Herstelmodus..


Inmiddels zijn we 2 maanden verder na dat ik mijn hart ben gaan volgen..

Mijn lieverd zit al weer 9 weken in een verpleeghuis en heeft het best naar zijn zin.. zeker zijn er af en toe momenten dat het even binnenkomt.. dat je merkt dat je niet meer thuis woont, dat je apart woont.. maar wat is er van beide kanten een stuk rust gekomen…

Mijn lieverd die daar zichzelf kan zijn, tot rust kan komen mentaal en fysiek, nieuwe vrienden op doet.. het gezellig heeft met de verzorging…

En aan de andere kant mijn situatie thuis..

Ik kom tot rust, raak steeds meer uit de zorgmodes.. jong wat is dat wennen… en wat ben ik mezelf tegen gekomen en nog… ik hoef niet meer alert te zijn… dat is iets wat ik mijn hele leven ben geweest, vanaf mijn vroege jeugd.. dit doet veel met je…

Ik merk dat mijn geheugen mij hierdoor af en toe verrast… in negatieve zin… meer ook in het feit wat ik afgelopen jaren allemaal heb gedaan in die zorgmodes… merk dat ik zoveel jaar op mijn reserves heb gelopen.. maar ook zoveel ballen in de lucht heb gehouden… heel veel dingen zelf uitgezocht.. steeds maar weer opzoek naar de beste zorg voor mijn lieverd.. dat was mijn hoofddoel!

Herstellen van een intensieve periode neemt maanden tot jaren in beslag.. het bizarre is dat ik nog steeds in een herstelfase zit van al de afgelopen jaren voor dat ik voor mijn lieverd ging zorgen… dus eigenlijk gaat het een beetje dubbelop.. of simpel gezegd.. duurt herstellen bij mij dus langer.. en ondertussen blijft de situatie met mijn lieverd ook nog wel een poos in stand omdat je bij proces dementie steeds een beetje afscheid neemt.. steeds weer een stukje loslaat van elkaar.. het is rouwen bij leven… en neem van mij aan dat het hard werken is.. maar tegelijk mag ik ook elke dag een stukje herstel ervaren… soms in het groot.. soms in het klein.. de tijd die herstel nodig heeft wil ik mijzelf ook geven… het zal met vallen en opstaan gepaard gaan… en een kwestie van een lange adem!

Moet ik daarbij dan niks meer doen? nee hoor.. ik mag (leren) luisteren naar mijn lichaam en gewoon af en toe toegeven aan rust.. maar doorgaan met leven binnen je grenzen is ook herstellen…. daarin speelt geloof een grote Rol… ja de hoofdrol.. want God is de regisseur van mijn leven.. dus ook over dit stukje..

Wat doet het pijn als je merkt dat er aan mijn intenties getwijfeld wordt…

Helaas lukte het niet meer om dit in de thuissituatie te realiseren.. hoe graag ik dit ook had gewild.. ik schrijf dit omdat ik ook weet dat er mensen zijn die hieraan twijfelen… mensen die denken dat je deze keuze zomaar maakt, echt he…. of je je Grote Liefde als een vuilniszak bij de weg doet… men heeft vaak geen idee wat voor worstelingen.. verdriet.. tranen er aan vooraf gaan voor je uiteindelijke deze keuze moet maken… het druist zo tegen je natuur in.. het liefst blijf je zorgen… maar niemand heeft er uiteindelijk iets aan als je allebei uitgeschakeld wordt en je met spoed geplaatst moet worden in een crisisplek.. niet wetende waar je dan terecht gaat komen..

En daarnaast de gedachte die ook nog rondspeelt dat je dus “zomaar” opgenomen kan worden… nou neem van mij aan dat dit niet “zomaar” gedaan wordt, daar gaan heel wat stappen/gesprekken aan vooraf.. met een duidelijke diagnose… er moet een gegronde reden voor zijn.. er zijn immers zoveel wachtenden voor u.. zoveel schrijnende situaties.. die soms zo moeten pleiten voor een plekje..

Misschien zul je denken.. joh waarom verdedig jij jezelf nog? laat gaan…

Nou nee…. ik kan dit niet op zijn beloop laten.. Ik ervaar het ook niet als een verdediging mijn reactie… maar meer een feit dat er nog veel onbegrip is voor deze aandoening en wat voor situaties en beslissingen hieruit voort rollen… en dat dit allemaal wel gehoord en gezien mag worden….

Maar daarnaast wordt ik ook ontzettend bevestigd en bemoedigd… als ik hoor hoe de zorg mij bevestigd in het feit dat mijn lieverd op zijn plek zit.. en dat het een juiste keuze was op een juist moment.. dan haal ik opgelucht adem en klop mijzelf op mijn schouder en zeg…

Goed gedaan!!

Maar he.. hiermee is er nog geen eind gekomen aan mijn mantelzorgtaken hoor.. het zorgen gaat door.. alleen op een andere manier.. ook hierin is het zoeken… een weg vinden…

Het liefst was ik elke dag bij mijn lief.. echt… maar dit is (helaas) niet mogelijk vanwege mijn eigen leven.. afstand en werk… en daarnaast is het ook niet “gezond” voor mij omdat ik dan in de zorgmodes zou blijven zitten.. gelukkig kan ik hem loslaten en met vol vertrouwen dat er goed voor hem gezorgd wordt..

Ik mag nu vanuit de zorgmodus in de verwenmodus stappen.. samen leuke dingen doen, af en toe een dagje thuis halen of een weekendje.. lekkere dingen toestoppen… en dan alleen maar van elkaar Genieten!!

Maar daarnaast blijft er een stukje mantelzorg.. wat ik ook helemaal niet erg vind en ook ervaar als een stukje verantwoordelijkheid.. hij is en blijft mijn man.. in voor en tegenspoed tot de dood ons scheidt! Al is het op een iets andere manier dan we 7 jaar geleden hadden gedacht toen we in ons huwelijksbootjes stapten… maar nog steeds geen haar op mijn hoofd die spijt heeft van die keuze.. ben blij en dankbaar dat ik er nog steeds voor hem mag en kan zijn..

Soms echt wel pittig.. vooral omdat ik vaak last heb dat er te weinig uren in een dag zitten..

Herkenbaar hihi…

Want naast je werk ook nog naar hem toe valt niet mee… omdat de Vlinder ons destijds ook nog in de steek heeft gelaten is het wat lastiger om elke keer fysiek op bezoek te kunnen gaan.. moet vanuit mijn woonplaats een uur reizen om bij hem op bezoek te kunnen, zowel met OV als met de fiets… maar wat ben ik tegelijk dan blij dat we in een digitaal tijdperk leven zodat we elke dag via Facetime, WhatsApp contact kunnen hebben.. elke dag elkaar even kunnen spreken en elkaar elke dag even welterusten zeggen.. samen de dag af te sluiten!

En dan zie je uit naar je weekje vakantie wat nog gepland stond… het weekend zou mijn lief mee en daarna nog een paar dagen voor mijzelf…heerlijk eruit naar ons geliefde Ommen.. geweldig stukje Nederland… en heb je alles gepakt.. alles geregeld… taxi ed.. nog 1 nachtje slapen.. heerlijk opladen..

Volgende morgen wordt je wakker en waar je al een poosje rekening mee hield gebeurt.. knallende hoofdpijn, koorts, niet meer op mijn benen kunnen staan van de pijn.. alsof er een vrachtauto over mij heen was gedenderd….

tja en nu?…

Omdat mijn lief ook zou komen heb ik eerst maar een sneltest gedaan… binnen 10 seconden 2 streepjes…. Een PCR test aangevraagd en s’middags kreeg ik het antwoord… het C virus gooide roet in het eten.. oftewel in onze vakantie!

Het zal toch niet waar zijn!!!

Kan mij het ook wel voorstellen dat ik juist nu ziek ben geworden.. dat mijn lichaam nu juist erg vatbaar is.. ik kwam zoals ik al zei tot rust.. lichamelijk zowel mentaal.. en ja dan gaat je lichaam in de herstelmodus en ben je extra vatbaar.. je merkt al dat je extra vermoeid bent.. dat je lichaam er harder aan moet trekken om in de rust te blijven.. en dan zegt Mr C vriendelijk.. ik ga je wel een handje helpen.. van de wal in de sloot!

Maar goed.. er zit nu niks anders op dan rust te pakken en goed voor mijzelf te zorgen.. de tijd te nemen om hier weer bovenop te komen..

Tegelijk vind het ook best wel pittig…. het is zo’n gemeen virus.. vooral voor de kwetsbaren… en dan te horen dat er steeds meer collega’s en bewoners besmet zijn doet pijn.. natuurlijk weet je dat je er niks aan kunt doen.. dat dit buiten je onvermogen gaat.. maar toch je gevoel zegt soms zo wat anders dan je hoofd uiteindelijk wel weet..

Dit wil je het liefst voorkomen… ik werk in de zorg om de bewoners een fijne oude dag te bezorgen..

Elke dag probeer ik te relativeren dat het iedereen had kunnen gebeuren.. probeer ik lief te zijn voor mijzelf.. maar als je dan leest dat er weer iemand positief getest is.. ziek is geworden met daadwerkelijke klachten.. dan laat ik stiekem een traan..

Het blijft door je koppie gaan…

Ik hoop dat mijn/ieders herstel voorspoedig mag verlopen.. ik heb momenteel flinke klachten.. maar hoop dat ik er gauw weer voor mijn collega’s en bewoners mag en kan zijn…

Tot die tijd kan ik maar 1 ding doen..

Dat is bidden dat God Zijn beschermende handen om ons heen legt.. en ons wil dragen door deze weer opnieuw heftige periode..

En dan mag en kan ik het loslaten en overgeven aan Hem die zoveel machtiger is dan het virus…

Makkelijk??… nee.. maar ik kies er bewust voor om Hem deze last te laten dragen..

Hij zegt zelf! Ben je vermoeid of belast? Breng je zorgen bij Mij.. want Mijn juk is zacht en Mijn last is licht!

Be Blessed!

Meesterwerken uit Gebrokenheid!


Prachtig nummer gezongen door Kirsten Alting-Winkelman… enorme bewondering voor deze moedige bijzondere vrouw!
Zij deelt onderstaand schrijven en zingt het nummer!
Voor velen een herkenbare tekst.. denk dat we allemaal wel een stuk(je) gebrokenheid kennen!
Hou vol… in deze crisis is Hij dichtbij!!

Ik had het echt op mijn hart om dit lied voor jullie te zingen en delen juist nu de wereld een wereld wat beheerst wordt door corona, chaos, gebrokenheid, angst en pijn.
We hebben er allemaal mee te maken. Hoe ik ermee te maken heb is dat ik opgenomen ben in een verpleeghuis, bedgebonden ben en mijn man en kinderen al weken niet gezien heb. Jij hebt vast op hele andere manieren ermee te maken. Misschien lijkt alles hopeloos en gebroken.
Maar ik hoop dat dit lied je hoop en kracht mag geven. Want God maakt juist Zijn meesterwerken uit gebrokenheid.
Geschreven door Dixie Phillips,Kenne Walker en Natalie Cromwell. Als je dit deelt wordt de tekst niet meegedeelt dus mijn verzoek om mijn tekst te kopieren en erbij te plakken

Lyrics

When your life falls apart
Left with an injured heart
Bring your hurts to the Master
He comes to where you are
Redeems and heals your scars
Brings beauty from disaster

‘Cause every masterpiece made by Jesus
Begins with broken pieces
He takes the shattered clay
And mingles truth with grace
Day by day, time after time
His work of art is redesigned
Every masterpiece begins with broken pieces

No one could understand
Why nails pierced His feet and hands
And He hung on Calvary
His wounded body bled
Painted His cross red
This was His finest artistry

Cause every masterpiece made by Jesus
Begins with broken pieces
He takes the shattered clay
And mingles truth with grace
Day by day, time after time
His work of art is redesigned
Every masterpiece begins with broken pieces

Mercy shapes you into what you were always meant to be
A vessel of His love and glory

Cause every masterpiece made by Jesus
Begins with broken pieces
He takes the shattered clay
And mingles truth with grace
Day by day, time after time
His work of art is redesigned
Every masterpiece begins with broken pieces

Be Blessed!

Ontroerd… geraakt.. dankbaar!


Vandaag mijn allereerste project begeleid als groepenbegeleider bij Present Almelo!


Zo bijzonder… dankbaar dat ik mijn steentje vandaag mocht bijdragen om een lichtpuntje in iemands leven te  zijn.. door praktisch en sociaal hier handen en voeten aan te geven…

Maar het moest vandaag ook even dalen in mijzelf.. Het kwam flink binnen


30 jaar… 20 jaar…. 10 jaar…. 5 jaar… 2 jaar… geleden had ik dit nooit kunnen dromen.. weten of geloven… dat er ooit nog een tijd zou komen dat ik aan de andere kant zou komen te staan…
Ik… die voorgoed opgenomen zou worden achter gesloten deuren..

Slik… en nu…

Ik ben stil.. heftig als je dit even tot je door laat dringen..

En dan raak ik ontroerd… en ongekend dankbaar… wat ik niet goed in de juiste woorden kan uitdrukken.. omdat elk woord niet precies de juiste lading daarin kan weergeven… maar God kent mijn woordeloze woorden.

In prediker 3 zegt God dat er voor alles een tijd is..
Er is een tijd om te huilen en er is een tijd om te lachen. Er is een tijd om te treuren en er is een tijd om te dansen.

Hiermee zegt Hij tegen ons.. jou… er is Hoop.. ik heb een plan met je leven.. Wauw… weer komt onze trouwtekst zo naar voren in mijn/ons leven..

Jeremia 29:11-14. Want Ik weet, welke gedachten Ik over u koester, luidt het woord des Heren, gedachten van vrede en niet van onheil, om u een hoopvolle toekomst te geven.
(Dan zult gij Mij aanroepen en heengaan en tot Mij bidden, en Ik zal naar u horen; dan zult gij Mij zoeken en vinden, wanneer gij naar Mij vraagt met uw ganse hart. Dan zal Ik Mij door u laten vinden, luidt het woord des Heren, en in uw lot een keer brengen)

Ik ben zo blij en dankbaar dat God die laatste verzen aan onze trouwtekst heeft toegevoegd.. met het eerste gedeelte alleen is de tekst voor ons niet compleet.. het laatste stukje hoort er bij..  we hebben dit al zovaak mogen ervaren…
Als wij Hem aanroepen en zoeken met heel ons hart.. zal Hij uitkomst geven!!!

Maar als je midden in een donkere periode zit ervaar je dat vaak niet zo.. dat er aan het eind van een donkere tunnel het altijd weer licht wordt!
Dan wil ik je bemoedigen met onze trouwtekst.. ook voor jou is er hoop!

Ook al wordt het opnieuw donker om je heen.. zijn de omstandigheden verschrikkelijk.. toch weet ik en houdt ik mij vast aan de woorden die Hij mij heeft gegeven!

Dan zult gij Mij aanroepen en heengaan en tot Mij bidden, en Ik zal naar u horen; dan zult gij Mij zoeken en vinden, wanneer gij naar Mij vraagt met uw ganse hart. Dan zal Ik Mij door u laten vinden, luidt het woord des Heren, en in uw lot een keer brengen

Jeremia 29:12-1

Hij baant een weg als je zelf geen uitkomst ziet! God is groter en Zijn wegen zijn ondoorgrondelijk…

Ja, Ik zal een weg in de woestijn maken, rivieren in de wildernis
Jesaja 43:19

Ook al is dat niet altijd zoals wij het graag willen/zien.. maar Zijn plan is het beste.. want Hij overziet het hele plaatje en heeft het beste met mij voor… en dan kan ik het waarom loslaten en in het hier en nu leven..

Te doen waar Hij mij voor geroepen heeft!! Struikeld Leven in de voetsporen van Jezus met vallen en opstaan!

ZIJN GENADE IS (voor mij) GENOEG!!!

Met tranen deze week dit lied gehoord.. zo mooi.. eindelijk kan ik zingen

Abba Vader!

Songtekst: Eline Bakker – Abba
U bent een Vader die zingt en juicht over ons
Uw ogen vol trots en trouw zijn op ons
Nog voor ons bestaan ging Uw hart naar ons uit
En Uw liefde laat ons nooit meer los
U bent een Vader die zingt en juicht over ons.

Abba
Onze Vader
Abba
Wij zijn van U.

U bent een Vader die zingt en juicht over ons
U neemt ons bij de hand en danst met ons
Niets in ons bestaan zal u ooit ontgaan
Want Uw liefde laat ons nooit meer los
U bent een Vader die zingt en juicht over ons.

U vond ons verloren in slavernij
Uw liefde greep in en U kocht ons vrij
Met alles wat in ons is roepen wij nu: ‘Abba’

Dichtbij Uw hart, terug van weggeweest
komen wij thuis bij Uw welkomstfeest
Met alles wat in ons is roepen wij nu: ‘Abba’

Bij U verdwijnt onze onzekerheid
en vinden wij onze identiteit
Met alles wat in ons is roepen wij nu: ‘Abba’

Nu zijn wij van U en U bent van ons
En dat staat vast wat ons ook overkomt
Met alles wat in ons is roepen wij nu: ‘Abba’

© Eline Bakker, Kees Kraayenoord

Be Blessed!

Het voelde hemels…


Nadat ik met mijn nieuwe leefstijl begonnen ben merk ik dat mijn lichaam steeds verder hersteld.. langzaam maar gestaag gaat het door..

Vorige week ben ik weer bij de huisarts geweest vanwege de drie maandelijkse diabetescontrole.. De huisarts was aangenaam verrast.. mijn HBA1C was gezakt naar 46.. zonder medicatie..

Toen ik in Mei begon met mijn nieuwe leefstijl was mijn Hba1c 60.. drie maanden later in juli was het gezakt naar 50 en moest ik stoppen met alle medicatie.. en nu drie maanden later is het 46.. WAUW.. er zat een huisarts in opleiding bij en zij vroeg aan mijn huisarts wat hij hierin had bijgedragen.. de huisarts keek mij aan en keek haar aan… hij kreeg zelfs een kleur en zei.. ehh… ik heb hierin niks gedaan.. alle eer gaat naar mevr.. zelf.. zij heeft het zelf gedaan met voeding en andere leefstijl… hij keek mij nog een keer aan en zei toen glimlachend.. ik moet maar bij jou in de leer.. ik kan ook wel wat kilootjes kwijt en wees naar zijn buik(je)..

Ik gniffelde en zei tegen hem.. “helemaal goed hoor.. ik hoor het wel als je wat wilt weten”

Hihi mijn hart maakte een sprongetje..

Ik ben een blij mens..


Door mijn nieuwe leefstijl was ik ook gestopt met de Baclofen en de plaquenil.. dit op advies van mijn specialisten.. en het gaat nog steeds goed! Ik heb geen ontstekingen meer.. en bijna geen spasmen of verkrampingen meer.. afgelopen week moest ik eigenlijk mijn botox weer halen maar heb het niet gedaan… wilde het uitstellen om te kijken of mijn lichaam zelf verder kan herstellen.. mijn ogen gingen nog niet dicht zitten.. dus kon ik het nog wel even uitstellen… uiteraard in overleg met mijn neuroloog..

Wel kreeg ik steeds meer last van mijn kaken.. die verkrampten steeds meer.. zo ook mijn stembanden.. dit maakte dat ik soms moeite had met praten.. maar ook met zingen.. mijn stem kon zomaar over slaan.. ik kreeg een vermoeden dat mijn dystonie aan het uitbreiden was.. of dat de dystonie zich aan het verplaatsen was… want dystonie in de stembanden en kaken hoort bij spasmodische dystonie.. en dat had ik (nog) niet… maar ja met gegeneraliseerde dystonie (wat betekend dat het in je hele lichaam zit) kan het zomaar zijn dat de dystonie zich op andere plekken uitbreid of openbaart…

Voordat ik met mijn leefstijl begon was ik bij een longarts terecht gekomen omdat ik zoveel last had van slijm ophoesten..ik hoestte namelijk al een jaar.. na een uitgebreid onderzoek en verschillende testen kwam er uiteindelijk niks uit.. op dat moment ging ik net over op mijn nieuwe leefstijl.. en na drie weken had ik geen slijmvorming meer.. (was gestopt met alle melkproducten)

De longarts was erg enthousiast en zei.. dit is niet te geloven.. dit moet iedereen weten.. en hij zei.. ik kan niks meer bijdragen aan jou herstel maar omdat je nog wel veel last hebt van je stem wil ik je nog een laatste zetje geven tot volledig herstel.. het lijkt mij verstandig om naar een logopedist te gaan..

Hier ben ik geweest en kom ik nog zo af en toe en zij raadde mij op haar beurt aan om naar een gespecialiseerde fysio te gaan op gebied van dystonie.. en dan spasmodische dysfonie.. (dystonie van de kaken en stembanden) gelukkig wist zij iemand die hierin gespecialiseerd is en zo kwam ik bij mijn nieuwe fysio..

Wat is het toch een Zegen als je de juiste poppetjes treft.. en die je dan ook nog zeer serieus nemen.. (ik weet wie die poppetjes op mijn pad brengt 😉😇)

De eerste keer had hij mij gemasseerd en de spieren wat opgerekt in mijn kaak/keel.. pff dat was best heftig.. mijn spieren hadden flink gereageerd.. een week hoofdpijn en een kaak die regelmatig uit de kom vloog.. of te wel onder het kaakschijfje schoot.. au wat doet dat zeer 😢 gelukkig kan ik hem dan zelf terug zetten.. afgelopen maandag ben ik weer geweest en hij zei na een paar minuten vind je het goed dat ik bij jou dry-needling ga proberen.. dit wil nog wel eens helpen bij dystonie.. je hebt ontzettend extreme spierspanning in je lijf/gezicht… wat typisch dystonie is..

Ik had er wel vaker van gehoord, en ook wel verschillende fysiotherapeuten naar gevraagd maar meestal zeggen de fysio’s van tegenwoordig.. ga maar bewegen.. maar helaas is dat niet altijd afdoende.. ik had dus nog nooit iemand gevonden die het wilde gaan doen… dus zei ik verrast.. dat is helemaal prima..

En nu.. ik ben verwonderd..

Wat had ik een kramp in mijn gezicht.. al vanaf 2013 nadat ik mijn laatste medicijn had laten staan… nooit kon ik mijn mond/gezicht ontspannen.. vanaf 2013 ook al botox behandelingen in mijn gezicht.. eerst rond mijn ogen.. daarna in mijn neus en na een poosje ook in mijn grote kaakspieren..

Na de behandeling was het net of had ik een verdoving in mijn spieren gekregen.. had er geen gevoel meer in dacht ik….. maar het was wat anders.. mijn spieren waren gewoon ontspannen..

Het voelde hemels…

Wat is dat een gek gevoel, als altijd iets strak heeft gestaan.. en dan nu heerlijk ontspannen.. wat een verademing..

De fysiotherapeut zei.. ik ga jou gewoon vier keer per jaar een behandeling geven door middel van dry-needling.. dan hoef jij geen botox meer.. 

Doordat ik vroeger veel medicatie heb geslikt door missdiagnoses staan mijn spieren altijd strak en willen mijn spieren altijd aan het werk.. ook als ze niks hoeven te doen zijn ze nog bezig..

Zooooo vermoeiend…

Mijn hersenen geven mijn spieren steeds verkeerd impulsen op verkeerde tijden.. ik dacht dat er niks aan te doen was maar deze fysio is redelijk positief en zegt dat hij bij mij nog wel mogelijkheden ziet om te herstellen d.m.v trainingen.. oefeningen… om zo mijn hersenen te resetten zodat mijn spieren de juiste impulsen weer krijgen.. ik ben dus nu in training bij deze fysio..

Doordat ik zo’n ontspanning voelde dacht ik.. kun je dit niet met al mijn spieren doen 🤣😉… Helaas.. ben ik bang dat hij er dan een dagtaak aan heeft.. maar hij heeft toegezegd om ook aan de slag te gaan met mijn andere spieren .. dus wie weet…

Het was of kwam ik uit een warm bad.. zo’n ontspanning.. ik ben in de auto gestapt en wist niet wat mij overkwam.. ik heb de radio aan gedaan en heerlijk mee gezongen.. zonder kramp of enige spasme..

WAUW…

Mijn stem sloeg vaak over de laatste tijd door de spasmen in mijn stembanden en kaken.. maar hopelijk gaat het vanaf nu steeds een beetje beter.. dankzij een kundige fysio hoef ik (voorlopig) geen Baclofen of botox meer.. en hoop ik stap voor stap steeds verder te herstellen!!

Zoo bijzonder om mee te maken dat er steeds meer “goeie” deuren opengaan tot verder herstel!

Alle eer aan Hem.. Hij heeft het mij in 2010 beloofd en ik blijf daarop vertrouwen.. want wat Hij beloofd doet Hij ook!

Ik sta op die beloften!!

Want mijn God is sterker dan……..!!

Be Blessed!!

Voeding en Herstel!


Na 15 jaar mijn Diabetes vaarwel gezegd!

Dat kan niet… echt??? Ja echt waar!!

In mijn vorige blog heb ik verteld van ons roer om, door andere voeding en eetpatroon meer kwaliteit van leven..

Na dat we dat gedaan hebben is mijn leven zeer zeker drastisch veranderd.. Na 3 maanden moest ik voor mijn half jaarlijkse controle weer naar de diabetesverpleegkundige.

Elk half jaar had ik een afspraak omdat mijn diabetes altijd slecht instelbaar was, dus ook dit keer ging ik naar mijn afspraak.. alhoewel… ik ging er wel anders heen.. eigenlijk voelde ik mij enthousiast maar het was ook best wel erg spannend.. hoe zouden mijn bloeduitslagen zijn??

Had mijn strenge dieet geholpen???

Ik kwam die ochtend bij haar en ze vroeg hoe het ging.. ik zei met een brede glimlach “goed.. erg goed zelfs” ze zei ik zie het… wat is er gebeurd??

Ik dacht dat vertel ik je zo.. maar eerst wil ik mijn bloeduitslagen weten…

Voordat ik bij haar kom moet ik altijd mijn Hba1c laten prikken, dat is de gemiddelde bloedsuiker waarden.. hier was ik erg nieuwsgierig naar.. hoe dat zou zijn…

Ik vroeg aan haar wat de bloeduitslagen waren en ze zei met een lach…..

Die zijn goed!!!!

Pfff…. opgelucht haalde ik adem..

Yesss.... dit had ik maar weer in de pocket... 

Drie maanden daarvoor had ik namelijk van haar extra medicatie gekregen omdat de suikers weer gestegen waren.. wat bij mij heel normaal was.. ontregelde suikers…

En nu waren ze goed… in mijn hoofd dankte ik Jezus voor dit goede nieuws… dit wonder!!

Ze zei tegen mij “De medicijnen hebben hun werk goed gedaan.. maar nu moet je daar maar weer mee afbouwen anders kom je straks te laag en krijg je last van hypo’s”

Ik moest inwendig heel erg lachen want toen ik die extra medicatie had gekregen was ik net begonnen met ons nieuwe leefstijl.. en wilde dat eerst een kans geven voordat ik die extra medicatie zou nemen… dus de bloeduitslagen van nu waren eigenlijk bloeduitslagen zonder (diabetes) medicatie…

Ze zag waarschijnlijk mijn binnenpretje en dacht dat dit was omdat ik erg blij was dat de suikers zo gezakt waren.. natuurlijk was ik ook daar ontzettend blij om… maar ik vertelde haar dat ik eigenlijk ergens anders om een binnenpretje had… ik zei tegen haar: “Dit zijn bloedwaarden met geen enkele (diabetes) medicatie.. ze sloeg van verbazing haar hand voor haar mond en zei: “wat zeg je??”

Ik vertelde haar wat er de afgelopen maanden was gebeurt..

Lees mijn vorige blog “Het Roer om”

Ze vond het geweldig en zei dat ik de medicatie dan maar niet meer moest nemen.. toen zei ik tegen haar: “Dan heb ik nu dus geen diabetes meer”

Ze vertelde dat je hier in Nederland altijd de diagnose houdt die je eens hebt gekregen..

Hihi vertel mij wat!

Daar weet ik helaas alles van… en het is een heidens karwei om er weer vanaf te komen…

En zei ze: Als je eenmaal de diagnose Diabetes hebt dan hou je die ook want je blijft altijd gevoelig voor diabetes.. dus daar kom je nooit meer vanaf.. dus ik wil je blijven volgen met elk half jaar de controles..

Ik dacht.. dat is toch bizar... als ik met voeding mijn diabetes de rug toe kan keren dan heb ik toch geen diabetes meer???  

Ach dacht ik… dat is Nederland.. ik laat het maar zo.. ik weet namelijk wel beter en voel mij ook stukken beter… zonder medicatie.. en die controles overleef ik wel.. natuurlijk is het in het begin belangrijk om te kijken hoe het lichaam zich hersteld, maar om te zeggen dat je nooit meer van je diabetes afkomt vind ik toch wel echt een stap te ver!

Mijn Jezus is namelijk veel sterker en groter dan al die diagnoses.. Hij doet de wonderen en geeft soms wijsheid en kracht en mensen om je heen om de wonderen tot stand te brengen!

Nog wel een kleine Note.. “Ik vindt het op den duur dan wel gewoon geldverspilling.. als je dus voor “niks” op controles moet komen.. hoe zo dat de zorg te duur wordt.. dus ga daar na een tijdje toch echt wel wat van zeggen..

De Reumatoloog…

Kort na dat ik bij de diabetesverpleegkundige voor controle was geweest moest ik ook naar de reumatoloog voor mijn SLE/SJÖGREN en Fenomeen van Raynaud..

Hier ging ik opnieuw erg verwachtingsvol heen.. na de uitslag bij de diabetesverpleegkundige was ik natuurlijk erg benieuwd wat de uitslagen waren bij de reumatoloog en wat de reumatoloog zou zeggen van mijn nieuwe leefstijl!

Aangekomen bij de reumatoloog kreeg ik de standaard vragen, hij vroeg hoe ik mij voelde en ik zei met een blij hoofd “GOED” hij zei tegen mij dat het te zien was… en vroeg hoe het kon dat het ik zo blij zei dat het GOED ging..

Opnieuw vroeg ik of ik eerst de bloeduitslagen mocht weten voordat ik verder ging vertellen waarom ik mij zo goed voelde… hij vond dit prima en vertelde de bloeduitslagen en zei dat hij eigenlijk heel erg verbaasd was dat de bloeduitslagen er zo prima uitzagen… geen ontstekingen meer..

Wederom haalde ik opgelucht adem en vertelde ik hem wat er de afgelopen maanden was gebeurt..

Ook vertelde ik hem dat ik helemaal geen pijn meer had in mijn gewrichten, dat ik geen ontstekingen meer had in mijn mond, geen blaasontstekingen meer had enz enz..

Ook hij was stomverbaasd.. maar ook erg enthousiast.. hij zei iedereen zou dit moeten doen om te kijken wat er qua kwaliteit te behalen valt…

Ik weet dat mijn auto-immuunziektes niet makkelijk te verslaan zijn.. ook niet met voeding en voedingssupplementen.. gelukkig ben ik al een heel eind op weg…

SLE is een bindweefsel ziekte met ontstekingen en ik merk dat mijn lichaam erg ontstekingsgevoelig is.. ik hoef maar even over de schreef te gaan met voeding die ik eigenlijk niet moet nemen en ik heb direct ontstekingen op mijn gewrichten.. dat is wel iets waar ik heel erg voor moet waken.. en dat vergt discipline.. helaas ontkom je er met de huidige voeding in deze wereld bijna niet aan dat je wel eens iets eet wat je lichaam niet kan hebben.. daarnaast hebben deze aandoeningen ook veel last van invloeden van buitenaf.. zoals het weer, zonlicht, vocht, kou… maar ook stress, vermoeidheid enz enz..

De reumatoloog zei dat ik de Plaquenil ook niet meer hoefde te nemen want hij wilde mij over een half jaar weer zien om te kijken wat ik allemaal met voeding nog zou kunnen bereiken.. hij was erg enthousiast.. en wat was ik hier blij om want er zijn ook artsen die erg sceptisch zijn bij alternatieve behandelingen… maar gelukkig heb ik een “goede” reumatoloog gevonden die er voor open staat… wij zien uit naar het vervolg..

Lukt het om ook de SLE te handelen met voeding?? 
Een enorme uitdaging!!! Maar eentje die ik wel aanga en waarin ik erg benieuwd ben hoever ik ermee kom! 

Ik krijg wel zilverhandschoenen voor mijn Fenomeen van Raynaud.. die moet ik 24 uur per dag dragen.. mijn vingers/handen mogen niet meer koud worden anders gaan de vaatjes nog verder achteruit.. elke keer als ik een aanval krijg gaan de vaatjes achteruit..

Ook slikte ik al een half jaar antibiotica voor mijn blaasontstekingen maar was daar na mijn 3 dagen vasten ook mee gestopt.. en had geen blaasontsteking meer.. maar na een aantal maanden kreeg ik weer blaasontsteking en ik dacht hoe pak ik dit nou aan?

Ik heb contact met Ron van Vita Nova opgenomen en die zei… “Ga even naar de Kruidvat voor Vitamine C kauwtabletten van Roter.. daar kauw je 2 dagen elke dag drie keer een handje vol op.. en dan moet het beter worden of over zijn, anders moet je even naar de huisarts voor toch weer antibiotica..

het lastige is dat ik niks van mijn blaasontstekingen voel.. het doet geen pijn.. aan de ene kant is dat fijn maar aan de andere kant merk ik het pas als het al dicht naar mijn nieren is gestegen en ik vreselijke buikpijn krijg..

maar zo gezegd zo gedaan.. ik heb de aanwijzingen van Ron opgevolgde en na 2 dagen was de blaasontsteking weg..

Als je blaasontsteking hebt dan heb je te weinig ascorbinezuur om er tegen te vechten.. dus moet je even een boost ascorbinezuur nemen en dat zit in vitamine C..  

Ik was een blij mens

Het is zo fijn om te merken dat God mensen op je pad zet die je wegwijs maken.. waar je terecht kunt voor tips en die je dan weer verder op weg helpen om het zelf te doen!

Als je het maar weet!

En ja dan heb ik nog met een aandoening te dealen en dat is mijn gegeneraliseerde dystonie..

Ik slik na mijn vasten ook geen Baclofen meer en dit gaat goed, maar als ik teveel stress ervaar dan merk ik direct dat mijn lichaam reageert dat mijn spieren reageren.. of te wel verkrampen… dus moet ik erg letten op mijn balans qua activiteiten en ontspanning…

Ik moet goed mijn nachtelijke rust pakken en dit lukt wonderwel ontzettend goed.. en dat is wederom echt een wonder… ik slaap weer als een os!

Mijn hele leven ben ik een slechte slaper geweest.. nachten lag ik wakker... in mijn periode dat ik erg ziek was en zwaar onder de medicijnen zat zij een arts dat een paard er van omver ging maar ik ging gewoon door.. was niet in slaap te krijgen..  onvoorstelbaar.. (zegt wel iets over mijn (wils) kracht trouwens)

En nu…. ik ruik mijn kussen en ben weg.. ook vindt ik het nu echt heerlijk om op bed te gaan en te gaan slapen..

Ik merk wel dat mijn lichaam nu dus tot rust komt en extra slaap nodig heeft!

Ik ben erg benieuwd waar ik in januari sta.. ik merk dat mijn lichaam elke dag een stukje verder hersteld.. het gaat langzaam vooruit.. maar dat is niet erg.. het belangrijkste is dat er herstel in zit..

Pijn heb ik niet.. ehh… nou oké.. mijn rug is alles behalve blij met mij.. maar dat is een skelet probleem… die protesteert nog steeds behoorlijk en moet ik echt rekening mee houden..

Als ik mij aan mijn drie punten houdt.. dan ben ik goed op weg!

  • Zo goed mogelijk op mijn voeding letten..
  • relaxt door het leven..
  • En de balans bewaren in activiteiten en ontspanning!

Al met al ben ik een “BLIJ en DANKBAAR MENS”

Be Blessed!

Het Roer Om…


1 Tessalonicenzen 5:24 God wil dat jullie bij Hem horen. Hij is trouw, en Hij doet wat Hij belooft.

8 Weken zijn we nu bezig… en wat is er sindsdien al veel gebeurt..

Ik kreeg zoveel vragen over onze “verandering” en wat dit met zicht meebrengt dat ik er een blog aan wil wijden..

Eigenlijk wilde ik dit al heel lang.. maar durfde nog niet goed.. eerst maar even afwachten hoe het zich ontwikkeld… je weet maar nooit..

Zo vaak teleurstellingen meegemaakt

Maar van binnen ben ik gewoon super enthousiast… mensen die mij persoonlijk kennen weten hoe heerlijk enthousiast ik soms kan zijn.. maar door de teleurstellingen en moeiten van het leven is dat af en toe ingeperkt en durf ik niet meer zo goed..

Maar alle gekheid op een stokje..

IK BEN SUPER ENTHOUSIAST

En wil het heel graag met jullie delen.. ja… nu wordt je nieuwsgierig hé… nou ik zal je niet langer in spanning laten..

Wij hebben onze leefstijl veranderd… compleet onze voeding omgegooid en de medicatie omgegooid en overgestapt op voedingssupplementen.. en met de voeding ook ons dagelijks eetpatroon veranderd..

En wat werpt het nu al veel vruchten af bij ons allebei.. niet alleen lichamelijk door kilootjes te verliezen maar ook geestelijk…

Hoe we hier dan zo bij zijn gekomen.. natuurlijk weet je wel dat bepaald eten vandaag de dag niet goed is.. ik kookte al veel en vaak zonder pakjes en zakjes en veel verse voeding.. maar precies wist ik het eigenlijk niet en deed maar wat ik dacht dat goed was… en natuurlijk was dit al prima.. totdat we in contact kwamen met vrienden bij ons in de kerk..

Hij is Orthomoleculair klinisch PNI therapeut  en zij voedingscoach.. Ron Grit en Wanda Bronkhorst-Grit.. zij hebben een bedrijf in Arnhem  https://vitanovamedicalcentre.nl/ 

Wij kwamen met hun in gesprek op best wel bijzondere wijze.. en ze vroegen ons of zij ons mochten helpen om te kijken of wij qua voeding en leefstijl iets aan ons kwaliteit van leven en misschien herstel van van ons lichaam konden doen.

Ik vond het wel een enorme uitdaging..

Maar mijn man zag het ook wel zitten… hier was ik erg blij om, omdat het voor hem veel moeilijker is om te switchen van leefstijl dan voor mij vanwege zijn cognitieve problemen.. maar het geluk/voordeel is dat mijn man zich helemaal kan focussen op iets als hij er helemaal voor wil gaan… onbewust hielp hij mij enorm om de uitdaging aan te gaan.. en met de hulp van Ron en Wanda waren er eigenlijk geen belemmeringen meer wat ons tegenhield om er voor te gaan..

Gelukkig hoefde ik het niet alleen te doen.. ik had een back-up waar ik op terug kon vallen.. want hoe doe je het dan.. wat mag wel wat mag niet..

Ze zijn op een avond geweest en eerst nam Ron met ons een test af.. via een staafje in de hand die gekoppeld was aan de computer kregen we na vijf minuten te zien wat er goed ging in ons lichaam en wat niet… Bij mij sloeg de grafiek af en toe flink in het rood/oranje… ik bleek zieker te zijn dan mijn man…

Hier schrok ik best wel van.. ik dacht dat het mij wel aardig ging.. op mijn chronische pijn en kwalen na.. maar daar had ik al geleerd mee om te gaan.. en de pijngrens verleg je steeds… ik ben ingesteld met “niet piepen maar doorgaan”.. oeff…nog steeds deed ik mijn lichaam te kort.. alleen onbewust.. want als je het niet weet kun je er ook niets aan doen….

Er kwam uit dat mijn lichaam nog vol vergif zat...

slik…

Een enorme nasleep van al die medicijnen die ik in het verleden heb geslikt.. dit kun je in mijn blog https://lovehealsallthings.blog/2016/01/28/mijn-getuigenis-waar-mijn-ommekeer-is-begonnen/(opent in een nieuwe tab)… lezen..

Nog steeds is mijn lichaam dus aan het vechten tegen dit vergif.. door verkeerde voeding tekort aan juiste voedingstoffen en verkeerde leefstijl blijf ik ziek.. blijf ik kwakkelen.. en komen er steeds meer auto-immuunziektes bij… 24 uur per dag pijn waar je nauwelijks mee om kunt gaan

Eigenlijk is het ook logisch dat ik zieker ben dan mijn man, ik heb al ruim 30 jaar te kampen met chronische ziektes en mijn man eigenlijk nog maar 3 jaar…

Maar toch….

Ook herinnerde ik mij een Internist die in 2001 geopperd had dat er met mij lichamelijk iets aan de hand was dan geestelijk.. en dat ik met alle medicijnen moest stoppen want hoogst waarschijnlijk had ik een stofwisselingsstoornis waardoor ik steeds zieker werd.. maar niemand heeft hier ooit iets mee gedaan… ik wist dit niet… totdat ik het in mijn dossier las

Ik moest best wel even slikken en voelde ook een enorm verdriet en boosheid opkomen.. ik slikte even en herpakte mijzelf weer… waardoor het gevoel gauw weer weg zakte… kan er toch niks meer aan veranderen.. ik moet nu dealen met de huidige situatie en mijn toekomst.. terug kijken helpt niet en ik zak alleen maar weg in een onbegrijpelijk moeras..

Ze vertelden ons wat er anders moest met ons leef en eetpatroon.. ze legden ons uit dat ons immuunsysteem de hele dag “AAN” staat.. dit komt omdat je steeds eet, vaak 3x per dag.. en dan al die tussendoortjes.. inclusief koffie en thee, “want koffie en thee is ook eten” waardoor je lichaam nooit rust krijgt om alles te verwerken en te herstellen..

Je lever en andere organen maken zo overuren en raken overbelast.. Ons dagelijks leef(eet)patroon moest drastisch om… en als eerst…

Ik moest eigenlijk drie dagen vasten.. alleen water…

Ik zei dat ik dat helemaal niet erg vond.. want trek had ik eigenlijk nooit en werd alleen maar vreselijk moe na een maaltijd.. en ben zomaar vol.. toen legde Ron uit dat mijn lichaam voortdurend staat te loeien en te vechten…. daardoor raak je uitgeput.. en oververmoeid.. en zo kom je in een vicieuze cirkel terecht.

Ook voor mijn man is er misschien wel meer kwaliteit van leven mogelijk.. de ziekte is menselijkerwijs niet te genezen maar jullie kunnen misschien wel iets aan de kwaliteit van het leven doen.

Verbetering van kwaliteit van leven daar gaan we voor.. 

Zo gooiden we op 30-04-2019 het roer om

Eerst dus drie dagen vasten…(ik alleen hoor mijn man hoefde dat niet) alleen maar water… en geen water uit de kraan… daar zit teveel troep in.. het is schoon maar ook veel rommel toegevoegd om het schoon te houden.. rommel waar ons lichaam nou niet op zit te wachten…

Advies was om water te drinken van de Lidl.. Saskia met licht blauwe dop (zonder bubbels) hier zitten wel heel veel vitaminen en mineralen in.. dit was voor mij de eerste eyeopener.. ik dacht namelijk dat water uit de supermarkt zoals spa blauw… het beste was maar daar zit niks in.. maar dat is het em nu juist…

Wij krijgen te weinig vitaminen en mineralen binnen door wat wij eten vanuit de supermarkt, vanuit de fabriek.. daar is al zoveel uit gefilterd… helaas..

Dus op naar de Lidl voor de flessen water.. het proeft een beetje ziltig maar niet storend.. ik had er totaal geen last van.. en vaak doe ik er een schijfje citroen in of blaadjes munt, of schijfje komkommer..

De drie dagen vasten gingen prima.. ik had helemaal geen trek… voelde mij ook helemaal niet slap worden of iets dergelijks… ik moest ook alle medicijnen laten staan die ik op moment slikte want op een lege maag moet je geen medicijnen slikken.. en zeker niet de Metformine voor de diabetes want dan krijg je hypo’s..

Ik merkte dat mijn lichaam tot rust kwam.. en ik voelde mij heerlijk.. ook het slapen ging goed.. alleen mijn lever ging koken en hard aan het werk tussen 1.00 en 3.00 s’nachts.. dit uitte zich in ongelofelijk veel jeuk en ik had het ontzettend warm..

Ondertussen ging het eten koken voor mijn man gewoon door en ging ik op internet zoeken naar passende recepten.. we hadden van Ron en Wanda een kaart gekregen met daarop wat we wel en niet mochten eten..

Nu de recepten nog….

Na een beetje Google kwam ik op een website met heel veel recepten… Mealplanner Hier staan veel Paleo en Keto recepten op.. deze diëten komen dicht bij ons nieuwe “dieet” en als er dan ingrediënten op staan die wij niet mogen dan pak ik de kaart er bij en met een beetje creativiteit zoek ik dan een vervangend ingrediënt.. haha dan is Google een echt vriend!!

Ik zal proberen een aparte categorie te maken met recepten.. zodat je die goed en overzichtelijk kan vinden!

Doordat ons lichaam de hele dag “AAN” staat is het beter om maar 2x per dag te eten… oeps dan denk je dat haal je nooit.. s’morgens ontbijten is toch goed?? daar start je de motor mee op.. tenminste dat is ons altijd geleerd.. maar het is beter om het zolang mogelijk uit te stellen en dan te brunchen… want zodra je gaat eten gaat jou immuunsysteem aan het werk… en dan s’avonds rond 18.00 de warme maaltijd en dan is het klaar voor die dag… en voor de rest water drinken..

Dus alles wat je wilt eten moet je eten tijdens het eet moment!

Dit is erg belangrijk zodat je lichaam de rustmomenten gaat krijgen en kan herstellen..

Tot nu toe is onze ervaring dat je lichaam dit prima aan kan.. misschien moet je lichaam er even aan wennen, maar ik kan je zeggen dat het lichaam snel went..

De drie dagen vasten ging bijzonder goed.. en vrijdagavond mocht ik weer met mijn mannetje mee eten… had voor mijn mannetje al even kunnen oefenen met recepten en hij vond het lekker.. hier was ik erg blij om want ze zeggen dat de liefde van de man door de maag gaat!

Maar mijn eerste “nieuwe” maaltijd was een ramp.. ik kreeg enorme pijnen… mijn lichaam (lees immuunsysteem) steigerde aan alle kanten, enorme pijn aanvallen.. ik stond op de kop… en wist niet waar ik het zoeken moest..

Het bijzondere was dat ik tijdens mijn vaste dagen totaal geen pijn had gehad, mijn medicijnen mocht ik niet slikken omdat ik niet at.. maar ik miste ze ook niet omdat ik geen pijn had.. ook was ik niet moe.. met de dag kreeg ik meer energie en ook werd ik mentaal helderder.. dit was voor mij een hele gekke gewaarwording…

Ron legde uit dat mijn lichaam eigenlijk ziek werd van het eten.. omdat mijn immuunsysteem dan begon te loeien kreeg ik enorme pijnen en werd ik doodmoe.. ook zat mijn lichaam vol ontstekingen.. die mede werden veroorzaakt door verkeerde voeding en te korten.. en omdat mijn immuunsysteem totaal ontregeld was en ook dat veroorzaakte weer vreselijke pijnen.. en de vicieuze cirkel is geboren…

Na mijn slecht gevallen maaltijd heb ik weer gevast tot de volgende dag en s’middags tijdens het eetmoment eerst maar een eitje geprobeerd en dat ging goed.. en zo langzaam verder uitgebouwd..

Maar medicijnen slikte ik nog steeds niet… ik had geen pijn dus waarom dan pijnstillers slikken? ik hoopte dat ik het met voeding en supplementen kon oplossen…

En we zijn nu acht weken verder en nog steeds geen enkel “Medicijn” aangeraakt.. oja wel af en toe een paracetamol want mijn rug blijft wel een probleem tot nu toe.. logisch eigenlijk ook want dat is een “skelet” probleem en geen “immuun” probleem..

Is ook niet erg.. als je erge pijn hebt en het “nog” niet alleen op te lossen met voeding of voedingssupplementen ga dan wel naar je arts.. maar probeer het eerst op de natuurlijke manier..

We hadden afgesproken dat we na drie weken weer getest zouden worden om te kijken of we resultaten hadden geboekt… want als het lichaam het niet meer oppakt dan is het ook niet goed om door te gaan.. het heeft wel met doorzettingsvermogen te maken en dat is niet altijd makkelijk om op te brengen.. en ze wilden ook eerlijk naar ons toe zijn.. wij waren gewoon flink ziek en dan is het de vraag of het lichaam nog om wil…

Oef wat vond ik het spannend… het was nu er op of eronder.. kon ons lichaam nog herstellen of was het verkeken zaak…

De test werd afgenomen.. en wat zagen we tot onze blijdschap dat sommige Rode grafieken nu in het oranje zaten of al in het blauwe en dat sommige punten die niet goed waren helemaal niet meer in de grafiek voorkwamen.. dit betekende dat als het niet meer te zien is in de grafiek er ook niet meer is als probleem… waar je wat aan moet doen…

WAUW… voor ons was kwaliteit van leven nog wel degelijk haalbaar!!

Sommige punten waren minimaal, maar waar ik van stond te kijken was dat mijn diabetes weg was… de grafiek van Insuline intolerantie was niet meer te zien dus ook niet meer en probleem… Onvoorstelbaar… in 2004 ben ik gediagnosticeerd met diabetes type 2 en ik was moeilijk instelbaar.. heb overdosissen insuline gespoten en nu gelukkig alleen nog maar medicijnen..

Mijn Diabetes is door voeding en leefstijl niet meer aanwezig!

Dit alleen al na drie weken… Bizar gewoon… maar zeker een motivatie om door te gaan…

Het herstel van onze lichaam heeft tijd nodig.. voor elk jaar ziekte moet je een maand herstel rekenen… pfff dan heb ik nog even te gaan… maar ik doe het graag want elke maand zal ik mij gezonder voelen.. energieker.. en ik ben nog veel te jong om het hier bij te laten… het is een kwestie van lange adem en doorzettingsvermogen…. maar de test liet zien dat er wel degelijk herstel mogelijk is…

Nu is het alleen de diabetes nog maar… maar wie weet…. 9 Juli moet ik naar de Reumatoloog en dan ben ik toch zo benieuwd wat de bloeduitslagen van de SLE en Sjogren zijn… durf er bijna niet aan te denken… en wacht het rustig af.. maar stiekem diep in mijn hart leeft een diep verlangen naar herstel…

Die avond was ik een blij en dankbaar mens en nog meer gemotiveerd om door te gaan!

God heeft mij bij mijn bevrijding een belofte gedaan… ik zal je volledig herstellen en ik ben er steeds in blijven geloven… en blijf ook op die belofte staan.. heb altijd gezegd… herstel zal er komen.. wanneer weet ik niet maar Hij heeft het mij beloofd en Wat Hij beloofd gaat Hij ook doen als ik maar blijf vertrouwen op Hem! Dit staat zwart op wit in zijn woord (Bijbel)

https://www.debijbel.nl/link/xLY3E2PD 1 Tessalonicenzen 5:24 God wil dat jullie bij Hem horen. Hij is trouw, en Hij doet wat Hij belooft.

Dit is mijn houvast..

Ook al wankelt alles onder je voeten.. dreig je te zinken.. Hij is trouw aan Zijn belofte.. Hij houdt je vast..

Twijfel ik dan nooit?!?!

Zeker wel… niks menselijker als twijfel.. en is ook helemaal niet erg want in die twijfel groei je vaak nog dichter naar Hem toe..

Be Blessed!

 

“Als mijn muren vallen” deel 4


Angst voor Afwijzing

De derde muur is de muur van De Angst voor Afwijzing

Deze muur gingen we op de derde dag van de cursus “Als muren vallen” om ver gooien… wat was dat een heftige dag… want als je veel met afwijzing in je leven te maken hebt gehad dan bouw je een muur om je heen op die bestaat uit de angst dat het weer gaat gebeuren…

Ik ben deze dag erachter gekomen dat de “angst voor afwijzing” mij eigenlijk klein houdt… dat deze muur mij belemmerd in de contacten met anderen maar ook in mijn zelfontwikkeling…  wat ben ik geschrokken van deze ontdekking… maar wat ben ik blij en dankbaar dat op deze dag bij mij de ogen zijn open gegaan en vooral waarom ik er ook nog steeds zo’n last van heb en dat ik dit eigenlijk zelf in stand houdt…

Wat doe ik mijzelf te kort met die “angst voor afwijzing”  maar ook anderen…

Ik zal proberen uit te leggen wat God mij die dag heeft laten zien…

Wij mensen willen geliefd worden… geaccepteerd worden en erkend worden in wie we zijn… Hier hangt zoveel van af… het is zo belangrijk voor ons zelfbeeld als we opgroeien in een omgeving waarin we gevoed worden met goede positieve woorden…Hier worden we door opgebouwd…

b5a521a8e1208fff433431017a4c3678

Maar als dit niet gebeurd dan is Afwijzing levensbedreigend.

Het is net een motor als die de juiste brandstof krijgt dan draait de motor op volle toeren maar krijgt hij verkeerde brandstof dan zal hij al gauw gaan pruttelen tot dat hij stuk gaat en er mee ophoudt..

Juist daarom is afwijzing en kritiek een grote emotionele belasting.. als je dit veel in je leven hebt meegemaakt dan bouw je een muur op van angst… je wordt bang voor mensen dus dan doe je ontzettend je best om de mensen het naar de zin te maken omdat je handelt uit angst voor de mensen maar dan handel je niet uit geloof in God..

Als je handelt uit angst:

  • ben je bang om erkenning te verliezen..
  • je bent bang om alleen te zijn..
  • je bent bang voor de roddels van andere mensen..
  • je bent bang om uitgelachen te worden…
  • je bent bang voor wat anderen over je denken…

Die angst gaat in je koppie zitten en beheerst op een gegeven moment compleet je denken… waardoor je in leugens gaat geloven die jij jezelf aanpraat en wat anderen tegen je zeggen… bv dat je er niet bij hoort… dat je nooit aan hun verwachtingen kan voldoen…

Angst kan zoveel invloed hebben in je leven dat het je gewoon verlamd… je durft niet meer… het remt je in je doen en laten.. je bent bang om het niet goed te doen.. je bent bang om te falen…. op een gegeven moment ga je jezelf compleet weg cijferen.. je neemt genoegen dat mensen je niet accepteren… je eigenwaarde verdwijnt helemaal en minderwaardigheidsgevoelens komen er voor in de plaats… je gaat ook een rol aannemen waarvan je denkt dat de ander dat wel accepteert en voor dat je het weet ben je een kameleon die zich aan alle situaties aanpast…

Je bent zo bang om anderen te teleur te stellen als je gewoon jezelf bent… (Hoe je denkt dat je bent!!!)

Helaas leidt “angst voor afwijzing” vaak tot een isolement of tot eenzaamheid en uiteindelijk kan er zelf een depressie uit voortkomen…

Ik ervaar zelf dat het mij in een bepaald isolement drijft omdat ik gewoon door de angst niet durf… en doordat ik in een isolement kom ervaar ik de eenzaamheid des te meer… en door de eenzaamheid krijg ik dan last van depressieve gevoelens..en ga je in een spiraal naar beneden in je denken.

De angst voor afwijzing…

  • maakt je afhankelijk van anderen
  • je voelt je uitgeleverd
  •  wat zal een ander wel niet van mij denken…

Daarom:

  • Ben ik bang om nee te zeggen
  • Durf ik niet duidelijk mijn grenzen te stellen
  • Durf ik andere mensen niet aan te spreken
  • Durf ik mijn mening niet te geven

Je vindt het zo verschrikkelijk dat je dit doet… gevolg… je veroordeelt en veracht jezelf erom… en wat gooien we dan meestal in de strijd.. Juist PERFECTIONISME….. je gaat enorme hoge eisen aan je zelf stellen om toch aan je eigen verwachting en die van de ander te voldoen..

Maar wij vergeten één ding… dat je pas perfect wordt als je deel hebt aan het leven van Jezus… wat betekend deel hebben aan het leven van Jezus?… dat is dat wij proberen te denken en te handelen zoals Jezus… maar dit gaat pas als wij eerst naar Jezus gaan met onze pijn en Hem om vergeving vragen… hulp vragen en die hulp dan ook aanvaarden, dan kan Jezus in jou aan de slag en jou denken en angst ombuigen… dan kan Hij aan de slag met die leugens.. en hoe kom je ook al weer van die leugens af… Dit kan door vernieuwing van ons denken…

Niet afgaan op hoe mensen over je denken maar hoe God over je denkt!

Als wij geloven in hoe mensen over ons denken… of bang zijn voor afwijzing dan geven wij mensen wel heel veel ruimte in ons leven om over ons te oordelen dan kun je jezelf afvragen….“waarom heb ik mensen het recht gegeven (om in plaats van God) als rechter in mijn leven in te nemen”

En dan mag je jezelf de vraag stellen: “Wat betekend het voor mij als ik alleen God het recht geef om over mijn leven te oordelen”

Als je daarnaast weet wat God in de bijbel zegt in Jeremia 29:11 

Want Ik weet, welke gedachten Ik over u koester, luidt het woord des Heren, gedachten van ​vrede​ en niet van onheil, om u een hoopvolle toekomst te geven

Max Lucado heeft een mooi verhaal geschreven over afwijzing en angst voor afwijzing.. Niemand is zoals jij!

De wortel van angst voor afwijzing zit in het feit dat je vaak van het slechtste uitgaat… en omdat je van het slechtste uitgaat durf je niet de autoriteit te nemen en beslissingen te nemen…. waardoor je de anderen hun zin geeft en je de ander tevreden stemt.

De ander komt hierdoor onder druk te staan van controle en manipulatie van mensen met angst en problemen… en die mensen met angst en problemen lijken sterk maar zijn ten diepste erg onzeker…

  • Angst voor afwijzing = verbonden met zelf afwijzing
  • Acceptatie van anderen = graadmeter voor onze eigenwaarde
  • Hoe meer twijfel aan onze waarde…. des te meer angst voor afwijzing
  • Negatief zelfbeeld is de oorzaak voor sterke angst voor afwijzing
  • Zoals je over jezelf denkt, zo denk je dat anderen over je denken”..

Maar het gaat erom wat God van je denkt!

De stickers blijven alleen plakken als je er zelf in gelooft..

Als jij weet wie je bent in Jezus Christus dan zullen de stickers van afwijzing niet blijven plakken… dus we mogen gaan staan in de gedachten die God over ons heeft…. Dat we geliefd zijn… dat je er mag zijn… dat God van je houdt om wie je bent… dat Hij jou heeft gemaakt naar Zijn evenbeeld met gaven en talenten die bij jou passen… bij jou eigen ik… en dat je mag leven in het plan dat God met jou heeft.. op de plek waar God jou heeft geplaatst…

Je mag op reis gaan om te ontdekken wie je bent… Hoe God je heeft gemaakt… en welke gaven en talenten Hij in jou heeft gelegd en als je dat weet zul je kunnen leven in je bestemming…

Als je dit gaat doen dan ben je de man die op de rots bouwt zoals Jezus vertelt in Mattheus 7:24-27

Wie deze woorden van mij hoort en ernaar handelt, kan vergeleken worden met een verstandig man, die zijn huis bouwde op een rots. Toen het begon te regenen en de bergstromen zwollen, en er stormen opstaken en het huis van alle kanten belaagd werd, stortte het niet in, want het was gefundeerd op een rots. En wie deze woorden van mij hoort en er niet naar handelt, kan vergeleken worden met een onnadenkend man, die zijn huis bouwde op zand.  Toen het begon te regenen en de bergstromen zwollen, en er stormen opstaken en er van alle kanten op het huis werd ingebeukt, stortte het in, en er bleef alleen een ruïne over.’

Helaas is afwijzing onoverkomelijk… het begint vaak al in onze jeugd… in onze kindertijd… meestal in onze eerste 7 levensjaren… toen hebben we geleerd dat:

  • Ik wordt geaccepteerd als ik lief ben
  • Ik ben het waard om van te houden als ik lief ben
  • Ik wordt geaccepteerd als ik goede prestaties lever

Bijvoorbeeld ouders zeggen: Als je heel lief bent en niet zeurt dan krijg je……………………. Als je goed je best doet op school en goede cijfers haalt dan mag je………………………………… en vul zelf maar in…….

Hieruit leren wij al jong dat als ik doe wat anderen van mij wensen wordt ik gewaardeerd… en als kind ben je volledig afhankelijk van je ouders… want zonder je ouders kun je niet overleven… de ervaring die kinderen als eerste met afwijzing hebben is als ze in de steek gelaten worden of als ze verstoten worden… helaas gebeurt dit in deze tijd veel… denk aan scheidingen..  adoptie… dit is voor 3-5 jarigen een levensbedreigende situatie die het basisvertrouwen verwoest… het is de basis voor grote angst voor afwijzing..

Hoe kunnen we dit dan overwinnen?

Als allereerst Stop met je zelf naar beneden halen… Ontwapen je eigen innerlijke criticus…. het is niet zo belangrijk wat anderen van je denken het is veel belangrijker HOE JIJ OVER JEZELF DENKT!!!!

Erg belangrijk is om te onthouden…

“Afwijzing zegt iets over de ander die afwijzen… niet over jou!!!!”

Wij hebben wel één grote denkfout… halen vaak identiteit en gedrag door elkaar.. maar er zit een groot verschil tussen wie je BENT en wat je DOET!!

Wat iemand doet is vaak niet wie iemand ten diepste is…

Er is niemand die alle mensen mag…..   Ook jij niet.. Klopt dat??? Bij mij wel… ik kan niet met iedereen vrienden zijn omdat sommige mensen je nou eenmaal beter liggen dan andere mensen… wij zijn allemaal uniek gemaakt met een eigen persoonlijkheid maar je hoeft niet met iedereen vrienden te zijn maar je kan wel iedereen respecteren… God wil dat wij mild worden naar anderen mensen maar ook naar jezelf… mensen die afwijzing in hun leven hebben meegemaakt zijn over het algemeen ontzettend hard naar hun zelf toe… wijzen hun zelf af hier heb ik in mijn vorige blog Deel 3 over geschreven… maar God wil dat wij mild worden… dat wij vrijkomen van onze verkeerde patronen… maar dit leer je niet in 1 keer… dit is een proces.. maar gelukkig mogen we dit proces samen met God doorlopen… en elke keer als we weer terugvallen in ons oude patronen mogen we weer opnieuw beginnen met God..

We hoeven niet te vechten....

Afwijzing is zo pijnlijk omdat wij als mensen ten diepste erkenning willen…. en de gevolgen van afwijzing zijn groot…. en vanuit afwijzing word de bron van de angst voor afwijzing en kritiek geboren en dat is een lage eigenwaarde… die lage eigenwaarde uit zich in negatief zelfbeeld… minderwaardig voelen…. dat je niet deugt… 

En dan komen we weer op het feit uit dat God ons elkaar gegeven heeft… we hebben elkaar zo nodig voor de aandacht en erkenning… maar haal het niet alleen bij mensen… want mensen blijven mensen en kunnen fouten maken… er is geen mens perfect…

Vaak zoeken we alleen bij mensen de erkenning… “als anderen mij waarderen geloof ik dat ik het waard ben”…. je maakt jezelf helemaal afhankelijk van de goedkeuring van anderen…maar dan sla je toch de plank mis en stel je eigenlijk de mening van de mens(en) om je heen boven wat God over je zegt.

Van dit stukje raakte ik ondersteboven… wat kwam dit binnen en wat was dit pijnlijk… want wat ik absoluut niet wil is iets boven mijn God plaatsen… maar ik vind het zo moeilijk…. en worstelde daar zo mee… want je krijgt geen briefje uit de hemel waar in staat hoeveel Hij van je houdt… dat Hij je goedkeurt zoals je bent…

OF TOCH WEL????

En ik dacht wat ben ik toch dom.. De Bijbel is Gods Liefdesbrief voor mij… daar staat toch in hoeveel Hij van mij houdt… daar verteld Hij zelfs in hoe ik kan herstellen van de pijn van afwijzing….

Ach deze dingen weet je vaak wel maar vergeet je vaak en hoe belangrijk is het voor ons om aan dingen herinnert te worden… om het steeds maar weer te horen hoe het zit… Gelukkig heeft God engelen geduld met ons!

In mijn volgende blog “Als mijn muren vallen” deel 5 ga ik verder over hoe je de muur van “Angst voor afwijzing” omver kan werpen en herstel kunt ontvangen.

 

 

 

“Als mijn muren vallen” deel 3


Zelfafwijzing

De tweede muur is de muur van Zelfafwijzing

Afwijzing is er in vele vormen.. ik heb in mijn vorige blog verteld over Jou Afwijzing van God dit was de eerste muur die we ondersteboven gingen gooien..

Maar deze muur zul je vast ook herkennen.. de muur van Zelf afwijzing… ooo ik ken het zeer zeker en ben er een ster in…

Zelf afwijzing:

  • Wat is de oorzaak..
  • Hoe herken ik het
  • en wat zijn de gevolgen

Als je last hebt van zelf afwijzing worstel je ook met veel gedachten, gevoelens en vertoon je ook bepaald gedrag… want hoe ga ik met zelf afwijzing om?

  • Vaak probeerde ik ze te onderdrukken
  • Of ik zocht bewijzen dat het niet waar is
  • of ik gaf vaak anderen de schuld
  • of ik bekritiseerde juist anderen
  • ik deed mijzelf pijn
  • ik ben voortdurend aan het malen in mijn hoofd
  • ik zocht erkenning van andere mensen

Je kunt op twee manieren in de spiegel kijken…. de keus is vaak aan jou…

Of je kijkt in de spiegel en zegt: “Heer ik dank U dat ik zo wonderlijk gemaakt ben en van U het leven heb gekregen”.

Of je kijkt in de spiegel en zegt: “Ik heb een hekel aan je maar ik zal je toch maar wassen?”

Vaak zien wij alleen maar naar de buitenkant… oooo… daar zit een pukkel, ooo…. ik wordt kaal, ik ben veel te dik, ik ben veel te dun, heb een te grote neus enz.. enz… maar het is veel belangrijker om te weten wie ons gemaakt heeft en dat Hij van jou houdt om wie je bent… Hoe je hart is…. hoe je binnenkant eruit ziet..

Je moet je zelf accepteren zoals je bent… maar hoe doet je dat dan?

Zelfacceptatie wordt overgedragen het is niet een aangeboren iets.

Je leert jezelf accepteren als je genoeg bevestiging krijgt, als je voldoende gehoord hebt dat je er toe doet.. dat je er mag zijn… dat je geliefd bent… hierdoor ga je van jezelf leren houden… helaas leven wij in een gebroken wereld waardoor je al vanaf je prille kinderjaren dit niet voldoende of helemaal niet hebt gehad.. dit komt omdat je biologische ouders er niet volkomen aan kunnen voldoen… want ook onze ouders zijn niet perfecte mensen.. net zoals jij en ik… de meeste ouders doet hun best naar hun eigen kunnen, maar ook zij komen uit een gezin waar vast en zeker gebrokenheid is geweest… elk huisje heeft namelijk zijn kruisje… waardoor zij ook reageren en handelen vanuit hun imperfectie..

Helaas zoeken wij de bevestiging, de antwoorden vaak bij anderen dan bij God.. bv op school, in je werk, in relaties… maar omdat dit mensenwerk is kun je ook daarin beschadigd worden en onvoldoende bevestiging krijgen… want ook al deze mensen zijn imperfect en reageren vanuit hun ervaringen, vanuit hun gebrokenheid…

Ook ik heb dat altijd gedaan, altijd zocht ik bevestiging bij mensen… ik was er afhankelijk van omdat ik nog niet geleerd had dat ik het bij God moest zoeken… en ik moet eerlijk toegeven dat ik het nog wel doe… en dat is ook niet erg… alleen het verschil met toen en nu is dat ik er niet maar afhankelijk van ben.. omdat ik beetje bij beetje gevuld wordt met Gods bevestiging… met Zijn Liefde dat ik er mag zijn.. dat ik oké ben..

Je wordt afhankelijk van die bevestiging als je je bijvoorbeeld erg minderwaardig voelt, als niemand vandaag tegen je zegt hoe goed je eruit ziet….dan ontbreekt het jou aan een goed zelfbeeld en aan zelfacceptatie…

En omdat mensen ons niet helemaal kunnen geven wat wij juist nodig hebben om tot zelf acceptatie te komen… moeten wij onze bevestiging en onze antwoorden bij God zoeken… er is maar één Vader die het wel kan geven en dat is God.. Alleen God de Vader kan jou deze bevestiging en liefde geven die jij nodig hebt.. je hebt een Goddelijke Vaderlijke JA nodig om te worden zoals God je bedoelt heeft!

God heeft mij op een bepaald moment laten zien dat mensen vaak vanuit hun imperfectie handelen en reageren… hierdoor werd het voor mij makkelijker om bepaalde gebeurtenissen te relativeren en werden mijn gedachten hierover milder, waardoor ik de mensen die mij pijn hebben gedaan, die mij afgewezen hebben kon vergeven. Dit deed God  in mij omdat ik bij Hem mijn bevestiging ging zoeken in plaats van bij mensen.

Maar wat is eigenlijk de wortel van onze afwijzing?

Schaamte!

Je identiteit wordt aangevallen door Schaamte.. en afwijzing is een macht die je verbind met schaamte..

In mijn eerste blog heb ik verteld waar afwijzing uiteindelijk is begonnen, bij Adam en Eva… ze wezen God af omdat ze van de boom aten en toen ze ontdekten dat ze fout waren geweest, kregen ze ook gelijk door dat ze naakt waren.. en direct kwam schaamte om de hoek kijken, ze begonnen vijgenbladeren te zoeken om hun naaktheid te bedekken…

Als ik mijzelf afwijs dan ga ik mij meestal nog onzekerder voelen…  ik ga mij onveilig voelen… de macht van schaamte zegt altijd:

  • Jij hebt fouten gemaakt
  • Jij bent fout
  • Je voldoet niet

God zegt heel iets anders in de bijbel: Romeinen 5:1 Wij zijn dus als rechtvaardigen aangenomen op grond van ons geloof en leven in ​vrede​ met God, door onze ​Heer​ ​Jezus​ ​Christus.

Maar wat is in onze tijd dan onze reactie op schaamte… wij gaan ons verbergen achter onze moderne vijgenbladeren… wij gaan het probleem bagatelliseren, wij gaan het ontkennen, we gaan anderen de schuld geven door niet onze verantwoordelijkheid te nemen.. dit doen we vaak om niet weer afgewezen te worden

Maar wat is het dan fijn om te weten dat Jezus ons nooit afwijst.. wat we ook gedaan hebben… er is altijd een weg terug… Jezus staat klaar om jou op te nemen in Zijn huisgezin…

Helaas hebben wij mensen soldaatjes aangesteld om op de schaamte te reageren… Bijvoorbeeld;

  • Trots: Het niet willen zien
  • Perfectionisme: Ik doe het toch nooit goed
  • Vluchtgedrag: in je werk, je relatie
  • Controle: Alle touwtjes in eigen handen willen houden
  • Manipulatie: op iemands gevoelens spelen
  • Ontkennen: Nee hoor dat is nooit gebeurt
  • Presteren: Stinkend hard je best doen, boven je kunnen werken
  • Isoleren: In je zelf keren, geen contacten meer aangaan
  • Boosheid, Woede

Maar we hebben ook een aantal verdedigingsmechanismen die we gebruiken en dat zijn;

  • Sterk en onafhankelijk zijn
  • Uitsloven
  • Kopieergedrag

Vaak bepalen we zelf wie we zijn door onze fouten en zwakheden omdat we ons daar naar gedragen en denken we dat we pas iemand zijn als we goed doen of tenminste IETS doen en naar wat we presteren…

Oooo… wat is dit een wankele identiteit…

Ik werd hier zo met mijzelf geconfronteerd…hoe vaak doe ik wel niet vreselijk mijn best, mag ik van mij zelf geen fouten maken want dat moet ik toch kunnen… en als ik fouten maak of als ik iets niet kan of niet mijn best doe, dan hoor ik er niet meer bij.. dan mogen ze mij vast niet… en dan mijn onzekerheid die maakt dat ik mij vaak terugtrek… mijzelf isoleer… terwijl ik dit helemaal niet wil omdat ik qua karakter een sociaal persoon ben… Maar dit alles zit er soms zo ingesleten… het is er vanuit mijn vroeger jeugd ingeslopen…. de situaties die ik allemaal heb meegemaakt heeft mij gevormd… heeft mijn identiteit gedeeltelijk bepaald..

Ik gaf mijzelf altijd de schuld van alles wat ik mee had gemaakt… “ik zal het wel verkeerd gedaan hebben”.. “ik ben er toch verantwoordelijk voor”.. “ik heb foute keuzes gemaakt”… “ik heb niks gezegd”… “als ik dat maar had gedaan dan was dat niet gebeurt” en ga zo maar door… ik veroordeelde mijzelf enorm..

Ik werd hierdoor ook ontzettend hard naar mijzelf toe… en ja dan komt ook nog de aanklager die precies weet waar je zwakke plekken zitten en wrijft het er nog even extra in…

In al deze zelf-veroordelingen en zelf-afwijzing was ik een ster geworden, ik dacht ook werkelijk dat ik verantwoordelijk was voor alle problemen maar ook verantwoordelijk voor andermans problemen… als iemand een probleem had dan voelde ik mij daar direct verantwoordelijk voor.. helaas was dit mij in mijn vroege jeugd ook wel goed ingeprent door een leidinggevend persoon… “als jij je moeder niet goed helpt dan wordt ze ziek en als ze ziek wordt is het jou schuld”

En zo ontwikkelde ik een overlevingsstrategie van continu mijn uiterste best doen, perfectionisme en gedrevenheid… want anders….. en als mijn moeder maar iets mankeerde dan had ik het dus niet goed gedaan…. en dan nog maar harder werken… nog maar meer zorgen voor… hierdoor droeg ik wel een ongelofelijke zware last met mij mee die eigenlijk een hele grote leugen was.. want het was helemaal niet waar dat alles mijn schuld was, dat ik overal verantwoordelijk voor was… dat ik zelfs verantwoordelijk voor ziekte was.. enz. enz….. het was een enorme valse last die ik droeg.

Mensen die diepe gevoelens met zich meedragen die verstoppen zich vaak achter sarcasme en ironie en zijn tegen zichzelf ontzettend hard… bijna liefdeloos…

Ik heb zelf (gelukkig) sarcasme en ironie niet gehad.. en God zij Dank ben ik ook niet verbitterd geraakt, al had ik daar alle redenen toe… God heeft mij daarvoor bespaard en mij een blijmoedig hart gegeven vanaf mijn geboorte… tegen mij werd altijd gezegd dat ik het zonnetje in huis was… bijzonder vind ik dit nog altijd!

De kenmerken van iemand die zich zelf afwijst zijn vaak:

  • Boosheid en woede/opvliegendheid
  • Gevoelens voortdurend te kort te schieten
  • Depressie en Zelfmoord
  • De schoonheid die God hen gegeven heeft, niet meer kunnen zien
  • Wijzen anderen af
  • Ze verwachten vaak afwijzing
  • Voelen zich minderwaardig
  • Wijzen met de vinger naar anderen..

Misschien herken jij jezelf wel in een van deze punten… wees dan lief voor je zelf en zoek hulp en zoek hulp bij God en ga aan de slag want er is een weg van herstel!

Waar ik ontzettend last van heb gehad is dat ik ontzettend bang werd, bang voor de wereld om mij heen, bang voor de mensen en voor mijzelf… en door die angst werd ik hard en liefdeloos naar mijzelf toe… want anders…… hierdoor kwam ik in een isolement terecht en voelde ik mij ontzettend minderwaardig… wat zich nu af en toe nog uit in onzekerheid..

Angst is nooit goed…

Angst is het Centrale Thema van de Duisternis,                    Vertrouwen is het Centrale Thema van het Rijk van God

Als we dan zo hard en liefdeloos naar onszelf toe zijn kunnen we God ook niet liefhebben… ons vat is dan gevuld met gedachten van;

  • God> Waarheid
  • Satan> Leugen
  • Gedachten van onszelf

Het ergste is dat de macht van de afwijzing wat uit de koker van satan komt als doel heeft om ons te isoleren van God’s Liefde… het heeft als doel om ons te zetten in zelf veroordeling en wantrouwen naar iedereen.

Als je worstelt met je identiteit.. als je niet weet wie je echt bent en wie je eigenlijk zou willen zijn kom je in een soort spanningsveld terecht…

Aan de ene kant de afwijzing/leugen van Satan en aan de andere kant de waarheid van God.. die je verteld wie je mag zijn.. dat je geliefd bent.. dat er iemand is die ongeacht hoe of wat van je houdt..

Ons verlangen naar volmaaktheid zit zo diep.. in deze wereld is helaas nergens volmaaktheid te vinden… en omdat de realiteit niet overeenkomt met ons verlangen gaan wij zoeken naar redenen.. want waar ligt dat dan aan???

En dan komt de zelf-afwijzing/zelf-veroordeling om het hoekje en denk je; “Het ligt vast aan mij, dat ik niet genoeg aandacht en liefde krijg”… “ik ben het niet waard dat er van mij gehouden wordt”… “Ik ben niet belangrijk”… “ik ben niet goed genoeg”  en hierdoor heb je geen Genade voor jezelf en ontstaat er een enorm gat in je hart…

Dat gat wil je opvullen en je gaat op zoek naar dingen om jou gat op te vullen..  vul zelf maar in welke dingen dat zijn… maar ook geen genade met je zelf hebben heeft zijn uitwerkingen… “je gaat je ware ik verstoppen”.. “je gaat vluchten in verslavingen, in      zelf-afwijzing, in dagdromen, in fantasieën”.. ook kun je vaak geen echte en eerlijke relaties aangaan met anderen.. want als je niet van je zelf kunt houden… geen genade hebt voor jezelf.. kun je nooit helemaal 100% van die ander houden, en voor die ander genade hebben…als die ander iets doet vanuit zijn imperfectie wat niet oké is in jou ogen… en vul zelf maar verder in…

Je kunt jou gewonde hart niet herstellen zonder liefde/genade voor jezelf…

Als je in jou zelf afwijzing blijft geloven en het blijft bevestigen dan sluit je de deur naar Gods liefde.. maar waarom is het dan zo moeilijk om ons daar van af te houden, om deze muur af te breken, om ons om te draaien en de deur naar God’s liefde te openen… dat zijn twee dingen.. Trost en Zelfmedelijden…

 

Zelfmedelijden is een krachtige lijm die je vasthoudt aan je verleden, projecteert naar de toekomst zodat je in het heden niet durft te leven!

Ongelofelijk dus hoe krachtig zelfmedelijden is…

Ons verlangen zit ontzettend diep en dat is ook helemaal niet erg.. daar is namelijk helemaal niets mis mee.. want God heeft jou/mij perfect geschapen dus het is logisch dat wij dat nastreven….. maar zonder God… zonder Genade van God en genade voor jezelf lukt dit niet!  En weet je als je volmaakt zou zijn zou je de genade van God niet nodig hebben…

Met Zelf-afwijzing haat en wijs ik uiteindelijk af, wat God in Liefde geschapen heeft, namelijk….

MIJZELF!!

Hoe keer je het nu dan om?? Is dat mogelijk??  Jazeker er is herstel mogelijk… keer je om en geef het aan God.. beleid je zelf-afwijzing…. vraag vergeving. Ik citeer hieronder een gebed wat wij hebben gebeden op het seminar en wat je zou kunnen bidden om jou muur te omver te werpen..

Gebed om vergeving: Hemelse Vader, ik heb er berouw van, dat ik mezelf heb afgewezen. Het spijt me dat ik niet geloofde dat ik waardevol ben zoals ik ben. Het spijt me, dat ik mezelf niet aanvaard heb en dat ik heb geprobeerd om iemand te zijn die ik nooit had moeten worden. Ik heb spijt van al het negatieve, dat ik over mezelf gedacht en gezegd heb. Ik vraag U om vergeving, dat ik die woorden heb geloofd en op die manier invloed in mijn leven heb gegeven. Ik smeek U om vergeving over mijn eigen zaaigoed, de woorden van oordeel en veroordeling over mijzelf. Vader, vergeef me, dat ik onverzoenlijkheid, bitterheid en wrok in mijn hart tegen mezelf heb bewaard. Ik ontvang nu Uw vergeving en Uw reiniging. Als een wilsbesluit vergeef ik mijzelf. 

Nu mag je ook proclameren dat je niet meer gelooft in de afwijzing: Ik doe afstand van alle leugens die ik geloofde over mijzelf en breng ze naar het kruis, zodat ze daar vernietigd worden. Ik verwerp en verbreek elke vloek die ik over mezelf heb gedacht of uitgesproken. Ik maak me los van elke donkere en zware druk van de macht van afwijzing. Ik kies ervoor om mezelf te accepteren. Ik verbreek alle banden en samenwerking met zelf-afwijzing en met iedere macht, die me zou kunnen verleiden tot zelf-afwijzing.

Ik sta nu op en breek deze muur van zelf-afwijzing af in de Naam van Jezus

Dankgebed: Vader, ik dank U, dat ik uniek ben en onuitsprekelijk kostbaar. U houdt van mij alsof er niemand anders is om lief te hebben. Dank U wel dat Uw liefde voor mij onvoorwaardelijk is. Ik dank U dat U me nooit zult verlaten of vergeten. Vader help mij dat ik kan opbloeien in alle facetten van mijn geest, mijn ziel en mijn lichaam. Dank U dat U me begeleidt in het proces van heel worden. U bent Uw goede werk in mij begonnen en ik vertrouw er op dat het zich zal ontplooien in Uw Trouw, Kracht en Liefde. 

AMEN

Ik wil je wel adviseren om hulp te zoeken en om samen  de weg van herstel te lopen… want dat kun je niet alleen…je zult zeer zeker onderuit gaan, want wij mensen leren met vallen en opstaan… en als je valt heb je iemand nodig die je weer overeind helpt…  die een steunpilaar voor je is..  God heeft dit zelfs in de bijbel gezegd… Dat is zo mooi.. God weet waar wij soms door heen gaan en heeft daar in zijn handboek een handleiding voor geschreven… lees maar;

Prediker 4:9-10

Je kunt maar beter met z’n tweeën zijn dan alleen. Want samen bereik je meer dan in je eentje. Als één van beiden valt, dan helpt de ander hem weer overeind. Maar als je alleen bent, kan niemand je weer overeind helpen.

Prediker 4:12

Als iemand alleen is, kan hij zich niet goed verdedigen. Maar samen kun je een tegenstander aan. Samen ben je sterker. Net als een touw dat gemaakt is uit drie losse touwen. Dat trek je niet zomaar stuk.

Deze teksten worden vaak gebruikt bij huwelijksvoltrekkingen maar ik vind dat het daar niet alleen voor geldt… God bedoelt dit zeer zeker ook voor dat wij soms door moeilijke heftige periodes gaan, en dat we dat niet alleen moeten doen.. samen met een goede coach/Therapeut en God.. en dan heb je een sterk touw wat niet zomaar stuk te trekken is.. dus dan kan satan wel van alles proberen maar samen sta je sterker en met God ben je Overwinnaar!!

Ik heb dit in mijn eigen leven mogen ervaren en nog steeds wandelt er een coach met mij mee… en misschien wel mijn hele leven… ik vindt het fijn.. iemand waar je bij kan ventileren.. waarmee je kan sparren over je keuzes… die jou handvatten kan geven om weer door te gaan… het leven is nou eenmaal niet gemakkelijk…

Ik zou je wel willen adviseren als je christen bent om een christelijke therapeut/coach te zoeken.. want het is zo fijn en kostbaar om van gedachten te wisselen met iemand die op de zelfde golflengte als jij zit!

Op deze site kun je hulp vinden Ik zoek christelijke hulp

Mijn muur van afwijzing is gevallen… laat jij de jouwe ook ontploffen???

De volgende keer neem ik je mee naar mijn derde muur de muur van angst voor Afwijzing!

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

“Als mijn muren vallen” deel 2


Jou afwijzing van God

De eerste muur is de muur van jou afwijzing van God

Als we heel ver terug gaan naar het begin van deze wereld vinden we waar de afwijzing naar God begonnen is.. deze is begonnen bij Adam en Eva.. Adam en Eva werden verleid door de slang en geloofden in de leugen, hiermee wezen ze Gods waarheid af.. de waarheid hoe God hun zag…

Satan spiegelde Adam en Eva ook een waarheid voor maar dat was een waarheid van list en bedrog… als je van die boom eet dan wordt je net als God… als je van die boom eet dan ben je iemand… terwijl ze juist in het paradijs een vertrouwelijke intieme band hadden met God.. er was geen schaamte, geen angst… maar toen ze in de leugen gingen geloven kwam juist de Angst en ook de Schaamte want ze gingen zich direct verstoppen..

Maar de afwijzing begon bij Adam en Eva en daarmee is het ook verweven in ons leven, en hebben wij ook last van de gevolgen zoals onderstaand rijtje..

  • Schaamte,
  • Angst,
  • Schuld,
  • Wantrouwen
  • Afwijzing.. daarom is afwijzing een erfzonde..

Maar hoe wijzen wij God dan hierin af.. wij zijn van nature een zondig mens en leven met verkeerde denkpatronen… erin gesleten door gebeurtenissen, situaties van afwijzing…. waardoor verkeerde denkpatronen ontstaan..

Denkpatronen van negatieve verwachtingen, bepaalde gewoonten, regels en beloften die je jezelf hebt opgelegd, Overtuigingen… Bitterheid.. Wrok en Onvergevingsgezindheid.. en dat zijn geen gedachten of denkpatronen die van God zijn.

Doordat je deze dingen toelaat of in gelooft wijs je God af.

Maar wat wijzen wij dan van God af…

  • Zijn Soevereiniteit
  • Zijn Liefde
  • Zijn Verzoening
  • Zijn gerechtigheid
  • Zijn oordeel

Misschien herken je wel een paar van die dingen… als je erg veel last hebt van wrok dan wij je Gods liefde af.. heb je moeite met vergeven dan wijs je Gods verzoening af en vul zelf maar in…

Het puntje Oordeel is ook een pijnlijke.. hoe vaak hebben wij niet ons oordeel klaar over iets.. vaak ook nog over situaties waar wij niet eens de hoed en de rand van weten… of over wat je is aangedaan of over een bepaalde situatie waarin je bent afgewezen… wij weten vaak heel snel de vinger op de zere plek te leggen, over het aandeel van de ander in die situatie, maar durf je ook eerst naar je zelf te kijken? Wat jou aandeel hierin is?

In Mattheüs 7:1-2 staat een tekst wat verwoord hoe wij God afwijzen als wij oordelen over een ander of situatie…

Oordeel niet, opdat er niet over jullie geoordeeld wordt. Want op grond van het oordeel dat je velt, zal er over je geoordeeld worden, en met de maat waarmee je meet, zal jou de maat genomen worden.

Dit eerste stukje onderwijs kwam ontzettend bij mij binnen… dit was mijn eerste Eye opener van de cursus… Afwijzing oké… genoeg ervaring…

MAAR IK WIJS GOD NIET AF!

En toch…. gaandeweg kwam ik er achter dat ik God wel degelijk afwees… AU…. dat was pijnlijk…. een golf van Schuldig voelen ging door mij heen…. hoe kan dat nou.. Ik heb Hem zo lief… dan kan ik Hem toch niet afwijzen…

En toch deed ik het… een van de pijnpunten die bij mij boven kwam was dat ik steeds Gods gedachten in twijfel trok… dat ik eigenlijk niet geloof welke geweldige gedachten Hij over mij heeft.. en doordat ik dat niet kan of durf te geloven.. geloof ik mijn eigen gedachten patroon wat gevormd is door leugens die ontstaan zijn in de situaties die ik meegemaakt heb.. het gevolg is dat ik last krijg van minderwaardigheidsgevoelens.

Doordat ik Zijn woorden niet geloof maar mijn minderwaardigheidsgevoelens wel… wijs ik Hem af… ik deed dus hetzelfde wat Adam en Eva in het paradijs deden.. luisteren naar de leugens…. en leugens komen altijd van satan.. want God is Waarheid en zo wees ik Gods Liefde af..

Natuurlijk had dit alles een oorzaak… mijn gedachten patroon komt ergens vandaan… maar het keurt mijn afwijzing naar God niet goed… Je kan ergens door gevormd zijn, er kunnen jou vreselijke dingen zijn aangedaan… maar hoe jij daar mee omgaat is nog altijd jou verantwoordelijkheid…

Maar hoe overwin ik mijn afwijzing dan? Hoe verzoen ik mij weer met God.. Want gelukkig kan dit.. bij God is er altijd een weg weer terug.. God zij dank!

Wij zijn gevangenen van onze eigen gedachten en wij kunnen onszelf niet bevrijden en hebben daar God voor nodig… Alleen God kan jou je ware identiteit terug geven waardoor je weer de dochter/zoon wordt die je bent.

Eigenlijk is het heel eenvoudig… Gods aanbod van verzoening aanvaarden… dat betekend dat je erkent dat jij je hebt afgewend van God, dat jij God hebt afgewezen.

Als we dat doen dan slaat God een bres in je muur…

5250a99049cb726e897fdb10750fdcd8

Maar je kunt alleen uit deze gevangenis komen als je Zijn hand pakt, als jij je omkeert.. Maar Hij begint pas als jij daar toestemming voor geeft… Hij geeft ons zelf steeds de keuze.. God is een God van Liefde.. God dwingt ons niet… Hij spoort ons wel Liefdevol aan. En dan komt er verzoening met God en kan er een vertrouwensrelatie opgebouwd worden…

Dan leren we Gods Vaderhart kennen en worden we weer Zijn dochter/Zoon.. het vraagt wel een daad van ons.. als wij ons met God verzoenen moeten wij ook onze positie innemen.. door de verzoening komt de Heilige Geest met kracht in ons en kunnen wij de gebieden ingaan en gaan opruimen… en dan kan God komen met zijn herstelplan om de nieuwe opgeruimde gebieden weer te vullen met Zijn Acceptatie en Liefde…

Gaat dit dan allemaal zo makkelijk? mijn ervaring is NEE.. dit alles is niet makkelijk… wij vallen zo gauw terug in ons gedachten patroon.. die leugens zijn ons zo eigen geworden… we hebben er zolang in gelooft… en satan weet dit en valt jou daar dan ook in aan… hij komt met gebeurtenissen die negatieve emoties veroorzaken waardoor jou nieuwe gedachten over jezelf gaan wankelen… het is belangrijk om voortdurend die leugens te bestrijden… maar dat gaat alleen als je de toegangspoorten van die leugens herkend..

We leven in een wereld waar er veel van je wordt verwacht… we proberen ook te leven naar de maatstaven van de wereld.. we moeten er goed uitzien… je moet veel kunnen en je moet het snel kunnen leren.. allemaal dingen waar wij heel vaak niet aan kunnen voldoen… en dan krijg je al gauw dat je denkt.. zie je wel dat kan ik niet.. nu faal ik alweer… ik zie er niet uit.. ik ben te dik, te dun, te grote voeten, een grote neus, grote oren… ik ben veel te klein en vul zelf maar verder in… allemaal dingen waardoor je niet aan de verwachtingen van deze wereld kan voldoen.. en wat heb ik hier een last van gehad… hoe vaak ik mij wel niet in allerlei bochten heb gewurmd om aan het ideaalbeeld van deze wereld te voldoen… want anders…. ik was soms net een kameleon… in elke situatie kreeg ik de kleur die bij die situatie paste… herkenbaar??

Het is hard werken om je nieuwe identiteit eigen te maken… om je oude patronen om te vormen tot nieuwe patronen.. het geloof in je oude patronen heeft jaren geduurd dus dan zou het logischer wijs ook jaren duren om die oude patronen om te zetten in nieuwe… toch??

Gelukkig is geduld mijn sterkste kant… (niet dus)

Omdat het heel veel energie kost om dit je eigen te maken… omdat het heel veel geduld vergt en doorzettingsvermogen moeten wij des te vriendelijker zijn voor onszelf…

pff… vriendelijk zijn voor jezelf… wat is dat moeilijk… vaak is mijn oordeel naar mijzelf toe keihard… ik ben voor mij zelf vaak niet zo lief dan dat ik voor anderen om mij heen ben… dit heeft (weet ik) te maken zelfacceptatie… geloven dat ik er wel mag zijn… gedachten die God over mij heeft.

Ook is het belangrijk dat wij dicht bij God blijven.. dat wij met God wandelen in dit leven… zij aan zij.. met Hem in relatie leven.. en krijg ik bevestiging en bemoediging van Hem door te praten met God (bidden) en door de bijbel te lezen… en hierdoor kan ik steeds meer het oude loslaten en de nieuwe waarheid aannemen…

Je hebt hier niet alleen God bij nodig maar ook andere mensen… ik geloof niet dat alleen bevestigd worden door God genoeg is… wij zijn mensen en hebben daarnaast ook de lijfelijke bevestiging en bemoediging nodig van onze vrienden en familie.. hier kunnen we niet zonder in dit leven. Anders had God ons wel alleen op de wereld gezet.. maar Hij wist dat wij andere mensen nodig hadden..

In Genesis 2:18-23 staat dat God, de HEER, dacht: Het is niet goed dat de mens alleen is, ik zal een helper voor hem maken die bij hem past. Toen vormde hij uit aarde alle in het wild levende dieren en alle vogels, en hij bracht die bij de mens om te zien welke namen de mens ze zou geven: zoals hij elk levend wezen zou noemen, zo zou het heten. De mens gaf namen aan al het vee, aan alle vogels en alle wilde dieren, maar hij vond geen helper die bij hem paste. Toen liet God, de HEER, de mens in een diepe slaap vallen, en terwijl de mens sliep nam hij een van zijn ribben weg; hij vulde die plaats weer met vlees. Uit de rib die hij bij de mens had weggenomen, bouwde God, de HEER, een vrouw en hij bracht haar bij de mens. Toen riep de mens uit:

‘Eindelijk een gelijk aan mij, mijn eigen gebeente, mijn eigen vlees, een die zal heten: vrouw, één uit een man gebouwd.’

Doordat we bevestigd en bemoedigd worden hierin worden we steeds sterker… waardoor je het ook steeds meer eigen kunt maken..

Je mag geloven dat Zijn opstandingskracht in jou zit… dezelfde opstandingskracht die Jezus bezat waarmee hij na drie dagen weer is opgestaan zit ook in jou… als jij je leven aan deze Jezus hebt overgegeven, als je gelooft dat Hij voor jou is gestorven, dat Hij al jou gebrokenheid op zich heeft genomen… en dat Hij ook weer is opgestaan dan mag jij ook opstaan in deze opstandingskracht, en dan mag je Vertrouwen dat God jou gaat helpen om steeds meer jou nieuwe identiteit eigen te maken..

Stap uit in Geloof

Doordat ik uitstap in geloof hoef ik mij niet meer te schamen, hoef ik niet meer bang te zijn.. mag ik mij door God gerechtvaardigd voelen.. en in Job 36:7 staat

Hij beschermt wie rechtvaardig is, maakt hem machtig als een koning en geeft hem aanzien voor altijd.

Wauw… wie zullen wij dan nog vrezen… als wij als rechtvaardigen beschermt worden door God… als Hij ons machtig maakt als een koning.. en als Hij zegt dat wij aanzien hebben voor altijd… hoe kunnen wij dan nog steeds geloven in die leugens van minderwaardigheid? Afwijzing? Angst? Schuld? Schaamte? Wantrouwen? enz.. enz..

Afwijzing heeft ongelofelijk veel invloed in ons leven… op een ontzettende negatieve manier… maar dit probleem heeft Jezus voor ons aan het kruis gedragen… In Jezus Christus ontmoet je de genade van God… Hij rekent ons dit alles niet meer aan… omdat Jezus zijn leven heeft gegeven voor jou, ziet God jou niet meer staan maar ziet Hij zijn Zoon Jezus voor jou staan.. en wordt hij blij… Hij vind Grote Vreugde in ons zoals het zo mooi in de bijbel staat…

Hoe weten we dan dat Jezus de afwijzing van ons aan het kruis heeft gedragen? Omdat de Here Jezus niet alleen werd afgewezen door mensen, maar aan het kruis riep Hij

“Mijn God, Mijn God waarom hebt U Mij verlaten?”

Dit was de diepste afwijzing die Hij kon ervaren… de omwisseling van het kruis betekent: Hij droeg mijn afwijzing.. Ik ben aangenomen in de Geliefde: Jezus!

En als we deze genade aanvaarden dan worden de kenmerken van een leven met God zichtbaar… dan komt er Vrede, Aanvaarding, en Blijdschap!

Wat heb ik dit nadat ik de keuze maakte om dit te aanvaarden gemerkt… maar wat ging er een strijd aan vooraf… een strijd in mijn denken… in mijn gedachten patronen.

Doordat in mijn leven deze minderwaardigheidsgevoelens en leugens waren bevestigd ging ik er ook naar handelen.. je handelt namelijk naar wat je over je zelf denkt.

Bijvoorbeeld:

  • Je durft niet op de voorgrond te gaan staan, want wie ben jij nou..
  • Je durft jezelf niet ergens voor aan te bieden, want voor jou 10 anderen
  • Je durft je mening niet te zeggen, want die zal toch wel niet goed zijn…
  • Je durft niet voor je zelf op te komen want die ander is toch veel meer waard.. jij bent toch maar…

Hierdoor zul je ook altijd op de laatste plaats komen, en zullen anderen je nooit gaan waarderen om wie jij bent, om wat jij denkt… omdat zij waarschijnlijk zullen denken dat jij ook geen aandacht wilt, dat jij ook niet op de voorgrond wilt.. dus uiteindelijk roep je die negativiteit ook weer over je zelf heen en kom je in een vicieuze cirkel terecht..

Ik moest gaan ontdekken wat dan die waarheid is.. wie ben ik.. wat zegt Jezus over wie ik ben… dit was en is voor mij een ontdekkingstocht… en ontdek ik stapje voor stapje… en toen ik deze waarheid ging aannemen en geloven… toen ging er een wereld voor mij open…

Geloven is één… maar het ook daadwerkelijk aannemen en er in gaan staan, dus ook doen… is een tweede…

De eerste stap naar herstel van mijn minderwaardigheidsgevoelens, was belijden.. belijden dat het leugens zijn, belijden dat ik in een leugen had geloofd.. belijden dat ik God tekort had gedaan..

EN DE EERSTE MUUR VAN AFWIJZING IS OM!!!!

Tijdens dit proces heeft er bij mij een wonder plaats gevonden, want hierdoor wordt ik steeds meer de Geliefde dochter zoals God mij heeft bedoeld en kom ik volledig tot mijn recht als de persoon waarom ik op deze aarde bent gezet.. waarom ik ben geboren.

Niet wat ik denk of voel bepaalt mijn identiteit in Christus maar wat Jezus voor mij heeft gedaan aan dat Kruishout…

Webiste Gods Ruil

En dan mag ik gaan ervaren en beleven wie ik ben!

Een Geliefde Dochter van de Allerhoogste!!!

Wat waardevol om daar achter te komen… en dan kom je uiteindelijk op de bestemming die God voor je heeft bedoelt…

Ben jij daar al achter?

Door Zijn dood nieuw Leven!


#HERSTEL

God heeft Hém gegeven als manier om de vriendschap tussen God en de mensen te herstellen. Namelijk door Jezus’ dood. Mensen die dat geloven, kunnen vergeving krijgen voor wat ze verkeerd gedaan hebben. Eerst heeft God de ongehoorzaamheid van de mensen ongestraft gelaten. Dat was in de tijd vóór Jezus’ dood.
ROMEINEN 3:25 BB
https://bible.com/bible/1276/rom.3.25.BB

Gedeelde Smart is halve Smart


Zorgen…. Het voegt helaas geen seconde toe aan je leven… En toch zijn ze er bij tijd en wijle en kan het je behoorlijk uit je slaap houden…

Zorgen… Waarom eigenlijk… Mijn leven ligt toch in de handen van mijn Heer… Klopt… Maar ik ben ook maar een mens… Met mijn eigen gedachten, gevoelens en emoties…

Natuurlijk weet ik gelukkig waar ik met dit alles naar toe kan… Bij wie ik moet zijn om mijn zorgen te delen… Ja delen want ze bij Hem laten en er niet meer aan denken of meenemen… Nee dat lukt mij niet met “zorgen”..

Delen… Met de wetenschap dat Hij ze met mij draagt waardoor de last lichter wordt… En mijn Vader voor mij zorgt…

En het is zo waar dat gedeelde smart halve smart is… Het delen van zorgen met vrienden, familie is fijn en doe ik ook… Ik zet onze belevenissen ook regelmatig op facebook… En het doet je goed al die meelevende reacties en bemoedigende berichten eronder of via een andere weg… Echt waar… Maar het delen met vrienden en familie lost niet in die zin de zorgen op… Want zij kunnen er niets aan doen, ja bidden en naast je staan in welke vorm dan ook… Maar verder houdt hun bijdrage op.. Verder reikt hun macht niet… Gelukkig maar..

Maar God daarentegen is wel bij machte om er iets aan te doen… Bij God mag je je zorgen delen in de wetenschap dat Hij voor je zorgt en dat jij niet boven je kunnen wordt verzocht…

Want dat staat in 1 Korinthiërs 10:13 De beproevingen die u hebt ondergaan, zijn niet ongewoon. God is trouw, Hij zal ervoor zorgen dat de beproevingen u niet te veel worden. Hij zal ook een uitweg uit de beproevingen geven, zodat u ertegen opgewassen bent.

Wauw wat geeft dat rust, veiligheid en vertrouwen dat wat er ook gebeurt het oke is… Want Hij zegt dat als het moeilijk, heftig of ondraaglijk wordt, Hij ook uitkomst zal brengen… Ik hoef niet bang te zijn want mijn leven is in Zijn hand… I am a Child of God!

En doet God “niets” dan is het ook goed….

Nou dat God “niets” doet is NIET waar… Hij heeft nog nooit “niets” gedaan… Altijd gebeurde er wel “iets”.. Dat “iets” kan zijn; Een lieve vriend(in), bemoediging, troost, hulpmiddelen, medicijnen die helpen, artsen die wijsheid krijgen hoe ze jou het beste kunnen helpen, een operatie die slaagt…. Vul maar in… En ja soms een “wonderbaarlijke Genezing” die Hij alleen kan doen… Maar meestal geeft God herstel in de gewone dagelijkse dingen…

En als je dit weet… Als je dit gelooft… Als je Hem je hele leven toevertrouwd.. Elk vezeltje van je leven… Als je weet bij wie je moet zijn om te delen… Dan kun je het leven aan met al zijn “zorgen”.. Dan komt er rust en een onverklaarbare kracht om door te gaan…

Mijn identiteit ligt in Jezus waardoor ik bergen kan verzetten en ik kan en durf te lopen op water met mijn blik op Jezus gericht…

En ja er zullen nog zware tijden komen, boordevol emoties, tranen als watervallen maar dan bid ik God dat Hij mij wil blijven herinneren dat ik geborgen ben in Zijn hand, en dat niemand of welke situatie ook mij ooit kan roven uit deze Hand…

Wat ben ik blij dat ik een Dochter ben van een Liefdevolle Vader..

Zo kan ik rustig slapen… Wat de uitslag morgen ook zal zijn…

My Life is in Your Hands

Emotioneel in een achtbaan


Heb een poosje niet geblogd omdat ik wilde afwachten hoe mijn ommekeer zich zou ontwikkelen…

Jonge wat voel ik mij dankbaar, blij, overdonderd, emotioneel… Pff alles door elkaar heen… Een echte achtbaan..

En waarom ben ik dankbaar en wat is er de laatste maanden gebeurd?

Ik zal het jullie allemaal vertellen, want ik heb goede hoop dat de ommekeer doorzet! En durf er voorzichtig mee naar buiten te komen.. Ik ben wel bang dat het een blog wordt in twee delen anders wordt ie veel te lang… Maar wil het zo graag met jullie delen, delen dat God Groter is dan je omstandigheden, dat God echt een God van wonderen is en dat er HOOP is, ook al lijkt het zo uitzichtloos…

Jullie weten misschien nog wel dat ik van het voorjaar een blog heb geschreven dat ik beruste in mijn ziek zijn.. Dat ik er vrede mee had en ondanks dat God dichtbij ervaarde..

En dat was ook zo… Ik had er rust en vrede mee, maar merkte dat het wel enorm veel van mij vroeg… Accepteren dat dit het dus is… En Tjonge wat had ik het er zwaar mee, zo zwaar dat ik zo somber werd, ik steeds meer medicijnen moest slikken om de pijn de baas te blijven, en door mijn sombere perioden kreeg ik nog meer pijn, en gingen mijn spieren nog strakker staan, wat resulteerde in nog meer pijnstillers en je komt in de vicieuze cirkel.

Maar hoe kom je daar weer uit?

Ondanks mijn sombere periodes ervaarde ik God dicht bij mij en kon ik van de kleine dingen genieten!

Wij waren verhuisd van Goor naar Borne en waren zoekende naar een nieuwe gemeente, op een dag zei een lieve vriendin tegen mij kom eens mee naar Wierden… Dat hebben we gedaan en eigenlijk is daar mijn ommekeer gekomen… Echt sinds wij naar Ichtus VBG gaan in Wierden heb ik weer hoop, kracht en energie gekregen en nu na een half jaar genezing!

Wij hebben een prachtige tijd bij de VBG de Ark gehad, echt waar daar heeft God ook bijzondere dingen gedaan door de mensen daar heen, vooral de voorganger heeft veel voor mij persoonlijk betekent in mijn groei naar God, God heeft grote dingen gedaan door Hem heen!

Maar God gaat door… Het begon met een zondags dienst bij Ichtus met Gor Katchikyan.. Het was een geweldige ontroerende dienst en na de dienst was er gelegenheid voor gebed… Ik ben naar voren gegaan en Gor heeft met mij gebeden en God heeft door deze man tot mij gesproken met de volgende woorden….

Lieve zus God zal het stof van je oude kleed af schudden..hij zal jou een nieuwe jas aandoen…ik schuif jou een prachtige nieuwe konings ring om je vinger die zal stralen en schitteren… woorden zullen jou niet meer raken….zullen jou niet meer krenken of beschadigen….de deuken die je in het verleden hebt opgelopen zal ik herstellen…ze zullen jou niet meer plagen of pijn doen… jij zal stralen en schitteren…..jij mag opstaan….ga in mijn naam….God zal jou herstel geven en hij bad voor volledig herstel…


Wat een bijzondere woorden. Ik was helemaal stil en overdonderd… Had weken ervoor erg last gehad van mijn verleden… Nachtmerries, flashbecks enz.enz.

Wij zijn naar huis gegaan en ik was helemaal stil, heb het daarom ook destijds niet gedeeld… Puur omdat ik wilde wachten, afwachten wat God zou doen.

Een week later gingen we weer naar de kerk en toen kwam de Dichtbij Jezus dienst nu heet het de 1,2,4 dienst volgens het principe uit

1 korinthiers 2 vers 4 daar staat: Ik kwam jullie dan ook niet met mooie woorden of wijze ideeën over God vertellen. Want voor mij is de boodschap van de gekruisigde Jezus Christus het enige belangrijke. En ik voelde mij onzeker en bang toen ik bij jullie kwam. Ik hield dan ook geen prachtige toespraak. Maar ik sprak gewoon uit mijn hart. En God gaf er kracht aan.
Hier heb ik in een vorige blog Onrecht…. Bitterheid…..It Is Well…….en jij??? over geschreven, maar er was meer gebeurd wat ik toen nog niet had verteld, maar wederom werd er die avond na afloop ook weer voor mij gebeden, ik had in een vorige blog gedeeld dat ik niet meer durfde maar God had mij aangeraakt en mij weer hoop gegeven, hoop op een beter leven, God had wederom tegen mij gezegd dat Hij een plan voor mij had, dat ik zou stralen en schitteren… Dus ik kreeg steeds meer verlangen en had oprecht honger naar God, had het idee dat ik lang in een woestijn had gezeten… Dus overwon mijn vrees en schaamte en durfde de stap voor gebed weer te wagen… ik vroeg mij ook steeds maar af hoe dan??? … Deze avond kreeg ik antwoord…
Ze baden wederom met mij, nu het pastorale team… En ze volharden in gebed zoals God ook zegt in de bijbel… Er werden weer wonderlijke, goddelijke woorden gezegd… Waarvan ik stil werd..

Een zuster zei tegen mij.. Ik voel dat u een ongelofelijk sterke vrouw bent… Meestal krijgt de persoon waarvoor gebeden wordt een ervaring met God maar ik krijg door u een ervaring met God… Als ik voor u bid wordt ik helemaal warm… Er straalt zo’n rust vrede van u uit… En u straalt als u verteld over God… Uw ogen stromen over van Liefde, liefde voor God en de mensen…

Ik moest zo huilen… Dit raakte mij diep, dat God dit tegen mij zei… Ik kreeg zo’n enorme diepe vrede en liefde terug, ik ervaarde zo Zijn nabijheid… Wauw… En het verlangen werd maar groter… En ze vertelde nog dat ze zag dat God grote dingen voor ons in petto had bij de Ichtus gemeente…
Wat was dit ook een bevestiging voor mij dat dit de gemeente was waar God ons wilde hebben… Hier baden wij al weken voor en uit het niets kwam een antwoord!
Dit was het begin van een groot avontuur… De weken die volgde waren mooi, maar ook zwaar, er was een iemand die dit niet wilde, dus de aanvallen van de andere kant logen er niet om… Maar ik mocht mij vasthouden aan de woorden van God…. Dat hij mij niet meer zou raken… Niet met woorden en niet met het verleden…. en met een gerust hart ging ik de tweede operatie aan mijn hernia tegemoet…
En zelfs in het ziekenhuis ging God door!
Dit vertel ik in deel 2 van Emotioneel in een achtbaan!

Be blessed

Verhuizen naar Twente…..


1ca6e817a6c3bfecd65cdd20ad522218

Hoe wij gekomen zijn om de afslag te nemen naar Twente…. om daar ons leven verder te gaan leiden….

Een paar weken geleden deelde ik een conversatie die ik had met mijn lichaam

Ik eindigde toen dat ik op een kruispunt stond in mijn leven en ik nog niet duidelijk wist welke kant ik op zou gaan…. maar dat mijn leven opeens deze wending zou krijgen…… dat had ik nooit durven of kunnen dromen…

Mijn lichaam liet mij ongelofelijk in de steek…. maar ik had niet veel keus en bleef ademen en doorgaan.. wat ik wel merkte was dat ik onbewust het los liet en begon te accepteren dat dit mijn leven zou zijn… samen met mijn lieve echtgenoot en God, moest ik er het beste van maken…

Ik kreeg steeds meer aanvallen van onwel worden een soort van flauwvallen op een gegeven moment toch maar even langs de huisarts gegaan en die heeft mij toen uitgelegd wat er aan de hand was.

Ik had namelijk last van

Autonome Dysfunctie en Dysautonomie bij Diabetes

Toen ik dit hoorde en er ook over las viel het kwartje.. dit kwam er wel extra overheen want ik had natuurlijk ook nog de beschadiging van mijn kleine hersencellen en spiercellen door de vele medicatie die ik had gebruikt.

Inmiddels hadden we contact gehad met de WMO en we konden verhuizen naar een meer aangepaste woning, met een aangepaste keuken, aangepaste badkamer met tillift enz… ik was best wel blij met dit aanbod.

Het paasweekend kwam er aan en we zijn een weekendje weggegaan…. even afleiding zoeken.. we hadden een chalet gevonden op christelijke vakantiesite waar we goedkoop een chalet konden huren… we waren wel toe aan een weekendje weg en het paasweekend hadden we best wel veel dingen te doen in Overijssel dus kozen we voor een chalet in Ommen…

We zijn donderdagavond naar optreden van Adriann Snell met The Passion in samenwerking met de Choir Company geweest, helaas konden we zelf niet meer mee optreden omdat ik door mijn ziekte niet de laatste oefendag er bij kon zijn.. maar nu konden we er toch bij aanwezig zijn en dan van de andere kant van het podium en wat hebben we genoten van hun optreden…. prachtig ook enorm mooie foto,s van kunnen maken!!

DSCN5939

Wij waren er niet voor niets bij, heerlijk om onze zangfamilie ook weer te ontmoeten!!!

Kortom we gingen voldaan ook weer terug naar Ommen…. de volgende dag heerlijk uitgeslapen en vrijdag in de middag kwam de oudste dochter en de jongste zoon van mijn man langs omdat hij de week er op jarig was.. het was erg gezellig en zo zei de oudste dochter tegen mijn man heb jij de wmo ook gevraagd of jullie kunnen verhuizen naar Twente met de zelfde condities als dat jullie naar het andere huis gaan verhuizen.. Dit hadden we nog niet gedaan en eerlijk gezegd ook niet aan gedacht……

Wij hebben al heel lang het verlangen om te verhuizen naar Twente maar er waren geen mogelijkheden maar door de vraag van de dochter werden we wel aan het nadenken gezet…. ze zijn weggegaan en wij hebben er samen over gesproken en voelden dat we dit nog wel moesten doen, dan hadden we in ieder geval alle kansen aangegrepen om te verhuizen naar Twente.. ging de WMO niet akkoord nou ja dan was er niks aan te doen… wij wisten ook dat als we nu verhuizen zouden naar het andere huis dat Twente voorgoed voorbij zou zijn…..

Zo gezegd zo gedaan… en we hebben er ook voor gebeden… wij wilden dit wel samen met God doen.. God wist dat wij al heel lang het verlangen hadden om weer terug naar Twente maar wij hadden de mogelijkheden niet.. en wij wilden wel doen wat God van ons vroeg…. ons verlangen is om te doen wat God van ons vraagt…. zodat ook Zijn zegen er op rust…

We hebben het losgelaten en zijn gaan genieten van het weekendje…

Zaterdags hebben we heerlijk genoten van het prachtige weer en een heerlijke wandeling gemaakt in de bossen van Ommen..

DSCN5957

S’avonds zijn de oudste zoon en vriendin langs geweest en dit was ook erg gezellig..

Zondag hebben we rustig aan gedaan en lekker gerelaxt omdat wij 2e paasdag naar Zwolle zouden gaan naar het Paasevent van David de Vos…. en ik wilde mijn krachten sparen..

We zijn daar geweest en een prachtige dag gehad… hier zal ik in een aparte blog over vertellen anders word dit wel een heel erg lang verhaal…

Dinsdag na Pasen was ons weekendje al weer voorbij en wij zaten s’morgens aan het ontbijt… en ineens zei een stemmetje in mij.. kijk eens op de website van de woningstichting in Twente… ik dacht oké, ik luister en ben gaan kijken op de site.. ..wij stonden al een poosje in geschreven, dit hadden we gedaan omdat we toch, al zou het in de verre toekomst zijn, te verhuizen naar Twente en zo bouwden we wel punten op… ik ging kijken en daar stonden twee levensloop woningen op… ik schrok een beetje, want in januari hadden wij voor de grap gereageerd op een woning om te kijken hoe hoog we al op de lijst stonden (dit adviseren ze) en wonder boven wonder hadden we die woning ook nog aangeboden gekregen… maar we moesten het negeren omdat we helemaal geen mogelijkheden hadden om te gaan verhuizen.. ik had steeds al op de site daarna gekeken om te zien of het huis weer opnieuw aangeboden zou worden gewoon uit nieuwsgierigheid… pffff wat kan een mens dan nieuwsgierig zijn…maar dat gebeurde niet en ik dacht nou ja, hij is dus verhuurd aan een ander.. maar dat gaf immers niks want we konden er toch niet er naar toe….

Nu keek ik dus weer en welke woning werd weer aangeboden??… u raad het al het huis wat wij toegewezen hadden gekregen en dan ook nog het huis er naast dus twee dezelfde woningen.. ik liet het mijn man zien en natuurlijk reageerde ik enthousiast… zoals ik ben…. nu heb ik gelukkig een hele nuchtere man en die zei laten we nou eerst de reactie maar afwachten van de WMO waar we een mail naar toe hebben gestuurd… ik zei ja je hebt gelijk.. ze zullen het toch wel niet doen….

We hebben de chalet schoongemaakt en zouden in de auto stappen weer naar huis.. zo zegt mijn man: “toch ook wel nieuwsgierig geworden” zullen we even langs het plaatsje rijden en even kijken bij het huis???? we zijn tenslotte aardig in de buurt… we keken elkaar aan en ja waarom ook niet, dus zo gezegd zo gedaan en hebben het bekeken…. en zijn toen naar huis gereden….

Wij kwamen thuis en daar rolt het mailtje van de WMO in de bus….. ik ging het lezen en ik viel stomverbaasd achterover en zei tegen mijn man “nu moet je eens luisteren wat ze schrijven… nu hadden we heel veel negativiteit meegemaakt met de WMO dus veel goeds verwachten wij niet meer van de WMO…. ik las de mail en daar stond kort gezegd letterlijk waar wij voor gebeden hadden…..

U kunt met dezelfde condities verhuizen naar Twente…….

Onze God is zo groot….. we hadden al zolang gebeden om antwoord… al zolang gevraagd om duidelijkheid waar wij ons leven op moesten bouwen…. waar God ons wilde hebben… hier in Friesland of in Twente….. al die twee jaar dat mijn man hier nu woonde en de anderhalf jaar dat wij getrouwd waren hadden we eigenlijk niet de rust dat hier ons plek was, maar andere mogelijkheden hadden we niet…. toch?????

En nu was ineens de weg open….. opengebroken door God….. wij ervoeren hierdoor zeker dat als God ergens deuren dicht doet er ergens anders deuren opengaan….

En ik kreeg een enorme rust over mij heen en mijn man ook…. ik weet nu 100% zeker dat ons plek in Twente zal zijn en God gaat met ons mee.. natuurlijk zal het niet altijd makkelijk zijn… ik ben natuurlijk een geboren Fries.. maar er ligt ook een uitdaging voor mij… en ja we maken allebei een nieuwe start… we komen in een hele nieuwe stad te wonen waar wij beiden geen verleden hebben liggen waardoor wij allebei kunnen beginnen aan een nieuw begin….

In Friesland ligt voor ons allebei een heel verleden.. mooie momenten, minder mooie momenten en vooral voor mij minder mooie momenten…. maar ik wilde niet vluchten… ik wilde door mijn proces heen hoe moeilijk soms ook….en Gods timing is perfect, anderhalf jaar geleden zou ik er nog niet aan toe zijn geweest, maar God wist de tijd en wanneer ik en mijn man er klaar voor zouden zijn…wij willen soms zo snel, ook omdat wij het hele plaatje niet overzien maar God gelukkig wel……en wat is het dan fijn dat God de dingen tegenhoud en pas de deuren opendoet als de tijd rijp is…… Vertrouwen is de sleutel…….

Ik zie dit ook absoluut niet als een vlucht… ik heb anderhalf jaar nu begeleiding van een christelijke begeleidster een coach die mij elke week bij de hand neemt en samen met mij door de hoogte en diepte punten gaat en ik pluk daar echt de vruchten van, ik wordt steeds sterker na alles wat ik heb meegemaakt…. zeker emotioneel.. durf meer voor mij zelf te kiezen.. heb door haar geleerd om op eigen benen te gaan staan, niet meer afhankelijk te zijn van anderen….maar ook zelf mijn dingen beslissen..natuurlijk wel rekening houdend met de mensen om mij heen maar tot zekere hoogte.. ik werd van het kleine meisje steeds meer een volwassen vrouw op het emotionele vlak… dit proces had ik zeker nodig na een leven van ellende en medicatieverslaving….. God had mij wel genezen en mij van alle medicatie afgeholpen maar dan komt er een heel proces…. mijn coach zei wel eens tegen mij “je moet het zo bekijken je hebt 20 jaar in Coma gelegen en nu ben je weer wakker geworden maar nu begint het proces van herstel”… iemand die wakker word uit coma moet ook alles weer opnieuw leren….. en nog zit ik in de proces van herstel, maar mag ervaren met de hulp van haar en mijn liefdevolle God dat ik herstel en vorderingen maak en steeds sterker wordt….. met ups en downs…. met mooie momenten en diepe dalen maar elke keer kom ik na een dal weer sterker op de top…..

En het is geen schande om een iemand te hebben die met je meeloopt, God geeft mensen om je heen die je helpen… laat dit een bemoediging zijn voor mensen die ook door de moeiten van het leven het even niet alleen kunnen… schroom niet om iemand te vragen om met je mee te lopen een coach die je handvatten en tips geeft

Zij is een cadeautje die ik heb gekregen van God…. en ik hoop ook dat ze nog een poosje met me mee loopt!!!

Ik was vroeger een stil en teruggetrokken meisje… gemaakt door het leven…. maar nu na mijn scheiding, afbouw van medicijnen, genezing van mijn geestelijke wonden…. wordt ik elke dag sterker…. maar God heelt mij  en geeft mij elke keer weer  een nieuw perspectief.. heeft mij mijn nieuwe/ oude liefde weer terug gegeven…. God was er altijd bij en gaat nu ook met ons mee…. een nieuwe start tegemoet!!

Op weg naar Twente het zal pas van de zomer worden dat we vertrekken,… er moet nog veel gebeuren maar wat een rust geeft God als je zijn stem verstaat….

1ca6e817a6c3bfecd65cdd20ad522218