geloven kwam juist de Angst en ook de Schaamte want ze gingen zich direct verstoppen..

Maar de afwijzing begon bij Adam en Eva en daarmee is het ook verweven in ons leven, en hebben wij ook last van de gevolgen zoals onderstaand rijtje..

  • Schaamte,
  • Angst,
  • Schuld,
  • Wantrouwen
  • Afwijzing.. daarom is afwijzing een erfzonde..

Maar hoe wijzen wij God dan hierin af.. wij zijn van nature een zondig mens en leven met verkeerde denkpatronen… erin gesleten door gebeurtenissen, situaties van afwijzing…. waardoor verkeerde denkpatronen ontstaan..

Denkpatronen van negatieve verwachtingen, bepaalde gewoonten, regels en beloften die je jezelf hebt opgelegd, Overtuigingen… Bitterheid.. Wrok en Onvergevingsgezindheid.. en dat zijn geen gedachten of denkpatronen die van God zijn.

Doordat je deze dingen toelaat of in gelooft wijs je God af.

Maar wat wijzen wij dan van God af…

  • Zijn Soevereiniteit
  • Zijn Liefde
  • Zijn Verzoening
  • Zijn gerechtigheid
  • Zijn oordeel

Misschien herken je wel een paar van die dingen… als je erg veel last hebt van wrok dan wij je Gods liefde af.. heb je moeite met vergeven dan wijs je Gods verzoening af en vul zelf maar in…

Het puntje Oordeel is ook een pijnlijke.. hoe vaak hebben wij niet ons oordeel klaar over iets.. vaak ook nog over situaties waar wij niet eens de hoed en de rand van weten… of over wat je is aangedaan of over een bepaalde situatie waarin je bent afgewezen… wij weten vaak heel snel de vinger op de zere plek te leggen, over het aandeel van de ander in die situatie, maar durf je ook eerst naar je zelf te kijken? Wat jou aandeel hierin is?

In Mattheüs 7:1-2 staat een tekst wat verwoord hoe wij God afwijzen als wij oordelen over een ander of situatie…

Oordeel niet, opdat er niet over jullie geoordeeld wordt. Want op grond van het oordeel dat je velt, zal er over je geoordeeld worden, en met de maat waarmee je meet, zal jou de maat genomen worden.

Dit eerste stukje onderwijs kwam ontzettend bij mij binnen… dit was mijn eerste Eye opener van de cursus… Afwijzing oké… genoeg ervaring…

MAAR IK WIJS GOD NIET AF!

En toch…. gaandeweg kwam ik er achter dat ik God wel degelijk afwees… AU…. dat was pijnlijk…. een golf van Schuldig voelen ging door mij heen…. hoe kan dat nou.. Ik heb Hem zo lief… dan kan ik Hem toch niet afwijzen…

En toch deed ik het… een van de pijnpunten die bij mij boven kwam was dat ik steeds Gods gedachten in twijfel trok… dat ik eigenlijk niet geloof welke geweldige gedachten Hij over mij heeft.. en doordat ik dat niet kan of durf te geloven.. geloof ik mijn eigen gedachten patroon wat gevormd is door leugens die ontstaan zijn in de situaties die ik meegemaakt heb.. het gevolg is dat ik last krijg van minderwaardigheidsgevoelens.

Doordat ik Zijn woorden niet geloof maar mijn minderwaardigheidsgevoelens wel… wijs ik Hem af… ik deed dus hetzelfde wat Adam en Eva in het paradijs deden.. luisteren naar de leugens…. en leugens komen altijd van satan.. want God is Waarheid en zo wees ik Gods Liefde af..

Natuurlijk had dit alles een oorzaak… mijn gedachten patroon komt ergens vandaan… maar het keurt mijn afwijzing naar God niet goed… Je kan ergens door gevormd zijn, er kunnen jou vreselijke dingen zijn aangedaan… maar hoe jij daar mee omgaat is nog altijd jou verantwoordelijkheid…

Maar hoe overwin ik mijn afwijzing dan? Hoe verzoen ik mij weer met God.. Want gelukkig kan dit.. bij God is er altijd een weg weer terug.. God zij dank!

Wij zijn gevangenen van onze eigen gedachten en wij kunnen onszelf niet bevrijden en hebben daar God voor nodig… Alleen God kan jou je ware identiteit terug geven waardoor je weer de dochter/zoon wordt die je bent.

Eigenlijk is het heel eenvoudig… Gods aanbod van verzoening aanvaarden… dat betekend dat je erkent dat jij je hebt afgewend van God, dat jij God hebt afgewezen.

Als we dat doen dan slaat God een bres in je muur…

5250a99049cb726e897fdb10750fdcd8

Maar je kunt alleen uit deze gevangenis komen als je Zijn hand pakt, als jij je omkeert.. Maar Hij begint pas als jij daar toestemming voor geeft… Hij geeft ons zelf steeds de keuze.. God is een God van Liefde.. God dwingt ons niet… Hij spoort ons wel Liefdevol aan. En dan komt er verzoening met God en kan er een vertrouwensrelatie opgebouwd worden…

Dan leren we Gods Vaderhart kennen en worden we weer Zijn dochter/Zoon.. het vraagt wel een daad van ons.. als wij ons met God verzoenen moeten wij ook onze positie innemen.. door de verzoening komt de Heilige Geest met kracht in ons en kunnen wij de gebieden ingaan en gaan opruimen… en dan kan God komen met zijn herstelplan om de nieuwe opgeruimde gebieden weer te vullen met Zijn Acceptatie en Liefde…

Gaat dit dan allemaal zo makkelijk? mijn ervaring is NEE.. dit alles is niet makkelijk… wij vallen zo gauw terug in ons gedachten patroon.. die leugens zijn ons zo eigen geworden… we hebben er zolang in gelooft… en satan weet dit en valt jou daar dan ook in aan… hij komt met gebeurtenissen die negatieve emoties veroorzaken waardoor jou nieuwe gedachten over jezelf gaan wankelen… het is belangrijk om voortdurend die leugens te bestrijden… maar dat gaat alleen als je de toegangspoorten van die leugens herkend..

We leven in een wereld waar er veel van je wordt verwacht… we proberen ook te leven naar de maatstaven van de wereld.. we moeten er goed uitzien… je moet veel kunnen en je moet het snel kunnen leren.. allemaal dingen waar wij heel vaak niet aan kunnen voldoen… en dan krijg je al gauw dat je denkt.. zie je wel dat kan ik niet.. nu faal ik alweer… ik zie er niet uit.. ik ben te dik, te dun, te grote voeten, een grote neus, grote oren… ik ben veel te klein en vul zelf maar verder in… allemaal dingen waardoor je niet aan de verwachtingen van deze wereld kan voldoen.. en wat heb ik hier een last van gehad… hoe vaak ik mij wel niet in allerlei bochten heb gewurmd om aan het ideaalbeeld van deze wereld te voldoen… want anders…. ik was soms net een kameleon… in elke situatie kreeg ik de kleur die bij die situatie paste… herkenbaar??

Het is hard werken om je nieuwe identiteit eigen te maken… om je oude patronen om te vormen tot nieuwe patronen.. het geloof in je oude patronen heeft jaren geduurd dus dan zou het logischer wijs ook jaren duren om die oude patronen om te zetten in nieuwe… toch??

Gelukkig is geduld mijn sterkste kant… (niet dus)

Omdat het heel veel energie kost om dit je eigen te maken… omdat het heel veel geduld vergt en doorzettingsvermogen moeten wij des te vriendelijker zijn voor onszelf…

pff… vriendelijk zijn voor jezelf… wat is dat moeilijk… vaak is mijn oordeel naar mijzelf toe keihard… ik ben voor mij zelf vaak niet zo lief dan dat ik voor anderen om mij heen ben… dit heeft (weet ik) te maken zelfacceptatie… geloven dat ik er wel mag zijn… gedachten die God over mij heeft.

Ook is het belangrijk dat wij dicht bij God blijven.. dat wij met God wandelen in dit leven… zij aan zij.. met Hem in relatie leven.. en krijg ik bevestiging en bemoediging van Hem door te praten met God (bidden) en door de bijbel te lezen… en hierdoor kan ik steeds meer het oude loslaten en de nieuwe waarheid aannemen…

Je hebt hier niet alleen God bij nodig maar ook andere mensen… ik geloof niet dat alleen bevestigd worden door God genoeg is… wij zijn mensen en hebben daarnaast ook de lijfelijke bevestiging en bemoediging nodig van onze vrienden en familie.. hier kunnen we niet zonder in dit leven. Anders had God ons wel alleen op de wereld gezet.. maar Hij wist dat wij andere mensen nodig hadden..

In Genesis 2:18-23 staat dat God, de HEER, dacht: Het is niet goed dat de mens alleen is, ik zal een helper voor hem maken die bij hem past. Toen vormde hij uit aarde alle in het wild levende dieren en alle vogels, en hij bracht die bij de mens om te zien welke namen de mens ze zou geven: zoals hij elk levend wezen zou noemen, zo zou het heten. De mens gaf namen aan al het vee, aan alle vogels en alle wilde dieren, maar hij vond geen helper die bij hem paste. Toen liet God, de HEER, de mens in een diepe slaap vallen, en terwijl de mens sliep nam hij een van zijn ribben weg; hij vulde die plaats weer met vlees. Uit de rib die hij bij de mens had weggenomen, bouwde God, de HEER, een vrouw en hij bracht haar bij de mens. Toen riep de mens uit:

‘Eindelijk een gelijk aan mij, mijn eigen gebeente, mijn eigen vlees, een die zal heten: vrouw, één uit een man gebouwd.’

Doordat we bevestigd en bemoedigd worden hierin worden we steeds sterker… waardoor je het ook steeds meer eigen kunt maken..

Je mag geloven dat Zijn opstandingskracht in jou zit… dezelfde opstandingskracht die Jezus bezat waarmee hij na drie dagen weer is opgestaan zit ook in jou… als jij je leven aan deze Jezus hebt overgegeven, als je gelooft dat Hij voor jou is gestorven, dat Hij al jou gebrokenheid op zich heeft genomen… en dat Hij ook weer is opgestaan dan mag jij ook opstaan in deze opstandingskracht, en dan mag je Vertrouwen dat God jou gaat helpen om steeds meer jou nieuwe identiteit eigen te maken..

Stap uit in Geloof

Doordat ik uitstap in geloof hoef ik mij niet meer te schamen, hoef ik niet meer bang te zijn.. mag ik mij door God gerechtvaardigd voelen.. en in Job 36:7 staat

Hij beschermt wie rechtvaardig is, maakt hem machtig als een koning en geeft hem aanzien voor altijd.

Wauw… wie zullen wij dan nog vrezen… als wij als rechtvaardigen beschermt worden door God… als Hij ons machtig maakt als een koning.. en als Hij zegt dat wij aanzien hebben voor altijd… hoe kunnen wij dan nog steeds geloven in die leugens van minderwaardigheid? Afwijzing? Angst? Schuld? Schaamte? Wantrouwen? enz.. enz..

Afwijzing heeft ongelofelijk veel invloed in ons leven… op een ontzettende negatieve manier… maar dit probleem heeft Jezus voor ons aan het kruis gedragen… In Jezus Christus ontmoet je de genade van God… Hij rekent ons dit alles niet meer aan… omdat Jezus zijn leven heeft gegeven voor jou, ziet God jou niet meer staan maar ziet Hij zijn Zoon Jezus voor jou staan.. en wordt hij blij… Hij vind Grote Vreugde in ons zoals het zo mooi in de bijbel staat…

Hoe weten we dan dat Jezus de afwijzing van ons aan het kruis heeft gedragen? Omdat de Here Jezus niet alleen werd afgewezen door mensen, maar aan het kruis riep Hij

“Mijn God, Mijn God waarom hebt U Mij verlaten?”

Dit was de diepste afwijzing die Hij kon ervaren… de omwisseling van het kruis betekent: Hij droeg mijn afwijzing.. Ik ben aangenomen in de Geliefde: Jezus!

En als we deze genade aanvaarden dan worden de kenmerken van een leven met God zichtbaar… dan komt er Vrede, Aanvaarding, en Blijdschap!

Wat heb ik dit nadat ik de keuze maakte om dit te aanvaarden gemerkt… maar wat ging er een strijd aan vooraf… een strijd in mijn denken… in mijn gedachten patronen.

Doordat in mijn leven deze minderwaardigheidsgevoelens en leugens waren bevestigd ging ik er ook naar handelen.. je handelt namelijk naar wat je over je zelf denkt.

Bijvoorbeeld:

  • Je durft niet op de voorgrond te gaan staan, want wie ben jij nou..
  • Je durft jezelf niet ergens voor aan te bieden, want voor jou 10 anderen
  • Je durft je mening niet te zeggen, want die zal toch wel niet goed zijn…
  • Je durft niet voor je zelf op te komen want die ander is toch veel meer waard.. jij bent toch maar…

Hierdoor zul je ook altijd op de laatste plaats komen, en zullen anderen je nooit gaan waarderen om wie jij bent, om wat jij denkt… omdat zij waarschijnlijk zullen denken dat jij ook geen aandacht wilt, dat jij ook niet op de voorgrond wilt.. dus uiteindelijk roep je die negativiteit ook weer over je zelf heen en kom je in een vicieuze cirkel terecht..

Ik moest gaan ontdekken wat dan die waarheid is.. wie ben ik.. wat zegt Jezus over wie ik ben… dit was en is voor mij een ontdekkingstocht… en ontdek ik stapje voor stapje… en toen ik deze waarheid ging aannemen en geloven… toen ging er een wereld voor mij open…

Geloven is één… maar het ook daadwerkelijk aannemen en er in gaan staan, dus ook doen… is een tweede…

De eerste stap naar herstel van mijn minderwaardigheidsgevoelens, was belijden.. belijden dat het leugens zijn, belijden dat ik in een leugen had geloofd.. belijden dat ik God tekort had gedaan..

EN DE EERSTE MUUR VAN AFWIJZING IS OM!!!!

Tijdens dit proces heeft er bij mij een wonder plaats gevonden, want hierdoor wordt ik steeds meer de Geliefde dochter zoals God mij heeft bedoeld en kom ik volledig tot mijn recht als de persoon waarom ik op deze aarde bent gezet.. waarom ik ben geboren.

Niet wat ik denk of voel bepaalt mijn identiteit in Christus maar wat Jezus voor mij heeft gedaan aan dat Kruishout…

Webiste Gods Ruil

En dan mag ik gaan ervaren en beleven wie ik ben!

Een Geliefde Dochter van de Allerhoogste!!!

Wat waardevol om daar achter te komen… en dan kom je uiteindelijk op de bestemming die God voor je heeft bedoelt…

Ben jij daar al achter?

Eindelijk (H)erkenning van mijn misdiagnoses


Stil…..

Ja ik ben stil… ik ben eigenlijk nog steeds verbaasd en verwonderd… verbaasd en verwonderd dat het nu eindelijk erkend wordt, bevestigd wordt van mijn vele missdiagnoses gekregen in de psychiatrie..

Iedereen die mij een beetje volgt en mijn blogs lezen weten dat ik al heel lang strijd tegen mijn verleden… tegen mijn misdiagnose… dat artsen mij bij de eerste kennismaking al in een bepaald hokje hebben gestopt en direct al hun oordeel klaar hebben..

Nu daar is bij deze (hopelijk) voorgoed een einde aan gekomen… ik zeg hopelijk want nu is de strijd nog om al mijn dossiers wat bij vele ziekenhuizen ligt te laten veranderen of te laten verwijderen, maar ik ben een stapje dichterbij..

Ik ben zo BLIJ en DANKBAAR… eindelijk ERKENNING!!

Al vijf jaar ben ik aan het strijden voor erkenning dat mijn psychiatrische diagnoses niet kloppen… dat men er enorm naast heeft gezeten…. dat al die verkeerd gestelde diagnoses nu eens verdwijnen en voor goed overboord worden gegooid.. maar wat was het een strijd… heb het vaak zelf geprobeerd bij verschillende artsen, als ik naar het ziekenhuis moest voor een lichamelijk probleem verdedigde ik mijzelf door voortdurend uit te leggen dat die diagnoses absoluut niet klopten.. maar dat was vechten tegen een systeem waar ik het nooit van zou kunnen winnen.

Al vrij gauw kwam ik er achter dat ik bij een psychiater moest zijn… deze specialist kon het veranderen… maar het was niet makkelijk om een psychiater te vinden die het goed kon beoordelen… omdat

  1. Ik niet serieus werd genomen door al die diagnoses die met dikke rode letters bovenaan op mijn dossier staan
  2. Dat artsen al een oordeel klaar hebben voordat ze mij gezien hebben…
  3. Dat artsen niet toe willen geven als ze het verkeerd ingeschat hebben.

Ik ben in mijn psychiatrisch verleden door verschillende psychiaters behandeld helaas (mis) behandeld.. dus ik dacht: “Ik moet eigenlijk terug naar de psychiater die vanaf het begin in MIJ geloofde.

Toen ik na mijn scheiding in 2010 een half jaar later een psychiater opzocht, met de vraag of hij mij van de medicijnen af wilde halen was er geen psychiater die dit aandurfde… De diagnoses die ik had waren niet mis en daar kwam je normaal gezien ook niet meer vanaf en zonder medicatie heb je dan ook geen leefbaar leven… dus zeiden ze dit kan niet…je zit al veel te lang aan deze heftige medicijnen en als je stopt val je onherroepelijk terug en dan moet je weer opgenomen worden.. ik kon bij hoog en bij laag beweren dat het niet zo was, dat het misdiagnoses waren en dat er heel wat anders had gespeeld in mijn leven dan wat iedereen binnen de psychiatrie dacht… maar mij geloven “een leek” en eindelijk eens naar mij luisteren, nee ho maar… maar ik had “geluk” mijn oude psychiater ging heel binnenkort met pensioen dus moest ik naar een andere psychiater… en die zei: “Weet je wat… we gaan het gewoon proberen.. ik geef je het voordeel van de twijfel en lukt het niet dan heb ik je zo weer aan de medicijnen” Ik zei: “Deal”

En zo kon ik mijn medicijnen afbouwen en na 2 jaar was ik clean… het was geen leuke periode maar achteraf zeer de moeite waard… en nu na vijf jaar nog steeds geen enkele terugval of medicijn… maar een heel NIEUW LEVEN!!

Dus ik moest terug naar die psychiater maar hoe kom je daar… want als jij je namelijk weer meld bij de psychiatrie, kom je gewoon bij het aanmeldcentrum en wijzen zij jou een arts toe.. meestal ook nog een arts in opleiding en zelden zie je een echte psychiater…

Ik heb er veel voor gebeden… en God gevraagd voor gerechtigheid.. maar heb het op een gegeven moment opgegeven omdat ik merkte dat er geen deur openging en het koste mij zoveel energie wat ik niet meer had… en God had tegen mij gezegd… Ik zal voor je strijden… Ik ben jou bevrijder… Mijn overwinning is blijvend.. zoals Jesaja 51:6-8 zegt:

Kijk eens omhoog naar de hemel. En kijk naar de aarde hier beneden. Misschien zal de hemel verdwijnen, zoals rook verdwijnt. Misschien zal de aarde vergaan, zoals een oude, versleten jas vergaat. En misschien zullen de mensen allemaal sterven. Maar de bevrijding die ik breng, zal altijd blijven. De overwinning die ik geef, zal nooit verdwijnen. 7 Luister naar mij, mijn volk. Jullie kennen mijn regels. Jullie denken veel aan mijn wetten. Wees niet bang voor mensen die je beledigen en vernederen. 8 Want zij zullen verdwijnen, als een oude jas die langzaam vergaat. Maar de overwinning die ik geef, zal altijd blijven. De bevrijding die ik breng, zal nooit verdwijnen.’

Jesaja 51 vers 8b

Hierdoor kreeg ik rust en kon ik het loslaten… maar sinds ik in Twente ben komen wonen kreeg ik een nieuwe christelijke coach die met mij mee loopt in het leven en mij helpt en bijstaat in de dagelijkse dingen… en zij geloofde in mij en ging met mij de strijd aan… we hadden er beiden niet veel vertrouwen in want wisten hoe moeilijk en lastig het is om überhaupt contact te krijgen met die ene psychiater maar we gingen samen de strijd aan…

Eerst uitzoeken waar hij op dit moment werkte… en toen bellen… we kregen contact maar moesten maar een verwijsbrief sturen naar volwassenen psychiatrie… dat vreesden we al maar zagen ook dat we geen andere keus hadden, dus op hoop van zegen eerst maar naar de huisarts voor een verwijsbrief.. dit ging wonderlijk vlot, maar er gebeurde nog iets buitengewoons… meestal stuurt de huisarts een brief rechtstreeks via het digitale systeem maar hij kon het niet vinden waar hij het naar toe moest sturen… dus gaf hij mij de brief mee en verwees mij terug naar mijn coach… zij kon het ook niet vinden en maar weer gebeld met de desbetreffende instantie waar die psychiater werkte.. ze kreeg de assistente van hem aan de lijn en die zei.. “Weet je wat.. ik geef je zijn 06 nummer” mijn coach was helemaal perplex… en ze heeft hem gebeld en gesproken… en oooo wat vonden we het spannend maar merkten dat God Zijn Zegen er op legde en hij zei” Ik moet overleggen of ik haar zomaar kan zien want ik ben psychiater op een behandelafdeling en zij komt eigenlijk voor een herdiagnose… maar ik bel je terug”… mijn coach dacht: “Nou dat zal wel niet gebeuren” maar wonder boven wonder dit was een psychiater die mee dacht en
mij wederom het voordeel van de twijfel gaf… en hij belde terug en vertelde hoe wij ons moesten aanmelden en waar de brief naar toe moest…

Ik was zo blij dat we al zover waren.. en nu moesten we wachten… maar dat hoefde niet lang want na 5 dagen werd ik gebeld dat de week er op hij een plekje had op zijn spreekuur…. nou ik kan je vertellen.. in mijn hele leven ben ik nog nooit blij geweest om naar een psychiater te moeten maar nu.. ik kon niet wachten… zo spannend maar zo verwachtingsvol… en op de een of andere manier wist ik dat het goed zou komen… want God zijn Zegen rustte erop… het is niet normaal dat ik gewoon zonder veel gedoe bij mijn oude psychiater kon komen.. en dan ook nog zo snel. God opende voor mij de deuren dus wat ook de uitslag zou zijn… Het is goed! Het zou in ieder geval een uitslag zijn waar ik mee verder zou kunnen.. Dat vertrouwen en geloof was bij mij 100%

En afgelopen woensdag was het zover… op naar mijn oude psychiater… zo spannend maar ik had er zo’n zin in…

Het was een onwijs goed gesprek… open en eerlijk.. met wederzijds respect… eindelijk werd ik serieus genomen…. eindelijk werd ik gehoord…. ik werd onderworpen aan een kruisverhoor… logisch hij moest wel zeker weten hoe het nou was en ook over mijn verleden… maar na anderhalf uur gesprek zei hij” Je hebt een heftig verleden achter de rug… je kunt wel een boek schrijven en misschien moet je dat ook gaan doen.. maar er is echt niks met jou aan de hand… er is teveel misgegaan.. ook binnen de psychiatrie.. maar al die diagnoses kloppen niet… jij hebt geen psychiatrische stoornis… jij bent gewoon kerngezond.. In geestelijk, sociaal, emotioneel en rationeel opzicht… ik was stil en dacht dat ik het niet goed hoorde.. ik dacht hoor ik dat goed.. is het echt waar… en omdat ik twijfelde vroeg ik, of ik niet nog een psychologisch onderzoek moest doen omdat het dan zwart op wit op papier zou staan… maar hij zie.. ik heb helemaal geen onderbouwing of reden om jou die test te laten doen en by the way… ik kan je de uitslag nu al vertellen… ik weet nu al wat er uit de test zou komen, dus waarom zou je hem dan moeten doen… je hebt al genoeg onnodige strijd meegemaakt in je leven…

Ik ga een brief opstellen waarin ik zet dat jij “GEEN PSYCHIATRISCHE STOORNIS HEBT” en ik ga je huisarts bellen en het hem uit de doeken doen want dat is de basis waar het goed moet zitten voor de rest van jou trajecten want dat je de gevolgen hiervan ondervind is ook logisch… of al die medicijnen jou lichamelijk ziek hebben gemaakt.. ja dat is koffiedik kijken maar ik denk dat jij misschien al heel lang lichamelijk ziek bent maar dat dit altijd onderdrukt is door die medicijnen… en dat dit nu naar buiten komt… en wat de Dystonie betreft weet ik dat die oude middelen dit zeer zeker kunnen veroorzaken ook jaren later terwijl je ze misschien al heel lang niet meer slikt.

Ik dacht bij mij zelf… eindelijk gerechtigheid… eindelijk iemand die hetzelfde denkt wat ik al jaren denk… ERKENNING… jonge wat werkt dat bevrijdend… er viel een enorme last van mij af…

Hij zei nog wel… ik weet niet in hoever je strijd nu voorbij is want in heel veel ziekenhuizen ligt jou dossier wat niet klopt en dat kan ik niet voor jou wegnemen maar met mijn brief kom je wel verder… en hopelijk wordt je nu eindelijk serieus genomen…

Ik geloof met heel mijn hart dat het goed komt… want samen met mijn God zijn Wij meer dan OVERWINNAARS!!!

Ik ben blij en dankbaar en dank God voor dit geweldige wonder wat Hij heeft gedaan…dit wonder is voor mij innerlijke genezing van mijn verwonde hart… God geneest op vele manieren..

Psalm 34 is een prachtige psalm wat mijn dankbaarheid beschrijft en wie God is bij wie ik schuilen mag! Wat een Liefde heeft Hij voor mij en ik voor Hem!

De Heer redt wie hem trouw zijn

Altijd wil ik de Heer danken,

zonder ophouden bewijs ik hem eer.

Van harte zal ik hem eren;

wie in verdrukking leven,

zullen het horen en zich verheugen.

Verkondig samen met mij

de grootse daden van de Heer;

laten wij allen zijn macht erkennen.

Ik heb me tot de Heer gewend

en hij heeft geantwoord;

van alle angsten heeft hij me bevrijd.

Wie zich tot hem richten,

zullen stralen van vreugde,

hun vertrouwen is niet vergeefs.

Ik was er ellendig aan toe,

ik riep de Heer te hulp

en hij luisterde naar mij,

verloste mij van al wat mij kwelde.

Als je ontzag hebt voor de Heer

waakt zijn engel over je,

staat je bij en bevrijdt je.

Je zult zien, je zult merken

hoe goed de Heer is:

je bent gelukkig

als je bij hem schuilt.

Ik weet dat er ook mensen zijn die deze diagnoses wel hebben en die ziekte/aandoening ook echt hebben… ik weet dat het enorm zwaar is om dat te dragen… ik heb veel van de psychiatrie van binnen gezien en af en toe was het voor mij de hel op aarde.. ik weet waar jij je af en toe in bevind, en weet dat ik dat heel erg vind en met je mee leef en voor je bid.. Ik weet niet hoe ik je kan bemoedigen, omdat ik weet als het zo donker om je heen is dat het dan zo moeilijk is een bemoediging aan te nemen, en toch wil ik je een hart onder de riem steken… misschien zie je het nu niet, of ervaar je er niks van… en misschien wordt je wel boos maar toch wil ik het doen… en hoop ik dat je dit misschien toch later nog een keer herinnerd als het beter met je gaat…

Weet dat God bij je is.. ook als het zo donker is om je heen…ook als je alleen bent… afgezonderd van iedereen… Hij is bij jou.. Hij zit naast je.. Hij huilt met je mee.. en eens zal er een oplossing komen.. eens zal aan het eind van die donkere tunnel licht schijnen.. en ik hoop dat je tot die tijd bij Hem blijft schuilen of gaat schuilen zodat je niet meer alleen bent… ieder verhaal is uniek… ook jou levensverhaal is uniek.. wat je ook meemaakt of meegemaakt hebt… God houdt er van om gebroken vazen te gebruiken…

Mag ik je bemoedigen met onderstaand filmpje!

Gedeelde Smart is halve Smart


Zorgen…. Het voegt helaas geen seconde toe aan je leven… En toch zijn ze er bij tijd en wijle en kan het je behoorlijk uit je slaap houden…

Zorgen… Waarom eigenlijk… Mijn leven ligt toch in de handen van mijn Heer… Klopt… Maar ik ben ook maar een mens… Met mijn eigen gedachten, gevoelens en emoties…

Natuurlijk weet ik gelukkig waar ik met dit alles naar toe kan… Bij wie ik moet zijn om mijn zorgen te delen… Ja delen want ze bij Hem laten en er niet meer aan denken of meenemen… Nee dat lukt mij niet met “zorgen”..

Delen… Met de wetenschap dat Hij ze met mij draagt waardoor de last lichter wordt… En mijn Vader voor mij zorgt…

En het is zo waar dat gedeelde smart halve smart is… Het delen van zorgen met vrienden, familie is fijn en doe ik ook… Ik zet onze belevenissen ook regelmatig op facebook… En het doet je goed al die meelevende reacties en bemoedigende berichten eronder of via een andere weg… Echt waar… Maar het delen met vrienden en familie lost niet in die zin de zorgen op… Want zij kunnen er niets aan doen, ja bidden en naast je staan in welke vorm dan ook… Maar verder houdt hun bijdrage op.. Verder reikt hun macht niet… Gelukkig maar..

Maar God daarentegen is wel bij machte om er iets aan te doen… Bij God mag je je zorgen delen in de wetenschap dat Hij voor je zorgt en dat jij niet boven je kunnen wordt verzocht…

Want dat staat in 1 Korinthiërs 10:13 De beproevingen die u hebt ondergaan, zijn niet ongewoon. God is trouw, Hij zal ervoor zorgen dat de beproevingen u niet te veel worden. Hij zal ook een uitweg uit de beproevingen geven, zodat u ertegen opgewassen bent.

Wauw wat geeft dat rust, veiligheid en vertrouwen dat wat er ook gebeurt het oke is… Want Hij zegt dat als het moeilijk, heftig of ondraaglijk wordt, Hij ook uitkomst zal brengen… Ik hoef niet bang te zijn want mijn leven is in Zijn hand… I am a Child of God!

En doet God “niets” dan is het ook goed….

Nou dat God “niets” doet is NIET waar… Hij heeft nog nooit “niets” gedaan… Altijd gebeurde er wel “iets”.. Dat “iets” kan zijn; Een lieve vriend(in), bemoediging, troost, hulpmiddelen, medicijnen die helpen, artsen die wijsheid krijgen hoe ze jou het beste kunnen helpen, een operatie die slaagt…. Vul maar in… En ja soms een “wonderbaarlijke Genezing” die Hij alleen kan doen… Maar meestal geeft God herstel in de gewone dagelijkse dingen…

En als je dit weet… Als je dit gelooft… Als je Hem je hele leven toevertrouwd.. Elk vezeltje van je leven… Als je weet bij wie je moet zijn om te delen… Dan kun je het leven aan met al zijn “zorgen”.. Dan komt er rust en een onverklaarbare kracht om door te gaan…

Mijn identiteit ligt in Jezus waardoor ik bergen kan verzetten en ik kan en durf te lopen op water met mijn blik op Jezus gericht…

En ja er zullen nog zware tijden komen, boordevol emoties, tranen als watervallen maar dan bid ik God dat Hij mij wil blijven herinneren dat ik geborgen ben in Zijn hand, en dat niemand of welke situatie ook mij ooit kan roven uit deze Hand…

Wat ben ik blij dat ik een Dochter ben van een Liefdevolle Vader..

Zo kan ik rustig slapen… Wat de uitslag morgen ook zal zijn…

My Life is in Your Hands

Waar begin jij de dag mee?!?!


Vanmorgen werd ik wakker na en kort nachtje… mij nachten zijn meestal niet zo lang omdat slapen niet aan mij is besteed denk ik wel eens, ten eerste wordt ik niet moe omdat ik het stofje melatonine mis… maar ben ook zomaar wakker…de diepe slaap krijg ik eigenlijks nooit te pakken… mijn lichaam en mijn hoofd hebben te veel meegemaakt om het natuurlijke proces te pakken… niet aan mij besteed dus en dan ga je andere dingen doen als je veel wakker ligt…

Meestal pak ik af en toe de telefoon om in de bijbel te lezen of op Pinterest  bemoedigende plaatjes zoeken… na een poosje leg ik de telefoon weer aan de kant en doe opnieuw een poging om te slapen… gelukkig val ik op een gegeven moment wel in slaap maar dat is dan al vaak laat in de nacht…waardoor de uurtjes kort zijn want de wekker gaat om de normale tijd…

Als je chronisch ziek bent, afgekeurd, thuis zit mis je de structuur van het gewone leven… je hebt geen stok achter de deur om op te staan, dus moet je zelf de structuur aanbrengen, en hoe doe je dat… je moet jou stukje zelf discipline aanspreken, dus gewoon je wekker zetten.. gewoon opstaan en beginnen aan je dagelijkse ritueel…

Dit is mijn ritueel s’morgens

  • Wekker op mijn telefoon uitzetten
  • Vlug even kijken of ik nog berichtjes heb
  • Eventjes scrollen op Facebook
  • Even scrollen over de mail…
  • O ja ondertussen mijn echtgenoot Goedemorgen wensen…
  • Opstaan… aankleden… ontbijten…
  • Stille tijd samen
  • En de rest van de dag volgt…….

Ik denk dat velen wel iets van dit “ritueel” zullen herkennen…..

En dan zit je vanmorgen in de kerk en dan hoor je een preek over…

Het is de week van gebed in alle kerken dus zo ook in onze kerk

Jonge en die preek kwam toch binnen…. ten eerste de spreker… wat een enthousiaste pure man.. zo gedreven… zo vol passie… vermanend ook…. maar zo vol liefde… Gods Liefde… ik voelde dat God sprak… dat God tot mij sprak…

Ik zat aan zijn lippen gekluisterd en wilde elk woord wel pakken en in een doosje doen zodat ik het mee kon nemen… het kwam echt binnen in mijn hart.. ik raakte ontroerd over wat hij, wat God zei…

Het bovenstaande stukje over het ritueel vertelde hij en wat was dat herkenbaar voor mij… ook ik had het al zo vaak geprobeerd om het anders te doen.. maar man wat is dat moeilijk… wat is het moeilijk om patronen te doorbreken als die er zo in gebakken zitten… Toch kreeg ik hoop naarmate de preek vorderde..

Eigenlijk was het heel “eenvoudig”.. een Bijbeltekst ging spreken…..

1 Timotheüs 2:1-4 uit de statenvertaling

Ik vermaan dan voor alle dingen, dat gedaan worden smekingen, gebeden, voorbiddingen, dankzeggingen, voor alle mensen; Voor koningen, en allen, die in hoogheid zijn; opdat wij een gerust en stil leven leiden mogen in alle godzaligheid en eerbaarheid. Want dat is goed en aangenaam voor God, onzen Zaligmaker; Welke wil, dat alle mensen zalig worden, en tot kennis der waarheid komen. 

Deze tekst lazen we vanmorgen in de kerk.. en de spreker vertelde dat er staat, volgens de Statenvertaling “VOOR” alle dingen…dat betekend dus dat je voor dat je dag begint, dus voor dat je je ritueel afwerkt… eigenlijk de dag eerst met God moet beginnen… want anders ben je al vol met al die andere zaken voordat je met God je dag begint… en als je ook verder leest in de tekst staat er ook waarom… opdat wij een gerust en stil leven leiden… dat God ALTIJD bij ons is, en dat ons leven tot Eer van Hem zal zijn.

Pff.. die kwam binnen…. en mijn gedachten gingen naar mijn ochtendritueel waarmee ik mijn hoofd eigenlijk al vol maak voordat ik eerst God uitnodig om mij eerst te vullen en dan pas al het andere… en ik denk dat er zeer zeker een kern van waarheid in zit…

Als je je eerst laat vullen door Zijn Geest en Zijn woorden dan begin je de dag in rust…want bij Zijn hart is rust en stilte en als je in die stilte komt dan kan je God ook horen spreken… en kan Hij je vullen met Zijn wijsheid, Zijn Kracht en Zijn Geest… waardoor Hij altijd bij je is, de hele dag door…. waardoor je veel beter met alle ellende, narigheid om kunt gaan…

In plaats van je eerst te laten vullen met alle narigheid, ellende enz enz, en dan naar God toe gaan om je dan pas te laten vullen met zijn Wijsheid, Kracht en Zijn Geest… waarschijnlijk ben je dan al zo vol van alle narigheid en ellende dat er weinig ruimte is voor God en je de dag moeilijker door komt!

Het gezegde zegt toch… “voorkomen is beter dan genezen”…. ik denk dat dat ook in deze situatie zo is…

Eerst naar de bron…. en dan kun je de dag ook aan met alles wat daarin voorbij komt…

Wat een les vanmorgen… en wat wil ik het graag anders doen… wat wil ik graag eerst gevuld worden met Zijn wijsheid, met Zijn kracht en met Zijn Geest… wat een verlangen kreeg ik om het voortaan zo te gaan doen… dus mijn voornemen voor morgen ochtend is niet zo moeilijk… en ik hoop en bid God dat ik het vol mag blijven houden… het verlangen is er in ieder geval.. en ik geloof dat God het ook zegent als je stappen in geloof zet…

En er was nog een ding waardoor het mij zo raakte en waardoor ik merk dat God een geweldige goede en Krachtige God is… “en dat God vandaag de dag echt nog wel tot je spreekt … echt Hij is geen zwijgzame God hoor”  zoals ik mijn blog begon over mijn slechte slapen zijn de gevolgen er natuurlijk ook… minder kracht.. meer vermoeid waardoor ik soms de dag begin met de gedachte “hoe kom ik hem door”

Net zoals elke dag hadden mijn man en ik na ons ontbijt onze stille tijd samen. Wij lezen vaak leesplannen van  De bijbel App  een echt aanrader mag ik zeggen..zo zijn wij nu met het leesplan begonnen 40 dagen voor Pasen…  40 Dagen #Jesus – Daily Devotionals

En vandaag lazen deze Bijbeltekst…

EFEZIËRS 1:18-20

18 Hij zal met zijn licht in jullie hart schijnen. Daardoor zullen jullie weten wat jullie nog zullen krijgen. Jullie zullen dan werkelijk kunnen begrijpen wat voor geweldige erfenis Hij aan de gelovigen gegeven heeft. 19 Ook zullen jullie dan begrijpen hoe onvoorstelbaar groot zijn kracht is in ons die in Hem geloven. 20 Want Gods kracht werkt in ons. Die kracht is dezelfde sterke macht waarmee God Jezus weer levend maakte. En het is dezelfde macht waarmee Hij Hem in de hemelse plaatsen een plaats gaf naast Zichzelf.  

Vaak kiezen wij voor leesplannen met een overdenking om opgebouwd te worden… en ook hier zat een overdenking bij..

#IBelieve (Leo Bigger)

Ik heb al weleens iets geërfd. Ik kan je zeggen dat het goed voelt om eenvoudigweg iets te ontvangen, zonder er iets voor gedaan te hebben om het te verdienen. Oké, het was ‘slechts’ een voorproefje van mijn erfenis. Eén van onze familieleden verkocht een huis en verdeelde de opbrengst onder de nakomelingen. Hierdoor waren wij in staat om te investeren in ons eigen huis. Is het dan toch waar dat ‘dingen altijd gebeuren als je ze het minst verwacht’?

En nu? Ben je jaloers?

Het is makkelijk om jaloers te worden als je jezelf vergelijkt met anderen. Hij heeft meer dan ik, zij ziet er beter uit dan ik, zij ervaren Jezus meer dan ik.

De Bijbeltekst van vandaag laat duidelijk zien dat we geen enkele reden hebben om jaloers te zijn want een rijke erfenis, die we nu niet kunnen zien, wacht op jou en mij omdat we bij God horen. En dit geldt niet alleen voor de dagen die nog komen moeten, maar ook vandaag al.  De kracht die Jezus deed opstaan uit de dood is in ons en op elk moment voor ons beschikbaar. Word wakker – lijkt het naar ons uit te schreeuwen! Alles wat God beschikbaar heeft, is al in jou aanwezig.

Actiestap:

Als alles wat voor jou klaargelegd is al in jou aanwezig is, laten we dan bidden met geloof voor iemand die God nog niet kent. Het is iets kleins voor God, die Jezus uit de dood heeft opgewekt, om deze vriend uit een geestelijke dood tot leven te brengen.

Uit deze overdenking sprong voor ons het onderstaand stukje tekst..

De kracht die Jezus deed opstaan uit de dood is in ons en op elk moment voor ons beschikbaar. Word wakker – lijkt het naar ons uit te schreeuwen! Alles wat God beschikbaar heeft, is al in jou aanwezig.

Wauw… die kracht… die kracht is dus ook voor ons, voor jou!!

Die zelfde kracht die Jezus deed opstaan uit de dood zit ook in ons… en in de kracht kunnen wij het leven aan… kom ik de dag door… en wat is het geweldig om te zien hoe God Zijn woorden bevestigd… Eerst lezen wij erover in onze stille tijd en dan later reikt God in de preek de handvatten aan… hoe wij in Zijn kracht kunnen gaan staan… hoe wij de dag goed door kunnen komen en uit kunnen delen van wat God ons geeft…

De Dag Beginnen Met Hem…. 

Waar begin jij de dag mee?!?!

2cc32e2feaac345624c5955ec2c842ee

En het mooie van samen stille tijd houden, is dat je er samen over kunt doorpraten… en elkaar ook hierin kunt bemoedigen en het kan toepassen.

Het is voor ons op dit moment niet een makkelijke tijd… mijn echtgenoot heeft vorige week de voorlopige diagnose CADASIL gekregen…. een ernstig erfelijke vaataandoening in de hersenen.

CADASIL staat voor Cerebrale Autosomaal Dominante Arteriopathie met Subcorticale Infarcten en Leukoencefalopathie.  CADASIL is een nog vrij onbekende, erfelijke ziekte die gekenmerkt wordt door TIA’ s, herseninfarcten, migraine met aura, dementie en psychiatrische symptomen.

Wij hopen dat hij binnenkort naar Leiden kan “LUMC” voor erfelijkheidsonderzoek en dat daar duidelijkheid komt…de Neuroloog komt uit op CADASIL omdat alle andere dingen zijn onderzocht en uitgesloten en dit er eigenlijk alleen nog overblijft… nu mag de neuroloog deze aandoening niet zo maar stellen en daarom moeten we naar Leiden voor de bevestiging…

Deze aandoening is heftig en ook een onvoorspelbare aandoening, waarvan wij niet weten hoe die eindigt en hoe snel het zal gaan…dat het snel gaat merken wij inmiddels aan de symptomen die mijn man al heeft en dat het snel achteruit gaat… hij is als het ware een tikkende tijdbom… en het is een diagnose waar je geen kant mee op kunt want er is helaas “nog” helemaal niks aan te doen… er is geen behandeling of medicijn voor.

Het bijzondere is aan dit alles is, dat wij ondanks de heftige diagnose, God zo dichtbij ervaren… mijn echtgenoot gaat geen fijne tijd hier op aarde nog tegemoet maar hij ervaart een enorme rust hierin… hij zegt:  “weet je Mirjam… God is erbij.. en ik weet waar ik naar toe ga.. en tot die tijd zal God mij de kracht geven maar ook de wijsheid…. en ik hoef niet te lijden wat ik niet aankan… en wat ik moet lijden ben ik dan ook sterk genoeg voor, want God zegt in de bijbel dat je niet boven je krachten verzocht zult worden en dat Hij als het te zwaar wordt Hij dan ook uitkomst gaat geven”…

Wauw wat een Getuigenis.. en wat een enorme kracht en rust straalt hij hiermee uit… wat een rotsvast vertrouwen in zijn Heer…. pfff…. hier kan ik nog wat van leren…

Natuurlijk hebben we onze paniek momenten…  maar dan mogen we elkaar aan onze Jezus herinneren die ons draagt… en hierdoor ervaren wij Zijn Kracht… in ons lijden is Hij nabij..

En als het te zwaar wordt mogen wij bidden om uitkomst…dan mogen wij God aanroepen om verlichting… en zoals mijn man zegt… “Ik ben er klaar voor… God mag mij thuishalen… mijn leven is klaar hier op aarde… ik verlang om naar Hem toe te gaan… nooit meer pijn, nooit meer verdriet maar voor altijd vreugde en voor altijd in de nabijheid van Jezus”…

Oei…. wat een ontzettend dubbel gevoel…verdriet en iemand het beste gunnen.. kruisen elkaar hier…

VERDRIET omdat ik hem absoluut nog niet kwijt wil… NOG LANG NIET…  maar ik wil ook niet dat hij moet lijden en dan GUN ik hem het BESTE…. en waar is onze toekomst.. in de Hemel… De Hemel waar het goed is… er is geen BETERE plek!!!

En dan mag en kan ik hem voorzichtig stapje voor stapje loslaten… makkelijk?? NEE…absoluut niet!!!

Maar ik probeer het, en ik mag bidden, in de wetenschap dat waar hij naar toe gaat het fantastisch is… en dat gun je toch iedereen!!!!

Maar er is nog een kant, en die kant wil ik ook niet onbenut laten… ik weet en gelukkig weten wij dat samen… dat wij ons elke dag opnieuw uit mogen strekken naar God en Hem bidden om GENEZING…. ik bid elke dag dat er een wonder mag gaan gebeuren…dat God hem geneest… dat God de situatie omkeert… en ik hoop en bid dat er heel veel met mij mee willen bidden…

Maar doet God het niet dan is het goed… dan heeft God een ander plan… ik vertrouw erop dat wat er ook gebeurt, het GOED is… want ik geloof in een GOEDE GOD! Een God die van ons houdt en voor ons een Hoopvolle toekomst heeft…

En eens zullen we elkaar weer zien!

Tot die tijd mogen we vol houden.. ieder op zijn plek.. ieder in zijn of haar situatie…

Het nummer van Kees Kraaijenoord “Houd Vol”  kan ik niet met droge ogen zingen en toch kies ik ervoor om het te zingen… te zingen met een vast vertrouwen dat in deze situatie ik niet alleen ben, al voelt het soms wel zo… want stukje bij stukje raak ik mijn man kwijt… moet ik hem loslaten… maar God is erbij en houdt mij, houdt ons vast…

Hou Vol!

Willen jullie ons dragen in jullie gebeden?

 

0b024ad0a4f4cd20830c14939efac3e2

 

 

 

 

 

 

 

 

Emotioneel in een achtbaan


Heb een poosje niet geblogd omdat ik wilde afwachten hoe mijn ommekeer zich zou ontwikkelen…

Jonge wat voel ik mij dankbaar, blij, overdonderd, emotioneel… Pff alles door elkaar heen… Een echte achtbaan..

En waarom ben ik dankbaar en wat is er de laatste maanden gebeurd?

Ik zal het jullie allemaal vertellen, want ik heb goede hoop dat de ommekeer doorzet! En durf er voorzichtig mee naar buiten te komen.. Ik ben wel bang dat het een blog wordt in twee delen anders wordt ie veel te lang… Maar wil het zo graag met jullie delen, delen dat God Groter is dan je omstandigheden, dat God echt een God van wonderen is en dat er HOOP is, ook al lijkt het zo uitzichtloos…

Jullie weten misschien nog wel dat ik van het voorjaar een blog heb geschreven dat ik beruste in mijn ziek zijn.. Dat ik er vrede mee had en ondanks dat God dichtbij ervaarde..

En dat was ook zo… Ik had er rust en vrede mee, maar merkte dat het wel enorm veel van mij vroeg… Accepteren dat dit het dus is… En Tjonge wat had ik het er zwaar mee, zo zwaar dat ik zo somber werd, ik steeds meer medicijnen moest slikken om de pijn de baas te blijven, en door mijn sombere perioden kreeg ik nog meer pijn, en gingen mijn spieren nog strakker staan, wat resulteerde in nog meer pijnstillers en je komt in de vicieuze cirkel.

Maar hoe kom je daar weer uit?

Ondanks mijn sombere periodes ervaarde ik God dicht bij mij en kon ik van de kleine dingen genieten!

Wij waren verhuisd van Goor naar Borne en waren zoekende naar een nieuwe gemeente, op een dag zei een lieve vriendin tegen mij kom eens mee naar Wierden… Dat hebben we gedaan en eigenlijk is daar mijn ommekeer gekomen… Echt sinds wij naar Ichtus VBG gaan in Wierden heb ik weer hoop, kracht en energie gekregen en nu na een half jaar genezing!

Wij hebben een prachtige tijd bij de VBG de Ark gehad, echt waar daar heeft God ook bijzondere dingen gedaan door de mensen daar heen, vooral de voorganger heeft veel voor mij persoonlijk betekent in mijn groei naar God, God heeft grote dingen gedaan door Hem heen!

Maar God gaat door… Het begon met een zondags dienst bij Ichtus met Gor Katchikyan.. Het was een geweldige ontroerende dienst en na de dienst was er gelegenheid voor gebed… Ik ben naar voren gegaan en Gor heeft met mij gebeden en God heeft door deze man tot mij gesproken met de volgende woorden….

Lieve zus God zal het stof van je oude kleed af schudden..hij zal jou een nieuwe jas aandoen…ik schuif jou een prachtige nieuwe konings ring om je vinger die zal stralen en schitteren… woorden zullen jou niet meer raken….zullen jou niet meer krenken of beschadigen….de deuken die je in het verleden hebt opgelopen zal ik herstellen…ze zullen jou niet meer plagen of pijn doen… jij zal stralen en schitteren…..jij mag opstaan….ga in mijn naam….God zal jou herstel geven en hij bad voor volledig herstel…


Wat een bijzondere woorden. Ik was helemaal stil en overdonderd… Had weken ervoor erg last gehad van mijn verleden… Nachtmerries, flashbecks enz.enz.

Wij zijn naar huis gegaan en ik was helemaal stil, heb het daarom ook destijds niet gedeeld… Puur omdat ik wilde wachten, afwachten wat God zou doen.

Een week later gingen we weer naar de kerk en toen kwam de Dichtbij Jezus dienst nu heet het de 1,2,4 dienst volgens het principe uit

1 korinthiers 2 vers 4 daar staat: Ik kwam jullie dan ook niet met mooie woorden of wijze ideeën over God vertellen. Want voor mij is de boodschap van de gekruisigde Jezus Christus het enige belangrijke. En ik voelde mij onzeker en bang toen ik bij jullie kwam. Ik hield dan ook geen prachtige toespraak. Maar ik sprak gewoon uit mijn hart. En God gaf er kracht aan.
Hier heb ik in een vorige blog Onrecht…. Bitterheid…..It Is Well…….en jij??? over geschreven, maar er was meer gebeurd wat ik toen nog niet had verteld, maar wederom werd er die avond na afloop ook weer voor mij gebeden, ik had in een vorige blog gedeeld dat ik niet meer durfde maar God had mij aangeraakt en mij weer hoop gegeven, hoop op een beter leven, God had wederom tegen mij gezegd dat Hij een plan voor mij had, dat ik zou stralen en schitteren… Dus ik kreeg steeds meer verlangen en had oprecht honger naar God, had het idee dat ik lang in een woestijn had gezeten… Dus overwon mijn vrees en schaamte en durfde de stap voor gebed weer te wagen… ik vroeg mij ook steeds maar af hoe dan??? … Deze avond kreeg ik antwoord…
Ze baden wederom met mij, nu het pastorale team… En ze volharden in gebed zoals God ook zegt in de bijbel… Er werden weer wonderlijke, goddelijke woorden gezegd… Waarvan ik stil werd..

Een zuster zei tegen mij.. Ik voel dat u een ongelofelijk sterke vrouw bent… Meestal krijgt de persoon waarvoor gebeden wordt een ervaring met God maar ik krijg door u een ervaring met God… Als ik voor u bid wordt ik helemaal warm… Er straalt zo’n rust vrede van u uit… En u straalt als u verteld over God… Uw ogen stromen over van Liefde, liefde voor God en de mensen…

Ik moest zo huilen… Dit raakte mij diep, dat God dit tegen mij zei… Ik kreeg zo’n enorme diepe vrede en liefde terug, ik ervaarde zo Zijn nabijheid… Wauw… En het verlangen werd maar groter… En ze vertelde nog dat ze zag dat God grote dingen voor ons in petto had bij de Ichtus gemeente…
Wat was dit ook een bevestiging voor mij dat dit de gemeente was waar God ons wilde hebben… Hier baden wij al weken voor en uit het niets kwam een antwoord!
Dit was het begin van een groot avontuur… De weken die volgde waren mooi, maar ook zwaar, er was een iemand die dit niet wilde, dus de aanvallen van de andere kant logen er niet om… Maar ik mocht mij vasthouden aan de woorden van God…. Dat hij mij niet meer zou raken… Niet met woorden en niet met het verleden…. en met een gerust hart ging ik de tweede operatie aan mijn hernia tegemoet…
En zelfs in het ziekenhuis ging God door!
Dit vertel ik in deel 2 van Emotioneel in een achtbaan!

Be blessed

Bestaan er nog Engelen??


Bestaan er nog Engelen??

Soms denk je dat God ver weg is, vooral als je in een benarde situatie zit of verblijft en je denkt het komt nooit meer goed… en terwijl dat jij in paniek bent en de angst je overmeesterd is God bezig om zijn engelen te mobiliseren om jou te redden en te ondersteunen in je benarde situatie…

Ik weer thuis na 10 dagen ziekenhuis… ben inmiddels geopereerd aan mijn Hernia… het was nogal een forse hernia met een enorme zenuwbeklemming, en er was zelfs en stukje wervelschijf afgebroken wat dwars zat… dus de chirurg is flink bezig geweest… omdat ik tijdens de operatie geen lidocaïne mocht hebben had ik na die tijd heel veel napijn… de meeste mensen krijgen qua verdoving narcose en lidocaïne waardoor ze na de operatie nog ongeveer 24 uur verdoving hebben zodat de pijn te dragen is… ik mag helaas geen lidocaïne hebben omdat mijn bloeddruk dan wegvalt, dus had ik ontzettend veel napijn….

Helaas was de Dystonie na de operatie niet erg aardig voor mij, en doordat de Dystonie getriggerd werd door de pijn die ik had, begon al vrij gauw de verkrampingen en spasmen op te spelen… gevolg nog meer pijn en ik kwam in een vicieuze cirkel terecht… ja en hoe kom je hier weer uit!

De neurochirurg besloot om het pijnteam in te schakelen om het dragelijk voor mij te maken… het pijnteam kwam en ik kreeg een morfine (PCA) pomp en een hele zware pijnstiller voor de nacht… dit gaf gelukkig wel verbetering en was er blij mee.. alhoewel de pijn nog geregeld er door heen schoot waren dat gelukkig momenten, over het algemeen ging het met de pomp redelijk…

De narcose was best wel een dingetje…. dit was het enigste waar ik ontzettend tegenop zag.. de operatie op zich had ik alle vertrouwen in..had een erg bekwame chirurg dus dat zou wel goed komen…. maar met name hoe  ik uit de narcose zou komen bracht mij zorgen… werd ik labiel.. werd ik psychotisch… belande ik in een dellier …

Delier na een operatie

Dit was best wel heel spannend ook voor de artsen en verpleegkundigen… en natuurlijk ook voor mijzelf en mijn echtgenoot… maar ik wist dat God bij mij was en met mij mee ging, ook de operatiekamer in… en eigenlijk ging ik heel rustig onder narcose…. had met mijn moeder gesproken en zij zei… zing een lied… ga zingend de narcose in misschien wordt je dan wel wakker met hetzelfde lied.. en ik ging zingend onder zeil… met het lied “Groot is uw Trouw O Heer”

Na de operatie werd ik wakker op de uitslaapkamer en ik had het flink benauwd.. mijn hart had het flink moeilijk gehad en ik kreeg extra zuurstof…. de zusters waren ontzettend aardig en stelden mij gelijk gerust dat alles goed was gegaan en dat ze blij waren dat ik er weer was… af en toe zonk ik weer wat weg maar ik was ontzettend rustig… had wel heel veel pijn maar dat was logisch…

Maar ik was verbaasd dat ik mij zo rustig voelde en nadat mijn hart weer een beetje was bijgekomen mocht ik weer naar de zaal terug…. en steeds ervoer ik die enorme rust en vrede in mij… of was er helemaal niks gebeurd… ik voelde mij helemaal op mijn gemak en veilig…dit had ik nog niet eerder meegemaakt en ik werd zo blij… een enorme blijdschap kwam over mij..ondanks de pijn wilde ik wel zingen… ik wist dat er heel veel mensen voor mij hadden gebeden en nog deden en ik wist zeker dat God mij bewaarde.. Dat God voor mij zorgde dat ik niet in de war zou raken.. Hij gaf mij rust en vrede… wat was ik dankbaar… ontzettend dankbaar… en weer kwam ik tot de ontdekking dat gebed werkt!!!!

Helaas begonnen de verkrampingen en spasmen steeds meer op te spelen, dit was wel een vervelende bijwerking van de narcose… de medicatie werd meer opgeschroefd… en de dagen duurden lang omdat ik door de pijn niet goed kon slapen… ik kreeg gelukkig elke dag bezoek en dat was een welkome afleiding..

Een paar dagen later kreeg ik een enorme aanval van Dystonie, en ik lag uren verkrampt in bed… steeds ontzettende spasmen die elkaar vlug opvolgden….ooo wat deed dit zeer.. wat een ontzettend ondraaglijke pijn.. of was er iemand met een mes in mijn rug aan het steken…hierdoor kreeg mijn rug een ongelofelijke oplawimus…. en alle pijn van voor de operatie kwam in alle hevigheid terug… oo wat baalde ik.. de chirurg was hier al bang voor geweest maar zei dat hij dacht dat de hernia niet terug was gekomen, maar dat de boel geïrriteerd was en er nu door de Dystonieaanval een flinke zwelling en ontsteking was gekomen… en ik moest hier eigenlijk medicijnen voor slikken om zo snel mogelijk die zwelling en ontsteking kwijt te raken… dus ik kreeg een zusje van prednison.. Dexamethason.. hier was ik niet zo blij mee want ik was allergisch voor prednison… dit veroorzaakt bij mij een labiele reactie dus ik was bang dat ik ook door de Dexamethason een allergische reactie zou krijgen… en hier zat ik nou niet op te wachten… het ging juist zo goed… maar ik dacht.. God heeft mij ook bewaard voor nare gevolgen van de narcose dus dit zal ook wel los lopen..

Ik kreeg voor de nacht 4 mg Dexamethason en wonderwel sliep ik als een roosje…alleen de volgende dag werd ik wakker met een vreemd angstig gevoel.. ik stond op van bed en begon enorm te shaken op mijn benen… trillen als een espenblad.. en na een half uur trillen en niet kunnen lopen begon ik te huilen.. dit heeft al met al anderhalf uur geduurd en toen werd  ik rustig…. verder van de dag ging het wel aardig dus s’avonds kwam de arts langs om te overleggen… ik deed mijn verhaal en hij zei “ja het is een gok… gaan we ermee door, wat eigenlijk moet, of stoppen we maar dan duurt je herstel nog langer”… ik dacht er even over na en zei “ik heb niet zoveel keus dus laten we maar doorgaan”… en de arts besloot om dagelijks 3x 2 mg Dexamethason te geven en hopelijk had ik er niet teveel last van….. ik kreeg hem eerst weer voor de nacht dus ik dacht nou dan slaap ik in ieder geval lekker….

Maar helaas gebeurde het tegenovergestelde… ik kon niet slapen… ik deed geen oog dicht… en op een gegeven kreeg ik een ontzettend naar gevoel over mij heen… pfff wat was dat een rot gevoel… de paniekaanvallen begonnen te komen, en ik probeerde tijdens een paniekaanval goed mijn ademhaling onder controle te houden zoals ik vroeger wel had geleerd…. maar de angst werd af en toe zo groot dat mijn keel werd dichtgeknepen… na een aantal uren werd ik ontzettend moe van allen en ook heel erg labiel…  ik begon te huilen…. maar ik wilde mijn kamergenoten niet wakker maken dus probeerde letterlijk mijn tranen in te slikken… nou dat moet je dus nooit doen want je stikt letterlijk…. ik kreeg op een gegeven moment letterlijk geen lucht meer… en de hele nacht was ik bezig mij zelf bij elkaar te houden…. bij tijd en wijle riep ik God aan… maar het voelde net of was Hij heel ver weg… en de angst kreeg steeds meer plek in mij lichaam…

Inmiddels was het ochtend geworden en in een keer krijg ik een whatsapp bericht binnen… de dominee…. toevallig??? nee daar geloof ik niet in.. en wat schrijft de dominee op dat moment…

Hebreeen 13:5b “Want God heeft gezegd: “Ik zal je nooit in de steek laten. Ik zal je nooit verlaten.”

BAM….die komt binnen….. en ik brak nog meer in duizend stukjes… nog meer verdriet en angst kwamen eruit… God wist precies wat ik op dat moment nodig had… Hij zei letterlijk tegen mij.. weest niet bang.. Ik ben er wel, Ik hou je vast, Ik laat je niet in de steek… op dat moment hoorde ik een stem in mij die zei… “Vraag de dominee om voor je te bidden, nu op dit moment”... Ik besloot om naar die stem te luisteren, en deed wat die stem tegen mij zei, ik typte terug dat het op dit moment helemaal mis ging, en ook wat de oorzaak was en of hij voor mij wilde bidden en dat ik met hem mee bad, elk aan een kant van de telefoon… ik kreeg direct bericht terug met twee biddende handen

Ik wist op dat moment dat er voor mij werd gebeden…. hij schreef ook dat hij dit bericht direct zou delen met anderen zodat ik meegenomen kon worden in hun gebeden…. ondertussen stuurde God ook nog mijn favoriete verpleegkundige langs en die legde de armen om mij heen… zo mocht ik letterlijk Zijn aanwezigheid even voelen.. en wat had ik dat even nodig… langzaam aan hield het huilen op keerde de rust en vrede weer terug in mij.. en niet alleen het huilen hield op maar ook de angst ging weg… de vreemde gewaarwordingen gingen weg…. en wederom wist ik en ervoer ik hoe sterk gebed is…

Bidden helpt echt… 

God hoort en verhoort onze gebeden… ook al lijkt de hemel van koper.. en heb je het gevoel dat je niet door het plafond heen komt en dat God ver weg is en niet luistert!       Hij is er wel, en onderwijl dat jij denkt dat het helemaal mis is en nooit meer goed komt… is Hij bezig om zijn engelen te sturen…

Weet je niet dat ik mijn Vader maar te hulp hoef te roepen en dat hij mij dan onmiddellijk meer dan twaalf legioenen engelen ter beschikking zou stellen?                 Mattheüs 26:53

Wauw…. wat hebben wij een onvoorstelbare grote God… ik ben zo dankbaar dat Hij mij gespaard heeft en dat het ergste wat ik kon bedenken niet is gebeurt…..