Miskoop??? Of…..


Ja hoe zal ik beginnen… weet je dat ik gewoon simpelweg niet durf?

Hebben wij weer…

Het is namelijk eigenlijk te erg voor woorden wat er gebeurt is… maar ook te wonderlijk om het niet te vertellen…

Jullie weten dat wij via de crowdfunding een Brommobiel hebben gekregen en hier waren wij ontzettend blij mij… ja ik zeg “waren” want het enthousiasme is nu wel een beetje bekoeld… we waren er namelijk vanuit Amersfoort mee naar huis gereden en dat ging prima.. voor mijn gevoel reed hij als een klokje en was er ook niks aan de hand..

Alhoewel.. er viel mij wel een dingetje op.. na een poosje begon de auto enorm te stinken… maar ach dan denk je.. hij heeft lang stil gestaan.. het wordt kouder dus het kan ook de kachel zijn die we nu aanhebben.. maar toch kreeg ik er wel steeds wat een raar onderbuik gevoel.. maar schoof het toch ook wel gauw weer aan de kant..

We hebben toch een goede auto gekocht?

Helaas na een week erin te hebben gereden kreeg de auto al wat meer mankementen dan alleen stinken… soms viel zomaar de radio uit.. ach de draadjes misschien los getrild.. gebeurt nogal eens bij een brommobiel vanwege het trillen… maar het stinken werd wel steeds meer… net of raakt hij oververhit..

Op een dag was het prachtig mooi weer en we wilden graag even te toeren.. koffie en broodjes mee zodat wij onderweg even konden picknicken in het bos wat wij zo graag mogen doen…

We waren onze woonplaats nog niet uitgereden of de auto minderde vaart en viel uit.. ik kon hem nog net in de berm rijden.. mijn echtgenoot uit de auto.. motorkap open maar kon niks vinden.. dan alle stroomvreters maar uit en proberen te starten.. en warempel hij deed het weer.. maar ik vond het maar niks… vertrouwde het niet meer.. maar ook dat gevoel schoof ik snel weer aan de kant want we wilden er zo graag op uit.. de laatste dagen van het mooie weer wilden ook wij graag nog even genieten!

Dus we tuften weer verder… de binnenweggetjes op gezocht en onderwijl alle stroomvreters toch maar uitgelaten, want stel je voor dat het daar aan lag.. we kwamen in de buurt van Wierden en ik minderde vaart om een kruising over te steken maar de brommobiel dacht daar anders over.. hij viel namelijk uit.. heeft vast gedacht ik help een handje.. maar dit was niet handig voor een kruispunt want het is een diesel dus moest ik hem eerst weer voor gloeien om te kunnen starten..dit duurt natuurlijk wel een aantal seconden tot minuten.. pff.. gelukkig stond er niemand anders achter ons..

Met zweet in de handen en natte oksels kreeg ik de auto weer aan de praat en konden we verder.. maar het bleef niet bij deze ene keer en na drie keer had ik mijn buik er vol van en zei.. we gaan niet verder hoor.. we gaan naar huis.. ik vertrouw het niet..

Mijn man was inmiddels ook op van de spanning en vond het helemaal prima..

Gelukkig was er direct een mogelijkheid om te keren en zo trokken wij maar weer op naar huis.. tot dat wij tussen Bornebroek en Enter waren… het viel mij wel al op dat hij steeds meer begon te stinken.. meestal rook ik het als ik hem thuis neer zette maar nu rook ik het zelfs onder het rijden.. het vreemde was dat er nergens een lampje ging branden.. nergens geen alarmen van oververhitting of iets dergelijks..

Totdat…..

Opeens kwam er allemaal witte rook uit de blazers en onder de motorkap vandaan.. tegelijk viel de snelheid weg en viel hij uit.. ik kon de auto nog net een weiland in rollen… het hart zat in mijn keel en ik werd er misselijk van…

Kon wel huilen…

Ik dacht dit kan niet.. dit mag niet.. we hebben hem nog maar net..

Wij hadden totaal geen idee wat er aan de hand kon zijn.. en dan sta je daar… hoe komen we hier weg maar hoe komt de brommobiel hier weg..

Ik was namelijk nog bezig om pechhulp te regelen dit had ik nog niet helemaal afgerond.. dus daar kon ik ook geen beroep op doen.. de volgende optie.. vrienden bellen.. zo gezegd zo gedaan en de hulptroepen werden in geschakeld..

Na veel telefoontjes en geregel zijn wij thuis gebracht door hele lieve vrienden en de brommobiel werd later opgehaald door de garage..

Maar wij zagen de bui al hangen.. dit zou een duur grapje worden.. en hoe moeten we dat betalen.. we hadden de brommobiel niet voor niets via een crowdfunding gekregen… natuurlijk heb je wel onderhoud ingecalculeerd maar dat er binnen 2 weken zoiets zou gebeuren Tja….

Maar onze goede vriend zei.. God zorgt voor jullie!

Oeff.. het is zo waar.. maar hoe moeilijk om in deze omstandigheden je hieraan vast te houden.. en natuurlijk weet je verstandelijk dat het zo is.. en dat het vast wel weer goed zal komen op de een of andere manier want.. “Hij zorgt” dit staat bij ons als een paal boven water.. maar hoe… geen idee..

Loslaten….

In het volste vertrouwen dat Hij voor ons zorgt… wat de uitkomst dan ook zal zijn… en met alles rekening houdend gingen we in gesprek met God en legden we hem alles voor.. niet alleen dat de brommobiel weer gemaakt kon worden maar we vertelden Hem ook wat het met ons deed.. dat we er niet zonder kunnen.. dat we onze vrijheid terug hadden en nu voelt het of mochten we er even aan proeven en moeten we direct al weer loslaten..

We waren intens verdrietig..

Het is net of mag je iets heel moois in handen houden maar dan moet je het weer terug geven… en dat moois is onze vrijheid!

Ook was ik teleurgesteld en boos..  boos op de omstandigheden maar ook heel erg boos op de andere kant.. en dan bedoel ik onze tegenstander de Boze..  ze zeggen wel eens.. het is of de duivel er mee speelt.. nou ik dacht dat doet hij dus ook…

Ik weet dat hij voortdurend probeert ons leven in de war te schoppen.. steeds als er bij ons iets moois gebeurt komt hij als een bliksem om het weer flink in de war te schoppen.. met als enige doel dat wij kopje onder gaan… teleurgesteld raken.. het vertrouwen opgeven.. en ja.. het liefst wil hij dat wij zelfs God opgeven…

Nou dat kan hij vergeten!!! Want ik wordt er juist strijdlustig van.. er gebeurt namelijk juist het tegenovergestelde.. ons vertrouwen wordt alleen maar sterker.. wij klampen ons nog meer aan Hem vast.. omdat wij weten, ook door ervaringen, dat Onze God veel Sterker en Machtiger is, en alles kan omkeren ten goede.. en komt het anders dan dat wij voor ogen hebben… dan heeft Hij een nog veel mooier plan voor je klaarliggen.

Dit is ons geloof en met dit weten en in de naam van onze Helper Jezus sturen wij dan ook direct de tegenstander de deur uit!

Zijn dan mijn zorgen direct weg.. nee hoor… ik heb ook mijn momenten van twijfel.. van zorgen.. vooral als het dan een poosje duurt voordat je hoort wat er aan de hand is en of de auto wel gemaakt kan worden.. dan komt het op volharden aan.. volharden in Vertrouwen dat Hij voor ons zorgt!… pff dat is moeilijker hoor!

Maar deze week kwam dan eindelijk het telefoontje met de diagnose van de brommobiel.. Jonge dat was niet best… de diagnose was: “Onherstelbaar beschadigd.. niet operabel en ten dode opgeschreven” met andere woorden “Total Loss…”

Ik kon wel janken…

Dit kan toch niet.. hebben we een kat in de zak gekocht?

Ja..

Mmmmm… dat hebben wij weer!! Ik werd nog verdrietiger… wij moeten wel heel veel teleurstellingen incasseren hoor de laatste tijd… de moed zonk mij in de schoenen..

Hij vertelde wat er was gebeurt.. de vorige eigenaar had hem gekocht van iemand en die “iemand” had een verkeerd goedje in de motor gedaan.. nu kan dit wel bij gewone auto’s maar niet bij een brommobiel… dit goedje krijg je er ook niet weer uit… de meneer waar wij hem van gekocht hadden die reed er weinig mee, van de winkel naar huis, waardoor de motor nooit warm werd..  maar ja… wij zijn intensieve gebruikers dus bij ons wordt de motor wel warm.. want als de motor warm werd dan vrat dat goedje alles weg..  alles was ook letterlijk helemaal kapot en weggevreten…

Ik zei: “Vandaar dat er overal rook uitkwam op een gegeven moment”.. maar zei ik: “het was wel witte rook.. witte rook van overgave.. de auto kon niet meer en gaf de geest!”

Maar zei de stem aan de andere kant van de lijn.. er is een mogelijkheid om weer nieuw leven in de brommobiel te blazen en dat is een nieuw hart! (lees motor!)

En ik heb goed nieuws… dat nieuw hart is gevonden.. en de garage gaat hem repareren en hopelijk hebben jullie eind volgende week jullie brommobiel weer terug met een nieuw hart!

Oke.. maarrre..dat zal wel de nodige duiten kosten… ja dat klopt zei hij want een nieuw hart is niet goedkoop… maar zei hij: “die prijs is betaald door sponsors.. het kost jullie niets..”

Ik kreeg kippenvel en was totaal overdonderd en perplex.. kon alleen maar zeggen:

“Dankjewel”

Dit moest even dalen..

Ons leven staat voortdurend in het teken van overleven.. incasseren.. overgeven en loslaten.. en soms wordt het je dan toch wel effe teveel..

Elke keer als we er nu ook over hebben worden we emotioneel.. en ontzettend dankbaar… wat hebben wij een Grote Goede God… elke keer bevestigd Hij opnieuw..

“Ik Ben Er” “Ik Zorg”

Aan ons vraagt Hij maar 1 ding en dat is VERTROUWEN!!

Na het schrijven van deze blog werd ik er heel erg bij bepaald dat het eigenlijk ook zo kan zijn met ons leven.. met ons eigen hart.. die kan ook zo Total Loss zijn.. kapot gemaakt…

Maar dan heb ik goed nieuws want ook jij kunt een nieuw hart krijgen.. het mooie is dat jou nieuwe hart op je ligt te wachten… en weet je… dat nieuwe hart is ook al betaald.. er heeft 1 Iemand namelijk de hoogste prijs voor jou hart betaald.. Zijn naam is Jezus.. Hij heeft Zijn leven gegeven voor jou… zodat jij een nieuw hart.. een nieuw leven kunt ontvangen… Een Eeuwig leven!!

Wie wil dat nou niet!

Het enige wat Hij van jou vraagt is dat je Jezus Vertrouwt, Vergeving vraagt en Hem Accepteert als de Regisseur van jou leven..

Ik heb het jaren geleden gedaan en nog geen seconde spijt gehad… 

Mijn leven is daarna niet over rozen gegaan… dat kun je lezen in mijn andere blogs.. maar ik hoef geen angst meer te hebben want er is Iemand die voor mij zorgt en mij helpt… zo zal Hij ook voor jou zorgen en jou helpen in de moeiten van dit leven.. je staat er dan echt nooit meer alleen voor.. want Hij blijft aan jou zijde en neemt je bij de hand..

En dat geeft Rust, Blijdschap en Vrede!!

Dit bid ik jou ook toe!!

Be Blessed…

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Bemoediging


 

qoute Nic. Beets Bemoediging

Bemoediging

Een mens lijdt dikwijls het meest, voor het lijden wat hij vreest

doch dat nooit op zal dagen

Zo heeft men meer te dragen dan God te dragen geeft.

Het leed dat is drukt niet zo zwaar

dan vrees voor allerlei gevaar

Maar komt het eens in huis

dan helpt de Here altijd weer

en geeft Hij kracht naar Kruis!

Qoute Nic. Beets

 

Psalm 75 vers 2


Psalm 75 vers 2

Wij loven, God, wij loven u, uw naam is ons nabij, uw wonderen gaan van mond tot mond. Psalm 75 vers 2

Psalm 18 vers 2


Psalm 18 vers 2

Ik heb U hartelijk Lief, Here, mijn Sterkte.   Psalm 18 vers 2

“Anders”


Vanmiddag las ik een zeer verhelderend stuk op Facebookpagina Interakt..

Tijdelijk minder belastbaar

‘Het zou moeten kunnen’ dacht ik toen ik een bus voorbij zag rijden met boven de voorruit: tijdelijk buiten dienst. Geen mens die de bus aanhoudt en aandringt om toch in te mogen stappen. Nee, men laat hem gaan.

Het zou moeten kunnen, dat mensen soms een tijdje in hun leven met dat signaal kunnen rondlopen: ‘tijdelijk minder belastbaar’. En dat er dan niemand trekt en duwt, maar dat ze gelaten worden.

Om zich te bezinnen, om zich te realiseren in wat voor overbelast wankel bootje ze zich bevinden, om de schade onder ogen te zien en op krachten te komen, om hun angsten te overwinnen, om te herstellen en om het vertrouwen te vinden dat op een dag de storm weer gaat liggen en het lichter wordt.

Ieder mens die een schokkende ervaring heeft meegemaakt heeft hersteltijd nodig. Een periode waarin zo iemand zichzelf ontziet en door anderen ontzien wordt, waarin rust en bezinning gezocht worden en zo iemand kan doen wat dieren doen: zich verbergen onder een denkbeeldige struik, de psychische en emotionele wonden likken, op adem en op krachten komen. Of het nu om verse wonden gaat of om oude, die nog moeten helen en om aandacht vragen.

‘Tijdelijk minder belastbaar’… als je behoefte voelt die woorden boven je deur te schilderen, of met een sticker op je voorhoofd te plakken, dan is dat een signaal. Ook als je zou willen dat een ander dat voor je zou doen, zodat je het zelf niet hoeft te bevechten. En ook als je juist met man en macht wilt verbergen dat iemand ooit zal denken dat jíj minder belastbaar zou zijn. Allemaal signalen dat je toe bent aan iets anders.

Anders is niet persé het standaardrecept dat ‘méér & minder’ voorschrijft: meer rust, meer ontspanning, meditatie, vakantie, yoga enz. Of juist meer training en superfood en effectiviteitstrainingen om de draagkracht te versterken. Anders is evenmin persé minder: minder taken, minder uren werken, minder verantwoordelijkheid.

Anders is: niet langer acteren vanuit verborgen pijn en ongeheelde wonden, niet langer vanuit defensie en beschermingsmechanismen reageren, maar vanuit een basis die daaronder ligt. Een basis die de pijn kan dragen, de realiteit onder ogen kan zien.

Anders is: vanuit een open waarneming, een open hart, een open geest en een open wil in het leven staan. En doen wat gaat. Voor jou. Op jouw hoogstpersoonlijke eigen wijze. Niet meer en niet minder!!!!!!! 😘

42948938_1880600471986985_2387415330201796608_o

 

Jonge… wat merk ik dat ik even “Tijdelijk minder belastbaar” ben… heb nogal een heftig drie kwart jaar achter de rug wat op dit moment zijn tol eist… qua energie en belastbaarheid…  helaas is mijn situatie geen situatie waarin ik achterover kan leunen.. maar waarin we door moeten… met elke dag weer nieuwe uitdagingen.. en

Ik ga ook door maar wel “ANDERS”…..

Een pas op de plaats is echt even nodig… maar helemaal niks doen is voor mij geen optie want dat past niet bij mij.. maar mijn lichaam vraagt even wat meer aandacht..

pff.. niet altijd makkelijk… maar wel noodzakelijk om op te kunnen laden..

Gelukkig mag ik weten en ervaren dat ik niet alleen door hoef.. samen met Hem en God geeft vrienden om je heen… praktische vrienden, steunende vrienden, geestelijke vrienden.. zo is God.

Het leven kan je soms bergen geven die je moet beklimmen.. zware wegen om te bewandelen.. maar daarin geeft Hij wat je nodig hebt.. moet je zware wegen bewandelen dan zal Hij je goed schoeisel geven om te kunnen wandelen.. en heb je een hulpje nodig om die weg te slechten dan geeft hij mensen om je heen om die weg te kunnen bewandelen…

In de Bijbel staat het verhaal van Mozes en Aaron en Chur Exodus 17:11-13

Zolang ​Mozes​ zijn arm opgeheven hield, was Israël de sterkste partij, maar liet hij zijn arm zakken, dan was ​Amalek​ de sterkste. Toen ​Mozes’ armen zwaar werden, legden Aäron en Chur een steen bij hem neer, zodat hij daarop kon gaan zitten. Zelf gingen ze aan weerszijden van hem staan, om zijn armen te ondersteunen. Daardoor konden zijn armen opgeheven blijven totdat de zon onderging. Zo versloeg ​Jozua​ het ​leger​ van ​Amalek​ tot de laatste man.

Toen Mozes zijn staf omhoog moest houden, zodat Gods volk de overwinning kon behalen, en dit op een gegeven moment niet meer lukte was daar Aaron en Chur om hem te helpen… samen hielden ze de staf omhoog… en de overwinning werd behaald..

Zo geeft God ook ons wat wij nodig hebben om de Overwinning te behalen… over welke omstandigheid dan ook.. heb je te dealen met ziekte.. heb je te dealen met werkeloosheid.. financiële problemen.. elke spreekwoordelijke muur gaat om met Zijn hulp.. elke moeilijke weg kun je bewandelen want Hij zorgt voor ons!

Maar soms lijkt het dat je verdrinkt.. soms heb je het gevoel dat de weg te modderig is.. dat jij je in drijfzand bevind.. dat je er tot je middel inzakt en je hulp nodig hebt..

En die hulp is er.. maar aan ons is de taak om HELP te roepen.. om hulp te vragen… aan God in eerste instantie maar ook aan je medemens.. maar wat is dat moeilijk als je door het leven ervaren hebt dat je op jezelf aangewezen bent.. dat je er alleen voor staat… elke keer val je daarin weer terug.. je denkt dat je het alleen moet opknappen.. denken dat als het je alleen lukt je sterkt bent.. maar eigenlijk is dat zooooo egoïstisch…

God heeft van af het begin al aangegeven dat de mens het alleen niet redt daarom heeft hij een helper geschapen..

Hulpvragen is dus geen teken van zwakte, het is een van de moedigste dingen om te doen.. en leven zoals God het heeft bedoelt…

Maar ook daarin is een balans:

6825d950170b702c497d48f6f3edaf0d

Mensen kunnen niet aan jou neus zien dat het even niet gaat… ze kunnen niet op jou voorhoofd lezen dat je het even niet trekt.. dat je hulp nodig hebt..

Dus trek aan de bel…. pff.. wat vindt ik dat soms moeilijk… maar wat werkt het bevrijdend!

Het is vele opzichten waardevol

  • Voor je sociale contacten
  • Van beide kanten een positief gevoel
  • Je overwint je omstandigheden
  • Je hoeft de last niet alleen te dragen

En jij kunt vast de lijst nog wel aanvullen!

Wij mogen er voor elkaar zijn…  Als broers en zussen… naast elkaar!

God geeft ons elkaar!

En dan komt er zeer zeker een tijd dat jij zover bent om anderen te helpen op wat voor manier dan ook..

Be Blessed!

FB_IMG_1526107266970

 

Hij Zorgt…


Wij zijn verwonderd!

Psalm 62 vers 9

22 dagen geleden ging onze Crowdfunding online en binnen een dag was er al gul gegeven… dit gaf goede hoop..

Toen ik begon met de Crowdfunding was mijn vertrouwen niet erg groot.. vond het erg spannend en het was ook echt buiten mijn comfortzone.. moest voor mijzelf best wel een stap zetten… hulp vragen is niet iets wat ik makkelijk vindt…  maar heb de stap gezet mede door een bemoediging van God.. ik beschreef dit al in de blog over de Crowdfunding  “Totdat ik een preek hoorde op een zondagochtend waarin de spreker vroeg hoeveel vertrouwen wij in God hadden… en dat God soms ook stappen van ons vraagt… stappen in vertrouwen.. stap uit je boot durf op water te lopen.. pfff.. dit had ik vaker gehoord… God werkt heel vaak via andere kanalen.. wij krijgen geen briefjes uit de Hemel met een kant en klaar antwoord… wat Hij geeft en zegt is: Vertrouw je mij?? Stap uit in Geloof.. en als je het in Zijn handen legt en het van Hem verwacht dan kan het nooit tegenvallen”

Zoals ik al zei dat vertrouwen had een dun lijntje maar het was genoeg om toch te doen wat ik op mijn hart had.. en God ging verder met bemoedigen zodat mijn vertrouwen in Hem ging groeien..

Het begin van de Crowdfunding gaf in ieder geval hoop.. maar zo ook de hulp van een goede vriend… want de volgende dag belde een goede vriend en vroeg of hij ons mocht helpen met lobbyen zodat de  brommobiel gerealiseerd kon worden.. Hij had enorm vertrouwen er in en in het feit dat God voor ons zorgt en geeft wat wij nodig hebben… dit vonden wij natuurlijk geweldig en het deed ons ontzettend goed.. ook groeide de hoop hiermee ook weer wat meer..

Wij wisten dat God hem op onze weg had geplaatst..

Elke keer mag ik weer merken dat God mensen om je heen zet om je te helpen, te ondersteunen… je te geven wat je nodig hebt.. God werkt nu eenmaal met jou en mij om er voor ander mensen te kunnen zijn.. Wij hebben elkaar zo nodig in deze wereld en omdat God zelf niet naar ons af kan dalen stuurt hij zijn engelen..

Deze goede vriend ging aan de slag en de nodige stichtingen en bedrijven werden gevraagd voor een bijdrage en de Crowdfunding liep ook gestaag door..

Om een verhaal kort te maken kregen we gisteren een telefoontje.. het leuke was dat wij gisteren mochten vieren dat wij vier jaar gelden in het huwelijksbootje zijn gestapt en elkaar het jawoord mochten geven.. en dan krijg je juist op die dag een telefoontje..

Ik vond het gisteren best wel een lastige dag.. een dag met dubbele gevoelens.. natuurlijk blij dat wij vier jaar getrouwd zijn, maar ook met een verdrietige nare bijsmaak er schieten toch een aantal gedachten en gevoelens door je heen… waar zouden we volgend jaar staan.. hoe veel kruisjes mogen wij nog achter onze huwelijksdag zetten de komende jaren.. cru gezegd.. is dit onze laatste trouwdag?? Allemaal gevoelens en gedachten waar je misschien niet te lang bij stil wil blijven staan maar die je ook niet kunt negeren.. deze gevoelens en gedachten zijn wel reëel… je zit al in een “rouw” fase omdat je elkaar nu in het leven beetje bij beetje al kwijt raakt.. maar je kunt er niks mee omdat je nog in levende lijve naast elkaar zit.. het is een verwarrende tijd voor ons allebei..

En dan krijg je een telefoontje… met de mededeling dat de brommobiel realiteit is geworden.. het geld was bij elkaar gesprokkeld.. door de Crowdfunding en andere giften.. wij vielen helemaal stil.. eigenlijk ben je sprakeloos en voelt het onwerkelijk.. aan de andere kant durf je het niet eens aan te nemen… het is te groot.. maar al gauw werd ons hart gevuld met dankbaarheid en enorme blijdschap.. ik kon wel huilen…  de tranen van verdriet en blijdschap om onze situatie veranderde in tranen van vreugde en dankbaarheid…

We hebben onze vrijheid weer terug gekregen… zo voelt het echt en zo is het ook.. niet meer afhankelijk van instanties, taxi’s enzovoort.. maar weer zelfstandig erop uit kunnen.. onze eigen kracht weer in kunnen zetten.. wij hebben onze onafhankelijkheid weer terug… ik kan het niet in woorden beschrijven wat dat voor gevoel met zich mee brengt..

Tegelijk voelde ik mij ook beschamend.. dat mijn vertrouwen een dun lijntje was en ik niet durfde te hopen.. bang voor weer een teleurstelling.. bang dat God misschien andere bedoelingen had dan wij soms denken.. dit vind ik het lastige van de relatie met Hem.. je krijgt geen briefjes uit de Hemel met een antwoord.. maar wederom komt het aan op vertrouwen in Hem die het beste met ons voorheeft..  Gelukkig mag ik weten dat Hij mij door en door kent en weet hoe ik ben.. Hij heeft mij namelijk gemaakt.. en dat geeft rust! En dan verdwijnt al gauw dat gevoel en blijft dankbaarheid over dat ik een Liefdevolle Vader mag kennen en mag weten dat Hij voor ons zorgt.. wat er ook gebeurt!

Wij zijn ontzettend blij en dankbaar voor uw/jullie bijdrage.. in welke vorm dan ook.. misschien heeft u gedoneerd.. misschien heeft u voor ons gebeden dat het mocht lukken… de actie geliked en gedeeld.. en natuurlijk zijn wij onze vriend enorm dankbaar voor de geboden hulp.. maar bovenal danken wij God.. Hij zorgt voor ons.. ook als wij er niet zoveel vertrouwen in hebben en het lijntje maar dun is… Hij is zo ontzettend liefdevol.. Hij houdt zoveel van ons en in die liefde laat Hij zijn Zorg zien…

Hij Zorgt!!

danjewel

 

 

 

 

Psalm 62:9


Psalm 62 vers 9

Laten we op God vertrouwen, en Hem onze zorgen vertellen. Hij zal ons helpen.

Jesaja 46:4


Jesaja 46 vers 4

“Tot in je ouderdom blijf ik dezelfde, tot in je grijsheid zal ik je steunen. Wat ik gedaan heb, zal ik blijven doen, ik zal je steunen en beschermen.”

 

Spreuken 22:6


Spreuken 22 vers 6

“Leer een kind van jongs af aan de juiste weg, en het zal er niet van afwijken wanneer het oud geworden is.”

Psalm 34:3


Psalm 34 vers 3

Ik zal juichen voor de Heer vanuit het diepst van mijn hart. Mensen die trouw zijn aan de Heer, horen mijn lied, en ze zijn blij.

Psalm 34:2


Psalm 34 vers 2

Altijd wil ik de Heer danken, elke dag zing ik een lied voor hem.

Galaten 5:1


Galaten 5 vers 1

Christus heeft ons bevrijd opdat wij in vrijheid zouden leven; houd dus stand en laat u niet opnieuw een slavenjuk opleggen

1 Petrus 5:7


1 Petrus 5 vers 7

U mag uw zorgen op Hem afwentelen, want u ligt Hem na aan het Hart

(Nieuwe Bijbelvertaling)

Grenzeloos(e) Liefde


Heb mij zelf even de tijd gegund om even te bloggen.. ik doe het veel te weinig… ik weet het.. maar wat ik in mijn vorige blog ook al vertelde… het is lastig om in onze situatie aan je zelf te denken en echt tijd voor je zelf vrij te maken..

Alhoewel ik weet hoe belangrijk het is blijft het er vaak bij… ja ja…wat zeg je dit weer makkelijk… helaas weet ik maar al te goed waar de “kneep” zit…. de kneep van het “niet aardig voor mij zelf zijn”.. de kneep van “Niet goed voor mijzelf zorgen hierin” want goed voor jezelf zorgen is ook je grenzen aan kunnen geven..

Maar wat is het moeilijk om juist diep in je hart te kijken en bij je gevoel te komen… het is toch veel gemakkelijker om gewoon door te gaan met het patroon wat je altijd hebt gedaan..

En toch word je soms terug geworpen op jezelf.. door je omstandigheden.. door andere mensen die je de ogen openen.. of door God.. God is een Liefdevolle God die je omstandigheden gebruikt om er het beste voor jou uit te halen.. soms om je dingen te leren.

Maar AU!!! wat doet dat soms pijn… maar Hij zou God niet zijn om jou daar in bij te staan.. en zo staat Hij mij daarin bij en is Hij erbij in mijn pijn en omstandigheden.

Het vraagt echt lef en moed om diep in je hart te kijken.. om te ontdekken waarom dingen gaan zoals ze gaan.. en dan wordt je stil… en kijk je omhoog.. en roep je “Help Heer… ik wil zo graag anders waarom val ik weer in mijn oude patronen terug”..

En Hij antwoordt als jij roept!

Maar ach.. hoe makkelijk is het.. terug vallen in je oude patronen.. als omstandigheden je triggeren aan je verleden.. als er situaties zijn die je eerder hebt meegemaakt en het allerlei angsten en zorgen oproept.. het voelt nou eenmaal veilig om net zo te doen en net zo te reageren zoals je altijd heb gedaan..

Slik….

Toch was ik de laatste jaren heel erg bezig om het anders te doen.. was ik er alert op als ik reageerde vanuit mijn pijn.. en toch… in die pijnlijke momenten kom je erachter dat je maar mens bent en dat je oude patronen op de loer liggen.

Wat is het dan een “Zegen” dat God mensen op je pad brengt… God zei deze week tegen mij via die persoon.. “Het is jou eigenwaarde.. respect voor jezelf.. het houden van jezelf wat ontbreekt.. en wat er voor zorgt dat jij steeds je grenzen verder verlegt”… ik dacht eerst van nee hoor.. ik houdt wel van mij zelf..

En dan opeens is er een stemmetje in je.. ik noem het de Heilige Geest omdat die in mij woont.. die zachtjes zegt.. “denk er eens over na.. zit er niet een kern van waarheid in…”? en als je dan vraagt om Licht, om Wijsheid hierin dan geeft Hij je die.. en dan gaan langzaam je ogen open en moet je bekennen.. en moet je erkennen dat je altijd alert moet blijven en dat Liefde een werkwoord is… ook de liefde voor jezelf!

Waarom lukt het dan niet.. waarom val ik dan zo gauw weer terug in het gedrag van oude patronen?… (mijn oude patronen zijn wegcijferen en grenzeloosheid)

Soms kun je in omstandigheden terecht komen waardoor er heftige pijlen in je blauwe plekken schieten.. zo gebeurde dat de laatste tijd ook bij mij.. en dat is erg pijnlijk.. en scheurt oude wonden open.. je hebt je oude pijn verwerkt.. maar het blijven littekens en die littekens zijn kwetsbaar.. en als er dan pijlen in die littekens terecht komen dan is de kans groot dat je ook weer vanuit die pijn gaat reageren..

De littekens die zijn ontstaan kwam door gebrek aan liefde.. doordat ik veel liefde miste ging ik ontzettend mijn best doen om die liefde te verdienen.. en dat verdienen dacht ik te doen door mijzelf compleet weg te cijferen..  want als ik op alles maar ja en amen zei dan werd er misschien toch nog een beetje van mij gehouden en was iedereen tevreden.. als ik maar deed wat de ander vroeg dan werd ik misschien gezien.. ik werd grenzeloos.. en iedereen walste er overheen of maakte daar misbruik van.. want ik zei toch niks.

Het heeft heel wat jaren geduurd totdat er die ommekeer kwam.. toen begon mijn zoektocht, een zoektocht naar mijn eigenwaarde.. wie was ik en waar lagen mijn grenzen.. maar ook naar Liefde.. Liefde voor mijzelf… maar dat was een enorme worsteling want in eerste instantie schaamde ik mij en was ik tegelijk enorm boos op mijzelf.. wat was ik een slappeling.. dat ik zo over mij heen had laten walsen.. dat ik geen nee kon zeggen.. dat ik mijzelf zo had weggecijferd..

Wat was ik een enorme sufferd… t’is je eigen schuld dat je dit allemaal hebt meegemaakt.. toch logisch dat anderen daar misbruik van maken..

Met deze gevoelens worstelde ik enorm..

Ik wist dat God mij had vergeven maar nu moest ik mijzelf nog vergeven.. en na gesprekken en therapie kon ik op een gegeven moment mijzelf ook vergeven.. en langzaam aan krijg ik mijn eigenwaarde terug en leerde ik mijn grenzen ontdekken..

Ik ben al weer een paar jaar onderweg om te groeien daarin, maar ik merk dat ik nog steeds ontzettend kwetsbaar ben..  er hoeft maar iets te gebeuren en mijn littekens scheuren open.. mijn eigenwaarde wankelt.. en ga ik reageren vanuit mijn oude patronen..

Het heeft tijd nodig… iets wat je jaren kapot heeft gemaakt… heeft ook jaren nodig om te herstellen

Maar wat zat daar nou onder, dat ik zo kwetsbaar ben en mijn eigenwaarde zo wankel? Ik dacht na en bad er voor en op een morgen werd ik wakker en God opende mijn ogen.. letterlijk en figuurlijk… het was een diepgewortelde angst.. en angst is een slechte raadgever en komt absoluut niet van God!

Door deze diep gewortelde angst verleg ik steeds mijn grenzen..

Ik heb het al eens eerder verteld in een van mijn blogs.. deze diep gewortelde angst komt vanuit mijn Verlatingsangst.. en dan kom ik in mijn kwetsbare gebied.. want mijn ervaring in mijn verleden is, dat als ik mijn grens aangaf, mijn grenzen volledig werden genegeerd of ik raakte de mensen kwijt.. ik werd niet gezien.. ik werd simpelweg niet gerespecteerd om wie ik was en wie ik ben.. en van daaruit bouwde ik een patroon op van grenzeloos zijn..  meegaan en meebewegen en je zelf wegcijferen, dan raakte je tenminste niemand kwijt (dacht ik).. maar wat ik uit het oog verloor was dat ik mijzelf wel volledig kwijt raakte..

Ik ben al zo vaak met deze angst naar God gegaan.. en God heelt, maar soms duikt die angst ineens weer op.. en er is één iemand die dat weet.. die je zwakke plek kent en weet dat hij je daarop onderuit kan halen..

Doordat deze angst zo diep geworteld zit is die moeilijk uit te roeien.. maar God is Liefde en opende Liefdevol mijn ogen..

Hij zei: Ik ben bij je.. ik ga je helpen.. het zal je alleen maar verder brengen.. als jij jezelf respecteert (grenzen) zul je ook respect terug krijgen.. “stap uit de boot durf op water te lopen”….

Maar wat is jezelf respecteren, door te geloven dat je er mag zijn.. dat het oké is wie je bent.. prachtig mooi Uniek gemaakt.. maar dat het ook oké is dat jij bepaalde grenzen hebt.. grenzen die bij jou passen.. en die niet zo voor de ander hoeven zijn…

Als jij bijvoorbeeld minder energie hebt.. ligt jou grens ergens anders dan als je kerngezond bent.. en dat is niet erg.. jij bent Uniek!

Als je niet je eigen grenzen respecteert schiet je van hot naar her.. en vaar je geen vaste koers meer.. en voor je het weet ga je kopje onder..

Nu moet ik nieuwe ervaringen op doen.. maar wat is dat eng.. maar alleen door te doen zal ik nieuwe ervaringen op doen.. als ik niets doe zal er ook niets veranderen..

En gelukkig doe ik nieuwe ervaringen op, en stapje voor stapje geef ik mijn grenzen aan.. met vallen en opstaan.. maar zo is het leven.. al doende leert men en men is nooit te oud om te leren..

maar ik merk wel omdat het om diepe wonden gaat dat ik het niet alleen kan.. dat ik niet alleen deze angst kan overwinnen maar met Zijn hulp gaat het mij lukken..

Vanmorgen waren we naar de kerk.. en wat is God goed… God gaf mij een geweldige bemoediging…

De Preek vanmorgen ging over 1 Korinthiers 13….

De liefde

Al sprak ik de talen van alle mensen en die van de ​engelen​ – had ik de ​liefde​ niet, ik zou niet meer zijn dan een dreunende gong of een schelle ​cimbaalAl had ik de gave om te profeteren en doorgrondde ik alle geheimen, al bezat ik alle kennis en had ik het geloof dat bergen kan verplaatsen – had ik de ​liefde​ niet, ik zou niets zijn. Al verkocht ik mijn bezittingen omdat ik voedsel aan de armen wilde geven, al gaf ik mijn lichaam prijs en kon ik daar trots op zijn – had ik de ​liefde​ niet, het zou mij niet baten.

De ​liefde​ is geduldig en vol goedheid. De ​liefde​ kent geen afgunst, geen ijdel vertoon en geen zelfgenoegzaamheid. Ze is niet grof en niet zelfzuchtig, ze laat zich niet boos maken en rekent ​het kwaad​ niet aan, ze verheugt zich niet over het ​onrecht​ maar vindt vreugde in de waarheid. Alles verdraagt ze, alles gelooft ze, alles hoopt ze, in alles volhardt ze.

Dit hoofdstuk is zo bekend.. De bijbel is eigenlijk een grote schat.. en een rijke verrassende schat..  soms heb je een stukje al zo vaak gelezen.. maar steeds opnieuw haal je er weer nieuwe inzichten uit.. een onuitputtelijke bron!

Want hoe blijf je in die Liefde.. Hoe raak je steeds vol van die Liefde.. en het gaat dus niet alleen om Liefde voor een ander maar ook Liefde voor jezelf.. want er staat ook in de bijbel… Mattheus 22:37-38  ‘Heb de ​Heer, uw God, lief met heel uw ​hart​ en met heel uw ziel en met heel uw verstand. Dat is het grootste en eerste gebod. Het tweede is daaraan gelijk: heb uw naaste lief als uzelf. 

God gaf ons daar duidelijk een opdracht mee.. je kan dus niet aan de Liefde wat beschreven staat in Korinthiërs 13 voldoen als je niet van je zelf houdt!

Maar de spreker vertelde nog meer over deze liefde.. hoe blijf je ondanks je omstandigheden in die Liefde.. de Liefde voor de ander en de Liefde voor jezelf?

Door Hem uit te nodigen… Uit te nodigen in je leven.. want als je Jezus aanvaardt in je leven, komt daarmee de Heilige Geest in je hart wonen en daarmee ook Zijn Liefde.. maar die liefde moet wel blijven stromen.. want als je uitdeelt maar niet bijtankt dan raakt het op een gegeven moment op.. dus om in die Liefde te kunnen blijven delen heb je ook nodig dat je steeds weer bijtankt en dat doe je door te blijven drinken uit Gods onuitputtelijke bron.. en die bron is er in vele opzichten.. Zijn Woord (bijbel).. een relatie (bidden) met God hebben.. en je broers en zussen opzoeken om elkaar te bemoedigen en op te bouwen!

En als je zo je Liefde blijft aanvullen kun je blijven volharden in je omstandigheden en zal die Liefde uiteindelijk winnen van je angsten!

Je mag er zijn!

Be Blessed!

 

Galaten 6:9


Galaten 6 vers 9

Laten we daarom het goede doen, zonder op te geven, want als we niet verzwakken zullen we oogsten wanneer de tijd daarvoor gekomen is!

 

Een klein gebaar van Vriendelijkheid


Galaten 6 vers 9

Onderstaande video zag ik op via Facebook en het raakte mij.. Eerlijkheid doet veel…

Maar hoe eerlijk zijn wij? Zijn wij mensen niet gauw geneigd naar het niet eerlijk zijn?? Naar het toe-eigenen van iets wat niet van jou is?

Ik mocht onlangs ervaren dat het Vruchten afwerpt als je handelt naar Gods Geest.. Als Zijn Vruchten WERKZAAM zijn!

Zo hadden wij vorige week iets mee gemaakt wat mij nogal verbaasde… verbaasde dat er kennelijk zeer weinig van de “Vrucht Eerlijkheid” zichtbaar is in deze wereld!

Wij hadden geluncht en ik zou afrekenen.. Ik ga naar de ober en die geeft mij de nota om te betalen.. Ik keek erop en zei dat het niet klopte omdat hij het drinken was vergeten…
Hij keek mij stomverbaasd aan en zei.. “Ongelofelijk wat bent u eerlijk… En omdat u zo eerlijk bent krijgt u de drankjes van het huis…”
Nu was ik stomverbaasd en zei “Het is toch “normaal” dat je betaald voor wat je nuttigt en dat zegt als de ander dat vergeet???” Hij zei: “Dit maken wij helaas niet meer mee!”

Wat leven we toch in een rare wereld dat eerlijkheid niet meer “normaal” is! 😘

Ik dacht hier nog een poosje over na en het volgende bracht God mij in gedachten..

Vaak twijfel ik aan mijzelf door de heftige situatie waarin wij zitten.. Omgaan met onze situatie brengt soms heftige stressmomenten met zich mee waardoor ik merk dat ik sneller reageer vanuit mijn stressgevoel, daardoor dwaal ik sneller bij God vandaan en vindt ik het lastiger om dicht bij Hem te blijven en ook te voelen en merken dat Hij er nog wel degelijk is, en of ik nog wel leef en handel zoals God het graag ziet..

(ooooo… ik weet dat dan mijn “please” gedrag naar mensen en naar God toe weer heel erg naar voren komt…)

En dan ben ik toch ook wel bang dat ook Gods Geest.. Zijn “Vruchten”… minder in mij aanwezig zijn… Of zelfs mij verlaten.. waardoor de “andere Vruchten” meer vat op mijn gedachten kunnen krijgen..

Misschien dat je die gedachten herkend…?!?!

En dan geeft God je juist door zo’n gebeurtenis weer even een vette “Knipoog” dat Hij er wel is.. dat de “Vruchten” van Gods Geest ALTIJD in je blijven en dat God ALTIJD dezelfde blijft.. Dichtbij.. Ondanks hoe ik mij voel, of in welke omstandigheid ik ook verkeer.. ondanks… als Gods Geest bij je binnen is gekomen dan gaat het er ook never nooit weer uit!

Dankbaar

Wees bemoedigd!

Het is vaak zo: als iemand de eerste stap zet verandert een klein gebaar van vriendelijkheid in iets veel groters!

 

Hij zag mij!


Ik zag vanavond even op fb een las daar een stukje wat ik 2 jaar geleden had gedeeld…
en volgens mij heb ik het nog niet eerder op mijn website gedeeld en vind dat ik best mag vertellen hoe Groot onze God is..
Ik had namelijk een fantastische ervaring met een bemoedigende God..

Hij zag mij!..

Het was tijdens een prachtige bemoedigende dienst 2 jaar geleden in de plaatselijke Kerk waar wij toen woonden..
Waar God op een geweldige bijzondere manier zijn aanwezigheid toonde…
De spreker bracht het woord van God met geweldige voorbeelden en praktische tips…
Hij zij Straal waar God jou heeft geplaatst, schitter naar het evenbeeld van Jezus… hoe?? op de plek waar Hij jou heeft gebracht…
Is dit in Rijkdom.. gebruik dan de rijkdom om in rijkdom Jezus te laten zien.
Is dit in Armoede…. vraag God hoe je Jezus kunt laten zien door jou armoede heen…
Is dit in een spijkerfabriek waar God jou een baan heeft gegeven… straal dan Jezus uit in die spijkerfabriek…
Heb je pijn of ben je ziek…. kies er dan voor om Jezus te laten zien door je beperkingen heen……
Kies er voor om Hem in alle omstandigheden te aanbidden en dankbaar te zijn voor de plek die Hij je heeft gegeven… en vraag God om kracht en wijsheid hoe je door je omstandigheden heen kunt schitteren…

Schitteren zoals Hij je heeft bedoelt…. op de plek waar jij bent neergezet!

Dit raakte mij…. ik had namelijk in de dienst tijdens het moment van stil gebed God gevraagd om mij te helpen om te worden zoals Jezus….
In vrede, vreugde, verdraagzaamheid.. dat ik naar anderen toe Jezus mocht uitdragen… in de beperking die ik nog steeds heb…. dat ik mocht stralen in mijn beperkingen…
Het bijzondere was dat ik dit had gebeden voor dat de spreker was begonnen te spreken.. ik wist dus ook niet waar de preek over zou gaan… 
En dan opeens……. midden in de preek spreekt de spreker mij aan… ik schrok mij een hoedje… en de kleuren vlogen mij op en af.. ben nogal erg verlegen als ik in het openbaar aangesproken wordt.. en dan ook nog midden in een kerkdienst.. pfff…
Hij vertelde mij dat hij mij een poosje gade had geslagen en dat hij opmerkte dat ik ondanks mijn rolstoel en beperking helemaal op God gericht was…. (zat toen nog in een rolstoel)
Ik wist niet wat ik moest zeggen..  ik dacht.. nee ik dacht helemaal niks…  ik werd zo stil… en moest slikken… de tranen sprongen mij in de ogen… alleen ik wist op dat moment wat ik gebeden had…
Ondanks dat ik zo ontroerd was werd ik ook ontzettend blij….. een ongekende vreugde stroomde bij mij binnen…
God had mij gehoord en mij door middel van deze spreker antwoord gegeven…. Hij gaf mij een enorme dikke vette knipoog en een ongelofelijk bemoediging waar ik nog heel lang op kan teren….
Weet je dit is God…. dit is mijn God.. en dit kan ook jou God zijn…
Mijn God is een God van liefde… Onvoorwaardelijke Liefde… vaak verdien ik niet Zijn Liefde doordat ik mens ben en vaak tekortschiet.. maar door Zijn genade en dat Hij zoveel van ons houdt, wil Hij niets liever dan een relatie met ons.
En een relatie begint met communiceren…. en als ik mijn leven met Hem deel.. vertel wat mij bezighoudt.. dan communiceert God terug en laat Hij mij zien dat Hij er is en geeft Hij antwoord in wat ik op dat moment nodig had..
In Jeremia 29:12-13 zegt God: Jullie zullen mij aanroepen en tot mij ​bidden, en ik zal naar jullie luisteren. Jullie zullen mij zoeken en ook vinden, als jullie mij tenminste met ​hart​ en ziel zoeken.
Dit was een enorme bemoediging voor mij… en wat kun je dat soms nodig hebben…. en wat ben ik blij dat ik het toen opgeschreven heb en  heb gedeeld… dan ben ik soms toch blij met fb dat die herinneringen deelt… want dan lees je het weer en wordt je voor de zoveelste keer door deze knipoog van God bemoedigt..
Gelukkig schrijf ik vaak bijzondere dingen op.. heb wel geleerd dat dit zo belangrijk is.. ook om de zegeningen te kunnen lezen in periodes wanneer er niet zoveel bemoedigingen zijn.. wanneer je voor je gevoel in de woestijn van je leven zit.. waarin het moeilijk en zwaar is om de bemoedigingen te herinneren.. maar door het op te schijven kun je het juist dan weer lezen en put je er weer kracht en energie uit.. want mijn God blijft altijd dezelfde.. dus die bemoediging van toen geld nu ook nog..
Wauw wat fantastisch om dat te mogen weten.. en wat een stabiele rots om op te leunen… als de grond onder je voeten wankelt..  
Ik ben dankbaar.. echt dankbaar dat ik zo,n fantastische God ken…
Aan Hem komt de eer toe… ik mag slechts een schakel zijn tussen Zijn liefde naar de mensen…..
En ik laat mij graag gebruiken door die machtige maker van Liefde….
Schitteren in de omgeving waar jij je bevind!
022-Straal-e1453488545163

Jeremia 17:7-8


Wat als ik God niet had….


Waarom grijpt God niet in

Waarom grijpt God niet in… dat was de vraag tijdens de Vrij Zijn conferentie van afgelopen zaterdag.. heb beloofd om er een blog over te schrijven… ik wil dit ook erg graag want ik heb er zoveel van opgestoken dat kan en wil ik niet voor mij zelf houden hihi….

“Waarom God niet in grijpt” zijn vragen die niet alleen christenen hebben maar ook niet christenen…  want als er een ramp gebeurt dan is het eerste wat elk mens zegt… Waarom grijpt God niet in!..  maar het gekke is dat heel veel mensen niet in God geloven.. God de deur uit hebben gedaan… maar als er rampen gebeuren of erge dingen in hun leven dan is het eerste wat ze roepen “God waar bent U”… “Waarom grijpt U niet in”???

Hoe zou dit komen?

In Hosea 11:4a staat: “Zacht leidde ik hen bij de teugels, aan koorden van ​liefde​ trok ik hen mee; dit zegt Hij tegen het volk Israël maar dat geld ook voor ons.. Hij is onze God onze Vader.. van uit het begin waren we verbonden met Hem door een koord van Liefde.. en tot je laatste adem snik ben je verbonden met Hem… Gods Liefde stroomt onvoorwaardelijk altijd door naar ALLE mensen… alleen de keus is aan ons of wij die Liefde beantwoorden… of wij een relatie aangaan met deze Liefdevolle God… 

Wij westerlingen denken heel gauw bij een heftige gebeurtenis.. “waar is God”.. “waarom grijpt Hij niet in” enz. enz… allemaal waarom vragen.. en natuurlijk mag dit… dit hoort bij ons.. maar bv de mensen in Haïti, waar de ramp die destijds plaatsvond, die vragen niet… “God waarom gebeurt dit”… “waarom heeft U dit niet voorkomen”.. nee die zeggen Wat als wij God niet hadden”… want zonder God kunnen wij dit niet aan.. maar met God komen wij er weer boven op want Hij zorgt voor ons… dit is een hele andere instelling… wat een Vertrouwen!

In de bijbel lees je ontelbaar vaak dat God Liefde is… ook hoe God in Liefde met ons omgaat… God IS Liefde..   dus alle antwoorden kunnen we vinden in Gods Liefde… want daar ligt de sleutel van onze vragen…

Als je blijft geloven en vertrouwen in die Liefdevolle God.. dan blijf je in de boot tijdens de grote stormen in je leven…. je weet waar je hulp vandaan komt en dan merk je ook dat je dicht bij die bron moet blijven… en ook steeds die bron op moet zoeken… zodat je in die boot blijft verbonden met Zijn koorden van Liefde..

Wij mensen begrijpen niets van God..

God is zo groot… zo machtig.. Hij heeft ons geschapen.. zelfs onze haren op ons hoofd zijn door Hem geteld… dit kunnen onze hersenen helemaal niet bevatten… God overziet ALLES.. ons hele leven.. ook de toekomst… wij zien alleen maar een klein stukje van ons leven… het hier en nu… wij kunnen niet zien wat er in de toekomst gebeurt… God wel en als wij daarop durven vertrouwen, komt er rust en vrede… wetende dat je in Goede Handen bent en dat er uiteindelijk een geweldige toekomst voor je klaar ligt geeft zoveel rust…

Geloven gaat niet om Begrijpen, Geloven gaat om Vertrouwen!

Helaas is het vertrouwen in God vaak bij de mensen ver te zoeken… dit komt mede door wat ze meemaken.. hun twijfels of God wel Liefde is of Almachtig, verklaren ze door te zeggen… “Als Hij Liefde en almachtig is, zou Hij nooit de aarde hebben geschapen”.. helaas gebeuren er vreselijke dingen en is er vreselijk veel haat… maar hier heeft God geen debet aan..

Soms maak je heftige dingen mee door keuzes die je zelf maakt en soms kun je er ook niks aan doen en kom je in situaties door keuzes die anderen maken… wij leven natuurlijk nog steeds in een gebroken en vijandige wereld, waar nog steeds dood en verderf heerst… Hij heeft de dood en het kwaad overwonnen maar dat mogen we zien als we bij Hem in de Hemel zijn… tot die tijd hebben we nog wel met dood en kwaad te maken..

Je kent misschien het verhaal van de kapper… Bestaat God wel?  moet je echt even lezen! Als je dit gelezen hebt dan kun jij je zelf afvragen hoe jij tegen de wereld aan kijkt en wat er in gebeurt… 1 van de redenen is dus dat de mensen God niet opzoeken…

In het Oude Testament staat in Exodus 33:22 “En het zal gebeuren, als Mijn heerlijkheid voorbijtrekt, dat Ik u in een kloof van de rots neer zal zetten en u met Mijn hand zal bedekken totdat Ik voorbijgegaan ben”

In het oude testament mocht Mozes meemaken dat God er was in de woestijn… God liet zichzelf zien… Mozes zag hier de achterkant van God.. maar in het nieuwe testament heeft Jezus laten zien wie God is aan de voorkant…

In Exodus 34:6 staat “De HEER ging voor hem langs en riep uit: ‘De HEER! De HEER! Een God die liefdevol is en ​genadig, geduldig, trouw en waarachtig” God had zich laten zien aan Mozes in de woestijn… God is er altijd… God is de enige constante persoon…er is niets veranderlijker dan de mens maar God blijft altijd dezelfde… veranderd nooit… God is niet afhankelijk van zijn humeur of gemoedstoestand…

Wij leven in een tussentijd… ook wel woestijntijd genoemd.. tussen de Hemelvaart en de terugkomst van Jezus… Mozes moest ook 40 jaren in de woestijn doorbrengen en zo is het ook met ons… ook wij leven regelmatig in een woestijn… maar in die woestijn laat God zich wel regelmatig zien door wonderen en tekenen… Hij grijpt best wel vaak in alleen zien wij het niet altijd en merken wij niet altijd op dat het God was… en sommige dingen zien wij pas achteraf… achteraf zien wij vaak dat het God was die daar in die heftige situatie was… Hij laat ook de wonderen en tekenen af en toe zien zodat wij vol houden.. .als wij een wonder meemaken dan mogen we even een glimp opvangen van de Hemel…

Qoute Wilkin van der Kamp

God is voor altijd Liefdevol, Genadig, Geduldig, Trouw en Waarachtig en Hij gaat ook met ons om in Liefde, Genade, Geduldig, Trouw en Waarachtig!

Alle antwoorden worden gevonden in wie Hij is… 

Als je het verhaal leest van de Samaritaanse vrouw wat staat in Johannes 4 dan zie je Gods grote Liefde voor deze vrouw…

God beantwoord al onze vragen maar wij verstaan Hem vaak niet omdat wij niet die volmaakte Liefde ten volle begrijpen.. Gods Liefdes taal is te groot voor ons mensen om te verstaan… we kunnen het aannemen en geloven maar niet bevatten….

Liefde en Vrijheid horen bij elkaar..

God geeft ons vrijheid omdat Hij ons een eigen wil heeft gegeven…God is een God van Liefde en niet een dwingende God… Hij wil graag een relatie met ons en had gehoopt dat de liefde wederzijds zou zijn… maar de ellende is begonnen doordat wij in het begin (Adam en Eva) ons eigen weg zijn gegaan… de liefde was niet wederzijds…

Helaas weten wij zelf altijd zo goed wat Goed en niet Goed voor ons is.. en verleggen wij ook steeds onze grenzen… hiermee halen wij ons, en de wereld vaak veel ellende op de hals…

Daarom is het belangrijk om dicht bij Hem te blijven.. naar Hem te luisteren.. te bidden en te lezen in de bijbel wat Hij van je wil.. en zoals het kinderliedje van Elly en Rikkert zegt..“Als je bidt zal Hij je geven. Als je klopt aan de deur. Zal Hij opendoen. Als je zoekt dan zul je ’t vinden. Halleluja. Halleluja, halleluja, halleluja” 

Het bestaan van het kwaad in deze wereld is het bewijs van Gods Liefde voor ons… door dat Hij ons Vrijheid gaf… Vrijheid in eigen keuzes… Echte Liefde nodigt uit en wacht op antwoord… God wacht op ons.. Zonder keuzevrijheid is er geen sprake van Liefde… en daar lag een risico in, maar God wist dat en God heeft ingegrepen door Jezus te sturen… zodat er herstel kon komen tussen God en ons… dat het liefdeskoord weer versterkt kon worden..

En dan mag je Gods Liefde beantwoorden door te doen wat Hij van je vraagt, door gehoorzaam te zijn aan wat Hij zegt… en eigenlijk wil je niets liever is mijn ervaring als je Gods Liefde beantwoord… Hij bepaald wat Goed en Kwaad is wij niet… God geeft juist richtlijnen aan.. grenzen… zodat wij weten wat wij kunnen doen om volledige vrijheid te kunnen ervaren… ik merk dat ik die grenzen wel prettig vind.. het geeft mij houvast in soms ingewikkelde situaties..

Gelukkig ben je niet alleen als christen… wij hebben juist elkaar nodig om te ontdekken wie Hij is… en om bemoedigt getroost en opgebouwd te worden.. om gesterkt te worden in ons geloof… zodat wij steviger staan in deze wereld… en tegen een stootje kunnen… en het is zo fijn om juist met je mede christen vrienden op deze ontdekkingstocht te gaan… het geeft zoveel meerwaarde.. en juist dan kunnen wij beter weerstand bieden aan de situaties die op ons pad komen.. want die vrienden kunnen met je mee bidden als je door een heftige periode gaat… en echt het werkt… maar de eerste keren moet je best wel over een drempel om te vragen maar ooo wat is het fijn als je merkt dat door gebed er wonderen gebeuren en jij je gedragen voelt… en dan ervaar je ook rust en vrede omdat je merkt dat je niet alleen hoeft te strijden… God geeft vrienden.. medestrijders.. en Hij zelf is er ook bij… Hij strijd voor ons en met ons!

Waarom geeft God ons zoveel vrijheid?

Voor God is een Liefdevolle relatie met jou veel belangrijker dan dat jij je eigen weggaat…

God wil alleen een relatie met ons aangaan op basis van vrijwillige liefde… en Hij blijft kloppen tot jij opendoet… Hij houdt zoveel van ons en heeft zoveel geduld met ons.. Hij blijft je hele leven op je wachten… en staat totdat jij je laatste adem uitblaast met wijd open armen op je te wachten tot je thuis komt!

Helaas leven we nog steeds in een gebroken en vijandige wereld..  De satan bestaat… God zij dank is de dood overwonnen door Jezus, maar de invloed is er nog steeds… En omdat de dood is overwonnen mogen wij in die vrijheid gaan staan en Hem aanroepen en uitgaan om van Hem te getuigen.. dat is onze opdracht, ondanks je omstandigheden..

Er staat niet in de bijbel dat God eerst wonderen en tekenen doet en dat we er dan op uit moeten trekken om te getuigen… nee er staat in Handelingen 14:3 dat “Paulus en Barabbas geruime tijd in de stad bleven en spraken vrijmoedig over Gods woord, vol vertrouwen in de ​Heer, die de verkondiging van zijn ​genade​ kracht bijzette door hen tekenen en wonderen te laten verrichten”  dit betekend dat wij de opdracht hebben om te getuigen van zijn grote Liefde en dat God het zal bekrachtigen door wonderen en tekenen..

Waarom grijpt God dan nog niet in…

God grijpt nog niet in omdat Hij verkiest om met ons te lijden totdat elke mens een keuze heeft gemaakt…  en als Hij terug komt dan grijpt God in…

God kiest het tijdelijke lijden van ons, boven voor eeuwig verloren gaan van alle mensen…

Daarom grijpt Hij nog niet in… maar Hij roept ons op om te getuigen met jou gaven en talenten…en ieder mens heeft gaven en talenten van Hem gekregen… en vraagt ons ze te gebruiken zodat iedereen van Hem hoort en er niemand verloren gaat…

God heeft dit zelfs gezegd in zijn woord want in 2 Petrus 3:15a staat: De ​Heer​ is nog niet gekomen. Dat is omdat hij jullie de kans wil geven om gered te worden. Vergeet dat niet!” 

Vergeet dus nooit waarom God wacht, Hij geeft ons nog de tijd om andere mensen te vertellen dat Christus hun wil redden… dat is onze Grootste opdracht hier op aarde.. en dat hoeft niet ver weg… dit kun je al dicht bij doen.. in je gezin.. in je familie..

Tot Hij terug komt moeten wij in de wereld, de stad, je dorp, op je werk, in je familie je plaats innemen die God je geeft om van Hem getuigen, met mensen te bidden voor genezing… mensen bevrijding te brengen dat is onze opdracht op deze aarde.. en Hij geeft je wijsheid, kracht en vrijmoedigheid als je Hem daar om vraagt!

Als God een wonder doet is dat een glimp van God in onze duisternis! 

Een geweldige citaat wat werd aangehaald is van Dr. Kraan, CWN.. dit kwam zo bij mij binnen en was een cadeautje van Hem voor mij en bevestigd wat er steeds in mijn leven gebeurt…

CITAAT: ‘Als Jezus zegt: ‘Het is volbracht’ dan is het goed te bedenken dat “herstel” (Genezing) ons ten volle is geschonken, maar dat we het in termijnen krijgen uitbetaald. We hebben een voorschot ontvangen (arrabon) van wat in volheid komen gaat ‘… De krachten van de toekomende eeuw doen ons verlangen naar de uitbetaling van de laatste termijn: het herstel van alle dingen!’ (Dr. Kraan, CWN)

Wauw wat een bemoediging en wat een uitzicht naar een Geweldige Toekomst!

In 2 Petrus 3:9 staat dat Hij nog wacht;  Hij wacht omdat hij geduld heeft met jullie! Hij geeft iedereen de kans om een nieuw leven te beginnen. Want hij wil dat iedereen gered wordt”.  Dat is waarom God nog wacht… dat is Liefde!

Waarom beschermt God ons niet!

Dit was een punt waar ik heel erg mee worstel… in mijn leven is al zoveel onrecht gebeurt en nog is het leven oneerlijk…

Een terug blik… Ik heb mijn man na 30 jaar weer terug gekregen van God.. (vroeger als tieners verkering gehad) ik had gebeden dat ik graag weer een man wilde maar dan wel een gelovige man.. en na een paar weken kwam mijn man op mijn pad.. ik zei tegen God.. alles best maar niet Hem… hij is mijn verboden liefde… mijn liefde waar ik zoveel verdriet om heb gehad… mijn liefde die onbereikbaar was… maar God had een ander plan en in 2014 zijn we getrouwd… net zoals wij in onze tienerjaren aan elkaar hadden beloofd…

En dan nu vier jaar later treft het noodlot je en krijgt hij een ernstige levensbedreigende ziekte… voorlopig Cadasil maar met zekerheid Vasculaire Dementie… en zoals wij het tot nu toe meemaken gaat het proces snel…. te snel…. ik moet hem opnieuw loslaten… het voelt of moet ik hem opnieuw terug geven… terug geven aan God.. nu op een andere manier loslaten… heftige manier… een manier die jij je ergste vijand niet toewenst… hoe oneerlijk kan het leven zijn…

En dan schreeuw ik het uit naar Hem.. waarom.. waarom laat U dit toe.. waarom grijpt U niet in… en dan blijft het stil.. maar langzaam aan laat God zien dat ik mag loslaten en overgeven.. God bewerkt mijn hart en geeft mij wijsheid en rust dat het oké is.. dat mijn man veilig is in Zijn armen… en dat mijn man een fantastische toekomst tegemoet gaat en dat God voor mij zorgt!!

Ik schrijf het hier nu zo makkelijk neer maar de worsteling die hier mee gepaard gaat is moeilijk.. heftig en kost veel tranen… Gelukkig mag ik dan denken dat Hij mijn tranen op vangt en mijn zaadje Vreugde er mee bemest zodat die mag gaan groeien…

En helaas ben ik niet de enige die door heftige tijden gaan.. er zijn zoveel mensen, situaties, ziektes waar God niet ingrijpt..

Maar hoe veilig is deze wereld.. hoe eerlijk is deze wereld… we weten dat wij nog steeds in een gebroken en vijandige wereld leven… hier zijn we ondertussen wel achter gekomen… dus ja wat kun je dan verwachten.. dat zodra je christen bent geworden wij een leven krijgen die op rolletjes loopt? Dat ons niks kan overkomen??

Dan heb je het mis… het hoort bij dit leven!

Soms heb je er zelf schuld aan… bijvoorbeeld als je ergens bent waar je niet hoort te zijn en er gebeurt dan wat met je..  dan kun je je zelf een verwijt maken.. gelukkig is dan de Liefde van God de sleutel en als je naar Hem toe gaat en het recht zet en oprecht vergeving vraagt… is God een genadig God en mag je opnieuw beginnen.

Maar er zijn ook genoeg voorbeelden van mensen die er geen enkele schuld aan hebben wat hun overkomt.. neem die zendeling die samen met haar man in Gods bediening stond… zij stonden als zendelingen in een vreemd land in dienst van God en toch werd haar man voor haar ogen vermoord en zijzelf verkracht…

Wat verschrikkelijk, echt daar kun je ook geen verklaring voor vinden..

Dat is vreselijk en heftig, maar het is gebeurt door dat de dader een verkeerde keuze maakte en dan kom je weer bij je vrije wil uit… en omdat we in een gebroken en vijandige wereld leven hebben we ook te maken met verkeerde en slechte keuzes van andere mensen…

En waarom God dan niet heeft ingegrepen?!?… dat antwoord moeten we helaas schuldig blijven.. daarvoor is God niet te bevatten of te begrijpen… dan mogen we het bij God brengen en ook tegen Hem zeggen dat we er niks van snappen.. en dan mogen we met al ons verdriet bij Hem komen en Hij zal ons troosten als wij het uitschreeuwen naar Hem… zeg maar eerlijk dat je het niet meer weet…dat je er niks van begrijpt.. zeg dat maar eerlijk tegen Hem.. stort je hart uit voor Hem.. Hij is je vader… Hij hoort graag van je, wat er in je omgaat… Hij wil een relatie met jou..  juist dan is het belangrijk dat je Hem blijft vertrouwen.. dat Hij uiteindelijk alles zal laten mee werken ten goede…

Zoals in 1 Timotheüs 1:19 staat; Zorg dat je blijft geloven, en dat je van binnen eerlijk bent tegenover God. Sommige christenen vonden dat niet belangrijk. Daardoor is hun geloof nu verdwenen, net zoals een schip dat gezonken is.

Geloven is Vertrouwen!

En als jij jou situatie bij God brengt zal Hij jou vullen met liefde.. bakken vol Liefde tegenover welke situatie of gebeurtenis dan ook…

Liefde Qoute Wilkin van der Kamp

Liefde geeft ruimte… maakt God groter… en de Problemen kleiner!

Psalm 121 is een geweldige mooie bemoedigende psalm.. maar heel veel mensen lezen die psalm als een psalm waarin staat dat als christen niks kan overkomen… ook ik worstelde daar vaak mee.. want de praktijk is anders…

In psalm 121 staat namelijk dat Hij je voor alles zal bewaren… zelfs de zon zal je niet steken… Hij zal je beschermen.. maar zaterdag kreeg ik het antwoord… als je de een na laatste zin goed leest, in de vertaling die het dichts bij de originele Hebreeuwse tekst komt, dan lees je hoe die psalm eigenlijk is bedoelt!

God bewaart Zijn volk

Psalm 121

Een ​pelgrimslied.

Ik sla mijn ogen op naar de bergen, vanwaar mijn hulp komen zal.

Mijn hulp is van de HEERE, Die hemel en aarde gemaakt heeft.

Hij zal uw voet niet laten wankelen, uw Bewaarder zal niet sluimeren.

Zie, de Bewaarder van Israël zal niet sluimeren of slapen.

De HEERE is uw Bewaarder, de HEERE is uw schaduw aan uw rechterhand.

De zon zal u overdag niet steken, de maan niet in de nacht.

De HEERE zal u bewaren voor alle kwaad, UW ZIEL ZAL HIJ BEWAREN!!!

De HEERE zal uw uitgaan en uw ingaan bewaren, van nu aan tot in eeuwigheid.

Psalm 121 uit de Herziene Statenvertaling

Daar staat dus dat Hij onze ziel zal bewaren.. door alle stormen heen.. en het verschil met mijn ongelovige buurman is dat Hij mijn ziel bewaart… dat mijn Toekomst Zekerheid is..

En tot die tijd heeft Hij belooft; IK zal bij jullie zijn tot aan het einde van de wereld… en dan zal de laatste termijn van herstel plaatsvinden!!!

WAUW wat een belofte…. dus Hou vol!!!

Met deze belofte ben ik naar huis gegaan… wauw wat een geweldige bemoediging.. natuurlijk is het leven nog steeds niet makkelijk.. echt niet… maar door deze bemoedigingen.. ware opbouwende woorden… kun je er weer even tegen aan.. en hier mag ik ook steeds op terug vallen als ik het even niet meer weet…

Ik wilde hierover bloggen… om te getuigen van deze Liefdevolle God.. de afgelopen 2 maanden heb ik een aantal keren van God op mijn hart gekregen om door te gaan met bloggen.. van Hem te getuigen op deze manier… ik heb geen idee wie mijn blogs lezen… maakt mij ook niet uit.. al bemoedig ik er maar 1 mee… dat is genoeg!

Ik wil doen wat God van mij vraagt.. en dat is dat ik mag getuigen en zaaien.. en God begiet het en laat het groeien… zodat de oogst groot mag zijn!

Deze blog heb ik ook voor mijzelf geschreven zodat ik steeds weer kan lezen dat Hij bij ons is waar wij ook doorheen moeten.. en dat geeft Rust… bovennatuurlijke Rust en Kracht om door te gaan… en daardoor zullen we vol houden.. tot Hij terug komt of tot Hij ons ophaalt!

Wat ben ik blij dat ik God heb….

Be Blessed!!!

 

 

 

Liefde


Liefde Qoute Wilkin van der Kamp

Liefde geeft ruimte… maakt God groter… en de Problemen kleiner!

Qoute Wilkin van der Kamp

God is voor Altijd


Qoute Wilkin van der Kamp

God is voor Altijd Liefdevol, Genadig, Geduldig, Trouw en Waarachtig en zo gaat Hij ook met ons om in Liefde, Geduld, Genadig, Trouw en Waarachtig

Qoute Wilkin van der Kamp

Vreugdetranen!!!!


Vreugdetranen!!!!

Herken je dat…. Vreugdetranen… Huilen van Vreugde…. of andersom… In je Verdriet Vreugde ervaren?!?!….

Het kan…

Wij gaan door een heftige tijd… een periode waarin er veel wordt gehuild… een periode waarin emoties door elkaar heen lopen.. heen en weer schieten.. jantje huilt, jantje lacht… en man wat is dat vermoeiend…

Doordat je allebei in een rouwproces zit… en allebei vaak overmand bent van verdriet is het een kunst om elkaar te blijven vinden… dit gaat met vallen en opstaan… soms zijn we zo overspoeld door verdriet dat het enige wat er dan nog overblijft is stil zijn en elkaar stevig vasthouden en gewoon verdrietig zijn.. het mag… elkaar laten merken dat de Liefde overwint!

00ea5f72ae28d4e770b1900562eca55c

Wij mensen denken vaak dat wij sterk moeten zijn… niet laten blijken dat je verdrietig bent…dat je het even niet ziet zitten… nee dat kan niet… wij leven helaas in een maatschappij waar vaak geen plek is voor verdriet.. ja eventjes maar dan moet je weer door hoor.. niet te lang in blijven hangen…niet gezond voor je…

Maar Verdriet mag er zijn, het is gezond… je kunt het beter maar toelaten dan je sterk houden en kop in het zand en doorgaan… want vroeg of laat komt het eruit… en vaak als het er dan uitkomt is het veel heftiger…  een stevig potje janken lucht vaak op… je krijgt weer ruimte om door te gaan.. de tranen spoelen je ziel schoon.

Toen mijn man de voorlopige diagnose CADASIL kreeg dringt het eerst niet zo door… maar in die CADASIL zijn verschillende symptomen waaronder Dementie en dan kom je in de groep Vasculaire Dementie omdat CADASIL een erfelijke vaataandoening is…. je stopt het in eerste instantie wat weg en ach we zien wel… maar het moeilijke is dat je het ene moment merkt dat het best wel erg is, terwijl je een ander moment denkt zie je wel ik heb me vast vergist… en dan het volgende moment komt het weer pijnlijk binnen…

Je hebt verschillende soorten dementie en als je vasculaire dementie hebt dan besef je heel lang wat er mis gaat en daardoor heb je ook erg veel last van je emoties… je hebt je emoties niet meer zo goed onder controle… ik vergelijk het dan vaak met een flipperkast…en ja dat is zeer vermoeiend… voor mijn man maar ook voor mij…het is voortdurend schakelen… daarnaast merk je dat hij steeds meer de grip op de situatie verliest… wat hem erg onzeker maakt… en daardoor weer erg emotioneel en angstig….

Ga maar na… als je niet weet wat er allemaal gebeurt.. als je merkt dat je bepaalde dingen niet meer begrijpt… niet meer weet hoe iets ook al weer moest.. waar iets ligt… waar je bent en vul verder maar in… ik zou geloof ik ongelofelijk angstig worden… want wie moet je dan vertrouwen??

Wat ben ik dan blij dat wij een God kennen die wij kunnen vertrouwen.. die ons de weg wijst!

Maar ook dat is een proces… het is niet zo makkelijk dan dat ik het hier neer schrijf… dit is echt een proces met vallen en opstaan… soms is God voor onze menselijke gedachten zo ver weg… horen wij Hem niet… voelen wij Hem niet… en dan moet je op Hem vertrouwen… dat Hij het beste met ons voor heeft.. ondanks… ondanks dat hij straks misschien niet meer zijn eigen vrouw zal herkennen… zijn eigen kinderen… niet meer weet wat er gaat gebeuren… dat vooruitzicht is zo beangstigend… ook voor mij als partner… maar ik heb wel geleerd in dit proces om niet te ver vooruit te lopen… natuurlijk houd je rekening met… maar als je te ver vooruit kijkt dan raak je alleen maar meer moedeloos… juist nu is het belangrijk om met de dag te leven…

En als je er dan zo doorheen kan zitten.. als de angst je hart letterlijk en figuurlijk beklemt.. want angst doet wat met je hoor ook lichamelijk… dan mag je het uitroepen naar Hem… onze Rots… en dan komt Hij in jou wanhoop..

Ik heb al veel meegemaakt en steeds weer mag ik ervaren dat het zo is… maar het vraagt van ons elke keer weer een stap… naar Hem toe gaan die jou leven in Zijn hand heeft.. en wat geeft die zekerheid rust en veiligheid.. dan hoef ik niet meer bang te zijn… ja ik zeg hoef … want natuurlijk ben en blijf ik mens en slaat de angst mij nog vaak genoeg om het hart… nog vaak genoeg is er paniek in mij…

Maar ik ben blij en dankbaar dat ik een kind van God ben en dat de Heilige Geest in mij is komen wonen en mij steeds herinnert aan Jezus… aan de Rots… en dan tegen mij zegt met een fluister stemmetje.. zoek Hem.. roep Hem aan… ga zingen… ga bijbel lezen… ga bidden en vul zelf maar in

Toen de Here Jezus naar de Hemel ging heeft Hij ons een Trooster gestuurd… Iemand die altijd bij ons is.. in ons is.. die ons wijsheid geeft.. en ons dingen influistert… en dan is het aan ons of wij luisteren… of wij Zijn stem herkennen… en ook gaan doen wat Hij van ons vraagt… vaak spreekt de Heilige Geest tot ons maar willen wij het niet horen omdat wij vaak denken vanuit ons eigen kracht..

Zo beginnen wij nog steeds elke morgen met lezen en bidden… wij kiezen ervoor om ondanks onze omstandigheden Hem te blijven zoeken… en het mooie is…  dat Hij zich dan laat zien.. dat Hij ons zoeken beloont…

Natuurlijk kun je dan dagboekjes gaan lezen over verdriet… over troost… logisch vanwege de situatie waarin je zit… maar ik kreeg heel sterk op mijn hart om het tegenovergestelde op te zoeken.. om juist gevuld te worden met iets positiefs…  dus niet over Verdriet en Troost te gaan lezen maar over VREUGDE.. BLIJDSCHAP!!

Vond dit best wel vreemd dat dit in mij opkwam en wist ook niet wat het ons zou brengen…  maar ik kan alleen maar zeggen dat er tot nu toe alleen maar Zegen uit voort komt… Zegen… Troost… Bemoediging…

Juist doordat wij de “Vreugde” opzoeken worden we blij.. worden we getroost… door Hem die Vreugde is!

Wij lezen vaak leesplannen van Bible.com… waar mooie leesplannen opstaan met overdenkingen die je als dagboek kunt lezen…

Vorige week zijn wij begonnen aan het leesplan Een Impuls van Vreugde

En op een ochtend mochten we psalm 126  lezen

De Heer heeft iets groots voor ons verricht

Een ​pelgrimslied.

Het was als een ​droom:

Jeruzalem, door de Heer hersteld

in oude ​glorie.

We konden weer lachen,

van vreugde juichen;

alle volken zeiden:

‘De Heer heeft voor hen iets groots verricht.’

De Heer heeft voor ons iets groots verricht,

wat waren we gelukkig!

Heer, herstel ons in oude ​glorie,

zoals de regen de droge beken vult.

Al ​zaait​ een mens onder tranen,

hij zal oogsten in vreugde;

al gaat hij in droefheid voort

met de zaaikorf aan de heup,

zingend komt hij van het land

met zijn armen vol ​schoven.

Hier lees je in de laatste verzen dat wie met tranen zaaien in Vreugde zullen oogsten… Dit is een prachtige bemoediging…

Geef niet op als je in de grootste ellende zit… als je neerslachtig bent… of als je groot verdriet hebt mee te dragen… want al die tranen die je hebt gehuild zal God omzetten in Vreugde!

Jouw tranen....

Al ​zaait​ een mens onder tranen, hij zal oogsten in vreugde;

Vaak heb je veel meer ruimte voor vreugde als je ook de andere kant hebt meegemaakt.. als je intens verdriet hebt gekend.. als je door ellende bent gegaan…

Echt Vreugde is niet onmogelijk als je in diep lijden zit… als je te maken hebt met ondragelijk lijden.. op uitzicht dat je nooit meer beter wordt…  of dat jou ondragelijk leed is aangedaan… want het staat in de bijbel en wel in psalm 126.…  en dat Zijn Gods beloften aan jou… Hij is jou niet vergeten en wil samen met jou naar die diepe vreugde toe werken… de allermoeilijkste periode in jou leven kan de mooiste periode in jou leven worden… als jij jou situatie aan God geeft en op Hem vertrouwd dat Hij je situatie kan omkeren..

En zo mogen wij meemaken dat ondanks dat wij in deze verdrietige periode zitten… Hij ons diepe vreugde kan geven…want toen wij deze psalm lazen voelden we ons bemoedigd… getroost… kregen we weer Hoop… dat wat er ook gebeurt Hij onze situatie eens kan omkeren..

Menselijker wijs is er geen hoop op genezing want het proces gaat door… er zijn geen medicijnen of therapieën voor… onze enige hoop ligt daarom in Hem.. Hij alleen kan onze situatie nog omkeren… en daar bidden we elke dag voor…

En hebben we dan de zekerheid dat God dan ingrijpt??… nee… wij weten niet of Hij het gaat doen.. maar we mogen er wel op blijven hopen… Hoop/Moed verloren al verloren…

Wij zeggen Ja… samen zeggen wij Ja tegen het vertrouwen in deze God… dat ondanks onze situatie wij vol houden en doorgaan in het volle vertrouwen dan ons leven veilig is in Zijn handen wat er ook gebeurt..

Is het dan hopen tegen beter weten in?? Wederom zeg ik “Nee want gebeurt het niet in dit leven dan ligt er een eeuwige toekomst in het verschiet” dat is onze hoop!

297562fa4e4081bcb5e13d57a26ee817

Zijn wij dan niet meer verdrietig? Natuurlijk wel.. de last is zwaar.. onze weg is heftig… maar het is te dragen omdat Hij ons vasthoudt en in ons leeft.. het onderstaande lied is een prachtig lied wat ons verteld dat wij het zelf niet hoeven te doen.. maar dat wij door Hem leven!

 

U bent God, U bent wie U bent,
U blaast mij Uw adem in
Sta ik voor het heetste vuur, ik leef in U.
U bent sterk, zelfs al ben ik zwak;
U geeft kracht voor elke stap.
Sta ik voor het heetste vuur, ik weet:
Heer, ik leef in U.

 

En dan hoeven we niet bang te zijn want:                              U bent sterk, zelfs al ben ik zwak;
U geeft kracht voor elke stap.
Sta ik voor het heetste vuur, ik weet:
Heer, ik leef in U. 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Jouw tranen….


In de tuin van God zal je na het zaaien van tranen altijd vreugde oogsten! Geef niet op, als je jezelf ontelbare keren in slaap gehuild hebt, als je overmand bent door depressie, teleurstelling en verdriet! Er zal vreugde zijn!

Jouw tranen hebben de zaadjes van vreugde, die God heeft geplant in jouw leven, bemest.

Degenen die de tranen van ellende, verdriet en teleurstelling hebben gezaaid, hebben de grootste ruimte voor vreugde!

Jouw tranen….

Bijzondere woorden voor elke vrouw!


Bijzondere woorden die elke vrouw zou moeten horen!

 

Wij hoeven niet te vechten….


We hoeven niet te vechten....

Wij hoeven niet te vechten om iemand te zijn… maar zijn iemand omdat Hij in mij is!

“Als mijn muren vallen” deel 5


Angst voor Afwijzing

De derde muur is de muur van De Angst voor Afwijzing

Deze blog is het vervolg op de blog “Angst voor afwijzing” en ga ik je vertellen hoe je deze muur omver kunt gooien en hoe God herstel geeft..

Het is belangrijk om die muur om te gooien.. dat je weet waar je ware identiteit ligt… en bij wie je moet zijn als je beproeft word… of wordt aangevallen door de leugens in je denken…

Je moet steeds terug naar je bron… en je bron is bij Jezus… Gods liefde is constant en betrouwbaar… Hij blijft altijd dezelfde… er is niets veranderlijker als de mens… maar als wij naar God toe gaan en bij Hem de waarheid vinden zullen we steeds vaster in onze identiteit komen te staan… en zal de angst voor afwijzing verdwijnen..

Wij mogen weten dat wij in Zijn liefde geworteld zijn Efeziërs 3:17 en niet in de leugens die afwijzing met zich meebrengt…

We moeten stoppen met ons oude leven… ons oude denkpatroon… Ons oude leven heeft een onstabiel fundament het is besmet met wat anderen van ons denken… met ons oude denken… ons eigen ik… onze eigen prestaties…

Maar we mogen in een nieuw leven gaan wandelen dus ook in een vernieuwd denken… waarin een stabiel fundament is waar Zijn waardering in ligt… Zijn woorden en beloften in liggen… Zijn hulp en Genade in ligt.. waar we in een proces vernieuwd worden in ons denken…

Wij mogen onze toevlucht zoeken in de aanvaarding van God.. hoe God over ons denkt.. God houdt zoveel van ons…. maar Hij houdt te veel van ons om ons te laten hoe we nu zijn…

Hij wil zo graag met ons aan de slag.. om ons te vormen meer en meer naar de persoon zoals Hij jou heeft bedoelt…. en ja dan worden we geschuurd en geschaafd… gesnoeid.. maar als je op een goede manier wordt gesnoeid ga je meer vrucht dragen…

En dan mogen we gaan staan in onze nieuwe vrijheid..

Jezus wist als geen ander wat afwijzing was… Hij heeft in verschillende vormen afwijzing ervaren… via verleiding… via beproeving… maar Jezus wist wat Hij moest doen als hij afgewezen werd… als Hij beproeft werd… het was voor Hem altijd een reden om dan Zijn Vaders aanwezigheid op te zoeken…

Als wij ons afgewezen voelen mogen wij ook weten wat wij kunnen doen…. wij mogen ons dan terugtrekken bij onze liefdevolle Vader… en ons laten vullen met Zijn aanvaarding… Hij staat met Zijn armen wijd open op je te wachten!

Ik ervaar juist dat crisis mij dichter bij God brengt… moeilijke periodes brengen mij dichter bij God dan als alles goed gaat….

Door wat ik in mijn leven heb meegemaakt heb ik God leren kennen als een liefdevolle God.. als een God die voor mij zorgt en die er altijd is… die altijd thuis is.. als ik het moeilijk had dan riep ik God aan en dan was Hij er… dan kreeg ik bv plotseling een passende Bijbeltekst of kwam er op dat moment een geweldig mooi lied voorbij op de radio… luister altijd naar Groot Nieuws Radio   Hierin hoorde ik altijd Gods bemoedigend stem die zij… Ik ben er wel hoor… wees niet bang Ik hou je vast… en dan werd ik rustig en kon ik vol vertrouwen weer verder..

Heb jij ook zo’n verhaal… dat je juist in moeite God vond? Of herken je dat niet… 

We mogen accepteren wie we zijn…

31454163_1780491212015359_1136647358126227456_n

We mogen leren om tevreden te zijn met wie we zijn… en waar nodig natuurlijk aan de slag om meer op Jezus te gaan lijken… maar we mogen weten dat we geaccepteerd zijn door God.. dat Hij ons ziet door Jezus.. zonder enige voorwaarde… daarin mogen we groeien…

Daar tegenover moeten we de deur naar afwijzing sluiten… en dat doe je door:

  • Niet afhankelijk te zijn van menselijke waardering
  • Niet trots te zijn
  • niet anderen tevreden willen stellen om de waardering
  • niet de ander tot onze bron maken

JEZUS IS DE BRON VAN HET  LEVEN!!!

Wij mogen vrij wandelen in de aanvaarding van God….. De liefde van God ervaren en geloven geeft een vaste identiteit als geliefde zoon of geliefde dochter…. Jezus leefde vanuit deze aanvaarding van de Vader…..

Als je geliefd en geaccepteerd wordt dan bestaat het gevaar dat wij ons trots gaan voelen… dat we de eer aan ons zelf geven… maar wij mogen niet vergeten dat wij herstel van ons verwonde hart hebben gekregen puur door de genade van God.. omdat Hij van ons houdt en om ons geeft.. aan God dus alle eer!!!

Als iemand mij eert en bevestigd is dit een uitstekende aanleiding om God te loven en te danken voor wat Hij in mij heeft gedaan…

Om je muur te laten vallen zul je stappen moeten zetten naar God toe maar ook naar de vijand…  Ten eerste moeten we de “angst voor afwijzing” BELIJDEN bij God… aan Hem vergeving vragen dat je in deze leugen hebt gelooft en dat je er ook naar hebt gehandeld…  Stap 2 is het HERROEPEN bij de vijand…  en dan heb je de muur AFGEBROKEN…… en rest je nog om God te DANKEN voor dit wonder en mag je God vragen dat Hij je wil vullen met de waarheid… met Zijn aanvaarding en Liefde.

Als je muur is gevallen krijg je ruimte van God om te groeien en te ontplooien.. en dan mag je God vragen of Hij je wil helpen om tot ontplooiing te komen en in vrijheid te leven.. door dat je muren vallen wordt je ruimte groter… je kan het zien als een tuin… eerst was je tuintje klein.. je had beperkt ruimte omdat er dikke muren om heen stonden… maar hoe meer muren er vallen hoe groter jou tuin wordt… en dan mag je bidden:

Heer Jezus, leidt mij om het nieuwe goede land in te nemen, dat u mij geeft… Laat mij die plaats zien en help mij die vorm te geven. Ik heb Uw hulp nodig, om de grenzen van mijn tuin te bewaken… Ik wil de door U toevertrouwde schat op de juiste manier te bewaken…

Je bewaakt je tuin door je grenzen aan te geven…. Jij mag in staat gesteld worden om gezonde grenzen te stellen…

Zelfaanvaarding is dat jij je eigen grenzen leert erkennen en dat je ze ook bevestigd… “Ja dit zijn mijn grenzen, dit is wie ik ben”

Grenzen zijn nodig.. God geeft ook duidelijk grenzen aan in de bijbel… grenzen die goed voor ons zijn… als wij die niet respecteren dan gaat het mis.. dan gaan er dingen fout…

Grenzen zijn: Accepteren… Respecteren en Waarderen…

In de ruimte die God je heeft gegeven heeft Hij jou ook schatten toevertrouwd… schatten zijn bijvoorbeeld.. “Gezondheid.. tijd… Liefde.. dromen.. vertrouwen op God.. Ideeën  die je hebt…. handig zijn in creativiteit… kunnen luisteren… kunnen bemoedigen.. kunnen troosten”… enz.. enz..

Welke schatten heb jij van God gekregen en weet jij die schatten te waarderen…

557b21b29745f0228d46da5c863d0596

Ik heb het altijd wel lastig gevonden om te ontdekken welke schatten God mij had gegeven maar na er over na te hebben gedacht kom je er wel achter… en dan mag je er ook wat mee doen.. maar wel binnen je grenzen… ik heb lang geworsteld met wat mijn grenzen waren en nog vind ik dat lastig… er zijn veel mensen geweest die mijn grenzen nooit hebben gerespecteerd… die voortdurend over mijn grenzen gingen… grenzen die ik aangaf maar die genegeerd werden, hierdoor werd mijn eigenwaarde flink op de proef gesteld, waardoor de grenzen die ik had vervaagden, omdat ik op een gegeven moment dacht dat ze niet belangrijk waren, omdat toch niemand er rekening mee hield… Toen ik bevrijd werd in 2010 moest ik mijn grenzen weer leren ontdekken… wie ben ik en wat wil ik.. wat vind ik leuk… wat is mijn mening…dit is zo lastig… en nog vind ik het af en toe ontzettend moeilijk.. want worden ze nu wel gerespecteerd? houd men dan nu wel rekening met mijn grenzen? dat vertrouwen moet groeien en dat heeft tijd nodig…

Als we gescheiden leven van God hebben we vaak geen duidelijk beeld en zekerheid van wat goede grenzen zijn… we weten vaak niet meer wie we zelf zijn… je voelt je emotioneel verantwoordelijk voor de gevoelens en reacties van andere…. Goede grenzen met duidelijke verantwoordelijkheden zijn zo belangrijk voor een christen en helpen je ook om als christen te leven… ieder mens heeft grenzen nodig…

Heel vaak hebben mensen verkeerde associaties met grenzen stellen…  met nee zeggen… Ze zeggen dan dat je ontevreden bent… dat je dan boos bent…  dat je dan opstandig bent..  dat je dan  anderen kwetst… maar dat is niet zo… je bent een mens en hebt beperkte capaciteiten… je kunt niet alles voor een ander doen of oplossen.. je kunt niet voor iedereen verantwoordelijk zijn… jou verantwoordelijkheid is dat je goed voor je zelf zorgt… en dat je doet wat God van je vraagt… gehoorzaamheid aan God moet op de eerste plaats komen…

Maar uit je zelf is dit moeilijk en kunnen wij niet goed onze grenzen stellen… hier hebben we de hulp van de Heilige Geest bij nodig om goede grenzen te stellen…

In Johannes 15:5  staat dat wij Jezus nodig hebben omdat wij zonder Hem niets kunnen…

Ik ben de wijnstok, gij zijt de ranken. Wie in Mij blijft, gelijk Ik in hem, die draagt veel vrucht, want zonder Mij kunt gij niets doen.

En in Johannes 5:19  staat dat ook Jezus niets zonder zijn Vader kon doen…

Jezus​ reageerde hierop met de volgende woorden: ‘Waarachtig, ik verzeker u: de Zoon kan niets uit zichzelf doen, hij kan alleen doen wat hij de Vader ziet doen; en wat de Vader doet, dat doet de Zoon op dezelfde manier.

De Heilige Geest helpt ons om onze puinzooi op te ruimen.. Hij redt ons van gevaar… Hij onderwijst ons… en Hij leidt ons naar de volle waarheid..

In Johannes 14:16-17 staat dat toen Jezus met Hemelvaart naar de Hemel ging Hij ons een helper zou sturen…

Dan zal ik de Vader vragen jullie een andere pleitbezorger te geven, die altijd bij je zal zijn: De ​Geest​ van de waarheid. De wereld kan hem niet ontvangen, want ze ziet hem niet en kent hem niet. Jullie kennen hem wel, want hij woont in jullie en zal in jullie blijven

In 1 Timotheüs 1:7 staat

God heeft ons niet een geest van lafhartigheid gegeven, maar een geest van kracht, ​liefde​ en bezonnenheid.

De Here Jezus is naar de hemel gegaan en pleit voor ons bij God.. als wij iets verkeerds doen.. zondigen.. dan pleit de Here Jezus voor ons bij God… en God ziet ons niet maar ziet de Here Jezus…. De Here Jezus staat voor ons…  waardoor God ons als het ware niet kan zien..  het mooie is als de Here Jezus voor ons is wie kan er dan tegen ons zijn…

Dit staat in Romeinen 8:26

De Geest helpt ons in onze zwakheid; wij weten immers niet wat we in ons ​gebed​ tegen God moeten zeggen, maar de Geest zelf pleit voor ons met woordloze zuchten. 

En een prachtige bemoedigende tekst vind ik in Romeinen 8: 34-39

Wie zal hen veroordelen? ​Christus​ ​Jezus, die gestorven is, meer nog, die is ​opgewekt​ en aan de rechterhand van God zit, pleit voor ons. Wat zal ons scheiden van de ​liefde​ van ​Christus? Tegenspoed, ellende of vervolging, honger of armoede, gevaar of het ​zwaardEr staat geschreven: ‘Om u worden wij dag na dag gedood en afgevoerd als schapen voor de slacht. ’Maar wij zegevieren in dit alles glansrijk dankzij hem die ons heeft liefgehad.  Ik ben ervan overtuigd dat dood noch leven, ​engelen​ noch machten noch krachten, heden noch toekomst, hoogte noch diepte, of wat er ook maar in de schepping is, ons zal kunnen scheiden van de ​liefde​ van God, die hij ons gegeven heeft in ​Christus​ ​Jezus, onze ​Heer.

Hoe behoud ik deze vrijheid… Geef de vijand geen kans om binnen te komen… dus trek de wapenrusting aan… en laat je leiden door de Heilige Geest..

In Jacobus 4:7-8 staat

Onderwerp u dus aan God, en verzet u tegen de ​duivel, dan zal die van u wegvluchten. Nader tot God, dan zal hij tot u naderen. Reinig uw handen, zondaars; zuiver uw ​hart, weifelaars. 

En in 1 Petrus 5:8-9 staat

Wees waakzaam, wees op uw hoede, want uw vijand, de ​duivel, zwerft rond als een brullende leeuw, op zoek naar een prooi. Stel u tegen hem te weer, gesterkt door uw geloof, in het besef dat uw broeders en zusters, waar ook ter wereld, onder hetzelfde leed gebukt gaan. 

Het is dus belangrijk om de wapenrusting aan te doen… omdat ook de vijand niet stil zit..en wij willen toch ons gewonnen land niet weer laten weg roven… wij willen toch onze overwinning niet weer uit handen geven toch?

De wapenrusting kun je vinden in Efeziërs 6:14-17

Houd stand, met de waarheid als ​gordel​ om uw heupen, de ​gerechtigheid​ als ​harnas​ om uw borst, de inzet voor het ​evangelie​ van de ​vrede​ als ​sandalen​ aan uw voeten,  en draag bovenal het geloof als ​schild​ waarmee u alle brandende ​pijlen​ van hem die ​het kwaad​ zelf is kunt doven. Draag als ​helm​ de verlossing en als ​zwaard​ de Geest, dat wil zeggen Gods woorden.

Je hebt daadkracht en moed nodig om grenzen te stellen. Het is moeilijk om goede grenzen te stellen, omdat de kracht en moed die er voor nodig is vaak ontbreekt en het recht op eigen grenzen geroofd is. Als ik mijzelf niet kan begrenzen kan ik mijn leven niet opbouwen en mijn persoonlijkheid niet ontwikkelen… God wil dat ik leef en dat mijn ziel gezond is.

Daarvoor moet ik wel actief worden… God heeft mij verantwoordelijkheid gegeven over leven en grenzen. Ik wil mijn grenzen ontwikkelen en God wil mij daarbij helpen. Het is belangrijk dat ik in beweging kom en uit mijn passiviteit en angsten.

God daagt mij uit: “Alsjeblieft, Roep om Mijn hulp!!! Bid tot Mij, dan krijg je steun en bovennatuurlijke kracht. Mattheüs 7:8 Want ieder die vraagt ontvangt, en wie zoekt vindt, en voor wie klopt zal worden opengedaan.

Ik vraag jullie om mee te bidden in de stiltes jullie verlangens zelf bij God bekend te maken.

Heer Jezus,

Ik belijd mijn onvermogen om gezonde grenzen te stellen. Ik heb Uw hulp nodig. Ik vertrouw hier op Uw belofte: “Gelukkig zijn zij die het verwachten van God alleen en niet van zichzelf…” (Mattheus 5:3) Ik heb uit angst voor de reacties van anderen, mijn grenzen niet goed ontwikkeld. Laat me zien voor welke reacties en van wie, ik zou vrezen? (noem specifieke namen). Ik laat de angst voor deze reacties en eventueel verlies van die relatie los en geef ze aan U terug.

Ik smeek U om mij te vullen met Uw kracht, zodat ik weer initiatief kan nemen. Laat mij zien, wiens aandacht en wiens gemeenschap ik moet opgeven als ik ervoor kies een bevrijd leven met gezonde grenzen te leiden. (brengt de Heilige Geest mij namen te binnen?).

Heer U alleen zult mijn Heer zijn. In Uw naam verbreek deze ongezonde bindingen en vraag U om bevrijding en genezing. Ik spreek Uw waarheid uit over deze situatie. Ik laat wrok en verkeerde reacties bij de persoon. Het is zijn probleem. Hij heeft geen recht op iets van mij. Ik leg mijn hand op mijn hart en beslis innerlijk voor mezelf: “Ik laat de negatieve emoties van anderen niet in mijn hart binnen. Dat is zijn probleem. Ik laat ze bij hem. Ik bescherm mijn hart voor de negatieve emoties van anderen”.

Ik laat mijn grenzen niet door boodschappen van schuld, die me een slecht geweten geven, bepalen. Heer Jezus U zei in de gelijkenis van de arbeiders in de wijngaard: “Is het niet Mijn zaak wat ik doe met Mijn eigendom?” (Mattheüs 20:15). Ik bescherm wat U, Heer, mij als schatten hebt toevertrouwd. (Bedenk wat die schatten zijn: Tijd, liefde, Ideeën, verstand, handigheid, creativiteit, vreugde, gastvrijheid, kunnen luisteren, bemoedigen, troosten, geven).

Ik Gééf, maar ik behoud de controle over mijn geven. Ik Vérgeef degenen die ertoe hebben bijgedragen dat ik moeilijk grenzen kan stellen. (noem in je stil gebed de namen die in je opkomen). Ik vergeef degenen die mijn grenzen hebben overschreden door manipulatie en controle!

Dank U Vader dat mijn waarde ligt in wat U van mij denkt. Ik ben Uw geliefde kind, volledig aangenomen, voor Eeuwig. Dank U Vader, dat U mij omhult met Uw liefdevolle tegenwoordigheid. 

Ik hou ook van U!

Be blessed!

29683495_1760919543970723_5758880420274835053_n

De Volgende keer de laatste dag Muur van afwijzing van anderen!

 

 

 

 

 

“Als mijn muren vallen” deel 4


Angst voor Afwijzing

De derde muur is de muur van De Angst voor Afwijzing

Deze muur gingen we op de derde dag van de cursus “Als muren vallen” om ver gooien… wat was dat een heftige dag… want als je veel met afwijzing in je leven te maken hebt gehad dan bouw je een muur om je heen op die bestaat uit de angst dat het weer gaat gebeuren…

Ik ben deze dag erachter gekomen dat de “angst voor afwijzing” mij eigenlijk klein houdt… dat deze muur mij belemmerd in de contacten met anderen maar ook in mijn zelfontwikkeling…  wat ben ik geschrokken van deze ontdekking… maar wat ben ik blij en dankbaar dat op deze dag bij mij de ogen zijn open gegaan en vooral waarom ik er ook nog steeds zo’n last van heb en dat ik dit eigenlijk zelf in stand houdt…

Wat doe ik mijzelf te kort met die “angst voor afwijzing”  maar ook anderen…

Ik zal proberen uit te leggen wat God mij die dag heeft laten zien…

Wij mensen willen geliefd worden… geaccepteerd worden en erkend worden in wie we zijn… Hier hangt zoveel van af… het is zo belangrijk voor ons zelfbeeld als we opgroeien in een omgeving waarin we gevoed worden met goede positieve woorden…Hier worden we door opgebouwd…

b5a521a8e1208fff433431017a4c3678

Maar als dit niet gebeurd dan is Afwijzing levensbedreigend.

Het is net een motor als die de juiste brandstof krijgt dan draait de motor op volle toeren maar krijgt hij verkeerde brandstof dan zal hij al gauw gaan pruttelen tot dat hij stuk gaat en er mee ophoudt..

Juist daarom is afwijzing en kritiek een grote emotionele belasting.. als je dit veel in je leven hebt meegemaakt dan bouw je een muur op van angst… je wordt bang voor mensen dus dan doe je ontzettend je best om de mensen het naar de zin te maken omdat je handelt uit angst voor de mensen maar dan handel je niet uit geloof in God..

Als je handelt uit angst:

  • ben je bang om erkenning te verliezen..
  • je bent bang om alleen te zijn..
  • je bent bang voor de roddels van andere mensen..
  • je bent bang om uitgelachen te worden…
  • je bent bang voor wat anderen over je denken…

Die angst gaat in je koppie zitten en beheerst op een gegeven moment compleet je denken… waardoor je in leugens gaat geloven die jij jezelf aanpraat en wat anderen tegen je zeggen… bv dat je er niet bij hoort… dat je nooit aan hun verwachtingen kan voldoen…

Angst kan zoveel invloed hebben in je leven dat het je gewoon verlamd… je durft niet meer… het remt je in je doen en laten.. je bent bang om het niet goed te doen.. je bent bang om te falen…. op een gegeven moment ga je jezelf compleet weg cijferen.. je neemt genoegen dat mensen je niet accepteren… je eigenwaarde verdwijnt helemaal en minderwaardigheidsgevoelens komen er voor in de plaats… je gaat ook een rol aannemen waarvan je denkt dat de ander dat wel accepteert en voor dat je het weet ben je een kameleon die zich aan alle situaties aanpast…

Je bent zo bang om anderen te teleur te stellen als je gewoon jezelf bent… (Hoe je denkt dat je bent!!!)

Helaas leidt “angst voor afwijzing” vaak tot een isolement of tot eenzaamheid en uiteindelijk kan er zelf een depressie uit voortkomen…

Ik ervaar zelf dat het mij in een bepaald isolement drijft omdat ik gewoon door de angst niet durf… en doordat ik in een isolement kom ervaar ik de eenzaamheid des te meer… en door de eenzaamheid krijg ik dan last van depressieve gevoelens..en ga je in een spiraal naar beneden in je denken.

De angst voor afwijzing…

  • maakt je afhankelijk van anderen
  • je voelt je uitgeleverd
  •  wat zal een ander wel niet van mij denken…

Daarom:

  • Ben ik bang om nee te zeggen
  • Durf ik niet duidelijk mijn grenzen te stellen
  • Durf ik andere mensen niet aan te spreken
  • Durf ik mijn mening niet te geven

Je vindt het zo verschrikkelijk dat je dit doet… gevolg… je veroordeelt en veracht jezelf erom… en wat gooien we dan meestal in de strijd.. Juist PERFECTIONISME….. je gaat enorme hoge eisen aan je zelf stellen om toch aan je eigen verwachting en die van de ander te voldoen..

Maar wij vergeten één ding… dat je pas perfect wordt als je deel hebt aan het leven van Jezus… wat betekend deel hebben aan het leven van Jezus?… dat is dat wij proberen te denken en te handelen zoals Jezus… maar dit gaat pas als wij eerst naar Jezus gaan met onze pijn en Hem om vergeving vragen… hulp vragen en die hulp dan ook aanvaarden, dan kan Jezus in jou aan de slag en jou denken en angst ombuigen… dan kan Hij aan de slag met die leugens.. en hoe kom je ook al weer van die leugens af… Dit kan door vernieuwing van ons denken…

Niet afgaan op hoe mensen over je denken maar hoe God over je denkt!

Als wij geloven in hoe mensen over ons denken… of bang zijn voor afwijzing dan geven wij mensen wel heel veel ruimte in ons leven om over ons te oordelen dan kun je jezelf afvragen….“waarom heb ik mensen het recht gegeven (om in plaats van God) als rechter in mijn leven in te nemen”

En dan mag je jezelf de vraag stellen: “Wat betekend het voor mij als ik alleen God het recht geef om over mijn leven te oordelen”

Als je daarnaast weet wat God in de bijbel zegt in Jeremia 29:11 

Want Ik weet, welke gedachten Ik over u koester, luidt het woord des Heren, gedachten van ​vrede​ en niet van onheil, om u een hoopvolle toekomst te geven

Max Lucado heeft een mooi verhaal geschreven over afwijzing en angst voor afwijzing.. Niemand is zoals jij!

De wortel van angst voor afwijzing zit in het feit dat je vaak van het slechtste uitgaat… en omdat je van het slechtste uitgaat durf je niet de autoriteit te nemen en beslissingen te nemen…. waardoor je de anderen hun zin geeft en je de ander tevreden stemt.

De ander komt hierdoor onder druk te staan van controle en manipulatie van mensen met angst en problemen… en die mensen met angst en problemen lijken sterk maar zijn ten diepste erg onzeker…

  • Angst voor afwijzing = verbonden met zelf afwijzing
  • Acceptatie van anderen = graadmeter voor onze eigenwaarde
  • Hoe meer twijfel aan onze waarde…. des te meer angst voor afwijzing
  • Negatief zelfbeeld is de oorzaak voor sterke angst voor afwijzing
  • Zoals je over jezelf denkt, zo denk je dat anderen over je denken”..

Maar het gaat erom wat God van je denkt!

De stickers blijven alleen plakken als je er zelf in gelooft..

Als jij weet wie je bent in Jezus Christus dan zullen de stickers van afwijzing niet blijven plakken… dus we mogen gaan staan in de gedachten die God over ons heeft…. Dat we geliefd zijn… dat je er mag zijn… dat God van je houdt om wie je bent… dat Hij jou heeft gemaakt naar Zijn evenbeeld met gaven en talenten die bij jou passen… bij jou eigen ik… en dat je mag leven in het plan dat God met jou heeft.. op de plek waar God jou heeft geplaatst…

Je mag op reis gaan om te ontdekken wie je bent… Hoe God je heeft gemaakt… en welke gaven en talenten Hij in jou heeft gelegd en als je dat weet zul je kunnen leven in je bestemming…

Als je dit gaat doen dan ben je de man die op de rots bouwt zoals Jezus vertelt in Mattheus 7:24-27

Wie deze woorden van mij hoort en ernaar handelt, kan vergeleken worden met een verstandig man, die zijn huis bouwde op een rots. Toen het begon te regenen en de bergstromen zwollen, en er stormen opstaken en het huis van alle kanten belaagd werd, stortte het niet in, want het was gefundeerd op een rots. En wie deze woorden van mij hoort en er niet naar handelt, kan vergeleken worden met een onnadenkend man, die zijn huis bouwde op zand.  Toen het begon te regenen en de bergstromen zwollen, en er stormen opstaken en er van alle kanten op het huis werd ingebeukt, stortte het in, en er bleef alleen een ruïne over.’

Helaas is afwijzing onoverkomelijk… het begint vaak al in onze jeugd… in onze kindertijd… meestal in onze eerste 7 levensjaren… toen hebben we geleerd dat:

  • Ik wordt geaccepteerd als ik lief ben
  • Ik ben het waard om van te houden als ik lief ben
  • Ik wordt geaccepteerd als ik goede prestaties lever

Bijvoorbeeld ouders zeggen: Als je heel lief bent en niet zeurt dan krijg je……………………. Als je goed je best doet op school en goede cijfers haalt dan mag je………………………………… en vul zelf maar in…….

Hieruit leren wij al jong dat als ik doe wat anderen van mij wensen wordt ik gewaardeerd… en als kind ben je volledig afhankelijk van je ouders… want zonder je ouders kun je niet overleven… de ervaring die kinderen als eerste met afwijzing hebben is als ze in de steek gelaten worden of als ze verstoten worden… helaas gebeurt dit in deze tijd veel… denk aan scheidingen..  adoptie… dit is voor 3-5 jarigen een levensbedreigende situatie die het basisvertrouwen verwoest… het is de basis voor grote angst voor afwijzing..

Hoe kunnen we dit dan overwinnen?

Als allereerst Stop met je zelf naar beneden halen… Ontwapen je eigen innerlijke criticus…. het is niet zo belangrijk wat anderen van je denken het is veel belangrijker HOE JIJ OVER JEZELF DENKT!!!!

Erg belangrijk is om te onthouden…

“Afwijzing zegt iets over de ander die afwijzen… niet over jou!!!!”

Wij hebben wel één grote denkfout… halen vaak identiteit en gedrag door elkaar.. maar er zit een groot verschil tussen wie je BENT en wat je DOET!!

Wat iemand doet is vaak niet wie iemand ten diepste is…

Er is niemand die alle mensen mag…..   Ook jij niet.. Klopt dat??? Bij mij wel… ik kan niet met iedereen vrienden zijn omdat sommige mensen je nou eenmaal beter liggen dan andere mensen… wij zijn allemaal uniek gemaakt met een eigen persoonlijkheid maar je hoeft niet met iedereen vrienden te zijn maar je kan wel iedereen respecteren… God wil dat wij mild worden naar anderen mensen maar ook naar jezelf… mensen die afwijzing in hun leven hebben meegemaakt zijn over het algemeen ontzettend hard naar hun zelf toe… wijzen hun zelf af hier heb ik in mijn vorige blog Deel 3 over geschreven… maar God wil dat wij mild worden… dat wij vrijkomen van onze verkeerde patronen… maar dit leer je niet in 1 keer… dit is een proces.. maar gelukkig mogen we dit proces samen met God doorlopen… en elke keer als we weer terugvallen in ons oude patronen mogen we weer opnieuw beginnen met God..

We hoeven niet te vechten....

Afwijzing is zo pijnlijk omdat wij als mensen ten diepste erkenning willen…. en de gevolgen van afwijzing zijn groot…. en vanuit afwijzing word de bron van de angst voor afwijzing en kritiek geboren en dat is een lage eigenwaarde… die lage eigenwaarde uit zich in negatief zelfbeeld… minderwaardig voelen…. dat je niet deugt… 

En dan komen we weer op het feit uit dat God ons elkaar gegeven heeft… we hebben elkaar zo nodig voor de aandacht en erkenning… maar haal het niet alleen bij mensen… want mensen blijven mensen en kunnen fouten maken… er is geen mens perfect…

Vaak zoeken we alleen bij mensen de erkenning… “als anderen mij waarderen geloof ik dat ik het waard ben”…. je maakt jezelf helemaal afhankelijk van de goedkeuring van anderen…maar dan sla je toch de plank mis en stel je eigenlijk de mening van de mens(en) om je heen boven wat God over je zegt.

Van dit stukje raakte ik ondersteboven… wat kwam dit binnen en wat was dit pijnlijk… want wat ik absoluut niet wil is iets boven mijn God plaatsen… maar ik vind het zo moeilijk…. en worstelde daar zo mee… want je krijgt geen briefje uit de hemel waar in staat hoeveel Hij van je houdt… dat Hij je goedkeurt zoals je bent…

OF TOCH WEL????

En ik dacht wat ben ik toch dom.. De Bijbel is Gods Liefdesbrief voor mij… daar staat toch in hoeveel Hij van mij houdt… daar verteld Hij zelfs in hoe ik kan herstellen van de pijn van afwijzing….

Ach deze dingen weet je vaak wel maar vergeet je vaak en hoe belangrijk is het voor ons om aan dingen herinnert te worden… om het steeds maar weer te horen hoe het zit… Gelukkig heeft God engelen geduld met ons!

In mijn volgende blog “Als mijn muren vallen” deel 5 ga ik verder over hoe je de muur van “Angst voor afwijzing” omver kan werpen en herstel kunt ontvangen.

 

 

 

“Als mijn muren vallen” deel 3


Zelfafwijzing

De tweede muur is de muur van Zelfafwijzing

Afwijzing is er in vele vormen.. ik heb in mijn vorige blog verteld over Jou Afwijzing van God dit was de eerste muur die we ondersteboven gingen gooien..

Maar deze muur zul je vast ook herkennen.. de muur van Zelf afwijzing… ooo ik ken het zeer zeker en ben er een ster in…

Zelf afwijzing:

  • Wat is de oorzaak..
  • Hoe herken ik het
  • en wat zijn de gevolgen

Als je last hebt van zelf afwijzing worstel je ook met veel gedachten, gevoelens en vertoon je ook bepaald gedrag… want hoe ga ik met zelf afwijzing om?

  • Vaak probeerde ik ze te onderdrukken
  • Of ik zocht bewijzen dat het niet waar is
  • of ik gaf vaak anderen de schuld
  • of ik bekritiseerde juist anderen
  • ik deed mijzelf pijn
  • ik ben voortdurend aan het malen in mijn hoofd
  • ik zocht erkenning van andere mensen

Je kunt op twee manieren in de spiegel kijken…. de keus is vaak aan jou…

Of je kijkt in de spiegel en zegt: “Heer ik dank U dat ik zo wonderlijk gemaakt ben en van U het leven heb gekregen”.

Of je kijkt in de spiegel en zegt: “Ik heb een hekel aan je maar ik zal je toch maar wassen?”

Vaak zien wij alleen maar naar de buitenkant… oooo… daar zit een pukkel, ooo…. ik wordt kaal, ik ben veel te dik, ik ben veel te dun, heb een te grote neus enz.. enz… maar het is veel belangrijker om te weten wie ons gemaakt heeft en dat Hij van jou houdt om wie je bent… Hoe je hart is…. hoe je binnenkant eruit ziet..

Je moet je zelf accepteren zoals je bent… maar hoe doet je dat dan?

Zelfacceptatie wordt overgedragen het is niet een aangeboren iets.

Je leert jezelf accepteren als je genoeg bevestiging krijgt, als je voldoende gehoord hebt dat je er toe doet.. dat je er mag zijn… dat je geliefd bent… hierdoor ga je van jezelf leren houden… helaas leven wij in een gebroken wereld waardoor je al vanaf je prille kinderjaren dit niet voldoende of helemaal niet hebt gehad.. dit komt omdat je biologische ouders er niet volkomen aan kunnen voldoen… want ook onze ouders zijn niet perfecte mensen.. net zoals jij en ik… de meeste ouders doet hun best naar hun eigen kunnen, maar ook zij komen uit een gezin waar vast en zeker gebrokenheid is geweest… elk huisje heeft namelijk zijn kruisje… waardoor zij ook reageren en handelen vanuit hun imperfectie..

Helaas zoeken wij de bevestiging, de antwoorden vaak bij anderen dan bij God.. bv op school, in je werk, in relaties… maar omdat dit mensenwerk is kun je ook daarin beschadigd worden en onvoldoende bevestiging krijgen… want ook al deze mensen zijn imperfect en reageren vanuit hun ervaringen, vanuit hun gebrokenheid…

Ook ik heb dat altijd gedaan, altijd zocht ik bevestiging bij mensen… ik was er afhankelijk van omdat ik nog niet geleerd had dat ik het bij God moest zoeken… en ik moet eerlijk toegeven dat ik het nog wel doe… en dat is ook niet erg… alleen het verschil met toen en nu is dat ik er niet maar afhankelijk van ben.. omdat ik beetje bij beetje gevuld wordt met Gods bevestiging… met Zijn Liefde dat ik er mag zijn.. dat ik oké ben..

Je wordt afhankelijk van die bevestiging als je je bijvoorbeeld erg minderwaardig voelt, als niemand vandaag tegen je zegt hoe goed je eruit ziet….dan ontbreekt het jou aan een goed zelfbeeld en aan zelfacceptatie…

En omdat mensen ons niet helemaal kunnen geven wat wij juist nodig hebben om tot zelf acceptatie te komen… moeten wij onze bevestiging en onze antwoorden bij God zoeken… er is maar één Vader die het wel kan geven en dat is God.. Alleen God de Vader kan jou deze bevestiging en liefde geven die jij nodig hebt.. je hebt een Goddelijke Vaderlijke JA nodig om te worden zoals God je bedoelt heeft!

God heeft mij op een bepaald moment laten zien dat mensen vaak vanuit hun imperfectie handelen en reageren… hierdoor werd het voor mij makkelijker om bepaalde gebeurtenissen te relativeren en werden mijn gedachten hierover milder, waardoor ik de mensen die mij pijn hebben gedaan, die mij afgewezen hebben kon vergeven. Dit deed God  in mij omdat ik bij Hem mijn bevestiging ging zoeken in plaats van bij mensen.

Maar wat is eigenlijk de wortel van onze afwijzing?

Schaamte!

Je identiteit wordt aangevallen door Schaamte.. en afwijzing is een macht die je verbind met schaamte..

In mijn eerste blog heb ik verteld waar afwijzing uiteindelijk is begonnen, bij Adam en Eva… ze wezen God af omdat ze van de boom aten en toen ze ontdekten dat ze fout waren geweest, kregen ze ook gelijk door dat ze naakt waren.. en direct kwam schaamte om de hoek kijken, ze begonnen vijgenbladeren te zoeken om hun naaktheid te bedekken…

Als ik mijzelf afwijs dan ga ik mij meestal nog onzekerder voelen…  ik ga mij onveilig voelen… de macht van schaamte zegt altijd:

  • Jij hebt fouten gemaakt
  • Jij bent fout
  • Je voldoet niet

God zegt heel iets anders in de bijbel: Romeinen 5:1 Wij zijn dus als rechtvaardigen aangenomen op grond van ons geloof en leven in ​vrede​ met God, door onze ​Heer​ ​Jezus​ ​Christus.

Maar wat is in onze tijd dan onze reactie op schaamte… wij gaan ons verbergen achter onze moderne vijgenbladeren… wij gaan het probleem bagatelliseren, wij gaan het ontkennen, we gaan anderen de schuld geven door niet onze verantwoordelijkheid te nemen.. dit doen we vaak om niet weer afgewezen te worden

Maar wat is het dan fijn om te weten dat Jezus ons nooit afwijst.. wat we ook gedaan hebben… er is altijd een weg terug… Jezus staat klaar om jou op te nemen in Zijn huisgezin…

Helaas hebben wij mensen soldaatjes aangesteld om op de schaamte te reageren… Bijvoorbeeld;

  • Trots: Het niet willen zien
  • Perfectionisme: Ik doe het toch nooit goed
  • Vluchtgedrag: in je werk, je relatie
  • Controle: Alle touwtjes in eigen handen willen houden
  • Manipulatie: op iemands gevoelens spelen
  • Ontkennen: Nee hoor dat is nooit gebeurt
  • Presteren: Stinkend hard je best doen, boven je kunnen werken
  • Isoleren: In je zelf keren, geen contacten meer aangaan
  • Boosheid, Woede

Maar we hebben ook een aantal verdedigingsmechanismen die we gebruiken en dat zijn;

  • Sterk en onafhankelijk zijn
  • Uitsloven
  • Kopieergedrag

Vaak bepalen we zelf wie we zijn door onze fouten en zwakheden omdat we ons daar naar gedragen en denken we dat we pas iemand zijn als we goed doen of tenminste IETS doen en naar wat we presteren…

Oooo… wat is dit een wankele identiteit…

Ik werd hier zo met mijzelf geconfronteerd…hoe vaak doe ik wel niet vreselijk mijn best, mag ik van mij zelf geen fouten maken want dat moet ik toch kunnen… en als ik fouten maak of als ik iets niet kan of niet mijn best doe, dan hoor ik er niet meer bij.. dan mogen ze mij vast niet… en dan mijn onzekerheid die maakt dat ik mij vaak terugtrek… mijzelf isoleer… terwijl ik dit helemaal niet wil omdat ik qua karakter een sociaal persoon ben… Maar dit alles zit er soms zo ingesleten… het is er vanuit mijn vroeger jeugd ingeslopen…. de situaties die ik allemaal heb meegemaakt heeft mij gevormd… heeft mijn identiteit gedeeltelijk bepaald..

Ik gaf mijzelf altijd de schuld van alles wat ik mee had gemaakt… “ik zal het wel verkeerd gedaan hebben”.. “ik ben er toch verantwoordelijk voor”.. “ik heb foute keuzes gemaakt”… “ik heb niks gezegd”… “als ik dat maar had gedaan dan was dat niet gebeurt” en ga zo maar door… ik veroordeelde mijzelf enorm..

Ik werd hierdoor ook ontzettend hard naar mijzelf toe… en ja dan komt ook nog de aanklager die precies weet waar je zwakke plekken zitten en wrijft het er nog even extra in…

In al deze zelf-veroordelingen en zelf-afwijzing was ik een ster geworden, ik dacht ook werkelijk dat ik verantwoordelijk was voor alle problemen maar ook verantwoordelijk voor andermans problemen… als iemand een probleem had dan voelde ik mij daar direct verantwoordelijk voor.. helaas was dit mij in mijn vroege jeugd ook wel goed ingeprent door een leidinggevend persoon… “als jij je moeder niet goed helpt dan wordt ze ziek en als ze ziek wordt is het jou schuld”

En zo ontwikkelde ik een overlevingsstrategie van continu mijn uiterste best doen, perfectionisme en gedrevenheid… want anders….. en als mijn moeder maar iets mankeerde dan had ik het dus niet goed gedaan…. en dan nog maar harder werken… nog maar meer zorgen voor… hierdoor droeg ik wel een ongelofelijke zware last met mij mee die eigenlijk een hele grote leugen was.. want het was helemaal niet waar dat alles mijn schuld was, dat ik overal verantwoordelijk voor was… dat ik zelfs verantwoordelijk voor ziekte was.. enz. enz….. het was een enorme valse last die ik droeg.

Mensen die diepe gevoelens met zich meedragen die verstoppen zich vaak achter sarcasme en ironie en zijn tegen zichzelf ontzettend hard… bijna liefdeloos…

Ik heb zelf (gelukkig) sarcasme en ironie niet gehad.. en God zij Dank ben ik ook niet verbitterd geraakt, al had ik daar alle redenen toe… God heeft mij daarvoor bespaard en mij een blijmoedig hart gegeven vanaf mijn geboorte… tegen mij werd altijd gezegd dat ik het zonnetje in huis was… bijzonder vind ik dit nog altijd!

De kenmerken van iemand die zich zelf afwijst zijn vaak:

  • Boosheid en woede/opvliegendheid
  • Gevoelens voortdurend te kort te schieten
  • Depressie en Zelfmoord
  • De schoonheid die God hen gegeven heeft, niet meer kunnen zien
  • Wijzen anderen af
  • Ze verwachten vaak afwijzing
  • Voelen zich minderwaardig
  • Wijzen met de vinger naar anderen..

Misschien herken jij jezelf wel in een van deze punten… wees dan lief voor je zelf en zoek hulp en zoek hulp bij God en ga aan de slag want er is een weg van herstel!

Waar ik ontzettend last van heb gehad is dat ik ontzettend bang werd, bang voor de wereld om mij heen, bang voor de mensen en voor mijzelf… en door die angst werd ik hard en liefdeloos naar mijzelf toe… want anders…… hierdoor kwam ik in een isolement terecht en voelde ik mij ontzettend minderwaardig… wat zich nu af en toe nog uit in onzekerheid..

Angst is nooit goed…

Angst is het Centrale Thema van de Duisternis,                    Vertrouwen is het Centrale Thema van het Rijk van God

Als we dan zo hard en liefdeloos naar onszelf toe zijn kunnen we God ook niet liefhebben… ons vat is dan gevuld met gedachten van;

  • God> Waarheid
  • Satan> Leugen
  • Gedachten van onszelf

Het ergste is dat de macht van de afwijzing wat uit de koker van satan komt als doel heeft om ons te isoleren van God’s Liefde… het heeft als doel om ons te zetten in zelf veroordeling en wantrouwen naar iedereen.

Als je worstelt met je identiteit.. als je niet weet wie je echt bent en wie je eigenlijk zou willen zijn kom je in een soort spanningsveld terecht…

Aan de ene kant de afwijzing/leugen van Satan en aan de andere kant de waarheid van God.. die je verteld wie je mag zijn.. dat je geliefd bent.. dat er iemand is die ongeacht hoe of wat van je houdt..

Ons verlangen naar volmaaktheid zit zo diep.. in deze wereld is helaas nergens volmaaktheid te vinden… en omdat de realiteit niet overeenkomt met ons verlangen gaan wij zoeken naar redenen.. want waar ligt dat dan aan???

En dan komt de zelf-afwijzing/zelf-veroordeling om het hoekje en denk je; “Het ligt vast aan mij, dat ik niet genoeg aandacht en liefde krijg”… “ik ben het niet waard dat er van mij gehouden wordt”… “Ik ben niet belangrijk”… “ik ben niet goed genoeg”  en hierdoor heb je geen Genade voor jezelf en ontstaat er een enorm gat in je hart…

Dat gat wil je opvullen en je gaat op zoek naar dingen om jou gat op te vullen..  vul zelf maar in welke dingen dat zijn… maar ook geen genade met je zelf hebben heeft zijn uitwerkingen… “je gaat je ware ik verstoppen”.. “je gaat vluchten in verslavingen, in      zelf-afwijzing, in dagdromen, in fantasieën”.. ook kun je vaak geen echte en eerlijke relaties aangaan met anderen.. want als je niet van je zelf kunt houden… geen genade hebt voor jezelf.. kun je nooit helemaal 100% van die ander houden, en voor die ander genade hebben…als die ander iets doet vanuit zijn imperfectie wat niet oké is in jou ogen… en vul zelf maar verder in…

Je kunt jou gewonde hart niet herstellen zonder liefde/genade voor jezelf…

Als je in jou zelf afwijzing blijft geloven en het blijft bevestigen dan sluit je de deur naar Gods liefde.. maar waarom is het dan zo moeilijk om ons daar van af te houden, om deze muur af te breken, om ons om te draaien en de deur naar God’s liefde te openen… dat zijn twee dingen.. Trost en Zelfmedelijden…

 

Zelfmedelijden is een krachtige lijm die je vasthoudt aan je verleden, projecteert naar de toekomst zodat je in het heden niet durft te leven!

Ongelofelijk dus hoe krachtig zelfmedelijden is…

Ons verlangen zit ontzettend diep en dat is ook helemaal niet erg.. daar is namelijk helemaal niets mis mee.. want God heeft jou/mij perfect geschapen dus het is logisch dat wij dat nastreven….. maar zonder God… zonder Genade van God en genade voor jezelf lukt dit niet!  En weet je als je volmaakt zou zijn zou je de genade van God niet nodig hebben…

Met Zelf-afwijzing haat en wijs ik uiteindelijk af, wat God in Liefde geschapen heeft, namelijk….

MIJZELF!!

Hoe keer je het nu dan om?? Is dat mogelijk??  Jazeker er is herstel mogelijk… keer je om en geef het aan God.. beleid je zelf-afwijzing…. vraag vergeving. Ik citeer hieronder een gebed wat wij hebben gebeden op het seminar en wat je zou kunnen bidden om jou muur te omver te werpen..

Gebed om vergeving: Hemelse Vader, ik heb er berouw van, dat ik mezelf heb afgewezen. Het spijt me dat ik niet geloofde dat ik waardevol ben zoals ik ben. Het spijt me, dat ik mezelf niet aanvaard heb en dat ik heb geprobeerd om iemand te zijn die ik nooit had moeten worden. Ik heb spijt van al het negatieve, dat ik over mezelf gedacht en gezegd heb. Ik vraag U om vergeving, dat ik die woorden heb geloofd en op die manier invloed in mijn leven heb gegeven. Ik smeek U om vergeving over mijn eigen zaaigoed, de woorden van oordeel en veroordeling over mijzelf. Vader, vergeef me, dat ik onverzoenlijkheid, bitterheid en wrok in mijn hart tegen mezelf heb bewaard. Ik ontvang nu Uw vergeving en Uw reiniging. Als een wilsbesluit vergeef ik mijzelf. 

Nu mag je ook proclameren dat je niet meer gelooft in de afwijzing: Ik doe afstand van alle leugens die ik geloofde over mijzelf en breng ze naar het kruis, zodat ze daar vernietigd worden. Ik verwerp en verbreek elke vloek die ik over mezelf heb gedacht of uitgesproken. Ik maak me los van elke donkere en zware druk van de macht van afwijzing. Ik kies ervoor om mezelf te accepteren. Ik verbreek alle banden en samenwerking met zelf-afwijzing en met iedere macht, die me zou kunnen verleiden tot zelf-afwijzing.

Ik sta nu op en breek deze muur van zelf-afwijzing af in de Naam van Jezus

Dankgebed: Vader, ik dank U, dat ik uniek ben en onuitsprekelijk kostbaar. U houdt van mij alsof er niemand anders is om lief te hebben. Dank U wel dat Uw liefde voor mij onvoorwaardelijk is. Ik dank U dat U me nooit zult verlaten of vergeten. Vader help mij dat ik kan opbloeien in alle facetten van mijn geest, mijn ziel en mijn lichaam. Dank U dat U me begeleidt in het proces van heel worden. U bent Uw goede werk in mij begonnen en ik vertrouw er op dat het zich zal ontplooien in Uw Trouw, Kracht en Liefde. 

AMEN

Ik wil je wel adviseren om hulp te zoeken en om samen  de weg van herstel te lopen… want dat kun je niet alleen…je zult zeer zeker onderuit gaan, want wij mensen leren met vallen en opstaan… en als je valt heb je iemand nodig die je weer overeind helpt…  die een steunpilaar voor je is..  God heeft dit zelfs in de bijbel gezegd… Dat is zo mooi.. God weet waar wij soms door heen gaan en heeft daar in zijn handboek een handleiding voor geschreven… lees maar;

Prediker 4:9-10

Je kunt maar beter met z’n tweeën zijn dan alleen. Want samen bereik je meer dan in je eentje. Als één van beiden valt, dan helpt de ander hem weer overeind. Maar als je alleen bent, kan niemand je weer overeind helpen.

Prediker 4:12

Als iemand alleen is, kan hij zich niet goed verdedigen. Maar samen kun je een tegenstander aan. Samen ben je sterker. Net als een touw dat gemaakt is uit drie losse touwen. Dat trek je niet zomaar stuk.

Deze teksten worden vaak gebruikt bij huwelijksvoltrekkingen maar ik vind dat het daar niet alleen voor geldt… God bedoelt dit zeer zeker ook voor dat wij soms door moeilijke heftige periodes gaan, en dat we dat niet alleen moeten doen.. samen met een goede coach/Therapeut en God.. en dan heb je een sterk touw wat niet zomaar stuk te trekken is.. dus dan kan satan wel van alles proberen maar samen sta je sterker en met God ben je Overwinnaar!!

Ik heb dit in mijn eigen leven mogen ervaren en nog steeds wandelt er een coach met mij mee… en misschien wel mijn hele leven… ik vindt het fijn.. iemand waar je bij kan ventileren.. waarmee je kan sparren over je keuzes… die jou handvatten kan geven om weer door te gaan… het leven is nou eenmaal niet gemakkelijk…

Ik zou je wel willen adviseren als je christen bent om een christelijke therapeut/coach te zoeken.. want het is zo fijn en kostbaar om van gedachten te wisselen met iemand die op de zelfde golflengte als jij zit!

Op deze site kun je hulp vinden Ik zoek christelijke hulp

Mijn muur van afwijzing is gevallen… laat jij de jouwe ook ontploffen???

De volgende keer neem ik je mee naar mijn derde muur de muur van angst voor Afwijzing!

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Deuteronomium 33:27


Deuteronomium 33 vers 27

Van oudsher is God een schuilplaats, Zijn armen dragen u voor eeuwig

Deuteronomium 33:27 (Nieuwe Bijbelvertaling)

Ik weet dat God….


Ik weet dat God..

Ik weet dat God me niets zal laten overkomen wat ik niet aan kan.
Ik zou alleen willen dat Hij wat minder vertrouwen in me had!

Citaat Moeder Theresa

Psalm 126:5


Psalm 126 vers 5

Al ​zaait​ een mens onder tranen,

hij zal oogsten in vreugde;

Psalm 126:5

1 Samuel 2 vers 1


Toen prees Hanna de Heer en zei:

“Ik juich over wat de Heer heeft gedaan.

Ik kan weer blij zijn en ik hoef mij niet langer te schamen.

Ik leg mijn vijanden het zwijgen op.

Want U bent goed geweest voor mij.

1 SAMUEL 2:1 BB

“Als mijn muren vallen” deel 2


Jou afwijzing van God

De eerste muur is de muur van jou afwijzing van God

Als we heel ver terug gaan naar het begin van deze wereld vinden we waar de afwijzing naar God begonnen is.. deze is begonnen bij Adam en Eva.. Adam en Eva werden verleid door de slang en geloofden in de leugen, hiermee wezen ze Gods waarheid af.. de waarheid hoe God hun zag…

Satan spiegelde Adam en Eva ook een waarheid voor maar dat was een waarheid van list en bedrog… als je van die boom eet dan wordt je net als God… als je van die boom eet dan ben je iemand… terwijl ze juist in het paradijs een vertrouwelijke intieme band hadden met God.. er was geen schaamte, geen angst… maar toen ze in de leugen gingen geloven kwam juist de Angst en ook de Schaamte want ze gingen zich direct verstoppen..

Maar de afwijzing begon bij Adam en Eva en daarmee is het ook verweven in ons leven, en hebben wij ook last van de gevolgen zoals onderstaand rijtje..

  • Schaamte,
  • Angst,
  • Schuld,
  • Wantrouwen
  • Afwijzing.. daarom is afwijzing een erfzonde..

Maar hoe wijzen wij God dan hierin af.. wij zijn van nature een zondig mens en leven met verkeerde denkpatronen… erin gesleten door gebeurtenissen, situaties van afwijzing…. waardoor verkeerde denkpatronen ontstaan..

Denkpatronen van negatieve verwachtingen, bepaalde gewoonten, regels en beloften die je jezelf hebt opgelegd, Overtuigingen… Bitterheid.. Wrok en Onvergevingsgezindheid.. en dat zijn geen gedachten of denkpatronen die van God zijn.

Doordat je deze dingen toelaat of in gelooft wijs je God af.

Maar wat wijzen wij dan van God af…

  • Zijn Soevereiniteit
  • Zijn Liefde
  • Zijn Verzoening
  • Zijn gerechtigheid
  • Zijn oordeel

Misschien herken je wel een paar van die dingen… als je erg veel last hebt van wrok dan wij je Gods liefde af.. heb je moeite met vergeven dan wijs je Gods verzoening af en vul zelf maar in…

Het puntje Oordeel is ook een pijnlijke.. hoe vaak hebben wij niet ons oordeel klaar over iets.. vaak ook nog over situaties waar wij niet eens de hoed en de rand van weten… of over wat je is aangedaan of over een bepaalde situatie waarin je bent afgewezen… wij weten vaak heel snel de vinger op de zere plek te leggen, over het aandeel van de ander in die situatie, maar durf je ook eerst naar je zelf te kijken? Wat jou aandeel hierin is?

In Mattheüs 7:1-2 staat een tekst wat verwoord hoe wij God afwijzen als wij oordelen over een ander of situatie…

Oordeel niet, opdat er niet over jullie geoordeeld wordt. Want op grond van het oordeel dat je velt, zal er over je geoordeeld worden, en met de maat waarmee je meet, zal jou de maat genomen worden.

Dit eerste stukje onderwijs kwam ontzettend bij mij binnen… dit was mijn eerste Eye opener van de cursus… Afwijzing oké… genoeg ervaring…

MAAR IK WIJS GOD NIET AF!

En toch…. gaandeweg kwam ik er achter dat ik God wel degelijk afwees… AU…. dat was pijnlijk…. een golf van Schuldig voelen ging door mij heen…. hoe kan dat nou.. Ik heb Hem zo lief… dan kan ik Hem toch niet afwijzen…

En toch deed ik het… een van de pijnpunten die bij mij boven kwam was dat ik steeds Gods gedachten in twijfel trok… dat ik eigenlijk niet geloof welke geweldige gedachten Hij over mij heeft.. en doordat ik dat niet kan of durf te geloven.. geloof ik mijn eigen gedachten patroon wat gevormd is door leugens die ontstaan zijn in de situaties die ik meegemaakt heb.. het gevolg is dat ik last krijg van minderwaardigheidsgevoelens.

Doordat ik Zijn woorden niet geloof maar mijn minderwaardigheidsgevoelens wel… wijs ik Hem af… ik deed dus hetzelfde wat Adam en Eva in het paradijs deden.. luisteren naar de leugens…. en leugens komen altijd van satan.. want God is Waarheid en zo wees ik Gods Liefde af..

Natuurlijk had dit alles een oorzaak… mijn gedachten patroon komt ergens vandaan… maar het keurt mijn afwijzing naar God niet goed… Je kan ergens door gevormd zijn, er kunnen jou vreselijke dingen zijn aangedaan… maar hoe jij daar mee omgaat is nog altijd jou verantwoordelijkheid…

Maar hoe overwin ik mijn afwijzing dan? Hoe verzoen ik mij weer met God.. Want gelukkig kan dit.. bij God is er altijd een weg weer terug.. God zij dank!

Wij zijn gevangenen van onze eigen gedachten en wij kunnen onszelf niet bevrijden en hebben daar God voor nodig… Alleen God kan jou je ware identiteit terug geven waardoor je weer de dochter/zoon wordt die je bent.

Eigenlijk is het heel eenvoudig… Gods aanbod van verzoening aanvaarden… dat betekend dat je erkent dat jij je hebt afgewend van God, dat jij God hebt afgewezen.

Als we dat doen dan slaat God een bres in je muur…

5250a99049cb726e897fdb10750fdcd8

Maar je kunt alleen uit deze gevangenis komen als je Zijn hand pakt, als jij je omkeert.. Maar Hij begint pas als jij daar toestemming voor geeft… Hij geeft ons zelf steeds de keuze.. God is een God van Liefde.. God dwingt ons niet… Hij spoort ons wel Liefdevol aan. En dan komt er verzoening met God en kan er een vertrouwensrelatie opgebouwd worden…

Dan leren we Gods Vaderhart kennen en worden we weer Zijn dochter/Zoon.. het vraagt wel een daad van ons.. als wij ons met God verzoenen moeten wij ook onze positie innemen.. door de verzoening komt de Heilige Geest met kracht in ons en kunnen wij de gebieden ingaan en gaan opruimen… en dan kan God komen met zijn herstelplan om de nieuwe opgeruimde gebieden weer te vullen met Zijn Acceptatie en Liefde…

Gaat dit dan allemaal zo makkelijk? mijn ervaring is NEE.. dit alles is niet makkelijk… wij vallen zo gauw terug in ons gedachten patroon.. die leugens zijn ons zo eigen geworden… we hebben er zolang in gelooft… en satan weet dit en valt jou daar dan ook in aan… hij komt met gebeurtenissen die negatieve emoties veroorzaken waardoor jou nieuwe gedachten over jezelf gaan wankelen… het is belangrijk om voortdurend die leugens te bestrijden… maar dat gaat alleen als je de toegangspoorten van die leugens herkend..

We leven in een wereld waar er veel van je wordt verwacht… we proberen ook te leven naar de maatstaven van de wereld.. we moeten er goed uitzien… je moet veel kunnen en je moet het snel kunnen leren.. allemaal dingen waar wij heel vaak niet aan kunnen voldoen… en dan krijg je al gauw dat je denkt.. zie je wel dat kan ik niet.. nu faal ik alweer… ik zie er niet uit.. ik ben te dik, te dun, te grote voeten, een grote neus, grote oren… ik ben veel te klein en vul zelf maar verder in… allemaal dingen waardoor je niet aan de verwachtingen van deze wereld kan voldoen.. en wat heb ik hier een last van gehad… hoe vaak ik mij wel niet in allerlei bochten heb gewurmd om aan het ideaalbeeld van deze wereld te voldoen… want anders…. ik was soms net een kameleon… in elke situatie kreeg ik de kleur die bij die situatie paste… herkenbaar??

Het is hard werken om je nieuwe identiteit eigen te maken… om je oude patronen om te vormen tot nieuwe patronen.. het geloof in je oude patronen heeft jaren geduurd dus dan zou het logischer wijs ook jaren duren om die oude patronen om te zetten in nieuwe… toch??

Gelukkig is geduld mijn sterkste kant… (niet dus)

Omdat het heel veel energie kost om dit je eigen te maken… omdat het heel veel geduld vergt en doorzettingsvermogen moeten wij des te vriendelijker zijn voor onszelf…

pff… vriendelijk zijn voor jezelf… wat is dat moeilijk… vaak is mijn oordeel naar mijzelf toe keihard… ik ben voor mij zelf vaak niet zo lief dan dat ik voor anderen om mij heen ben… dit heeft (weet ik) te maken zelfacceptatie… geloven dat ik er wel mag zijn… gedachten die God over mij heeft.

Ook is het belangrijk dat wij dicht bij God blijven.. dat wij met God wandelen in dit leven… zij aan zij.. met Hem in relatie leven.. en krijg ik bevestiging en bemoediging van Hem door te praten met God (bidden) en door de bijbel te lezen… en hierdoor kan ik steeds meer het oude loslaten en de nieuwe waarheid aannemen…

Je hebt hier niet alleen God bij nodig maar ook andere mensen… ik geloof niet dat alleen bevestigd worden door God genoeg is… wij zijn mensen en hebben daarnaast ook de lijfelijke bevestiging en bemoediging nodig van onze vrienden en familie.. hier kunnen we niet zonder in dit leven. Anders had God ons wel alleen op de wereld gezet.. maar Hij wist dat wij andere mensen nodig hadden..

In Genesis 2:18-23 staat dat God, de HEER, dacht: Het is niet goed dat de mens alleen is, ik zal een helper voor hem maken die bij hem past. Toen vormde hij uit aarde alle in het wild levende dieren en alle vogels, en hij bracht die bij de mens om te zien welke namen de mens ze zou geven: zoals hij elk levend wezen zou noemen, zo zou het heten. De mens gaf namen aan al het vee, aan alle vogels en alle wilde dieren, maar hij vond geen helper die bij hem paste. Toen liet God, de HEER, de mens in een diepe slaap vallen, en terwijl de mens sliep nam hij een van zijn ribben weg; hij vulde die plaats weer met vlees. Uit de rib die hij bij de mens had weggenomen, bouwde God, de HEER, een vrouw en hij bracht haar bij de mens. Toen riep de mens uit:

‘Eindelijk een gelijk aan mij, mijn eigen gebeente, mijn eigen vlees, een die zal heten: vrouw, één uit een man gebouwd.’

Doordat we bevestigd en bemoedigd worden hierin worden we steeds sterker… waardoor je het ook steeds meer eigen kunt maken..

Je mag geloven dat Zijn opstandingskracht in jou zit… dezelfde opstandingskracht die Jezus bezat waarmee hij na drie dagen weer is opgestaan zit ook in jou… als jij je leven aan deze Jezus hebt overgegeven, als je gelooft dat Hij voor jou is gestorven, dat Hij al jou gebrokenheid op zich heeft genomen… en dat Hij ook weer is opgestaan dan mag jij ook opstaan in deze opstandingskracht, en dan mag je Vertrouwen dat God jou gaat helpen om steeds meer jou nieuwe identiteit eigen te maken..

Stap uit in Geloof

Doordat ik uitstap in geloof hoef ik mij niet meer te schamen, hoef ik niet meer bang te zijn.. mag ik mij door God gerechtvaardigd voelen.. en in Job 36:7 staat

Hij beschermt wie rechtvaardig is, maakt hem machtig als een koning en geeft hem aanzien voor altijd.

Wauw… wie zullen wij dan nog vrezen… als wij als rechtvaardigen beschermt worden door God… als Hij ons machtig maakt als een koning.. en als Hij zegt dat wij aanzien hebben voor altijd… hoe kunnen wij dan nog steeds geloven in die leugens van minderwaardigheid? Afwijzing? Angst? Schuld? Schaamte? Wantrouwen? enz.. enz..

Afwijzing heeft ongelofelijk veel invloed in ons leven… op een ontzettende negatieve manier… maar dit probleem heeft Jezus voor ons aan het kruis gedragen… In Jezus Christus ontmoet je de genade van God… Hij rekent ons dit alles niet meer aan… omdat Jezus zijn leven heeft gegeven voor jou, ziet God jou niet meer staan maar ziet Hij zijn Zoon Jezus voor jou staan.. en wordt hij blij… Hij vind Grote Vreugde in ons zoals het zo mooi in de bijbel staat…

Hoe weten we dan dat Jezus de afwijzing van ons aan het kruis heeft gedragen? Omdat de Here Jezus niet alleen werd afgewezen door mensen, maar aan het kruis riep Hij

“Mijn God, Mijn God waarom hebt U Mij verlaten?”

Dit was de diepste afwijzing die Hij kon ervaren… de omwisseling van het kruis betekent: Hij droeg mijn afwijzing.. Ik ben aangenomen in de Geliefde: Jezus!

En als we deze genade aanvaarden dan worden de kenmerken van een leven met God zichtbaar… dan komt er Vrede, Aanvaarding, en Blijdschap!

Wat heb ik dit nadat ik de keuze maakte om dit te aanvaarden gemerkt… maar wat ging er een strijd aan vooraf… een strijd in mijn denken… in mijn gedachten patronen.

Doordat in mijn leven deze minderwaardigheidsgevoelens en leugens waren bevestigd ging ik er ook naar handelen.. je handelt namelijk naar wat je over je zelf denkt.

Bijvoorbeeld:

  • Je durft niet op de voorgrond te gaan staan, want wie ben jij nou..
  • Je durft jezelf niet ergens voor aan te bieden, want voor jou 10 anderen
  • Je durft je mening niet te zeggen, want die zal toch wel niet goed zijn…
  • Je durft niet voor je zelf op te komen want die ander is toch veel meer waard.. jij bent toch maar…

Hierdoor zul je ook altijd op de laatste plaats komen, en zullen anderen je nooit gaan waarderen om wie jij bent, om wat jij denkt… omdat zij waarschijnlijk zullen denken dat jij ook geen aandacht wilt, dat jij ook niet op de voorgrond wilt.. dus uiteindelijk roep je die negativiteit ook weer over je zelf heen en kom je in een vicieuze cirkel terecht..

Ik moest gaan ontdekken wat dan die waarheid is.. wie ben ik.. wat zegt Jezus over wie ik ben… dit was en is voor mij een ontdekkingstocht… en ontdek ik stapje voor stapje… en toen ik deze waarheid ging aannemen en geloven… toen ging er een wereld voor mij open…

Geloven is één… maar het ook daadwerkelijk aannemen en er in gaan staan, dus ook doen… is een tweede…

De eerste stap naar herstel van mijn minderwaardigheidsgevoelens, was belijden.. belijden dat het leugens zijn, belijden dat ik in een leugen had geloofd.. belijden dat ik God tekort had gedaan..

EN DE EERSTE MUUR VAN AFWIJZING IS OM!!!!

Tijdens dit proces heeft er bij mij een wonder plaats gevonden, want hierdoor wordt ik steeds meer de Geliefde dochter zoals God mij heeft bedoeld en kom ik volledig tot mijn recht als de persoon waarom ik op deze aarde bent gezet.. waarom ik ben geboren.

Niet wat ik denk of voel bepaalt mijn identiteit in Christus maar wat Jezus voor mij heeft gedaan aan dat Kruishout…

Webiste Gods Ruil

En dan mag ik gaan ervaren en beleven wie ik ben!

Een Geliefde Dochter van de Allerhoogste!!!

Wat waardevol om daar achter te komen… en dan kom je uiteindelijk op de bestemming die God voor je heeft bedoelt…

Ben jij daar al achter?

Soms moet je vergeten wat je voelt en onthouden wat je waard bent!


We zijn 4 dagen verder na mijn ingreep van afgelopen donderdag…

De lymfeklier is verwijderd en de operatie is goed gegaan.. Blij en dankbaar kijk ik terug…

Maar wat werd ik de afgelopen dagen op de proef gesteld… Het was net of zei God… Vertrouw je mij… Vertrouw je mij echt?

c72096d3fb8089ec969f97b9e5478dd3

Donderdag vertrok ik vol goede moed naar het ziekenhuis.. Daar aangekomen moesten we wachten tot ik aan de beurt was…

In mijn vorige blog #BESCHERMING #VEILIG had ik verteld dat ik bewapend met de brief over mijn erkenning en een brief van mijn coach naar het ziekenhuis ging.. Na een uur wachten kon ik mijn bedje opzoeken en werd ik klaar gemaakt voor OK..

De zuster was alles op haar gemak aan het invoeren maar ineens was daar een andere zuster die kwam en zei; ‘Ze kan naar de OK gebracht worden’…

  • Beproeving 1

Ik schrok… Had het operatiehemd nog niet eens aan, maar bovenal ik had mijn verhaal nog niet verteld over het triggeren van de narcose en waar die brieven bij hoorde… Slik… Dit was niet de bedoeling… ik merkte dat ik in paniek raakte… Ik dacht… Maar nu weten ze “het” niet.. Straks ga ik onder narcose terwijl “het” niet doorgenomen is… Mijn radertjes draaiden overuren en ik dacht… ‘ik moet wat zeggen’… Nu!!… of het wordt niks meer…

Ik stamelde iets van.. Eh… Ik heb hier nog twee brieven die voor jullie zijn en die wij voor de operatie moeten doornemen zodat jullie op de hoogte zijn.. De zuster zag mij aan en zei; ‘waar is dat dan van, moet de arts dat weten?’ Ik zei; ‘Nee is voor jullie, is voor na de narcose’ En ik begon heel vlug te vertellen….

Maar hoe vertel je iets in 2 tellen waar je eigenlijk meer tijd voor nodig hebt? Dit had best wel enige uitleg nodig… Ik hakkelde en stamelde en kon het niet meer in mijn hoofd op een volgorde krijgen om het te vertellen.. Het werd een chaotisch verhaal… Ik werd steeds zenuwachtiger en begon te zweten, de stress gierde door mijn lichaam… Tsjonge… wat stress en paniek met je kan doen…. En de zuster… Ze zei dat ze er niks van snapte.. Het erge was ik begreep dat ze er op deze manier ook niks van kon snappen.. Ondertussen waren we aangekomen in de holding maar nog geen stap verder…

De verpleegkundige van de holding kwam en de zuster moest het overdragen.. Ja toen kwam het, want zei ze… Er is nog iets… Heb hier twee brieven maar geen idee wat we er mee moeten… Misschien kan ze dat zelf uitleggen.. Ik zuchtte en dacht… Gelukkig krijg ik nog even wat tijd…

Vlug mijn gedachten ordenen… schietgebedje… en bedenken hoe vertel ik het kort en bondig… Pfff een hele opgave voor mij…

Maar gelukkig ik werd rustig en God gaf mij de woorden om het uit te leggen… De verpleegkundige was meteen erg begripvol en maakte een samenvatting van wat ik zei..

Misdiagnoses… waardoor verkeerde medicatie gehad, waardoor nu allergische reacties op narcose enz. En als er iets gebeurt geen extra medicijnen maar je coach bellen…

Door dat de verpleegkundige begripvol en rustig reageerde had dit een positief effect op mijn stress en de adrenaline daalde en ik werd rustiger…

Maar de stress had mij niet goed gedaan zo vlak voor de operatie.. Mijn lichaam reageerde direct met verkrampingen.. Dystonie reageert namelijk op stress…. En Stress Ja dat was er..

Ik probeerde afleiding te zoeken door in gesprek te blijven met de verpleegkundige zodat ik afleiding had en de dystonie en de pijn minder ervoer..

Maar na deze eerste beproeving kwam er nog een tweede..

  • Beproeving 2

Na een kwartiertje kwam de arts die mij ging opereren met de anesthesioloog en assistentes om mij op te halen naar de OK.. Hij blies direct van de hoge toren door voortdurend te roepen; ‘Opschieten.. Maak eens een beetje haast…heb niet de hele dag de tijd’.. Dit geschreeuw ging met de nodige arrogantie gepaard en was erg voelbaar.. De verpleegkundige mopperde dat zij niet zo snel kon… Maar daar werd aan voorbij gegaan en ik werd in allerijl meegenomen de OK in..

En hier gebeurde iets waar ik nog steeds stomverbaasd over ben..

De procedure van vragen begon en de arts vroeg mij wat er moest gebeuren, ik vertelde dat de lymfeklier aan de rechterkant er uit gehaald moest worden… Hij keek, voelde en zei; ‘Dat ga ik niet doen.. Dit is klinkklare onzin… Ik heb ook zo’n ding daar zitten… Is grote onzin om hem eruit te halen… Heeft geen zin.. 9 van de 10 keer komt er niks uit… een onnodige operatie… Ik ga dit wel even fiksen want dit ga ik niet doen’… en hij liep weg…

Slik… Hoor ik dat goed? Onnodige operatie, geen zin, onzin? Ik raakte in de war en dacht… Geen operatie, geen narcose, geen….

Maar de anesthesist ging gewoon door met de voorbereidingen, en vertelde mij wat er verder ging gebeuren. Ik dacht “hoezo?!?” Komt er dan toch nog een operatie? Een narcose? Hij wil mij toch niet opereren?!?

Na ongeveer 5 minuutjes kwam de arts weer terug, hij had namelijk, na dat hij weg was gegaan, achter in de ruimte staan praten en overleggen. Hij kwam naar mij toe en sloeg een hele andere toon aan dan de eerste keer… hij werd erg vriendelijk en zei; ‘Nou Mevrouw, we gaan de lymfeklier verwijderen en dat is zo gepiept’.

Mijn maag draaide om en ik wist het nu helemaal niet meer… het vertrouwen in deze arts was totaal naar het 0 punt gedaald!

Ik merkte dat de twijfel bij mij toesloeg… Had het eerste gesprek niet plaatsgevonden? had ik het gedroomd? En wederom betrok ik het direct op mijzelf… gelukkig herkende ik het meteen en kon ik deze leugen per direct wegsturen en ook het schuldgevoel wees ik de deur… IK BEN NIET GEK!!! ik weet drommels goed wat hier gebeurd…

Mmm… die cursus “Als muren vallen” doe ik niet voor niets dacht ik bij mijzelf…

Ik kreeg steeds meer een nare bijsmaak van dit hele gebeuren… Eigenlijk wilde ik helemaal niet meer geopereerd worden…Mijn gevoel en lichaam zeiden “Vluchten” “Rennen”… Maar ik durfde niet…. Wist überhaupt niet eens wat ik nog kon zeggen, of inbrengen voelde mij zo klein en nietig… en klapte helemaal dicht… men nam mij zo NIET serieus, alle blauwe plekken kregen een dreun AU….

444131b13939a680586143a3fd34916e

Pffff… Dit was toch eigenlijk te bizar voor woorden… Ik moest mij toevertrouwen aan een arts die het hele gebeuren onzin vondt?? Dit kon ik niet… Oooo wat moet ik doen… als dit maar goed komt dacht ik… Heer help!

Mijn hart en mijn gedachten riepen al voortdurend de Heer aan door middel van “Schietgebedjes” want ik wist dat er 1 Iemand was waar ik naar toe kon gaan die mij wel serieus nam en dat was de Here Jezus… En door dat al mijn veiligheid om mij heen weg viel begon ik te bidden… “Heer als het onzin is, als de operatie niet Uw wil is, of niet nodig is.. wilt U dan dit hele circus stoppen? Maar als het moet gebeuren wilt U dan maar het roer hier overnemen?”

Alle zekerheden om mij heen waren weggevallen… Het enige wat er nog was, was de zekerheid dat God mijn leven in Zijn handen had.. Op wie ik kon vertrouwen… Ik herhaalde steeds in mijn gedachten de woorden “Maar wat er ook gebeurd, Ik hou van U en U bent hierbij… En God antwoordde en zei tegen mij als een cadans in mijn gedachten… ‘Ik hou van jou’ ‘Ik hou van jou’

Met deze woorden en gedachten kon ik mij uiteindelijk toevertrouwen, niet aan de arts die mij ging opereren, maar aan mijn Heer die er bij blijft ook als ik mijn ogen sluit!

867b22bc0338f9039d0bd723f251d826

Na een uur werd ik weer wakker op de uitslaapkamer..

De anesthesist kwam bij mij en vertelde dat de operatie goed geslaagd was, de lymfeklier was naar volle tevredenheid verwijderd…

Ik dacht gelukkig dan is dat in ieder geval goed gegaan, hiervoor was ik tenslotte ook gekomen..

Ondanks deze bizarre ochtend wat al zeer stressvol was, kwam voor mij nu nog een spannend gedeelte… Hoe zou mijn lichaam gaan reageren… ik maakte mij daar best wel een beetje zorgen om omdat ik voor de narcose mijn portie stress zeer zeker had gehad en daardoor de uitwerking nog wel eens heftiger kon verlopen… Maar ik zei direct tegen mij zelf… geen zorgen voor de dag van morgen… eerts maar even afwachten.. misschien valt het wel reuze mee….

De uren dat ik langzaam wakkerder werd ging het eigenlijk best goed… Geen gekke dingen… psychisch of lichamelijk… Na een paar uurtjes mocht ik weer naar de afdeling..

Er viel een last van mij af… ik was zo blij en dankbaar dat ik mij zo goed voelde… na zo’n stressvolle ochtend!

Op de afdeling mocht ik gelukkig weer wat eten en na 2 uurtjes kwam de verpleegkundige en ze zei… ‘Volgens ons gaat het goed met u en mag u wat ons betreft u aankleden en lekker naar huis gaan’…

Ik was erg blij dat ik weer naar huis mocht, weg uit deze onveilige situatie, heerlijk terug naar mijn eigen vertrouwde veilige Thuis!

Thuisgekomen voelde ik mij prima… Bijna geen pijn en geen klachten qua Dystonie of geestelijk in de war zijn… Ik dacht bij mijzelf; ‘Zou ik er nu dan eindelijk een keer goed doorheen rollen?’

De nacht kwam, maar de slaap was ver te zoeken… We zijn nu 4 dagen verder en de narcose heeft mijn slaapprobleem een stuk erger gemaakt… Als ik 3 uurtjes pak dan is dat veel…

De volgende dag trok de narcose verder mijn lichaam uit en dan neemt je lichaam de regie weer over, en toen ging mijn lichaam toch nog protesteren… en kwam er toch nog een dystonie aanval… achteraf bekeken kon het eigenlijk ook niet uitblijven… ik had tevroeg gejuicht…

Na dat ik Baclofen ben gaan slikken voor de Dystonie en het wonder van Oktober 2017 heb ik niet meer zo’n Dystonie aanval meer gehad….

Ooo wat is dit pijnlijk… Wat zijn die verkrampingen en spasmen lastig en vreselijk pijnlijk… het vervelende is dat je er totaal niks aan kan doen.. overgeven en loslaten en hopen dat de aanval snel voorbij gaat..

Ik kwam er achter dat je geest best wel raar in elkaar zit… Als je namelijk al een poosje weinig tot bijna geen verkrampingen of spasmen hebt gehad, vergeet je al snel hoe pijnlijk een Dystonie aanval ook alweer was… Maar ik weet nu weer hoe een heftige dystonieaanval voelt…

Ik baalde natuurlijk wel.. Had toch stiekem gehoopt dat het goed zou gaan… Maar de teleurstelling kon ik goed handelen en relativeren, want ik was er toch wel een klein beetje op voorbereid en daardoor bleef ik erg rustig… Ik kon mijzelf direct geruststellen en zeggen dat het zeer waarschijnlijk tijdelijk is.. Als de narcose helemaal uit mijn lichaam is zal ik steeds minder klachten ervaren… Hier hield ik mij aan vast… En ik slik natuurlijk nog steeds Baclofen en die zal zijn werk ook doen…

En gelukkig deed de baclofen zijn werk want na 1 dag was de grote aanval verdwenen en had ik alleen nog kleine spasmen en verkrampingen.. Mijn lichaam werd in de loop van de tweede dag steeds ontspannender…

Door de Dystonieaanval van de afgelopen 2 dagen heb ik nu wel vreselijke spierpijn… Alsof ik fanatiek aan het sporten ben geweest… Marathon gelopen.. de Mount Everest beklommen… ach je herkent het vast wel… Maar gelukkig gaat spierpijn weer over!!! 😘

Mijn lichaam is nog wel steeds behoorlijk van slag en ontregeld.

Narcose… Het is en blijft vergif….

Goed drinken en rust pakken…

As donderdag krijg ik de uitslag van de lymfeklier van mijn Hematoloog/Oncoloog… Maar wat ik nog wel wil doen, is de hele situatie omtrent de operatie aan mijn oncoloog vertellen… Want daar ben ik nog steeds verbaasd over.

Ik vind het eigenlijk zo onbeschoft wat de arts heeft gedaan op de OK… Je wordt geopereerd… dan is het toch de bedoeling dat je gerustgesteld wordt? Zodat je rustig de narcose ingaat… en je lichaam zo weinig mogelijk stress ervaart?!?!

Tjonge wat schudde de grond weer onder mijn voeten die dag… ‘Alles’ viel weg.. Maar Hij was daar, Hij.. bij wie ‘Alles’ aanwezig is en waar ‘Alles’ altijd hetzelfde blijft, wat er ook gebeurt… die je volledig kan vertrouwen!

Ik vraag mij eerlijk gezegd soms wel eens af waarom er bij mij vaak van die gekke vreemde dingen gebeuren… bij mij gaat eigenlijk nooit iets zoals het hoort… volgens het “boekje”

En dan moet ik aan de woorden van mijn vader denken… “Het is een bijzonder kind en dat zal ze altijd blijven!”

Maar ik mag wel merken dat ik steeds iets sterker de strijd inga en er elke keer nog weer sterker uitkom..

Hierdoor weet ik dat mijn identiteit meer en meer in de Here Jezus komt te liggen en dat ik steeds meer en meer mag groeien…

Wel met vallen en opstaan, struikelend achter Jezus aan…

En dan durf ik zonder naast mijn schoenen te gaan lopen, zeggen dat ik best een beetje Trost ben op mijzelf… Trost op mijn groei, Trots op MIJZELF!!

dea21285c9e356190444d2bb8c5039b9

#BESCHERMING #VEILIG


Als je bescherming zoekt bij de Allerhoogste God, ben je helemaal veilig.
PSALMEN 91:1 BB
https://bible.com/bible/1276/psa.91.1.BB

Vandaag een prachtige bemoedigende tekst…

Wat bijzonder om dit vandaag als tekst van vandaag in je mail te ontvangen.. God weet precies wat wij nodig hebben..

Een spannende dag vandaag, om 8.00 mij melden in het ziekenhuis… operatie voor het verwijderen van een lymfeklier in de hals…

Hij wordt verwijderd… Eindelijk verlost van mijn vervelende klier… Wel spannend omdat een operatie met algehele narcose altijd een trigger is voor mijn lichaam en geest..

Loslaten en overgeven in de wetenschap dat mijn God de controle heeft… Extra spannend is dat het een nieuw ziekenhuis is voor mij qua opereren en mijn probleem; Ik heb geen vertrouwen in dit ziekenhuis..

Waarom

Omdat dit ziekenhuis mij niet serieus neemt, en niet erkend dat mijn verleden één groot misverstand is… Maar ik heb mij gewapend met de brief van mijn psychiater en mijn coach… En met mijn Heer aan mijn zij moet ik ook hier de overwinning ook binnen kunnen slepen toch?!?

Maar ik merk aan mijzelf dat het mij wel de nodige spanning oplevert… Je overgeven een een voor jou onveilige situatie… Dat voelt gewoon niet oké…

Maar goed… Niet bang zijn… Vertrouwen dat er 1 Iemand voor je strijd… Ik hoef het niet zelf te doen… Hij heeft mij erkenning en gerechtigheid gegeven dus zal Hij ook voor de rest zorgen..

Dat is geloven… Niet zien en toch geloven en vertrouwen dat het goedkomt.

Ik hoop en bid dat het allemaal goed mag gaan en de nasleep van de narcose niet te heftig is..

Maar in dit alles mag ik bemoedigd worden met de tekst van vandaag!

Als je bescherming zoekt bij de Allerhoogste God, ben je helemaal veilig.
PSALMEN 91:1 BB

Maak jij dat ook wel eens mee… dat een bemoediging of iets dergelijks op het juiste moment voorbij komt?

Weet dan dat dat God is…

“Als mijn muren vallen” Deel 1


In mijn blog ‘Als twijfel om de hoek komt kijken’ heb ik verteld dat ik bezig ben met de cursus “Als muren vallen”. Afgelopen zaterdag heb ik de derde dag gehad en wat ervaar ik een zegen dat ik deze cursus doe… Aan de ene kant een enorme confrontatie en aan de andere kant een geweldige bevrijdende cursus…

Ik heb besloten om deze cursus te doen omdat ik geloof dat herstel ook stappen van ons vraagt… dat herstel ook een proces is om door bepaalde pijnpunten heen te gaan.. dit kan je op vele manieren doen… met een therapeut, met een coach, met groepsgesprekken, boeken lezen over bepaalde onderwerpen, cursussen over bepaalde thema’s.. zo zijn er vele manieren en je moet gaan zoeken naar de manier die bij jou past… ik merkte dat na mijn bevrijding er ook een bepaalde honger is gekomen… een bepaalde drang naar onderwijs, gesprekken met andere christenen over bepaalde thema’s waar je zo mee kan worstelen, om zo dingen op te kunnen ruimen… maar misschien ook dingen te kunnen leren, en hoe je bepaalde dingen anders kan doen, hoe je bepaald gedrag kan afleren of aanleren enz. enz….

De cursus ‘Als Muren vallen’ kwam voorbij, en het triggerde mij enorm… ik werd er erg bij bepaald dat dit voor mij was.. soms kan iets zo rechtstreeks je hart binnen komen…

Ik kan wel zeggen dat ik op alle terreinen in mijn leven afwijzing heb ervaren.. Afwijzing heeft een heel groot gebied in mijn hart ingenomen en merkte al een hele poos dat ik er behoorlijk last van had, maar ook dat het steeds terug kwam, dat in mijn huidige leven afwijzing nog steeds een rol speelt en als een rode draad door mijn leven loopt.. en ik wilde er zo graag vanaf, van de pijnlijke ervaringen van afwijzing maar ook van de gevolgen.

Ik wist dat ik dit seminar niet alleen kan doen daarvoor is het thema veel te heftig, ik weet dat ik God er bij nodig heb en dat ik samen met Hem het wel aandurf…

Ik heb vele dingen in mijn handen gehouden Maarten Luther

Dat ik samen met Hem, dit in beslag genomen gebied door de vijand, tegemoet mag treden en samen met Hem de strijd aan mag gaan om het terug te veroveren… want zo voelt het echt… en wat is het fijn om het samen met Hem te doen en als je Gods Zegen erover vraagt merk je ook dat God bij je is… als de pijnlijke knelpunten dan voor bij komen dan kun je het ook aan, dan overweldigt het je niet.. en verlies je ook niet jezelf erin, maar dan komt de Heilige Geest met Zijn wijsheid om je bepaalde dingen te laten zien… pijnpunten… situaties die je mag belijden maar waar je ook herstel in mag krijgen… en dan worden pijnpunten Zegeningen…

Doordat ik dit herstel als één grote Zegen ervaar heb ik de behoefte om dit te delen, want ik geloof dat je Zegeningen krijgt om uit te delen zodat anderen er ook weer door gezegend en bemoedigd worden waardoor het Dubbele Zegeningen worden!

Het doel van dit seminar is om er achter te komen:

  • Hoe kom ik los van afwijzing
  • Hoe is mijn Godsbeeld/Hoe is mijn zelfbeeld
  • Leren accepteren dat ik Gods geliefde dochter ben
  • Stuk genezing van afwijzing
  • Leren staan in nieuw Leven.

Deze punten komen elke cursus dag terug en elke cursus dag mogen we een muur omgooien!

De eerste cursus dag ging over “Wat is afwijzing” en wat zijn de gevolgen van Afwijzing! S’middags ging het over de Afwijzing naar God…. Ik ga dit splitsen in twee blog’s anders worden ze te lang..

Wat is afwijzing..

Afwijzing kennen we allemaal… de een in mindere mate en de ander wat meer… Bijvoorbeeld door traumatische ervaringen zoals:

Misbruik, verlating door ouders of anderen, ontrouw in het huwelijk, echtscheiding van ouders of nieuw huwelijk, pesten, vroege dood van ouders of een van de ouders, verblijf in een ziekenhuis als kind.

Of afgewezen worden omdat je andere normen en waarden hebt, hoe je eruit ziet, of je kan niet aan de verwachtingen van een ander voldoen.. afwijzing… vul zelf maar in…

Pfff… die kwam binnen… er komen heel veel voorbeelden bij mij binnen…ga ze niet allemaal opnoemen.. maar pesten is er 1 van, verlaten door de belangrijkste mensen in je leven, ontrouw in mijn vorige huwelijk, misbruik op vele manieren en gebieden in mijn leven.. onveiligheid.. niet gezien worden binnen hulpverlening/Psychiatrie

Afwijzing brengt ook “slechte” vruchten voort maar het kan ook erg nare gevolgen hebben..

  • Angst, Schaamte
  • Zelfmedelijden
  • hopeloosheid
  • Je gaat aan alles en iedereen twijfelen
  • negatief denken
  • Je verliest je dromen
  • er niet bij horen
  • zelf-afwijzing
  • faalangst/perfectionisme
  • bang voor kritiek
  • minderwaardigheid gevoelens

Het is een voedingsbodem voor het gevoel dat je “NIET” Geliefd bent.. en dit kan stevig in je wortelen als je niet bevestigd wordt in dat je er mag zijn…dat je geliefd bent… dat je waardevol bent… wat uiteindelijk kan resulteren in Burn-out of depressie

Afwijzing heeft dus en vernietigende kracht!

De macht van afwijzing is dat afwijzing een negatieve emotie is, en als deze emotie te lang duurt dan gaat de macht van afwijzing in je wortelen, hierdoor kan je hart verharden.. je kunt verbitterd raken maar het neemt ook je hart gevangen!

Afwijzing is absoluut NIET van God… want God is Liefde… afwijzing komt uit de verkeerde koker… afwijzing komt uit de koker van Vijand… want hoe meer jij je afgewezen voelt, hoe verder jij van God komt te staan, omdat afwijzing andere gevoelens veroorzaakt dan Liefde… vanuit afwijzing kun je met erg onprettige gevoelens worstelen.. zoals haat, woede, jaloezie, bitterheid en door deze emoties/gevoelens kun je niet Gods Liefde voelen of accepteren… of de liefde van je medemens accepteren of voelen… hierdoor komt de afwijzing tussen jou en God en tussen jou en je medemens in te staan.

Maar we kunnen er wat aan doen…dat heb ik wel geleerd in dit seminar… wij zijn degenen die dit kunnen stoppen..

Jij kunt de gevolgen stoppen van de macht van afwijzing over je leven!

Vaak zoeken wij de oplossing om los te komen of om te gaan met afwijzing in onszelf of onze omgeving… ook ik heb dat in een aantal dingen geprobeerd…

Je gaat vluchtwegen zoeken, of je gaat jezelf afwijzen (waar ik een ster in ben geworden)… of je gaat het zoeken in genot.. roken, drinken, drugs, geld… vul zelf maar verder in…

Ten diepste ontkende ik het probleem, ontkende ik de afwijzing omdat het veel te diep zat, omdat het veel te pijnlijk is… want wat doet afwijzing ongelofelijk zeer…wat is het toch ontzettend pijnlijk… wat kan het je raken tot in het diepst van je ziel..

Maar de oplossing ligt bij God.

Je mag samen met de Heilige Geest gaan ontdekken (Als je dit wilt natuurlijk want we weten dat God een gentleman is en wacht totdat jij er klaar voor bent).. maar als je zover bent, en er voor open staat mag je de Heilige Geest vragen of Hij samen met jou door de pijnlijke afwijzingen heen wil gaan.. en Hij jou er van wil bevrijden… dit vraagt wel stappen van ons…

  1. Allereerst de afwijzingen benoemen/belijden dit is zo belangrijk.. schrijf het desnoods op en geef het dan symbolisch aan God terug, verbrand het of haal het door de papierversnipperaar…

  2. BID.. ga in gebed.. breng het bij God, breng het bij de Here Jezus.. vertel Hem wat jou is aangedaan en hoeveel last jij er van hebt… Jou reactie op afwijzing… De Here Jezus weet als geen ander wat afwijzing is en wat afwijzing betekend…

Toen Jezus de periode in ging naar Pasen, naar Zijn sterven is Hij meerdere malen afgewezen… zelfs door Zijn vrienden de discipelen.. Jezus vertelde dit al aan zijn discipelen voordat Hij gevangen genomen werd. Jezus wist dat Hij, juist als het moeilijk zou worden, verlaten werd door Zijn beste vrienden. Matthëus 26:31-35

Maar de ergste afwijzing die Jezus mee moest maken was de afwijzing van Zijn eigen Vader…

Toen Jezus aan het kruis hing… kwamen al onze zonden, onze ongerechtigheden, ziekten, pijn, al ons leed, al onze AFWIJZINGEN op Zijn schouders terecht… maar doordat ALLES op Hem kwam, kon God Zijn eigen vader Hem niet meer aanzien…Jezus was zo bevuild met ons “mensen”… dat God niet anders kon dan Hem verlaten, God wilde niks met onze zonden, onze ongerechtigheden en onze ziekten te maken hebben… Hij wilde dat wij Schoon voor Hem kwamen te staan, dat de weg werd vrij gemaakt.. maar dit konden wij zelf niet… daarvoor moest Jezus sterven, daarvoor moest Jezus eerst dit dragen en verlaten zijn van Zijn eigen vader… wat vreselijk.. hier zijn geen woorden voor… wat een eenzaamheid moet Jezus daar hebben geproefd en gevoeld.. wat een Afwijzing heeft hij ondergaan… ONZE AFWIJZING!!! Mattheus 27:33-56

Maar wat mogen we dankbaar zijn dat Hij dit voor ons heeft gedaan, zodat wij onze pijn, onze zonden, onze afwijzing bij deze God mogen brengen… en omdat Jezus dit voor ons heeft gedragen ziet God ons mensen niet meer voor Hem staan maar ziet Hij de Here Jezus voor hem staan… Wij zijn Zijn geliefde zonen en dochters door de Here Jezus… al onze zonden, onze pijn, onze afwijzingen zijn vergeven, vernietigd aan dat kruis.. en als wij het dan bij God brengen, mogen we het ook aannemen dat het zo is… en Hij gooit het in een denkbeeldige zee waar een bordje in staat verboden te vissen…

verboden-te-vissen

3. Ga dan heen en zondig niet meer… Oei… dat is pittig, dat is niet makkelijk… de pijn moet helen en herstellen en dat heeft tijd nodig… en we zullen onze valkuilen houden, en ook zal je nog wel eens afgewezen worden in bepaalde situaties of dingen… dat hoort bij deze gebroken wereld helaas… maar we mogen weten waar we naar toe mogen gaan, elke keer weer opnieuw.. Hij staat met open armen op je te wachten en dan mag je weer opnieuw beginnen…

Hij is een God van herstel en heeft engelengeduld met ons!

De geluiden van de wereld


De Geluiden van de wereld zijn luid en hard, maar de stem van God is een constante fluister.

Qoute Benjamin J. Elger

Qoute Benjamin J Elger

God beloften zijn als…


Gods beloften zijn als sterren: hoe donkerder de nacht, hoe meer ze schitteren

Qoute David Nicholas

Wees niet bang….


Wees niet bang voor morgen God is er al.

Citaat Ethel Löfgren

Jesaja 51:8B


Maar de overwinning die ik geef zal altijd blijven, de bevrijding die ik breng zal nooit verdwijnen

Jesaja 51:8B

Onderweg naar Pasen


 

Prachtige bemoediging voor als je onderweg bent naar Pasen

Daarom….

Eindelijk (H)erkenning van mijn misdiagnoses


Stil…..

Ja ik ben stil… ik ben eigenlijk nog steeds verbaasd en verwonderd… verbaasd en verwonderd dat het nu eindelijk erkend wordt, bevestigd wordt van mijn vele missdiagnoses gekregen in de psychiatrie..

Iedereen die mij een beetje volgt en mijn blogs lezen weten dat ik al heel lang strijd tegen mijn verleden… tegen mijn misdiagnose… dat artsen mij bij de eerste kennismaking al in een bepaald hokje hebben gestopt en direct al hun oordeel klaar hebben..

Nu daar is bij deze (hopelijk) voorgoed een einde aan gekomen… ik zeg hopelijk want nu is de strijd nog om al mijn dossiers wat bij vele ziekenhuizen ligt te laten veranderen of te laten verwijderen, maar ik ben een stapje dichterbij..

Ik ben zo BLIJ en DANKBAAR… eindelijk ERKENNING!!

Al vijf jaar ben ik aan het strijden voor erkenning dat mijn psychiatrische diagnoses niet kloppen… dat men er enorm naast heeft gezeten…. dat al die verkeerd gestelde diagnoses nu eens verdwijnen en voor goed overboord worden gegooid.. maar wat was het een strijd… heb het vaak zelf geprobeerd bij verschillende artsen, als ik naar het ziekenhuis moest voor een lichamelijk probleem verdedigde ik mijzelf door voortdurend uit te leggen dat die diagnoses absoluut niet klopten.. maar dat was vechten tegen een systeem waar ik het nooit van zou kunnen winnen.

Al vrij gauw kwam ik er achter dat ik bij een psychiater moest zijn… deze specialist kon het veranderen… maar het was niet makkelijk om een psychiater te vinden die het goed kon beoordelen… omdat

  1. Ik niet serieus werd genomen door al die diagnoses die met dikke rode letters bovenaan op mijn dossier staan
  2. Dat artsen al een oordeel klaar hebben voordat ze mij gezien hebben…
  3. Dat artsen niet toe willen geven als ze het verkeerd ingeschat hebben.

Ik ben in mijn psychiatrisch verleden door verschillende psychiaters behandeld helaas (mis) behandeld.. dus ik dacht: “Ik moet eigenlijk terug naar de psychiater die vanaf het begin in MIJ geloofde.

Toen ik na mijn scheiding in 2010 een half jaar later een psychiater opzocht, met de vraag of hij mij van de medicijnen af wilde halen was er geen psychiater die dit aandurfde… De diagnoses die ik had waren niet mis en daar kwam je normaal gezien ook niet meer vanaf en zonder medicatie heb je dan ook geen leefbaar leven… dus zeiden ze dit kan niet…je zit al veel te lang aan deze heftige medicijnen en als je stopt val je onherroepelijk terug en dan moet je weer opgenomen worden.. ik kon bij hoog en bij laag beweren dat het niet zo was, dat het misdiagnoses waren en dat er heel wat anders had gespeeld in mijn leven dan wat iedereen binnen de psychiatrie dacht… maar mij geloven “een leek” en eindelijk eens naar mij luisteren, nee ho maar… maar ik had “geluk” mijn oude psychiater ging heel binnenkort met pensioen dus moest ik naar een andere psychiater… en die zei: “Weet je wat… we gaan het gewoon proberen.. ik geef je het voordeel van de twijfel en lukt het niet dan heb ik je zo weer aan de medicijnen” Ik zei: “Deal”

En zo kon ik mijn medicijnen afbouwen en na 2 jaar was ik clean… het was geen leuke periode maar achteraf zeer de moeite waard… en nu na vijf jaar nog steeds geen enkele terugval of medicijn… maar een heel NIEUW LEVEN!!

Dus ik moest terug naar die psychiater maar hoe kom je daar… want als jij je namelijk weer meld bij de psychiatrie, kom je gewoon bij het aanmeldcentrum en wijzen zij jou een arts toe.. meestal ook nog een arts in opleiding en zelden zie je een echte psychiater…

Ik heb er veel voor gebeden… en God gevraagd voor gerechtigheid.. maar heb het op een gegeven moment opgegeven omdat ik merkte dat er geen deur openging en het koste mij zoveel energie wat ik niet meer had… en God had tegen mij gezegd… Ik zal voor je strijden… Ik ben jou bevrijder… Mijn overwinning is blijvend.. zoals Jesaja 51:6-8 zegt:

Kijk eens omhoog naar de hemel. En kijk naar de aarde hier beneden. Misschien zal de hemel verdwijnen, zoals rook verdwijnt. Misschien zal de aarde vergaan, zoals een oude, versleten jas vergaat. En misschien zullen de mensen allemaal sterven. Maar de bevrijding die ik breng, zal altijd blijven. De overwinning die ik geef, zal nooit verdwijnen. 7 Luister naar mij, mijn volk. Jullie kennen mijn regels. Jullie denken veel aan mijn wetten. Wees niet bang voor mensen die je beledigen en vernederen. 8 Want zij zullen verdwijnen, als een oude jas die langzaam vergaat. Maar de overwinning die ik geef, zal altijd blijven. De bevrijding die ik breng, zal nooit verdwijnen.’

Jesaja 51 vers 8b

Hierdoor kreeg ik rust en kon ik het loslaten… maar sinds ik in Twente ben komen wonen kreeg ik een nieuwe christelijke coach die met mij mee loopt in het leven en mij helpt en bijstaat in de dagelijkse dingen… en zij geloofde in mij en ging met mij de strijd aan… we hadden er beiden niet veel vertrouwen in want wisten hoe moeilijk en lastig het is om überhaupt contact te krijgen met die ene psychiater maar we gingen samen de strijd aan…

Eerst uitzoeken waar hij op dit moment werkte… en toen bellen… we kregen contact maar moesten maar een verwijsbrief sturen naar volwassenen psychiatrie… dat vreesden we al maar zagen ook dat we geen andere keus hadden, dus op hoop van zegen eerst maar naar de huisarts voor een verwijsbrief.. dit ging wonderlijk vlot, maar er gebeurde nog iets buitengewoons… meestal stuurt de huisarts een brief rechtstreeks via het digitale systeem maar hij kon het niet vinden waar hij het naar toe moest sturen… dus gaf hij mij de brief mee en verwees mij terug naar mijn coach… zij kon het ook niet vinden en maar weer gebeld met de desbetreffende instantie waar die psychiater werkte.. ze kreeg de assistente van hem aan de lijn en die zei.. “Weet je wat.. ik geef je zijn 06 nummer” mijn coach was helemaal perplex… en ze heeft hem gebeld en gesproken… en oooo wat vonden we het spannend maar merkten dat God Zijn Zegen er op legde en hij zei” Ik moet overleggen of ik haar zomaar kan zien want ik ben psychiater op een behandelafdeling en zij komt eigenlijk voor een herdiagnose… maar ik bel je terug”… mijn coach dacht: “Nou dat zal wel niet gebeuren” maar wonder boven wonder dit was een psychiater die mee dacht en
mij wederom het voordeel van de twijfel gaf… en hij belde terug en vertelde hoe wij ons moesten aanmelden en waar de brief naar toe moest…

Ik was zo blij dat we al zover waren.. en nu moesten we wachten… maar dat hoefde niet lang want na 5 dagen werd ik gebeld dat de week er op hij een plekje had op zijn spreekuur…. nou ik kan je vertellen.. in mijn hele leven ben ik nog nooit blij geweest om naar een psychiater te moeten maar nu.. ik kon niet wachten… zo spannend maar zo verwachtingsvol… en op de een of andere manier wist ik dat het goed zou komen… want God zijn Zegen rustte erop… het is niet normaal dat ik gewoon zonder veel gedoe bij mijn oude psychiater kon komen.. en dan ook nog zo snel. God opende voor mij de deuren dus wat ook de uitslag zou zijn… Het is goed! Het zou in ieder geval een uitslag zijn waar ik mee verder zou kunnen.. Dat vertrouwen en geloof was bij mij 100%

En afgelopen woensdag was het zover… op naar mijn oude psychiater… zo spannend maar ik had er zo’n zin in…

Het was een onwijs goed gesprek… open en eerlijk.. met wederzijds respect… eindelijk werd ik serieus genomen…. eindelijk werd ik gehoord…. ik werd onderworpen aan een kruisverhoor… logisch hij moest wel zeker weten hoe het nou was en ook over mijn verleden… maar na anderhalf uur gesprek zei hij” Je hebt een heftig verleden achter de rug… je kunt wel een boek schrijven en misschien moet je dat ook gaan doen.. maar er is echt niks met jou aan de hand… er is teveel misgegaan.. ook binnen de psychiatrie.. maar al die diagnoses kloppen niet… jij hebt geen psychiatrische stoornis… jij bent gewoon kerngezond.. In geestelijk, sociaal, emotioneel en rationeel opzicht… ik was stil en dacht dat ik het niet goed hoorde.. ik dacht hoor ik dat goed.. is het echt waar… en omdat ik twijfelde vroeg ik, of ik niet nog een psychologisch onderzoek moest doen omdat het dan zwart op wit op papier zou staan… maar hij zie.. ik heb helemaal geen onderbouwing of reden om jou die test te laten doen en by the way… ik kan je de uitslag nu al vertellen… ik weet nu al wat er uit de test zou komen, dus waarom zou je hem dan moeten doen… je hebt al genoeg onnodige strijd meegemaakt in je leven…

Ik ga een brief opstellen waarin ik zet dat jij “GEEN PSYCHIATRISCHE STOORNIS HEBT” en ik ga je huisarts bellen en het hem uit de doeken doen want dat is de basis waar het goed moet zitten voor de rest van jou trajecten want dat je de gevolgen hiervan ondervind is ook logisch… of al die medicijnen jou lichamelijk ziek hebben gemaakt.. ja dat is koffiedik kijken maar ik denk dat jij misschien al heel lang lichamelijk ziek bent maar dat dit altijd onderdrukt is door die medicijnen… en dat dit nu naar buiten komt… en wat de Dystonie betreft weet ik dat die oude middelen dit zeer zeker kunnen veroorzaken ook jaren later terwijl je ze misschien al heel lang niet meer slikt.

Ik dacht bij mij zelf… eindelijk gerechtigheid… eindelijk iemand die hetzelfde denkt wat ik al jaren denk… ERKENNING… jonge wat werkt dat bevrijdend… er viel een enorme last van mij af…

Hij zei nog wel… ik weet niet in hoever je strijd nu voorbij is want in heel veel ziekenhuizen ligt jou dossier wat niet klopt en dat kan ik niet voor jou wegnemen maar met mijn brief kom je wel verder… en hopelijk wordt je nu eindelijk serieus genomen…

Ik geloof met heel mijn hart dat het goed komt… want samen met mijn God zijn Wij meer dan OVERWINNAARS!!!

Ik ben blij en dankbaar en dank God voor dit geweldige wonder wat Hij heeft gedaan…dit wonder is voor mij innerlijke genezing van mijn verwonde hart… God geneest op vele manieren..

Psalm 34 is een prachtige psalm wat mijn dankbaarheid beschrijft en wie God is bij wie ik schuilen mag! Wat een Liefde heeft Hij voor mij en ik voor Hem!

De Heer redt wie hem trouw zijn

Altijd wil ik de Heer danken,

zonder ophouden bewijs ik hem eer.

Van harte zal ik hem eren;

wie in verdrukking leven,

zullen het horen en zich verheugen.

Verkondig samen met mij

de grootse daden van de Heer;

laten wij allen zijn macht erkennen.

Ik heb me tot de Heer gewend

en hij heeft geantwoord;

van alle angsten heeft hij me bevrijd.

Wie zich tot hem richten,

zullen stralen van vreugde,

hun vertrouwen is niet vergeefs.

Ik was er ellendig aan toe,

ik riep de Heer te hulp

en hij luisterde naar mij,

verloste mij van al wat mij kwelde.

Als je ontzag hebt voor de Heer

waakt zijn engel over je,

staat je bij en bevrijdt je.

Je zult zien, je zult merken

hoe goed de Heer is:

je bent gelukkig

als je bij hem schuilt.

Ik weet dat er ook mensen zijn die deze diagnoses wel hebben en die ziekte/aandoening ook echt hebben… ik weet dat het enorm zwaar is om dat te dragen… ik heb veel van de psychiatrie van binnen gezien en af en toe was het voor mij de hel op aarde.. ik weet waar jij je af en toe in bevind, en weet dat ik dat heel erg vind en met je mee leef en voor je bid.. Ik weet niet hoe ik je kan bemoedigen, omdat ik weet als het zo donker om je heen is dat het dan zo moeilijk is een bemoediging aan te nemen, en toch wil ik je een hart onder de riem steken… misschien zie je het nu niet, of ervaar je er niks van… en misschien wordt je wel boos maar toch wil ik het doen… en hoop ik dat je dit misschien toch later nog een keer herinnerd als het beter met je gaat…

Weet dat God bij je is.. ook als het zo donker is om je heen…ook als je alleen bent… afgezonderd van iedereen… Hij is bij jou.. Hij zit naast je.. Hij huilt met je mee.. en eens zal er een oplossing komen.. eens zal aan het eind van die donkere tunnel licht schijnen.. en ik hoop dat je tot die tijd bij Hem blijft schuilen of gaat schuilen zodat je niet meer alleen bent… ieder verhaal is uniek… ook jou levensverhaal is uniek.. wat je ook meemaakt of meegemaakt hebt… God houdt er van om gebroken vazen te gebruiken…

Mag ik je bemoedigen met onderstaand filmpje!

Als twijfel om de hoek komt kijken..


Wat kunnen er soms tegenstrijdige dingen in ons leven gebeuren… waardoor er twijfels komen en de grond onder je voeten weer flink kan schudden… maar ondanks dat gaat God met ons door… Hij helpt ons  er mee te dealen… we blijven nu eenmaal leven in een kapotte gebroken wereld met al zijn haat, ziekte en onrecht.

Het ging zo goed!?!?….. en het gaat nog steeds goed laat ik dat voorop stellen. Ik wandel nog steeds, ik loop nog steeds, bouw langzaam mijn conditie op met een fantastische fysiotherapeut die ik eindelijk heb gevonden… langzaam wordt ik sterker en sterker…

En toch kan mijn lichaam mij nog steeds af en toe genadeloos in de steeklaten…. en daar kan ik zo van balen… dat kan mij soms zo uit mijn evenwicht brengen…

Na dat God mij in Oktober vorig jaar had aangeraakt en ik stapje voor stapje mag gaan herstellen, kreeg ik begin november een bultje in mijn hals…ach dacht ik misschien een virusje onder mijn leden waardoor mijn klieren wat reageren… maar het bultje werd groter en ging niet weg..

Na ongeveer 2 maand dacht ik, ik moet er toch maar even mee naar de huisarts en die vertrouwde het niet.. dus op naar het ziekenhuis voor een echo… helaas.. de uitslag was een pathalogische klier wat verder onderzocht moest worden.. nu had ik net een traject achter de rug voor de ziekte van Kahler (die ik gelukkig niet heb maar wel voor onder controle blijf), dus ik was bekend bij een Internist/Oncoloog en opnieuw werd ik doorverwezen naar haar.. hier was ik blij mee omdat ik haar kon en ik een goed contact met haar had, zij nam mij ontzettend seriues en dat ben ik helaas ook wel anders gewend…

Dus ik kwam bij haar en zij zei met een kniopoog.. “dit was niet wat we afgesproken hadden”… Ik zei “Nee, had het liever ook anders gezien”… we namen de situatie door en wederom moest ik bloedprikken, ook direct maar weer op ziekte van Kahler (want dat kon ook nog de boosdoener zijn),  maar ook een biopt om te kijken wat voor cellen er in aanwezig waren…

De afspraak voor de biopt werd gemaakt en ik zag daar best wel een beetje tegen op.. had natuurlijk niet zo’n leuke ervaring gehad met de beenmergpunctie, en bij mij gaat altijd alles anders dan normaal… maar wonder boven wonder heb ik er helemaal niks van gevoeld, terwijl het toch weer anders ging dan normaal…

Het mooie is dat ik ondervonden heb dat als ik tijdens de ingreep of onderzoek ga zingen, Hem loven en prijzen… zachtjes in mij zelf, dan nodig ik Hem uit in mijn situatie en voel ik zo weinig mogelijk van de ingreep…  Waarom? Omdat je je focus verlegt, je richt je gedachten op Jezus en niet op wat er om je heen gebeurt.

En… Het helpt echt!

De uitslag kwam van de biopt… eigenlijk een uitslag dat ze geen verkeerde cellen hadden gevonden, ik haalde opgelucht adem..  maar ze vertelde verder… ze hadden tijdens de biopt ook weer een extra uitgebreide echo gemaakt en daar was toch wel afwijkende dingen op te zien en het was nog steeds een pathalogische lymfeklier wat betekende dat het niet goed was… dus zei ze ik kan niet volledig op die biopt varen omdat een biopt maar een inie minie stukje is van die klier en ze misschien net een verkeerd stukje hadden gepakt waar niks in te zien was… dus zei ze… enige optie nog is de lymfeklier verwijderen en op te sturen naar de pathaloog voor verder onderzoek.. ze zei ook… jij hebt zeer waarschijnlijk de auto-immuunziekte Sjogren en dan heb je extra risico.

Er werd een afspraak gemaakt bij de oncologisch chirurg voor een operatie.

De operatie zou afgelopen donderdag 22 februari plaatsvinden maar helaas ging dit niet door omdat mijn lichaam aan het vechten is tegen iets… en daardoor zijn mijn suikers flink in de war geschopt waardoor mijn lichaam nog meer last krijgt van ontstekingen, en daar boven op sloeg het griepvirus ook nog toe… hoge koorts… dus aan de antibiotica… en dan mag je ook niet geopereerd worden… ik baalde zo… en tegelijk snapte ik er geen sikkepit van waarom dit allemaal weer gebeurt…

Ik doe nu een curus “Als muren vallen”  het is een cursus over afwijzing in alle facetten… God afwijzen, Jezelf afwijzen, Afwijzing door anderen, Angst voor afwijzen… afwijzing hangt veel samen met je eigen denken.. en dat je vernieuwing van denken nodig hebt om uit dit spiraal/zonde van afwijzing te komen.. Ik leer op die cursus ontzettend waardevolle dingen… ik steek daar zoveel op en vaak vallen sommige puzzelstukjes op zijn plek of laat God zijn licht ergens op schijnen…

Ineens realiseerde ik mij dat ik een deur open zette voor de duisternis door te gaan twijfelen…

Want door ontzettend te gaan twijfelen en te vragen waarom… zet ik een deur op een kier en komt de duisternis graag binnen om mij allemaal leugens te vertellen, leugens over mijn identiteit, je bent een slecht persoon.. je doet het nooit goed… leugens over hoe ik mij voel.. minderwaardigheids gevoelens…  leugens over wie God is..  geloof je nou echt dat God je hoort… Geloof je nou echt dat God voor je zorgt? en zo kan ik nog wel een tijdje doorgaan… leugens… leugens… en nog eens leugens… en dat zijn vaak leugens van afwijzing gek genoeg… het satans grootste wapen in deze wereld… want onder afwijzing kan je flink gebukt gaan… en als dat je zwakke plek is dan pakt satan jou daarop…

Maar als je er in gaat geloven gebeurt er nog wat…  je wijst God af… want God heeft hele andere gedachten over jou.. en als jij gaat geloven in deze negatieve leugens dan wijs je God met al Zijn Liefde voor jou af.. dan zeg je tegen God dat je niet gelooft dat je zijn bijzondere prachtige waardevolle Dochter/Zoon bent en dat Hij voor jou zorgt bij jou is…

Maar hoe bestrijd je die leugens dan? Eerst door vergeving te vragen aan God en te belijden dat je Hem hiermee afwijst en Hij jou wil vullen met Zijn waarheid en Liefde… en als jij om vergeving vraagt.. vergeeft Hij je direct en dan mag je doorgaan met de waarheid over je uit te spreken.. te proclameren hoe God je ziet… je indenteit in Christus… wie God werkelijk is…

HIeronder een proclamatie overgenomen uit de cursus “ALs Muren Vallen”

  • lk ben door verzoening met God een nieuw persoon. lk laat mijn eigen gedachten los en neem de gedachten van God, Zijn Woord, aan. lk vertrouw op de Heer met heel mijn hart en steun niet op mijn eigen gedachten. (Spreuken 3:5-6
  • lk ben een nieuwe schepping in Christus Jezus. lk ben niet eenvoudigweg als kind geadopteerd; ik ben verwekt en wedergeboren door Gods Geest. God heeft zijn intrek genomen in mij. Dit is een leven dat overwint, een gezegend leven, een helend leven, een overwinnend leven, een heersend leven. In Christus ben ik vrij van schuld, minderwaardigheid en onwaardigheid. (Ef. 2:4-6)
  • lk ben rechtvaardig gemaakt. God ziet mij in Christus, alsof ik nooit iets verkeerd heb gedaan. lk ben in Gods ogen rechtvaardig, oké. lk ben volledig geaccepteerd en welkom bij de Vader. . lk ben een erfgenaam van God en een mede-erfgenaam van Christus. (Rom. 5:17)
  • Niet langer mijn oude ik, maar Christus zelf leeft persoonlijk in mij (Gal 2:19-20). Christus nam me mee aan het kruis en ik stierf daar met Hem. lk beschouw me zelf als dood en ik verheug me nu in een tweede bestaan, dat betekent heel simpel: Jezus leeft (met) Zijn leven in mij. lk identificeer me met niemand en niets anders. lk identificeer me met Christus en God is mijn Vader. lk ben, wie God zegt, dat ik ben.lk heb Gods gedachten: Zijn plannen, Zijn ideeën en Zijn wegen en ik hoef niet meer door het leven te gaan met mijn eigen gedachten en plannen. Jezus is mij tot zaligheid. Hij heeft de prijs voor mijn bevrijding en vrijheid op elk gebied van mijn leven betaald.
  • God heeft mij verlost uit de macht der duisternis en mij overgeplaatst onder de heerschappij van Zijn geliefde Zoon (Kol 1:13). lk ben overgegaan uit het gebied van de dood in het gebied van het leven (Joh 5:24). De heerschappij van satan over mijn leven is gebroken. Jezus, U heeft de satan overwonnen en in U heb ik hem ook overwonnen. De heerschappij van de zonde in mijn leven is overwonnen. In Christus ben ik meer dan overwinnaar. Hij die in mij leeft, Christus, groter is dan degene die in de wereld is (Jes. 54:17/1Joh. 4:4). lk ben sterk in de Heer en in de sterkte van zijn Macht. lk weersta de duivel. lk weiger door gewoonten, negatieve houdingen en zonde gebonden te zijn. lk laat me niet door ideeën en meningen van mijn gezin van herkomst en omgeving bestemmen. Ik heb een partner met wie ik mijn nieuwe leven in Christus kan leiden. Dat bent U, Heilige Geest. De veranderingen in mijn denken en handelen komen door U. Dank U dat U onophoudelijk in mij aan het werk bent.

En dit proclameren moet je ook hardop doen… Satan kan namelijk geen gedachten lezen dus als je het in jezelf zegt hoort hij je niet… In Psalm 139:2  lezen we dat Jezus wel je gedachten kan lezen…   daarom kun je Jezus aanroepen in je gedachten omdat Jezus al jou gedachten kent…. daarom is het juist in deze situaties nodig om het te proclameren zodat satan je juist hoort en hij niet anders kan dan weggaan….   Zodat satan niet langer zijn pijlen op jou af vuurt maar rechtsomkeer gaat, omdat Hij niet door kan gaan zodra jij Jezus naam proclameert en je identiteit in Christus uitspreekt!

En dan komt er een ommekeer in je denken… niet de eerste keer hoor… dit is een proces.. maar als je leventje dan weer schud op zijn grondvesten dan mag je gaan staan in Zijn kracht…

Vader, U hebt mij een goede plaats om te leven toegewezen, mijn leefomgeving in Christus. lk neem nu deze plaats heel bewust in. Wat voor Jezus geldt, geldt nu ook voor mij. Wat U tegen Jezus zegt, zegt U ook tegen mij: “Jij ben het, mijn geliefde zoon, mijn geliefde dochter in wie ik vreugde vind. Jij bevalt Mij. Jij bent een reden tot vreugde. Ik kijk met welgevallen naar jou ik heb jou uitgekozen. Mijn zoon, mijn dochter, volledig geliefd. op jou rust mijn onbeperkte JA!” Wat mijn ervaring gisteravond ook gezegd heeft, of vanavond zal zijn; ik zie mijzelf zoals U mij ziet. lk vind van mezelf, dat wat U van mij vindt. lk vertrouw op Uw waarheid, in tegenstelling tot dat wat ik aan mezelf waarneem. lk prijs U, mijn Vader, voor Uw geweldige oproep om mijzelf zo te zien, zoals U naar mij kijkt. Halleluja ! Dat is al een voorproefje van de hemel, die door U, Here Jezus Christus, al in mij is.

6e4e01ea6c4ab181e2f608441548e63a

En dan wordt in jou zwakheid Zijn kracht zichtbaar zoals onderstaande tekst zo mooi zegt:

Maar de ​Heer​ zei tegen mij: ‘Ik ben goed voor je, meer heb je niet nodig. Want alleen iemand die zwak is en lijdt, kan aan iedereen laten zien hoe machtig ik ben.’En dus is er toch iets waar ik graag over opschep: dat ik zwak ben en moet lijden. Want dat maakt mij geschikt om de macht van ​Christus​ zichtbaar te maken. 2 Korinthiërs 12:9-10

Je hebt altijd een keus…. pak ik de donkere kant van negativiteit of focus ik mij op het positieve… op hoe God over mij denkt… hoe God mij ziet….

Dus hoe ga ik nou reageren op het feit dat mijn lichaam mij weer in de steek laat?

Ook al snap ik er niks van waarom ik nu weer ziek ben…  ook al begrijp ik er geen snars van.. ook al slaat af en toe de twijfel flink toe… ook ik mag dan proclameren dat mijn identiteit in Christus ligt… de negatieve leugens van satan direct bestraffen… en dan mag ik weten dat God mij wel degelijk ziet… dat Hij met mij begonnen is en het ook af zal maken… dat Hij mij vast houdt en mij erdoor heen leidt… en dat Hij kracht geeft om er doorheen te gaan… en als ik de waarheid van mijn identiteit in Christus over mij zelf uit blijf spreken…voor de positieve gedachten kies… kan ik in de ellende wat deze wereld met zich meebrengt blijven staan… uit mijzelf kan ik het niet hoor.. maar als ik Hem er om vraag en tegelijk actief in Zijn waarheid en kracht ga staan kan ik het wel… en heb ik een drive om door te gaan en kan ik simpelweg niet opgeven.

Is Zijn kracht ook zichtbaar in jou kwetsbaarheid

Ik zou mij voor kunnen stellen dat je nu zegt… Ik zou wel willen… Maar…

  • Er is mij ontzettend veel onrecht aangdaan…
  • Ik voel mij zo minderwaardig…
  • Ik ben zovaak afgewezen….
  • Ik ben geconfronteerd met ziekte…
  • En vul zelf maar verder in…

Dan zou ik je iets willen zeggen…  ik weet hoe jij je voelt… ik weet hoe moeilijk het is om staande te blijven… ik weet hoeveel frustratie dit kan geven… en ondanks dat heb ik op mijn hart om je te bemoedigen.

Weet dat God van jou houdt … en Hij ziet jou… God heeft ook een plan met jou leven… Hij wil jou ook herstel geven.. jou lege gaten opvullen.. en weet je ook al blijft je leven kwetsbaar door ziekte of door pijn… zoals mijn leven.. Hij wil in die ziekte en pijn bij jou komen… Hij wil naast je komen zitten als je het niet meer ziet zitten… HIj verlangt er naar om jou hand vast te houden.. maar Hij wacht op een ding en dat is jou uitnodiging… God is een gentleman en is geduldig… Hij dringt zich nooit op… maar als jij hem uitnodigt dan komt Hij per direct bij je!

Be Blessed…

2320f45a5de47acec067e9b4d76195c7

 

Liefde is….


Liefde is..

Liefde is relatie… Relatie met je man, vrouw, kinderen, ouders, broers en zussen, overige familie, vrienden, kennissen, buren… En God…

Maar wat als liefde niet vanzelfsprekend is… Als er hiaten in de liefde zitten… Als jou liefde onbeantwoord blijft… Of als je gekwetst wordt in de liefde, in de relatie met de ander..

Liefde is zo kwetsbaar… Als je in je leven niet onvoorwaardelijke liefde hebt gekend… Als je liefde altijd moest “verdienen” weet je als je ouder wordt niet goed wat liefde is, en wat onvoorwaardelijke liefde betekent… En nog moeilijker hoe geef je daar handen en voeten aan… Hoe draag je liefde uit…

Heb hier heel lang mee geworsteld… “Als je doet wat ik fijn vindt dan hou ik van je… Als je doet zoals het hoort dan hou ik van je… Als je het met mij eens bent dan hou ik van je…” Allemaal voorwaardelijke liefde..

Doordat ik zoveel liefde heb gemist, door de liefde zo gekwetst ben geweest kon ik echte ware liefde niet goed voelen binnen laten… Werd altijd achterdochtig als iemand zei; “maar ik hou van je!” dan dacht ik vrijwel direct… Wat moet ik doen, wat wil je van mij.. Ja maar als je weet wie ik ben dan…. Ja maar als je hoort wat ik eigenlijk graag wil dan….

Onvoorwaardelijke liefde kende ik niet..

Ik wilde het wel pakken maar het glipte als fijn zand door mijn vingers… Het sijpelde door de scheuren in mijn hart weg…

Ik wist niet hoe ik het moest voelen… Wat was liefde… Hoe voelt echte liefde…

Toen ik was bevrijd was mijn hart leeg… Ik leerde en wist verstandelijk dat sommige mensen van mij hielden, maar onvoorwaardelijk? Ongeacht wie ik was, wat ik zei of wat ik deed? Hielden ze dan nog steeds van mij?

Tekort aan liefde had mij zo onzeker en minderwaardig gemaakt…

Af en toe schoot ik ook de andere kant op… Ik wilde zo graag in de goedheid van de mensen geloven waardoor ik mij vaak kwetsbaar opstelde, te goed van vertrouwen was… Mijn leven was nog niet goed begrensd.. En balans was nog ver zoek…

Maar God kwam op een gegeven moment mijn verlangen tegemoet, nadat ik had gesmeekt om ware Liefde te mogen voelen en ervaren.. En God hoorde en verhoorde en legde een bodem in mijn hart… Heelde de scheuren waardoor mijn hart zich kon vullen met Liefde….

Hij Heelde de scheuren door mij te laten zien wat ware liefde is… Hij gaf mij een partner die onvoorwaardelijk voor mij door het vuur gaat… Hierdoor ervaar ik wat ware liefde is… Door hem kan ik lijfelijk ervaren wat liefde is.. Waardoor ik het gevoel kan vertalen naar God… God is een God van herstel en ik mocht heel veel relaties herstellen van vroeger die door alle narigheid stuk waren gegaan..

Door deze aardse relaties mag ik ervaren wat liefde is maar proef en voel ik ook hoe God van mij houdt… En het mooie is dat God mij liet zien dat Hij nog veel meer van mij houdt dan al deze mooie mensen… Mensen kunnen falen, mensen kunnen je kwetsen, bewust en onbewust omdat het mensen zijn.. Ook ik kan dat..

Maar God is en blijft altijd dezelfde.. God verandert nooit waardoor Hij onvoorwaardelijk van mij houd… Hij heeft mij gemaakt… Hoe bont ik het ook maak God is er voor mij!

Die liefde heeft mijn hart langzaam gevuld…

Maar ooo wat voelt het verschrikkelijk rot, en wat doet het pijn als die geheelde scheuren af en toe toch weer barstjes krijgen doordat je opnieuw gekwetst wordt in relaties… In de liefde voor elkaar…

En hoe reageer ik dan? Als ik naar mij zelf kijk dan reageer ik direct vanuit mijn pijn.. Vanuit mijn bloedende hart.. Maar na korte tijd wordt ik stil en zegt mijn hart; Ga naar je Vader, vraag Hem om in jou pijn te komen… En direct schiet door mijn hoofd WWJD..

En wat is het dan fijn om Gods onvoorwaardelijke Liefde te ervaren… Dat God mij al zoveel sterker heeft gemaakt… De scheuren al zo stevig zijn geheeld… Wauw… Dankuwel Heer voor zoveel heling en liefde…

Natuurlijk doet het pijn als zo’n scheurtje lekt… Het voelt of sijpelt er onnodig liefde weg die zo kostbaar is… Of toch niet…. is het onnodige weggesijpelde liefde?? Misschien gebruikt God die liefde die weg sijpelt om mijn scheurtjes extra te verstevigen zodat ze nog sterker worden..

Liefde is; 1 KORINTIËRS 13:4‭-‬8a BB

De liefde is geduldig en vriendelijk. Liefde wordt niet jaloers. Liefde schept niet op en vindt zichzelf niet vreselijk belangrijk. Liefde zegt of doet geen onaardige dingen en denkt niet alleen maar aan zichzelf. Liefde raakt niet verbitterd. Liefde vergeeft als een ander iets verkeerds heeft gedaan. Liefde is niet blij met oneerlijke dingen, maar met de waarheid. Liefde vertelt fouten van andere mensen niet door, denkt altijd het beste van een ander en blijft altijd geduldig. De liefde schiet nooit tekort en verdwijnt nooit

Liefde is relatie met de ander… Liefde is verbinding… Liefde is houden van… Maar vertel elkaar die liefde.. Zeg elke dag ik hou van je… morgen kan het te laat zijn…

En komt er een hobbel in de liefde, in de relatie met de ander… Ga in gesprek… Leg het bij… Vertel elkaar je pijn.. Zodat er weer herstel komt, vergeving plaats vindt en de Liefde de harten weer kan vullen❤

God heeft ons een voorbeeld gegeven “Jezus”… God hield zoveel van ons dat Hij zijn enige Zoon Jezus naar ons toe zond om voor ons te sterven zodat de weg naar het eeuwige leven weer mogelijk werd. Dat is Onvoorwaardelijke Liefde voor jou en mij!

Toen het Pasen werd, won de glimlach van zijn eeuwige liefde het van de duisternis van de dood. Citaat Rob Favier

Gedeelde Smart is halve Smart


Zorgen…. Het voegt helaas geen seconde toe aan je leven… En toch zijn ze er bij tijd en wijle en kan het je behoorlijk uit je slaap houden…

Zorgen… Waarom eigenlijk… Mijn leven ligt toch in de handen van mijn Heer… Klopt… Maar ik ben ook maar een mens… Met mijn eigen gedachten, gevoelens en emoties…

Natuurlijk weet ik gelukkig waar ik met dit alles naar toe kan… Bij wie ik moet zijn om mijn zorgen te delen… Ja delen want ze bij Hem laten en er niet meer aan denken of meenemen… Nee dat lukt mij niet met “zorgen”..

Delen… Met de wetenschap dat Hij ze met mij draagt waardoor de last lichter wordt… En mijn Vader voor mij zorgt…

En het is zo waar dat gedeelde smart halve smart is… Het delen van zorgen met vrienden, familie is fijn en doe ik ook… Ik zet onze belevenissen ook regelmatig op facebook… En het doet je goed al die meelevende reacties en bemoedigende berichten eronder of via een andere weg… Echt waar… Maar het delen met vrienden en familie lost niet in die zin de zorgen op… Want zij kunnen er niets aan doen, ja bidden en naast je staan in welke vorm dan ook… Maar verder houdt hun bijdrage op.. Verder reikt hun macht niet… Gelukkig maar..

Maar God daarentegen is wel bij machte om er iets aan te doen… Bij God mag je je zorgen delen in de wetenschap dat Hij voor je zorgt en dat jij niet boven je kunnen wordt verzocht…

Want dat staat in 1 Korinthiërs 10:13 De beproevingen die u hebt ondergaan, zijn niet ongewoon. God is trouw, Hij zal ervoor zorgen dat de beproevingen u niet te veel worden. Hij zal ook een uitweg uit de beproevingen geven, zodat u ertegen opgewassen bent.

Wauw wat geeft dat rust, veiligheid en vertrouwen dat wat er ook gebeurt het oke is… Want Hij zegt dat als het moeilijk, heftig of ondraaglijk wordt, Hij ook uitkomst zal brengen… Ik hoef niet bang te zijn want mijn leven is in Zijn hand… I am a Child of God!

En doet God “niets” dan is het ook goed….

Nou dat God “niets” doet is NIET waar… Hij heeft nog nooit “niets” gedaan… Altijd gebeurde er wel “iets”.. Dat “iets” kan zijn; Een lieve vriend(in), bemoediging, troost, hulpmiddelen, medicijnen die helpen, artsen die wijsheid krijgen hoe ze jou het beste kunnen helpen, een operatie die slaagt…. Vul maar in… En ja soms een “wonderbaarlijke Genezing” die Hij alleen kan doen… Maar meestal geeft God herstel in de gewone dagelijkse dingen…

En als je dit weet… Als je dit gelooft… Als je Hem je hele leven toevertrouwd.. Elk vezeltje van je leven… Als je weet bij wie je moet zijn om te delen… Dan kun je het leven aan met al zijn “zorgen”.. Dan komt er rust en een onverklaarbare kracht om door te gaan…

Mijn identiteit ligt in Jezus waardoor ik bergen kan verzetten en ik kan en durf te lopen op water met mijn blik op Jezus gericht…

En ja er zullen nog zware tijden komen, boordevol emoties, tranen als watervallen maar dan bid ik God dat Hij mij wil blijven herinneren dat ik geborgen ben in Zijn hand, en dat niemand of welke situatie ook mij ooit kan roven uit deze Hand…

Wat ben ik blij dat ik een Dochter ben van een Liefdevolle Vader..

Zo kan ik rustig slapen… Wat de uitslag morgen ook zal zijn…

My Life is in Your Hands

Waar begin jij de dag mee?!?!


Vanmorgen werd ik wakker na en kort nachtje… mij nachten zijn meestal niet zo lang omdat slapen niet aan mij is besteed denk ik wel eens, ten eerste wordt ik niet moe omdat ik het stofje melatonine mis… maar ben ook zomaar wakker…de diepe slaap krijg ik eigenlijks nooit te pakken… mijn lichaam en mijn hoofd hebben te veel meegemaakt om het natuurlijke proces te pakken… niet aan mij besteed dus en dan ga je andere dingen doen als je veel wakker ligt…

Meestal pak ik af en toe de telefoon om in de bijbel te lezen of op Pinterest  bemoedigende plaatjes zoeken… na een poosje leg ik de telefoon weer aan de kant en doe opnieuw een poging om te slapen… gelukkig val ik op een gegeven moment wel in slaap maar dat is dan al vaak laat in de nacht…waardoor de uurtjes kort zijn want de wekker gaat om de normale tijd…

Als je chronisch ziek bent, afgekeurd, thuis zit mis je de structuur van het gewone leven… je hebt geen stok achter de deur om op te staan, dus moet je zelf de structuur aanbrengen, en hoe doe je dat… je moet jou stukje zelf discipline aanspreken, dus gewoon je wekker zetten.. gewoon opstaan en beginnen aan je dagelijkse ritueel…

Dit is mijn ritueel s’morgens

  • Wekker op mijn telefoon uitzetten
  • Vlug even kijken of ik nog berichtjes heb
  • Eventjes scrollen op Facebook
  • Even scrollen over de mail…
  • O ja ondertussen mijn echtgenoot Goedemorgen wensen…
  • Opstaan… aankleden… ontbijten…
  • Stille tijd samen
  • En de rest van de dag volgt…….

Ik denk dat velen wel iets van dit “ritueel” zullen herkennen…..

En dan zit je vanmorgen in de kerk en dan hoor je een preek over…

Het is de week van gebed in alle kerken dus zo ook in onze kerk

Jonge en die preek kwam toch binnen…. ten eerste de spreker… wat een enthousiaste pure man.. zo gedreven… zo vol passie… vermanend ook…. maar zo vol liefde… Gods Liefde… ik voelde dat God sprak… dat God tot mij sprak…

Ik zat aan zijn lippen gekluisterd en wilde elk woord wel pakken en in een doosje doen zodat ik het mee kon nemen… het kwam echt binnen in mijn hart.. ik raakte ontroerd over wat hij, wat God zei…

Het bovenstaande stukje over het ritueel vertelde hij en wat was dat herkenbaar voor mij… ook ik had het al zo vaak geprobeerd om het anders te doen.. maar man wat is dat moeilijk… wat is het moeilijk om patronen te doorbreken als die er zo in gebakken zitten… Toch kreeg ik hoop naarmate de preek vorderde..

Eigenlijk was het heel “eenvoudig”.. een Bijbeltekst ging spreken…..

1 Timotheüs 2:1-4 uit de statenvertaling

Ik vermaan dan voor alle dingen, dat gedaan worden smekingen, gebeden, voorbiddingen, dankzeggingen, voor alle mensen; Voor koningen, en allen, die in hoogheid zijn; opdat wij een gerust en stil leven leiden mogen in alle godzaligheid en eerbaarheid. Want dat is goed en aangenaam voor God, onzen Zaligmaker; Welke wil, dat alle mensen zalig worden, en tot kennis der waarheid komen. 

Deze tekst lazen we vanmorgen in de kerk.. en de spreker vertelde dat er staat, volgens de Statenvertaling “VOOR” alle dingen…dat betekend dus dat je voor dat je dag begint, dus voor dat je je ritueel afwerkt… eigenlijk de dag eerst met God moet beginnen… want anders ben je al vol met al die andere zaken voordat je met God je dag begint… en als je ook verder leest in de tekst staat er ook waarom… opdat wij een gerust en stil leven leiden… dat God ALTIJD bij ons is, en dat ons leven tot Eer van Hem zal zijn.

Pff.. die kwam binnen…. en mijn gedachten gingen naar mijn ochtendritueel waarmee ik mijn hoofd eigenlijk al vol maak voordat ik eerst God uitnodig om mij eerst te vullen en dan pas al het andere… en ik denk dat er zeer zeker een kern van waarheid in zit…

Als je je eerst laat vullen door Zijn Geest en Zijn woorden dan begin je de dag in rust…want bij Zijn hart is rust en stilte en als je in die stilte komt dan kan je God ook horen spreken… en kan Hij je vullen met Zijn wijsheid, Zijn Kracht en Zijn Geest… waardoor Hij altijd bij je is, de hele dag door…. waardoor je veel beter met alle ellende, narigheid om kunt gaan…

In plaats van je eerst te laten vullen met alle narigheid, ellende enz enz, en dan naar God toe gaan om je dan pas te laten vullen met zijn Wijsheid, Kracht en Zijn Geest… waarschijnlijk ben je dan al zo vol van alle narigheid en ellende dat er weinig ruimte is voor God en je de dag moeilijker door komt!

Het gezegde zegt toch… “voorkomen is beter dan genezen”…. ik denk dat dat ook in deze situatie zo is…

Eerst naar de bron…. en dan kun je de dag ook aan met alles wat daarin voorbij komt…

Wat een les vanmorgen… en wat wil ik het graag anders doen… wat wil ik graag eerst gevuld worden met Zijn wijsheid, met Zijn kracht en met Zijn Geest… wat een verlangen kreeg ik om het voortaan zo te gaan doen… dus mijn voornemen voor morgen ochtend is niet zo moeilijk… en ik hoop en bid God dat ik het vol mag blijven houden… het verlangen is er in ieder geval.. en ik geloof dat God het ook zegent als je stappen in geloof zet…

En er was nog een ding waardoor het mij zo raakte en waardoor ik merk dat God een geweldige goede en Krachtige God is… “en dat God vandaag de dag echt nog wel tot je spreekt … echt Hij is geen zwijgzame God hoor”  zoals ik mijn blog begon over mijn slechte slapen zijn de gevolgen er natuurlijk ook… minder kracht.. meer vermoeid waardoor ik soms de dag begin met de gedachte “hoe kom ik hem door”

Net zoals elke dag hadden mijn man en ik na ons ontbijt onze stille tijd samen. Wij lezen vaak leesplannen van  De bijbel App  een echt aanrader mag ik zeggen..zo zijn wij nu met het leesplan begonnen 40 dagen voor Pasen…  40 Dagen #Jesus – Daily Devotionals

En vandaag lazen deze Bijbeltekst…

EFEZIËRS 1:18-20

18 Hij zal met zijn licht in jullie hart schijnen. Daardoor zullen jullie weten wat jullie nog zullen krijgen. Jullie zullen dan werkelijk kunnen begrijpen wat voor geweldige erfenis Hij aan de gelovigen gegeven heeft. 19 Ook zullen jullie dan begrijpen hoe onvoorstelbaar groot zijn kracht is in ons die in Hem geloven. 20 Want Gods kracht werkt in ons. Die kracht is dezelfde sterke macht waarmee God Jezus weer levend maakte. En het is dezelfde macht waarmee Hij Hem in de hemelse plaatsen een plaats gaf naast Zichzelf.  

Vaak kiezen wij voor leesplannen met een overdenking om opgebouwd te worden… en ook hier zat een overdenking bij..

#IBelieve (Leo Bigger)

Ik heb al weleens iets geërfd. Ik kan je zeggen dat het goed voelt om eenvoudigweg iets te ontvangen, zonder er iets voor gedaan te hebben om het te verdienen. Oké, het was ‘slechts’ een voorproefje van mijn erfenis. Eén van onze familieleden verkocht een huis en verdeelde de opbrengst onder de nakomelingen. Hierdoor waren wij in staat om te investeren in ons eigen huis. Is het dan toch waar dat ‘dingen altijd gebeuren als je ze het minst verwacht’?

En nu? Ben je jaloers?

Het is makkelijk om jaloers te worden als je jezelf vergelijkt met anderen. Hij heeft meer dan ik, zij ziet er beter uit dan ik, zij ervaren Jezus meer dan ik.

De Bijbeltekst van vandaag laat duidelijk zien dat we geen enkele reden hebben om jaloers te zijn want een rijke erfenis, die we nu niet kunnen zien, wacht op jou en mij omdat we bij God horen. En dit geldt niet alleen voor de dagen die nog komen moeten, maar ook vandaag al.  De kracht die Jezus deed opstaan uit de dood is in ons en op elk moment voor ons beschikbaar. Word wakker – lijkt het naar ons uit te schreeuwen! Alles wat God beschikbaar heeft, is al in jou aanwezig.

Actiestap:

Als alles wat voor jou klaargelegd is al in jou aanwezig is, laten we dan bidden met geloof voor iemand die God nog niet kent. Het is iets kleins voor God, die Jezus uit de dood heeft opgewekt, om deze vriend uit een geestelijke dood tot leven te brengen.

Uit deze overdenking sprong voor ons het onderstaand stukje tekst..

De kracht die Jezus deed opstaan uit de dood is in ons en op elk moment voor ons beschikbaar. Word wakker – lijkt het naar ons uit te schreeuwen! Alles wat God beschikbaar heeft, is al in jou aanwezig.

Wauw… die kracht… die kracht is dus ook voor ons, voor jou!!

Die zelfde kracht die Jezus deed opstaan uit de dood zit ook in ons… en in de kracht kunnen wij het leven aan… kom ik de dag door… en wat is het geweldig om te zien hoe God Zijn woorden bevestigd… Eerst lezen wij erover in onze stille tijd en dan later reikt God in de preek de handvatten aan… hoe wij in Zijn kracht kunnen gaan staan… hoe wij de dag goed door kunnen komen en uit kunnen delen van wat God ons geeft…

De Dag Beginnen Met Hem…. 

Waar begin jij de dag mee?!?!

2cc32e2feaac345624c5955ec2c842ee

En het mooie van samen stille tijd houden, is dat je er samen over kunt doorpraten… en elkaar ook hierin kunt bemoedigen en het kan toepassen.

Het is voor ons op dit moment niet een makkelijke tijd… mijn echtgenoot heeft vorige week de voorlopige diagnose CADASIL gekregen…. een ernstig erfelijke vaataandoening in de hersenen.

CADASIL staat voor Cerebrale Autosomaal Dominante Arteriopathie met Subcorticale Infarcten en Leukoencefalopathie.  CADASIL is een nog vrij onbekende, erfelijke ziekte die gekenmerkt wordt door TIA’ s, herseninfarcten, migraine met aura, dementie en psychiatrische symptomen.

Wij hopen dat hij binnenkort naar Leiden kan “LUMC” voor erfelijkheidsonderzoek en dat daar duidelijkheid komt…de Neuroloog komt uit op CADASIL omdat alle andere dingen zijn onderzocht en uitgesloten en dit er eigenlijk alleen nog overblijft… nu mag de neuroloog deze aandoening niet zo maar stellen en daarom moeten we naar Leiden voor de bevestiging…

Deze aandoening is heftig en ook een onvoorspelbare aandoening, waarvan wij niet weten hoe die eindigt en hoe snel het zal gaan…dat het snel gaat merken wij inmiddels aan de symptomen die mijn man al heeft en dat het snel achteruit gaat… hij is als het ware een tikkende tijdbom… en het is een diagnose waar je geen kant mee op kunt want er is helaas “nog” helemaal niks aan te doen… er is geen behandeling of medicijn voor.

Het bijzondere is aan dit alles is, dat wij ondanks de heftige diagnose, God zo dichtbij ervaren… mijn echtgenoot gaat geen fijne tijd hier op aarde nog tegemoet maar hij ervaart een enorme rust hierin… hij zegt:  “weet je Mirjam… God is erbij.. en ik weet waar ik naar toe ga.. en tot die tijd zal God mij de kracht geven maar ook de wijsheid…. en ik hoef niet te lijden wat ik niet aankan… en wat ik moet lijden ben ik dan ook sterk genoeg voor, want God zegt in de bijbel dat je niet boven je krachten verzocht zult worden en dat Hij als het te zwaar wordt Hij dan ook uitkomst gaat geven”…

Wauw wat een Getuigenis.. en wat een enorme kracht en rust straalt hij hiermee uit… wat een rotsvast vertrouwen in zijn Heer…. pfff…. hier kan ik nog wat van leren…

Natuurlijk hebben we onze paniek momenten…  maar dan mogen we elkaar aan onze Jezus herinneren die ons draagt… en hierdoor ervaren wij Zijn Kracht… in ons lijden is Hij nabij..

En als het te zwaar wordt mogen wij bidden om uitkomst…dan mogen wij God aanroepen om verlichting… en zoals mijn man zegt… “Ik ben er klaar voor… God mag mij thuishalen… mijn leven is klaar hier op aarde… ik verlang om naar Hem toe te gaan… nooit meer pijn, nooit meer verdriet maar voor altijd vreugde en voor altijd in de nabijheid van Jezus”…

Oei…. wat een ontzettend dubbel gevoel…verdriet en iemand het beste gunnen.. kruisen elkaar hier…

VERDRIET omdat ik hem absoluut nog niet kwijt wil… NOG LANG NIET…  maar ik wil ook niet dat hij moet lijden en dan GUN ik hem het BESTE…. en waar is onze toekomst.. in de Hemel… De Hemel waar het goed is… er is geen BETERE plek!!!

En dan mag en kan ik hem voorzichtig stapje voor stapje loslaten… makkelijk?? NEE…absoluut niet!!!

Maar ik probeer het, en ik mag bidden, in de wetenschap dat waar hij naar toe gaat het fantastisch is… en dat gun je toch iedereen!!!!

Maar er is nog een kant, en die kant wil ik ook niet onbenut laten… ik weet en gelukkig weten wij dat samen… dat wij ons elke dag opnieuw uit mogen strekken naar God en Hem bidden om GENEZING…. ik bid elke dag dat er een wonder mag gaan gebeuren…dat God hem geneest… dat God de situatie omkeert… en ik hoop en bid dat er heel veel met mij mee willen bidden…

Maar doet God het niet dan is het goed… dan heeft God een ander plan… ik vertrouw erop dat wat er ook gebeurt, het GOED is… want ik geloof in een GOEDE GOD! Een God die van ons houdt en voor ons een Hoopvolle toekomst heeft…

En eens zullen we elkaar weer zien!

Tot die tijd mogen we vol houden.. ieder op zijn plek.. ieder in zijn of haar situatie…

Het nummer van Kees Kraaijenoord “Houd Vol”  kan ik niet met droge ogen zingen en toch kies ik ervoor om het te zingen… te zingen met een vast vertrouwen dat in deze situatie ik niet alleen ben, al voelt het soms wel zo… want stukje bij stukje raak ik mijn man kwijt… moet ik hem loslaten… maar God is erbij en houdt mij, houdt ons vast…

Hou Vol!

Willen jullie ons dragen in jullie gebeden?

 

0b024ad0a4f4cd20830c14939efac3e2

 

 

 

 

 

 

 

 

Maatwerk geleverd!


Na lang wikken en wegen, lang nadenken heb ik toch de stap durven nemen om mijn getuigenis te geven in de kerk…

Het is voor mij een enorme worsteling geweest of ik het wel zou doen… eigenlijk een worsteling gebaseerd op angst…

Wat als…

Wat als ik weer een terug val krijg, wat als de pijn en ongemakken in alle hevigheid weer terug komt? Ik weer in een rolstoel beland… ooo wat werd ik aangevallen..

De Boze wilde duidelijk niet dat ik opnieuw ging getuigen… en hij deed er alles aan om het Grote Wonder wat God heeft gedaan teniet te doen…

En hoe doet hij dat dan? Door mij te pakken op een van mijn zwakke plekken… ONZEKERHEID… ik ben erg onzeker door wat ik allemaal heb mee gemaakt… onzeker over wie ik ben en wat ik mag zijn, doe ik het allemaal wel goed… ik weet verstandelijk allemaal best hoe het zit..

Dat ik er mag zijn zoals ik ben, dat ik het waard ben, dat God mij gemaakt heeft en dat het oké is enz. enz… 

Dit alles heeft mij gemaakt tot wat ik nu ben… een gevoelige onzekere meid… met voelsprieten die continu op scherp staan… en ja Satan weet dat en pakt mij daarop…

Dit is mijn strijd in mijn leven, elke dag weer… maar gelukkig mag ik merken dat ik groei… dat wat ik verstandelijk weet, ook in mijn gevoelsleven mag dalen zodat ik het kan pakken…

En hoe groei ik…door voortdurend het tegen mij zelf te zeggen hoe God mij ziet… tegen mij zelf te zeggen dat het goed is, dat het een leugen is wat mijn gedachten steeds zeggen… voortdurend mijn gedachten corrigeren… ook de bevestiging van andere mensen helpen mee, waardevolle mensen die dicht om mij heen staan… en door te proclameren en het ook te gaan geloven.. ook wat de anderen om je heen tegen je zeggen,  mag het langzaam dalen..

En dan komt er groei en word je steeds sterker, satan krijgt dan steeds minder ingang om jou om op je onzekerheden te pakken…

Alleen is Herstel vaak een lange, heftige en moeilijke weg….

Ken je het verhaal van het propje papier.. vast wel…

“Een onderwijzeres in New York onderwees haar klas over de gevolgen van pesten. Ze gaf hen de volgende opdracht. Ze gaf alle kinderen in de klas een stuk papier en zei hen het te verfomfaaien, het te verkreukelen, er een prop van te maken, het op de grond te gooien en er op te stampen. Kortom er echt een puinhoop van te maken, maar het niet te verscheuren. De kinderen vonden dat wel een leuke opdracht en deden hun best het blad zo veel mogelijk te verkreukelen. Toen kregen ze de opdracht om het papier voorzichtig weer open te vouwen, zodat het niet scheurde en het weer glad te strijken. Ze liet hen zien hoe vol littekens en vuil het papier was geworden. Toen zei ze de de klas dat ze het papier moesten zeggen dat het hen speet dat ze het zo verkreukeld hadden. Maar hoe vaak ze ook zeiden dat het hen speet en hoe ze hun best ook deden om de kreukels weer uit het papier te halen, het lukte hen niet om het blad in de vorige gladde staat terug te krijgen. Ze wees haar leerlingen op alle littekens die ze achterlieten. En dat die littekens nooit meer zullen verdwijnen, hoe hard ze ook probeerden ze te repareren. Dat is wat er gebeurt als een kind een ander kind pest. Je kan zeggen dat het je spijt, je kan proberen het weer goed te maken, maar de littekens zijn er en die blijven. Mensen van 80 kunnen nu nog navertellen hoe ze op de lagere school gepest werden. De kreukels gingen er niet meer uit. De gezichten van de kinderen in de klas vertelden haar dat haar boodschap was overgekomen.”

Iets kapot maken is vaak in no-time gebeurd maar iets helen of herstellen gaat jaren overheen en altijd blijf je het zien en voelen…

Nu gaat dit verhaal over pesten maar ik denk dat je het wel in ontelbare situatie’s kunt gebruiken…

In Lucas 6:45 staat een geweldige tekst: lucas-6-45-2

Vanuit welke schatkamer handel jij?

Ook ik heb moeten leren om niet vanuit de verkeerde schatkamer te reageren… vanuit mijn gekwetste schatkamer, want het leid tot niks… het brengt je in een slachtofferrol waar je niet verder mee komt… ik heb geleerd en ik leer nog steeds om vanuit mijn geheelde schatkamer te reageren waar een volwassen vrouw woont die best wel weet wat ze wel en niet wil… en steeds over haar angstdrempel mag stappen…

En gelukkig mag ik dat samen met Hem doen… stap voor stap in geloof uitstappen en met God aan mijn zij, hoef ik niet bang te zijn, hoef ik niet meer stil te zijn…maar mag ik spreken, mag ik vertellen hoe groot God is..

Als je genezen bent betekend het niet dat je nooit meer ziek zou kunnen worden…ook al ben je van het ene genezen er kan zomaar weer wat gebeuren, zodat je door een andere ziekte weer stil gezet wordt… jou lichaam blijft kwetsbaar… en we leven nog steeds in een gebroken wereld….

Maar ondank dat mogen wij… nee moeten wij… van elk wonder vertellen…

Psalm 105 vers 1

Waarom omdat er Hoop is, geen hoop op een leven zonder ziekte, pijn of ongemak… nee… maar Hoop dat er Iemand is die jou in die ziekte of pijn draagt…en jou wonderen geeft om verder te kunnen… God geeft jou altijd alles wat jij nodig hebt op dat moment… bij de een is dat genezing van een ziekte, bij de ander is dat kracht om het te kunnen dragen, weer bij een ander is dat zorg om de ziekte te kunnen dragen… er zijn zoveel situatie’s waarin je Zijn wonderen kunt zien… Kleine en Grote…

God is een God van Maatwerk….. iedereen kent misschien die term wel uit de gezondheidszorg..  maatwerk betekend: Het werk afstemmen op de behoefte van de patiënt… Wij hebben een liefdevolle Heelmeester die precies weet wat wij nodig hebben en achteraf zien wij ook altijd het het goed was… op het moment zelf snap je niet altijd waarom iets gebeurt… maar achteraf zie je het en dan zeg je…

Dat was u Heer…

13886860_1002063593196180_3857608724705936622_n

Mijn Heelmeester weet precies wat ik nodig heb en heeft Perfect Maatwerk geleverd! Ben ik dan 100% genezen?!?! Nee… maar God heeft gegeven wat ik en wij op dit moment zo nodig hebben.. en dan mag ik daar van getuigen…

Ik hoop dat ik jou door deze blog heb bemoedigt, en dat je vol kunt houden in jou strijd… en misschien is het een idee om Hem te vragen of Hij Maatwerk wil leveren in jou leven.. en weet je misschien heeft Hij dat al wel gedaan maar heb jij dat nog niet ontdekt…

Ik hoop en bid dat Hij in jou situatie Een Op Maat Werkende Heelmeester mag zijn!

Klik hieronder op de link en je kunt mijn getuigenis die ik oudjaarsdag 31 december 2017 heb gegeven bekijken.

Mijn Getuigenis!

Be Blessed

 

Emotioneel in een Achtbaan Deel 2


Na mijn vorige blog is er al weer heel veel gebeurd waardoor ik niet direct mijn verhaal verder kon vertellen.. Ook had ik de pech dat mijn computer stuk was gegaan en ter reparatie weg moest.. en dan ben je onthand… maar gelukkig hij is er weer en weer gemaakt!

Maar goed ik eindigde in mijn vorige blog dat ik klaar was om de operatie in te gaan…

In mijn blog Daar Lig je dan! heb je kunnen lezen wat er tijdens en na de operatie allemaal is gebeurt…

Tijdens mijn verblijf in Zwolle had ik contact met oudsten van de Ichtus gemeente en voelde mij enorm door deze mensen gedragen, ik wist ook dat er heel veel mensen, vrienden biddend om ons heen stonden… dit deed mij enorm goed.. wij waren helemaal nog niet bij de Ichtus aangesloten en kwamen er nog maar net als gast… maar ik had de vrijmoedigheid genomen om de oudsten te mailen en zo kwam er onverwachts een Herdersechtpaar bij ons op bezoek in het ziekenhuis.. om met ons te praten maar ook voor ons te bidden… en wat ik ontzettend fijn vond dat ze zelfs ons hebben gezalfd zonder dat wij er van te voren om hadden gevraagd… die betrokkenheid deed ons heel erg goed… door deze mensen heen wist ik dat God mij op het oog had en dat Hij in alles erbij was…

En ik kreeg zo’n enorme rust… Hij droeg mij en Hij zorgde er ook voor dat de medicijnen zijn werk gingen doen… alhoewel ik ontzettend last van de bijwerkingen hield mocht ik op een gegeven moment toch naar huis… en verder thuis revalideren en kijken hoe het zou gaan…

Heerlijk naar huis.. wat was ik blij en dankbaar… ik pakte mijn leventje thuis al snel weer op… maar ik kon nog niet veel en lag merendeel van de dag op bed… ik wilde zo graag weer deelnemen aan het maatschappelijke leven… maar mijn lichaam stond het niet toe… mijn hernia was ook weer terug door de vele verkrampingen en spasmen dus ja ik was al met al met die operatie niet veel opgeschoten…

Maar hoe nu verder Heer.. dit kon toch niet het einde zijn van alles… dit is toch niet mijn leven… op het bed voor het raam… mijn verhalen opschrijven maar verder weinig tot geen contacten… niet meer goed naar de kerk kunnen… dus niet opgebouwd worden.. ook als je thuis mensen weinig ziet is het lastig om zelf dicht bij God te blijven… natuurlijk probeer je het wel en zeer zeker ook samen als man en vrouw elke dag in God handen leggen maar de eenzaamheid was groot….

Ik voerde mijn enorme strijd hierin… maar langzaam aan ging het door de baclofen ook wel weer stapjes goed… ik had in ieder geval die verkrampingen en spasmen nog maar zeer weinig dus dat hielp om mijn lichaam goed te kunnen ontspannen…. en op een zondag kreeg ik zo,n verlangen om weer naar de kerk te gaan…

Ik had gehoord dat op zondag s’avonds er een Wonderlijke Zondag in Wierden van Martin Koornstra zou zijn in VBG De Ichtus.. diep van binnen had ik er wel oren naar om daar naar toe.. ik had sinds de vorige gebeden wel weer de drive om naar deze diensten te gaan en ook voor mij te laten bidden.. ik wist dat ik mij uit mocht strekken naar God maar dat ik het bij God mocht laten wat Hij er mee ging doen… maar ik mag elke keer weer naar Hem toe…

Alleen ik was helemaal niet in staat om te gaan… ook omdat ik ontzettend twijfelde… wat als er niks gebeurd… ik ben wel een potentieel slachtoffer in mijn elektrische rolstoel… wat als ik weer teleurgesteld naar huis moest gaan… natuurlijk ben ik ontzettend blij als er bij andere mensen genezingen plaatsvinden… maar ik was er zelf zo aan toe merkte ik maar durfde dat gevoel eerst niet toe te laten… ik werd er bang van… ja maar Heer… dat is toch niet voor mij.. ik moet dit toch dragen…het zijn de gevolgen van mijn verleden…

Het bijzonder was dat God het verlangen steeds groter maakte…. Verlangen in mijn hart werd steeds heftiger…. het verlangen naar een ontmoeting met Jezus en daarin genezing werd zo groot dat ik het niet meer aankon… allerlei emoties vlogen door elkaar heen… ik voelde mij in een achtbaan van emoties… ik was bang… bang dat het werkelijk zou gebeuren… bang voor teleurstelling dat ik echt moest dragen wat mij overkwam… maar tegelijk ook hoop… hoop dat God een plan heeft ook met mij… een plan met mijn toekomst.. Hij had mij toch het beeld laten zien dat ik zou zingen.. staand en stralend als de zon voor zijn aangezicht… dus hoop was er zeker wel bij mij… maar…..

De tijd ging door en we naderden het punt dat we een beslissing moesten maken.. gaan we wel of gaan we niet….

Ik zei tegen mijn man… we gaan… God roept mij!!

En we stapten in de auto.. rolstoel achterin en op naar Wierden… ik was zo zenuwachtig dat praten moeilijk ging… dat mijn keel dicht geknepen werd… ik was niet meer bang maar meer zenuwachtig wat gaat er gebeuren Heer… waarom heb ik zo’n enorm verlangen???

Maar aangekomen in Wierden…vloeide de zenuwen weg en de dienst begon… de aanbidding was geweldig en ik stond open voor Zijn leiding.. Martin vertelde een paar dingen en daarop begonnen de wonderen… zo bijzonder…dingen die hij niet kon weten kreeg van God op zijn hart gelegd… hij bad ook voor vele ziekten en aandoeningen en men kon gaan staan als hij iets opnoemde… ik dacht bij mijn eigen..dan kan ik de hele avond wel blijven staan…geloof dat dat niet de bedoeling is en ik had er ook geen energie voor.. dus ik bleef zitten in mijn Rolstoel en wist als God een plan had deze avond dan kon Hij het ook in mijn rolstoel doen op de plek waar ik zat!

Op een gegeven moment riep Martin mensen op die pijnlijke handen hadden om te gaan staan… ik dacht bij mijzelf Heer u Weet precies wat ik mankeer… ja pijnlijke vingers en handen heb ik… het belemmert mij enorm in mijn dagelijks leven… maar ik liet het los en bad mee voor al die mensen die waren gaan staan…dat God ze aan mocht raken….en wat gebeurde er tijdens dit gebed mijn handen werden helemaal warm… het stroomde helemaal vol met warmte… ik had enorm koude handen op dat moment omdat ik erg last had van mijn Syndroom van Raynaud…. dus mijn vingers waren spierwit en er zat geen druppel bloed meer in… maar ze werden gloeiend heet en de pijn vloeide weg… ik had geen pijn meer…


Halleluja… God heeft mij aangeraakt…. ik heb geen pijnlijke handen meer, geen kramp meer, geen stijve vingers meer…
ik kon met mijn vingers niet meer snelle bewegingen maken die je bij de dokter altijd moet doen als test….en warempel ik kan het weer….

De dienst ging verder en verschillende wonderen gebeurden… en God was duidelijk aanwezig… Je zag God aan het werk… Aan het einde van de dienst kon je nog naar voren gaan om verder met je te laten bidden door teamleden van De Royal Mission…. ik ben ook naar voren gegaan en heb voor mij laten bidden… weer had ik een ontmoeting met God… God kwam in mijn hart en bevrijdde mij verder van obstakels waar ik last van had… Hij liet mij zien hoeveel Hij van mij hield.. en weer een stukje gekwetst hart werd genezen…
God is zo groot… lichamelijk gebeurde er verder niets en we zijn na een bewogen avond naar huis gegaan… ik heb het bij God gebracht die avond en ook tegen Hem gezegd… U gaat verder… mijn handen zijn genezen… dank U wel… het is goed zo….
Maar na twee drie dagen kon ik meer bewegen… ik kreeg veel meer energie… had geen last meer van depressieve buien… en voelde mij zo gedragen… langzaam aan kwam ik wat meer uit bed… en begon kleine stukjes te wandelen..

Op een dag zei ik tegen mijn man ik heb ook al een week helemaal geen pijn meer in mijn rug.. geen pijn meer in mijn spieren en gewrichten… ik wist niet wat ik meemaakte… we breiden de wandelingetjes langzaam aan uit.. en ik genoot ervan…

De kleine dingen waren weer mogelijk… samen hand in hand lopen… samen door het bos in de bladeren schoppen… gewoon van elkaar genieten in de natuur… niet meer op afstand maar dicht bij… ik werd er zo gelukkig van..

En God ging door… ik mocht het zingen ook weer oppakken…en dat ging goed.. heerlijk om je stem weer te kunnen en mogen gebruiken om Hem de eer te geven.. Om Hem te danken voor wat voor geweldige wonderen Hij in mijn leven heeft gedaan en nog doet…

En elke dag merk ik dat ik stapje voor stapje verbetering ervaar… natuurlijk heb ik nog een lange weg te gaan… het energie level is 0,0 en helaas is er ook een andere kant…de duivel wil namelijk niet dat het goed met mij gaat en weet mij ook op de zwakke plekken te pakken… mijn lichaam is zo ontzettend kwetsbaar door wat het allemaal heeft meegemaakt in het verleden en dat zal ook zo blijven maar ik mag mij gedragen weten door Hem die ook mijn verleden kent en die ondanks alles van mij houdt en voor mij strijd… Hij is sterker dan de satan….

Doordat ik nu veel meer beweeg en actiever word gaat mijn lichaam ongelofelijk protesteren… mijn Dystonie is nog altijd wel aanwezig en ook niet genezen… maar het vervelende is dat Dystonie getriggerd word door negatieve emoties maar ook door positieve gelukkige emoties en dat is nou precies wat de duivel weet en mij op weet te pakken..

Maar zoals ik al zei mijn God is Sterker, Groter en Machtiger..

Even een voorbeeldje hoe God laat zien dat Hij Groter, Sterker en Machtiger is… ik ben weer aan het zingen en heb vorige week zaterdag een oefendag gehad voor projectkoor van The Choir Comapany voor het optreden met het Project The Young Messiah van Tom Parker… ik doe mee maar het is heftig…doordat ik nu weer zing en erg gelukkig ben… speelt de Dystonie op… het triggert de spieren die ik meer gebruik.. mijn borstspieren dus.. maar ook mijn hart en mijn slokdarm zitten daar..dus na een hele dag zingen ging mijn hart moeilijk doen… hartkramp en slokdarm verkrampingen waren het gevolg….het hart gaf aan dat het niet eens was met de gang van zaken…. ik moest op de gegeven moment de dokterspost bellen, had gehoopt dat het af zou zakken….maar gebeld en na een half uurtje met de Ambulance naar het ziekenhuis gebracht… na onderzoeken gelukkig weer naar huis… maar die maandag ernaar nog een keer.. en weer met de ambu naar het ziekenhuis.. wat baalde ik maar ik heb geleerd de laatste tijd om het los te laten en het over te geven aan Hem die overal controle over heeft ook over dit stukje van mijn lichaam.. Ik was ook totaal niet bang dat het niet goed was met mij hart… alhoewel je natuurlijk je vraagtekens had… maar ik kwam weer thuis van het ziekenhuis en dan geeft God een ongelofelijk nummer op dat moment door de radio heen….. Het nummer “God Give me a song” van Oslo Gospel Choir werd gespeeld… mijn nummer… God dat hun nummers mij door de diepste dalen hebben gedragen..dus hoe mooi om op zo’n heftig moment dit te mogen horen en weer werd ik bevestigd dat ik zal blijven zingen wat er ook gebeurt!…

En God gaat door… ik heb al eerder gezegd dat ik geloof dat God het bij mij in kleine stapjes doet zodat ik het kan handelen… en ik ben blij en dankbaar voor die kleine/grote wonderstapjes…. en dat ik zou verder mag bouwen aan Zijn plan met mijn leven…
Hij was erbij zondagavond in Wierden en is mijn verlangende hart tegemoetgekomen.. heeft het nu alleen aan de wonderlijke zondag gelegen.. dat daar God mij genezing heeft gebracht… nee ik geloof er niks van..het is een optelsom…

Op al die gebeden die er uitgesproken zijn bouwt God zijn Troon… op die gebeden en mijn overgave, vertrouwen en geloof dat het goed zou komen heeft God Zijn werk gedaan… Hij gebruikt en doet alles meewerken ten goede…..

Ik ben blij, gezegend en verwonderd over deze wonderlijke God! Die ALLES gebruikt en Alles mee laat werken ten goede.. zodat Zijn plan met mij tot ontplooiing zal komen… Hoe ik laat mij graag verrassen….Ik laat het Los en geeft mij Over, ik Vertrouw 100% mijn Schepper en mijn Vriend en Geloof dat Hij het beste met mij voor heeft… Het gaat mijn verstand te boven echt waar!

Emotioneel in een achtbaan


Heb een poosje niet geblogd omdat ik wilde afwachten hoe mijn ommekeer zich zou ontwikkelen…

Jonge wat voel ik mij dankbaar, blij, overdonderd, emotioneel… Pff alles door elkaar heen… Een echte achtbaan..

En waarom ben ik dankbaar en wat is er de laatste maanden gebeurd?

Ik zal het jullie allemaal vertellen, want ik heb goede hoop dat de ommekeer doorzet! En durf er voorzichtig mee naar buiten te komen.. Ik ben wel bang dat het een blog wordt in twee delen anders wordt ie veel te lang… Maar wil het zo graag met jullie delen, delen dat God Groter is dan je omstandigheden, dat God echt een God van wonderen is en dat er HOOP is, ook al lijkt het zo uitzichtloos…

Jullie weten misschien nog wel dat ik van het voorjaar een blog heb geschreven dat ik beruste in mijn ziek zijn.. Dat ik er vrede mee had en ondanks dat God dichtbij ervaarde..

En dat was ook zo… Ik had er rust en vrede mee, maar merkte dat het wel enorm veel van mij vroeg… Accepteren dat dit het dus is… En Tjonge wat had ik het er zwaar mee, zo zwaar dat ik zo somber werd, ik steeds meer medicijnen moest slikken om de pijn de baas te blijven, en door mijn sombere perioden kreeg ik nog meer pijn, en gingen mijn spieren nog strakker staan, wat resulteerde in nog meer pijnstillers en je komt in de vicieuze cirkel.

Maar hoe kom je daar weer uit?

Ondanks mijn sombere periodes ervaarde ik God dicht bij mij en kon ik van de kleine dingen genieten!

Wij waren verhuisd van Goor naar Borne en waren zoekende naar een nieuwe gemeente, op een dag zei een lieve vriendin tegen mij kom eens mee naar Wierden… Dat hebben we gedaan en eigenlijk is daar mijn ommekeer gekomen… Echt sinds wij naar Ichtus VBG gaan in Wierden heb ik weer hoop, kracht en energie gekregen en nu na een half jaar genezing!

Wij hebben een prachtige tijd bij de VBG de Ark gehad, echt waar daar heeft God ook bijzondere dingen gedaan door de mensen daar heen, vooral de voorganger heeft veel voor mij persoonlijk betekent in mijn groei naar God, God heeft grote dingen gedaan door Hem heen!

Maar God gaat door… Het begon met een zondags dienst bij Ichtus met Gor Katchikyan.. Het was een geweldige ontroerende dienst en na de dienst was er gelegenheid voor gebed… Ik ben naar voren gegaan en Gor heeft met mij gebeden en God heeft door deze man tot mij gesproken met de volgende woorden….

Lieve zus God zal het stof van je oude kleed af schudden..hij zal jou een nieuwe jas aandoen…ik schuif jou een prachtige nieuwe konings ring om je vinger die zal stralen en schitteren… woorden zullen jou niet meer raken….zullen jou niet meer krenken of beschadigen….de deuken die je in het verleden hebt opgelopen zal ik herstellen…ze zullen jou niet meer plagen of pijn doen… jij zal stralen en schitteren…..jij mag opstaan….ga in mijn naam….God zal jou herstel geven en hij bad voor volledig herstel…


Wat een bijzondere woorden. Ik was helemaal stil en overdonderd… Had weken ervoor erg last gehad van mijn verleden… Nachtmerries, flashbecks enz.enz.

Wij zijn naar huis gegaan en ik was helemaal stil, heb het daarom ook destijds niet gedeeld… Puur omdat ik wilde wachten, afwachten wat God zou doen.

Een week later gingen we weer naar de kerk en toen kwam de Dichtbij Jezus dienst nu heet het de 1,2,4 dienst volgens het principe uit

1 korinthiers 2 vers 4 daar staat: Ik kwam jullie dan ook niet met mooie woorden of wijze ideeën over God vertellen. Want voor mij is de boodschap van de gekruisigde Jezus Christus het enige belangrijke. En ik voelde mij onzeker en bang toen ik bij jullie kwam. Ik hield dan ook geen prachtige toespraak. Maar ik sprak gewoon uit mijn hart. En God gaf er kracht aan.
Hier heb ik in een vorige blog Onrecht…. Bitterheid…..It Is Well…….en jij??? over geschreven, maar er was meer gebeurd wat ik toen nog niet had verteld, maar wederom werd er die avond na afloop ook weer voor mij gebeden, ik had in een vorige blog gedeeld dat ik niet meer durfde maar God had mij aangeraakt en mij weer hoop gegeven, hoop op een beter leven, God had wederom tegen mij gezegd dat Hij een plan voor mij had, dat ik zou stralen en schitteren… Dus ik kreeg steeds meer verlangen en had oprecht honger naar God, had het idee dat ik lang in een woestijn had gezeten… Dus overwon mijn vrees en schaamte en durfde de stap voor gebed weer te wagen… ik vroeg mij ook steeds maar af hoe dan??? … Deze avond kreeg ik antwoord…
Ze baden wederom met mij, nu het pastorale team… En ze volharden in gebed zoals God ook zegt in de bijbel… Er werden weer wonderlijke, goddelijke woorden gezegd… Waarvan ik stil werd..

Een zuster zei tegen mij.. Ik voel dat u een ongelofelijk sterke vrouw bent… Meestal krijgt de persoon waarvoor gebeden wordt een ervaring met God maar ik krijg door u een ervaring met God… Als ik voor u bid wordt ik helemaal warm… Er straalt zo’n rust vrede van u uit… En u straalt als u verteld over God… Uw ogen stromen over van Liefde, liefde voor God en de mensen…

Ik moest zo huilen… Dit raakte mij diep, dat God dit tegen mij zei… Ik kreeg zo’n enorme diepe vrede en liefde terug, ik ervaarde zo Zijn nabijheid… Wauw… En het verlangen werd maar groter… En ze vertelde nog dat ze zag dat God grote dingen voor ons in petto had bij de Ichtus gemeente…
Wat was dit ook een bevestiging voor mij dat dit de gemeente was waar God ons wilde hebben… Hier baden wij al weken voor en uit het niets kwam een antwoord!
Dit was het begin van een groot avontuur… De weken die volgde waren mooi, maar ook zwaar, er was een iemand die dit niet wilde, dus de aanvallen van de andere kant logen er niet om… Maar ik mocht mij vasthouden aan de woorden van God…. Dat hij mij niet meer zou raken… Niet met woorden en niet met het verleden…. en met een gerust hart ging ik de tweede operatie aan mijn hernia tegemoet…
En zelfs in het ziekenhuis ging God door!
Dit vertel ik in deel 2 van Emotioneel in een achtbaan!

Be blessed

Het verhaal van de Potlood


Het potlood

Een jongetje keek naar zijn oma die een brief aan het schrijven was. Op een gegeven moment vroeg hij: ‘Oma, schrijf je een verhaaltje over wat wij samen hebben meegemaakt? Of schrijf je misschien een verhaaltje over mij?’

Zijn oma stopte met haar brief, glimlachte, en zei: ‘Ik schrijf inderdaad over jou. Maar belangrijker dan de woorden die ik schrijf, is het potlood waarmee ik schrijf. Ik zou willen dat je later, als je groot bent, net zoals dit potlood wordt.’

Het jongetje keek nieuwsgierig naar het potlood, maar kon er niets bijzonders aan ontdekken. ‘Maar het is een gewoon potlood, niets speciaals!’

‘Het is maar hoe je ernaar kijkt’ zei oma
Het potlood heeft vijf bijzondere dingen die jou – maar dan moet je ze wel onthouden – tot iemand zullen maken die altijd in vrede zal leven met de wereld:

Ten eerste: Je zult misschien grootse daden verrichten, maar je mag nooit vergeten dat er een hand is die jou leidt. Deze hand noemen we God, en Hij zal je altijd leiden volgens Zijn wil.

Ten tweede: Af en toe moet ik stoppen met schrijven, om de punt te slijpen. Daardoor heeft het potlood een beetje pijn, maar het wordt er wel scherper van. Dus je moet wat pijn kunnen verdragen, het maakt je tot een beter mens.

Ten derde: Als je met een potlood schrijft, kun je altijd uitgummen wat je fout schreef. De les is dat corrigeren wat we gedaan hebben niet slecht is, maar belangrijker is om rechtvaardig door het leven te kunnen gaan.

Ten vierde: Het belangrijkste van het potlood is niet het hout of de buitenkant, maar het grafiet dat erin zit. Dus, wees steeds bezorgd om wat er binnen in je gebeurt.

Ten slotte, het vijfde wat een potlood bijzonder maakt: hij laat altijd een spoor achter. Besef goed dat alles wat je in je leven doet, sporen zal achterlaten en probeer je daar voortdurend van bewust te zijn.’

close-up-1836666_1920