Tag: Toekomst

Woorden van Leven…

On door Love Heals All ThingsinBlogs over Gods Liefde in mijn kwetsbaarheidEen reactie plaatsen

Als ik jullie dit schrijf zit ik met mijn beentjes omhoog na een dag klussen in ons nieuwe huis…

Wat…

Ja, zeg dat wel…. wat is er afgelopen maanden veel gebeurt en veranderd…

Zoals ik al schreef in mijn vorige blog “Ons leven ligt geborgen in Zijn handen” was ik tussen de bedrijven door wat mijn man betreft, nog steeds aan het (onder)zoeken of mijn/onze pad in Friesland zou zijn of weer terug naar Twente..

In mijn hoofd was ik er al uit na veel gebeden te hebben had God ook tot mij gesproken via Zijn woord maar ook door deuren op te zetten… toch durfde ik het niet aan te nemen en de open deuren in te stappen…

Waarom…

Ik zal eerlijk zijn wat mij tegenhield… de goed/afkeuring van mensen.. wat zullen ze wel niet van mij denken… weer verhuizen?

Zouden ze nog wel naast mij blijven staan als ik naar God en mijzelf zou luisteren en mijn gevoel daarin zou volgen.. of zouden ze mij genadeloos laten vallen… zouden ze mij voor gek verklaren na de aankondiging van de zoveelste verhuizing…

Ook mijn zelfafwijzing speelde mee, want wat voelde dit als falen…. het bracht mij in een dieptepunt van mijn minderwaardigheid waar ik sinds ik weer in Friesland woon weer meer last van heb.. terwijl ik het in Twente juist steeds meer achter mij kon laten.

Wat heb ik mijzelf veroordeeld, afgeschreven… en dan denk je ook dat de ander je op die manier waarschijnlijk ook zal afwijzen… natuurlijk niet reëel.. maar wat kunnen je gedachten met je op de loop gaan….

Tegelijk is het ook zo dat we geen briefje uit de hemel krijgen met het antwoord van God.. hier rechts en daar links… dit alles maakte dat ik (nog) niet een definitief besluit durfde te nemen…

Totdat…

Vorig jaar ben ik met enige twijfel naar Friesland vertrokken… ik had geen 100% vertrouwen dat ik de juiste keuze maakte.. wel in de overtuiging dat God met mij mee ging.. ook al voelde het niet 100% oke..

Ik probeerde te wennen en heb er naar mijn beste kunnen alles aangedaan om te kunnen wennen, 100% gegeven in mijn werk, weer op koor gegaan, naar de kerk… maar mijn sociale leven kwam niet echt op gang voor mijn gevoel…

Het strandde voortdurend in een soort onrust… het niet kunnen neergeven.. niet kunnen wennen aan mijn nieuwe woning.. geen rust kunnen vinden in mijn huidige situatie.. het bleef maar door mijn hoofd malen en ik voelde mij steeds ongelukkiger worden..

Deze stress ging ook in mijn lijf zitten en in mijn hoofd en mijn energie raakte op…. ik liep steeds meer leeg en laadde nergens meer op..

In maart kreeg ik een mailtje van de woningstichting in Rijssen waar ik mij in 2015 had ingeschreven toen wij voor de 1e keer naar Twente gingen.. dit wist ik niet meer.. maar ik kreeg de vraag of ik nog ingeschreven wilde blijven staan omdat alle woningstichtingen Twente breed samen gingen.. en als ik ja zei dan kwam ik overal vanaf 2015 ingeschreven te staan.. 8 jaar dus..

Ik kreeg een brok in mijn keel en dacht.. Heer opent U nu al een weg om terug naar Twente?

Ik mailde terug dat ik ingeschreven wilde staan en liet het weer los… dit kan ik niet maken schoot er door mij heen… ik woon hier net… maar ooo ik wilde wel op mijn blote knieën terug kruipen op dat moment…

Er ging een periode van worstelingen overheen.. totdat God sprak tijdens de genezingsdienst met Pinksteren bij Opwekking…. zie mijn blog “Thuis”

Na dat God had gesproken kwam er bij mij wat ruimte en durfde ik af en toe te kijken of er een huis vrij kwam in Borne… ik reageerde af en toe en zag dan dat ik op de 2e 3e plaats kwam… dit deed mijn hart sneller kloppen… toch ging ik ook regelmatig de huizen weer afmelden… simpelweg om de redenen die ik hierboven heb genoemd..

Wat zat mijn blokkade afwijzing/zelfafwijzing mij in de weg momenteel… het maakte mij ontzettend onzeker en vertwijfeld.. ook kwam erbij dat ik het met niemand durfde te delen.. in de veronderstelling dat ze het toch niet zouden begrijpen..

Ik begreep mij zelf nauwelijks..

Ik had in Twente deze issues al flink doorgeworsteld en voor mijn gevoel zo in gegroeid… maar door terug naar mijn roots/verleden kwam het allemaal in vol ornaat terug… het leek of gleed ik weer terug in de tijd…

Een enorme vervelende ervaring op mijn werk hielp ook niet mee en zette mij nog meer terug in mijn verleden…

Ik bad steeds maar weer Heer als het niet in Uw plan met mij past wilt U dan de deuren en toegang tot Twente hermetisch afsluiten? Maar als het wel de bedoeling is dat ik terug ga wilt U dan deuren openen en mogelijkheden laten zien?

En wat zette God de deuren steeds open.. maar wat gooide ik ze af en toe keihard weer dicht…

In juni ben ik naar een conferentie geweest van Total Balance .. hier ging ik heen met de verwachting dat God zou spreken.. dat ik antwoorden zou vinden hoe verder.. om opgebouwd en bemoedigd te worden..

En God heeft mij daar antwoorden gegeven.. bemoedigd en opgebouwd wat ik nog steeds aan het verwerken ben.. en ik t.z.t over ga schrijven.. maar God had wederom gesproken waardoor ik nog meer ruimte kreeg in mijn zoektocht terug naar Twente..

Maar U spreekt Levenswoorden, U zegt het, dus ik ben genoeg.
Want U spreekt Levenswoorden, en ik ga open als een bloem.
Die na een lange winter weer het zonlicht voelt!

Op een gegeven moment nadat ik mijn lief deelgenoot had gemaakt van mijn zoektocht om weer terug naar Twente (zie mijn laatste blog) stonden we bij een woning op nummer 1…

We overlegden samen en besloten om te gaan kijken.. ach kijken kan nooit kwaad… we maakten een afspraak om te komen kijken en trokken op naar Twente.. we bekeken de woning maar de moed zonk mij gelijk in de schoenen… hier moest zoveel aan gebeuren.. dit ga ik nooit alleen trekken.. dat mijn lief weer bij mij kwam wonen was toen nog niet duidelijk dus moest ik het grotendeels alleen doen… en een lieve vriendin had wijze woorden gesproken.. ze zei: Je moet kijken naar het huis en denken wil ik hier de komende 20 jaar wonen en kan ik dit in het slechtste geval alleen tot een leuke leefbare woning maken… nou dan viel deze woning af…

Mijn energie level was ook erg laag momenteel omdat ik door alle stress met burn-out klachten thuis was komen te zitten.. het leven had mij afgelopen jaar behoorlijk leeg getrokken en ik was verre van vrolijk van binnen… doordat ik niet gelukkig was in Friesland en een nare ervaring op mijn werk… drukte dit behoorlijk op mij, totdat ik zelfs momenten had dat dit leven voor mij niet meer hoefde… hier schrok ik van… dit gevoel associeerde mij met zoveel narigheid in Friesland.. dit was wel voor mij de druppel waardoor ik thuis kwam te zitten en ik op het nul punt was beland..

Ik kon niet meer…..

Mijn energie was op.. dus deze woning werd het niet… hier zag ik mij geen 20 jaar zitten en al helemaal niet aan de klus om het tot een leefbare woning te maken…

We gingen naar huis en ik gaf aan dat ik alle huizen af ging melden… ik besloot om het toch maar in Friesland te proberen… ondanks…. dit deed ik puur omdat ik het niet meer zag zitten…

Ik melde alle huizen af, behalve 1 woning.. die kon ik niet afmelden omdat deze woning al van de site was gehaald en de woning al in een toewijzingsproces zat.. ik was daar 12e op geworden.. het was wel de allereerste woning waar ik op had gereageerd en waar ik wel heel graag wilde wonen qua plekje en omgeving.. maar 12e dan heb je geen schijn van kans meer…

Ik liet alles los en gaf het over aan God en zei:, ‘Heer ik kan niet meer.. het is te veel… ik wil alleen maar rust en gelukkig zijn.. wilt U mijn leven maar over nemen… ik weet het simpelweg niet meer. Wilt U mij dan maar helpen om te wennen in Friesland…

De volgende dag werd ik wakker en lag op bed alles te overdenken.. ik pakte mijn mobiel om mijn leesplan te lezen en zo de dag met God te beginnen… ik opende mijn mobiel en als eerste lichte mijn mailbox op met de mail van de woningstichting.. “Mevr… u mag de sleutels ophalen van de woning aan de…. he.. hier zat ik op de 12e plek…. hoe dan… ik was plotseling 1 van de vijf geworden.. ik schrok en begon tegelijk heel erg te lachen…mijn harte maakte sprongetjes en voelde de adrenaline door mijn lijf stromen… ik maakte mijn lief wakker en zei je gelooft dit nooit..

Onze God heeft andere plannen geloof ik dan mijn moedeloze gedachten… Hij neemt daadwerkelijk het stokje over… of gaf ik juist hierdoor Hem de ruimte om Zijn kracht en macht te laten zien??

We gingen samen in gebed, lazen ons dagboekje wat er enorm op aansloot en dankten Hem voor deze kans… we schoten in de kleren en trokken wederom op naar het mooie Twente..

We haalde de sleutels op bij de woningstichting omdat de woning al leeg stond… we gingen kijken… wauw wat een prachtig woning en wat een geschikt huis voor ons saampjes.. hier wilde ik wel de komende 20 jaar wonen en zag ik het ook wel zitten om er een mooi en leefbaar huis van te maken..

We gingen weer richting Friesland en spraken en baden er samen voor… was dit huis echt wat we wilden? Maar bovenal wad dit ook wat God wilde voor ons…

Thuis gekomen durfde ik niet de knop in te drukken dat we de woning accepteerden en in de race wilden blijven… we waren namelijk 1 van vijf.. tegelijk dacht ik ook ach 1 van vijf… woningnood… dat zal hem wel niet worden….

Ik appte en belde vrienden om te overleggen… om even mee te sparren… want dit was zo spannend…. het voelde zo definitief als ik ja zou zeggen…

Een van de vrienden gaf aan… hoe duidelijk moet God nog zijn… hoelang ga je nog zijn uitnodigingen afwijzen? Is Hij nu nog niet duidelijk genoeg… ik voelde mij beschaamd en dacht.. ooo wat heb je gelijk maar ik durf niet…. weer die afwijzing…

Uiteindelijk samen met mijn lief op de knop gedrukt en de woning geaccepteerd voor de volgende ronde..

Een week later kreeg ik opeens een telefoontje van een andere woningstichting, die belde mij met de vraag waarom ik op huizen reageerde terwijl ik in Friesland woonde.. ik was verbaasd dat ik zomaar gebeld werd maar gaf uitleg waar de man om vroeg.. de beste man zei.. oke ik begrijp het.. u moet uw mailbox in de gaten houden want ik ga u een mailtje sturen… en ja hoor.. paar minuten later was er een mail met een aanbod van een woning in een ander dorp… een prachtige woning… en waar we gelijk eerste staan.. zeggen we ja dan hebben we een woning.. wederom stond ik stom verbaasd…. en dacht… tja duidelijker kan niet… wij gaan terug naar Twente… God heeft nieuwe plannen voor ons…

Ik belde de huidige bewoonster en maakte een afspraak om te komen kijken.. dit kon de volgende dag… en zo trokken we voor de derde keer op naar Twente… we reden net op de centrale as bij Burgum waarop mijn lief een mailtje kreeg op de telefoon… we hadden de woning in Twente waar ik 12e was toegewezen gekregen…

Héh…. 1 van 12… toen 1 van vijf.. en nu 1e? Woningnood hoe dan….

En zelfs nu de keus uit twee woningen..

De tranen stroomden over mijn wangen en we keerden de auto en reden terug naar huis…

Ik was overdonderd…. wat was God goed…. bijna teveel….

Nu kwam het moeilijkste nog…. het vertellen aan mijn lieve vrienden en familie in Friesland… vooral voor mijn ouders en broers vond ik het moeilijk… mijn ouders raken ook al op leeftijd en hebben veel energie gestopt in de woning in Friesland

Tegelijk raakte het ook mijn nare ervaringen op het gebied van afwijzing…. pfff met lood in de schoenen reed ik naar mijn ouders om het hun als eerste te vertellen…

Natuurlijk hadden ze het er moeilijk mee… nogal logisch…. niet om wat ze allemaal hadden gedaan maar omdat hun enige en oudste dochter weer vertrok maar ook het feit dat ik niet kon wennen in Friesland, maar tegelijk kreeg ik ook de ruimte doordat er werd gezegd… dat het mijn eigen keus was en ik mijn hart moest volgen… hiermee kreeg ik ruimte en wat deed dat mij goed…ondanks het verdriet wat er ook was en wat er ook mag zijn…

En zo volgden er meer bezoekjes.. bezoekjes waar ik als een berg tegenop zag maar wat uitliep op ruimte die ik kreeg om mijn hart te volgen…. geen veroordeling… wel eerlijke meningen… maar oo wat deed dit mij goed….

Tegelijk moest ik nog wel dealen met mijn zelfafwijzing… want die was ook groot… maar de liefde overwint… ook hierin… na relativeren kon ik er naar kijken in liefde… want ik weet nu wat ik toen niet wist…

Ik heb destijds in volle overtuiging gekozen om terug naar Friesland.. in de wetenschap dat ik er goed aan deed.. terug naar mijn roots… maar helaas kwam ik mijzelf enorm tegen en miste ik de vrijheid die ik had verkregen in Twente…

Als ik het niet had geprobeerd had ik nooit geweten wat ik nu weet.. dan had ik misschien altijd gedacht.. stel nou dat ik het in Friesland ook zou vinden… nu weet ik dat het voor nu niet mijn plek is…

Hierdoor kan ik in liefde terugkijken en is het geen verloren jaar…

God heeft mij terug gebracht naar mijn vrijheid….. naar het gebied waar ik mijn vleugels had uitgeslagen….

De volgende Zegen is dat ik in februari, zoals het nu staat mijn opleiding af mag maken bij mijn oude/nieuwe werkgever waar ik ontzettend dankbaar voor ben…

Alle puzzelstukjes vallen op zijn plek…. Mijn lief weer thuis… weer aan de slag bij mijn oude werkgever… een prachtige woning waar we samen “oud” mogen worden..

Ik ben blij en dankbaar voor deze nieuwe kansen…. en zie uit wat Hij voor ons nog meer in petto heeft de komende 20 jaar in Twente of….. totdat Hij terugkomt…

Zoooo en nu weer aan de klus…. want er moet nog het een en ander gebeuren voordat we onze biezen kunnen pakken en daadwerkelijk kunnen wonen in het mooie Twente….

Het onderstaande lied vond ik zo toepasselijk… onze gedachten zijn soms zo gekleurd door negatieve woorden.. leugens… zelfafwijzing enz.. wat is het dan een Zegen om Zijn Levenswoorden in je op te nemen.. in je gedachten en hart te laten landen..

Be Blessed

Ons leven ligt geborgen in Zijn handen

On door Love Heals All ThingsinBlogs over Gods Liefde in mijn kwetsbaarheid3 reacties

Na mijn vorige blog is er weer veel gebeurt in mijn leven…

In mijn vorige blog schreef ik al dat ik niet meer zo stevig in mijn schoenen stond en ik erg zoekende was naar Gods plan met mijn leven… de twijfel of mijn leven in Friesland zou zijn of dat mijn leven weer terug naar Twente zou zijn.

Ik ben er biddend mee verder gegaan na mijn vorige blog en het in Zijn handen neergelegd.

De andere kant waar ik mee worstelde was mijn lief, als ik terug ging naar Twente moest ik mijn lief achterlaten in Friesland, dit wilde ik niet en dit kon ik ook niet…

Ik ben getrouwd in voor en tegenspoed, dus ook als het leven anders loopt…

Doordat ik niet wist hoe mijn lief hierin zou staan heb ik een gesprek aangevraagd met de EVV van mijn lief, zij wist al dat ik niet kon wennen in Friesland en dat ik aan het onderzoeken was waar mijn weg naar toe zou gaan.

Tijdens haar gesprek kwamen we al op het feit dat het momenteel erg goed gaat met mijn lief, de arts had een paar weken terug besloten, in overleg met mijn lief om medicatie af te gaan bouwen. Dit was altijd wel een dingetje voor mijn lief.. maar hij gaf de arts de ruimte om het te gaan proberen.

Hierdoor merkten we al een tijdje dat het erg goed ging, ik kon dit niet zo goed handelen… en stak mijn kop in het zand… ik had zoiets van… dit kan niet.. dit wil ik misschien wel graag maar dit kan niet..

Een beetje van….. “De wens is de vader van de gedachte!”

Er is bij mijn weten nog nooit iemand opgeknapt met de diagnose cadasil en dan de fase dementie.. dus verbeeld je maar niets.. dit kan gewoon niet…

Toch merkten we in de weken tijdens de afbouw steeds meer verschil…

We spraken de situatie door en ook de zorg gaf aan dat er misschien wel een mogelijkheid was om terug, maar dan terug naar het verpleeghuis in Haaksbergen. De EVV’er zou het voorleggen aan de arts en dan hoorde ik nog.

Doordat het zo goed ging met mijn lief vroeg hij of hij een paar dagen naar huis mocht, ik was zelf ondertussen door alles stress met burn-out klachten thuis komen te zitten, dus dacht we kunnen het wel proberen.. tegelijk vond ik het ook erg spannend.. maar meer in de zin van.. straks wil hij niet meer terug… dit had ik namelijk ook wel gezien en meegemaakt op mijn werk…

Maar tegelijk zag ik ook de andere kant en voelde dat dit anders was en we besloten om de stap te wagen..

Die vier dagen waren wonderlijke verrassende dagen… we hebben genoten.. van de fijne momenten en van elkaar… ik was er stil en verwonderd van….

De dag kwam waarop ik hem weer terug zou brengen en zo ook gedaan, ik merkte dat mijn lief wel wat stiller was als anders en vroeg ook hoe hij het vond om weer terug.. tja zei hij oke hoor… maar ik merkte dat het anders was… de volgende dag had ik ook weer afspraken staan dus hij kon niet langer thuis blijven… maar voor mij was het ook anders.. ik had moeite hem weer terug te brengen en voelde mij tegelijk ook iets van “schuldig”… iets van je hoort hier niet meer… ik stopte dat gevoel gauw weg want daar kon ik niets mee… dat gevoel heb ik zo vaak gehad.. terwijl mijn lief daar op zijn plek genoot.

Ik dacht dat zijn de verlangens van mijn hart… maar is niet de werkelijkheid.. de dagen erna merkte ik dat mijn lief in de avonden stiller was, de glans die hij thuis in zijn ogen had was verdwenen…..

Wij bellen elke avond met elkaar om even de dag door te nemen en elkaar welterusten te wensen.

Ik twijfelde of ik hem deelgenoot moest maken van mijn zoektocht Friesland versus Twente… ik weet namelijk dat hij gelijk zou zeggen om weer mee te gaan.. hij wil graag zijn waar ik ben.. de EVV’er gaf aan dat het goed was om hem deelgenoot te maken en hem ook te vragen wat hij zou willen, zij had met de arts gesproken en de arts had aangegeven, als jullie terug willen dan moet je het nu doen… het gaat nu goed we weten niet hoe lang dit zo goed blijft gaan..

Ondertussen had ik informatie opgevraagd bij Haaksbergen of er een wachtlijst was. en of er überhaupt een mogelijkheid was om weer terug geplaatst te worden in Haaksbergen. Die mogelijkheid was er wel…

We zaten beiden in de tuin van het verpleeghuis te genieten van het zonnetje en ik begon over hoe hij het nog vond in het verpleeghuis.. ik vroeg hem waar hij het prettiger vond… in Haaksbergen of in het verpleeghuis waar hij nu zat… hij begon gelijk te vertellen wat hij miste aan Haaksbergen…. ik vroege hem als de mogelijkheid er was om terug, hoe hij dat dan zou vinden… terug naar Twente.

Ik vond dit beste wel een lastige vraag ook omdat ik weet dat mijn lief een Pleaser is… net als ik.. mijn lief kreeg gelijk tranen in zijn ogen en zei… ik wist het.. ik wist dat wij weer terug zouden gaan.. en gaf aan graag terug te willen..

Oeff… nu kwam het toch wel dichtbij…

Heer is dit Uw weg???

Ik zag ook dat hij momenteel niet gelukkig meer was in het verpleeghuis en vroegen de EVV’er bij het gesprek aan te schuiven, en mijn lief vroeg of hij niet weer naar huis kon i.p.v. naar verpleeghuis..

Ik schrok… ik dacht dit kan niet… ik kan hem niet weer thuis hebben…. ik moet straks ook werken en hij kan niet alleen zijn… tegelijk schoot mij door het hoofd wat ik ook wel bij medebewoners zag die graag weer naar huis wilden maar niet verantwoord was…

Ik ging in gesprek met de zorg.. maar ook met mijn Heer… is dit een opleving? Is dit tijdelijk? Gaat het straks weer mis… of is er echt een ommekeer?

Heer wat gebeurt er toch allemaal… Ik neem al 2 jaar afscheid van mijn lief.. en nu krijg ik hem een beetje terug? Of helemaal terug?

De zorg gaf aan.. leef bij de dag.. gaat het weer mis dan is dat zo en wordt hij weer opgenomen… maar misschien gaat het ook wel een half jaar goed.. of een jaar.. of twee jaar.. we weten het niet… we kunnen niet in de toekomst kijken… daar hadden ze ook gelijk in… maar voor mij was dit weer een immens grote stap….

Ik ging naar huis en was erg in de war… mijn leven stond hierdoor nog meer op de kop.. maar ook anders op de kop.. ik bad er voor en bracht het bij mijn Heer… waar kon ik het het beste brengen dan bij Hem?

Ondertussen dacht ik ook aan de vele gebeden die we hebben gebeden.. en vele met mij… gebeden dat we het maximale niet hoefden mee te maken… zo vaak gebeden of de Heer in wilde grijpen.. dat ik dit lijden niet meer trok… dat ik dit mijn lief al helemaal niet gunde….

Heer haalt U hem maar thuis en als dat niet in Uw plan past laat dan het lijden niet het maximale zijn…

Maar dit…. dit was te groot…. ik zei tegen de Heer.. ik vind het fantastisch dat hij weer thuis komt… maar ik kan deze gang niet nog een keer maken… ik kan hem niet nog een keer wegbrengen.. niet nog een keer dat hele proces.. dat trek ik niet… tegelijk relativeerde ik ook en bedacht dat ik dan ook wel weer de kracht, energie en wijsheid zou krijgen…

Maar oooo wat vond ik het spannend… ik gaf aan dat ik dan eerst 2 weken op proef wilde omdat ik geen idee had wat ik zou kunnen verwachten… maar ook 2 weken waarin het leven zou gaan als gewoonlijk… dat ik gewoon naar mijn afspraken zou gaan.. hij alleen thuis zou blijven… het leven zou leven zoals ik nu in mijn eentje ook doe.. zodat we samen een reëel beeld zouden krijgen of hij het aankon en het goed zou gaan… juist het alleen zijn.. want dat was destijds een van de redenen voor opname in een verpleeghuis.

De zorg was akkoord want je mag tijdens een opname 2 weken aaneengesloten ergens anders logeren…..

Ik ben stil…

Wat hebben we fantastische twee weken gehad… verrassend en opmerkelijke twee weken…

Ik viel soms van de ene verbazing in de andere.. tegelijk vond ik het knap lastig om nuchter en helder en objectief te blijven kijken naar hoe het ging…. vooral als het zo goed gaat is dat erg lastig.. want je komt bijna in een soort euforie stemming….

Even een voorbeeldje… mijn lief zag mij niet meer echt staan… zijn gedachten gingen alleen maar uit naar zijn medebewoners wat familie voor hem was geworden… het leven in het verpleeghuis was zijn leven… heel logisch.. bij mij was dat natuurlijk ook zo… ik leef ook al 2 jaar mijn leven alleen.. het is eigenlijk “living apart together”… en ineens ben ik weer volledig in beeld… een nog vreemdere gewaarwording is dat ineens mijn lief weer naast mij ligt en we “gewoon” weer samen leven…

Eerlijk…. er moesten wel even een aantal knoppen om in mijn hoofd… en ja af en toe nog bij schakelen.. wat er nu gebeurde was bijna te bizar voor woorden… dit is namelijk “bijna” niet te bevatten…

Je bent bijna 2 jaar bezig om afscheid te nemen, wat mij ontzettend veel heeft gekost… mijn energie… alles… want wat is het pittig om te rouwen bij leven…. en nu lijkt het of staan de wijzers ineens de andere kant op…

Tegelijk is het ook genieten.. genieten van elkaar… van de mooie momenten.. van de dingen die lukken.. maar ook een rollercoaster van andere emoties gaan door mij heen… onzekerheid… hoelang gaat dit goed.. wanneer komt de klap.. loopt hij niet op zijn tenen.. hoe houdt hij het vol?!

Na die 2 weken “bijna hemel op aarde” moest ik beslissen of mijn lief definitief weer met mij mee naar huis kon…

Deze beslissing viel mij zwaar…. er is namelijk niet 1,2,3 een weg terug als het niet gaat…. het heeft namelijk nogal een impact… in mijn leven maar ook in die van mijn lief… en je begrijpt deze beslissing heb ik ook niet zomaar genomen… heb die 2 weken veel gebeden… alleen… met broers en zussen… gelezen in Zijn woord om te zoeken naar Zijn antwoord… helaas krijg je niet een briefje uit de hemel… maar wel een briefje uit Zijn woord..

Regelmatig bemoedigde God mij vanuit zijn woord.. vanuit teksten in liederen… podcasts te luisteren…

Maar God liet mij steeds terug brengen naar onze trouwtekst…

Jeremia 29:11-14a

Want Ik allinne wit, wat Ik mei jim fan doel bin – is de godsspraak fan de Heare – en dat doel is jim wolwêzen en net jim ûngelok; Ik wol jim in hoopfolle takomst jaan. Dan sille jimme My oanroppe en yn gebed foar My ferskine en Ik sil nei jim hearre; jim sille My sykje en My fine, as jim fan herten om My freegje, ja, Ik sil My troch jim fine litte – is de godsspraak fan de Heare – en Ik sil in kear bringe yn jimme lot en jim byinoar bringe út alle folken en út alle plakken dêr’t Ik jim hinne ferdreaun hie – is de godsspraak fan de Heare –

Nederlandse tekst: Mijn plan met jullie staat vast – spreekt de HEER : Ik heb jullie geluk voor ogen, niet jullie ongeluk; Ik zal je een hoopvolle toekomst geven. Jullie zullen Mij aanroepen en weer tot Mij gaan bidden, en Ik zal naar jullie luisteren. Jullie zullen Mij zoeken en ook vinden, als jullie Mij tenminste met hart en ziel zoeken. Ik zal me door jullie laten vinden – spreekt de HEER – en Ik zal in je lot een keer brengen. Ik zal jullie samenbrengen uit alle volken en plaatsen waarheen Ik je verdreven heb – spreekt de HEER –

Deze tekst ging opnieuw weer voor mij leven.. af en toe komt onze trouw tekst enorm tot Leven… het blijft een bijzondere tekst en ik vindt het steeds zo mooi hoe God werkt.. want wij hebben niet voor niets ook vers 12, 13 en 14a er destijds bij gekregen..

Tegelijk natuurlijk de gesprekken met mijn lief… we konden elkaar weer vinden ook in de gesprekken.. mijn lief had weer aansluiting bij mijn leefwereld maar ook bij de leefwereld om hem heen buiten het verpleeghuis…

Ik krijg mijn lief elke dag weer een beetje meer terug… de man tegen wie ik destijds mijn ja woord gaf…

Wat ontzettend BIJZONDER!

De wonderen zijn de wereld nog niet uit… zeggen ze dan… tenminste zo lijkt het nu… ik ben voorzichtig met het uitspreken van wonderen…

Ik ben voorzichtig omdat ik weet dat de lat dan erg hoog wordt gelegd..

Ik zie en merk de veranderingen elke dag… en elke dag ben ik steeds een beetje meer verbaasd…

Na 2 heerlijke weken is uiteindelijk de beslissing gevallen.. in goed overleg met de artsen en de zorg hebben we besloten om mijn lief weer terug naar huis te halen….

Spannend maar tegelijk leven we bij de dag… we gaan zien hoe God het leidt…

Ons leven ligt geborgen in Zijn handen!

Wat een genade…. tegelijk vertrouw ik op Zijn goedheid en trouw…. elke dag weer…

Inmiddels woont mijn lief alweer 3 weken thuis en beginnen we aan het samen zijn weer te wennen.. natuurlijk moeten we elk ons weg weer vinden… en een nieuw samenzijn weer opbouwen… dit heeft tijd nodig…. en dat is oke…

Maar komt goed want Hij is erbij…

Ik stel mijn vertrouwen op de Heer mijn God

Want in Zijn hand ligt heel mijn levenslot

Hem heb ik lief Zijn vrede woont in mij

Zie naar Hem op en ik weet Hij is mij steeds nabij!

Eeuwigheidszondag

On door Love Heals All ThingsinCreatieve christelijke plaatjes, Gedichten en Verhalen, PinterestEen reactie plaatsen

God,
Soms zijn mensen van wie je houdt
er opeens niet meer.
We denken aan die mensen
die er nooit meer zullen zijn.
Ze zijn dood, maar –
wat is dat eigenlijk?

Als we stilstaan bij de dood,
betekent dat toch niet alleen
verdriet en dat je iemand mist?
Het betekent toch ook
dat we ineens weer moeten lachen
om die éne grappige gebeurtenis?
Dood betekent toch ook leven
met de herinnering hoe iemand was?

Leer ons leven met de dood
en vertrouwen op
Uw eeuwig voortbestaan.
Neem degene die we missen
op in de bescherming van Uw hand.
Want het troost ons om te weten,
dat wie dood gaat voor altijd
leeft in Uw liefdevolle eeuwigheid.

Amen

Be Blessed!

Toekomst in Eeuwigheid

On door Love Heals All ThingsinBlogs over Gods Liefde in mijn kwetsbaarheidEen reactie plaatsen

Deze kan ik niet zonder dat de tranen over mijn wangen biggelen zingen..  elke keer slik ik vele tranen weg van ontroering.. en tegelijk zing ik dwsrs door mijn tranen heen uit volle borst de refreinen mee!

Elke keer raakt het mij weer tot diep in mijn hart ❤ waarom dit lied mij elke keer weer ontroerd kan ik nog niet echt onder woorden brengen..

U geeft een Toekomst vol van hoop
Dat heeft U ons beloofd
Niemand anders dan U alleen
Leidt ons door dit leven heen!

U geeft een Toekomst vol van hoop
Dat heeft U ons beloofd
Niemand anders U alleen
Leidt ons door dit leven heen!

Steeds moet ik bij dit lied denken aan onze trouwtekst… Nog steeds geeft Hij een toekomst vol van hoop.. is het niet samen hier op aarde.. dan in de Eeuwigheid waar onze Toekomst ligt!

Maar dan troost mij de gedachte dat wij elkaar weer zullen ontmoeten.. in een andere situatie.. een Volmaakte Situatie!
Hoe is voor mij een groot vraagteken..  maar dat het gebeurt staat voor mij vast!
Dan kan ik door mijn tranen heen blijven  zingen.. 

U geeft een toekomst vol van hoop!

Want Ik weet, welke gedachten Ik over u koester, luidt het woord des Heren , gedachten van vrede en niet van onheil, om u een hoopvolle toekomst te geven. Dan zult gij Mij aanroepen en heengaan en tot Mij bidden, en Ik zal naar u horen; dan zult gij Mij zoeken en vinden, wanneer gij naar Mij vraagt met uw ganse hart. Dan zal Ik Mij door u laten vinden, luidt het woord des Heren , en in uw lot een keer brengen;
Jeremia 29:11‭-‬14b NBG51

Toekomst vol van Hoop!

EEN TOEKOMST VOL VAN HOOP

In de nacht van strijd en zorgen 

kijken wij naar U omhoog,

biddend om een nieuwe morgen, 

om een toekomst vol van hoop. 

Ook al zijn er duizend vragen,    

al begrijpen wij U niet,             

U blijft ons met liefde dragen, 

U die alles overziet.   

U geeft een toekomst vol van hoop; 

dat heeft U aan ons beloofd.                       

Niemand anders, U alleen, 

leidt ons door dit leven heen. 

U heeft ons geluk voor ogen. 

Jezus heeft het ons gebracht. 

Mens, als wij, voor ons gebroken

in de allerzwartste nacht.                  

U bent God, de Allerhoogste,

God van onbegrensde macht.

Wij geloven en wij hopen

op het einde van de nacht.

Tekst: Hans Maat, muziek: Adrian Roest. © 2019 Stichting Sela Music

Zonder Vlinder verder…

On door Love Heals All ThingsinBlogs over Gods Liefde in mijn kwetsbaarheidEen reactie plaatsen

Zoals jullie weten hebben wij in 2018 via crowdfunding een brommobiel mogen ontvangen. Zie mijn blog Vrijheid!

Wat genoten we van dit ontzettend prachtige cadeau.. maar wat heeft deze brommobiel ook ons regelmatig hoofdpijn bezorgd.. lees mijn blog Miskoop??? Of…..

Ondanks al deze perikelen die we met Vlinder hebben beleefd bracht Vlinder ons elke keer waar we zijn moesten.

Of naar mijn werk, of naar de kerk, de leuke uitjes, maar ook naar de artsen, ziekenhuizen enz enz..

We zaten droog en warm..

En ja ik spreek in verledentijd… want Vlinder is niet meer..

Afgelopen donderdag heb ik een heftig eenzijdig ongeluk gehad..

Ik kwam uit mijn werk en het regende, Ik had lekker gewerkt en reed weer naar huis.. Groot nieuws radio had ik aan en zong uit volle borst de liedjes mee die uit de boxen klonken.. ineens kwam een van mijn favoriete nummers er voor… Herder van mijn hart van LEV…

Ik reed op een binnendoor weggetje en draaide de bocht in.. ik reed niet hard omdat het regende en deze bocht een rot bocht is.. ik draaide dus de bocht in en opeens ging de Vlinder glijden.. ik had totaal geen controle meer over de Vlinder en zij tolde de grote diepe sloot/greppel in. In een split second tolde ik mee in de Vlinder en belande de Vlinder op haar zij… het voelde of was ik in een enorme kermisattractie beland.. ik keek kalm om mij heen en deed de motor uit want die draaide nog.. om mij heen was het een grote chaos.. ik keek nog een keer en dacht.. ik moet hieruit.. het zweet brak mij uit… het voelde of was ik in een diepe put beland.. ik keek omhoog en zag een hoofd boven mij verschijnen die vroeg of het ging.. ik keek de vriendelijke man in de ogen.. zwaaide en zei met mij is het goed maar ik moet hier uit… ik zag dat ik op de bestuurderskant lag en de bijrijdersdeur open kon.. ik deed hem open en de vriendelijke meneer hield hem open en zo klom ik via de stoelen uit de auto op de kant van de wal.. Daar stonden nog meer mensen en een mevrouw hield mij vast en vroeg of het wel ging… blijkbaar was ik zo wit als een doek.. ze zei u moet gaan zitten want u ziet er niet goed uit.. ik ben in een auto gaan zitten van mensen die waren gestopt.. kreeg een flesje water en ik begon helemaal te trillen en te rillen.. mijn spieren schoten alle kanten op.. de reactie kwam van de shock..

Ondertussen hadden omstanders de politie gebeld, het duurde erg lang totdat de politie er was.. het was koud en zwaar te wachten in de regen… toen de politie er eindelijk was vertelden ze dat ze onderweg de sleepwagen hadden gebeld maar dat die niks konden betekenen omdat ze geen brommobiels, brommers of Scootmobielen meenamen..

Maar ik was verzekerd.. ook voor SOS noodhulp.. dus gebeld met de verzekering.. nee mevr. wij halen geen brommobiels uit de sloot, daar bent u niet voor verzekerd.. pardon.. betaal ik daar elke maand mijn premie voor?

Ik was stom verbaasd.. ondertussen had ik de kinderen gebeld en die kwamen.. en ook de vaste monteur die altijd Vlinder repareert had ik gebeld en hij kwam..

Gelukkig is het hem gelukt met omstanders om de Vlinder uit de greppel te trekken, hij heeft hem meegenomen, maar helaas de Vlinder is het niet meer waard om opgelapt te worden..

Dan wordt de spreekwoordelijke lak duurder dan de brief..

Nu een paar dagen later merk ik dat de schrik mij nog steeds flink in de benen zit… door de heftige gebeurtenis is mijn lichaam compleet van de in de war!

Dit merk ik doordat ik ontzettend moe ben.. erg emotioneel ben… stress hoog zit.. lichamelijke pijn en ongemak ervaar.. dit is een normale reactie van het lichaam op een ongeluk.. alleen reageert mijn lichaam iets heftiger vanwege mijn kwetsbaarheid.

Ik merk een enorme weerslag op mijn zijn..

Elke dag denk ik eraan en beleef ik het weer even opnieuw..

Maar ook moet ik opnieuw perspectief zoeken in een leven zonder Vlinder..

Maar hoe doe je dat..

Mijn hele energie huishouden was afgestemd op het hebben van Vlinder.. afspraken qua tijdsplanning, naar mijn werk, naar afspraken in ziekenhuizen.. boodschappen doen enz..

Ik moet in eens weer organiseren.. hoe komen we naar een afspraak.. hoe kom ik op mijn werk… hoe doe ik boodschappen..

En dan schiet er ineens door je heen dat je bent verwend met een auto.. hoeveel mensen hebben er geen auto… die ook alles met de fiets of ov moeten doen..

Maar tegelijk denk ik dan.. nee does lief.. om het allemaal vol te houden heb ik hem juist zo nodig.. je bent nog steeds herstellende.. je bent nog steeds kwetsbaar.. en je hebt een kwetsbare partner..

Does lieeeefffff…..

De komende dagen nieuwe perspectieven zoeken.. bij mij zelf nagaan wat nog haalbaar is nu ik mijn energie opnieuw moet verdelen..

Tjonge mijn leven staat ineens weer even op de kop..

Toch was Hij erbij in dat heftige moment.. en wil ik graag met jullie delen..

Ik vertelde al dat ik heerlijk aan het zingen was tijdens het rijden.. en dat een van mijn favoriete nummers voorbij kwam.. Herder van mijn hart van LEV… en bij het stukje “Op de hoogste berg of in het diepste dal Mijn Herder is altijd bij mij”.. tolde ik dus in de diepe greppel…

Dit brengt, nu ik de situatie nog eens overdenk, toch wel een glimlach op mijn gezicht, ondanks de heftigheid!

Dit lied komt steeds terug ook na deze heftige gebeurtenis…

Ik zat er gisteren zo doorheen en wist even niet meer hoe verder.. ik was overmand door emoties.. en zei: “Heer ik weet niet hoe het verder moet.. hoe moet ik nu alles organiseren… ik ben zo moe.. wilt U mij helpen.. ik kan het zelf niet”

Op dat zelfde moment komt weer het lied van LEV voorbij Herder van mijn hart.. toen ik het uitriep hoorde ik de volgende woorden uit de radio komen.. Wat zoek of wens ik dan nog meer? In elke nood voorziet Hij, In elke nood voorziet Hij..

Ik hoorde de tekst en er daalde er een soort rust in mijn hart.. oja… zeker… Hij heeft ook dit in Zijn hand..

Hoe hij gaat voorzien.. geen idee.. in wat voor vorm.. geen idee.. waar ik mij aan vasthoudt is dat “Hij voorziet!!”

Ondertussen mag ik weten dat Hij erbij was… is… en zal zijn..
Herder van mijn hart
Mijn goede Herder is de Heer
Ik leef van al zijn goedheid
Wat zoek of wens ik dan nog meer?
In elke nood voorziet Hij
In elke nood voorziet Hij

Waar levend water altijd ruist daar vind ik ware vrijheid
In groene velden rust ik uit en hemels eten sterkt mij

Heer voor eeuwig, Herder van mijn hart
Steeds aanwezig, liefde van mijn ziel
Op de hoogste berg of in het diepste dal
Mijn Herder is altijd bij mij
Mijn Herder is altijd bij mij

Ik dwaalde af en raakte vast
Hij zocht mij op en vond mij
Hij heeft me veilig thuisgebracht
en elke wond verzorgt Hij

Het doodse dal vrees ik niet meer
ook daar bent U, vlak naast mij
U troost en ondersteunt mij, Heer
U geeft me moed en draagt mij

Heer voor eeuwig, Herder van mijn hart
Steeds aanwezig, liefde van mijn ziel
Op de hoogste berg of in het diepste dal
Mijn Herder is altijd bij mij
Mijn Herder is altijd bij mij

Oh, halleluja! Halleluja!
Oh, halleluja! Halleluja!

Heer voor eeuwig, Herder van mijn hart
Steeds aanwezig, liefde van mijn ziel
Op de hoogste berg of in het diepste dal
Mijn Herder is altijd bij mij
Mijn Herder is altijd bij mij

En glijdt mijn laatste dag voorbij
dan zie ik al Uw goedheid
en klinkt mijn lied in eeuwigheid
daar in Uw huis, voor altijd
Dan ben ik thuis, voor altijd

Be blessed!!

Dan toch…

On door Love Heals All ThingsinBlogs over Gods Liefde in mijn kwetsbaarheidEen reactie plaatsen

Onderstaand gedicht kwam ik op Facebook tegen… en het trof mij.. graag wil ik dit met jullie delen!

Ondanks wat er allemaal om ons heen gebeurt… hoe onzeker alles ook is..

Dan tóch

Al gebeurt er nog zoveel in de wereld
En al lijkt de lucht soms grijs en grauw…
En al is er geweld om ons heen.. verdriet en pijn
Dan tóch… blijf ik geloven in het Wonder
Dat U o, Grote God… er voor ieder mens wilt zijn!
 
Al zijn er mensen…. Die soms verlangen naar de dood
En al is er om ons heen, nog zoveel nood..
Al lijkt de toekomst onzeker voor velen..
Dan tóch… blijf ik geloven in het Wonder
Dat U de mens wilt bevrijden…. En helen!
 
Want U laat Uw grootheid zien, boven alles
En Uw majesteit en trouw dwars… door alles heen!
Uw kracht en Uw macht zullen mensen verbazen
Want Uw licht zal schijnen voor iedereen,
Voor harten die verbitterd zijn…. En alleen!
 
Daarom is het leven het waard, om te leven met U
En zal Uw Liefde gezien worden… continu!
En ook al lijkt de lucht soms grijs en grauw
Dan tóch… blijf ik geloven in het Wonder
Dat U o, Grote God… van Ieder mens houdt!
 
Hanny Laurita
http://www.gedichten-hanny-laurita.nl

Hij is en blijft dezelfde.. voor nu en altijd!

God gaat met een ieder van ons een persoonlijke weg.. en soms betekend het dat wat voor de ene persoon linksom is in een vergelijkbare situatie en voor de ander rechtsom..

Gods wegen blijven ondoorgrondelijk.. wij kunnen met ons menselijke verstand God niet doorgronden.. gelukkig maar..

Maar soms… ooooo wat zou ik soms graag een blik willen werpen in de toekomst.. gewoon om je te kunnen wapenen tegen de tegenslagen.. om uit te zien naar de mooie dingen zodat je ondanks de tegenslagen moed houd om door te gaan, omdat je weet dat er ook nog mooie dingen op je pad komen..

Maar… is het niet zo… dat wij juist, omdat wij niet in de toekomst kunnen kijken volledig op Hem “moeten” vertrouwen.. in de wetenschap dat Hij het beste met ons voor heeft

En als ons leven onzeker wordt.. op de kop staat.. Dan Tóch… kunnen blijven zeggen..

Ik vind het ook wel een uitdaging van het leven, om in afhankelijkheid en volle vertrouwen op Hem, je leven te leven..

Ik kan dat zeggen, omdat in de uitdagingen die ik heb gehad, God mij keer op keer liet zien dat Hij te vertrouwen was en is.. daardoor is mijn vertrouwen in Hem niet meer weg te denken in mijn leven!

Het mooie is dat dit vertrouwen mij juist enorm veel rust geeft in vandaag en morgen..

Ik had deze week mijn sollicitatiegesprek op mijn werk voor helpende. Op dit moment werk ik als helpende in de flexpool, waar ik op gesolliciteerd had was een baan als helpende in het team zelf..

Ik heb gesolliciteerd en ben uitgenodigd.. ik had een gesprek met 2 collega’s wat ik wel grappig vond.. tegelijk maakte mij dat ook wel iets onzeker.. de bal kon natuurlijk 2 kanten oprollen als men je al aardig kent.. dit kan een voordeel zijn of een nadeel.. maar 1 ding stond voor mij vast.. ik had niets te verliezen want een jaarcontract in de flexpool had ik al.

Ondertussen blijf ik nog wel steeds zoekende in wat God wil dat ik ga doen.. past dit in Zijn plan met mij??

Oeff wat slaat de twijfel dan soms toe… je krijgt namelijk niet een briefje uit de hemel waar je plan op staat uit getekend..

Al jaren ben ik aan het rond kijken om een cursus/opleiding in de pastorale hoek iets voor mij is.. hierin ligt een enorm stil en diep verlangen/droom… maar hoe geef je daar handen en voeten aan… en bovenal past dat wel in Gods plan met mij..

Ik wil erg graag iets met mijn ervaringen doen in de hulpverlening/pastoraal gebied en gecombineerd met wat God in mijn leven heeft betekend en nog betekend..

Geloof en psychische gezondheid gaan naar mijn mening hand in hand!

Maar om mij heen zie ik ook dat hulpverleners/ervaringsdeskundigen als paddenstoelen uit de grond rijzen… en niet allemaal even geschikt helaas..

Heb nogal veel ervaring met hoe het NIET moet…. tja ben ik dan wel geschikt.. vind God mij wel geschikt.. past het in Zijn plan..

Allemaal vragen waar ik geen antwoord op krijg..

En toch blijft het verlangen diep in mijn hart zitten.. en weet ik niet goed hoe daar handen en voeten aan te geven..

Totdat ik al een aantal jaar een pastorale cursus voorbij zie komen die mij aanspreekt.. vooral omdat ze ervaringsgericht werken..

Maar er zaten steeds te veel haken en ogen aan om de stap te zetten.. gezondheid.. de thuissituatie.. onzekerheid.. en ook financieel was het steeds niet haalbaar.. van een uitkering een cursus betalen is best wel een flinke hap..

Maar nu ik werk komen er openingen… toch bleef ik twijfelen..

Totdat 2 weken geleden deze cursus weer voorbij kwam en het raakte mij weer opnieuw.. en weer opnieuw klikte ik de link aan… het was net of zei op dat moment iets in mij.. toe maar.. zet die stap maar.. meld je maar aan..

Ik heb alles op een rijtje gezet en mij aangemeld… onzeker.. maar in vertrouwen en gebed “als dit in Uw plan past Heer met mij dan zullen er deuren opengaan.. en als het niet in Uw plan past mogen dan de deuren gesloten blijven”..

Ondertussen kreeg ik een uitnodiging voor mijn sollicitatie gesprek bij mijn werk en ging ik met de zelfde verwachtingen en gebed daar naar toe.. “als dit in Uw plan past Heer met mij dan zullen er deuren opengaan.. en als het niet in Uw plan past mogen dan de deuren gesloten blijven”..

Dezelfde middag kreeg ik uitslag.. ik was het niet geworden.. ze hadden voor iemand anders gekozen..

Brrr… ik moest wel even slikken.. afwijzen is niet helemaal mijn ding om mee om te gaan.. ik blokkeer dan altijd eventjes.. maar ik merkte ook dat ik ook daarin groei want het duurde maar een paar minuten.. daarna herpakte ik mijzelf en zei: “Heer, het is goed” deze deur heeft U dicht gehouden en daar heeft U een bedoeling mee..

Diezelfde middag kreeg ik reactie van uit de aanmeldprocedure van de cursus.. ik was aangenomen en mocht de cursus gaan doen..

Ik kreeg er kippenvel van en ook de spreekwoordelijke brok in mijn keel.. want ik vind het namelijk ook best wel heel erg spannend.. en ook best wel een beetje eng.. pff… alle emoties en gevoelens gierden door mijn lijf..

Het is ook niet niks..

Ik… die altijd zelf hulp kreeg van menig pastoraal hulpverlener en jaren de psychiatrie van binnen en buiten heb bekeken… mag nu zelf op ontdekkingstocht gaan in het pastoraat..

Zo bijzonder… zo wonderlijk..

En dan wordt ik stil.. stil in hoe God zich laat zien.. hoe langzaam Zijn plan met mij zich ontvouwt…

2 weken geleden kreeg ik ook nog een plaatje van een lieve vriendin toegestuurd met de woorden.. “deze moet ik jou sturen zegt de Heer!”

Ik bekeek het plaatje en las het, maar op dat moment dacht ik.. wauw mooie tekst… maar snapte niet goed waarom zij mij deze tekst moest sturen.. ik dacht er over na.. en veel dingen passeerden de revue… maar ik kon niks bedenken..

Ik liet het los en ging verder..

Na de bijzondere gebeurtenissen van afgelopen week moest ik ineens weer denken aan het plaatje wat ik toegestuurd had gekregen.. en hoe wonderlijk mooi valt dit plaatje precies op zijn plek!

Dit is mijn KRACHTKAART!!

Door God zelf gestuurd!!

De duivel zal zeker mij aanvallen op mijn zwakke plek en dat zijn mijn jarenlange nare ervaringen.. maar dan mag ik steeds terug grijpen op wat Hij heeft gedaan voor mij..

In Hem ben ik meer dan overwinnaar..

En dan de bemoeding van de laatste paar regels…

Hij heeft beloofd U stap voor stap te leiden, niet alles in één keer.. maar stap voor stap en… elke stap zal een wonder zijn!

In dat vertrouwen ga ik deze uitdaging aan…

Ik vind het ontzettend spannend.. en het triggert mij enorm.. kan ik dit wel.. mag ik dit doen.. ik.. bestempeld met een enorm belast psychisch verleden.. waar de duivel mij te pas en te onpas mee confronteerd.. maar dan mag ik op Hem zien en in de overwinning gaan staan die Hij voor mij behaald heeft!

Dit plaatje zal ik de komende 2 jaar bij mij dragen.. want ik zal deze proclamatie af en toe hard nodig hebben.. dat weet ik wel zeker..

Maar het is mijn troef mijn KRACHTKAART tegen de duistere kant!!

God weet precies wat je nodig hebt… Hij zet de juiste deuren open en de mensen op je pad… in mijn geval mensen die mij (onbewust) enorm bevestigen en bemoedigen in de keuzes die ik (moet) maken.

Maar zo geeft Hij ook jou wat jij nodig hebt als je Hem daarom bid.. en vertrouwt… Hij zal je nooit teleurstellen!

En dan kan ik met recht zeggen..

Dan tóch…………………………………

Jij ook???

Be Blessed!

1 KORINTHIËRS 16:13

On door Love Heals All ThingsinCreatieve christelijke plaatjes, PinterestEen reactie plaatsen

Een nieuwe dag, de deur is wijd open om je dromen te verwezenlijken, wandel met vertrouwen en laat het verleden achter je, wees moedig en sterk. 1 korinthiërs 16:13

Opruimen!

On door Love Heals All ThingsinBlogs over Gods Liefde in mijn kwetsbaarheid, Creatieve christelijke plaatjes, PinterestEen reactie plaatsen

Empty yourself and let God fill you!

Nieuw plannen..

Afgelopen zondag tijdens ons optreden met the Choir Company deelde de dirigent een prachtige bijzondere overdenking..

De kern ging over bovenstaande tekst in het plaatje..

Maar om je (opnieuw) te laten vullen door God moet je eerst ruimte creëren.. dit doe je door op te ruimen.. schoon schip te maken.. in je huis (lees hart)..

Wat mij hierin trof was dat Hij vertelde dat dit niet alleen altijd over zonde of negatieve dingen gaat… maar soms juist ook in positieve situaties, goede dingen.. dat God ons roept voor een nieuwe taak.. Nieuw baan.. nieuwe kansen..

Waarom?

Vaak om te groeien… zodat je nog meer en mooier uit de verf komt dan je nu al doet! Zodat je nog meer gaat lijken op Hem… andere mensen door jou mogen gaan ontdekken wie Jezus is!

Wat een prachtige win&win situatie!

Alleen wat is dat een enorme uitdaging..

Daar is moed voor nodig!

Durf jij op te ruimen en je opnieuw te laten vullen door Hem.. je hele hart…

Dan ga je bijzondere dingen zien, ontdekken en ervaren..

Op dit moment ervaar ik dit op persoonlijk vlak in verschillende situaties..

Mijn leven is enorm in ontwikkeling en ik ben uitgestapt in veel opzichten.. vrijwilliverswerk… reïntegratie via UWV.. ander koor.. taken binnen de kerk.. andere woning.. mijn oude “beperkte” leven achterlaten.. in mijn kracht gaan staan.. de kracht die God mij heeft gegeven.. Durf uit je “comfort zone” te stappen.. en wat krijg ik er veel voor terug!

Vreugde en rust in mijzelf, ruimte voor God en de ander! Mijn leven is zo rijk geworden..

Opruimen, uitstappen en in afhankelijkheid van Hem leven heeft mijn leven enorm verrijkt!

Mijn hart wordt gevuld met enorme dankbaarheid!

Ondanks de omstandigheden zal ik juichen in mijn Heer!

Makkelijk nee!!! Mogelijk Ja!!!

Ik hoop en bid dat jij ook deze uitdaging aandurft.. weet en vertrouw dat God er altijd is, was en zal zijn!

Be Blessed!

Quote

On door Love Heals All ThingsinCreatieve christelijke plaatjes, PinterestEen reactie plaatsen


“Wat achter ons ligt en wat voor ons ligt zijn slechts kleine dingen
vergeleken met wat in ons ligt.”
Quote Ralph Waldo Emerson

Openbaring 1:8

On door Love Heals All ThingsinCreatieve christelijke plaatjes, PinterestEen reactie plaatsen

“‘Ik ben de Alfa en de Omega, ‘zegt God, de Heer,
‘Ik ben het die Is, die Was en die Komt, de Almachtige.'”
Openbaring 1:8

Terugblik 2019!

On door Love Heals All ThingsinBlogs over Gods Liefde in mijn kwetsbaarheidEen reactie plaatsen

Zoals elk jaar wil ik er bij stil staan wat afgelopen jaar ons aan zegeningen heeft gebracht maar ook de moeiten die we voor de kiezen kregen..

2019 het jaar waarin vreugde en verdriet hand in hand gingen. 2019 het jaar dat wij samen weer een jaar ouder mochten worden
2019 het jaar waarin we Chanel onze kleine viervoeter bij ons een thuis mochten geven
2019 het jaar waarin mijn man uiteindelijk de diagnose Cadasil kreeg.. dit bracht rust maar ook verdriet…
2019 een pittig jaar waarin het ging om accepteren en onze toekomst bijstellen.

2019 het jaar dat we alweer 5 jaar getrouwd mochten zijn
2019 het jaar dat dat we op vakantie gingen in de omgeving Winterberg waar we ook onze huwelijksreis 5 jaar geleden mochten beleven..
2019 het jaar waarin we bijna een maand in Friesland mochten bivakkeren..

2019 het jaar dat er in mijn gezondheid een enorme ommekeer kwam.
2019 het jaar waarin ik door middel van voeding en veranderde leefstijl mijn diagnoses de rug mocht toekeren en er een wereld voor mij openging.
2019 het jaar waarin ik mijn scootmobiel mocht inleveren.. simpelweg omdat ik hem niet meer nodig heb!
2019 het jaar waarin ik na 30 jaar WAO uitkering mag gaan ontdekken via een reintegeatiebureu waar mijn toekomst ligt qua werk.
2019 het jaar waarin ik mocht beginnen met vrijwilligerswerk bij de dagbehandeling TMZ
2019 het jaar dat ik een nieuwe uitdaging mocht aangaan als groepenbegeleider bij Present Almelo
2019 het jaar dat ik gestopt ben met vrijwilligerswerk bij dagelijksebroodkruimels.nl vanwege verandering binnen die organisatie.

2019 het jaar waarin ik ook dieptepunten ervoer.. Dat mijn leventje vaak op zijn grondvesten schudde..
2019 het jaar waar ik binnen onze Gemeente taken op kon pakken..
2019 het jaar waarin mijn lieverd WLZ kreeg en hij zijn plek weer kon innemen bij RTV Borne

2019 het jaar dat we mochten genieten van de omgeving met al zijn zegeningen…
2019 het jaar waarin wij samen opnieuw mochten verhuizen binnen Borne.. weer naar een eengezinswoning met tuin

2019 het jaar waarin wij uitgenodigd werden voor een heerlijk kerstdiner met lieve vrienden waar we van hebben genoten!
2019 een jaar waarin we mochten optrekken met lieve vrienden en vriendinnen
2019 het jaar waarin we als familie weer voor elkaar gespaard zijn gebleven.

2019 het jaar dat God opnieuw gaf wat wij nodig hadden in alle opzichten zodat wij niks te kort kwamen.
2019 het jaar dat wij ondanks alles konden Genieten van alle kleine dingen die op ons pad
kwamen…

En belangrijk!
2019 het jaar wat vele ups en downs kende maar waar we samen mochten optrekken met de mensen die ons lief zijn ❣
Wij ontzettend dankbaar en blij zijn met de mensen die God op ons pad heeft gebracht en met ons meewandelen..
Dank jullie wel!!! 😇🥰

Op naar een bijzonder 2020! 🙏
Wij gaan een onbekende toekomst tegemoet maar wel een toekomst van Hoop.. ondanks wat er volgend jaar ook op ons pad komt, weten wij ons veilig en geborgen in Zijn hand!
Hij is erbij ook in 2020! 😘

Toekomst van Hoop

Ontroerd… geraakt.. dankbaar!

On door Love Heals All ThingsinBlogs over Gods Liefde in mijn kwetsbaarheid

Vandaag mijn allereerste project begeleid als groepenbegeleider bij Present Almelo!


Zo bijzonder… dankbaar dat ik mijn steentje vandaag mocht bijdragen om een lichtpuntje in iemands leven te  zijn.. door praktisch en sociaal hier handen en voeten aan te geven…

Maar het moest vandaag ook even dalen in mijzelf.. Het kwam flink binnen


30 jaar… 20 jaar…. 10 jaar…. 5 jaar… 2 jaar… geleden had ik dit nooit kunnen dromen.. weten of geloven… dat er ooit nog een tijd zou komen dat ik aan de andere kant zou komen te staan…
Ik… die voorgoed opgenomen zou worden achter gesloten deuren..

Slik… en nu…

Ik ben stil.. heftig als je dit even tot je door laat dringen..

En dan raak ik ontroerd… en ongekend dankbaar… wat ik niet goed in de juiste woorden kan uitdrukken.. omdat elk woord niet precies de juiste lading daarin kan weergeven… maar God kent mijn woordeloze woorden.

In prediker 3 zegt God dat er voor alles een tijd is..
Er is een tijd om te huilen en er is een tijd om te lachen. Er is een tijd om te treuren en er is een tijd om te dansen.

Hiermee zegt Hij tegen ons.. jou… er is Hoop.. ik heb een plan met je leven.. Wauw… weer komt onze trouwtekst zo naar voren in mijn/ons leven..

Jeremia 29:11-14. Want Ik weet, welke gedachten Ik over u koester, luidt het woord des Heren, gedachten van vrede en niet van onheil, om u een hoopvolle toekomst te geven.
(Dan zult gij Mij aanroepen en heengaan en tot Mij bidden, en Ik zal naar u horen; dan zult gij Mij zoeken en vinden, wanneer gij naar Mij vraagt met uw ganse hart. Dan zal Ik Mij door u laten vinden, luidt het woord des Heren, en in uw lot een keer brengen)

Ik ben zo blij en dankbaar dat God die laatste verzen aan onze trouwtekst heeft toegevoegd.. met het eerste gedeelte alleen is de tekst voor ons niet compleet.. het laatste stukje hoort er bij..  we hebben dit al zovaak mogen ervaren…
Als wij Hem aanroepen en zoeken met heel ons hart.. zal Hij uitkomst geven!!!

Maar als je midden in een donkere periode zit ervaar je dat vaak niet zo.. dat er aan het eind van een donkere tunnel het altijd weer licht wordt!
Dan wil ik je bemoedigen met onze trouwtekst.. ook voor jou is er hoop!

Ook al wordt het opnieuw donker om je heen.. zijn de omstandigheden verschrikkelijk.. toch weet ik en houdt ik mij vast aan de woorden die Hij mij heeft gegeven!

Dan zult gij Mij aanroepen en heengaan en tot Mij bidden, en Ik zal naar u horen; dan zult gij Mij zoeken en vinden, wanneer gij naar Mij vraagt met uw ganse hart. Dan zal Ik Mij door u laten vinden, luidt het woord des Heren, en in uw lot een keer brengen

Jeremia 29:12-1

Hij baant een weg als je zelf geen uitkomst ziet! God is groter en Zijn wegen zijn ondoorgrondelijk…

Ja, Ik zal een weg in de woestijn maken, rivieren in de wildernis
Jesaja 43:19

Ook al is dat niet altijd zoals wij het graag willen/zien.. maar Zijn plan is het beste.. want Hij overziet het hele plaatje en heeft het beste met mij voor… en dan kan ik het waarom loslaten en in het hier en nu leven..

Te doen waar Hij mij voor geroepen heeft!! Struikeld Leven in de voetsporen van Jezus met vallen en opstaan!

ZIJN GENADE IS (voor mij) GENOEG!!!

Met tranen deze week dit lied gehoord.. zo mooi.. eindelijk kan ik zingen

Abba Vader!

Songtekst: Eline Bakker – Abba
U bent een Vader die zingt en juicht over ons
Uw ogen vol trots en trouw zijn op ons
Nog voor ons bestaan ging Uw hart naar ons uit
En Uw liefde laat ons nooit meer los
U bent een Vader die zingt en juicht over ons.

Abba
Onze Vader
Abba
Wij zijn van U.

U bent een Vader die zingt en juicht over ons
U neemt ons bij de hand en danst met ons
Niets in ons bestaan zal u ooit ontgaan
Want Uw liefde laat ons nooit meer los
U bent een Vader die zingt en juicht over ons.

U vond ons verloren in slavernij
Uw liefde greep in en U kocht ons vrij
Met alles wat in ons is roepen wij nu: ‘Abba’

Dichtbij Uw hart, terug van weggeweest
komen wij thuis bij Uw welkomstfeest
Met alles wat in ons is roepen wij nu: ‘Abba’

Bij U verdwijnt onze onzekerheid
en vinden wij onze identiteit
Met alles wat in ons is roepen wij nu: ‘Abba’

Nu zijn wij van U en U bent van ons
En dat staat vast wat ons ook overkomt
Met alles wat in ons is roepen wij nu: ‘Abba’

© Eline Bakker, Kees Kraayenoord

Be Blessed!

Samen, loslaten, rouwen, toekomst en plannen maken gaan hand in hand!

On door Love Heals All ThingsinBlogs over Gods Liefde in mijn kwetsbaarheid1 reactie

Hier zit ik dan achter mijn laptop… ooo ik wil zoveel vertellen… wil jullie zo graag bijpraten hoe het hier gaat.. maar weet niet hoe.. weet niet welke woorden ik moet gebruiken…

Het is hier ingewikkeld de laatste tijd… er gebeurt veel… ik zit al maanden na te denken.. te wikken en te wegen wat ik zal schrijven… en dan zit ik vanavond hier alleen… (mijn mannetje ligt ziek op bed.. ik zou naar een concert maar helaas kan en wil ik hem nu niet alleen laten..) en na te denken over mijn website.. over mijn bloggen wat ik dus al maanden niet doe.. ja ik maak mijn afbeeldingen waar ik veel in kwijt kan.. maar woorden op papier.. nee… en wat zou ik dat veel meer willen doen..

En dan zit ik dus achter mijn laptop en zeg ik tegen mij zelf… hou maar op je weet toch de woorden niet te vinden..

Zo scrol ik op Facebook en komt er een dagelijkse overdenking voorbij van Zussenliefde Je staat er nooit alleen voor!

Oeff die raakt.. ik lees het en voel mijn hart sneller kloppen en ik wordt er helemaal warm van… er komt een diep besef met schaamrood op de kaken.. ja Heer ik ga door met de opdracht die U mij gegeven heeft.. drie jaar geleden.. bloggen.. maar Heer wilt U mij de woorden geven…

En in dat vertrouwen ga ik jullie bij praten.. dat Hij mij de woorden gaat geven..

Wij zijn nu ongeveer 2 maanden verder en er is al weer veel gebeurt.. nou ja veel.. weet je het afgelopen jaar is er veel gebeurt.. gebeurt met mijn man, met mij en met onze relatie..

Wat is het ontzettend moeilijk en ingewikkeld als je zoveel van iemand houdt en elkaar langzaam verliest door een vreselijke mensonterende ziekte.. en weet je het gebeurt niet van het ene op het andere moment… nee het begint langzaam maar gaat wel gestaag door.. en dan zijn het nog niet eens alleen de cognitieve problemen maar ook lichamelijk gaat mijn man achteruit.. onder andere doordat hij binnen de CADASIL hartproblemen heeft (Angina Pectoris).

Er is al allerlei hulp in huis.. thuiszorg, ergotherapie, SPV’er… waar ik erg blij mee ben hoor… maar je leven staat op de kop.. weer aanpassen aan een leven met hulpverleners… (dacht dat ik er nu wel klaar mee zou zijn) maar ook fijn hoor hoef het hierdoor niet alleen te dragen..

Maar het moeilijkste vind ik toch wel dat je elkaar kwijt raakt.. ondanks dat je elkaar elke dag ziet.. elke dag met elkaar eet, slaapt.. maar delen.. waar je mee bezig bent… wat je voelt.. waar je doorheen gaat.. je gevoelens… emoties.. kortom het contact met je partner wordt anders… het contact verandert… elkaar begrijpen wordt veel lastiger.. je kunt elkaar niet meer vinden in waar je elkaar altijd in vond..

Dementie is verschrikkelijk…

En aan deze situatie kan ik echt niet wennen.. dit maakt mij ontzettend verdrietig, maar ook ontzettend eenzaam… ik ben namelijk een mensenmens en als ik mij niet meer kan verbinden met de mensen waar ik intens van hou dan ga ik van binnen letterlijk een beetje dood..

Als ik niet kan delen.. stik ik..

Ik heb 17 jaar een relatie gehad waarin ik weg kwijnde omdat ik mij niet kon uiten.. niet kon verbinden met de mensen waar ik intens van hield.. door een narcistische ex-partner… die situatie deed mij langzaam stikken.. doordat ik niet kon delen, niet kon uiten konden de mensen om mij heen de situatie niet goed inschatten en zijn er vele misstanden geweest.. waar ik nu nog de gevolgen van trek..

Laat ik dit dan nu weer gebeuren?? Ga ik mij weer in stilte hullen.. nu natuurlijk om een hele andere reden… begrijp mij goed.. maar hoe ga ik hier dan mee om.. in het hier en nu?

Hier heb ik veel strijd om gehad en nog hoe vindt ik mijn weg hierin.. Wat ga ik zelf doen om deze eenzaamheid te lijf te gaan… waar haal ik mijn energie uit en wat houdt mij nog op de been in deze moeilijke ingewikkelde situatie… wat zorgt er voor dat ik niet langzaam stik in stilte.. in eenzaamheid..

De hele situatie maakt mij zo ontzettend onzeker en knalt ontzettend op mijn blauwe plekken.. en dan ben ik zo aan het worstelen..

Oke zeg je… misschien moet je dan gaan bidden??

Ik kan op dit moment moeilijk bidden omdat ik moeilijk mijn woorden kan vinden… woorden om mijn grote verdriet onder woorden te brengen… mijn emoties zijn af en toe zo heftig en als ik dan naar God ga, in zijn onvoorwaardelijke Liefde kom..  weet ik dat ik breek.. en dat mag dat weet ik… maar dat kan ik op dit moment niet handelen.. ik moet sterk zijn.. ik zit in een overlevingsmodus…. gelukkig laat ik het af en toe gedoseerd toe.. en ik weet dat het oké is.. dat God het oké vindt…

Bidden doe ik op dit moment liever door te zingen.. omdat ik dan veel beter mijn emoties kan uiten naar God toe..  ik kan moeilijk woorden vinden om te bidden maar als ik zing gaat mijn hart open… en gelukkig kijkt God naar mijn hart en niet naar mijn woorden..

En ja heel eerlijk…soms zing ik ook gewoon met mijn verstand en schakel ik mijn gevoelens uit omdat die dan te heftig zijn…

En juist op die momenten als ik het niet meer weet en radeloos achter mijn laptop zit.. leeg..  dan gebeurt het.. dan komt God mij tegemoet… als ik niet meer Zijn hand kan vastpakken.. pakt Hij mijn hand vast… als ik leeg ben… kan Hij mij juist vullen…

Wat hebben wij een liefdevolle God…  Hij laat zichzelf zien in een liefdevolle overdenking…

Dan wordt ik ontroerd en klein om het feit dat God mijn gedachten kent.. dat Hij mij door en door kent… dat ik soms gewoon niks hoef te zeggen.. dat Hij mijn hart begrijpt zonder woorden…

En wat geeft dat rust… geen angst dat Hij alles van mij.. al mijn gedachten… maar het voelt juist als thuiskomen..  geborgenheid.. vrede.. rust… HIj weet precies wanneer en wat ik nodig heb.. en dan pak ik Zijn uitgestoken hand opnieuw.. en vraag ik Hem stil.. wilt u mij maar weer opnieuw vullen…

Fijn om te weten dat ik altijd die Hand vast mag pakken.. ook als ik het zelf niet meer weet…

Hij heeft mij een opdracht gegeven.. en die wil ik graag vervullen.. maar ooo die onzekerheid vanuit mijn blauwe plekken..

Het is vaak aan ons om de stap te zetten om het anders te doen… ik kan doen zoals ik altijd heb gedaan, maar heb ook de ervaring gehad dat het mij toen niet verder heeft gebracht maar waardoor ik veel ben kwijtgeraakt..

En ja het voelt vertrouwt om de dingen te doen zoals je het altijd hebt gedaan.. maar het helpt je niet verder… dus wil je het anders doen dan moet je veranderen… maar wat kost dat veel tranen… energie.. en lef… maar durf uit je comfortzone te stappen..

Het maakt je wereld groter…

Laat los al die onwaarheden.. de leugens die je verteld zijn dat je niets waard bent, dat je het toch niet kunt, dat ze je toch niet geloven.. enz…enz… maar geef deze leugens aan Hem.. en ga geloven in Zijn waarheden!

STA OP EN SCHITTER!!!

Toen God mij in 2010 bevrijdt heeft uit mijn situatie is Hij iets in mij begonnen… en Hij gaat door.. stap voor stap is Hij mij aan het genezen, aan het vormen zoals Hij mij heeft bedoelt.. en ja af en toe is dat erg pijnlijk.. snoeien doet zeer… maar het is zo nodig om goede vrucht te dragen.. ik heb hierdoor in de afgelopen acht jaar zoveel geleerd.. en nog mag ik elke dag van Hem leren… en hierin ga je dan ook stappen zetten..

Stappen in geloof…

Nadat God mij in oktober 2017 opnieuw heeft aangeraakt werd ik weer mobiel.. oooo wat geniet ik daar nog elke dag van.. elke dag kijk ik dankbaar terug op dit wonder.. en natuurlijk blijf ik mij ontzettend bewust van het feit dat mijn lichaam lichamelijk ontzettend kwetsbaar is geworden door wat ik allemaal heb meegemaakt.. waarin ik ook mijn hoofd voortdurend eraan moet herinneren dat ik de balans moet goed bewaken..  maar geestelijk wordt ik steeds sterker..

En wie had ooit gedacht dat ik na 30 jaar WAO weer tegenover een arbeidsdeskundige zou zitten van de UWV om te kijken wat er voor mij nog mogelijk is… en ja ik mag jullie vertellen dat er nog toekomst is.. dat er een weg van herstel is.. samen met een God van herstel mag ik dit hersteltraject ook op werk gebied gaan bewandelen.. waar het eindigt heb ik nog geen idee… maar wat doet dit mij goed… wat krijg ik hier een zelfvertrouwen door…

Weet je het voelt of tel je weer mee… en dat is wat ieder mens nodig heeft!

Ik heb namelijk na het gesprek met de arbeidsdeskundige een competentietest mogen doen via de UWV…

Bloos Bloos…. wat was ik ontzettend verrast toen ik de uitslag las… ik heb hierover op 20 maart een afspraak om dit te gaan bespreken.. en wie weet kan ik op den duur de WAO achter mij laten… er is in ieder geval toekomstperspectief…

En ja ook leerpunten.. maar zo fijn om te weten wat mijn leerpunten zijn.. dat zijn dingen waar je aan kan werken… en ook om te waken want het zijn ook mijn valkuilen..

Ehhh onzekerheid… ach dat wist ik nog niet hihi..

Dit hele traject was voor mij ondenkbaar.. nooit had ik dit nog durven dromen… in de donkerste periode van mijn leven was er zelfs sprake dat ik voorgoed opgenomen zou worden in een psychiatrisch ziekenhuis.. als ik daar aan terug denk wordt ik ontzettend verdrietig omdat ik weet dat het soms echt gebeurt.. terwijl er in sommige gevallen nog wel genezing mogelijk is..

Wat ben ik dan blij en ontzettend dankbaar dat ik toen wel mijn mond heb opengedaan en heb gezegd, nadat ik er was wezen kijken… DIT NOOIT!! Ik zei dit omdat ik wist dat wat de hulpverlening en de mensen dachten niet de realiteit was… dat de waarheid heel anders was…

En dan nu.. jaren… jaren later is mijn leven is 180 graden gedraaid.. heb ik een nieuw leven van Hem ontvangen..

Mijn toekomst ligt in Zijn handen.. ik mag het loslaten en mijn hele leven aan Hem overgeven en dan kan Hij mij opnieuw vullen en handvatten geven, en met vallen en opstaan al zoekende zal ik op de plek komen die God voor mij bedoelt heeft..

Ook mag ik op die manier de situatie thuis loslaten en overgeven in Zijn handen.. in de wetenschap dat God zorgt.. voor mij .. voor mij man.. voor onze situatie… waar kan het veiliger zijn dan onder Zijn vleugels en in Zijn sterke hand…

Opwekking 695

Verberg mij nu
onder uw vleugels Heer
houd mij vast
in Uw sterke hand

Als de oceaan haar krachten toont
zweef ik met U hoog
boven de storm
Vader, U bent sterker dan de vloed
dan word ik stil;
U bent mijn God!

Vind rust mijn ziel
in God alleen
ken Zijn kracht
vertrouw Hem en wees stil

Als de oceaan haar krachten toont
zweef ik met U hoog
boven de storm
Vader, U bent sterker dan de vloed
dan word ik stil;
U bent mijn God!

Opwekking 695

Ik ben af en toe intens verdrietig een wankel in de stevige storm die over ons heen raast… maar doordat God mij nieuwe perspectieven geeft kan ik doorgaan.. kan ik stappen zetten.. ondanks de rouw.. de pijn.. het verdriet..

En dan gaat Samen, loslaten, rouwen, toekomst, plannen maken, hand in hand!

 

 

 

 

Romeinen 8:18

On door Love Heals All ThingsinCreatieve christelijke plaatjes, PinterestEen reactie plaatsen

Romeinen 8 vers 18

Ik ben ervan overtuigd dat het lijden van deze tijd in geen verhouding staat tot de luister die ons in de toekomst zal worden geopenbaard.